အခန်း ၂၆၂

အခန်း (၂၆၂) မိစ္ဆာနဂါး သွေးများ ရရှိခြင်းနှင့် နောက်ကွယ်မှ အကြံအစည်

သိုင်းလောက တွင် အမျိုးမျိုး ထင်ကြေးပေး နေကြသည် များနှင့် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း ၏ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေမှု များကို ကျန်းချဲ့ က လုံးဝ ဂရုမစိုက် ခဲ့ချေ။ ဘုန်းကြီး ဝူချန် ကို ရှင်းလင်း ပြီးနောက် သူ က မြို့စားအိမ်တော် သို့ ပြန်လာ ခဲ့ပြီး ချန်ကျောက် ရောက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်း နေလိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး ကိုသာ ရရှိခဲ့မည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် စစ်မှန်သော အမြုတေ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်း ရန် ချင်းမင် ဝိညာဉ်အားဖြည့် ကြာပန်း တစ်ပွင့် သာ လိုအပ် တော့မည် ပင်တကား။

ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း အနည်းငယ် ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံ ရမည့် အချိန် ကို လျှော့ချ နိုင်ခြင်း က ကျန်းချဲ့ အတွက် အလွန် တန်လှပေသည်။

မြို့စားအိမ်တော် သို့ ပြန်ရောက် ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ အတွက် အလွန် ဝမ်းသာစရာ ကောင်းသော သတင်း တစ်ခု ကို ထပ်မံ ရရှိ ခဲ့လေသည်။

ချင်းမင် ဝိညာဉ်အားဖြည့် ကြာပန်း ၏ သဲလွန်စ ကို နောက်ဆုံး တွင်တော့ ရရှိခဲ့ပြီ ပင်တကား။

ထို သတင်း ကို ချီမိသားစု ၏ ဒုတိယ အကြီးအကဲ ချီထျန်းဟယ် က ယူဆောင် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ချီကျန်းနန် က ချင်းမင် ဝိညာဉ်အားဖြည့် ကြာပန်း ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိ ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း မြို့စားအိမ်တော် သို့ ပို့ဆောင် ပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း အသိပေး လာခဲ့လေသည်။

သူ က ကြိုတင် အသိပေး ခြင်း သက်သက် သာ ဖြစ်လေသည်။

ဒုတိယ အကြီးအကဲ ၏ စကား ကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် သွားလေသည်။

ချီမိသားစု နှင့် စေ့စပ် ခဲ့ခြင်း က သူ လုပ်ခဲ့ သမျှ အရာ အားလုံး ထဲတွင် အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ် မှု တစ်ခု ပင် ဖြစ်ကြောင်း သေချာ သွားခဲ့လေပြီ။ ချီမိသားစု က သူ၏ နောက်ခံ အင်အားစု အဖြစ် ရပ်တည် ပေးခဲ့ရုံ သာမက အစိုးရ ဘက်မှ ဖိအား များကို လည်း အခြေခံ အားဖြင့် ဖြေရှင်း ပေးနိုင်ခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် ပြဿနာ များစွာ ကို ဖြေရှင်း ပေးခဲ့ပြီး သူ တစ်ယောက်တည်း အနေဖြင့် ရှာဖွေ ရန် အလွန် ခက်ခဲ သော အရင်းအမြစ် များကို လည်း ထောက်ပံ့ ပေးခဲ့လေသည်။

ဥပမာ - ထျန်းနန် ကောင်း မိသားစု နှင့် ပတ်သက် ၍ ကျန်းချဲ့ က ကောင်းချီနျန် ကို လူအများ ရှေ့တွင် အနိုင်ယူ ခဲ့ပြီး ကောင်း မိသားစု ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို ကျဆင်း စေခဲ့ရုံ သာမက သူတို့ ၏ အကျိုးအမြတ် များကို လည်း ထိခိုက် စေခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ အခြား သာမန် လူသာ ဆိုလျှင် ထိုကိစ္စ က သေချာပေါက် လွယ်လွယ် နှင့် ပြီးဆုံး သွားမည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်း မိသားစု ဆိုသည်မှာ သာမန် မိသားစု တစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ယွဲ့ပြည်နယ် ၏ ထိပ်တန်း မိသားစု ကြီးများ ထဲတွင် အပါအဝင် ဖြစ်ပြီး လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု နှင့် ပင် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ မိသားစု ထဲတွင် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် များ ပင် ရှိနေပြီး အမြဲတမ်း ရန်ငြိုး များကို လက်စားချေ တတ်သော အကျင့် ရှိလေသည်။

