အခန်း ၂၇၀

အခန်း (၂၇၀) ညီအစ်မ နှစ်ဦး ရင်ဖွင့်ခြင်း... နှလုံးသားချင်း ဆက်သွယ်မှု

မြို့စောင့်တပ်မှူး အိမ်တော်၏ နောက်ဘက် ခြံဝင်း အတွင်း၌။

ချီနင်ပင်း က မျက်နှာကို မှုန်ကုပ်ထားပြီး သူမ၏ အတွေးများက အလွန် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ အစ်မဖြစ်သူကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမည်နည်း... ဖခင် နှင့် မိသားစုကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမည်နည်း ဆိုသည်ကို တွေးတောနေမိလေသည်။

အကယ်၍ ဤကိစ္စသာ သတင်းထွက်သွားပါက သူမ ခံရမည့် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုများ က အလွန် ကြီးမားလာမည် ပင်။ သို့သော် ထိုအရာကိုတော့ သူမ လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ကို ရွေးချယ်လိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှု များကို ခံနိုင်ရည် ရှိရန် သူမ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

သူမ တကယ် လက်မခံနိုင်သည့် အရာမှာ အစ်မဖြစ်သူ ထွက်ခွာသွားခြင်း သို့မဟုတ် သူမ ကိုယ်တိုင် ကျန်းချဲ့ ၏ ဘေးမှ အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာရမည့် ကိစ္စ ပင်တကား။

လအနည်းငယ်မျှသာ အတူတူ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး သူမ နှုတ်မှ ကျန်းချဲ့ ကို အမြဲတမ်း နှိမ်ချ ပြောဆိုကာ လူယုတ်မာ ဟု မကြာခဏ ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း... သေချာသည်ကတော့ သူမ က ကျန်းချဲ့ နှင့် အတူရှိနေရခြင်းကို အလွန် သဘောကျ နှစ်သက်နေခဲ့လေပြီ။

ထို့ကြောင့် သူမ ရင်ထဲမှ အမှန်တကယ် ကျန်းချဲ့ နှင့် လုံးဝ လမ်းခွဲချင်စိတ် မရှိခဲ့ချေ။

သူမ၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်ရပ် ကြောင့် အစ်မဖြစ်သူ ချီဝမ်ကျင်း အပေါ် အလွန် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရပြီး အစ်မဖြစ်သူ ဝမ်းနည်းနေမည်ကို မမြင်ချင်သလို သူမ တစ်သက်လုံး အထီးကျန်နေမည် ကိုလည်း မမြင်လိုချေ။

အရင်က သူမ တွေးထားခဲ့သည်မှာ အစ်မဖြစ်သူ သာ သဘောတူမည် ဆိုပါက သူမ က ဒုတိယနေရာ အဖြစ် နေရန် လိုလားခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခု ပြဿနာမှာ အစ်မဖြစ်သူ ချီဝမ်ကျင်း ၏ အကျင့်စရိုက် ဖြင့် ဤကိစ္စကို လက်ခံနိုင်ပါ့မလား ဆိုသည်ပင်။

ချီဝမ်ကျင်း နှင့် သူမ၏ အကျင့်စရိုက် က လုံးဝ မတူညီကြချေ။ သူမ က တစ်ခါတစ်ရံ ဆိုးသွမ်းတတ်သော်လည်း အခြေအနေကို နားလည်ပြီး မိသားစု၏ အမိန့်ကို လုံးဝ မလွန်ဆန်ရဲချေ။

အရင်က စေ့စပ်ပွဲ ကိစ္စတွင် ဆိုလျှင် သူမ က အစ်ကိုဖြစ်သူ ချီရှောက်ယန် ကိုသာ အကူအညီ တောင်းရဲပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရဲခဲ့ချေ။ သို့သော် အစ်မဖြစ်သူ ချီဝမ်ကျင်း က သူမ နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ပင် ဖြစ်လေသည်။

အပြင်ပန်းတွင် နားလည်မှု ရှိပုံ ပေါ်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပိုမို ခေါင်းမာတတ်လေသည်။ အကယ်၍ ဝေ့ကျွင်းကျဲ နှင့် စေ့စပ်ရမည့် ကိစ္စသာ သူမ အပေါ် ကျရောက်လာပါက ချီဝမ်ကျင်း က သေချာပေါက် အိမ်မှ ထွက်ပြေးသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

ယခုလည်း ထိုနည်းတူ ပင် ဖြစ်လေသည်။ အစ်မဖြစ်သူ အနေဖြင့် ဤ ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေး ကို လက်ခံရန် အလွန် ခက်ခဲမည် ဟု သူမ ထင်မြင်မိလေသည်။

တွေးတောနေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ... ယခင်က ထွက်သွားခဲ့သော အစ်မဖြစ်သူ ချီဝမ်ကျင်း မှာ ယခု သူမ၏ အရှေ့တွင် ရပ်ကာ အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ သူမကို စိတ်အေးစေမည့် အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး ပြန်ရောက်လာပြီလား"

ချီနင်ပင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။

"ဘာလဲ... ငါ ပြန်လာတာကို မင်း သဘောမကျလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး... ညီမလေး အဲ့ဒီသဘော ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး"

"သခင်လေးကျန်း... ကျမ နဲ့ နင်ပင်းတို့ နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့် စကားပြောချင်လို့ ရမလား"

ချီဝမ်ကျင်း က ချီနင်ပင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးရှိ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ အကြည့်ရွှေ့ကာ မေးလိုက်လေသည်။ အမေးစကား ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ အနည်းငယ် ကင်းကွာသွားသော လေသံမျိုး ပါဝင်နေလေသည်။

"မင်းတို့ အရင် စကားပြောနေကြပါ... ငါ ဧည့်ခံပွဲ ပြင်ဆင်ဖို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ ထွက်မသွားချင်သော်လည်း ချီဝမ်ကျင်း ၏ ပြတ်သားသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ ဆက်လက်၍ မတင်းခံနိုင်တော့ချေ။ နေခဲ့လျှင် ရပါတယ် နေခဲ့လျှင် အခွင့်အရေး ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းချဲ့ က ပြုံးလိုက်ပြီး နင်ပင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဘက် ခြံဝင်း အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်သာ ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်းတွင် သူ အဝေးသို့ မသွားခဲ့ချေ။

အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းကာ သူတို့ နှစ်ယောက်၏ စကားပြောဆိုမှုများကို နတ်အာရုံဖြင့် ခံစားနေလေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက တကယ်လို့များ သူတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် အမှန်တကယ် ရန်ဖြစ်ကြမည် ဆိုပါက အဆင်မပြေ ဖြစ်သွားနိုင်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် နောက်ဘက် ခြံဝင်း အတွင်းရှိ လေထုက ချက်ချင်းပင် ရေခဲမှတ် အထိ ကျဆင်းသွားလေသည်။ ချီဝမ်ကျင်း က အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရေကန်ထဲတွင် ကူးခတ်နေသော ဝိညာဉ်ငါး အချို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ချီနင်ပင်း ကတော့ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ဘာမှ မပြောရဲတော့ချေ။

"မင်းနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့ ဘယ်လို ပတ်သက်သွားတာလဲ"

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ချီဝမ်ကျင်း က အရင်ဆုံး တိတ်ဆိတ်မှုကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး အသေးစိတ်ကို စတင် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ သူမ က ကျန်းချဲ့ အပေါ် အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေပြီ ဖြစ်ရာ ချီနင်ပင်း ထံမှ ထပ်မံ ကြားချင်နေခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အရင်တုန်းက ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ တုန်းက..."

ဤကိစ္စကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် ချီနင်ပင်း က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် အမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်း ပြောပြသော အကြောင်းအရာများက ကျန်းချဲ့ ပြောပြခဲ့သည်များနှင့် အခြေခံအားဖြင့် တူညီနေပြီး အသေးစိတ် ကွာဟချက် အနည်းငယ်မှ လွဲ၍ အခြား ထူးခြားမှု မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် အစ်မဖြစ်သူ ချီဝမ်ကျင်း အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့ ကို မမုန်းတီးစေရန် အတွက် ချီနင်ပင်း က အပြစ်များ အားလုံးကို မိမိ အပေါ်သို့ ပိုမို တင်လိုက်လေသည်။

သူမ က အရင်ဆုံး ရမ္မက် ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျန်းချဲ့ အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်ခဲ့သည် ဟု ပြောလိုက်လေသည်။ သူမ က အရင်ဆုံး ကျန်းချဲ့ အပေါ် တိတ်တဆိတ် ချစ်ခင်မိခဲ့ပြီး သူမ က အရင်ဆုံး စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည် ဟု ပင်။

"ဒီလိုဆိုတော့ အရာအားလုံးက မင်းရဲ့ အမှားချည်းပဲပေါ့... ဟုတ်လား"

ဝိညာဉ်ငါးများကို ကြည့်နေသော ချီဝမ်ကျင်း ၏ အကြည့်များ က အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကြောင့် သူမ အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့ ကို မုန်းတီးရန် အလွန် ခက်ခဲသွားရလေသည်။

