အခန်း ၂၇၃

အခန်း (၂၇၃) ကျန်းချဲ့... မင်း မီးနဲ့ မကစားနဲ့

ဟုတ်ပေသည်။ ချီဟွမ်း ပြောခဲ့ဖူးသော ရုပ်ရည်ချောမောလှပပြီး စစ်သူကြီးမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသည့် သတ္တိခဲ အစ်မဝမ်းကွဲ ဆိုသည်မှာ ချီဝမ်ကျင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူက ချီမိသားစု မျိုးဆက်ခွဲမှ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ချီဝမ်ကျင်းကတော့ ချီမိသားစု ပင်မသွေးသားမှ ဆင်းသက်လာသော သခင်မလေး ဖြစ်လေရာ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ အဆင့်အတန်း ကွာဟချက်က အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။

သို့သော် သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က ချီမိသားစု ပင်မအိမ်တော်တွင် ကျင့်ကြံပြုစုပျိုးထောင်ခံရစဉ်က ချီဝမ်ကျင်း နှင့် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးပြီး နယ်စပ်သို့ ရန်သူနှိမ်နင်းရန် တစ်ကိုယ်တော် သွားရောက်ရဲသည့် သူမ၏ သတ္တိကို အလွန် လေးစားမိလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဆက်ဆံရေး အတော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့ပေသည်။ သူမထံမှ အကူအညီများနှင့် လမ်းညွှန်မှုများစွာကိုလည်း ရရှိခဲ့ဖူးလေသည်။

သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ချီဝမ်ကျင်းက ဤလောက၌ ပြီးပြည့်စုံဆုံး မိန်းမပျို တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ယောကျ်ားနှင့်မှ မထိုက်တန်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် ချီဝမ်ကျင်းက စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး လက်ထပ်စေ့စပ်ခြင်းကို အလွန် ဆန့်ကျင်ကြောင်းလည်း သူ သိထားလေသည်။

အရင်က ထိုသို့ ပြောခဲ့ခြင်းမှာ ကျန်းချဲ့နှင့် နောက်ပြောင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ထိုလောင်းကြေးကို အနိုင်ရမည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

'နောက်ပြောင်နေတာလား... မွေးရာပါအဆင့်သို့ ယခုမှ ခြေချခါစ သိုင်းပညာရှင် သေးသေးလေး တစ်ယောက်က လအနည်းငယ် သို့မဟုတ် အများဆုံး နှစ်ဝက်အတွင်း ထိုက်အန်း သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး အင်အားစုကြီး ခြောက်ခုကို ဖိနှိပ်ချင်တယ် ဆိုတာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စလေ'

သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ပင်လျှင် ထိုက်အန်း တွင် ဆယ်နှစ်ကျော် အမြစ်တွယ် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း မလုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို ကျန်းချဲ့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုပ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ရလဒ်ကတော့... ကျန်းချဲ့က တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစ သက်သက်ဖြင့် ထိုက်အန်း သိုင်းလောကကို ဖိနှိပ်ကာ ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံး အထိ နာမည်ကျော်ကြား သွားခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုပင် မလိုဘဲ ချီဝမ်ကျင်း နှင့် စေ့စပ်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

ထိုသတင်းကို စတင် သိရှိရချိန်က သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသည် အထိ ယုံကြည်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

"စေ့စပ်သွားပြီ... ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ အကဲခတ်သည့်အလား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

ချီဟွမ်းက ကျန်းချဲ့ကို မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ပြောတဲ့ အစ်မဝမ်းကွဲ ဆိုတာ ချီဝမ်ကျင်း ကို ပြောတာလေ... ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကျန်း က အခု စေ့စပ်ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့ ကျွန်တော်က မိတ်ဆက်ပေးဖို့ လိုသေးလို့လား... မိတ်ဆက်ပေးဖို့ ဆိုရင်လည်း မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... ပင်မအိမ်တော်မှာ တခြား အစ်မဝမ်းကွဲတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... အစ်ကိုကျန်း သာ..."