သို့သော် ချီမိသားစု ၏ နောက်ခံ အင်အား ကြောင့် ကောင်း မိသားစု က သူတို့ ၏ ဒေါသ များကို ယာယီ ဖိနှိပ် ထားခဲ့ရပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် ဆက်ဆံရေး ကို ပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန် အောင် ကြိုးစား ခဲ့ကြလေသည်။ သေချာသည် ကတော့ ထိုအထဲတွင် ကောင်း မိသားစု က ကျန်းချဲ့ နှင့် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း တို့ တိုက်ခိုက် ကြမည် ကို ဘေးမှ နေ၍ စောင့်ကြည့် ချင်သော ရည်ရွယ်ချက် လည်း ပါဝင် နိုင်ပေသည်။

သို့သော် အဓိက အကြောင်းရင်း ကတော့ ချီမိသားစု က ကျန်းချဲ့ ၏ နောက်ကွယ် တွင် ရှိနေခြင်း ကြောင့် သာ ပင်တကား။

ချီမိသားစု ၏ ဒုတိယ အကြီးအကဲ ချီထျန်းဟယ် ကိုယ်တိုင် ထျန်းနန်မြို့ တွင် နေထိုင် နေခြင်း က ချီမိသားစု က ကျန်းချဲ့ ကို မည်မျှ အလေးထား ကြောင်း ပြသ နေလေသည်။ အဆင့်တူ တိုက်ခိုက် မှု မျိုး ဆိုလျှင် ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် က အင်အား သုံး၍ အနိုင်ကျင့် လာမည် ဆိုပါက ချီမိသားစု ၏ ဒေါသ ကို ရင်ဆိုင် ရမည် မှာ အသေအချာပင်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သမိုင်းကြောင်း ရှိသော မိသားစု ကြီး တစ်ခု အနေဖြင့် ကောင်း မိသားစု က ချီမိသားစု နှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင် ရန် သတ္တိ မရှိချေ။

ထို့အပြင် တခြားသော အရင်းအမြစ် များ လည်း ရှိသေးလေသည်။ အထင်ရှားဆုံး ကတော့ မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ပင် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ တွင် ထို မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ၏ စွမ်းအင် မရှိခဲ့ပါက ယဇ်ပူဇော် ရန် အတွက် သက်တမ်း ကို အသုံးပြု ရမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံး အခြေအနေ သို့ မရောက်မချင်း ကျန်းချဲ့ က ထို နည်းလမ်း ကို အသုံး ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ သက်တမ်း က သူ ထင်ထား သလောက် မများပြား လှချေ။

အများဆုံး မှ နှစ်ရာ ဝန်းကျင် ခန့်သာ ရှိပြီး အကယ်၍ တစ်ခါတည်း အများကြီး အသုံးပြု လိုက်ပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သက်တမ်း တိုးစေမည့် ဆေးပင် များကို လိုက်လံ ရှာဖွေ ရမည် ဖြစ်လေသည်။ ထို အရာများ က သာမန် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း များထက် အများကြီး ပို၍ ရှားပါး လေသည်။

ထို့ကြောင့် သက်တမ်း ကို ယဇ်ပူဇော်စရာ အဖြစ် အသုံးပြု ခြင်း က ကျန်းချဲ့ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

အသက်အန္တရာယ် နှင့် မကြုံတွေ့ ရသရွေ့ သူ လုံးဝ အသုံး ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် ကျန်းချဲ့ က ချီမိသားစု ကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင် မိလေသည်။ ချီမိသားစု ၏ နောက်ခံ အင်အား သာ မရှိခဲ့ပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ယခု ကဲ့သို့ မောက်မာ ဝင့်ကြွား စွာ နေထိုင် ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

နင်ကတော် ကို ပင် အတင်းအကျပ် အနိုင်ကျင့် ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ချီမိသားစု က သူ၏ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း ကို ရှာဖွေ ပေးခဲ့သော်လည်း ဤ တစ်ကြိမ် တွင် ကျန်းချဲ့ က အလကား မယူတော့ဘဲ ပေါက်ဈေး ထက် ပို၍ ပင် မြင့်မား သော ဈေးနှုန်း ဖြင့် ဝယ်ယူ ရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်လေသည်။

ဤသို့ ဆိုလျှင် သူ နှင့် ချီမိသားစု ကြားတွင် ပို၍ အဆင်ပြေ လိမ့်မည် ပင်တကား။

ပေးဆပ် မှု များလေ ရရှိ မှု များလေ ဆိုသည် ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိ ထားလေသည်။ အခြား သူများ ၏ ကျေးဇူး များကို အများကြီး မယူချင် ချေ။ ထို အရာများ အားလုံး ကို နောင်တစ်ချိန် တွင် အသက် နှင့် ရင်း၍ ပြန်ဆပ် ရမည် ကို သိရှိ ထားသောကြောင့် ပင်။ ထို့အပြင် ယခု အချိန်တွင် သူ ၌ ယွမ်ချီကျောက်တုံး များ လည်း မရှားပါး တော့ချေ။

ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် တစ်ပါး ၏ ဘုန်းကြီးကျောင်း ကို ဝင်ရောက် လုယက် ခဲ့ခြင်း က သူ့ကို ယွမ်ချီကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာ ရရှိစေခဲ့လေသည်။

"ဒုတိယ အကြီးအကဲ... ကျွန်တော် ယွမ်ချီကျောက်တုံး တစ်ထောင် နဲ့ ဒီ ပစ္စည်း ကို ဝယ်ယူ ပါ့မယ်... ပြီးတော့ ယောက္ခမ ကြီး ကိုလည်း ကျွန်တော့် ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင် စကား ပြောပေးပါဦး... ဒီ ကျေးဇူး တွေကို ကျန်းချဲ့ က ရင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း မှတ်ထား ပါ့မယ်"

ကျန်းချဲ့ က အလွန် ရိုးသားစွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း က တကယ်ကို သိတတ်တဲ့ ကောင်လေး ပဲ"

ချီထျန်းဟယ် က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေး များကို ပွတ်သပ် ကာ ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

မည်သည့် ရှုထောင့် က ကြည့်သည် ဖြစ်စေ ကျန်းချဲ့ အပေါ် သူ အလွန် ကျေနပ် မိလေသည်။ ပြီးတော့ ချီဝမ်ကျင်း နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ ၏ စေ့စပ်ပွဲ က ချီမိသားစု အတွက် လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးဆယ် အတွင်း အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ် မှု တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ ရင်ထဲမှ အပြည့်အဝ ယုံကြည် မိလေသည်။

အကြောင်းမှာ ကျန်းချဲ့ ၏ ပါရမီ က အလွန် ထင်ရှား လွန်းလှသောကြောင့် ပင်တကား။

အကယ်၍ ဤ ကျင့်ကြံမှု နှုန်း အတိုင်း သာ ဆက်သွား မည် ဆိုပါက ရှန်ရှန်းအဆင့် က ကျန်းချဲ့ ၏ နောက်ဆုံး ပန်းတိုင် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

နောင်တစ်ချိန် တွင် ချီမိသားစု ၌ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် ရှိသော အကူအညီ တစ်ယောက် ထပ်တိုး လာနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

ထို အကြောင်းကြောင့် ပင် သူ က ကျန်းချဲ့ ၏ နောက်ကွယ် မှ နေ၍ စောင့်ရှောက် ပေးနေခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ ၏ ပါရမီ က မြင့်မား သလို ပြဿနာ ရှာနိုင်စွမ်း ကလည်း အလွန် မြင့်မား လွန်းလှပေသည်။ ယခု ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့ က နင်မင်းသားအိမ်တော် နှင့် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း တို့နှင့် ပင် သေခန်းပြတ် ရန်ငြိုး ဖွဲ့ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ထျန်းနန် ကောင်း မိသားစု နှင့် ယွင်ပြည်နယ် လင်း မိသားစု တို့ လည်း ရှိနေသေးလေရာ သူ သာ ထျန်းနန်မြို့ တွင် မရှိနေပါက အခြားသော အင်အားစု များ က ကျန်းချဲ့ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ် ကို နည်းလမ်း ပေါင်းစုံ ဖြင့် ဟန့်တား ကြမည် မှာ အသေအချာပင်။ လူမသတ် လျှင် တောင်မှ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်း ကို ဖျက်ဆီး ပစ်ကြမည် ပင်။

"ဒါနဲ့... မိသားစု ခေါင်းဆောင် က ကိစ္စ တစ်ခု ပြောခိုင်း လိုက်သေးတယ်... မင်း ရဲ့ သဘောထား ကို သိချင်လို့တဲ့"

"ဒုတိယ အကြီးအကဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သာ ပြောပါ"

"မိသားစု ခေါင်းဆောင် က မင်္ဂလာပွဲ ကို စောစော လုပ်ချင်နေတယ်... ဝမ်ကျင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံ ခြင်း ကနေ ထွက်လာ တာနဲ့ ချက်ချင်း လက်ထပ် ပေးချင်နေတာ... အဲ့ဒါ မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

ချီထျန်းဟယ် က ကျန်းချဲ့ ကို စူးစိုက် ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ကို အကဲခတ် လိုက်လေသည်။

ချီကျန်းနန် ၏ ဤ ဆုံးဖြတ်ချက် က အလွန် မှန်ကန် သည် ဟု သူ ထင်မြင် မိလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ တိုးတက်မှု နှုန်း က မြန်ဆန် လွန်းလှပြီး လူတိုင်း ကို အံ့အားသင့် စေခဲ့လေသည်။ ယခု အခါ ချီမိသားစု နှင့် ကျန်းချဲ့ ကြားတွင် စေ့စပ် ထားရုံ သက်သက် သာ ရှိသေးပြီး အကယ်၍ ဘာမှ မမှားယွင်း ပါက ဤ ကိစ္စ က ပြဿနာ မရှိသော်လည်း...