"အစ်မကြီး... တောင်းပန်ပါတယ်... အစ်မကြီးနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့ စေ့စပ်ထားတယ်ဆိုတာကို ညီမလေး သိပေမဲ့ ညီမလေး တကယ်ပဲ ဒီခံစားချက်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲနေလို့ပါ"

ချီနင်ပင်း က အစ်မဖြစ်သူ၏ မျက်နှာထားကို မကြည့်ရဲတော့ချေ။ အသံကလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားလေသည်။

"မင်း ဒီလိုလုပ်တာ ငါ့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် နာကျင်ရလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"

ချီဝမ်ကျင်း က ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

"အရင်တုန်းက ဖေဖေက မင်းကို ဝေ့ကျွင်းကျဲနဲ့ စေ့စပ်ပေးတော့ မင်း သဘောမကျဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်... ပြီးတော့ မင်းကို ကျန်းချဲ့နဲ့ စေ့စပ်ဖို့ ငါ ကိုယ်တိုင် ဖေဖေ့ကို သွားပြောပြီး သဘောထား ပြောင်းခိုင်းခဲ့တယ်... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မင်း ဘာလို့ စောစော မပြောခဲ့တာလဲ... အခု ငါနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့ စေ့စပ်ထားတာကို လူတိုင်း သိနေပြီ ဖြစ်နေမှ မင်းက ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ရက်တယ်... ငါ့ကို ဘယ်လို နေစေချင်တာလဲ... ဖေဖေနဲ့ ချီမိသားစုကို ဘယ်လို နေစေချင်တာလဲ... မင်းနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့ရဲ့ ကိစ္စသာ သတင်းထွက်သွားရင် မင်း ဘယ်လောက်တောင် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုတွေကို ခံရမလဲဆိုတာ မင်း သိလား နင်ပင်း... ငါက မင်းကို ငါ့ထက် ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ အမြဲတမ်း ထင်ခဲ့တာ... ဘာလို့ ဒီလို အရူးလုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ရတာလဲ"

ချီဝမ်ကျင်း က တိုးတက်စေချင်လွန်း၍ မခံချိမခံသာ ဖြစ်နေသော မိဘတစ်ဦးကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ချီနင်ပင်း အပေါ် မကျေနပ်မှု များကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူမ က ကျန်းချဲ့ နှင့် နင်ပင်း ကို ကောင်းချီးပေးသော်လည်း ရင်ထဲတွင်တော့ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိလေသည်။ အကယ်၍ အခြား အမျိုးသမီး တစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင် သူမ အနေဖြင့် ပြိုင်ဆိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤလူ က သူမ၏ သွေးသား အရင်းအချာ ညီမလေး ဖြစ်နေသောကြောင့် သာ ခြွင်းချက် ဖြစ်သွားရလေသည်။

ချီနင်ပင်း ၏ မျက်လုံးအိမ်များ နီရဲလာပြီး ရှက်ရွံ့မှု များနှင့် မစွန့်လွှတ်နိုင်မှု များ ရောယှက်နေလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်မှ သာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကိစ္စရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ညီမလေး သိပါတယ်... ညီမလေး ကိုယ်တိုင်ပဲ တာဝန်ယူပါ့မယ်"

"မင်းက ဘယ်လို တာဝန်ယူမှာလဲ"

ချီဝမ်ကျင်း က ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ညီမလေး ထွက်သွားပါ့မယ်... ဒီတစ်သက် ကျန်းချဲ့ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မတွေ့တော့ပါဘူး... ဒီကိစ္စကိုလည်း သတင်း မထွက်စေရပါဘူး... အရင်က မှားခဲ့တဲ့ အမှားတွေအတွက်လည်း အစ်မကြီးက ညီမလေးရဲ့ ဆိုးသွမ်းမှုတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"မင်းက ထွက်သွားလိုက်ရုံနဲ့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ချီဝမ်ကျင်း က ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း အစ်မကြီးပဲ ပြောပါ... ညီမလေးကို ဘာလုပ်စေချင်လဲ... အစ်မကြီး ပြောတဲ့အတိုင်း အားလုံး လုပ်ပါ့မယ်"

အရင်က ချီနင်ပင်း က အစ်မဖြစ်သူ နှင့် အမြဲတမ်း ယှဉ်ပြိုင်ချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ သူမ ၌ ထိုကဲ့သို့သော ခွန်အားများ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

"မင်းနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်သွားကြပြီလဲ"

ချီဝမ်ကျင်း က ခေါင်းလှည့်ကာ ချီနင်ပင်း ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို ပီပီသသ မေးလိုက်လေသည်။

