အခန်း ၁၁၇၁
Vol. 118 Ch. 1171
အခန်း (၁၁၇၁) - လျူကျန်းနတ်ဆေးမြစ်
ချင်းမင်ပွဲတော်နေ့တွင် မိုးဖွဲလေးများက တဖွဲဖွဲနှင့် အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေပြီး မြူခိုးမိုးရေများက ဝေမှိုင်းနေကာ ဝေမြို့တစ်မြို့လုံးကို ရေငွေ့ရေမှုံ အလွှာပါးတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။
အုတ်ပြာလမ်းမထက်သို့ ကျရောက်နေသော မိုးစက်မိုးပေါက်များက ကြည့်ရသည်မှာ ဆန်းကြယ်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပမာ ထင်မှတ်ရပေသည်။
ချင်းယွန်းကျောင်းသည် လူစည်ကားသော မြို့လယ်ခေါင်တွင် တည်ရှိသော်လည်း နာမည်ကျော်ကြားခြင်းမရှိဘဲ အမွှေးတိုင်အလှူငွေလည်း ကျဲပါးလှရာ... ဝေဝါးမှိုင်းပျနေသော မြူမိုးများကြားတွင် လောကီလောကမှ ကင်းလွတ်နေသည့်အလား ထူးခြားစွာ တည်ရှိနေသည်။
ဤအချိန်၌ လီယန်ချူသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ဖော်ထုတ်နေ၏။ နတ်ဘုရားကံတွက်ခြင်းအတတ်သည် အလွန်တရာ နက်နဲဆန်းကြယ်လှပြီး အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပေသည်။ ယခုအချိန်၌ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့်ဆိုပါက ဤလမ်းစဥ်ပေါ်သို့ ခြေလှမ်းစတင်လှမ်းရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။
သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်စောင်ဖြစ်သော 'ပေတုကျမ်း' က ဟင်းလင်းပြင်၌ လွင့်ပျံနေပြီး တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် ပွင့်အာလာကာ... စာလုံးတိုင်းစာလုံးတိုင်းက မှေးမှိန်လင်းလက်သော ကြယ်ရောင်စဥ်တန်းများကို ဖြာထွက်စေလျက် ရှိ၏။
လီယန်ချူသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌သာ ရှိနေသော်လည်း အမှန်စင်စစ် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်မူ မြောက်ဒူရူကြယ်ခုနစ်လုံး ရှိနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နက္ခတ်ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ပြင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ ရောက်ရှိနေဘိသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။
ယခင်ခေတ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ကုဟုန် သေခါနီးတွင် လီယန်ချူထံ ပေးအပ်ခဲ့သော သတင်းစကားထဲ၌ 'ကျန့်ယွန်းတောင်' ၏ အကြောင်းအရာကို ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည်။ တိကျသော တည်နေရာကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော်လည်း ထိုနေရာသည် လူ့လောကတွင် အမြင့်ဆုံးသော တောင်ကြီးတစ်လုံးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့၏။
ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းခဲ့သော နေရာဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သည်ဖြစ်စေ ကျန့်ယွန်းတောင်သည် အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှပေသည်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိတွင် တောင်တန်းမြစ်ချောင်းများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော လူ့လောကကြီးထဲ၌ ဤကျန့်ယွန်းတောင်ကို လိုက်လံရှာဖွေရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။
ယခုအခါတွင်မူ များစွာသော ရှေးဟောင်းနာမည်ကြီးတောင်တန်းများက ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး လူ့လောက၏ တောင်ကုန်းမြစ်ချောင်းများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရာ တောင်အများစုမှာ အမြင့်ချင်း တူညီနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး... မတ်စောက်ထူးခြားလျက် တိမ်ပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေကြသည်။
လီယန်ချူသည် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ နတ်ဗေဒင်အတတ် ၊ ဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ်၊ ရွေးချယ်ခြင်းအတတ်နှင့် နက္ခတ်ဗေဒင်အတတ် စသည့် များစွာသော နတ်ဘုရားစွမ်းပကားများကို တွက်ချက်ဖော်ထုတ်လျက်... ပေ့တိုကျမ်း၏ ကြယ်တာရာပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ကိုပါ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ... နောက်ဆုံးတွင် ကျန့်ယွန်းတောင်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့တော့သည်။
လီယန်ချူက သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်ကာ... နတ်ဘုရားစွမ်းပကား ပြောင်းလဲမှုအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလျက် အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့လိုက်သည်။
သူသည် အိမ်ရှေ့ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရပ်နေရင်း... ကျွေ့ဟွာ က ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ပျင်းရိပျင်းတွဲဖြင့် မှီတွဲနေကာ အိပ်ရာမှ မထသေးသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤအချိန်၌ မိုးမှာ အလွန်တရာ သဲသဲမဲမဲ မရွာတော့ဘဲ အိမ်ခေါင်မိုးမှ မိုးရေစက်များ တောက်တောက်ကျနေဆဲ ဖြစ်ရာ... ကျွေ့ဟွာက လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ မိုးရေစက်များကို ခံယူနေ၏။ ဤအမူအရာက ကလေးဆန်လှသော်လည်း သူမ၏ ပျင်းရိငြီးငွေ့တတ်သော စရိုက်နှင့်မူ အလွန်တရာ လိုက်ဖက်လှပေသည်။
