အခန်း ၃၀၈

အခန်း (၃၀၈) အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း... ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်

ထျန်းနန်မြို့... ယွမ်ဟယ်တောင်။

ကျန်းချဲ့၏ သတ်ဖြတ်မီးရှို့မှုများကြောင့် တစ်ချိန်က ထျန်းနန်မြို့၏ ဂိုဏ်းကြီးဖြစ်ခဲ့သော ယွမ်ဟယ်တောင်မှာ သိုင်းလောကမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးယိုယွင်းလာခဲ့လေပြီ။

တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်တွင် ကျန်းချဲ့သည် မျက်စိကိုမှိတ်ကာ အသက်ရှူမှန်မှန်ဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အပြောင်းအလဲများကို အာရုံစူးစိုက်ကာ ခံစားနေလေသည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့သည် အရှိန်အဝါအဆင့်၏ အထက်တွင် မည်သည့်အဆင့် ရှိသနည်းဟု ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်ကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးလေသည်။

ရရှိခဲ့သော အဖြေမှာ နယ်ပယ်အဆင့် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

နယ်ပယ်အဆင့် ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ပိုင်နက်နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ ပိုင်နက်နယ်ပယ်အတွင်း၌ သိုင်းပညာရှင်သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလေရာ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းကို သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ရှိသူများသာ အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

အရှိန်အဝါအဆင့်နှင့် နယ်ပယ်အဆင့် ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ကွာခြားလှပေသည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကျန်းချဲ့ကို အရမ်းအဆင့်ကျော်မမှန်းဖို့ သတိပေးခဲ့ဖူးလေသည်။ အရှိန်အဝါအဆင့်၏ အထက်တွင် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ဆင့် ရှိသေးပြီး ထိုအရာမှာ ကောင်းကင်နှင့်လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ နယ်ပယ်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာမည် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကျန်းချဲ့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘောတရားများကို မကြာခဏ အာရုံခံလေ့လာခဲ့လေသည်။

အခွင့်အရေး တစ်ခုခု ရရှိလာမည်ကို မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှပြီး စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ဘဲ ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ရန်သာ လိုအပ်လေသည်။ သေချာသည်ကတော့ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်သေးလေသည်။

သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် မဟုတ်ချေ။

ကိစ္စရပ်တိုင်းတွင် အရေးကြီးသည်နှင့် အရေးမကြီးသည်ဟူ၍ ရှိလေရာ ကောင်းကင်နှင့်လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်အတွက် လိုအပ်မည့် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများမှာ အလွန် ရယူရန် ခက်ခဲမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ယခင်က အရှိန်အဝါအဆင့်ကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည့် အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအချက်ကို သိရှိနိုင်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူ ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးမှသာ ဤကိစ္စကို ပြင်ဆင်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် အနည်းငယ်မျှ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ကျန်းချဲ့သည် ကြိုးစားပမ်းစား အာရုံခံနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ နင်မင်းသားအိမ်တော်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ဤနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ယခုအချိန်အထိ နင်မင်းသမီး၏ အငွေ့အသက် အချို့ ကျန်ရှိနေသေးလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်နည်း။

သေချာသည်ကတော့ ကျန်းချဲ့သည် နင်မင်းသမီးကို သခင် ဟု ခေါ်ဆိုစေရန် အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ဆင်နွှဲပြီးနောက်မှသာ တစ်ဖက်လူကို အရှုံးပေးစေနိုင်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြောင့်...

နင်မင်းသမီးထံမှ စမ်းရေများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ပင် စွန်းထင်းသွားခဲ့လေသည်။

သူ ဤယွမ်ဟယ်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာရခြင်းမှာ မြေနဂါးအိုကြီး အောက်ခွန်း ရောက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ပင်ဖြစ်သည်။ ထျန်းနန်မြို့သို့ မပြန်မီကတည်းက ကျန်းချဲ့သည် တစ်ဖက်လူကို ဆက်သွယ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

ယခုဆိုလျှင် နှစ်ရက်ခန့် အချိန် ကြာမြင့်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး အောက်ခွန်း ကလည်း ဤနေရာသို့ လာရောက်ရန် သူ့ထံ အကြောင်းကြားလာခဲ့လေသည်။

ရန်သူများစွာ ဝိုင်းရံနေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ဘက်ပေါင်းစုံမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားရန် လိုအပ်လှပေသည်။ ယခုအခါ အခြားသော ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး ပြောင်းပြန်အကြေးခွံ နှင့် မြေနဂါးအမြုတေသွေး များသာ လိုအပ်တော့လေသည်။

ဤအရာများကို ရရှိပါက ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်သို့ အပြီးတိုင် ရောက်ရှိသွားမည် ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေ၊ သန်မာလှသော ရုပ်ခန္ဓာ၊ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် နတ်စွမ်းရည် နှင့် ထိပ်တန်း နတ်လက်နက် ဖြစ်သော တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ရှန်ရှန်းအစောပိုင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရန် သေချာပေါက် မျှော်လင့်ချက် ရှိလေသည်။

