အခန်း ၃၀၂

အခန်း (၃၀၂) လီလန် - ဒုက္ခပါပဲ၊ ငါက ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေတာလား

ဟေးရွှေမြို့နယ်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

ဝက်သတ်နေသကဲ့သို့ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများသည် လမ်းမတစ်လျှောက်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

ဖြတ်သန်းသွားလာနေသူများသည် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

ခေတ်မီဆန်းပြားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရုပ်ရည်ကြမ်းတမ်းသော လူဝကြီးတစ်ဦး၏ ဆံပင်ဆွဲထားခြင်းကို ခံနေရပြီး ထိုလူဝကြီးမှာ သူမ၏ မျက်နှာကို ခွန်အားကုန်သုံး၍ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်နေလေသည်။

ပါးအကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ပြီးနောက် တတိယခေါင်းဆောင်ဝူသည် သူ၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

တုံ့ပင်းကို ခွေးတစ်ကောင်လို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီနှင့် ခေါင်းဆောင်ကျန်းတို့အား ရှင်းပြရန် ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

"ဝူ... ဝူ... ပိုင်... ပိုင်..."

မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးရောင်ကာ နှာခေါင်းသွေးများ ထွက်နေသော တုံ့ပင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ကယောင်ကတမ်း အော်ဟစ်ငိုယိုရင်း ရုန်းကန်လူးလှိမ့်နေတော့သည်။

ယနေ့ သူမ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဝူပိုင်ရှန်း တစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သူသည် အဘယ်ကြောင့် သူမကို ရန်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ သေရာပါလောက်အောင် အသေသတ်ရန် ကြိုးစားနေရသနည်း။

တုံ့ပင်းမှာ လုံးဝ စဉ်းစား၍မရနိုင်ဘဲ မကြာသေးမီက သူမသည် ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကို မည်သို့မျှ ရန်စထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အရိုက်ခံရသော နာကျင်မှုကြောင့် တုံ့ပင်းသည် မျက်နှာကို အုပ်ကာ အော်ဟစ်ငိုယိုနေပြီး အရင်က မောက်မာဝင့်ကြွားနေခဲ့သော အမူအရာများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

တုံ့ကျန်းဟွေမှာ ဘေးနားမှနေ၍ ကြက်သေသေကာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"တုံ့ပင်း... အိုး... နင်တော့လေ..."

"နင်တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီပဲ..."

ဝမ်းကွဲညီမဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း တတိယခေါင်းဆောင်ဝူသည် ကယ်တင်၍မရနိုင်တော့သည့်အလား စိတ်ပျက်လက်ပျက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"သွားမယ်..."

"ခေါင်းဆောင်ပိုင်ကို သွားတွေ့ဖို့ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့စမ်း..."

တတိယခေါင်းဆောင်ဝူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး တုံ့ပင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

တုံ့ပင်းသည် သူ၏ လက်ကြီးထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါမသွားဘူး... ငါမသွားဘူး..."

"ဝူပိုင်ရှန်း... နင်ငါ့ကို ခုလိုလုပ်လို့ မရဘူးလေ..."

သို့သော် ရုန်းကန်နေခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခွန်အားမှာ အမျိုးသားတစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ တတိယခေါင်းဆောင်ဝူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အောက်သို့ငုံ့ကာ တုံ့ပင်း၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်၍ အားကုန်သုံးကာ ဆွဲခေါ်လာခဲ့တော့သည်။

“ဖြန်း…”

နောက်ထပ် ပါးရိုက်သံတစ်ချက် တုံ့ပင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြန်သည်။

တုံ့ပင်းမှာ ပါးရိုက်ခံရမှုကြောင့် နာကျင်သွားပြီး ငိုယိုရုန်းကန်နေရင်း လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ အမာခံစခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားရလေသည်။

လမ်းမပေါ်တွင် တုံ့ကျန်းဟွေတစ်ယောက်သာ ကြက်သေသေလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် တုံ့ကျန်းဟွေသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သတိပြန်ဝင်လာကာ ထိုနှစ်ယောက်ရှိရာသို့ အမြန်ပြေးသွားလေသည်။

"တုံ့ပင်း... တုံ့ပင်း..."

ပိုင်ဟူဂိုဏ်း အမာခံစခန်း၌ ဖြစ်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းက စည်းကမ်းလျော့ရဲခဲ့လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားက ခင်ဗျားကို ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ပေးမိသွားတယ်... တတိယခေါင်းဆောင်ဝူ ကိုယ်စား ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီလိုလုပ်ပါ... ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အရက်သုံးခွက်သောက်ပြီး အပြစ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်... ဘယ်လိုသဘောရလဲ..."

အရက်ဝိုင်းတွင် ခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် သူ၏ အရက်ခွက်ကို ကိုင်ကာ မတ်တပ်ရပ်လျက် သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော လီလန်အား ပြောလိုက်လေသည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အရက်ခွက်ကို ချက်ချင်း မြှောက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

တစ်ခွက်... နှစ်ခွက်... သုံးခွက်...

