အခန်း ၂၁၂

အခန်း (၂၁၂) ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမှန်တရား - မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာများကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခြင်း

ချီမိုသည် ဖိုကွမ်တောင်ခြေသို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အထက်၌ရှိသော နတ်ဘုရားကို ငေးကြည့်နေမိကာ ထိုနတ်ဘုရား၏ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့် ရွှေရောင်မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့၏။

နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာသည် ဝေဝါးနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပြီး ခန့်ညား၍ အေးစက်နေကာ သနားကြင်နာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး ကောင်းကင်ထက်၌ ရပ်ကာ လူ့လောကကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

"နတ်ဘုရားတွေလား"

"ဒဏ္ဍာရီထဲက နတ်ဘုရားတွေလား"

သူ ဘာပြောခဲ့သနည်း။

"မင်းတို့က ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော်ကို သွားပြီး ကောင်းချီးတွေ ခံစားရမယ်လို့ ထင်နေကြပေမဲ့ တကယ်တော့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ စားသုံးတာကို ခံရတော့မှာလား"

"ဒါ... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ-

"ငါတို့က ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော်ကို သွားပြီး ကောင်းချီးတွေ ခံစားဖို့ ရွေးချယ်ခံရတာ မဟုတ်ဘဲ တကယ်တော့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ အစာဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်ခံရတာလား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဒါက အင်ပါယာမင်းဆက်က တရားဝင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ နိုင်ငံတော်ကျောင်းတော်ကြီးပါ... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး..."

ချီမို၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထို့အပြင် မွေးကတည်းက သက်ကြီးရွယ်အို အများအပြားက သူ၏ ဘဝ၌ အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော်သို့ သွားရောက်ကာ ကောင်းချီးများ ခံစားရန်ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ တစ်သက်တာလုံး ကြိုးစားအားထုတ်ရမည့် အရာ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤပန်းတိုင်ဆီသို့ ကြိုးစားအားထုတ်ရန်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ သူသည် ရွေးချယ်ခံရရန် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုရရှိစေရန်အတွက် သိုင်းပညာကိုပင် အပတ်တကုတ် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ အသက် (၁၉) နှစ်၌ အဆင့် (၄) ယင်ယန်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာရှင်……

ရွေးချယ်ခံရရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများသည်။

သို့သော် ယခုအခါ… နတ်ဘုရားများကမူ သူတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ပန်းတိုင်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ အစာဖြစ်လာရန်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုနေသည် မဟုတ်ပါလား။

သူ မယုံကြည်ချင်ခဲ့ပေ။

ကျွန်တော် မယုံကြည်နိုင်ပါဘူး။

သို့သော် နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုက နတ်ဘုရားများ၏ စကားသည် မှားယွင်းနိုင်ခြင်းမရှိဟု သူ့ကို ပြောနေခဲ့၏။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရဟန်းများ ရွေးချယ်ထားသော လူရာပေါင်းများစွာထဲမှ အများစုမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

သူတို့…

ဤသည်မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာများအတွက် သွေးပူဇော်သက္ကာဖြစ်ရန် လူကိုယ်တိုင် ပို့ဆောင်ခံရခြင်း ဖြစ်သလော။ ပြီးတော့ သူတို့က ၎င်းအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝမ်းသာနေကြသည်လော။ သူတို့တင် မဟုတ်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ဖိုကွမ်တောင်ခြေရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လူသားများသည် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ဗုဒ္ဓနိုင်ငံတော်သို့ သွားရောက်ကာ ကောင်းချီးများ ခံစားရန်လော။

မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ အစာဖြစ်ရန်လော။

...

"နတ်ဘုရားတစ်ပါး"

"သတ္တမအဆင့် ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်ရဲ့ ဓမ္မအသွင်အပြင်လား"

"ဟားဟားဟား…”

"မင်းလို သာမန် သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ငါ့ရဲ့ ပိုင်နက်ထဲကို ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်ရဲ့ ဓမ္မအသွင်အပြင် လွှတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

"ဒါက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ"

"ပထမဆုံး ငါ မင်းရဲ့ ဓမ္မအသွင်အပြင်ကို ဖျက်ဆီးမယ်... ပြီးရင် မင်းရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ကို သွားပြီး မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးမယ်"

"မင်းကို သန့်စင်ပြီး မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစည်းမျဉ်းတွေကို ရလိုက်တာနဲ့ ငါ သေချာပေါက် နောက်ထပ် အဆင့်တက်နိုင်ပြီး အဆင့် (၁၀) အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်"