"ရှောင်ဟွမ်း... မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

ချီဟွမ်း၏ စကားမဆုံးသေးမီ အသံတစ်သံက ရုတ်တရက် ဝင်ရောက် ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။ ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့က အနည်းငယ်မျှ အံ့ဩခြင်း မရှိဘဲ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်လာလေသည်။

သို့သော် ချီဟွမ်းမှာမူ တစ်ခုခုကို လန့်ဖျပ်သွားသည့်အလား ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။

တံခါးပေါက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် သံချပ်ကာအပါးကို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် မိန်းမပျို တစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူမ၏ ခြေလှမ်းများက တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် အန္တရာယ်ရှိသော အကြည့်များ ဖြာထွက်နေလေသည်။

"အစ်... အစ်မကြီး... အစ်မကြီးလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာလား"

ချီဟွမ်းက ငိုရခက် ရယ်ရခက် အမူအရာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ကျန်းချဲ့ မေးလိုက်သော စကားမှာ ရိုးသားမှု မရှိဘဲ ချီဝမ်ကျင်း အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသည်ကို ကြိုသိနေကြောင်း ထင်ရှားနေလေသည်။ ကျန်းချဲ့က အာရုံခံမိပြီး သူ့ကို အကွက်ဆင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်းက အရင်တုန်းက ကျန်းချဲ့ နဲ့ လောင်းကြေးထပ်ပြီး ငါ့ကို လောင်းကြေး အဖြစ် သုံးခဲ့တာလား"

ချီဝမ်ကျင်းက ချီဟွမ်းကို အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး... ကျွန်တော်..."

"ကဲပါ ဝမ်ကျင်း... မင်းလည်း ဒေါသမထွက်ပါနဲ့... ချီဟွမ်း ရဲ့ ဒီလောင်းကြေးက ကိုယ်နဲ့ မင်း ရေစက်ပါနေတယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲလေ... ကိုယ်က ချီမိသားစုကို မသွားခဲ့ရင်တောင်မှ ချီဟွမ်း ရဲ့ ကြားဝင်ပေးမှုနဲ့ ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် သေချာပေါက် သိကျွမ်းရမှာပဲ..."

ကျန်းချဲ့က ပြုံးရွှင်စွာ ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းလိုက်လေသည်။

ချီဝမ်ကျင်းက ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပြန်လည် မချေပခဲ့ချေ။

ယမန်နေ့ညက ကိစ္စကြောင့် ကျန်းချဲ့ကို မြင်သည်နှင့် လက်သီးဖြင့် အချက်အနည်းငယ် ထိုးချင်စိတ် ပေါက်နေသော်လည်း ဤနေရာတွင် အပြင်လူ ရှိနေသဖြင့် မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ မပြသချင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့က ယခုအချိန်အထိ စေ့စပ်ထားဆဲ ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့အပေါ် သူမ အနေဖြင့် အနည်းငယ် မနှစ်မြို့သော်လည်း လုံးဝ မုန်းတီးနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ယမန်နေ့က ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့နှင့် ချီနင်ပင်းတို့ အတူတူ လက်ထပ်မည့် ကိစ္စကိုပင် သူမ အနည်းငယ် တွေဝေတုံ့ဆိုင်း နေမိလေသည်။ မျက်နှာပူနေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း မသိမသာ နှမြောနေမိလေသည်။

"ဟုတ်တယ် အစ်မကြီး... ဒါက ရေစက်ပဲ..."

ချီဟွမ်း လည်း အလျင်အမြန် ထောက်ခံလိုက်လေသည်။

"ချီဟွမ်း... နောက်ပိုင်း ငါတို့ နှစ်ယောက် တစ်ယောက်တစ်ပေါက်စီပဲ ခေါ်ကြတာပေါ့... ငါက မင်းကို ညီလေး လို့ ခေါ်မယ်... မင်းက ငါ့ကို ယောက်ဖကြီး လို့ ခေါ်လေ... ဘယ်လိုလဲ"

ကျန်းချဲ့က ချီဟွမ်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ အမှန်တကယ်ပင် သဘောကျမိလေသည်။

အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော ချီဝမ်ကျင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ချီဟွမ်းက ခေါင်းညိတ်ကာ မရဲတရဲ ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ယောက်ဖကြီး"

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချီဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာထားက ပိုမို မည်းမှောင်သွားလေသည်။

"ကောင်းပြီ... အခု မင်းက ငါ့ရဲ့ ယောက်ဖ လည်း ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့... အရင်တုန်းက ငါတို့ရဲ့ ခင်မင်မှုတွေလည်း ရှိနေတာဆိုတော့... ပြောစမ်းပါ... မင်း ဘာရာထူး လိုချင်လဲ... အရမ်းကြီး မလွန်ကျူးရင် ယောက်ဖကြီး က မင်းကို ပေးနိုင်တယ်..."

