အခန်း ၂၉၈

အခန်း (၂၉၈) အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဝင်စားခြင်း... သိုင်းပညာရှင်ကြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို လုယူခြင်း

တောင်ပိုင်းစောင့်မြို့စား အိမ်တော်... စာကြည့်ခန်း အတွင်း၌။

ဖယောင်းတိုင် မီးရောင်က အခန်းငယ်လေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လင်းထိန်စေနေသည်... လီချန်ကော ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်မှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များက လက်ထဲရှိ စာလွှာထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေလေသည်... မျက်ဝန်းများက အေးစက်မှောင်မိုက်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေပုံရလေသည်။

ထိုစာလွှာမှာ သဘာဝကျကျပင် တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင် ထံမှ ပေးပို့လာခြင်းဖြစ်သည်... စာထဲတွင် ကျန်းချဲ့ကို ရှင်းလင်းပေးရန် အကူအညီတောင်းခံထားပြီး ကျန်းချဲ့နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်တို့ ပူးပေါင်းကာ တောင်ပိုင်းယွဲ့ မြို့တော်ကို အကြီးအကျယ် ဖျက်ဆီးခဲ့ကြောင်းများလည်း ပါဝင်လေသည်။

ထို့အပြင် လီချန်ကော အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုသို့သာ ခေါ်ဆောင်လာပေးနိုင်ပါက ကြီးမားသော လက်ဆောင်ကြီးများ ပေးအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း အလွန် လေးနက်ယဉ်ကျေးစွာ ရေးသားထားလေသည်။

ဤကဲ့သို့ တောင်းဆိုရခြင်းမှာ လီချန်ကော နှင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံ တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ တန်းတူညီမျှ ရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ လီချန်ကော က အမြဲတမ်း သတိထား လုပ်ဆောင်တတ်သဖြင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ ဘက်မှ သူ့ကို အကျပ်ကိုင်နိုင်မည့် ခိုင်လုံသော အထောက်အထား တစ်ခုမျှ မရရှိထားခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤသို့သာ တောင်းဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒီကျန်းချဲ့က တကယ်ကို ငြိမ်ငြိမ်မနေတတ်တဲ့ကောင်ပဲ..."

လီချန်ကော က စာလွှာကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ရင်း လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလူက တစ်ခုခု ထပ်လုပ်လိုက်ပြန်ပြီလား..."

လီချန်ကော ၏ ဘေးတွင် အမြဲရှိနေသော လီတုန်းရှန်း က မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်လေသည်... သူသည် လီချန်ကော ၏ မွေးစားသားဖြစ်သလို ယုံကြည်ရဆုံး လက်အောက်ငယ်သားလည်း ဖြစ်သည်... သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စာကို ခိုးဖတ်ရန်တော့ သတ္တိမရှိချေ။ ဖခင်၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ရာကို ခန့်မှန်းမိနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်လေးက တောင်ပိုင်းယွဲ့ မြို့တော်မှာ ပြဿနာတွေ အကြီးအကျယ်ရှာပြီး ရတနာတွေကို လုယူသွားတယ်... တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်က ငါ့ကို ဒီကောင့်ကို ရှင်းလင်းပေးဖို့ အကူအညီတောင်းနေတာပဲ..."

လီချန်ကော က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့လို ရွှမ်တန်အဆင့်လောက်လေးက နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြဿနာရှာနိုင်မှာလဲ... တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်ကိုတောင် လက်မှိုင်ချသွားစေရအောင် သူက ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ..."

