အခန်း ၂၈၈

အခန်း (၂၈၈) ရတနာတိုက်ကို အတင်းအဓမ္မ လုယူခြင်း

တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံတော်မြို့တော်... နန်းတော်အတွင်း၌။

နန်းတွင်းဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်သည် လက်ထဲရှိ စာလွှာကိုကြည့်ရင်း မျက်နှာထား အလွန်ကြည့်ရဆိုးနေလေသည်။ သူက အရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်သစ်သားစားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြာထွက်သွားလေသည်။

ထိုစားပွဲသည် ဝိညာဉ်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းကြောင့်သာ တောင့်ခံနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်၏ ရွှမ်တန်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ထိုစားပွဲကို ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

"ကျိုးရိ... သေလမ်းရှာနေတာပဲ..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်သည် လက်ထဲရှိ စာလွှာကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို တွေးတောချင့်ချိန်နေလေသည်။

ကျိုးရိ၏ အစီအစဉ်ဖြင့် နဂါးကြော အပိုင်းအစကို ပြန်လည်ရယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

နဂါးကြောကို ပြန်မရသည့်အပြင် ဒြပ်စင်ငါးပါး အမှီအခိုကင်း သိုင်းသမားများနှင့် လက်ရွေးစင်စစ်သည် တစ်သောင်းကိုပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရလေသည်။

ဤသည်မှာ တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်မှာ အသေအချာပင်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ နဂါးကြောကို လုယူသွားသော သူခိုးသည် တောင်ပိုင်းယွဲ့နယ်နိမိတ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်တန်ရာ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်များကို စေလွှတ်၍ လိုက်လံဖမ်းဆီးစေဦးတော့ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။

၎င်းမှာ တန်ဖိုးအချို့ပေးဆပ်၍ လီချန်ဂိုကို အကူအညီတောင်းကာ ကျန်းချဲ့အား ချောင်ပိတ်ဖမ်းဆီးပြီး နဂါးကြောကို ပြန်လည်လုယူရန်သာ ဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာကို ထိန်းသိမ်းရန် နဂါးကြော မရှိလျှင် မဖြစ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာအတွင်း နဂါးကြော မရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် ပိုင်ယွဲ့နိုင်ငံများအကြား တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်နေရာမှာ ယိမ်းယိုင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာ ချို့တဲ့မှုကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ထပ်မံတက်လှမ်းနိုင်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ရသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်သည် လီချန်ဂိုထံသို့ ပေးပို့မည့် စာတစ်စောင်ကို ရေးသားလိုက်လေသည်။ နှစ်ဖက်ပူးပေါင်းလိုက်ပါက ကျန်းချဲ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ပိုမိုလွယ်ကူချောမွေ့မည် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်ကတော့ ဤအတွက် သူက တန်ဖိုးအချို့ ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ပြဿနာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်လို့လား..."

နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ဟန်အချိုးအစားရှိသည့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်ထံသို့ လျှောက်လာလေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ကပ်ငြိနေပြီး အသံမှာလည်း ဂရုတစိုက်ရှိလှပေသည်။

"ချီရွှယ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ပြဿနာနည်းနည်း ရှိသွားလို့ ကျိုးရိရဲ့ အစီအစဉ်တွေ ပျက်စီးသွားတာပါ..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်သည် ခေါင်းမော့လာပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ စာလွှာကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်ကာ အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

"ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ချန်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရား၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်လေးနက်သွားလေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ လက်ရွေးစင်စစ်သည် တစ်သောင်း ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အပြင် ဒြပ်စင်ငါးပါး အမှီအခိုကင်း သိုင်းသမားတွေလည်း မင်ယွဲ့ရေကန်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့တယ်... ငါတို့ တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံ အတွက်တော့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးပါပဲ... ဒါကြောင့် ကျိုးရိကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးဖို့ ကိုယ်တော် ဆုံးဖြတ်ထားတယ်..."

"ဒီလူက တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်တာ သေချာတယ်... အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ..."