ကျန်းချဲ့က ရယ်မောလိုက်လေသည်။

သူ ဤသို့ ပြောရခြင်းမှာ ချီဆန်းကျား ၏ ကျေးဇူးများနှင့် ချီဟွမ်း အပေါ် ထားရှိသော ခင်မင်မှုများ ကြောင့် သာမက ချီဟွမ်း ကိုယ်တိုင်ကလည်း သာမန် မဟုတ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူ စုံစမ်းလိုစိတ် မရှိသော်လည်း ချီဟွမ်း ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အန္တရာယ် အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို ခံစားရခြင်းဖြင့် ချီဟွမ်း ရရှိခဲ့သော လျှို့ဝှက်ရတနာ မှာ အလွန် အစွမ်းထက်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။ ထိုရတနာ အတွက်နှင့် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ကွာဝေးသော မြောက်ပိုင်း နယ်စပ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ယခု ထျန်းနန်မြို့ ရှိ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ထဲတွင် ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် အချို့မှလွဲ၍ ချီဟွမ်း၏ စွမ်းအားက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။ ဘုန်းကြီး ရိခုန်း ပင်လျှင် သူ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မည် မထင်ပေ။

"ဒါက... အစ်ကိုကျန်း သင့်တော်သလိုသာ စီစဉ်ပေးပါ... ကျွန်တော်... အဆင်ပြေပါတယ်"

ချီဟွမ်း က အနည်းငယ်မျှ မောက်မာခြင်း မရှိချေ။

ယခုအခါ သူက ရှန်ကွမ်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း မွေးရာပါအဆင့် သာ ရှိသေးသဖြင့် ကျန်းချဲ့နှင့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့် တစ်ခုလုံး ကွာဟနေလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ထူးဆန်းသော ရတနာကိုတော့ အလွယ်တကူ အသုံးပြု၍ မရနိုင်ချေ။ ထိုအရာက အသက်ကယ် ရတနာ ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုလိုက်ပါက အလွန် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။ အသက် တစ်ဝက်ခန့် ပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအား အဖြစ် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပေ။

ကျန်းချဲ့က ရာထူးတစ်ခု ပေးသည်ကိုပင် သူ အလွန် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ထိုရတနာကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်ရန် အတွက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားများကို အများကြီး မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သေးလေသည်။

"ဝမ်ကျင်း... မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

ကျန်းချဲ့က ဘေးတွင် စကားမပြောဘဲ ရပ်နေသော ချီဝမ်ကျင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မက ထျန်းနန် က ရာထူးတွေကို သိပ်နားမလည်ဘူး... ရှင် ဘာသာ ရှင် ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ"

ချီဝမ်ကျင်းက အများကြီး ဝင်မပါလိုချေ။

စစ်တပ်ထဲ ဝင်ဖူးသူ တစ်ယောက်အနေဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူးများကို နားမလည်စရာ အကြောင်းမရှိသော်လည်း ကျန်းချဲ့ မနှစ်မြို့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မသိသလို ဟန်ဆောင်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ချီဟွမ်း... မင်း တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဦးဆောင်တဲ့ တပ်မှူး လုပ်လိုက်ပါ... အဆင့်ငါး ရာထူးပေါ့..."