လီတုန်းရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သံသယဖြစ်မှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။

တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံမှာ ပိုင်ယွဲ့နိုင်ငံများထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းစောင့်မြို့စား အိမ်တော်ထက်ပင် အင်အားမသေးချေ... သေချာပေါက် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်များ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။ သူသိထားသော ကျန်းချဲ့မှာ အလွန် သာမန်မဟုတ်သော်လည်း ဤအဆင့်အထိ ရောက်နေမည်ဟုတော့ မထင်ထားခဲ့ချေ။

"သူတစ်ယောက်တည်း ဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် မလုပ်နိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ဘေးမှာ ကူညီပေးမယ့်သူ ရှိနေတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာက ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် မသေသေးဘူး... ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲတော့ မသိပေမဲ့ သူ့ဘေးမှာ အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးနေတယ်... ပြီးတော့ တခြား မဟာသိုင်းသခင် တွေလည်း သူ့ကို ကူညီနေသေးတယ်... ချီမိသားစုက ချီထျန်းဟယ် ဖြစ်ဖို့များတယ်... သူတို့ ပူးပေါင်းပြီး ပြဿနာ ရှာခဲ့ကြတာပဲ..."

လီချန်ကော က အကျဉ်းရုံး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ထိုအခါမှသာ လီတုန်းရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သဘောပေါက်သွားသော အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်... သို့သော် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာထား မည်းမှောင်သွားလေသည်။

"ဒီကောင်လေးရဲ့ ဘေးမှာ မဟာသိုင်းသခင် နှစ်ယောက်တောင် အစောင့်အရှောက် ရှိနေတယ် ဆိုတော့ မွေးစားဖခင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်ကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ အားယူနေတာ သေချာနေပြီ... သားတော်ရဲ့ အမြင်အရတော့... သူ့ကို ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားအောင် နည်းလမ်းရှာရမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ကြိုတင် ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်... နောက်ပိုင်း မွေးစားဖခင်ရဲ့ အစီအစဉ်ကြီးကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဖို့အတွက်ပေါ့..."

လီတုန်းရှန်း ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လီချန်ကော က စားပွဲကို လက်ချောင်းများဖြင့် တစ်ချက်ချင်း ဖြည်းညင်းစွာ ခေါက်နေလေသည်... စာကြည့်ခန်း အတွင်းရှိ လေထုမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လေးလံ ဖိစီးလာလေသည်... မျက်လုံးများကို မှေးထားပြီး ဤကိစ္စ၏ အကျိုးအပြစ်များကို သေချာစွာ တွေးတောနေပုံ ရလေသည်။ လီတုန်းရှန်း ကတော့ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စဉ်းစားခန်း ကို မနှောင့်ယှက်ရဲဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာသာ ရပ်နေလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လီချန်ကော က ကိုယ်ကို အရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက အခွင့်ကောင်း တစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား... တောင်ပိုင်းယွဲ့ဘုရင်က ကျန်းချဲ့ကို လှုပ်ရှားချင်နေမှတော့ ငါတို့က နောက်ကွယ်ကနေ အစီအစဉ်ဆွဲပြီး နယ်စပ်မှာ စစ်ပွဲစတင်အောင် လုပ်ရမယ်... ငါကိုယ်တိုင်ကတော့ အခွင့်အရေးကို သုံးပြီး အကျိုးအမြတ် ရယူရမှာပေါ့..."

လီချန်ကော ၏ စိတ်ထဲတွင် ပုန်ကန်လိုသော ဆန္ဒ လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ... သူ အလိုရှိသည်မှာ သီးခြား နယ်မြေတစ်ခုကို အုပ်စိုးပြီး မြို့စား အဆင့်မှ မင်းသား အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပင်ဖြစ်သည်။ နန်းတော်၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ လွတ်ကင်းသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာရန် သာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် နန်းတော်၏ လျှို့ဝှက် ဖိနှိပ်မှုများ အောက်တွင် သူက တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံ နှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သလို ချင်းထျန်းဂိုဏ်း မှ လူများနှင့်လည်း တွေ့ဆုံခဲ့လေသည်... ဤအရာအားလုံးမှာ ထိုရည်ရွယ်ချက် အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