"ညီမလေး..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချီနင်ပင်း မှာ ချက်ချင်း စကားပြောမထွက် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူမ ဘယ်လို ပြောရမည်နည်း။ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်သွားပြီလဲ ဆိုတာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရှိတဲ့ နေရာတိုင်း ကို ကျန်းချဲ့ က ရှာဖွေ ဖော်ထုတ် ပြီးသွားပြီ ပဲလေ။

ချီမိသားစု နှင့် ချီဝမ်ကျင်း ကို သာ အားနာ မနေဘူး ဆိုလျှင် သူမ ကိုယ်ဝန် ပင် ရနေလောက်ပြီ။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကိုတော့ သူမ တကယ်ပဲ မပြောထွက်ခဲ့ချေ။

သူမ ၏ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာ များ အားလုံးကို ချီဝမ်ကျင်း က သေချာ ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ သူမ ဒေါသမထွက်သလို စိတ်လည်း မဆိုးခဲ့ချေ။ လေသံကို တတ်နိုင်သမျှ နူးညံ့အောင် ထားကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စတွေက ဒီလို ဖြစ်နေမှတော့ ဘာပြောပြော အလကားပါပဲ... မင်းနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့က သဘောတူ နေကြမှတော့ သူ့အနားမှာပဲ သေချာ နေလိုက်ပါ... ငါ မင်းကို မမုန်းပါဘူး... မင်းက ငါ့ရဲ့ သွေးသား အရင်းအချာ ညီမလေးပဲလေ... မင်းရဲ့ ကျန်တဲ့ ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး ပျော်ရွှင် ချမ်းမြေ့ဖို့ကိုလည်း ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"အစ်မကြီး တကယ်ပဲ ညီမလေးကို မမုန်းဘူးလား"

ချီနင်ပင်း က ခေါင်းမော့လာပြီး မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်လေသည်။

"မင်းကို မုန်းနေတော့ကော ဘာထူးမှာလဲ... မင်း ကိုယ်တိုင်လည်း ပြောတယ်လေ... မင်းနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့က မထင်မှတ်ထားတဲ့ အမှားတစ်ခုပါဆိုတော့ ငါနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့က ရေစက် မပါဘူးလို့ပဲ သတ်မှတ်ရမှာပေါ့... နောက်ပိုင်းတော့ ငါ့ကိုယ်စား မင်း ဆက်သွားလိုက်ပါ"

ချီဝမ်ကျင်း က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး ကိုယ်စား ဆက်သွားမယ်... အစ်မကြီး အဲ့ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ချီနင်ပင်း အနည်းငယ် မှင်သက်သွားလေသည်။ အစ်မဖြစ်သူ ပြန်လာခြင်းမှာ အပြစ်တင် မေးမြန်းရန်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရလဒ် က သူမ တွေးထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားနေလေသည်။

"မင်းက ငါ့ကိုပါ ကျန်းချဲ့နဲ့ လက်ထပ်စေချင် နေတာလား"

ချီဝမ်ကျင်း ၏ မျက်လုံးများ က အေးစက်သွားလေသည်။

"အစ်မကြီး... ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်က ငယ်ငယ်ကတည်းက အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာလေ... ဘာပဲလုပ်လုပ် အမြဲတမ်း တူတူပဲ လုပ်ခဲ့ကြတာ... အခုလို အခြေအနေမျိုးဆိုတော့ အစ်မကြီး ကြည့်လေ... အစ်မကြီးသာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် အရင်ကလိုပဲ ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ... အစ်မကြီး စိတ်ချပါ အစ်မကြီးက ဇနီးကြီး ဖြစ်ရမယ်... ညီမလေးက အစ်မကြီးနဲ့ လုံးဝ မပြိုင်ပါဘူးနော်"

ချီနင်ပင်း က အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ချီဝမ်ကျင်း ၏ လက်ကို ဆွဲ၍ စတင် ဖျောင်းဖျလိုက်လေသည်။

သို့သော် ချီဝမ်ကျင်း ၏ မျက်နှာထား က ပြောင်းလဲသွားပြီး ချီနင်ပင်း ၏ လက်ကို ချက်ချင်း ပုတ်ချလိုက်လေသည်။

"ချီနင်ပင်း... မင်း ရှက်တတ်သေးရဲ့လား... ငါက မင်းရဲ့ အစ်မလေ... သွေးသား အရင်းအချာ အစ်မကို မင်း ဘယ်လိုများ ဒီလို စကားမျိုးကို ပြောထွက်ရတာလဲ"

"အစ်မကြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့... ညီမလေးကလည်း ဒီအတိုင်း စကားကြုံလို့ ပြောလိုက်မိတာပါ"