"ဒါက ကိုယ်တော်လည်း ခေါင်းခဲနေရတဲ့ ကိစ္စပဲ... မင်ယွဲ့ရေကန်က ငါတို့ တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ နယ်စပ်မှာ ရှိနေတာ... အဲ့ဒီလူသာ အလယ်ပိုင်းဒေသကို ထွက်ပြေးသွားမယ် ဆိုရင် လိုက်ဖမ်းဖို့ ဆိုတာ မိုးပေါ်တက်တာထက်တောင် ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်... အရင်က ပိုင်ယွဲ့နယ်မြေတွေ ကနေ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲသွားပြီလေ..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်သည် အမှန်တရား အပြည့်အစုံကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် မိဖုရားနှင့် အပေါ်ယံတွင် ရိုသေလေးစားမှု ရှိသကဲ့သို့ ပြသနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ထိုအရာမှာ မိဖုရားသည် ယွဲ့လူမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလယ်ပိုင်းဒေသ တော်ဝင်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

သူမသည် ဂျီမိသားစု၏ တရားဝင် မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး မဟာမိတ်ပြုခြင်း ဟူသော အမည်ခံဖြင့် မိဖုရားနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မိဖုရားနှင့် လက်ရှိ တာ့ကျိုး ဧကရာဇ်တို့ကြားတွင် ရန်ငြိုးများ ရှိနေသော်လည်း သူက မိဖုရားကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် သူမအား ရင်သွေးတစ်ယောက်မျှပင် ရရှိခွင့် မပေးခဲ့ချေ။

အလယ်ပိုင်းဒေသ လူမျိုးတို့၏ သွေးသားကို နောက်တစ်ဆက် တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင် ဖြစ်လာစေရန် သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

"အလယ်ပိုင်းဒေသက လူလား..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရား၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းဝယ် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒေါသထွက်နေသည့် အမူအရာကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အနေနဲ့ တာ့ကျိုး ဧကရာဇ်ဆီကို စာလွှာပို့ပြီး ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းခိုင်းသင့်တယ်... အလယ်ပိုင်းဒေသနဲ့ တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံကြားမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးရနေတာ ဆယ်စုနှစ်ချီ ရှိနေပြီလေ... အခု ပြဿနာတွေ ပြန်စတော့မလို့လား... အခု လက်ရှိ အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ပြည်တွင်းရေးရော ပြည်ပရေးပါ ရှုပ်ထွေးနေတယ်လို့ ကျွန်မ ကြားထားတယ်... တာ့ကျိုး ဧကရာဇ်ကို ဖိအားပေးပြီး အဲ့ဒီ အလယ်ပိုင်းဒေသက သူခိုးကို အမိန့်ထုတ် ဖမ်းဆီးခိုင်းလို့ ရနိုင်တယ်လေ..."

"မဖြစ်ဘူး... ဒါက ငါတို့ ယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ အရှက်ရစရာ ကိစ္စတစ်ခုပဲ... ပြီးတော့ အလယ်ပိုင်းဒေသ အစိုးရကိုယ်တိုင်ကလည်း အဲ့ဒီ သူခိုးကို ပင်လယ်ထဲ အပ်ကျသလို ရှာဖွေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒီကိစ္စကို ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားတာ ရှိပါတယ်... မိဖုရား စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်သည် လက်ကာပြကာ မိဖုရား၏ အကြံပြုချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။

"ဟူး... ဒီ အလယ်ပိုင်းဒေသက သိုင်းပညာရှင်တွေ ဘာလို့များ ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ကြရတာလဲ..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မိဖုရား... အရင်သွားပြီး အနားယူလိုက်ပါဦး... ဒီကိစ္စကို ကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်... အရမ်းကြီး စိတ်ထဲ ထည့်မထားပါနဲ့..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်က အပြုံးဖြင့် နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်မ ခွင့်ပြုပါဦး..."

"အင်း..."