ချင်းထျန်းဂိုဏ်း က ပုန်ကန်သော ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ၏ အမြင်တွင် ဘာကြီးကျယ်သော ကိစ္စမှ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် အသုံးချ၍ ရနိုင်သဖြင့် ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ကို ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်း၌ လှုပ်ရှားခွင့် ပြုထားခဲ့လေသည်... ရည်ရွယ်ချက်မှာ ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို သူ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာစေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤအစီအစဉ်များက တစ်ဆင့်ချင်း အကောင်အထည် ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူက အပေါ်ယံတွင် ငြိမ်သက်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ယွဲ့ပြည်နယ် ၏ စစ်ရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး အာဏာ အများစုကို ကိုင်စွဲထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်... ထို့အပြင် နန်းတော်မှလည်း သတိထားမိခြင်း မရှိသေးချေ။

အကယ်၍ စစ်ပွဲသာ စတင်နိုင်ပါက အင်အားစုဆောင်းရန် ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့ နိုင်ငံကိုသာ အားကောင်းလာစေမည် ဆိုပါက နန်းတော်ထံမှ မျိုးရိုးမတူသော မင်းသား ဟူသည့် ဘွဲ့ကိုပင် ရရှိနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။ အခုတော့ အချိန်အခါကောင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ နှင့် ပတ်သက်၍ကတော့... သေသွားလျှင်တောင် သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ချေ... နိုင်ငံအတွက် စစ်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားခြင်းက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အဆုံးသတ် တစ်ခု ပင်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"တုန်းရှန်း... မင်း သွားပြီး ပြင်ဆင်လိုက်တော့... ထျန်းနန်မြို့ကို လူလွှတ်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်... တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို သတိထားဖို့ ကျန်းချဲ့ကို ပြောလိုက်... အရေးကြီးရင် သူ့သဘောနဲ့သူ လှုပ်ရှားခွင့် ပေးထားလိုက်... ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ အခြေအနေ အမှန်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး စုံစမ်းပြီး တောင်ပိုင်းယွဲ့ က သိုင်းပညာရှင်တွေကို သူ့ဆီ လွှတ်ပြီး လုပ်ကြံခိုင်းလိုက်..."

လီချန်ကော က သူ၏ အစီအစဉ်များကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... သားတော် အခုချက်ချင်း သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်..."

လီတုန်းရှန်း က လေးစားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ နောက်ဆုတ် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လီချန်ကော က စာလွှာ၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် မီးတောက်တစ်ခု လင်းလက်လာပြီး စာလွှာ တစ်ခုလုံး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားလေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ လည်း ကျိန်စာတိုက်မှု ကျရှုံးသွားကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့ပြီး မျက်နှာထား အလွန် ကြည့်ရဆိုး သွားလေသည်... အမှန်တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် ကတည်းက အကြီးအကဲ ယန်ဖျင် က နဂါးကျား တောင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က ဂိုဏ်းချုပ် ရှန်ရွှီ မှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"မင်း ပြောချင်တာက ကျီးမုအဘိုးအို က ကျိန်စာတိုက်နေရင်း ပြန်လည်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သေသွားတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား..."

ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ က မျက်လုံးများ ပင့်ကာ မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကျီးမုအဘိုးအို ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး အက်ကွဲသွားပြီး သွေးတွေ ပန်းထွက်လာတယ်... တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ပျက်စီး ယိုယွင်းနေတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နှက်နေတာ... သူက ငါကပဲ တမင်တကာ ထောင်ချောက်ဆင်တယ်လို့ ထင်ပြီး ငါ့ကိုပါ အတူတူ သေအောင် ဆွဲခေါ်ဖို့တောင် လုပ်သေးတယ်..."

ယန်ဖျင် မှာလည်း ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အစအဆုံး ပြန်လည် ပြောပြရင်း အလွန် ကံဆိုးသည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ က သက်ပြင်း တစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ကုလားထိုင် နောက်ကျောကို မှီချလိုက်လေသည်... မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေလေသည်... သူက ကျီးမုအဘိုးအို နှင့် ရင်းနှီးလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ယခင်က အတူတကွ ပူးပေါင်း လှုပ်ရှားဖူးခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအဘိုးကြီး ၏ စွမ်းရည်များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မှုတွင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း လျှို့ဝှက် နည်းလမ်းများတွင်တော့ သိုင်းသခင် တစ်ပါးဟုပင် ဆိုနိုင်လေသည်... ယခင်က တူညီသော အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို မိုင်ထောင်ချီ အကွာအဝေးမှ ကျိန်စာတိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။