ချီနင်ပင်း က ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"စကားကြုံလို့ ပြောလိုက်တာ... ဟက်... ငါကတော့ အဲ့ဒီလို မထင်ပါဘူး... အမှန်တိုင်း ပြောစမ်း ဒါက မင်းရဲ့ သဘောလား ဒါမှမဟုတ် ကျန်းချဲ့ရဲ့ သဘောလား"

ချီဝမ်ကျင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စောစောက ကျန်းချဲ့ ပြောခဲ့သော စကားများကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်စလုံး၏ စကားများက လုံးဝ တစ်ထပ်တည်း ကျနေသဖြင့် သူမကို ပိုမို၍ တွေးတောသွားစေလေသည်။

"အာ... ဒါက ညီမလေးရဲ့ သဘောပါ... အစ်မကြီး ဒေါသထွက်နေတယ်ဆိုတာ ညီမလေး သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး စိတ်မမြန်ပါနဲ့ဦး... ညီမလေး ပြောတာကို အရင် ဆုံးအောင် နားထောင်ပါဦး"

"ပြောလေ"

ချီဝမ်ကျင်း က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး ကြည့်လေ... အစ်ကိုကျန်းလို လူမျိုးက ပါရမီလည်း အရမ်းမြင့်တယ်... အနာဂတ်လည်း သေချာပေါက် တောက်ပမှာဆိုတော့ မိန်းမ တစ်ယောက်တည်း ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... အခုတောင်မှ မြို့စောင့်တပ်မှူး အိမ်တော်ထဲမှာ ညီမလေးဟွမ် တစ်ယောက် ရှိနေသေးတယ်... နောက်ပိုင်း သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားတွေ မြင့်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် တခြား မိန်းမတွေ ထပ်မယူဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ... အဲ့ဒီလိုမျိုး အခြေအနေမှာ အစ်မကြီးနဲ့ ညီမလေးတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်က သူ့ကို သေချာ ထိန်းချုပ်ထားလိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား... ပြီးတော့ အစ်ကိုကျန်းလို လူကောင်း တစ်ယောက်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရရင် အစ်မကြီးက ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ သေချာလို့လား... စိတ်ချပါ အစ်မကြီး ညီမလေး သေချာ စဉ်းစားပြီးပါပြီ... အစ်မကြီးက ဇနီးကြီး လုပ်... ညီမလေးက ဒုတိယနေရာ ယူမယ်... ကျွန်မတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် အရင်ကလိုပဲ..."

ချီနင်ပင်း ၏ အဆင့်ဆင့် ဆွဲဆောင် ဖျောင်းဖျနေသော စကားများ မဆုံးသေးမီမှာပင် ဖြတ်ပြောခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

ချီဝမ်ကျင်း က အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်ကြိမ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရင်ထဲရှိ ဒေါသများကို ဖိနှိပ်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာပြောနေလဲဆိုတာ မင်း ကိုယ်တိုင် သိရဲ့လား... ဒီကိစ္စကိုသာ ဖေဖေ သိသွားရင် အကျိုးဆက်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား... ကျန်းချဲ့ရဲ့ ပါရမီ မြင့်တယ်ဆိုတာကို ငါ လက်ခံတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အရမ်း အထင်သေးလွန်းနေပြီ... ယောကျ်ား မရှိရင် မင်းရဲ့ အစ်မက အသက်ဆက်ရှင်လို့ မရတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

"နင်ပင်း... ဒီလို စကားမျိုးကို ငါ ထပ်မကြားချင်တော့ဘူး... မင်းနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့ အတူတူ နေတာကို ငါ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်စလုံး ယောကျ်ား တစ်ယောက်တည်းကို အတူတူ ယူရမယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ လုံးဝ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက ငါ့ရဲ့ သဘောထားပဲ... မင်း သွားပြီး ကျန်းချဲ့ကို သေချာ ပြောလိုက်ပါ... ပြီးတော့ ဖေဖေ့ဆီမှာလည်း ငါ ရှင်းပြပေးပါ့မယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါနဲ့ ကျန်းချဲ့တို့က ရေစက် မပါဘူးလို့ပဲ မှတ်လိုက်တော့... ဒီနေရာမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ... စေ့စပ်ပွဲကိုလည်း မကြာခင် ဖျက်သိမ်းရလိမ့်မယ်... မင်းလည်း ရင်ထဲမှာ အပြစ်ရှိသလိုမျိုး ခံစားမနေနဲ့တော့... မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ ငါက သိုင်းပညာကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာ ယောကျ်ား မရှိတာ ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်"

ချီဝမ်ကျင်း က အလွန် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို တွေးထားတာလား"