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ကျန်းချဲ့က မိမိ၏ အာဏာပိုင်နက် အတွင်း ချီဟွမ်းကို မြင့်မားသော ရာထူးတစ်ခု ပေးအပ်လိုက်လေသည်။ ဤရာထူးမှာ ချီဟွမ်း၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ချီဆန်းကျား ရရှိခဲ့ဖူးသော ရာထူးပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ချီဆန်းကျား က အဆင့်ငါး ရာထူးကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ ချီမိသားစု၏ နောက်ခံကြောင့် သာမက နယ်စပ်တွင် စစ်မှုထမ်းကာ အသက်စွန့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ချီဟွမ်းမှာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း ရာထူး အဆင့်ဆင့် ကျော်လွန်ကာ မြင့်မားသော ရာထူးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါက နည်းနည်း မြင့်လွန်းမနေဘူးလား"

ချီဟွမ်းက အစက ဝမ်းသာသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တွေဝေသွားလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့တွင် မည်သည့် အတွေ့အကြုံမျှ မရှိဘဲ ရာထူးသုံးဆင့် ခုန်တက်သွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာမှာ ငါ ပြောတာ အတည်ပဲ"

ကျန်းချဲ့က အခြား စကားများ မပြောတော့ဘဲ ဤစကားကိုသာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

သူ ပြောတာ အတည်ပဲ ထျန်းနန်မြို့ တွင် သူက ကောင်းကင်ဘုံ ပင် ဖြစ်လေသည်။ သူက ချီဟွမ်းကို ရာထူးပေးချင်သည် ဆိုပါက မည်သူကမျှ တားဆီး၍ မရနိုင်ချေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကြီး"

ချီဟွမ်း လည်း ဆက်လက်၍ မငြင်းဆန်တော့ဘဲ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။ အရင်က အစ်ကိုကျန်း ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့ကြားတွင် အထက်အောက် ဆက်ဆံရေး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါတွင်တော့ မရတော့ချေ။ ကျန်းချဲ့ ၏ စကားတစ်ခွန်းဖြင့် သူက ကျန်းချဲ့၏ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ အစိုးရ အိမ်တော်တွင် ရာထူး အမည်ဖြင့်သာ ခေါ်ဆိုရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်း တာပြောင် ဆီကို သွားလိုက်... သူ့ကို မြို့တွင်း အခြေအနေတွေ ရှင်းပြခိုင်းလိုက်... နောက်ပိုင်း ထျန်းနန် မြို့စောင့်တပ် ကို မင်း သေချာ ကြည့်ထားပေး... တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း လာပြော"

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... လက်အောက်ငယ်သား အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်"

"နောက်ပိုင်း သီးသန့် တွေ့တဲ့ အချိန်ကျရင်တော့ ညီအစ်ကို တွေလိုပဲ ခေါ်ကြတာပေါ့... အခု မင်း သွားလိုက်ပါဦး... ညကျမှ အားတဲ့ အချိန် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် သောက်ရင်းစားရင်း အရင်တုန်းက အကြောင်းတွေ ပြောကြတာပေါ့..."

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ချီဟွမ်း လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချီဝမ်ကျင်း ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ တိုးညှင်းစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"အစ်မကြီး... ယောက်ဖကြီး... ကျွန်တော် အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

ချီဟွမ်း ထွက်သွားပြီးနောက် ချီဝမ်ကျင်း ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီးမှ စကားစလိုက်လေသည်။

"ချီဟွမ်း က အရင်တုန်းက အဆင့်ခြောက်လောက်ပဲ ရှိတာ... ရှင် ဒီလောက်တောင် ရာထူး တိုးပေးလိုက်တော့... တောင်ပိုင်းစစ်သူကြီး ဆီမှာ ပြဿနာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား... တကယ်တော့ နည်းနည်းလောက် ထိန်းထားပြီး ချီဟွမ်း ကို ကိုယ်ပိုင် စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ တက်လာခိုင်းတာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"

ကျန်းချဲ့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချီဝမ်ကျင်း၏ သွယ်လျသော လက်လေးကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ လှမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ချီဟွမ်း က မင်းရဲ့ ညီဝမ်းကွဲ ဖြစ်သလို ကိုယ့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း လည်း ဖြစ်တယ်လေ... ရာထူးလေးတစ်ခု ပေးတာလောက်က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... လီချန်ကော က အခု ကိုယ့်ကို လိုအပ်နေသေးတော့ ဒီလို သေးမွှားတဲ့ ကိစ္စလေးတွေ အတွက် ဘာမှ ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းချဲ့မှာ မြို့စောင့်တပ်မှူးကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှလောက် မြင့်မားသော ရာထူးကို စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တိုးမြှင့်ပေးပိုင်ခွင့် မရှိချေ။ တရားဝင် စာချွန်လွှာ တင်ပြပြီး လီချန်ကော က အတည်ပြုပေးမှသာ အသက်ဝင်မည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့က မည်သည့် အခက်အခဲမျှ ရှိမည်ဟု မထင်ချေ။