ကျန်းချဲ့ လို ကောင်လေး တစ်ယောက် က ဘယ်ကများ ရှန်ရှန်းအဆင့် ကျိန်စာကို ခုခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရလာရတာလဲ... အရေးအကြီးဆုံးက ကျီးမုအဘိုးအို ကိုတောင် အဲ့ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ခတ်မှု ရစေခဲ့တာပဲ... သာမန် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တွေတောင် ဒီလို အဆင့်အထိ မလုပ်နိုင်ဘူးလေ။

"ငါလည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တာပါပဲ... ဒါပေမဲ့ အမှန်တရား က ဒီလို ဖြစ်နေတာကိုး..."

ယန်ဖျင် က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်... အစပိုင်းက သူလည်း ဤကိစ္စကို လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံလိုက်ရလေသည်။

"ကျန်းချဲ့ အခု ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား..."

ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါကတော့ လောလောဆယ် မသိရသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် ဒီကောင်လေး လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားလောက်တယ်... ကျီးမု အဘိုးကြီး က သာမန်လူ မှ မဟုတ်တာ... ကျန်းချဲ့ အနေနဲ့ ကျီးမု ကို ပြန်လည်ရိုက်ခတ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာကိုက မလွယ်ပါဘူး... သေချာပေါက် သူလည်း ထိခိုက်ထားလောက်တယ်..."

ယန်ဖျင် က တွေးတော ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

"မသေချာဘူး... တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ ဆီမှာ ကျီးမု ကို ပြန်လည်ရိုက်ခတ်စေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိနေရင် ထိခိုက်မှု တစ်ခုမှ မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... အကြီးအကဲယန်... မင်း ထင်လဲ... ဒီလူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ရတနာ တစ်ခုခု များ ရှိနေမလား... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျီးမု က ပြန်လည်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သေသွားရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ရုတ်တရက် ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး ဤ ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးမိသွားလေသည်။

"ဒါက... တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်..."

ယန်ဖျင် က စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်... အမှန်တကယ်တော့ ယခင်ကတည်းက သူ ဤကဲ့သို့ တွေးတောခဲ့ဖူးသော်လည်း နှုတ်မှ ထုတ်မပြောခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့ တွေးတောမိရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ကျီးမုအဘိုးအို ၏ သေဆုံးမှု တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့ ၏ နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းကို စုံစမ်းခဲ့စဉ်က ထူးခြားချက် အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုက အရမ်းကို ချောမွေ့လွန်းနေလေသည်။ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ချောမွေ့နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သာမန် ငါးဖမ်းသမား တစ်ယောက် ဘဝမှ အချိန် နှစ်နှစ် မပြည့်မီ အတွင်း သိုင်းသခင် တစ်ပါး ဖြစ်လာရုံသာမက နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ ထိပ်တန်း တပည့်များကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်... ဤသည်မှာ သာမန်လူ တစ်ယောက် လုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စ ဟုတ်ပါသလား... ဤအရာက ပါရမီ ထူးချွန်ရုံ သက်သက်ဖြင့် ရှင်းပြ၍ ရနိုင်ပါမည်လား။

နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း အတွင်း၌ ပါရမီရှင်များ အများအပြား ရှိပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သူများပင် ရှိလေသည်... သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် ပါရမီ ကောင်းစေကာမူ သိုင်းပညာ စတင် လေ့ကျင့်ချိန်မှ သိုင်းသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ ရလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ကရော... သူ က အထွတ်အမြတ် ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင် ဖြစ်လျှင်တောင် ဤအဆင့်အထိ ရောက်အောင် မလုပ်နိုင်လောက်ချေ။

"ပြီးတော့... တကယ်တော့ ငါ့မှာ နောက်ထပ် ခန့်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

ယန်ဖျင် က ခေတ္တ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ပြောကြည့်ပါဦး..."

"ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ လူရဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းမှု တွေကို ခြုံငုံ ကြည့်လိုက်ရင်... ငါ သံသယ ဖြစ်မိတာက သူက ရတနာ တစ်ခုခု ပိုင်ဆိုင်ထားတာ တင်မကဘဲ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက် ဝင်စားတာ ဒါမှမဟုတ် သိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက် ကိုယ်ခန္ဓာကို လုယူထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တက်လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဝင်စားတာ... သိုင်းပညာရှင်ကြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို လုယူတာ..."

ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ က မျက်လုံးများကို မှေးကာ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ လုံးဝ စိမ်းသက်မနေခဲ့ပေ... အမှန်တကယ်တော့ ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ရုပ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားလျှင် သို့မဟုတ် အလွန် ကြီးမားသော အန္တရာယ် များနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာကို လုယူနိုင်သော အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ရှိလေသည်... အောင်မြင်နိုင်ခြေ မများသော်လည်း ဤလောကတွင် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှု မျိုးက မရှိဘူး မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သိုင်းသူတော်စင် နှင့် ဗောဓိသတ် အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ပြင်ပ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဝင်စားခြင်း မျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်ခြေ ရှိလေသည်... ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းများ တွင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို အမြဲတမ်း အသုံးပြုလေ့ ရှိကြလေသည်... ဤအချက်ကြောင့်ပင် ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းများ ခေတ်အဆက်ဆက် ခိုင်မာ တောင့်တင်း နေရခြင်း၏ အခြေခံ အုတ်မြစ် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝင်စားခြင်း ဆိုသည့် နည်းလမ်းမှာ အန္တရာယ် များရုံသာမက ကျရှုံးနိုင်ခြေလည်း ရှိလေသည်... သာမန်လူများ အနေဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်းများတွင် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သော လျှို့ဝှက် အမွေအနှစ် များ ရှိသော်လည်း သာမန် အင်အားစု များတွင်တော့ မရှိနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် ဝင်စားပြီးနောက် တွင်လည်း သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ်သို့ သေချာပေါက် ပြန်လည် ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အမိဝမ်းတွင်း၌ပင် လမ်းပျောက် သွားနိုင်ချေ ရှိလေသည်... ပုံမှန် နည်းလမ်းတော့ မဟုတ်ချေ... သို့သော် အကြီးအကဲယန် ၏ စကားက သူ့ကို ဤကိစ္စအား အလေးအနက် စဉ်းစားရန် တွန်းအားပေး နေလေသည်။

ဤသို့ ဖြစ်မှသာ ကျန်းချဲ့ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် မိစ္ဆာဆန်သော အဆင့်တက်လှမ်းမှု နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်နေရသနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းပြနိုင်မည် ပင်ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ဒါက အမှန်ပဲ ဆိုရင်တော့... ဒီလူကို လုံးဝ ဆက်ထားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး... ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ယောက်က ဂိုဏ်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်... တကယ်လို့ သူသာ သိုင်းသူတော်စင် ဝင်စားတဲ့သူ ဆိုရင်... ငါတို့ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း က နောင်တစ်ချိန်မှာ တကယ်ပဲ မျိုးတုံး ပျက်စီးရမယ့် ကပ်ဘေး နဲ့ ကြုံရနိုင်တယ်..."

အကြီးအကဲယန် က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ရင်ထဲတွင်လည်း နောင်တရမှု အချို့ ပေါ်လာလေသည်... အကယ်၍ ယခင်က ကျန်းချဲ့ နှင့် ရန်ငြိုးကို ဤအဆင့်ထိ ရောက်အောင် မလုပ်ခဲ့မိပါက ဤကဲ့သို့သော ခေါင်းကိုက်စရာ များ ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ... မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ သာ တကယ်ပဲ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဝင်စားသူ ဆိုပါက သူ့ဘေးတွင် အကာအကွယ်ပေးမည့် ရတနာများ မရှိဘဲ ဘယ်လိုလုပ် နေမည်နည်း... သာမန် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် များ အနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကံဆိုးမှု ထဲမှာ ကံကောင်းမှု တွေ ရှိနေတတ်ပါတယ်... တကယ်လို့ ဒီလူ့ဆီမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ရတနာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ် ဆိုရင်... သူ့ကို သတ်လိုက်တာကလည်း အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တာပဲလေ..."

