အခန်း ၃၀၃

အခန်း (၃၀၃) ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လုပ်ရန် စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ငွေကိုတော့ စိတ်ဝင်စားသည်

ခေါင်းဆောင်ပိုင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီလန်မှာ မှင်သက်သွားတော့သည်။

"ဒုက္ခပါပဲ... ငါက ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သွားပြီလား..."

ခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ကာ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်ကို အံ့သြတကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒုတိယခေါင်းဆောင်... ဒါက... ဒါက ငါတို့ ကြိုတိုင်ပင်ထားတဲ့အတိုင်း မဟုတ်ဘူးလေ..."

သူသည် အံ့သြနေသော်လည်း ခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ ဝင်ရောက်တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ပိုင်ဟူဂိုဏ်းသည် ချင်းလုံဂိုဏ်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီသည် ကျန်းချင်းလုံနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သူဖြစ်ရာ သူ့ကိုသာ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ခိုင်းလိုက်ပါက ဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း တစ်ခဏချင်းမှာပင် ခေါင်းဆောင်ပိုင်၏ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် မလိုလားသည့် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းဆိုသည်မှာ သူနှင့် ဒုတိယခေါင်းဆောင်တို့ နှစ်ယောက်ပေါင်းကာ လက်သီးတစ်လုံးချင်းစီဖြင့် ကြိုးစားတည်ဆောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ပြင်ပလူတစ်ယောက်ကို ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နေရာ ပေးလိုက်ရမည်ဆိုပါက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် နေရခက်နေမည် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဂိုဏ်း၏ တိုးတက်မှုအတွက်ဆိုလျှင်မူ သူ လက်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

ခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အနစ်နာခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းချင်းလုံမှာလည်း အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်ထံမှ ဤသို့သော စကားမျိုး ထွက်လာမည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"လီလန်ကို ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် လုပ်ခိုင်းမလို့လား..."

"ခေါင်းဆောင်ပိုင်... မင်းက ခေါင်းဆောင်နေရာကို အသာတကြည် လက်လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေတာလား..."

ကျန်းချင်းလုံသည် စကားမပြောဘဲ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်ကို ပြုံးစိစိဖြင့်သာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

ပိုင်ဟူဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် သူ အမှန်တကယ် လေးစားရသူဟူ၍ ဤဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိလေသည်။

ခေါင်းဆောင်ပိုင်က သတိလက်လွတ်နိုင်လွန်းသော ကျားတစ်ကောင်ဖြစ်မည်ဆိုပါက ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာမူ ပြုံးနေတတ်သည့် ကျားတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

နက်နဲလှသော အကြံအစည်များရှိသည့် ဤသို့သော လူစားမျိုးကသာ အကြောက်ရဆုံးပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်၏ အကြံပြုချက်မှာ လီလန်အတွက် အကျိုးရှိစေရုံသာမက ဆိုးကျိုးမရှိနိုင်ကြောင်းကို ကျန်းချင်းလုံ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ ဘယ်လိုရွေးချယ်မလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တာပေါ့..."

ကျန်းချင်းလုံသည် လီလန်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ပိုင်ညီအစ်ကိုများကလည်း လီလန်ကို မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ သူတို့၏ ဘေးနားရှိ ကျန်းရှောင်ဖုန်းမှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်နေတော့သည်။

"ဘာ..."

"လီလန်က ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတော့မလို့လား..."

"ဒါက တကယ်လား... အတုလား..."

"ဒါက... ဒါက... ဒါက..."

ကျန်းရှောင်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လီလန်သည် မုဆိုးငယ်လေးတစ်ယောက်ဘဝမှ ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီလောဟု သူမ တွေးတောနေမိသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူမ၏ အတွေ့အကြုံများမှာ လျှပ်တစ်ပြက် မြင်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်ပင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းနေကြောင်း ကျန်းရှောင်ဖုန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လီလန်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးကတည်းက သူမ တွေ့မြင်ခဲ့ရသော လူများနှင့် အရာဝတ္ထုများမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

လုံကျန်းဟူသည် မသေမျိုးရှစ်ပါးစားပွဲတွင် ထိုင်နေသော အရပ်ရှည်ရှည် လူငယ်လေး၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီက ခုနှစ်မှ အသက် ၂၀ ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အသက် ၂၀ အရွယ်နဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေပြီ..."

လုံကျန်းဟူသည် ခံစားချက်များစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... သဘောတူတယ်မလား..."

ခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ လီလန် တုံ့ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ မအောင့်အည်းနိုင်တော့ဘဲ အလျင်စလို မေးလိုက်လေသည်။

လီလန်သည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်တွင် ထိုင်နေသော ကျန်းချင်းလုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ခေါင်းမော့၍ ပိုင်ညီအစ်ကိုများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ကျွန်တော်က ဂိုဏ်းတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ဆိုတာ ဘာမှနားမလည်ဘူး... ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထည့်ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း သေချာစီမံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် မလုပ်တော့တာပဲ ကောင်းပါတယ်..."

လီလန်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

လီလန် ခေါင်းခါသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း လီလန်သည် ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လုပ်ဖို့ဆိုတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့် အမည်ခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် အနေနဲ့ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ဤခေတ်ကာလတွင် အပြင်ထွက်၍ သွားလာသည့်အခါ အဆက်အသွယ်ဆိုသည်မှာ အရေးအကြီးဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟူဂိုဏ်းသည် အနည်းဆုံးတော့ ဟေးရွှေမြို့နယ်တွင် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင် ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသည့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ အမည်ခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ နောင်တစ်ချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ခေါင်းဆောင်ပိုင်ကို ဒုက္ခပေး၍ ရနိုင်သေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့် လီလန် မလုပ်နိုင်သော အချို့အရာများကို ခေါင်းဆောင်ပိုင်ထံသို့ အလုံးစုံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ထားနိုင်လေသည်။

၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ရွာတွင်းလူမိုက်များနှင့် ဓားပြများ နေရာတိုင်း၌ ရှိနေကြပြီး ရာဇဝတ်ကောင်များစွာလည်း ရှိနေကာ ထင်ထားသလောက် ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... အကြွင်းမဲ့ပါပဲ..."

"ငါ သဘောတူတယ်... မင်းကရော ဒုတိယခေါင်းဆောင်..."

"ကျွန်တော်လည်း သဘောတူပါတယ်..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်မှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီသာ စိတ်မကွယ်ဘူးဆိုရင် အခုကစပြီး ခင်ဗျားက ပိုင်ဟူဂိုဏ်းရဲ့ တတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ခင်ဗျားအနေနဲ့ ဂိုဏ်းကို စီမံခန့်ခွဲပေးဖို့ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားလို့ ရပါတယ်... အမည်ခံရာထူးတစ်ခုဆိုရင်ကို လုံလောက်နေပါပြီ..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်က အကြံပြုပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထိုသို့ဖြင့် လီလန်သည် တတိယခေါင်းဆောင်ဝူ၏ နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ တတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

ကျန်းချင်းလုံသည် ပြုံးလိုက်ပြီး လီလန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ချင်းလုံဂိုဏ်းမှာရော အမည်ခံရာထူးတစ်ခုလောက် ယူထားပေးရင် ဘယ်လိုလဲ..."

"ကျွန်တော့် ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်နေရာက လစ်လပ်နေတုန်းပဲ..."

ကျန်းချင်းလုံသည် လီလန်အား အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ လေးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လီလန်၏ စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်၏။

သိုင်းပညာစွမ်းရည်မှာ အလွန်အမင်း ထက်မြက်လှသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အလွန်တော်သူပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်အပြင်ဘက်သို့ ပြန်သွားရလျှင် လီလန်သည် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ခုနစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး ရှုံ့ထျဲ့နှင့် သူ၏ လူစုကို မျက်နှာများ ဖူးရောင်လာကာ မိဘများကိုပင် အော်ခေါ်ရလောက်သည့်အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့လေသည်။

ယင်းကို အခြေခံကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လီလန်၏ သိုင်းပညာစွမ်းရည်များမှာ အားလုံးအတွက် သိသာထင်ရှားနေပြီ ဖြစ်၏။

ကျန်းချင်းလုံသည် ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို အထူးတလည် လေးစားအားကျသူဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်တွင်မူ လီလန်သည် ဤသို့သော ဆရာသခင်တစ်ဦးပင်ဖြစ်လေသည်။

ပိုင်ညီအစ်ကိုများက လီလန်ကို ကမ်းလှမ်းချက်များ ပေးအပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူကလည်း လူလုသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်တော့သည်။

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လီ... ဒီနေ့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်... ခင်ဗျားက ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်ကို ငြင်းဆန်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရလိမ့်မယ်..."

လီလန်သည် ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်ရလေသည်။

"ကောင်းပါပြီလေ... ခေါင်းဆောင်ကျန်း... ခင်ဗျားရဲ့ ချင်းလုံဂိုဏ်းမှာလည်း အမည်ခံရာထူးတစ်ခု ယူထားပေးပါ့မယ်..."