သူမသည် နဂိုကပင် ကျင့်ကြံခြင်းကို မနှစ်သက်သူ ဖြစ်၏။ သို့သော် ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က ကြိုးကြာဖြူနတ်သမီး၏ ဝိညာဥ်ချိပ်ပိတ်ဂါထာကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီးမှသာ... စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို အပတ်တကုတ် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူမက သေဖော်သေဖက် ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ထိုပြိုင်ဘက်သည် အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်... လီယန်ချူက သူမကို ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်... လီယန်ချူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ မူလဝိညာဥ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုမူ နတ်ဆေးလုံးတစ်ဖိုအဖြစ် သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။
ထို့ကြောင့် ကျွေ့ဟွာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပြန်လည်၍ ပျင်းရိငြီးငွေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်၌ သူမသည် ပိုမို၍ ကျင့်ကြံလိုစိတ် မရှိတော့ချေ။
ဖုန်းလိုင်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ နတ်ဘုရားတရားလမ်းစဥ်မှာ အားနည်းချက် ရှိနေသဖြင့် လူ့လောကထဲတွင် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းမည့် ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဖြစ်ရာ... ဖန့်ချင်းလန်နှင့် ရွှေကျီးကန်းလေးတို့မှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တက်လှမ်းသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွေ့ဟွာသည် ဤအချိန်မျိုး၌ တရားထိုင်ကာ ကျင့်ကြံရင်း အချိန်ကုန်မခံလိုတော့ဘဲ... ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ငေးငိုင်နေရသည်ကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်လေသည်။
"ငါ ကျန့်ယွန်းတောင်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ။"
လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။
"ဘယ်နေရာမှာလဲ။" ကျွေ့ဟွာက ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထိုင်လိုက်သည်။
"အရှေ့တောင်ဘက် အရပ်မှာ။"
လီယန်ချူက -
"ဒီနေရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို တကယ်ပဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မယ်။" ဟု ဆိုသည်။
လင်းလက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်... ကျွေ့ဟွာက လီယန်ချူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။
"ရှာတွေ့ပြီဆိုရင်တော့ သွားကြည့်တာပေါ့... အဲဒီနေရာက ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းခဲ့တဲ့ နေရာပဲဥစ္စာ။"
ကျွေ့ဟွာက ပြောလိုက်သည်။
ပျင်းရိငြီးငွေ့ခြင်းက သူမ၏ သဘာဝဗီဇတစ်ခု ဖြစ်သကဲ့သို့... လိုက်လံစပ်စုခြင်းကလည်း သူမ၏ ဗီဇတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။
………………
ကျန့်ယွန်းတောင်...
ဤနေရာ၌ တိမ်မြူများ ဝေဖြာနေပြီး အရောင်မှာ အရုဏ်ဦးကဲ့သို့ နီမြန်းကာ... မြူခိုးကဲ့သို့လည်း ရှိပြီး မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့လည်း ရှိလျက် အလွန်တရာ ထုထည်ကြီးမားလှသဖြင့် ဤမြင်ကွင်းမှာ တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။
လီယန်ချူသည် ကျန့်ယွန်းတောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ... ဤနေရာတွင် ဆက်စပ်နေသော တောင်ထိပ်များစွာ ရှိပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ နိမ့်တုံ့မြင့်တုံ့ ရှိနေကြသည်။
လက်ရှိတွင် လောကကြီး၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် လီယန်ချူသည် ကျန့်ယွန်းတောင်၏ တည်နေရာကိုသာ တွက်ချက်နိုင်ခဲ့ပြီး... ထိုရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ် တိကျစွာ မည်သည့်နေရာမှ နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်ကိုမူ မသိနိုင်သေးချေ။
ကျန့်ယွန်းတောင်တွင် တောင်ထိပ်ကိုးခု ရှိပြီး... ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကျွန်းမဟာများကဲ့သို့ နီမြန်းလှသော တိမ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ပေါ်လောပေါ်လျက် ရှိနေကြရာ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှပေသည်။
လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့သည် ယခုအချိန်၌ အရှေ့ဘက်ရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေကြ၏။ ဤတောင်ထိပ်သည် အလွန်တရာ ကျော့ရှင်းလှပပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်နှင့် တူလှပေသည်။
သူသည် တောင်တွင်း၌ ကျောက်စာထွင်းထုမှုများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ ၎င်းတို့ကို စာလုံးငယ်များဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျောက်စာတိုင်အချို့လည်း ရှိနေပေသည်။
လီယန်ချူက သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွချလိုက်ကာ -
"ကံကောင်းလို့ စာလုံးငယ်တွေနဲ့ ရေးထားတာ... အကယ်လို့ ငှက်စာလုံး နှံကောင်စာလုံးတွေနဲ့သာ ဆိုရင်တော့ ဖတ်တတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ကျွေ့ဟွာက စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒီအပေါ်မှာ ဘာတွေ ရေးထားတာလဲ။"
သူမအဖို့မူ စာလုံးငယ်ဖြစ်စေ၊ ငှက်စာလုံး နှံကောင်စာလုံးဖြစ်စေ လုံးဝ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ထို့ပြင် အပေါ်ရှိ စာလုံးအများစုမှာလည်း ဝေဝါးပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီအပေါ်မှာ ရေးထားတာက... ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ သမုဒ္ဒရာလေးစဥ်ကို ငြိမ်းချမ်းစေခဲ့တဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးတွေအကြောင်းပဲ... ကျင့်ကြံခြင်းအကြောင်းအရာတွေ မဟုတ်ပါဘူး။"
လီယန်ချူက ခဏမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"အော်။"