ယခုလို အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ရန်ငြိုးမှာ လုံးဝ ပြေလည်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ သတ်ဖြတ်ရန်သာ ရှိပြီး ကျန်းချဲ့ ကြီးထွားလာမည့် အခွင့်အရေးကို လုံးဝ ပေး၍ မဖြစ်တော့ချေ။

"ငါ သွားပြီး လှုပ်ရှားမယ်... ဒီလူကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမယ်... မြောက်လင် ချီမိသားစု ကို စော်ကားမိရင်တောင် ဒီကောင်လေး ကို ဆက်ပြီး ကြီးထွားခွင့် ပေးလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး..."

အကြီးအကဲယန် က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစွန့်မည့် သဘောထားများ ပေါ်လွင်နေလေသည်... မိမိ၏ အသက်ကို စတေး၍ ကျန်းချဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်း က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာ ဆိုတော့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ လှုပ်ရှားလို့ မဖြစ်ဘူး... ပြီးတော့ မင်း သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့ ဆိုတာလည်း မသေချာဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချဲ့ ရဲ့ ဘေးမှာ ချီထျန်းဟယ် က အမြဲတမ်း အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးနေတာလေ... ဒီကိစ္စကို သေချာ အစီအစဉ်ဆွဲမှ ရမယ်..."

ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ က လက်ကာပြလိုက်ပြီး အခြား နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားနေလေသည်။

"မင်း အရင်ဆုံး ကျန်းချဲ့ ရဲ့ လက်ရှိ ခြေရာတွေကို စုံစမ်းကြည့်လိုက်ဦး... အသုံးချလို့ရမယ့် နည်းလမ်း ရှိမရှိ ကြည့်ရတာပေါ့... အဲ့ဒီနောက်မှ ငါကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားမယ်... သူ့ကို လုံးဝ အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘူး..."

ရှန်ရွှီတာအိုဆရာ က ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်... ယန်ဖျင် ကို မယုံကြည်၍ မဟုတ်ဘဲ အမှားအယွင်း မရှိစေရန် အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ သာ တကယ်ပဲ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဝင်စားသူ ဖြစ်နေပါက သာမန် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် များ အနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ... သို့သော် သူ ကတော့ မတူညီပေ။ သူသည် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လေသည်... ကျင့်ကြံမှု မှာလည်း ရှန်ရှန်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ ထံတွင် မည်မျှပင် နည်းလမ်းများ ရှိနေစေကာမူ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကိုတော့ လုံးဝ ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းကုန် အသုံးပြုရမည် ပင်ဖြစ်သည်။ ခြင်္သေ့ တစ်ကောင် က ယုန်ဖမ်းလျှင်ပင် အစွမ်းကုန် အသုံးပြုရသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့ က ယုန် တစ်ကောင် မှ မဟုတ်ချေ။

"ကောင်းပါပြီ... ငါ အခုပဲ သွားပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်..."

ယန်ဖျင် က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် ကျန်းချဲ့ ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အလွန် အလေးအနက်ထား နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်ပြီး... သူ့ကို ဆက်လက်၍ လွှတ်ထားပေး၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိသွားကြလေသည်... တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သွားရောက် သေခံနေ၍လည်း မရနိုင်တော့ချေ... ကျန်းချဲ့ ကို ကြီးမားသော ရန်သူကြီး တစ်ယောက် အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆ၍ မဖြစ်တော့ချေ။

အခြား တစ်ဖက်တွင်တော့... ကျန်းချဲ့ သည် ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်သွားရန် မလောသေးဘဲ နေရာတစ်ခု ပြောင်းရွှေ့ကာ ထပ်မံ၍ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်... သူ၏ အကြောင်းပြချက် ကတော့ ကျင့်ကြံမှုကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