ချီနင်ပင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယ များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ အစ်မဖြစ်သူ က အမြဲတမ်း စိတ်ထဲက တစ်မျိုး အပြင်က တစ်မျိုး ဖြစ်တတ်ပြီး ရင်ထဲမှာ ဘာတွေပဲ ခံစားနေရပါစေ အပြင်မှာ လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိထားလေသည်။

"သေချာတာပေါ့"

ချီဝမ်ကျင်း က မော်ကြွားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

အဝေးတွင် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်၏ စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းချဲ့ က နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်ကာ အနည်းငယ် ဖြေရှင်းရ ခက်ခဲနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူ က ချီဝမ်ကျင်း ကိုယ်ပေါ်ရှိ ယွမ်ယင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို အလွန် အလေးထားကြောင်း သေချာလှပေသည်။

သို့သော် ဤမိန်းကလေး ကိုလည်း သူ အမှန်တကယ် သဘောကျမိလေသည်။ သူ က ညီအစ်မ နှစ်ယောက်စလုံးကို ယူရန် အမြဲတမ်း စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း အခြေအနေ အရ ကြည့်မည် ဆိုလျှင် ချီဝမ်ကျင်း က ဤကိစ္စကို အလွန် ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်နေပြီး လုံးဝ အရှုံးပေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသခဲ့ချေ။

ချီဝမ်ကျင်း ကလည်း သူ့အပေါ်တွင် ချစ်ခင်မှု အနည်းငယ် ရှိနေမည်ကို သူ သိထားသော်လည်း အဓိက ပြဿနာမှာ တစ်ဖက်လူ၏ တာအိုနှလုံးသား က အလွန် ခိုင်မာနေပြီး ရင်ထဲရှိ ဆန္ဒများကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤကိစ္စကို သူ ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမည်နည်း။

အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့ သုံးယောက် နှင့် ဟွမ်ရှန်းရှန်း တို့ ဧည့်ခံပွဲ သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြလေသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် လေထုက အလွန် လေးလံနေလေသည်။

ဟွမ်ရှန်းရှန်း လည်း ချီဝမ်ကျင်း ၏ သရုပ်မှန်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် သူမ၏ အကြည့်များက ချီနင်ပင်း နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ အပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဓိပ္ပာယ် မျိုးစုံ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ချီနင်ပင်း နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့၏ ဆက်ဆံရေး ကို သူမ သိထားလေသည်။ ထို့အပြင် ချီနင်ပင်း က ချီဝမ်ကျင်း ၏ ညီမလေး ဆိုတာကိုလည်း သိထားလေသည်။

အရင်က သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ ချီနင်ပင်း ၏ ကိစ္စကို အစ်မဖြစ်သူ ချီဝမ်ကျင်း က အကုန် သိထားသည် ဟု ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ယခု အခြေအနေကို ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် လွဲချော်နေပုံ ရလေသည်။ သို့သော် ဤသည်က သူမ နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ချေ။

ချီ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ဘယ်လိုပဲ ရန်ဖြစ်နေပါစေ သူမ အနေဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမြင်မှု ရှိပြီး ဇနီးကြီး နေရာ က သူမ အတွက် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားလေသည်။ အကယ်၍ သူမ က အရမ်း လှုပ်ရှားနေမည် ဆိုလျှင် သူတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် ပြန်လည် အဆင်ပြေသွားသော အခါ သူမ အနေဖြင့် သေချာပေါက် ဖိနှိပ်ခံရမည် ပင်တကား။

ထို့ကြောင့် သူမ က ဘာစကားမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ထမင်းသာ စားနေလိုက်လေသည်။

ထမင်းစား ပြီးသွားသည်နှင့် အရင်ဆုံး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"ရှင်တို့ ဆက်စားကြပါ... ကျမ မြို့ထဲမှာ တည်းစရာ နေရာ သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"

ချီဝမ်ကျင်း က တူကို ချထားလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို ခွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"ဝမ်ကျင်း... အိမ်မှာ အခန်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ... အပြင်ကို သွားစရာ မလိုပါဘူး"

ကျန်းချဲ့ က အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် အစ်မကြီး... အကယ်၍ အစ်မကြီး ထွက်သွားမယ်ဆိုရင်... ညီမလေးလည်း ညီမလေးလည်း လိုက်သွားမယ်"

ချီနင်ပင်း က ကျန်းချဲ့ ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်လေသည်။ အစ်မဖြစ်သူ က သူတို့ကို သဘောတူပေးမည် ဆိုသော်လည်း သူမ က လုံးဝ စိတ်အေးလက်အေး လက်မခံနိုင်သေးချေ။ ယခု ပထမဆုံး အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စ မှာ အစ်မဖြစ်သူ ကို ဖျောင်းဖျရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ချီဝမ်ကျင်း က မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