ကျွေ့ဟွာက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့မိသည်။ သူမက ဤအပေါ်တွင် နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း... အမှန်စင်စစ် ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို ချီးမွမ်းထားသော ကျောက်စာတိုင်မျှသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"ဒီကျောက်စာထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က... 'ရှမဟာအင်ပါယာ' ရဲ့ ပထမဆုံး တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် ဖြစ်ပုံရတယ်။"
လီယန်ချူက ဆိုလိုက်သည်။
ဤထွင်းထုထားသော ကျောက်စာတိုင်သည် အသုံးအနှုန်းလှပပြီး စာပေလက်ရာ ပြောင်မြောက်လှသော်လည်း... ဤကဲ့သို့သော ဂုဏ်ကျေးဇူးချီးမွမ်းသည့် ကျောက်စာများ၏ သဘာဝအတိုင်း အမှန်တကယ် ပါဝင်သော အနှစ်သာရမှာမူ သိပ်မများလှချေ။ လီယန်ချူအဖို့မူ ထိုခေတ်အချိန်အခါက အဖြစ်အပျက်အချို့ကိုသာ ရောင်ပြန်ဟပ်စေနိုင်ပေသည်။
မဟာရှခေတ်ကာလ၏ သမိုင်းဝင်အချက်အလက်များမှာ အားလုံး ပျောက်ဆုံးကုန်ပြီဖြစ်ရာ ပြီးပြည့်စုံမှုမရှိဘဲ... ထိုနိုင်ငံတည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းများမှာလည်း ရှင်းလင်းစွာ မရှိချေ။
"မဟာရှန်းခေတ်ကာလတုန်းက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြတယ်... နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင်လူသားတွေ လူ့လောကထဲကို ဆင်းသက်ပြီး သန့်စင်ဆေးကြောခဲ့ကြတယ်... သူတို့က လူ့လောကရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ထိန်းချုပ်ရမှာ ဖြစ်ပေမယ့် အချိုးအကွေ့တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပုံရတယ်။"
"အဲဒီတုန်းက စစ်မီးတွေကို ငြိမ်းသတ်ပြီး မဟာရှအင်ပါယာကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ ဒီတည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်ဟာ... တစ်စုံတစ်ခုကို သေချာပေါက် သိရှိထားရမယ်။"
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
သူ့အပြင် မဟာချန်အင်ပါယာ၏ ပထမဆုံး တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်သည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုအချိန်က မင်းဆက်တစ်ခုကို တည်ထောင်ရာတွင်လည်း နတ်ဘုရားများ၏ ကူညီမှု ပါဝင်နိုင်ပြီး... သန့်စင်သော စစ်သည်တော်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုသက်သက်သာ မဟုတ်နိုင်ချေ။
လီယန်ချူ ဤနေရာသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာချိန်၌ ဤကျောက်စာတိုင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်... ဤကျန့်ယွန်းတောင်အပေါ် ပိုမို၍ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်လာခဲ့မိသည်။ ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းခဲ့သော နေရာဖြစ်သော်လည်း... အပေါ်တွင် အချို့သော မင်းဆက်မှတ်တမ်းများလည်း ရှိနေနိုင်ပေသည်။ တိုင်ရှန်တောင်တွင် ဘိသိက်ခံပွဲပြုလုပ်ရန်အတွက် ဧကရာဇ်တစ်ပါးတည်း သွားရောက်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဂုဏ်ကျေးဇူးကြီးမားလှသော မင်းမြတ်များစွာ သွားရောက်ခဲ့ဖူးကြသည်။
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုအချိန်က ဆွန်ကျန့်ကျုံး ဧကရာဇ် သွားရောက်ခဲ့သဖြင့် တိုင်ရှန်တောင်၏ ဘိသိက်ခံပွဲ အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ လျှော့ချပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး... နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအစွမ်းထက်လှသော အင်ပါယာမင်းမြတ်များမှာမူ လုံးဝ သွားရောက်ခြင်း မရှိကြတော့ချေ။
လီယန်ချူသည် ဤနေရာတွင် ပိုမို၍ လေ့လာလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုနေရာ၏ ရှုခင်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် လှပဆန်းပြားလှပေသည်။ နေမဝင်သေးမီကပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ နီမြန်းသော အရုဏ်ဦးအလင်းတန်းများ ဝေဖြာနေပြီး အလွန်တရာ တောက်ပလှ၏။
လီယန်ချူသည် ဤနေရာတွင် ဟိုတစ်စဒီတစ်စ ထွင်းထုထားသော ကျောက်စာအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီးမှသာ... ဤနေရာကို 'ခြင်္သေ့ထိပ်' ဟု ခေါ်တွင်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။
"ဒီနေရာရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်အရ ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့... ဒီနာမည်က မှားစရာ မရှိပါဘူး။"
တောင်ထိပ်ကိုးခုအနက် ဤတောင်ထိပ်သည် အလှပဆုံးဖြစ်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်နှင့် တူလှပေသည်။
တောင်လမ်းမထက်၌ လျှောက်လှမ်းနေရသည်မှာ သစ်ပင်များ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေပြီး... နီမြန်းသော တိမ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေဘိသကဲ့သို့ စိတ်နှလုံးကို ကြည်လင်လန်းဆန်းစေပေသည်။
"လှပဆန်းပြားလှတဲ့ တောင်တန်းမြစ်ချောင်းများဆိုတာ... အဓိပ္ပာယ်က ဒါကို ပြောတာ ဖြစ်ရမယ်။"
လီယန်ချူက မိမိဘာသာ တိုးတက်လေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
သူသည် တောင်ထိပ်များစွာနှင့် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းမည့် နေရာများစွာသို့ သွားရောက်ခဲ့ဖူးပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှည့်ပတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း... အမှန်တကယ် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ရှုခင်းများကို ခံစားကြည့်ရှုရသည့် အကြိမ်မှာမူ အလွန်တရာ နည်းပါးလှပေသည်။
ထိုနေရာ၌ နီမြန်းသော တိမ်ပင်လယ်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ တောင်တွင်းရှိ ဆန်းပြားလှသော ရှုခင်းများကို ခံစားရင်း... လီယန်ချူသည် မိမိ၏ စိတ်အာရုံများ ပိုမို၍ ပွင့်လင်းကာ ငြိမ်းချမ်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မူလဝိညာဥ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း အနည်းငယ်မျှ တိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရာ... ၎င်းသည် သန့်စင်လှသော တရားဓမ္မကို ဆင်ခြင်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။
ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအချိန်၌ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ တင်ပါးနှင့် ခါးအချိုးအစားမှာလည်း အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိလှဘဲ... အမြဲတစေ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရဲရင့်ထက်မြက်သော ပုံစံမျိုး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူမသည်လည်း ဤနေရာအပေါ် အလွန်တရာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရှုလျက်... ရုတ်တရက် ခပ်ဖွဖွ ခုန်ပျံလိုက်ကာ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ဝေမှိုင်းနေသော တောင်တွင်းရှိ နီမြန်းသည့် အရုဏ်ဦးအလင်းတန်းများကြားထဲ၌ ကူးခတ်ဆော့ကစားနေတော့သည်။
လီယန်ချူသည် တောင်တွင်း၌ ကျောက်နံရံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ... ၎င်းအပေါ်တွင် ကျောက်ဆစ်လက်ရာများဖြင့် ကိန္နရီ ၊ ဆင်ဖြူတော်နှင့် ခြင်္သေ့ပုံသဏ္ဌာန်များကို ထွင်းထုထားပြီး အလွန်တရာ လက်ရာပြောင်မြောက်လှကာ အသက်ဝင်လှပေသည်။
ကျောက်နံရံဘေးတွင် မုခ်ဦးတစ်ခု ရှိပြီး အပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော စာလုံးလေးလုံးကို ထွင်းထုထားရာ... 'ကျန့်ယွန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေ' ဟု ဖြစ်ပေသည်။
လီယန်ချူသည် ကျောက်နံရံ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး စိတ်အာရုံကို စုစည်း၍ ခဏမျှ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ... ထိုကျောက်နံရံသည် ဤမုခ်ဦးထက် ပိုမို၍ ရှေးကျလှကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
၎င်းအထဲတွင် ထွင်းထုထားသော ချီလင် ၊ ခြင်္သေ့နှင့် ဆင်ဖြူတော်တို့တွင် တာအိုတရားအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့်... သူသည် လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်မိသည်။
ဝူး...
ချီလင်တစ်ကောင်သည် ချက်ချင်းပင် ရုန်းထွက်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နတ်မီးလျှံများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လျက် အသက်ဝင်လှပေသည်။ ထိုချီလင်သည် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလှပြီး ဦးခေါင်းကို နှိမ့်ချလျက် လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
လီယန်ချူသည် တည်ငြိမ်လှသော အမူအရာဖြင့် ၎င်းနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိချေ။ လီယန်ချူသည် ယခင်က ပိုင်ကျီမိစ္ဆာနိုင်ငံအတွင်းရှိ ချီလင်သွေးကြောပိုင်ရှင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းကို ချီလင်သားတော်ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ကြသော်လည်း... ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက မိုးနှင့်မြေပမာ ကွာခြားလှပေသည်။ ဤအရာက တကယ့် သန့်စင်သော သွေးကြောပိုင်ရှင် ချီလင်စစ်စစ်ဖြစ်ပြီး တာအိုတရားပုံရိပ်ကို ဤနေရာ၌ ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ ထိုချီလင်ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမျှသာ ဖြစ်ရာ... လီယန်ချူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဆန်းပြားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ရုံတင်မျှသာ ရှိသေးသော ထိုကြီးမားလှသည့် ချီလင်တာအိုတရားပုံရိပ်ကို ဆင်ခြင်ကြည့်ရှုပြီးနောက်... သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းပကား တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
သူသည် ဦးခေါင်းကို လှည့်၍ ကျွေ့ဟွာကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ခုနက မင်း ဒီကျောက်နံရံရှေ့မှာ ဘာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလဲ။"
"ငါ ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကို မြင်ခဲ့တယ်... အရှိန်အဝါက အလွန် ကြောက်စရာကောင်းတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာကြောင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုကိုတော့ နားလည်သွားခဲ့တယ် ဟိဟိ။"
ကျွေ့ဟွာက ဦးခေါင်းကို မော့၍ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူမက မိမိကိုယ်မိမိ ပါရမီထူးခြားလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ရသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ပြန်လည်၍ သတိဝင်လာခဲ့ကာ -
"နင်ကော မြင်ခဲ့ရလို့လား။"
"မှန်တယ်... ငါမြင်ခဲ့ရတာကတော့ ချီလင်တစ်ကောင်ပဲ။"
သူတို့နှစ်ဦး မြင်တွေ့ရသည့်အရာမှာ လုံးဝ မတူညီကြဘဲ ပြန်လည်ကြည့်ရှုသည့်အခါတွင်မူ မည်သည့်အာရုံခံစားမှုမျှ မရှိတော့ချေ။ ဤကျောက်ဆစ်လက်ရာသည် ထိုခေတ်အချိန်အခါက တစ်စုံတစ်ဦးက ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းပကားဖြင့် တာအိုတရားပုံရိပ်ကို အထဲတွင် ထည့်သွင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး နောင်လာနောက်သားများထံ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကိန္နရီက အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ခြင်္သေ့က ဒုတိယဖြစ်ကာ ဆင်ဖြူတော်က အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်၏။