အရာရာ တိုင်း တွင် မထင်မှတ် ထားသော အရာများ ဖြစ်ပေါ် လာနိုင်လေသည်။

မင်္ဂလာပွဲ ကို အမြန်ဆုံး ကျင်းပ မှ သာ ကျန်းချဲ့ ကို ချီမိသားစု ၏ လူ အဖြစ် အပြည့်အဝ သတ်မှတ် နိုင်မည် ပင်တကား။

"ဒီ ကိစ္စ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ဘာမှ ကန့်ကွက် စရာ မရှိပါဘူး"

ကျန်းချဲ့ က လုံးဝ တွေဝေ ခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်း ပင် သဘောတူ လိုက်လေသည်။

ချီမိသားစု က သူ၏ အပေါ် တွင် ဤမျှလောက် အထိ ရင်းနှီး မြှုပ်နှံ ထားပြီး မှ မင်္ဂလာပွဲ ကို အမြန်ဆုံး ကျင်းပ ချင်သည် မှာ လုံးဝ ပြဿနာ မဟုတ်ချေ။

"မင်း သဘောတူ ရင် ပြီးတာပါပဲ... မိသားစု ခေါင်းဆောင် ရဲ့ ဆိုလိုရင်း ကတော့ မင်း အခု ရန်သူ တွေ အရမ်း များနေပြီ လေ... နင်မင်းသားအိမ်တော် နဲ့ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း တို့ ကလည်း လွယ်လွယ် နဲ့ အရှုံးပေး မှာ မဟုတ်ဘူး... စေ့စပ် ထားရုံ သက်သက် ဆိုတဲ့ နာမည် နဲ့တင် သူတို့ကို ဟန့်တား ဖို့ မလုံလောက် ဘူး လေ... မင်္ဂလာပွဲ ကို အမြန်ဆုံး ကျင်းပ ပြီးမှ သာ ချီမိသားစု က မင်းကို အပြည့်အဝ ကာကွယ် ပေးနိုင်မှာ..."

ချီထျန်းဟယ် က အလွန် လိမ္မာ ပါးနပ် စွာ ဖြင့် စကား ကို လှည့်ပြော လိုက်လေသည်။ မူလ က ချီမိသားစု က ကျန်းချဲ့ ဆိုသော သမက်ကောင်း တစ်ယောက် ကို ဆုံးရှုံး ရမည် ကို စိုးရိမ် ၍ ဤသို့ လုပ်ဆောင် ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပါးစပ် ထဲတွင် တော့ ချီမိသားစု က ကျန်းချဲ့ ကို ကာကွယ် ပေးချင်သော ကြောင့် ဟု ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဒုတိယ အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်တော် လည်း အဲ့ဒီလိုပဲ တွေးထားတာပါ"

ကျန်းချဲ့ က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

"မင်း သဘောတူ တယ် ဆိုရင်လည်း ကောင်းပါပြီ... ငါ ပြန်ရောက်ရင် ဒီ သတင်း ကို မိသားစု ခေါင်းဆောင် ဆီ ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်... မင်္ဂလာပွဲ အတွက် လည်း တဖြည်းဖြည်း နဲ့ ပြင်ဆင် ရတော့မှာပေါ့..."

ချီမိသားစု ၏ သမီးကြီး မင်္ဂလာဆောင် မည် ဆိုလျှင် သေချာပေါက် သာမန် အတိုင်း ကျင်းပ မည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချီမိသားစု က ယွင်ပြည်နယ် တွင် အမြစ်တွယ် နေသည် မှာ နှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာ ကြာမြင့် နေပြီ ဖြစ်ရာ အခြေခံ အင်အား များ အလွန် တောင့်တင်း လေသည်။

အခြားသော မိသားစု များနှင့် ဂိုဏ်း များကို လည်း ဖိတ်ကြား ရမည် ဖြစ်ပြီး တော်ဝင် အစိုးရ မှ အရာရှိကြီး များ ပင် လာရောက် ကြမည် မှာ အသေအချာပင်။ တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ဤ သည် က ကျန်းချဲ့ ကို ချီမိသားစု ၏ ရထား ပေါ်သို့ အပြည့်အဝ တင်ခေါ် နိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ခု လည်း ဖြစ်လေသည်။