မိဖုရား ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်၏ မျက်မှောင်များ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အလင်းတလက်လက် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

မြို့တော်အတွင်း၌။

ကျန်းချဲ့တို့ လူစုသည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့က တိုက်ရိုက် မလှုပ်ရှားသေးဘဲ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကို တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်အတွင်းရှိ အခြေအနေများကို အရင်ဆုံး စုံစမ်းစေခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲသော အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်များ တကယ်ရှိနေပါက သူတို့၏ လုယူမည့် အစီအစဉ်ကို ရပ်တန့်ရုံသာ ရှိလေတော့မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့ အလွန်အလိုရှိနေသော ဘဝသုံးပါး ရွှေကြာစေ့မှာ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်၏ ရတနာတိုက်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျန်းချဲ့... ဒီသွေးမိစ္ဆာရဲ့ စရိုက်က အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တယ်... သူ့ကို အသုံးချလို့တော့ ရပေမဲ့ လုံးဝ အပြည့်အဝတော့ မယုံကြည်သင့်ဘူး... နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်မှုကို သတိထားရမယ်..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ပြန်မရောက်လာသေးမီ ဒုတိယအကြီးအကဲ ချီထျန်းဟယ်က ကျန်းချဲ့ကို လေးနက်စွာ သတိပေးနေလေသည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ စိတ်ချပါ... ဒီကိစ္စကို ကျုပ် သေချာနားလည်ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ဤအကြောင်းအရာကို သူ သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပြိုကျပျက်စီးခြင်း ကိစ္စသာ မရှိခဲ့ပါက သူနှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်တို့ကြား သေချာပေါက် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် ဒြပ်စင်ငါးပါး အစီအရင် တိုက်ပွဲကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ အတွေးများ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကို သူ သေချာပေါက် အသုံးချနိုင်ပြီး သေချာစွာ အသုံးချတတ်ပါက သူ၏ဘေးတွင် အချိန်ပြည့် ကာကွယ်ပေးမည့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး ရှိနေမည် ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ နောက်ပိုင်းတွင် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ ရှာဖွေရာ၌ အလွန်အသုံးဝင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ သူလည်း တစ်ဖက်လူကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်နိုင်ချေ။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် နေထိုင်လိုခြင်း မရှိလျှင်တောင်မှ သူ့ကို ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝင်ပူးခွင့်မပေးဘဲ ဝမ်ကျဲ့ မိစ္ဆာဓား အတွင်း၌သာ ပုန်းအောင်းနေစေခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲရှိ ရတနာနှစ်ခုကိုလည်း သူ အလွန် အလိုရှိနေမိသည်။ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ မည်မျှပင် မေးမြန်းပါစေ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ရွှေရောင်နဂါးစစ်စစ် အဖြစ်မှ ပြောင်းလဲသွားသော ထိုရတနာသည် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ ဖွင့်ဟမပြောခဲ့ပေ။

"မိသားစုခေါင်းဆောင် မင်းကိုပေးလိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း နတ်မှော်အဆောင်က ဘယ်နှစ်ကြိမ် သုံးလို့ရသေးလဲ..."

"တစ်ကြိမ် သုံးလို့ရပါသေးတယ်..."

ကျန်းချဲ့က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်လေသည်။

"ဒီနောက်ဆုံး အကြိမ်ကိုတော့ လုံးဝ အသုံးမပြုနဲ့... သွေးမိစ္ဆာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ချန်ထားရမယ်... သူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လာတာဆိုတော့ သွေးကျိန်စာ ဆိုတာက သူ့ကို တကယ်ပဲ ချည်နှောင်ထားနိုင်မယ်လို့ အာမခံလို့ မရဘူး... သေချာ သတိထားရမယ်..."

"ကျုပ် နားလည်ပါပြီ..."