"ငါ ချီလျောင် က ဒီလို ကံကောင်းမှုမျိုး ရလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ရဟန်းအိုကြီးသည် ကောင်းကင်ထက်၌ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်၏ ဓမ္မအသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်ခြင်းမရှိဘဲ ဝမ်းသာသွားကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သေချာသည်မှာ သူ တစ်ယောက်တည်း သွားမည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သူသည် အဆင့် (၉) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ထိုမျိုးနွယ်စုဝင်ကိုပါ ဖိတ်ခေါ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့၏။ ဤအဆင့် (၉) အထွတ်အထိပ် မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရား နှစ်ပါး၏ အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။

အစပိုင်း၌ အတန်ငယ် ထိတ်လန့်နေပုံရသော အခြား မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များသည် ရဟန်းအိုကြီး၏ ဝမ်းသာနေသော အမူအရာကို မြင်ပြီး သူ၏စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြ၏။ ရဟန်းအိုကြီးက ထိုသို့ ပြောဆိုထားသောကြောင့်။

၎င်းသည် ဤနတ်ဘုရားကို နှိမ်နင်းရန် ၎င်းတို့ ယုံကြည်ချက်ရှိကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

"နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆိုလို့ ဘယ်လို နတ်ဘုရားများလဲ မှတ်နေတာ... တကယ်တော့ သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားလေး တစ်ပါးပါလား"

"သာမန် သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားလေး တစ်ပါးကများ သူ့ရဲ့ ဓမ္မအသွင်အပြင်ကို ဒီကို လွှတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ... သူက သေချင်နေတာပဲ"

တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအသွင်အပြင်ရှိသော လူလတ်ပိုင်းရဟန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားရှိသည့် အလယ်အလတ် အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး မဟာချင်မင်းဆက်၌ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိပေသည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

လက်မအရွယ်အစားခန့်ရှိသော သီလရှင်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ သူ့ထံမှ ပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေကာ အဆင့် (၉) သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် ခံစားချက်တစ်ခု မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရှိနေခဲ့သည်။

"သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး..."

"ဘယ်လောက်တောင် အရသာရှိတဲ့ အစာလေးလဲ..."

"ငါ အဆင့် (၉) အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ပြီးပြီးချင်း သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ငါ့တံခါးဝကို လာခေါက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ခေတ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ခေတ်လို့ ခေါ်ရမှာပေါ့"

"ငါ့ရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက နတ်ဘုရားတွေကို အစာအဖြစ် စားသုံးဖို့ ဖြစ်တည်လာတာ"

"မင်းတို့ နတ်ဘုရားတွေက ငါ့ရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုအတွက် အစာဖြစ်ဖို့ပဲ"

ဟူး--

မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ လွင့်မျောလာပြီး လက်ထဲ၌ ငါးမျှားတံတစ်ချောင်း ကိုင်ဆောင်ထားသော ခါးကုန်းကုန်း လူအိုကြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူအိုကြီး၏ မျက်နှာသည် အရေပြားတွန့်လိပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အခေါင်းပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား ဆွေးမြည့်နေသော ခံစားချက်ကိုပင် ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

သို့သော် သူသည် အလွန်ထူထပ်သော မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထူးဆန်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်များ၏ အမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားစေပြီး အမြန် ရှောင်ဖယ်သွားစေခဲ့သည်။

လေထဲ၌ လီယွဲ့သည် အောက်ဘက်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာများကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ စကားများကို နားထောင်နေခဲ့ပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများထဲ၌ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။

"နတ်ဘုရားတွေကို အစာအဖြစ် စားသုံးမယ်လို့လား"

သူက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ဧရာမ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အိုးကြီးထံမှ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ တောက်ပသော မီးနီ၊ သစ်သားစိမ်း၊ ရေပြာ၊ မြေဝါနှင့် တောက်ပသော ရွှေရောင်။ အရောင်ငါးမျိုးသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြာထွက်လာပြီး ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဆူပွက်နေခဲ့သည်။

ဘုန်း--

အရောင်ငါးမျိုးသည် အဆုံးမရှိ လည်ပတ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ တောက်ပမှုသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေကာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ထက်ရှိ တောက်ပသော နေမင်းကြီးထက်ပင် ပိုမို တောက်ပနေခဲ့၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြန့်ကြက်ထားသော ထူထပ်သည့် အရောင်စုံ တိမ်တိုက်တစ်ခုနှင့် တူပေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား၌ နတ်ဘုရားစာလုံး အမြောက်အမြား ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော နတ်ဘုရားသံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တကယ့် နတ်ဘုရားသံကြိုးများကဲ့သို့ တရှဲရှဲ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့သည်။