လီယန်ချူ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းပကားမှာ မီးလျှံတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး 'ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံ' ဟု ခေါ်တွင်ပေသည်။ ခုနက တာအိုတရားပုံရိပ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ချိန်၌ မီးလျှံမျိုးစေ့အနည်းငယ်ကို အာရုံခံမိခဲ့သဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် အမြဲမပြတ် ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး ကြီးထွားစေနိုင်ပေသည်။
ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အတွင်း၌ သက်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။ ချီလင်သည် မင်္ဂလာရှိသော သတ္တဝါဖြစ်သဖြင့် မီးလျှံမှာ သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ အမြဲမပြတ် တောက်လောင်နေနိုင်ကာ... များစွာသော နတ်ဆေးလုံးများနှင့် အဖိုးတန်ဆေးမြစ်များကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး သက်စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပေးနိုင်သလို၊ လောက်ကောင်များနှင့် ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်အတောက်များ တွေ့ရှိပါကလည်း ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။
ကျွေ့ဟွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားမှာမူ 'မဟာဗာဇ္ဇီရခြင်္သေ့ဟိန်းသံ' ဟု ခေါ်တွင်ပေသည်။ လောကီလောကရှိ ခြင်္သေ့ဟိန်းသံသိုင်းကွက်များနှင့် မတူညီဘဲ... ၎င်းမှာ အတွင်းအား လေ့ကျင့်ခန်းမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် လူ၏ နားစည်ကိုသာ တုန်ခါပျက်စီးစေနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤမဟာဗာဇ္ဇီရခြင်္သေ့ဟိန်းသံမှာမူ စိတ်ဝိညာဥ်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေနိုင်သော စွမ်းအင် ရှိသဖြင့် နတ်နှင့် မိစ္ဆာများပါ လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်ပေသည်။
ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းလှသော်လည်း ၎င်းသည်လည်း ထိပ်တန်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအတတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ကျွေ့ဟွာတွင် နတ်နဂါးသွေကြော ရှိသဖြင့် နဂါးဟိန်းသံနှင့် တုန်ခါစေနိုင်ပြီး ယခုအခါ မဟာဗာဇ္ဇီရခြင်္သေ့ဟိန်းသံကိုပါ တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... နောင်တစ်ချိန် တိုက်ပွဲဝင်ချိန်၌ အော်ဟစ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် တစ်ပါးသူ၏ အသည်းနှလုံးကို ကွဲကြေပျက်စီးသွားစေနိုင်ပြီး မတိုက်ခိုက်ရဘဲ အောင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်၌ ထိုဆင်ဖြူတော် ကိုယ်စားပြုသော နတ်ဘုရားစကားလုံးနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကိုမူ ထပ်မံ၍ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံဖြစ်စေ၊ မဟာဗာဇ္ဇီရခြင်္သေ့ဟိန်းသံဖြစ်စေ မည်သည့် နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကြီးများ၌မဆို ဂိုဏ်းစောင့်ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်၍ လက်ဆင့်ကမ်းရမည့်အရာများ ဖြစ်ကြပေသည်။ သို့သော် ဤကျန့်ယွန်းတောင်အတွင်း၌မူ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုအတွင်း၌သာ ချိပ်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် တစ်ပါးသူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေမိပေသည်။
"အကယ်လို့ ဒီရှေးဟောင်းနာမည်ကြီးတောင်တန်းတွေထဲမှာ အခုလို ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးတွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင်တော့... ဒီတစ်ခေါက် ယင်ကျိုးကျွန်းက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကြမ်းဖျင်း သိနိုင်ပြီပဲ။"
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။
သူသည် ကျွေ့ဟွာနှင့်အတူ တောင်ပေါ်သို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းခဲ့ပြီး တောင်တွင်းရှိ ကျောက်စာများအရ... ဤတောင်တစ်ခုတွင် တောင်ထိပ်ကိုးခု ရှိကာ ဘေးနားရှိ တောင်ထိပ်ကို 'နေရောင်ခြည်ထိပ်' ဟု ခေါ်တွင်ပြီး 'အမွှေးတိုင်အိုးထိပ်' လည်း ရှိကာ... အချို့မှာ မတ်စောက်လှပြီး အချို့မှာ ကျော့ရှင်းလှပကြသည်။ တောင်လမ်းမထက်၌ လျှောက်လှမ်းရင်း နီမြန်းသော အရုဏ်ဦးအလင်းတန်းများကြားထဲ၌ တကယ့် နတ်ဘုရားလောကပမာ ရှိပေသည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ဖဝါးထက်တွင် မီးလျှံတစ်စု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... ဤနေရာရှိ မီးလျှံမှာ ရွှေရောင် တောက်ပနေကာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေလျက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေခန့် မြင့်မားသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံ ဖြစ်ပြီး... အမျိုးမျိုးသော လောက်ကောင်များနှင့် ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်အတောက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ကာ ဆေးလုံးများကို သန့်စင်၍ သက်စွမ်းအားများကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် မိမိတို့ တတ်မြောက်သွားခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းပကားများကို အချင်းချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ကျွေ့ဟွာက ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံကို တတ်မြောက်ခြင်းမရှိသော်လည်း လီယန်ချူကမူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မဟာဗာဇ္ဇီရခြင်္သေ့ဟိန်းသံကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ အော်ဟစ်လိုက်သံတစ်ချက်အောက်၌ တိမ်ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။
ကျွေ့ဟွာက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့မိကာ