ကျန်းချဲ့က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ဤအကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အခြား အကြောင်းအရာများဆီသို့ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နံရံတွင် နားရှိနိုင်ပြီး အသံလှိုင်းဖြင့် ဆက်သွယ်လျှင်တောင်မှ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ အာရုံခံမှုကို လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော် အကြောင်းကိုသာ ဆက်လက် ပြောဆိုနေကြလေသည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်သည် သူတို့သုံးဦး စုဝေးရာနေရာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာလေသည်။ သူ၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် လေးနက်နေပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ လူရိုင်းတွေက အခုတော့ တော်တော်လေး သတိထားတတ်နေကြပြီပဲ... ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းကသာ ထူးခြားမနေဘူးဆိုရင် တကယ်ပဲ အဖမ်းခံရနိုင်ချေ ရှိတယ်..."

"ဘယ်လိုလဲ... ခက်ခဲမယ့်ပုံ ရှိလား..."

ချီထျန်းဟယ်က မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ကလည်း အကြည့်များကို ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က အရင်ဆုံး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်၍ ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

"ခက်ခဲတာကတော့ အမှန်ပဲ... ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေး မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး... အရင်က ငါ နောက်ဆုံး အစီအမံ တချို့ ချန်ထားခဲ့ဖူးတယ်... ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တချို့ကို ယူဖို့ကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အကုန်လုံးကို အပြတ်အသတ် လုယူဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်တော့ဘူး..."

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသမှုများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤတစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်လာချိန်တွင် သူက မျှော်လင့်ချက် အများအပြားကို ပိုင်ယွဲ့နိုင်ငံများအပေါ်တွင် ပုံချထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အကုန်လုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း လုယူနိုင်မည် ဆိုပါက သူ အစွမ်းထက်ဆုံး အချိန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် လုံးဝ ပြဿနာမရှိတော့ချေ။

"တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ယူနိုင်ရင်ပဲ လုံလောက်နေပါပြီ... ချီရွှယ်စီနီယာ အရင်က အရမ်းရက်စက်ခဲ့လို့သာ ပိုင်ယွဲ့နိုင်ငံတွေ အားလုံးက နောက်တစ်ကြိမ် လာမှာကို ကြောက်ပြီး ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေ လုပ်ထားကြတာ နေမှာပါ..."

ကျန်းချဲ့က ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ထိုလူများ၏ တွေးတောပုံကို သူ နားလည်နိုင်လေသည်။

တစ်ခါ အထိနာဖူးလျှင် သေချာပေါက် မှတ်သားထားမည် ပင်ဖြစ်သည်။

"မြို့တော်ထဲမှာ မဟာသိုင်းသခင် ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလဲ..."

ချီထျန်းဟယ်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"စုစုပေါင်း သုံးယောက် ရှိတယ်... တစ်ယောက်က အပြင်မြို့တော်မှာ ထိုင်နေပြီး အရှိန်အဝါက မင်းထက် မနိမ့်ဘူး... နောက်တစ်ယောက်က နန်းတော်ထဲမှာ ထိုင်နေပြီး ရှန်ရှန်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်တယ်... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ငါ့ကိုတောင် ဖိအားပေးနိုင်တယ်..."

"နောက်ဆုံး တစ်ယောက်ကတော့ နန်းတော်ရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် ရတနာတိုက်မှာ ထိုင်နေပြီး ရတနာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေတယ်... အခြေအနေကို ကြည့်ရသလောက် မင်းနဲ့ ငါ့ထက် မနိမ့်တဲ့အပြင် နည်းနည်းတောင် ပိုအစွမ်းထက်နိုင်သေးတယ်..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က သူ စုံစမ်းသိရှိလာသမျှ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်များကိုတော့ သူတို့ လုံးဝ အလေးမထားချေ။ ဤနေရာတွင် မြို့တော်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တော်ဝင်စစ်တပ် အချို့ ရှိနေပြီး စစ်ရေးပြ တိုက်ခိုက်မှု အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမည်ဆိုပါက ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း... သူတို့မှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် သူတို့အတွက် အဓိက ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ဒါဆို ချီရွှယ်စီနီယာ အမြင်အရ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ဘယ်လောက်ရှိလဲ..."