သူသည် အရက်သုံးခွက်ကို ဆက်တိုက် သောက်ချလိုက်တော့သည်။

"ကောင်းတယ်... ခေါင်းဆောင်ပိုင်က အရက်သောက်နိုင်စွမ်း အရမ်းကောင်းတာပဲ..."

ကျန်းချင်းလုံက ဘေးနားမှနေ၍ လက်ခုပ်တီးကာ အားပေးလိုက်လေသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသောကြောင့် အသေးအဖွဲ ရန်ငြိုးတစ်ခုအတွက် သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ထို့အပြင် ပိုင်မိသားစု ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်စလုံးသည် အမှားကို ဝန်ခံရာတွင် သဘောထားကောင်းမွန်ကြပြီး နောက်ပိုင်းတွင်လည်း သူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ချက်ချင်း အပြစ်ပေးဆုံးမကာ သုံးဆသော လျော်ကြေးကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုးကို ပြသလာသည့်အခါ ကျန်းချင်းလုံသည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် ထပ်မံ၍ အခက်တွေ့အောင် မလုပ်တော့ဘဲ အလိုက်သင့် နေလိုက်တော့သည်။

ဂိုဏ်းများအကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးရန်စများ မရှိသောကြောင့် သေရာပါ တိုက်ခိုက်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်သူများသည် ဂိုဏ်း၏ အလုံးစုံ အကျိုးစီးပွားကိုသာ ပို၍ ဂရုစိုက်ကြလေသည်။

၎င်းမှာ ငွေကြေးပင်ဖြစ်သည်။

ငွေကြေးရှိမှသာလျှင် တစ်ဂိုဏ်းလုံးကို ထောက်ပံ့နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး လက်အောက်ငယ်သားများကို ကျွေးမွေးကာ ဂိုဏ်းကို ချဲ့ထွင်၍ ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် ခွန်အားများ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ပိုင်ရဲ့ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို ကောင်းလွန်းတယ်..."

လီလန်သည် ဘေးနားမှနေ၍ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ထိုစကားများသည် ပိုင်မိသားစု ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်အတွက် အလွန် နားဝင်ချိုစေခဲ့သည်။

"ဟားဟား... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက နောက်နေပြန်ပါပြီ..."

ခေါင်းဆောင်ပိုင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

အရက်ဝိုင်းတွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လေထုမှာ အလွန် သဟဇာတဖြစ်နေသောကြောင့် ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ကျန်းရှောင်ဖုန်းမှာ ကြက်သေသေသွားတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော အချိန်လေးကတင် လီလန်နှင့် ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးတို့သည် မိုးကြိုးနှင့် မီးကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေခဲ့ကြသေးသည်။

ယခုမူ သူတို့သည် တစ်ဝိုင်းတည်းတွင် အတူထိုင်ကာ အရက်ခွက်များကို မြှောက်၍ ရယ်မောစကားပြောရင်း သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်နေကြပြီလော။

"ဒါက..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

သူမသည် ဂိုဏ်းများ၏ လောကကို နားမလည်သော်လည်း ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးက လီလန်ကို အလွန် လေးစားနေကြောင်းကိုမူ သူမ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ထို့အပြင် ကြောက်ရွံ့နေသည့် အရိပ်အယောင်လေးပင် ရှိနေသေးသည်။

"လီလန်က အတိအကျ ဘာတွေများ လုပ်နေတာလဲ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ရတာလဲ..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်းမှာ မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူမ၏ နားလည်မှုအရ လီလန်ဆိုသည်မှာ ရွှမ်းရွှေရွာမှ မုဆိုးငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ…

သူသည် ချင်းလုံဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို သူ့အတွက် အထူးတလည် လာရောက်ထောက်ခံပေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးကိုလည်း အတိတ်က ကိစ္စများကို မေ့ပျောက်ကာ အရက်နှင့် အသားများ စားသောက်ရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖိတ်ခေါ်လာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤလီလန်က တကယ်ပဲ မုဆိုးငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဟုတ်ပါရဲ့လား။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ဒီအမျိုးသမီး ရဲဘော်လေးက ဘယ်သူလဲ... သူမကိုပါ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ အရက်နဲ့ အသား လာစားဖို့ ဘာလို့ မဖိတ်ခေါ်တာလဲ..."

အရက်သုံးပတ်လည်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ကျန်းရှောင်ဖုန်းကို မြင်သွားပြီး စကားဆိုလိုက်လေသည်။

ကျန်းချင်းလုံက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမိန်းကလေးက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီရဲ့ ချစ်သူလေ..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ရှက်သွေးဖြာသွားတော့သည်။

*ဘာလဲ... ဘယ်သူကပြောလဲ လီလန်က... ငါ့ရဲ့ ချစ်သူပါလို့…*

မိန်းကလေးက ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်နှာရဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များအားလုံးက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ လီလန်၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းမှာမူ မထိန်းနိုင်ဘဲ တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။

"ကဲပါ... တော်ကြပါတော့... ရှောင်ဖုန်းက ရှက်တတ်တယ်... ဒါကြောင့် သူမကို ထပ်မစကြပါနဲ့တော့..."

