အခန်း ၂၉၀

အခန်း (၂၉၀) မိဖုရား နှင့် အပေးအယူလုပ်ခြင်း

ယွဲ့နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်း၊ စားသောက်ဆိုင် တစ်ခု၌။

အပြာရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ချီထျန်းဟယ် သည် လက်နှစ်ဖက် နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်ဆီသို့ မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ကြည့်နေလေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ စိုးရိမ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ယခင် တိုက်ပွဲတွင် သူသည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် အစီအရင် မပွင့်လာမီ နန်းတော်အတွင်းမှ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းခရီးတွင် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး၏ ဟန့်တားမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံး၏ စွမ်းအားမှာ မတိမ်းမယိမ်းသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မြို့တော်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ကာ ချိန်းဆိုထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် သည် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် သူ လွယ်ကူစွာ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်သတင်းမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင် သိရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့ တောင်ပိုင်းယွဲ့ ရတနာတိုက်ကို အတူတကွ လုယူခဲ့ပြီးနောက် အချိန်နှစ်ရက် (နာရီလေးဆယ်ရှစ်နာရီ) ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ထံမှ မည်သည့်သတင်းမျှ မရရှိသေးပေ။

ထိုအချက်က ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

၎င်းမှာ သူတို့သည် တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချီထျန်းဟယ် သည် လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲကာ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ပြီး ရုပ်အသွင်ကို ပြောင်းလဲကာ ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့ကို မည်သို့ ကူညီရမည်ကို စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ယခင်က လျှို့ဝှက်စွာ စုံစမ်းကြည့်ရာ ယွဲ့နန်းတော်သည် အပြင်ပန်းတွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ အပြင်ဘက်၌ လျော့ရဲသကဲ့သို့ ရှိပြီး အတွင်းဘက်၌ တင်းကျပ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အစီအရင်မျိုးစုံကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လှစ်ထားပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင် ပင်လျှင် ညီလာခံ ကျင်းပခြင်းကို ရပ်တန့်ထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူ့ကိုပင် တုန်လှုပ်စေသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကိုလည်း သူ အာရုံခံမိခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော ရှန်ရှန်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် မဟာသိုင်းသခင် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူသည် အမြဲတစေ မြို့တော်အတွင်း၌ စောင့်ကြပ်နေပြီး ကျန်းချဲ့နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တို့၏ ခြေရာကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ အမှန်တကယ် လက်မှိုင်ချနေရပြီ ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန် အားနည်းနေသေးသည်။

သူ ဝင်ရောက် ကူညီလျှင်တောင်မှ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် နှင့် ကျန်းချဲ့တို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ သူ ကိုယ်တိုင်ပါ အန္တရာယ်တွင်းထဲ ကျရောက်သွားမည်မှာ သေချာသည်။ အကြောင်းမှာ ရှန်ရှန်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါးနှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ကွာဟချက်မှာ အလွန် ကြီးမားလှသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူ လုံးဝ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင် ဤမျှလောက် ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ အပေးအယူ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် လှည့်ထွက်သွားရန်မှာ အလွယ်ကူဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ကျန်းချဲ့ ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ချီမိသားစုသည် ကျန်းချဲ့ကို အလွန် အလေးထားနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ကို အလွယ်တကူ သေဆုံးခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရပါစေ သူ့ကို ကယ်တင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ယခု လက်ရှိ အခြေအနေတွင် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ မိသားစုခေါင်းဆောင် ချီကျန်းနန် ကို အကူအညီတောင်းကာ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်ရှိ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်ကို တားဆီးရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မှသာ သူတို့ အေးချမ်းစွာ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ကို တွေဝေစေသောအချက်မှာ ယခုအချိန်တွင် မိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် အဆက်အသွယ် မရနိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာနှင့် ယွင်ပြည်နယ်ကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ကွာဝေးလေသည်။

အသွားအပြန် ခရီးစဉ်အတွက် အနည်းဆုံး ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားပါက ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် နှင့် ကျန်းချဲ့တို့ အခွင့်အရေးရ၍ လွတ်မြောက်လာချိန်တွင် သူ့အနေဖြင့် လာရောက် မကြိုဆိုနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် ချီထျန်းဟယ် အနည်းငယ် တွေဝေနေမိလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