ကျန်းချဲ့က ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"လောဘမကြီးဘူးဆိုရင် ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဆုတ်ခွာနိုင်ပါတယ်... ချီထျန်းဟယ် နဲ့ ဒီအိုကြီး ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မြို့တော်ကနေ ထွက်သွားတာနဲ့ ဒီကောင်တွေ ငါတို့ကို လုံးဝ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ပြီးတော့ သူတို့က ထွက်လာရဲချင်မှလည်း ရဲမှာလေ... ဒီနေရာက မြို့တော်ဖြစ်နေတော့ ငါတို့က ကျားကို တောင်ပေါ်က ဆင်းလာအောင် မျှားထုတ်လိုက်ရင် တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်တောင် ဒီနေရာမှာ သေသွားနိုင်တယ်..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်ဆိုရင်... စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်... ဒုတိယအကြီးအကဲ ဘယ်လိုထင်လဲ..."

"ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့..."

ချီထျန်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအပေါ် အလွန် ယုံကြည်မှုရှိနေလေသည်။ တိုက်ခိုက်၍ မနိုင်လျှင်တောင် ထွက်ပြေးရန်မှာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိချေ။ နှစ်ပေါင်းရာချီ ကျင့်ကြံလာခဲ့သော သူများဖြစ်ရာ မည်သူ့တွင်မှ နောက်ဆုံး အစီအမံ အချို့ မရှိဘဲ နေမည်နည်း။

သဘောတူညီချက် ရရှိသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သူတို့ သုံးဦး စတင် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေသည်။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး အရှိန်အဝါများကို လွင့်ပျံ့စေကာ အခြားသူများ၏ အာရုံခံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်လေသည်။

ချီထျန်းဟယ်မှာလည်း ကိုယ်ရောင်ဖျောက် နတ်မှော်အဆောင် ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ပုံရပြီး အရှိန်အဝါများမှာ ဝေဝါးသွားလေသည်။

ကောင်းကင် မှောင်မိုက်သွားသည့် အချိန်တွင်တော့ သူတို့ သုံးဦး စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြလေသည်။

အမှောင်ထုအတွင်းသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်ရှိရာ အရပ်သို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။ ကျန်းချဲ့နှင့် ချီထျန်းဟယ်တို့သည် နန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တပ်မှူးနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြပြီး ထိုသူတို့၏ အမှတ်အသားများကို ရယူလိုက်ကြလေသည်။

ထိုသူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားများ အကူအညီဖြင့် ဧကရာဇ်မြို့တော် အတွင်းရှိ အစီအရင် ကန့်သတ်ချက် အချို့ကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အတွင်းမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် သူတို့ သုံးဦးသည် ရတနာတိုက် အနီးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက် မည်သူမျှ မူမမှန်မှုကို အာရုံမခံမိခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနေရာသည် နိုင်ငံတော် မြို့တော် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်များ စောင့်ကြပ်နေပြီး အစီအရင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းသူများမှလွဲ၍ မည်သူကမျှ ရတနာတိုက်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို လာရောက် လုယူရဲမည် မဟုတ်ချေ။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ ထင်တိုင်းကြဲရဲသော သတ္တိနှင့် ကျန်းချဲ့၏ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ လိုအပ်ချက်တို့ ပေါင်းစပ်သွားသောကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရဲခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းယွဲ့ ရတနာတိုက်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ မြေအောက် လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်း၌ ရှိလေသည်။ စူးစမ်းထောက်လှမ်းမှုများကို ကာကွယ်နိုင်သော ကန့်သတ် အစီအရင်များ အပြည့်ရှိသည့် ကျောက်တံခါး တစ်ချပ်က ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။ သေချာသည်ကတော့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောင်ပိုင်းယွဲ့ စစ်သည်များ အဆက်မပြတ် ကင်းလှည့်နေကြလေသည်။

သို့သော် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော သူတို့ သုံးဦးကို ထိုစစ်သည်များ အနည်းငယ်မျှ သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှာတွေ့သွားလေသည်။