လူများက အဘယ်ကြောင့် သူ့အား ဂိုဏ်းစီမံခန့်ခွဲရေး ရာထူးများပေးရန် လုနေကြသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရလေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် အရက်တစ်ဝိုင်း သောက်ပြီးနောက်တွင် လီလန်သည် ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုတိယခေါင်းဆောင်နှင့် ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ တတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ကျန်း... တတိယခေါင်းဆောင်... သောက်ကြစို့... သောက်ကြစို့... အခုကစပြီး ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေ အတူတူ ချမ်းသာကြတော့မယ်..."

ဒုတိယခေါင်းဆောင်ပိုင်သည် ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် တော်သူပီပီ လီလန်ကို ခေါ်ဝေါ်သည့် အသုံးအနှုန်းကိုပင် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

သူတို့လေးယောက်သည် ထပ်မံ၍ သောက်စားကြပြန်ရာ ရဲရင့်သော ကျန်းဟူးလောက၏ ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ် အငွေ့အသက်များကို ဖန်တီးပေးနေတော့သည်။

အရက်သုံးဝိုင်းခန့် သောက်ပြီးနောက် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"အစ်ကိုကြီး... အဲဒီခွေးမ ယန်တုံ့ပင်းကို ခင်ဗျားအတွက် ဖမ်းလာပေးပြီ..."

တတိယခေါင်းဆောင်ဝူသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲထားရင်း ပိုင်ဟူဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

တတိယခေါင်းဆောင်ဝူ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များလည်း ၎င်းတို့၏ အရက်ခွက်များနှင့် တူများကို ချထားလိုက်ကြသည်။

ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုံကျန်းဟူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။

သူသည် သွားများကို ကြိတ်ထားလိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝုန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သိသာထင်ရှားစွာပင် ဒေါသထွက်နေလေသည်။

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ... စိတ်မပူပါနဲ့... ခင်ဗျားအတွက် တရားမျှတမှုကို ကျွန်တော် ဖော်ဆောင်ပေးပါ့မယ်..."

တိုးညင်းသော ခေါ်သံတစ်ခုသည် လုံကျန်းဟူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ထိုအသံမှာ လီလန်၏ အသံပင်ဖြစ်သည်။

လုံကျန်းဟူသည် လီလန်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း သူ၏ စိတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ငြိမ်သက်စေပြီး ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။

"အဲဒါ သူမလား... သိပ်လည်းလှတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ... ခင်ဗျားရဲ့ အကြိုက်က သိပ်မကောင်းလှဘူးပဲ..."

ယန်တုံ့ပင်း၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ကျန်းချင်းလုံမှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းလိုက်တော့သည်။

အလွန်အရုပ်ဆိုးလွန်းလှသည်။

အဆိုးရွားဆုံးပင် ဖြစ်၏။

လုံးဝန်းသော မျက်နှာ၊ သေးငယ်သော မျက်လုံးများနှင့် တင်းတိပ်များ ရှိနေသည်။

"ဒါကို အလှအပလို့ ခေါ်လို့ရနိုင်ပါ့မလား..."

"တိရစ္ဆာန်ကုဆရာဝန်လုံ... ဒီလိုမိန်းမမျိုးကို ခင်ဗျားက အရူးအမူးဖြစ်ပြီး ရူးသွပ်သွားရတာလား... ခင်ဗျားက တင်တောင်းစရိတ် ယွမ်တစ်ရာကျော်တောင် ပေးခဲ့ရပြီး လူက ရူးသွားတယ်ပေါ့..."

"ခင်ဗျားက အစစ်အမှန် အလှတရားရဲ့ အရသာကို မမြည်းစမ်းဖူးလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

လုံကျန်းဟူသည် စကားမပြောဘဲ တံခါးဝရှိ ယန်တုံ့ပင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"လွှတ်စမ်း... ငါ့ကို လွှတ်စမ်း..."

"ဝူပိုင်ရှန်း... နင့်လို ခွေးကောင်က ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့..."

"ငါ ထုံလင်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ငါ့ဦးလေးကို တိုင်ပြောမယ်..."

တတိယခေါင်းဆောင်ဝူသည် ယန်တုံ့ပင်း၏ မောင်နှမဝမ်းကွဲဖြစ်ပြီး သူ၏ အဖေမှာ ယန်တုံ့ပင်း၏ ဦးလေးပင်ဖြစ်သည်။

ယန်တုံ့ပင်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး တတိယခေါင်းဆောင်ဝူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်လေသည်။

သူမသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ လုံကျန်းဟူကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားတော့သည်။

"သူ... သူက ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေရတာလဲ..."