နောက်ထပ် တစ်ရက်မျှ စောင့်ကြည့်ဦးမည်။ အကယ်၍ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ထံမှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးပါက တစ်ဖက်လူ ပုန်းအောင်းနေပုံ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း အရှာခံရမည် မဟုတ်ကြောင်း မှတ်ယူနိုင်သည်။ ထိုအခါမှ သူ စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ယွင်ပြည်နယ်သို့ ပြန်သွားပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို အကူအညီ တောင်းခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချီထျန်းဟယ် တွေးထားသည့်အတိုင်းပင် ယခုအခါ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်မှာ အပြင်ဘက်တွင် လျော့ရဲသကဲ့သို့ ရှိပြီး အတွင်းဘက်တွင် တင်းကျပ်နေလေသည်။ နန်းတော် အတွင်း၌ လက်နက် အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်အဖွဲ့များ အဆက်မပြတ် ကင်းလှည့်နေကြပြီး မဟာသိုင်းသခင် နှစ်ပါးကလည်း ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်ကာ သူတို့၏ ခြေရာများကို ထွက်ပေါ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်၏ အန္တရာယ် မည်မျှကြီးမားကြောင်း ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တစ်ယောက်တည်းသာ သိလေသည်။ သူသည် တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်မှ ချီဖျင်တောက် နှင့် ရတနာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ မဟာသိုင်းသခင်တို့၏ ဤကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုးကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

အရာအားလုံးမှာ နဂါးကြော ကြောင့်သာ ဖြစ်လေသည်။

ယခု သူတို့သည် ဖမ်းမိထားသော အခြေအနေ ဖြစ်သဖြင့် အလွယ်တကူဆုံး နည်းလမ်းမှာ သူတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားရန် ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ခြေရာ မပေါ်သရွေ့ တစ်ဖက်လူများ အနေဖြင့် အလွယ်တကူ လျော့ရဲမည် မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ကျန်းချဲ့က သူ၏ နောက်ဆုံး နတ်မှော်အဆောင် ကိုယ်ပွားကို အသုံးပြု၍ အချိန်ဆွဲပေးရန် အကြံပြုခဲ့သော်လည်း ဤအကြံပြုချက်ကို ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က လုံးဝ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ငြင်းပယ်ခဲ့လေသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ သူမှာ အစစ်အမှန် ရှန်ရှန်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ နတ်မှော်အဆောင်မှာ ရှန်ရှန်းအဆင့် အလယ်အလတ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ပါးနှင့်သာ ညီမျှလေသည်။ ထိုအရာ နှစ်ခုမှာ အဆင့်ချင်း လုံးဝ မတူညီပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အနိုင်အရှုံး ပေါ်သွားနိုင်လေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းကို အရေးအကြီးဆုံး အခြေအနေ ရောက်မှသာ အသုံးပြုသင့်လေသည်။

"ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်ပြီး ပိတ်မိနေရတော့မှာလား..."

ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

သူသည် အသက်ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်ခံနေရခြင်းမှာ အဖြေမဟုတ်ပေ။ ပြင်ပမှ လူများ သူတို့၏ ခြေရာကို ရှာတွေ့မည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါက ပို၍ပင် အခြေအနေ ဆိုးရွားသွားမည် ပင်ဖြစ်သည်။

"မလောပါနဲ့... မင်းက ချီမိသားစု အတွက် အဲ့ဒီလောက် အရေးကြီးနေမှတော့ ချီထျန်းဟယ် လည်း တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး... သူ အခုအချိန်မှာ မြို့တော်ထဲမှာ နည်းလမ်း ရှာနေလောက်ပြီလို့ ဒီအိုကြီး ခန့်မှန်းရတယ်..."