ကျန်းချဲ့နှင့် ချီထျန်းဟယ်တို့က ကင်းလှည့် စစ်သည်များ၏ အာရုံကို ရှောင်ကွင်းကာ ကျောက်တံခါး အရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။ ထို့နောက် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က အစောကြီးကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော သွေးရောင် နတ်မှော်အဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် နိုင်ငံအသီးသီး၏ ရတနာတိုက်များကို လုယူရာတွင် အသုံးပြုသော အစွမ်းထက် လက်နက် ပင်ဖြစ်သည်။

အမည်မှာ သွေးကန့်သတ် နတ်မှော်အဆောင် ဟု ခေါ်လေသည်။

ကန့်သတ် အစီအရင်များကို ခဏတာ လေ့လာကြည့်ရုံဖြင့် ချိန်ညှိမှုများ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ကန့်သတ်ချက်များကို အချိန်တိုအတွင်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်လေသည်။ ချိုးဖျက်၍ မရနိုင်သော်လည်း ကန့်သတ် အစီအရင်များကို တိတ်တဆိတ် အသက်မဲ့သွားစေရန် လုပ်ဆောင်ရာတွင် အလွန် အသုံးဝင်လှပေသည်။

ရတနာတိုက်ကို လုယူရန် လုံလောက်ပေသည်။

"ဒီ လူရိုင်းတွေက တကယ်ကို သတိထားတတ်လာကြပြီပဲ... တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေ အများကြီး လုပ်ထားကြတယ်... အရင်တုန်းကဆို ငါ့ရဲ့ သွေးကန့်သတ် နတ်မှော်အဆောင် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက် ဖိနှိပ်ထားဖို့ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အများဆုံး အသက်ရှူကြိမ် တစ်ရာလောက်ပဲ ရတော့မယ်... နှမြောစရာပဲ... နှမြောစရာပဲ..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကျန်းချဲ့၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ ညည်းတွားနေလေသည်။

"အချိန် မဆွဲပါနဲ့တော့ ချီရွှယ်စီနီယာ... အထဲကို အရင်ဝင်ကြတာပေါ့..."

ကျန်းချဲ့က ကျောက်တံခါးကို အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိ ဖြည်းညင်းစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရတနာတိုက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ချီထျန်းဟယ် လည်း သံသယမဝင်တော့ဘဲ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ သို့သော် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်...

သူတို့ သုံးဦး၏ မျက်နှာထားများမှာ ပိုမို ကြည့်ရဆိုး သွားလေသည်။

အကြောင်းမှာ အတွင်း၌ သီးသန့် ကန့်သတ်ချက်များ ထပ်မံ ရှိနေသေးသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို ကျောက်တိုက်ခန်း တစ်ခုစီတွင် သီးသန့် သိမ်းဆည်းထားပြီး သီးသန့် ကန့်သတ်ချက်များ ပြုလုပ်ထားလေသည်။ အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း မြင်တွေ့ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ရယူရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"ဒီ လူရိုင်းတွေ တကယ်ကို သေလမ်းရှာနေတာပဲ... ဒီလောက် ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး လုပ်ထားရတယ်လို့..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်၏ လေသံမှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေလေသည်။

ပစ်မှတ်ထားခံရခြင်း ပါလား...

ဤသည်မှာ လုံးဝ ပစ်မှတ်ထား ခံရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူ ရတနာတိုက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က ဤမျှလောက် ရှုပ်ထွေးသော အရာများ မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူက ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အများအပြားကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခိုးယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"အချိန် မဆွဲပါနဲ့တော့ ချီရွှယ်စီနီယာ... ခင်ဗျားရဲ့ သွေးကန့်သတ် နတ်မှော်အဆောင် ရော... မြန်မြန် ဖျက်ဆီးလိုက်ပါ..."