နောင်တစ်ချိန် တွင် ကျန်းချဲ့ က သိုင်းလောက ထဲ လှည့်လည် လိုပါက ချီမိသားစု နှင့် ရန်သူ ဖြစ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။ မဟုတ်ပါက ကျန်းချဲ့ ခံစား ရမည် မှာ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်း ရုံ သက်သက် သာ မဟုတ်တော့ချေ။

"ကျွန်တော် မှာ ဒုတိယ အကြီးအကဲ ကို အကူအညီ တောင်းစရာ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

ကျန်းချဲ့ က ခေတ္တမျှ စဉ်းစား ပြီးနောက် သူ၏ တောင်းဆို ချက် ကို ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာကိစ္စများလဲ"

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ က သူ နှင့် ချန်ကျောက် တို့ ၏ အရောင်းအဝယ် ကိစ္စ ကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြ လိုက်လေသည်။ သေချာသည် ကတော့ ဖာမင် ဘုန်းကြီးကျောင်း ကို သူ ဖျက်ဆီး ခဲ့ပြီး ဘုန်းကြီး ဝူချန် ကို သတ်ဖြတ် ခဲ့သော ကိစ္စ ကိုတော့ ထည့်မပြော ခဲ့ချေ။ အကယ်၍ လိုအပ် လာပါက ဒုတိယ အကြီးအကဲ ကို ဝင်ရောက် ကူညီ ပေးရန် သာ တောင်းဆို ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး က ကျန်းချဲ့ ၏ ပုံမှန် မဟုတ်သော အခြေအနေ ကို ရိပ်မိ သွားသကဲ့သို့ ကျန်းချဲ့ ကလည်း ချန်ကျောက် ထံတွင် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ ရှိနေနိုင်ပြီး သူ တစ်ယောက်တည်း ဖြင့် ဖမ်းဆီး ရန် သေချာပေါက် အာမ မခံနိုင်ကြောင်း ခံစား မိလေသည်။ သို့သော် ထိုသူ ၏ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး များကို ရရှိ နိုင်မည့် လမ်းကြောင်း ရှိနေသဖြင့် နောက်ပိုင်း ယဇ်ပူဇော် မည့် အစီအစဉ် များ အတွက် သူ သေချာပေါက် ရယူ ရမည် ပင်တကား။

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း နတ်မှော်အဆောင် ကို အသုံးမပြု လိုသဖြင့် ကျန်းချဲ့ က ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် ဖြစ်သော ဒုတိယ အကြီးအကဲ ချီထျန်းဟယ် ကို သတိရ လိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ သေချာသည် ကတော့ သူ့ကို ခေါ်ထား ခြင်း က အရန် အနေဖြင့် သာ ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ သူ ကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီး နိုင်မည် ဆိုပါက အကောင်းဆုံး ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ... အဲ့ဒီ အချိန်ကျရင် လိုအပ် လာရင် ငါ့ကို ကြိုပြီး အသိပေး ပါ... ငါ ထျန်းနန်မြို့ ရဲ့ အပြင်ဘက် ကနေ ပုန်းနေပါ့မယ်... မင်း အချက်ပြ တာနဲ့ ငါ ချက်ချင်း ဝင်ပြီး ကူညီ ဖမ်းပေးပါ့မယ်"

ချီထျန်းဟယ် က လုံးဝ တွေဝေ ခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်း ပင် သဘောတူ လိုက်လေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ရက်အနည်းငယ် ကြာသွား ခဲ့လေပြီ။

ထျန်းနန်မြို့... လမင်း ကြည့်စင်မြင့် အတွင်း၌။

ပုံစံ ပြောင်းထားသော ချန်ကျောက် က လူရှင်း သော နေရာ တစ်ခု တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက် တွင် ကြိုတင် သဘောတူ ထားသော အမှတ်အသား တစ်ခု ကို ချန်ထား ခဲ့လေသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် မှ လူများ က ဖာမင် ဘုန်းကြီးကျောင်း ၏ အဖြစ်အပျက် ကို ဆွေးနွေး နေကြသည် ကို ကြားရသော အခါ ချန်ကျောက် ၏ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှား မှု များနှင့် အတူ ဝမ်းနည်း မှု များကို လည်း တွေ့ရလေသည်။

ခံစား ချက် များစွာ က ရောထွေး နေလေသည်။

သူ စိတ်လှုပ်ရှား ရခြင်း မှာ မိသားစု ၏ သွေးကြွေး ကို နောက်ဆုံး တွင်တော့ ပြန်ဆပ် နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်တကား။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် က ဖာမင် ဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်း ဘုန်းကြီး ဝူချန် အပါအဝင် လူ အားလုံး သေဆုံး သွားခဲ့ကြောင်း သတင်း ရရှိ ခဲ့လေသည်။