ဤသည်က သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာစေမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ တို့၏ သေခန်းပြတ် ထောင်ချောက်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်လည်း ပိုမို ယုံကြည်ချက် ရှိလာမည် ပင်ဖြစ်သည်။

ယင်းအတွက်ကြောင့် ကျန်းချဲ့သည် အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူခဲ့ပြီး နင်မင်းသမီးထံမှလည်း ယွမ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အများအပြားကို လဲလှယ် ရယူခဲ့လေသည်။ အောက်ခွန်း အနေဖြင့် သူနှင့် လဲလှယ်ရန် သဘောတူစေရန် အတွက် ပင်ဖြစ်သည်။

သူနှင့် အောက်ခွန်း ကြားတွင် သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ မိစ္ဆာသားရဲဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့ နှစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းမှာ တန်းတူ ဖြစ်နေပြီး ယခုလောလောဆယ်တွင် သူ့အနေဖြင့် အောက်ခွန်းနှင့် မျက်နှာပျက်ခံရန် အကြောင်းပြချက် မရှိသလို အင်အားလည်း မရှိသေးချေ။

ရုတ်တရက် မျက်စိမှိတ်ထားသော ကျန်းချဲ့သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းအောက်ခြေတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားပြီး ဘယ်ဘက် အရှေ့ထောင့်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

လာပြီ...

အောက်ခွန်း၏ အရှိန်အဝါကို သူ အာရုံခံလိုက်မိလေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ နဂါးအကြေးခွံ သည်လည်း တသိမ့်သိမ့် တုန်ခါနေလေသည်။

လေဟာနယ် အတွင်းရှိ တိမ်ဖြူများ လွင့်စင်သွားပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဝေဝါးစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အလင်းတန်း တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှင်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ နဂါးအော်သံများ ခပ်သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

"အချိန်အတော်ကြာ မတွေ့ရတာတောင်... အောက်ခွန်းစီနီယာရဲ့ ဟန်ပန်က အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး ခမ်းနားလာပါလား..."

ကျန်းချဲ့က အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှင်ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ရွှေအမြုတေအဆင့်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းက အနည်းငယ်တော့ မြန်လွန်းနေပြီနော်..."

ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူကို အကဲခတ်နေသလို အောက်ခွန်းကလည်း ကျန်းချဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေအမြုတေ အရှိန်အဝါကို သဘာဝကျကျ အာရုံခံမိလေသည်။ ထို့အပြင် သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် သိုင်းသခင်မျိုး မဟုတ်ချေ။

"ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အခွင့်အရေးလေး တစ်ခု ရခဲ့လို့ ကျင့်ကြံမှု နည်းနည်း တိုးတက်လာတာပါ..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

အောက်ခွန်း က ကျန်းချဲ့ကို အချိန်ခဏမျှ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ဆက်လက် မမေးမြန်းတော့ချေ။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ ကျန်းချဲ့အပေါ် အလေးထားမှု ပိုမို တိုးပွားလာပြီး ကျန်းချဲ့မှာ အပြင်ပန်းတွင် မြင်ရသလောက် ရိုးရှင်းခြင်း မရှိကြောင်း သိရှိလိုက်လေသည်။ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့... မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေက အနည်းငယ်တော့ ကြီးကျယ်လွန်းနေပြီ... အမြုတေသွေး အစက်သုံးဆယ် တိတိ တောင်းရဲတယ်ပေါ့... ငါကိုယ်တော် အမြုတေသွေး တစ်စက်ကို သန့်စင်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် အချိန်ယူရလဲ ဆိုတာကို မင်း သိလား... ပြီးတော့ မင်းက ငါကိုယ်တော်ရဲ့ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံကိုပါ မျက်စိကျနေသေးတယ်... ငါကိုယ်တော်ကိုများ မင်း စိတ်ကြိုက် ခိုင်းစားလို့ရတဲ့ ကျေးကျွန် တစ်ယောက်လို့များ ထင်နေတာလား..."

"ဒါပေမဲ့ စီနီယာက လာခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."

"ငါကိုယ်တော်က မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲ ဆိုတာကို လာကြည့်ရုံ သက်သက်ပါကွာ..."

"စီနီယာ ခုနက ပြောတာ အနည်းငယ် မှားယွင်းနေတယ်... ကျုပ်က အလကား တောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... လဲလှယ်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ... ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ နှစ်ပေါင်း ရာချီ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ စီနီယာက အမြုတေသွေးတွေ စုဆောင်းမထားဘူးဆိုတာ ကျုပ် လုံးဝ မယုံဘူး... စီနီယာက ကျုပ်ဘက်က ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထုတ်ပေးနိုင်မလဲ ဆိုတာကို စမ်းသပ်ချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ..."