သာမန် သိုင်းပညာရှင် များသည် အဆင့်တက်လှမ်း ပြီးတိုင်း မိမိတို့၏ အဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီး စွမ်းအားများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြလေသည်... ကျန်းချဲ့ က ယဇ်ပူဇော်ခြင်း မှတစ်ဆင့် စွမ်းအားများ ရရှိထားသဖြင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်သော်လည်း ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က ဘေးတွင် ရှိနေသဖြင့် ဟန်ဆောင်၍ လုပ်ပြနေရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုလက်ရှိ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် လီချန်ကော တို့၏ အစီအစဉ်များကို သူ အနည်းငယ်မျှပင် မသိရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် မသိရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူ အလွန် သတိထားနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျိန်စာတိုက် ခံရမှု နှင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ ရတနာတိုက် ကို ပြဿနာ ရှာခဲ့မှု နှစ်ခုစလုံး မှာ သူ ယခု လောလောဆယ် အထူး ဂရုစိုက်ရမည့် ကိစ္စများ ပင်ဖြစ်သည်... ထို အင်အားစု နှစ်ခု စလုံး က သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ လျှော့ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များ အရ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း မှ လှုပ်ရှားလာနိုင်ခြေ အများဆုံး ပင်ဖြစ်သည်... ဤအချက်ကို သက်သေပြစရာပင် မလိုချေ...

အထောက်အထား မရှိလျှင်တောင် သူတို့ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားစု များမှာ ရေနှင့်မီး အလား ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကြလေပြီ။ ပြေလည်မှု ရယူရန် ဆိုသည်ကိုတော့ ကျန်းချဲ့ လုံးဝ မယုံကြည်ချေ... ထိပ်တန်း အင်အားစု တစ်ခုကို ပြေလည်မှု ရယူရန် ဖိအားပေးနိုင်သော စွမ်းအားမျိုး သူ့ထံတွင် မရှိသေးချေ။

တောင်ပိုင်းယွဲ့ ဘက်တွင်တော့ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ရှိနေသဖြင့် သာမန် နည်းလမ်းများက သူ့အပေါ်တွင် အသုံးမဝင်ချေ... ကျိန်စာတိုက်ခြင်း၊ သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို ကြိုတင် ရှောင်ရှားနိုင်ရုံ သာမက တစ်ဖက်လူကို ပြန်လည်၍ပင် ဒုက္ခပေးနိုင်သေးလေသည်... သို့သော် နောက်ပိုင်း အခြေအနေများကိုတော့ သတိထား၍ ရင်ဆိုင်ရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ နဂါးကြော မှာ တောင်ပိုင်းယွဲ့ နိုင်ငံ မှ ခုတ်ပိုင်း ရယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရကတည်းက... သူတို့ နှစ်ဖက်စလုံး မှာ သေခန်းပြတ် ရန်သူများ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်... တစ်ဖက်လူ က သူနှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကို လုံးဝ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ အစောကြီး ဖြစ်စေ နောက်ကျမှ ဖြစ်စေ နှစ်ဖက်စလုံး သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲကြီး တစ်ပွဲ ဆင်နွှဲရမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့်... စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် မှာ ယခု လောလောဆယ် သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးသော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်လေသည်။

ရွှေအမြုတေ အဆင့် ဖြင့် ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို ယှဉ်ပြိုင် နိုင်သည်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း သူ မရောင့်ရဲနိုင်သေးချေ။ သူ အလိုရှိသည်မှာ ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိပြီး ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိရန် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ အချိန်တို အတွင်း ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်... ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန် အရေးတကြီး လိုအပ်နေပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင်...

ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်အာရုံ များသည် ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက် သွားလေသည်... လေဟာနယ် ဖြစ်နေသော ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ကြီး၏ နေရာလွတ်ကို ကြည့်ရင်း... သူ ၏ နောက်ထပ် ယဇ်ပူဇော်မည့် ပစ်မှတ် ကို စတင် ရေးမှတ် လိုက်လေတော့သည်။