လီလန်က သူမအတွက် စကားဝင်ပြောပေးသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းရှောင်ဖုန်းသည် သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်များမှာ ကြီးမားစွာ တိုးပွားလာခဲ့လေသည်။

[ဒင်... ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀၀]

[ဒင်... ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ် +၃၀၀၀]

"လာပါ... သောက်ကြရအောင်... ခေါင်းဆောင်ပိုင်... ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်... ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေက ပြဿနာတွေကနေတစ်ဆင့် ရင်းနှီးသွားကြတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်... ဒီတစ်ကြိမ် ပိုင်ဟူဂိုဏ်းကို လာရင်းနဲ့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးမိသွားတယ်..."

လီလန်သည် သူ၏ အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် အကုန်မော့သောက်လိုက်သည်။

သူ၏ သဘောထားကို ဤအရက်ခွက်ထဲတွင် ထည့်သွင်းပြသလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ပိုင်မိသားစု ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် သူ၏ လက်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

"အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးပါ... အသေးအဖွဲပါ... ကျန်းဟူးလောကမှာ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြတဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ ဓားတွေ သေနတ်တွေ သုံးတာက သာမန်ကိစ္စလေးတစ်ခုပါပဲ..."

"တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်မှာတောင် ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နိုင်သေးတယ်ဆိုရင်... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီနဲ့ ကျွန်တော်တို့က စိတ်တူကိုယ်တူတွေ ဖြစ်နေလို့ပေါ့..."

"ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်... မင်းရဲ့ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်စမ်း... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီနဲ့ ခေါင်းဆောင်ကျန်းကို ဂုဏ်ပြုကြရအောင်..."

"ဟုတ်ကဲ့... အစ်ကိုကြီး..."

ပိုင်မိသားစု ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး လီလန်နှင့် ကျန်းချင်းလုံတို့အား တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသီးသီး ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြလေသည်။

ကျန်းချင်းလုံသည် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ထိုနှစ်ဦးကိုကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ပိုင်... မင်းတို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်က ဒီနေ့ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ ကြီးပွားတော့မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခေါင်းဆောင်ပိုင်နှင့် ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်တို့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် အလွန် ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကျန်း... ဒီဟာက..."

ကျန်းချင်းလုံသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အခုကစပြီး ဟေးရွှေမြို့နယ်က ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ကိစ္စကို မင်းတို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းဆီ လွှဲပြောင်းပေးမယ်... ငါ့ရဲ့ ချင်းလုံဂိုဏ်းက အကျိုးအမြတ်ရဲ့ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ယူပြီး မင်းတို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းက လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ယူပေါ့..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။

ပိုင်ဟူဂိုဏ်းသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်လိုသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရလေသည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ သဘောတူညီမှု မပါဘဲနှင့် သူတို့၏ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းသည် ဤဆေးဖက်ဝင်အပင် ဈေးကွက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ကျန်းချင်းလုံက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကမ်းလှမ်းလာခဲ့ပြီး အကျိုးအမြတ် လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုပင် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ကျားဖြူပါးစပ်ထဲသို့ ရွှေတောင်ကြီးတစ်ခုကို ခွံ့ကျွေးလိုက်ခြင်းနှင့် တူနေလေသည်။

ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ သဘာဝကျစွာပင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တော့သည်။

လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း... မြို့တစ်မြို့၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင် စီးပွားရေး အကျိုးအမြတ်မှ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော ငွေကြေးပမာဏဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းကို လူခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်မှနေ၍ ခုနစ်ရာ ရှစ်ရာအထိ ကြီးထွားလာစေရန် သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်လေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်အမြတ်အစွန်းများလှပေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ကျန်း... ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းက အခုကစပြီး ခင်ဗျားနောက်ကို လိုက်ပါ့မယ်... ခင်ဗျားပြောသမျှ အကုန် နားထောင်ပါ့မယ်..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏ အရက်ခွက်ကို မြှောက်၍ ရင်ထဲမှလာသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် အကုန်မော့သောက်လိုက်လေသည်။

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ ကျောရိုးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ စကားများသည် သဘာဝကျစွာပင် အလေးချိန် အလွန် ရှိနေလေသည်။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီကိုသာ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ... တတိယခေါင်းဆောင်ဝူရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းတို့ အမှားဝန်ခံတဲ့ သဘောထားက ကောင်းမွန်ခဲ့လို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီရော ငါပါ ကျေနပ်မိတယ်... ထို့ကြောင့်လည်း ငါ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားတာပါ..."

ကျန်းချင်းလုံက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ပိုင်မိသားစု ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးက လီလန်ကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

အခွင့်အရေး ကောင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်၍ ပြောလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တာဝန်ယူပေးဖို့... ဆန္ဒရှိပါသလား..."