ကျန်းချဲ့၏ အကြည့်များက ရွှေရောင် ကြာပန်း တစ်ပွင့်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရလေသည်။ တိတိကျကျ ပြောရမည် ဆိုလျှင် ကြာပန်း အပေါ်ရှိ ကြာစေ့များ ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ နေ့တဓူဝ အိပ်မက်မက်နေသော ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဘဝသုံးပါး ရွှေကြာစေ့။

ယခင်က ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က ဤအရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအချိန်က သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ခဲ့သဖြင့် သူ အသုံးဝင်မည့် အခြား ပစ္စည်းများကိုသာ ယူဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်လေး... သွေးကန့်သတ် နတ်မှော်အဆောင် ကို လမ်းဘေးက အပေါစား ပစ္စည်းလို့ မင်း ထင်နေတာလား... အဲ့ဒီအရာကို ဖန်တီးဖို့ ငါ့ရဲ့ အမြုတေသွေး တွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်... ငါ့ဆီမှာ အခု အဲ့ဒီလောက် အမြုတေသွေးတွေ အများကြီး မရှိတော့ဘူး..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။

"နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး ဆိုရင်လည်း အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့တော့... သွေးကန့်သတ် နတ်မှော်အဆောင် အာနိသင် မပြယ်ခင်လေး ကန့်သတ်ချက်တွေကို အတူတူ အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးပစ်ကြမယ်... ယူနိုင်သလောက် ယူပြီး မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြတာပေါ့..."

ချီထျန်းဟယ်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ..."

ကျန်းချဲ့ လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ယခုအချိန်က အတိတ်ကို ပြန်ပြောနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားလေသည်။ သူတို့တွင် အသက်ရှူကြိမ် တစ်ရာခန့် အချိန်သာ ရရှိထားပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့မှ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်များ အာရုံမခံမိစေရန်လည်း သတိထားရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းချဲ့... ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် နှင့် ချီထျန်းဟယ် တို့ သုံးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး ကန့်သတ်ချက်များကို အသီးသီး အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးပစ်ကာ ကျောက်တိုက်ခန်းများ အတွင်းမှ မိမိတို့ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို အသီးသီး ရယူလိုက်ကြလေသည်။

သူတို့ သုံးဦး ကန့်သတ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတိပေး အစီအရင် အချို့လည်း ပွင့်သွားကာ ဤနေရာတွင် ထိုင်နေသော အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်ကို ချက်ချင်း အသိပေးလိုက်လေသည်။

"သတ္တိကောင်းလှချည်လား သူခိုးတွေ... ရတနာတိုက်ထဲက ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကိုတောင် လာလုရဲတယ် ပေါ့လေ..."

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခုက လေဟာနယ် အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

သို့သော် လူမိသွားသော်လည်း သူတို့ သုံးဦးမှာ လုံးဝ ကျေနပ်ရောင့်ရဲခြင်း မရှိသေးချေ။ ယခုအခါ လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးမှ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရသဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ အများဆုံး ယူဆောင်ပြီးမှသာ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ထားကြလေသည်။

ပထမ ကန့်သတ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦး ဆက်လက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျောက်တံခါးများကို တစ်ချပ်ပြီးတစ်ချပ် အတင်းအကျပ် ဖွင့်လှစ်ကာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လုယူနေကြလေသည်။

ဤနေရာတွင် ကျန်းချဲ့နှင့် ချီထျန်းဟယ် တို့၏ ကွာဟချက်ကို သိသာစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ဝိညာဉ်ပစ္စည်း နှစ်ခုကို ယူဆောင်ရန် ကန့်သတ်ချက် နှစ်ခုကို ဖျက်ဆီးရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်ရှိ ချီထျန်းဟယ်နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တို့ကတော့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ငါးခုထက်မနည်း ရယူပြီး သိုလှောင်ရေး လက်ကောက်များ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းပြီးသွားကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

"တော်လောက်ပြီ... မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြစို့..."

ရုတ်တရက် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက် ပူးကပ်သွားကာ သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားလေသည်။ အရှိန်အဝါများ လည်း ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။