လူသတ်သမား က မည်သူ ဖြစ်မည် ကိုတော့ သိုင်းလောက တွင် အမျိုးမျိုး ထင်ကြေး ပေးနေကြလေသည်။

ဤ ကိစ္စ က ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း ကို အလွန် ဒေါသထွက် စေခဲ့ပြီး လူသတ်သမား ကို လိုက်လံ ရှာဖွေ နေကြလေသည်။

သို့သော် မည်သူ ကမျှ သူ့ကို သံသယ မဝင် ခဲ့ကြချေ။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မြို့တော် မှ လေလံပွဲ ပြီးဆုံး သွားပြီးနောက် သူ က ဘုန်းကြီး ဝူချန် သေချာပေါက် သေဆုံး မည် ကို သိရှိ ထားသဖြင့် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်း၌ သာ အမြဲတမ်း နေထိုင် ခဲ့လေသည်။

ဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်းရှိ ရဟန္တာ များ က သူ နှင့် ဝူချန် တို့ ၏ ရန်ငြိုး ကို သိရှိ ထားကြ သော်လည်း သူ က အခင်းဖြစ်ပွား ရာ နေရာ တွင် မရှိခဲ့ သဖြင့် မည်သူ ကမျှ သူ့ကို မသင်္ကာ ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။

ဝမ်းနည်း ရခြင်း ၏ အကြောင်းရင်း မှာတော့ သူ က အလွန် တွေဝေ နေသောကြောင့် ပင်တကား။

ဆယ်စုနှစ် များစွာ အထိ ရင်ဘတ် ထဲတွင် ဖိသိပ် ထားခဲ့ရသော သွေးကြွေး ကို အမြဲတမ်း ပြန်ဆပ် ရန် ကြိုးစား နေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး တွင်တော့ သူ ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင် နိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြား သူ တစ်ယောက် ၏ လက်ဖြင့် သာ ပြီးမြောက် ခဲ့ရလေသည်။ ထို ခံစားချက် မျိုး က တကယ်ကို ပြောပြ ရန် ခက်ခဲ လှပေသည်။

ထို့အပြင် နောက်ဆုံး နှင့် အရေးအကြီးဆုံး အချက် မှာ...

သူ နှင့် မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး တို့ ၏ သဘောတူညီ ချက် အရ ဘုန်းကြီး ဝူချန် သေဆုံး သွားပြီးနောက် သူ ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို လုံးဝ အပ်နှင်း ရမည် ဖြစ်လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သွေးကတိသစ္စာ စာချုပ် အတိုင်း လုပ်ဆောင် ပြီးသည် နှင့် သူ ၏ အသက်ဝိညာဉ် က ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ကြားတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ် သွားတော့မည် ပင်တကား။

တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း အတွက် လည်း ကြီးမားလှသော အန္တရာယ် ကြီး တစ်ခု ကို ချန်ထား ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခု အချိန်အထိ သူ မှလွဲ၍ မည်သူ ကမျှ နဂါးချည်နှောင်ရေတွင်း အောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျ နေခဲ့သော မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး က နတ်အာရုံ တစ်ခု ကို ခွဲထုတ် ကာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ် သို့ ကပ်တွယ် နေကြောင်း ကို မသိရှိ ကြချေ။

ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း အပေါ် မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး ၏ အမုန်းတရား များ က မည်မျှ ကြီးမား သည် ကို စဉ်းစား ကြည့်ရုံ ဖြင့် သိနိုင်လေသည်။ အချိန်တန် သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း က ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက် မှု များကို ခံရမည် မှာ အသေအချာပင်။ ရာစုနှစ် များစွာ တည်တံ့ ခဲ့သော ထိပ်တန်း ဂိုဏ်း ကြီး တစ်ခု လုံးဝ ပျက်စီး သွားနိုင်ခြေ လည်း ရှိလေသည်။

သို့သော် သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိသေး လို့လား။

မရှိတော့ချေ။

ဗုဒ္ဓဘာသာ ၏ သွန်သင် ချက် များ အရ ရဟန္တာ အချို့ က သူ့ကို အမုန်းတရား များ စွန့်လွှတ် ရန် နှင့် မေတ္တာ တရား ဖြင့် ဘုန်းကြီး ဝူချန် ကို ခွင့်လွှတ် ရန် အကြိမ်ကြိမ် ဖျောင်းဖျ ခဲ့ကြလေသည်။ အကြောင်းမှာ ထို ရဟန္တာ များ ၏ အမြင် တွင် ဘုန်းကြီး ဝူချန် က ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်း နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသောကြောင့် ပင်တကား။

သူ ကတော့ ထို အဆင့် သို့ ရောက်ရှိ ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"အချိန် တန်ပြီ... အရာအားလုံး က ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ ပဲ..."

ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက် ကို ကြည့်ရင်း ချန်ကျောက် က သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

သေပြီး နောက်ပိုင်း ဘာတွေ ဆက်ဖြစ် မလဲ ဆိုတာ ကို သူ မသိချင် တော့ချေ။

သွေးကြွေး ကို ပြန်ဆပ် နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူ့မှာ မည်သည့် စိုးရိမ် ပူပန် မှု မျှ မရှိတော့ချေ။

"ရဟန်းလေး... မင်း နောင်တ ရနေပြီ လား"

ထိုအချိန် တွင် မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး ၏ အသံ က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

"စီနီယာ စိတ်ချပါ... ဒီရဟန်း က ကတိပေး ထားပြီးသား ကိစ္စ ဆိုရင် လုံးဝ နောင်တ မရပါဘူး... ကတိ အတိုင်း ဖြစ်လာ တဲ့ အခါကျရင်... ဒီရဟန်း သေချာပေါက် လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ချန်ကျောက် က ခေါင်းယမ်း ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး က ရက်စက်စွာ ရယ်မော လိုက်လေသည်။

"မင်း အခြေအနေ ကို သိရင် ပြီးတာပဲ... စိတ်ချပါ... မင်း သာ လိမ္မာ မယ် ဆိုရင်... ငါ က မင်းကို သေချာပေါက် လူပြန်ဝင်စား ခွင့် ပေးပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ..."

အခြား တစ်ဖက်တွင် မြို့စားအိမ်တော် အတွင်း ကျင့်ကြံ နေသော ကျန်းချဲ့ လည်း လမင်း ကြည့်စင်မြင့် ကို စောင့်ကြည့် နေသော သူလျှို များ ထံမှ သတင်း ရရှိ ခဲ့လေပြီ။ မျက်လုံး များကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာ အသွင်အပြင် ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲ လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ချီထျန်းဟယ် ကို ပြင်ဆင် ထားရန် သတင်းစကား ပါးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် တွင်တော့ ကျန်းချဲ့ လည်း လမင်း ကြည့်စင်မြင့် အရှေ့ သို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့လေသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ကို တစ်ချက် အကဲခတ် လိုက်ပြီး လမင်း ကြည့်စင်မြင့် တစ်ခုလုံး ကို နတ်အာရုံ ဖြင့် လွှမ်းခြုံ ထားလိုက်လေသည်။ ပစ်မှတ် ကို ရှာတွေ့ သွားသော အခါ မှ သာ နတ်အာရုံ ကို ရုပ်သိမ်း လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာ ဖြင့် လမင်း ကြည့်စင်မြင့် ပေါ်သို့ တက်သွား လေသည်။

"သူ ရောက်လာပြီ"

ချန်ကျောက် ၏ နားထဲတွင် မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး ၏ အသံ ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

သူ ၏ မျက်ဝန်းများ က လှုပ်ရှား သွားပြီး လှေကား ထစ် ဆီသို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ခဏ အကြာတွင် ရုပ်ရည် သာမန် ပုံစံ ရှိသော လူငယ် တစ်ယောက် လှေကား ပေါ်မှ တက်လာ သည် ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် အထုပ် တစ်ထုပ် ကို ကိုင်ဆောင် ထားပြီး ချန်ကျောက် က ထို အထုပ် ကို ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စား သွားလေသည်။

ဘုန်းကြီး ဝူချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ် က ခေါင်း မရှိတော့ကြောင်း သူ သိထားပြီး ဖြစ်ရာ... ယခု ထို အထုပ် ထဲတွင် သူ အလိုရှိ သော အရာ ပါဝင် နေမည် မှာ အသေအချာပင်။

'ဘုန်း'

အထုပ် ကို စားပွဲ ပေါ်သို့ ပစ်ချ လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ချန်ကျောက် ၏ အရှေ့တွင် ဝင်ထိုင် လိုက်လေသည်။ တစ်ဖက်လူ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်း ပေါ်ရှိ ဆံပင် အတု ကို ကြည့်ကာ တစ်ဖက်လူ လည်း သရုပ်မှန် ကို ဖုံးကွယ် ထားကြောင်း သိရှိ လိုက်လေသည်။

ထို့ကြောင့် လုံးဝ တွေဝေ ခြင်း မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝူချန် သေသွားပြီ... အနှစ်သာရသွေး တွေကို ပေးတော့"