"ငါတို့လည်း အခွင့်အရေး တစ်ခုကို စောင့်နေရမယ်... မင်းဆီမှာ ကိုယ်ရောင်ဖျောက် နတ်မှော်အဆောင် တစ်ခု ရှိသေးတယ်... အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် အသုံးပြုလို့ ရတယ်... ဒီအိုကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်တဲ့ နည်းလမ်း နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် အခွင့်အရေး မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က အသံလှိုင်းဖြင့် ပေးပို့လိုက်လေသည်။

ရေကန်အောက်ခြေ ဆယ်ပေကျော် အနက်တွင် သွေးရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းချဲ့သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ အသက်ရှူသံမျှ မထွက်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ လှဲလျောင်းနေလေသည်။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ စကားကို သူ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ ရင်ထဲတွင်တော့ အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် စဉ်းစားနေလေသည်။

ပြင်ပရှိ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်များ ရှာမတွေ့နိုင်မည်ကို မျှော်လင့်နေ၍ မရပေ။ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ပြောသကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူတွင် မဟာနတ်စွမ်းရည် တစ်ခုဖြစ်သော လှည့်စားမှုဖြိုခွင်း နတ်မျက်လုံး ရှိနေပါက သူတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်လာလျှင် သေချာပေါက် သူတို့၏ ခြေရာကို ရှာတွေ့မည် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရမည် ပင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ရောင်ဖျောက် နတ်မှော်အဆောင် နှင့် နောက်ဆုံး နတ်မှော်အဆောင် ကိုယ်ပွားကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

"လူလာနေပြီ..."

ရုတ်တရက် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ အသံက ကျန်းချဲ့ ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

"မိဖုရားကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..."

"မိဖုရားကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..."

အနီရောင် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တင့်တယ် ခမ်းနားလှသော တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များကို မျက်လုံးထောင့်ဖြင့်မျှ မကြည့်ဘဲ လျစ်လျူရှုကာ အိမ်စေမိန်းကလေး အချို့နှင့် အခြား အဖွဲ့များမှ ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို ဦးဆောင်ပြီး ရေကန်အလယ်ရှိ မဏ္ဍပ်တစ်ခုပေါ်သို့ လျှောက်သွားကာ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ ရေကန်အတွင်းရှိ ကြာပန်းများကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

ဤကြာပန်းများကို တောင်ပိုင်းယွဲ့သို့ သူမ ရောက်ရှိလာသည့် ဒုတိယနှစ်တွင် စိုက်ပျိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ပိုင်ယွဲ့နယ်မြေမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်သည် သူမမှာ တာ့ကျိုး ဧကရာဇ်သစ်၏ ညီမတော် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် လုံးဝ ပေါ့ဆမှု မရှိစေရန် မူလက ရေကန်ငယ်လေးကို အဆများစွာ ချဲ့ထွင်ပေးခဲ့သည်။ သူမ စိတ်အပန်းဖြေနိုင်ရန် အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကြာပန်းများကို အမှန်တကယ် နှစ်သက်၍ မဟုတ်ဘဲ သူမ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော နန်းတော်အတွင်း၌ ကြာကန် တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေခြင်း သာ ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ အိမ်ရှေ့မင်းသားသာ ထီးနန်းလုပွဲတွင် မရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါက သူမသည်လည်း လူရိုင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။ ယခုနှစ်များတစ်လျှောက် သူမသည် အန္တရာယ်ကင်းကင်း နေထိုင်နေဟန် ပြသနေသော်လည်း တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်က သူမအား ရင်သွေးတစ်ယောက်မျှပင် ရရှိခွင့် မပေးရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ အသုံးပြုနေသည်ကို သူမ လုံးဝ မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန် မပြခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ တကယ်တမ်းတွင် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ပိုင်ယွဲ့နိုင်ငံများကို အလွန် အထင်သေးနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မြင့်မြတ်လှသော တာ့ကျိုး တော်ဝင်မိသားစု ၏ သွေးကို ပိုင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ မတန်ဟု တွေးတောထားလေသည်။

ဤသည်မှာလည်း တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင် နှင့် သူမတို့ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်နေသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ပထမ နှစ်အနည်းငယ် မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် သူတို့သည် အမြဲတမ်း ခပ်ခွာခွာ နေခဲ့ကြပြီး လင်မယား နှင့် လုံးဝ မတူဘဲ အလွန် စိမ်းကားနေကြလေသည်။

အပေါ်ယံတွင် ရိုသေလေးစားမှု ရှိသကဲ့သို့ ပြသနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

သူမ ဤနေရာသို့ လာရောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ...

လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်က သူမ ကြာပန်းခူးနေစဉ် ရေကန်အောက်ခြေ၌ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို မတော်တဆ အာရုံခံမိခဲ့ခြင်းကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာတွင် အလွန် လျှို့ဝှက်သော အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားခဲ့လေသည်။

သူမ၏ နတ်အာရုံက မွေးရာပါ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး အထူး ရတနာတစ်ခုလည်း ရှိနေသောကြောင့်သာ အောက်ခြေရှိ အစီအရင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူမ လျှို့ဝှက်စွာ စုံစမ်းကြည့်ရာ နန်းတော် တစ်ခုလုံးတွင် မည်သူမျှ ဤကိစ္စကို မသိရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ နန်းတော်အတွင်းတွင် အစီအရင် ဖန်တီးထားသူ ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြချေ။ ထိုအချိန်က သူမသည် သရဲဝင်ပူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဤသတင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မဖွင့်ဟခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာပြီးနောက် သူမသည် ဤနေရာရှိ ထူးဆန်းမှုများကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယမန်နေ့က အလယ်ပိုင်းဒေသမှ သူခိုးများ ဝင်ရောက်လာခြင်းက သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။

တစ်ဖက်လူက ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေမည်လား။

သူမ ရရှိထားသော သတင်းများအရ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်ရှိ ချီဖျင်တောက် နှင့် ရတနာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံ မဟာသိုင်းသခင် တို့သည် အမြဲတစေ စုံစမ်း ရှာဖွေနေကြပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင် လည်း ဤကိစ္စကို အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေကြောင်း သိရှိရလေသည်။ ထိုအချက်က တစ်ဖက်လူကို ရှာမတွေ့သေးကြောင်း ဆိုလိုပြီး နန်းတော်အတွင်းရှိ တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။

သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲရှိ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နဂါးကြောကို ယာယီ ငှားရမ်းလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များတစ်လျှောက် သူမသည် တောင်ပိုင်းယွဲ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အပေါ်ယံတွင် လောကကြီးနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားသကဲ့သို့ ပြသနေသော်လည်း လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားစု အချို့ကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီး နန်းတော် အပြင်ဘက်သို့ပင် ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ သဘာဝကျကျပင် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာကျော်က ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် သည် တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံ၏ နဂါးကြော တစ်ပိုင်းကို ခုတ်ပိုင်းကာ လုယူသွားခဲ့ကြောင်း သူမ သိရှိထားလေသည်။

ယခင်က သူမသည် ဤကိစ္စအပေါ် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မထားခဲ့သော်လည်း ယမန်နေ့က သတင်းတစ်ခု ထပ်မံ ရရှိခဲ့လေသည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝင်ရောက်သွားကာ အတင်းအကျပ် သွေးလမ်းကြောင်း ဖောက်ထွက်လာခဲ့ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခု လက်ရှိ သိရှိထားသော သတင်းများအရ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော် ရတနာတိုက်ကို အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက် လုယူသွားသူမှာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ပင်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိလိုက်လေသည်။ သူမက တစ်ဖက်လူနှင့် အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်လိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သေချာသည်ကတော့ တစ်ဖက်လူ တကယ်ပဲ ရေကန်အောက်ခြေတွင် ပုန်းအောင်းနေမှသာ ဤအပေးအယူက ဖြစ်မြောက်မည် ပင်ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားသည် သူမ၏ အနောက်ရှိ အိမ်စေမိန်းကလေးကို မျက်လုံးထောင့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ကိုင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ငါ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေလို့ တစ်ယောက်တည်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေချင်တယ်... မင်းတို့ အကုန်လုံး နောက်ဆုတ်နေကြ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

အိမ်စေမိန်းကလေးများက လေးစားစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီးနောက် အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။

ထို့နောက် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး နတ်အာရုံ တစ်စွန်းတစ်စကို အောက်ဘက်သို့ စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

"အခြေအနေ မကောင်းဘူး... အပြင်က မိန်းမက ငါတို့ကို ရှာတွေ့သွားပြီ..."