"ဟုန်ရှို့... မင်း ဝမ်ကျင်းကို သစ်ခွခြံဝင်းထဲကို ခေါ်သွားပြီး အခန်း ရှင်းပေးလိုက်ပါ"

ကျန်းချဲ့ က အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ မြို့စောင့်တပ်မှူး အိမ်တော် က အလွန် ကြီးမားပြီး ဇီး သစ်ခွ ဝါး ဂန္ဓမာ ဆိုပြီး ခြံဝင်း လေးခု ခွဲခြားထားလေသည်။ သူ က မြို့စောင့်တပ်မှူး ဖြစ်သဖြင့် ဇီးခြံဝင်း တွင် နေထိုင်ပြီး ဟွမ်ရှန်းရှန်း နှင့် ချီနင်ပင်း တို့က ဝါးခြံဝင်း နှင့် ဂန္ဓမာခြံဝင်း များတွင် နေထိုင်ကြလေသည်။ သို့သော် အများစု အချိန်များတွင် ထို ခြံဝင်း နှစ်ခု က အလွတ် ဖြစ်နေလေ့ ရှိလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... အမိန့်အတိုင်းပါပဲရှင်"

ဟုန်ရှို့ က ခါးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချီဝမ်ကျင်း ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင်မလေးချီ... ကျွန်မ နောက်က လိုက်ခဲ့ပါရှင်"

အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ချီဝမ်ကျင်း က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"သွားကြတာပေါ့"

ချီဝမ်ကျင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ နှင့် ချီနင်ပင်း တို့ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"အစ်ကိုကျန်း... အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

အရင်က ထမင်းစားနေစဉ်တွင် ချီနင်ပင်း က သူမ နှင့် ချီဝမ်ကျင်း တို့ သီးသန့် တွေ့ဆုံစဉ်က ပြောခဲ့သော စကားများ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြန်လည် ပြောပြခဲ့ပြီး ယခု သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် ခေါင်းကိုက်နေမိလေသည်။

"ဝမ်ကျင်းရဲ့ အကျင့်စရိုက်က အရမ်း ခေါင်းမာတော့ ဖျောင်းဖျဖို့ အရမ်း ခက်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ငါ့အပေါ်မှာ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကိုတော့ ငါ သိနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ကိစ္စကို သူ လက်ခံနိုင်ဖို့ ခက်ခဲနေတာပါ"

ချီနင်ပင်း ၏ အရှေ့တွင် ကျန်းချဲ့ လည်း ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူ၏ အတွေးများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။ ယခု သူတို့ နှစ်ယောက် က တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ချီဝမ်ကျင်း ကို အတူတူ ဖျောင်းဖျချင်နေကြလေသည်။

ချီနင်ပင်း က မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုကျန်းက နည်းလမ်း တစ်ခုခု ရှာပြီး နားလည်မှု လွဲအောင် လုပ်ပြီးတော့ လွန်လွန်ကျွံကျွံ ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရင်ကော"

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူမ ဘယ်လိုများ ဒီလို စကားမျိုးကို ပြောထွက်ရတာလဲ ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိလေသည်။ သို့သော် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နာမည်ကြီး အချစ်ရေး ပညာရှင် တစ်ယောက် ပြောဖူးသည် မဟုတ်ပါလော... မိန်းမ တစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားဆီကို သွားတဲ့ အကောင်းဆုံး လမ်းကြောင်းက... ဟွမ်ရှန်းရှန်း ချီနင်ပင်း နင်ကတော် နှင့် ကျူးကတော် တို့ အားလုံးက အကောင်းဆုံး သက်သေများ ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူ့ကို တွန့်ဆုတ်သွားစေသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေး မျိုး လုံးဝ မရှိခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ အတင်းအကျပ် အသုံးပြုခြင်း က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ချီဝမ်ကျင်း ကဲ့သို့သော အကျင့်စရိုက် ရှိသည့် အမျိုးသမီး မျိုးကို ပိုမို ရွံရှာသွားစေရုံ သာမက ဒေါသထွက်ပြီး ထျန်းနန် မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားစေနိုင်လေသည်။

"အဲ့ဒါတော့ မဖြစ်ဘူး... အစ်ကိုက အဲ့ဒီလို လူမျိုး မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချဲ့ က ချက်ချင်းပင် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ငြင်းဆန်လိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်း က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်သော်လည်း ဆက်လက်၍ မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို ဘယ်လို လုပ်မလဲ"

"အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းကို သဝန်တိုအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်းလောက် ထိရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကလည်း လုပ်ဖို့ ခက်တယ်လေ... အရမ်း သိသာလွန်းနေရင် ချီဝမ်ကျင်းက ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားမှာပဲ"

ကျန်းချဲ့ က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချီနင်ပင်း က တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကျန်း... ညီမလေးဆီမှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်... ထိရောက်နိုင်မယ် ထင်တယ်"

"မင်းဆီမှာလည်း အကြံရှိတယ်... ဟုတ်လား"

ကျန်းချဲ့ က သံသယ မျက်လုံးများဖြင့် ချီနင်ပင်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လွန်လွန်ကျွံကျွံ ဖြစ်အောင် လုပ်မည် ဆိုသည့် စကားမျိုးကို ပင် ပြောထွက်သော သူမ ၏ အကြံအစည် ကို သူ အမှန်တကယ်ပင် သိပ်ပြီး မယုံကြည်ချေ။

"အစ်ကိုကျန်း... ဘာအကြည့်တွေနဲ့ လာကြည့်နေတာလဲ"

ချီနင်ပင်း က နှုတ်ခမ်းဆူကာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ အကြံအစည်က ဘာလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး"

ကျန်းချဲ့ က လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်း က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာ လာလေသည်။

"အစ်ကိုကျန်း စောစောက ပြောတာ... ညီမလေးရဲ့ အစ်မကို သဝန်တိုစေချင်တာ ဟုတ်လား"

"သဝန်တိုစေချင်တာက အဓိက ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး... အဓိကကတော့ ဝမ်ကျင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လို တွေးနေလဲဆိုတာကို သိချင်လို့ပါ... တကယ်ပဲ ငါတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ နေတာကို သဘောမတူတာလား... ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းအရာတွေကြောင့် မျက်နှာပူနေလို့လား ဆိုတာကိုပါ"

ကျန်းချဲ့ က ပြန်လည် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒါက... အင်း... ညီမလေးနဲ့ အစ်မကြီးက အမြွှာ ညီအစ်မတွေလေ... အတူတူ မွေးလာပြီး အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာ... ညီမလေးတို့ နှစ်ယောက် ကြားမှာ နှလုံးသားချင်း ဆက်သွယ်မှု ရှိတယ်... အကယ်၍ ညီမလေးတို့ နှစ်ယောက် ပလူးပလဲ လုပ်ကြမယ်ဆိုရင် အစ်မကြီးဆီကို သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်"

ချီနင်ပင်း ၏ အသံက တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်လုံးများ အရင်ဆုံး လင်းလက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် သံသယ ဝင်သွားကာ မေးလိုက်လေသည်။

"တကယ်လား... အရင်က ငါတို့ နှစ်ယောက် ပလူးပလဲ လုပ်ခဲ့တာ အကြိမ်ကြိမ် ရှိပြီလေ... ဝမ်ကျင်းဆီမှာ ဘာ ထူးခြားမှုမှ မရှိပါဘူး"

ချီနင်ပင်း က အရင်ဆုံး အပြင်ဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ညီမလေးတို့ နှစ်ယောက်က ပေသုံးထောင် အတွင်းမှာ ရှိနေမှ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတာလေ... အကွာအဝေး ပိုဝေးသွားရင် နှလုံးသားချင်း ဆက်သွယ်မှုရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုနည်းသွားတယ်"

ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

"ဒီလို ဆိုမှတော့ ညကျရင် ငါတို့ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

"အင်း..."

ချီနင်ပင်း က မျက်လွှာချကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ အစ်မဖြစ်သူ ၏ အရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုခြင်းက အလွန် ရှက်စရာ ကောင်းလှသော်လည်း ကိစ္စများက ဤသို့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် နည်းလမ်းလေး ကသာ အစ်မဖြစ်သူ ကို သဘောတူလာစေရန် အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖန်တီးပေးနိုင်မည် ပင်တကား။

သစ်ခွခြံဝင်း အတွင်း၌။

အခန်းကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေသော ချီဝမ်ကျင်း မှာ ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီး အနည်းငယ် နေမသက်မသာ ဖြစ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ မကောင်းသော ကိစ္စ တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်ကို ကြိုတင် ခံစားနေရသကဲ့သို့ ပင်။

သို့သော် သူမ က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို မရှာတွေ့ခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သာ အလွန်အကျွံ တွေးတောနေမိခြင်း ဖြစ်မည် ဟု မှတ်ယူလိုက်လေတော့သည်။