"လွှတ်စမ်း"

ချီဝမ်ကျင်းက သူမ၏ လက်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝမ်ကျင်း... ဒီလောက်ကြီး ခက်ထန် မနေပါနဲ့... မင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ လအနည်းငယ် အတွင်းမှာ... ကိုယ် မင်းကို ဘယ်လောက်တောင် သတိရနေခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်းမှ မသိတာ... အခု မင်း ထျန်းနန် ကို ရောက်လာပြီ ဆိုတော့... ကိုယ့်ရဲ့ အလွမ်းတွေကို ဖြေဖျောက်ခွင့် ပေးပါဦး"

ကျန်းချဲ့က အနာဂတ် ဇနီးသည်ကို စတင် ချော့မော့နေလေသည်။

သူ့ဘက်က အပြစ်လုပ်ထားသဖြင့် စည်းမျဉ်းများကို မထိခိုက်သရွေ့ အချိုသတ် စကားပြောရခြင်းကို သူ ဝန်လေးမည် မဟုတ်ချေ။

"ဟုတ်တာပေါ့... ကျွန်မကို သတိရလွန်းလို့ ညီမလေးကိုပါ သိမ်းပိုက်လိုက်တာ မလား... ကျန်းချဲ့... ရှင် တကယ် တော်တာပဲ"

ချီဝမ်ကျင်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း လက်ကိုတော့ ရုန်းထွက်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ကျန်းချဲ့က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။ ခဏအကြာမှသာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝမ်ကျင်း... စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့... နောက်ပိုင်း အားလုံးက မိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်သွားမှာပါ"

စကားပြောရင်း ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ခန္ဓာက ချီဝမ်ကျင်း နှင့် ပိုမို နီးကပ်လာလေသည်။

"နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်မယ် ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်သေးဘူး... အရမ်းကြီး သေချာ မနေနဲ့ဦး"

ချီဝမ်ကျင်းက သတိထားနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကို မသိမသာ ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

ဦးနှောက်ထဲရှိ မှတ်ဉာဏ်များအရ ကျန်းချဲ့ဆိုသော လူက သိထားသည့် အရာများက အလွန် များပြားလွန်းလှပေသည်။ အချို့သော ကိစ္စများကို သူမ တစ်ခါမှ ပင် မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ယခု ကျန်းချဲ့နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမ အလွန် သတိထားနေမိလေသည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် ကျန်းချဲ့က သူမအပေါ် ထိုနည်းလမ်းများ အသုံးပြုလာမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေမိလေသည်။

ထိုသို့သာ ဖြစ်လာပါက သူမ တကယ်ပဲ လူလုံးထွက်ပြနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ချီဝမ်ကျင်း က အလွန် သတိထားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချဲ့လည်း ဆက်လက်၍ အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ချေ။

ယခု အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြိုးစားရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းရန် အချိန် လိုအပ်သေးရာ ခံစားချက်များကို ပိုမို နက်ရှိုင်းလာအောင် အရင် တည်ဆောက်ထားမည် ဖြစ်လေသည်။ ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် ချီဝမ်ကျင်း က သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည် ဆိုပါက လုံလောက်ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုက်ယင် ရွှမ်ယွမ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိုတော့ သူ သေချာပေါက် ရယူမည် ပင်ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ၎င်း၏ ကြိုတင် လိုအပ်ချက်မှာ ချီနင်ပင်း က ထိုအချိန်မတိုင်မီ အမြုတေ တည်ဆောက်နိုင်ရန် ပင်ဖြစ်လေသည်။ သိုင်းသခင် မဖြစ်လာပါက ချီနင်ပင်း ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှမ်ယင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် က ချီဝမ်ကျင်း ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ယွမ်ယင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် အများကြီး ကွာဟနေမည် ဖြစ်ရာ ပေါင်းစပ်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ထို ရွှမ်ယွမ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"တကယ်တမ်း ပြောရရင်... ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ရေစက် ပါတာနော်"