ရုတ်တရက် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိမိပုန်းအောင်းနေသော နေရာသို့ နတ်အာရုံ တစ်စွန်းတစ်စ တိတိကျကျ ဝင်ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်လေသည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ လည်း ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရင်ထဲတွင် ရက်စက်သော အကြံတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာလေသည်။

"ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့... အခု ချက်ချင်း အခွင့်အရေးယူပြီး သွေးလမ်းကြောင်း ဖောက်ထွက်ကြမယ်..."

"အင်း... ခဏနေဦး... အပြင်က မိန်းမက တခြား အကြံအစည် ရှိနေပုံရတယ်... တခြားသူတွေကို အသိမပေးဘဲ ငါတို့ဆီကို နတ်အာရုံ တစ်စွန်းတစ်စ ပို့လာတယ်..."

"ဒါက ရှေ့ဆောင်ကြီး အရင်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး အစီအမံများလား..."

"ဒီအိုကြီးက မိန်းမတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူးကွ..."

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရား၏ နတ်အာရုံသည် ဤနေရာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ တစ်ဖက်လူ ဤနေရာတွင် တကယ် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ရန်လိုမှု မဖြစ်စေရန်အတွက် သူမ၏ နတ်အာရုံကို လွှမ်းခြုံပေးလိုက်ပြီး သတင်းစကား တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်လေသည်။

"မလှုပ်ရှားပါနဲ့... ကျွန်မ ရှင်တို့ကို အန္တရာယ် မပေးပါဘူး..."

"မင်း ဘယ်သူလဲ..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ စွမ်းအားကို ရယူထားသော ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး နတ်အာရုံဖြင့် တစ်ဖက်လူနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။

"ဂျီဟုန်လျန်..."

'ဂျီဟုန်လျန်...'

ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤနာမည်ကို တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ ဆက်လက် တွေးတောနေရန် အချိန်မရလိုက်မီ တစ်ဖက်လူက သတင်းစကား တစ်ခုကို ထပ်မံ ပေးပို့လာလေသည်။

"ရှင် ကျွန်မကို တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားလို့လည်း ခေါ်လို့ရပါတယ်..."

ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနာမည်ကို ရင်းနှီးနေရသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားလေပြီ။ နင်ကတော် ၏ ပါးစပ်မှ ဤနာမည်ကို သူ ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် တာ့ကျိုး ၏ သတ္တမမြောက် မင်းသမီး ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ ဧကရာဇ်၏ ညီမတော်... ယခု တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရား ပင်ဖြစ်သည်။

သူ အမြဲတမ်း သံသယရှိခဲ့သည်မှာ တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားနှင့် နင်မင်းသားအိမ်တော် ကြားတွင် ဆက်သွယ်မှု အချို့ ရှိနေနိုင်ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နင်ကတော် သည် တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံ၏ အင်အားစုများကို အမြဲတမ်း သတိထားနေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိသဖြင့် သူ လုံးဝ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ချေ။

"မိဖုရား ဖြစ်နေတာကိုး... မိဖုရားက ရုတ်တရက် နတ်အာရုံ ပို့လာတယ်ဆိုတော့ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ မသိဘူး..."

တောင်ပိုင်းယွဲ့ မိဖုရားသည် မည်သူ့ကိုမျှ အသိမပေးဘဲ တိတ်တဆိတ် နတ်အာရုံ ပို့လာခြင်းမှာ သေချာပေါက် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ကျန်းချဲ့ သဘောပေါက်လေသည်။

"ကျွန်မ ရှင်တို့ကို တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်ကနေ ထွက်သွားနိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်..."

"ဒါဆို... ကျုပ်ဘက်က ဘာပေးဆပ်ရမလဲ..."

ကျန်းချဲ့ က အရင်ဆုံး ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်လေသည်။ တစ်ဖက်လူက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ သူ့ကို ကူညီမည် ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်... ကျွန်မ ရှင်နဲ့ အပေးအယူ တစ်ခု လုပ်ချင်လို့ပါ..."

"ဘာ အပေးအယူလဲ..."

"ရှင် အရင်က တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံကနေ လုယူသွားတဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှိတယ်... အဲ့ဒါကို ကျွန်မကို ပေးရင် ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ ရှင်တို့ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နန်းတော်ကနေ ထွက်သွားနိုင်အောင် ကျွန်မ ကူညီပေးပါ့မယ်..."