"နင်ကတော့ လေ့လာတာ မြန်လွန်းတယ်"
"မင်းက အမွေအနှစ်တစ်ခု ရတယ်၊ ငါက အမွေအနှစ်တစ်ခု ရတယ်၊ အားလုံး အချင်းချင်း ဖလှယ်လိုက်တော့ ငါက အမွေအနှစ် နှစ်ခုစလုံးကို တတ်မြောက်သွားတာပေါ့။"
လီယန်ချူက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ကျွေ့ဟွာက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်မိပြီး... သူမတွင်လည်း နှစ်မျိုးစလုံး ရှိနေသော်လည်း ထိုချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံကိုမူ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း မည်ကဲ့သို့ တတ်မြောက်နိုင်ပါအံ့နည်း။ လီယန်ချူက နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် သူမအား မီးလျှံမျိုးစေ့ ပေးခဲ့လျှင်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် လီယန်ချူ၏ ဤကဲ့သို့သော တည်ငြိမ်လှည့်ပတ်နေသည့် ပုံစံကို ကြည့်ပြီး... ကျွေ့ဟွာသည် သူ့အပေါ်သို့ ပြေးဝင်၍ ကိုက်ပစ်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အမှန်စင်စစ် သူမသည် ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး... လီယန်ချူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ မှီတွဲလျက် ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် ကိုက်ပစ်လိုက်တော့သည်။ သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ လီယန်ချူ၏ လက်ရှိ ရုပ်ခန္ဓာမှာ အလွန်တရာ မာကျောလှသဖြင့် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားကြီးမားလှသော်လည်း မကိုက်နိုင်ဘဲ... တစ်ချက် ကိုက်လိုက်မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျွေ့ဟွာက "အုန်း..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိကာ သွားကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
လီယန်ချူက သူမကို ပွေ့ချီ၍ ဆင်းသက်စေလိုက်ပြီး သူမ၏ တင်ပါးကို တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ... လှပလှသော တင်ပါးလေးမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။
"ဘာလုပ်တာလဲ... စကားမပြောနိုင်ခင်မှာ လူကို ကိုက်တယ် ဟုတ်လား။"
လီယန်ချူက မျက်နှာတည်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
"ခုနက နင့်ရဲ့ ပုံစံက အရမ်း ကြွားလွန်းလို့... မနေနိုင်ဘဲ ကိုက်လိုက်တာ၊ ငါ့သွားတွေတောင် ကျိုးတော့မလို့"
ကျွေ့ဟွာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
လီယန်ချူက အကြီးအကျယ် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
သို့သော် သူ၏ ရယ်မောသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြီး... ကျန့်ယွန်းတောင်အတွင်း၌ ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ အနောက်ဘက်အကျဆုံးသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူအပေါ် ခုနက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဒေါသစိတ်များကို ချက်ချင်းပင် မေ့ပျောက်သွားခဲ့ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့ကာ -
"ဒီခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါတွေ ဝေဖြာနေတာ... သေချာပေါက် ရတနာတစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်ရမယ်"
"မှန်တယ်... နှောင့်နှေးနေရင် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ သွားကြစို့"
လီယန်ချူသည်လည်း ထိုခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါ၏ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံမိပြီး နီမြန်းသော တိမ်ပင်လယ်အတွင်း၌ အလွန်တရာ ဆန်းပြားလှကာ ထူးခြားဆန်းပြားလှပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်၌... ဤနေရာတွင် နတ်ဆေးမြစ်တစ်ပင် ရှိနေပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လင်ဇီ နှင့် တူလှကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆန်းပြားလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝေဖြာလျက် မှေးမှိန်လှသော ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။
"နတ်ဆေးပင်"
လီယန်ချူနှင့် ကျွေ့ဟွာတို့က တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
၎င်းအပြင် ဤနတ်ဆေးပင်တွင် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သာမန်နှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။ ဤနတ်ဆေးမြစ်မှာ ရင့်မှည့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ခုနက ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးဖောက်သွားခြင်းမှာ ရင့်မှည့်ခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်ပေသည်။
လီယန်ချူက ရှေ့သို့ လှမ်း၍ ဆွတ်ခူးရန် ပြုလုပ်လိုက်သော်လည်း... ထိုနတ်ဆေးမြစ်မှာ ဝေဝါးပျက်စီးနေသကဲ့သို့ ရှိပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခုက ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်၌ ထိုနတ်ဆေးပင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရ၏။
လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် ရုတ်တရက် သတိဝင်လာခဲ့ကာ... ၎င်းသည် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော နယ်မြေတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ အာရုံခံစားမှုကို အဟန့်အတားပြုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤနည်းလမ်းကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ မခက်ခဲလှဘဲ သူ၏ နတ်မျက်စိ ရှိနေသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းစဥ်အပေါ် နားလည်မှု အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။ နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုရုံမျှသာ ဖြစ်၏။
ချီး...
သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ခွဲလျက် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေပေသည်။ လီယန်ချူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုအလင်းတန်းကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ရာ... ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ လှိုင်းလုံးများစွာ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့တော့သည်။
တိုက်ခိုက်လိုက်သော ထိုသူသည် ဤလူငယ်က မိမိ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ် မြင့်မားပိန်လှန်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လက်ခြေများ ရှည်လျားကာ မျက်နှာသွင်ပြင် ထင်ရှားလှပြီး... ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက်ပုံစံများ ထွင်းထုထားသော ဝတ်စုံနက်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပေသည်။
ဤအမျိုးသားသည် ယင်ကျိုးကျွန်းမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး 'ကုန်းတုဖန်' ဟု ခေါ်တွင်ကာ... ဝူယွန်းတမန်တော် ကို ကိုးကွယ်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် တစ်ချက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သက်ရှိများ ပျက်စီးကာ ကပ်ရောဂါများ ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်စေနိုင်ပေသည်။
ခုနက သူသည်လည်း ထိုဝေဝါးလှသော ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ကာ... သူသည် ကပ်ရောဂါအတတ်ကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်း အတတ်ကိုလည်း တတ်မြောက်ထားပေသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် စိတ်ထဲ၌ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရ၏။
ဤနတ်ဆေးမြစ်ကို 'လျူကျန်းနတ်ဆေးမြစ်' (ရွှေရောင်ဝေဖြာသော နတ်လင်ဇီ) ဟု ခေါ်တွင်ပြီး... အထဲတွင် နတ်ဘုရားများ၏ မူလသက်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် စားသုံးလိုက်ပါက အကျိုးကျေးဇူး အနန္တရှိနိုင်ကာ... လူ၏ ဉာဏ်ပညာကို ပွင့်လင်းစေနိုင်သလို ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများကို တိုးမြင့်စေနိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုပါ တိုးတက်စေနိုင်သဖြင့် များစွာသော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ဦးက ဆွတ်ခူးရန် ပြုလုပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်၍ နှုတ်ပိတ်ရန် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း... ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
"အခု လူ့လောကထဲမှာ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်တဲ့သူ ရှိနေသေးတယ်ပဲ... လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးတယ်။"
ကုန်းတုဖန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် ယင်ကျိုးကျွန်းမှ စေလွှတ်လိုက်သော နတ်ဘုရားများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နက်နဲလှသဖြင့် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ အကြောင်းကိုလည်း သဘာဝအတိုင်း သိရှိထားပေသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လူတိုင်း တစ်ဦးစီ ကွဲကွာသွားခဲ့ကြပြီး မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများနှင့် အမွေအနှစ် ဆက်ခံမည့် တပည့်များကို လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြိုးကြာဖြူနတ်သမီးနှင့် ဓားနတ်ဘုရား ယဲ့ချိုးတို့မှာမူ အစောကြီးကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ကြချေပြီ။
သူတို့အဖို့မူ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးကို ရှာဖွေခြင်းကသာ ပိုမို၍ သင့်တော်လှပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဤလျူကျန်းနတ်ဆေးမြစ်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသဖြင့် ကုန်းတုဖန်၏ စိတ်ထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ဒီလူက သိုင်းနတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး အနီးကပ် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အလွန် ပြင်းထန်တယ် လက်ထဲမှာလည်း နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကုန်းတုဖန်သည် ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါများကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး... အသံမရှိဘဲ လီယန်ချူထံသို့ လွှမ်းခြုံစေလိုက်တော့သည်။ သူ၏ ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ... အထူးသဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားပါက နတ်ဘုရားရုပ်ခန္ဓာကိုပင်လျှင် အပြင်းအထန် ညစ်ညမ်းစေနိုင်ပေသည်။
ကုန်းတုဖန်သည် ယင်ကျိုးကျွန်းတွင် သူနှင့် တိုက်ခိုက်ဝံ့သူ အလွန်တရာ နည်းပါးလှပေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါကို ထိမှန်သွားပါက ထူးဆန်းလှသော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်ပြီး... လေလည်ခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း၊ ဖျားနာခြင်း၊ သမ်းဝေခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ရာ... လူတိုင်းမှာ အဆင့်အတန်းရှိသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အကယ်၍ အသေအလဲ မတိုက်ခိုက်ရဘဲ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်သွားပါက သိက္ခာ လုံးဝ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။
လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ မည်မျှ ဉာဏ်ပညာကြီးမားလှသနည်း၊ ချက်ချင်းပင် မမှန်ကန်သည်ကို သိရှိလိုက်ရသဖြင့်... သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်မီးလျှံများစွာ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့တော့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ချီးချီးဟူသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မီးခိုးဖြူများ ဝေဖြာသွားကာ အချို့သောအရာများမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါများမှာ လုံးဝ လောင်ကျွမ်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ထူးဆန်းလှသော အနံ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ၏ နည်းလမ်းကို ရိပ်မိသွားခဲ့သော်လည်း ကုန်းတုဖန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ -
"ငါနဲ့ တွေ့တာက မင်းရဲ့ ကပ်ဘေးပဲ... ငါ တစ်ခြားသူတွေကို သတင်းပို့ပြီးပြီ၊ ငါတို့ ယင်ကျိုးကျွန်းက နတ်ဘုရားတွေ အားလုံး ရောက်လာရင်တော့... မင်းမှာ ဘယ်လို နတ်ဘုရားစွမ်းအား ရှိရှိ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "
"ဒီနတ်ဆေးမြစ်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးလိုက်တော့"
ကုန်းတုဖန်သည် ယခုအချိန်မှသာ တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် ရှားပါးလှသော လျူကျန်းနတ်ဆေးမြစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြောင်းသာ ပြောကြားခဲ့ပြီး ဤတာအိုဆရာလေး ရှိနေသည်ကိုမူ မပြောခဲ့ချေ။ သူသည် တစ်စုံတစ်ဦးက တောင်ပေါ်တွင် ကျားနှစ်ကောင် တိုက်ခိုက်သည်ကို ထိုင်ကြည့်နေမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး... နတ်ဘုရားအရှင်၏ အမိန့်မရှိဘဲ ထိုအရေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပတ်သက်လိုခြင်း မရှိကြမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ခွေးကောင်... လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် သိရှိလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် -
"ယင်ကျိုးကျွန်းက သူခိုးနှစ်ယောက်ကတော့ ငါ့လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ... နောက်ထပ် ဘယ်သူ ရှိနေဦးမှာလဲ။"
ကုန်းတုဖန်က အကြီးအကျယ် ရယ်မောလိုက်ကာ -
"တာအိုဆရာလေး ငါ့ဆီက စကားနှိုက်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့... လူပေါင်း ရာဂဏန်းလောက်တော့ ရှိနေသေးတယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်ပြီး အရေခွံဆုတ် အကြောတွေကို ဆွဲထုတ်ပစ်မယ်... မင်းဘေးနားက ဒီအမျိုးသမီးလေးကတော့ ပြန်ခေါ်သွားပြီး ကုတင်ပေါ်က ဖိုသန့်စင်စရာ ဖြစ်လာရလိမ့်မယ်"
သူ စကားပြောနေသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဝါကျင်ကျင် ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ ၎င်းသည် ယခင်က အသံမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါထက် ပိုမို၍ ပြင်းထန်လှပေသည်။
ကျွေ့ဟွာသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှတ်တင်ကာ ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လျက် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ဘုန်း... ဟူသော ကြီးမားလှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရ၏။ ကုန်းတုဖန်သည် ဤလက်သီးချက်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှကြောင်း မြင်တွေ့ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကို အသုံးပြု၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။
"ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ လက်သီးက တကယ့်ကို ပြင်းထန်လှချေလား"
သို့သော်လည်း သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး -
"မင်းသမီးလေးက ဒီလောက် လှပတာပဲ... ငါ့ဆီမှာ ကျင့်ကြံဖော် ဖြစ်လာတာက... ဒီမျက်နှာဖြူ တာအိုဆရာထက် ပိုပြီး မကောင်းဘူးလား။"
သူ၏ ကိုယ်ဖျောက်အတတ်မှာ အလွန်တရာ ဆန်းပြားလှသဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါများအဖြစ် အချိန်မရွေး ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။ ကျွေ့ဟွာက လက်သီးချက်ပေါင်းများစွာကို ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်သော်လည်း သူက အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ရာ... သို့သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို တုန်ခါစေသဖြင့် ကုန်းတုဖန်ကို တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်စေမိသည်။
လီယန်ချူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံတစ်ခု ထွက်ပေါ်၍ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံသည် ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါများကို အထူးသဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိရာ... ပြီးပြည့်စုံအောင် မကျင့်ကြံရသေးသော်လည်း ဤမီးလျှံသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလျက် ထိုသူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။
ကုန်းတုဖန်သည် ပြတ်သားစွာဖြင့် ထိုရွှေရောင်မီးလျှံ၏ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
"ချီလင်စစ်မှန်သောမီးလျှံ! ဒီတာအိုဆရာလေးမှာတော့ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး တချို့ ရှိနေတာပဲ။"
သို့သော်လည်း သူက ချက်ချင်းပင် ဝါကျင်ကျင် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ... ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ထက်၌ မီးခိုးအမည်းရောင်များ တဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်သွားခဲ့တော့သည်။
"နှမြောစရာကောင်းတာက...မင်း အောင်မြင်အောင် မကျင့်ကြံရသေးဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းနဲ့ ရန်သူ မဖြစ်ချင်ပါဘူး။"
ထိုသူ၏ အသံမှာ ဝေဝါးလှပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ... ဤကောင်းကင်ယံထက်ရှိ ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါများကြားထဲ၌ ပုန်းအောင်းသွားခဲ့တော့သည်။
ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပါကွာနတ်ဝတ်စုံ ရှိနေသဖြင့် ယခုအချိန်၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားပေသည်။ အကယ်၍ မတော်တဆ ဤကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါကို တစ်ချက်မျှ ရှူရှိုက်မိပါက... လေလည်ခြင်း၊ သမ်းဝေခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက အောင်နိုင်လျှင်ပင် ဤလောကတွင် အသက်ရှင်ရန် မျက်နှာရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
ကုန်းတုဖန်၏ ကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများ၏ ရုပ်ခန္ဓာပင်လျှင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ နေရာအနှံ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပေသည်။ ထိုနေရာရှိ တောင်တန်း၊ သစ်ပင်၊ မြက်ပင်များမှာ ထိုကပ်ရောဂါအရှိန်အဝါနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် ညှိုးနွမ်းပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။ အကယ်၍ ဤသူ့ကို အချိန်အလုံအလောက် ပေးမည်ဆိုပါက... ကမ္ဘာလောကကြီးအတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ အလွန်တရာ လွယ်ကူလှပေသည်။