ကျန်းချဲ့က စကားလမ်းကြောင်းလွှဲကာ စောစောက ချီဟွမ်း ၏ အကြောင်းကို ပြောင်းပြောလိုက်လေသည်။

"ကျမ လည်း မထင်ထားဘူး... ရှောင်ဟွမ်း က ဒီလောက်တောင် သတ္တိကြီးပြီး ကျမ ကို လောင်းကြေး သုံးရဲတယ်လို့... ဒီနေရာမှာသာ မဟုတ်ရင် ကျမ သူ့ကို သေချာပေါက် ပညာပေးလိုက်ဦးမယ်"

ချီဝမ်ကျင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ သူမက ချီဟွမ်း ကို သတ္တိနည်းသူဟု အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး အတော်လေး ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သော်လည်း... ထိုကောင်လေးက ကျန်းချဲ့၏ သူငယ်ချင်း ပီပီ သတ္တိက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

"ဝမ်ကျင်း... တကယ်လို့များ စေ့စပ်တဲ့ ကိစ္စသာ မရှိခဲ့ရင်... နောက်ပိုင်း ချီဟွမ်း က မင်းကို ကိုယ်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလာရင် မင်း ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ"

ကျန်းချဲ့က ရယ်မောကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမလဲ... ရှောင်ဟွမ်း ကို အရင် တစ်ခါ ရိုက်မယ်... ပြီးရင် ရှင့်ကို တစ်ခါ ရိုက်မယ်... ရှင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို နာကျင်မှု ဆိုတာ ဘာလဲ သိသွားအောင် လုပ်ပေးမယ်"

"မင်းက ကိုယ့်ကို မနိုင်ရင်ကော"

'မနိုင်ရင်ကော...'

ချီဝမ်ကျင်း တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ အမှန်တကယ် တွက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် သူမက ကျန်းချဲ့၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ ချက်ချင်း စကားပြောမထွက် ဖြစ်သွားပြီး ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မနိုင်လည်း ရိုက်မှာပဲ..."

"ဟားဟားဟား..."

"ဒါနဲ့ ဝမ်ကျင်း... မင်း ကိုယ့်ကို ကူညီပေးရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

ကျန်းချဲ့က ရယ်မောပြီးနောက် မျက်နှာထားကို လေးနက်စွာ ထားလိုက်လေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ... အရမ်း လွန်တဲ့ ကိစ္စ ဆိုရင်တော့ မရဘူးနော်"

ချီဝမ်ကျင်းက ကျန်းချဲ့ကို အကဲခတ်နေလေသည်။

"မင်း ဘယ်လို အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေတာလဲ... မင်း အမြင်မှာ ကိုယ်က အဲ့ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေလို့လား"

ကျန်းချဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"မနေ့ညက မှတ်ဉာဏ်တွေ အရ ကြည့်ရင်... တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို ဖြစ်နေတယ်... နင်ပင်း က အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် မာနကြီးတဲ့ မိန်းကလေးလဲ... သူမကို ရှင် က... ဟွန့်... အဲ့ဒါ နင်ပင်း မို့လို့သာပေါ့... ကျမ သာ ဆိုရင် ရှင့်ကိုယ်ပေါ်မှာ အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားအောင်ကို ထိုးပစ်လိုက်ပြီ"

ချီဝမ်ကျင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ကိုယ့်ကို အပေါက်တွေ ဖြစ်သွားအောင် ထိုးလည်း ရပါတယ်... ကိုယ့်ကိုလည်း မင်း ဆီမှာ အပေါက်တစ်ခုလောက် အမြဲတမ်း ပြန်ထိုးခွင့် ပေးရင် ရပြီ"

ကျန်းချဲ့က ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ချီဝမ်ကျင်းက ကျန်းချဲ့ကို သံသယ မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ကျန်းချဲ့ ရုတ်တရက် ဘာကြောင့် ရယ်မောသွားမှန်း နားမလည်နိုင်သော်လည်း ကောင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

"အရေးကြီး ကိစ္စကို ပြောရရင်... နင်ပင်း ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု က ရှန်ကွမ်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်နေပြီ... အမြုတေ တည်ဆောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်... မင်းနဲ့ နင်ပင်း က နှလုံးသားချင်း ဆက်သွယ်မှု ရှိသလို... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ကလည်း သူ့ထက် သာတယ်လေ... သုံးလ အတွင်း နင်ပင်း အမြုတေ တည်ဆောက်နိုင်အောင် ကူညီပေးလို့ ရမလား"