ဘုန်း…

အရောင်စုံ တိမ်တိုက်များထဲမှ ပေထောင်ချီရှည်လျားသော အရောင်ငါးမျိုးရှိသည့် ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖိုကွမ်တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော လက်ဝါးကြီးသည် အောက်သို့ မျက်နှာမူထားပြီး လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစီ၌ အရောင်တစ်မျိုးစီ ရှိနေကာ နတ်ဘုရားတောင်ငါးလုံးနှင့် တူပေသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင်… ၎င်းသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကောင်းကင်ထက်၌ ရပ်ကာ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့်အလား ဖြစ်ပေ၏။ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ လေဟာနယ်ကိုယ်တိုင်ပင် အဆက်မပြတ် ပုံပျက်နေခဲ့၏။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်စွမ်းအား၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော အဆင့် (၁၀) အထွတ်အထိပ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အောက်ဘက်၌ ရဟန်းအိုကြီးတစ်ပါးနှင့် တူသော မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရား ချီလျောင် သည် အောက်သို့ဆင်းသက်လာသော အရောင်ငါးမျိုးရှိသည့် ဧရာမ လက်ဝါးကြီးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားခဲ့၏။ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ ၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော အရေအတွက်များဖြင့် အဆင့် (၉) ၏ အထွတ်အထိပ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားအောက်၌ တစ်ချိန်က မဟာချင်မင်းဆက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည့် သူ၏ အဆင့် (၉) အထွတ်အထိပ် အင်အားသည်လည်း အလွန် သေးငယ်သွားပုံရ၏။

"အဆင့် (၁၀) ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသား တစ်ယောက်..."

"ဘယ်လို... ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"သူက သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေရက်နဲ့ အဆင့် (၁၀) အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသား တစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်တာလဲ"

"ဒီခေတ်က နတ်ဘုရားတွေအားလုံးက အတိတ်က နတ်ဘုရားတွေထက် နတ်ဘုရားအဆင့် ပိုမြင့်နေလို့များလား"

ချီလျောင် သည် သေမတတ် ဖြူဖျော့နေပြီး တုန်ရီနေခဲ့သည်။ အဆင့် (၁၀) အထွတ်အထိပ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦး၏ အင်အားသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် သူ ထွက်ပြေးရန်ပင် မတွေးရဲခဲ့ပေ။

ငါတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကွာခြားချက်မှာ အဓိက အဆင့်ကြီးတစ်ခုလုံး ဖြစ်ပြီး ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ထွက်ပြေးရန် လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အဆင့် (၁၀)... အဆင့် (၁၀) အထွတ်အထိပ်လား"

ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာခဲ့သော ခါးကုန်းကုန်း လူအိုကြီးသည် အလွန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် နောင်တရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ငါ… ငါ ဘာလို့ ဒီကို အပြေးအလွှား လာခဲ့ရတာလဲ။

ပြီးသွားပြီ။

ဒါက တကယ်တော့ အဆင့် (၁၀) အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သက်ရှိတစ်ပါးပဲ။

ဘယ်လို သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားလဲ... သူတို့အားလုံး အတုတွေချည်းပဲ။

ကျန်ရှိနေသော အဆင့် (၉) မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် အဆင့် (၈) အထွတ်အထိပ် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များအားလုံးသည် ဤလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားအောက်၌ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အဆုံးမဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

ဘုန်း…

အရောင်ငါးမျိုးရှိသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီး ဖိချလိုက်သည်။ မဟာချင်မင်းဆက်ကာလအတွင်း အလွန် နာမည်ကြီးခဲ့သော ဤနာမည်ကျော် တောင်ကြီးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ ဖိုကွမ်ကျောင်းတော်ကြီးသည်လည်း လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

၎င်းအပေါ်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာများအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အဆင့် မည်မျှပင်ရှိစေကာမူ ဤတိုက်ခိုက်မှုအောက်၌ သေဆုံးသွားကြပြီး တစ်ကောင်မျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ယံ အထက်နှင့် အောက်၌ ခရိုင်မြို့စောင့်နတ်၏ ရွှေရောင် ဓမ္မအသွင်အပြင်သည်သာ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အိုးကြီးထက်၌ ရပ်ကာ လူ့လောကကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့တော့၏။