ဂျီဟုန်လျန် က သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖွင့်ဟလိုက်လေသည်။

"မင်းပြောတာက ဘယ်တစ်ခုလဲ..."

"ဟားဟား ဘယ်တစ်ခုလဲဆိုတာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကိုယ်တိုင် မသိဘူးလား တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင် နဲ့ ချီဖျင်တောက် တို့က ရှင်ရဲ့ ခြေရာကို ဒီလောက် အတင်းအကျပ် ရှာဖွေနေတာ ဘယ်ရတနာအတွက်လဲဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲလေ"

ဂျီဟုန်လျန် က ဆက်လက် ပေးပို့လိုက်လေသည်။

"ကျုပ် ခင်ဗျားကို ဘယ်လို ယုံရမလဲ"

ကျန်းချဲ့ က ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကို မမေးမြန်းဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည် ပေးပို့လိုက်လေသည်။

"ရှင် ဒီနေရာမှာ ပုန်းနေတာက ရေရှည်အတွက် အဆင်မပြေဘူးလေ ချီဖျင်တောက် က အစောကြီးဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျမှဖြစ်ဖြစ် သေချာပေါက် ရှင်တို့ကို ရှာတွေ့မှာပဲ ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ နေဆောင်ကို သေချာ စစ်ဆေးပြီးသွားပြီ အခုဆိုရင် အရမ်းလုံခြုံနေပြီ ရှင်သာ ကျွန်မကို ယုံကြည်မယ် ဆိုရင်..."

"ခဏနေရင် ကျွန်မက စစ်သည် ဆယ်ယောက်လောက်ကို ရေကန်ထဲ ခုန်ချခိုင်းလိုက်မယ် ရှင် အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး တစ်ယောက်ကို သတ်လိုက် ပြီးရင် အလောင်းကို သေချာ ဖုံးကွယ်ထားလိုက် ရှင်ကိုယ်တိုင် သူ့ရဲ့ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ပြီး အရှိန်အဝါတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက် ကျွန်မနဲ့အတူ အရင် ပြန်လိုက်ခဲ့ပါ..."

"ရှေ့ဆောင်ကြီး... ဘယ်လိုလဲ... ဒီမိန်းမ နဲ့ အပေးအယူ လုပ်မလား"

ကျန်းချဲ့ က တစ်ဖက်လူ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်အထိ ဂျီဟုန်လျန် ပြောနေသော ရတနာသည် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သူ မသိသေးသဖြင့် အနည်းငယ် သံသယ ဝင်နေမိလေသည်။

"သူမကို ယာယီ သဘောတူလိုက်... တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင် သူမကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းမယ် ဂျီဟုန်လျန် က တာ့ကျိုး ရဲ့ မင်းသမီးပဲ တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင် ရော ချီဖျင်တောက် ပါ သူမရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို သေချာပေါက် ထည့်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်"

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ လည်း ဂျီဟုန်လျန် နှင့် အပေးအယူ လုပ်ရန် သဘောတူလိုက်လေသည်။

မဏ္ဍပ် အတွင်း၌ ဂျီဟုန်လျန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပ်ဖွဲ့အသီးသီးမှ ခေါ်ယူလာသော စစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို မျက်လုံးထောင့်ဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ အင်္ကျီလက်စွပ် အတွင်းမှ ဝိညာဉ်မြေခွေးလေး တစ်ကောင် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

'ဗွမ်း'

ဝိညာဉ်မြေခွေးလေး က ရေကန် အတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ဂျီဟုန်လျန် က ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်ကာ ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဘာရပ်ကြည့်နေကြတာလဲ... အကုန်လုံး ရေထဲဆင်းပြီး ဝိညာဉ်မြေခွေးလေး ကို ဖမ်းကြစမ်း... အရင်ဆုံး ဖမ်းမိတဲ့သူကို ယွမ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ဆုချမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် စစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရေကန် အတွင်းသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြပြီး ဝိညာဉ်မြေခွေးလေး ၏ ခြေရာကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြလေသည်။ သို့သော် မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်သည်မှာ...

လူတစ်ယောက်သည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရေကန် အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး မည်သည့် ရုန်းကန်မှုမျှပင် မရှိခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။