ချန်ကျောက် က ဘာမှ မပြောဘဲ လက်လှမ်း ကာ အထုပ် ကို ဖြေကြည့် လိုက်လေသည်။ သူ အိပ်မက် မက်ခဲ့ရသော အရာ ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ သူ၏ မျက်နှာ ပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာ ပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ"

"တစ်ယောက် လိုအပ်တာ တစ်ယောက် ယူကြတာပဲလေ... ကျေးဇူးတင် စရာ မလိုပါဘူး"

"ဒါ က မိတ်ဆွေ လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်း တွေပါ"

ချန်ကျောက် က အင်္ကျီလက် ထဲမှ လက်တစ်ဖဝါး စာ အရွယ်အစား ရှိသော ကျောက်စိမ်း သေတ္တာ တစ်ခု ကို ထုတ်ယူ ကာ စားပွဲ ပေါ်တွင် ဖွင့်ပြ လိုက်လေသည်။ အထဲတွင် ပတ္တမြား ကဲ့သို့ နီရဲ နေသော မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး ငါးစက် ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ များကို ပင် ခံစား နေရလေသည်။

ကျန်းချဲ့ က ကျေနပ် စွာ ဖြင့် ကျောက်စိမ်း သေတ္တာ ကို သိမ်းဆည်း လိုက်ပြီး ချန်ကျောက် ကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"စာချုပ် ပါ ကိစ္စ တွေ ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့... ဒီရဟန်း သွားခွင့် ပြုပါဦး... နောက်မှ ပြန်ဆုံ ကြတာပေါ့"

ချန်ကျောက် က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက် လိုက်ပြီး ထွက်ခွာ ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ သို့သော် သူ မလှုပ်ရှား ရသေးမီ မှာပင် ကျန်းချဲ့ က လှမ်းခေါ် လိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေ... ခဏ နေပါဦး"

"မိတ်ဆွေ မှာ ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ"

ချန်ကျောက် က မျက်မှောင်ကျုံ့ ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ ခန့်မှန်း တာ မမှားဘူး ဆိုရင်... မိတ်ဆွေ က ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း က လူပဲ မလား"

ထို စကား ကို ကြားသော အခါ ချန်ကျောက် က သိပ်ပြီး အံ့ဩ သွားပုံ မရချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး က အလွန် ရှားပါး သော ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး တွင် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း တွင် သာ မိစ္ဆာနဂါး ရှိကြောင်း လူတိုင်း သိထား ကြလေသည်။

ဤ အချက် ကို ခန့်မှန်း မိရန် မခက်ခဲ လှချေ။

"မိတ်ဆွေ က ဘာကို ဆိုလို တာလဲ"

"ဆရာတော် က ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း က သိုင်းရဟန်း တစ်ပါး ဖြစ်နေလျက် နဲ့... အပြင်လူ ကို ငှားပြီး ဂိုဏ်းတူ ကို လုပ်ကြံ ခိုင်းတယ် ဆိုတော့... ဒီ လျှို့ဝှက်ချက် ကို ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း က လူတွေ သိသွား မှာ ကို မကြောက် ဘူးလား"

"မင်း က ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက် နေတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး... မိတ်ဆွေ ကို တစ်ခု လောက် ပြောပြ ချင်လို့ပါ... အလုပ် တစ်ခု လုပ်ပြီး သွားရင်... သေချာပေါက် သဲလွန်စ တွေ ကျန်ခဲ့ တတ်ပါတယ်... တကယ်လို့ ဒီ ကိစ္စ ကို ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း က လူတွေ မသိစေချင် ဘူး ဆိုရင်... လိမ္မာ ပါးနပ် စွာ နေတာ အကောင်းဆုံး ပဲ လို့ အကြံပေး ချင်လို့ပါ... ဝူချန် ကို သတ်နိုင်သလို မင်း ကိုလည်း သတ်နိုင်တယ် ဆိုတာ မမေ့နဲ့"

ကျန်းချဲ့ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ချန်ကျောက် က ကျန်းချဲ့ ကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါ များ က ချက်ချင်း ပြောင်းလဲ သွားလေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ ကြီး တစ်ခု က လမင်း ကြည့်စင်မြင့် အတွင်း သို့ ပြန့်နှံ့ သွားပြီး သွေးရောင် နီရဲ နေသော မျက်လုံး များ ဖြင့် ကျန်းချဲ့ ကို စူးစိုက် ကြည့်ကာ... နှုတ်ခမ်း များကို လျှာဖြင့် သပ်လျက် အက်ကွဲ ရှတ နေသော အသံ ဖြင့် ရယ်မော လိုက်လေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ…”