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ အတွေးများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ခြင်း မရှိဘဲ ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာတွေများ ထုတ်ပေးနိုင်မှာလဲ..."

အောက်ခွန်းက မငြင်းဆန်ဘဲ ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လက်ဝတ်ရုံကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလင်းတန်း အချို့ တောက်ပသွားပြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ငါးခု က လေဟာနယ် အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ထိုအရာများ အားလုံးမှာ ရုပ်ခန္ဓာကို သန်စွမ်းစေနိုင်သော သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်သော တန်ဖိုးကြီး ရတနာများသာ ဖြစ်လေသည်။

"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီလား..."

ဤသည်မှာ လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ ထုတ်ပေးနိုင်သော အောက်ခွန်းနှင့် အကိုက်ညီဆုံး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်လေသည်။ ထိုအထဲမှ နှစ်ခုမှာ နင်မင်းသမီးထံမှ လဲလှယ်ရယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အောက်ခွန်းကို ကျေနပ်စေရန် အတွက်သာ ဖြစ်လေသည်။

အောက်ခွန်း၏ အကြည့်များက လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ထံသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားပြီး မျက်ဝန်းအောက်ခြေတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားလေသည်။ ထို ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများမှာ သူ့အတွက် အလွန် အသုံးဝင်မည့် အရာများ ဖြစ်နေလေသည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ မြေနဂါးအမြုတေသွေး အစက်သုံးဆယ် လဲဖို့ကတောင် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသေးတယ်... ပြောင်းပြန်အကြေးခွံ ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ဘူး... အဲ့ဒါက ငါကိုယ်တော့်ဆီမှာ အဖိုးတန်ဆုံး အကြေးခွံ ဖြစ်နေတာလေ... ငါကိုယ်တော် နှစ်ပေါင်းများစွာ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ထားခဲ့တာ... လူသားတွေရဲ့ နတ်လက်နက် အဆင့်လောက်နီးပါး ရှိနေတဲ့ ရတနာတစ်ခုမို့လို့... နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေါင်းပေးဖို့ လိုဦးမယ်ကွာ..."

အောက်ခွန်းက အချိန်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"စီနီယာက ဒီလိုပြောလာမှတော့... ဒီပစ္စည်းကိုပါ ထပ်ပေါင်းပေးလိုက်ပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အောက်ခွန်း၏ အတွေးကို ခန့်မှန်းမိသွားသကဲ့သို့ လက်ထဲတွင် သွေးရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"နှစ်တစ်ထောင် သွေးကြာပန်း ပါလား..."

အောက်ခွန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး အလွန် အံ့အားသင့်သွားပုံ ရလေသည်။

"ပြောင်းပြန်အကြေးခွံနဲ့ လဲဖို့ လုံလောက်ပြီလား..."

ကျန်းချဲ့က ဆက်မေးလိုက်လေသည်။ ဤ နှစ်တစ်ထောင် သွေးကြာပန်း မှာ ကျန်းချဲ့ တောင်ပိုင်းယွဲ့ ရတနာတိုက် အတွင်းမှ ရယူနိုင်ခဲ့သော ဒုတိယမြောက် ရတနာ ဖြစ်လေသည်။ မူလက နောက်ပိုင်းတွင် ယဇ်ပူဇော်စရာ အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံ နှင့် လဲလှယ်ရန် အတွက် ထုတ်ယူလိုက်ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... အရင်တစ်ခေါက်က မင်း သေခန်းပြတ် မလုပ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ငါကိုယ်တော် နည်းနည်း အရှုံးခံလိုက်ပါ့မယ်လေ... မင်းနဲ့ လဲလှယ်ပေးမယ်..."

အောက်ခွန်းက အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ချေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူ ဤတစ်ကြိမ် လာရောက်စဉ်ကပင် ကျန်းချဲ့ အလိုရှိသော ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူ့ကို ကျေနပ်စေနိုင်မည့် ပစ္စည်းမျိုး ထုတ်ပေးနိုင်မလား ဆိုသည်ကိုသာ လာရောက် ကြည့်ရှုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု အခြေအနေကို ကြည့်ရသလောက် သူ မျှော်လင့်ထားသလောက် အပြည့်အဝ မဟုတ်လျှင်တောင် ကျန်းချဲ့ ထုတ်ပေးလိုက်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများက သူ့အတွက် အမှန်တကယ် အသုံးဝင်နေသဖြင့် လဲလှယ်လိုက်မည် ဆိုပါကလည်း အများကြီး အရှုံးပေါ်မည်တော့ မဟုတ်ချေ။ ချက်ချင်းပင် မြေနဂါးအမြုတေသွေး အစက်သုံးဆယ် နှင့် စိန်ချယ်ရီပုံစံ မြေနဂါးအကြေးခွံ တစ်ခုကို တစ်ဖက်လူထံသို့ ပေးအပ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက လက်ဝတ်ရုံကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့သည် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ ပြဿနာ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးအချို့ ပေါ်လာလေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အကုန် စုဆောင်းမိသွားပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရသည်မှာ အလွန် ချောမွေ့ မြန်ဆန်လှပေသည်။ အားအင်များစွာ စိုက်ထုတ်စရာပင် မလိုခဲ့ချေ။