ကျန်းချဲ့က ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရမည့် အချိန်က သိပ်မတိုသလို အတွေ့အကြုံများအရ သိပ်လည်း မရှည်ကြာနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလေသည်။ မကြာမီ ရှန်ရှန်းအဆင့် တက်လှမ်းရန် အခက်အခဲ နှင့် ကြုံတွေ့ရမည် ဖြစ်ရာ ဤပြဿနာကို ကြိုတင် ဖြေရှင်းထားရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

"သုံးလ ဆိုတာ အရမ်း တိုတောင်းလွန်းတယ်"

ချီဝမ်ကျင်း မျက်မှောင်ကျုံ့သွားလေသည်။ သူမ ယခင်က အမြုတေ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အရာအားလုံး အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ချီနင်ပင်း မှာ ယခုမှ ကျင့်ကြံမှု တည်ငြိမ်ခါစ သာ ရှိသေးရာ ယခုချက်ချင်း အမြုတေ တည်ဆောက်မည် ဆိုပါက အန္တရာယ် အလွန် များပြားလေသည်။

"မင်း ဘာအရင်းအမြစ် တွေ လိုအပ်လဲ... ကိုယ် အကုန် ရှာပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ နင်ပင်း ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ကို အများကြီး နောက်ကောက်ကျ မနေစေချင်ဘူး... အဲ့ဒါကြောင့် ဒီကာလ အတွင်းမှာ မင်းကိုပဲ အကူအညီ တောင်းရတော့မယ်"

ကျန်းချဲ့က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှင် ပြောစရာ မလိုပါဘူး... နင်ပင်း က ကျမရဲ့ ညီမအရင်း ပါ... သူ့ကို ကူညီဖို့ ကျမ နည်းလမ်းစုံ သုံးမှာပါ"

ချီဝမ်ကျင်းက ကျန်းချဲ့၏ ရိုးသားသော အမူအရာကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့ က နင်ပင်း အပေါ် တကယ် ချစ်ခင်ကြောင်း သူမ ယုံကြည်သွားလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ထိုနေ့ညတွင် ကျန်းချဲ့က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ဟောင်း အချို့ကို ခေါ်ယူကာ ချီဟွမ်း အတွက် ဧည့်ခံပွဲ တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်အတွင်း ချီဝမ်ကျင်း နှင့် ချီနင်ပင်း တို့ နှစ်ယောက်စလုံး လာရောက်ခဲ့ကြပြီး ချီဟွမ်းကို အားပေးစကား အနည်းငယ် ပြောကြားခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့က မိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ချီဟွမ်းက အစ်မဝမ်းကွဲ နှစ်ယောက် ပြန်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေလေသည်။

"မင်း ဘယ်လို အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေတာလဲ"

ထိုအချိန်က ကျန်းချဲ့က ချီဟွမ်းကို လက်ဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကျန်း... ခင်ဗျားတော့ မီးနဲ့ မကစားနဲ့နော်... နတ်မိမယ် ညီအစ်မ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကို ယူနိုင်တာတောင် အတော် ကံကောင်းနေပြီ... တခြား တစ်ယောက်ကိုပါ ထပ်မစဉ်းစားနဲ့ဦး... မဟုတ်ရင် ပင်မအိမ်တော် က ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချီဟွမ်းက အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် သတိပေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ကမူ လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"လျှောက်မပြောစမ်းပါနဲ့... ငါ ကျန်းချဲ့ က အဲ့ဒီလို လူမျိုးလား..."

"ခင်ဗျားက မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ နေ့မှာတောင် သတို့သမီး လုတဲ့ ကိစ္စကို လုပ်ရဲတဲ့ လူပဲ... ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် တကယ် မယုံဘူးဗျာ... အယ်..."

"ချီးပဲ... ငါက ရန်သွားရှာတာကွ..."

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ... ခင်ဗျားက အရာရှိကြီး ဆိုတော့ ခင်ဗျား ပြောတာ အမှန်ပေါ့…”