သေချာသည်ကတော့ ဤအရာများ၏ တန်ဖိုးအနေဖြင့် ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကွေ့ကိုးကွေ့ ရွှမ်ဂျင်ဆင်း တစ်ပင်မှလွဲ၍ တန်ဖိုးကြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ လုံးဝ မကျန်ရှိတော့ချေ။ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်ပစ်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကို အစီအရင် ချမှတ်ရန် ပေးလိုက်ရခြင်းကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"လဲလှယ်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါကိုယ်တော် လည်း သွားတော့မယ်လေ..."

အောက်ခွန်းသည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဆက်လက်၍ နေထိုင်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

"အောက်ခွန်းစီနီယာ ခဏနေပါဦး... ကျုပ်မှာ ကိစ္စလေး တစ်ခု ကျန်သေးလို့ပါ..."

ကျန်းချဲ့က ရုတ်တရက် အသံပြုကာ တစ်ဖက်လူကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ..."

အောက်ခွန်း၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် မေးလိုက်လေသည်။

"အခုလောလောဆယ် ကျုပ်က အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နေရလို့ပါ... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကာကွယ်နိုင်အောင် အောက်ခွန်းစီနီယာက ကျုပ်ကို ကူညီပေးနိုင်မလားလို့ပါ..."

ကျန်းချဲ့က အလွန် ရိုးသားစွာဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်လေသည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူသည် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ နိုင်ငံ တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုတင် သိရှိထားကတည်းက သူတို့ဘက်မှ အင်အားကို တိုးချဲ့ရန် အမြဲတမ်း နည်းလမ်းရှာဖွေနေခဲ့လေသည်။ လီချန်ကော ဘက်ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ပင်ဖြစ်သည်။

အောက်ခွန်း မှာ သေချာပေါက် အလွန် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်း ကိုယ်တိုင် ပါးစပ်ကနေ အကူအညီ တောင်းရတယ် ဆိုတော့... ကြည့်ရတာ မင်းကို တိုက်ခိုက်မယ့် လူတွေက ရင်ဆိုင်ရ တော်တော်လေး ခက်ခဲမယ့်ပုံပဲနော်..."

အောက်ခွန်းက ကျန်းချဲ့ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... မဟုတ်ရင် ကျုပ် ဘယ်တော့မှ အကူအညီ တောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ငါကိုယ်တော် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန် က နဂါးချုပ်ရေတွင်း ထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ... အခု လက်ရှိ ကိုယ်ပွားလေး ရဲ့ စွမ်းအားက သာမန်လောက်ပဲ ရှိတာ... အလွန်ဆုံး ရှန်ရှန်းအလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါးလောက်ကိုပဲ ယှဉ်နိုင်မှာ... တကယ်လို့ မင်းက ငါကိုယ်တော့်ကို လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိနိုင်တော့ဘူးပေါ့..."

အောက်ခွန်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"စီနီယာက နောက်နေပြန်ပါပြီ... အခု လက်ရှိ ကျုပ်ရဲ့ အင်အားနဲ့ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ဘယ်ရှိပါ့မလဲ..."

"မင်းဆီမှာ မရှိပေမဲ့... မင်းဘေးမှာ ရှိနေတဲ့လူဆီမှာ ရှိချင်ရှိမှာပေါ့..."

အောက်ခွန်းက ပြောနေရင်းဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ ကျောဘက်တွင် လွယ်ထားသော မိစ္ဆာဓား ထံသို့ အကြည့်များ ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီး မျက်ဝန်းအောက်ခြေတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားလေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခုလေးတင် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်တွင် ထို မိစ္ဆာဓား ၏ ထူးခြားမှုကို သူ အာရုံခံလိုက်မိပြီး အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိသည့် အငွေ့အသက်များကိုပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"အောက်ခွန်း မိတ်ဆွေ က တကယ်ပဲ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကောင်းတာပဲ... မင်းမျိုးမင်းနွယ် မြေနဂါး ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ဖြစ်ရကျိုးနပ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတာက ထိပ်ပြောင်ကောင်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတာပဲ... တကယ်ကို ဝမ်းနည်းစရာပဲကွာ..."

သွေးရောင် အလင်းတန်းများက ဝမ်ကျဲ့ မိစ္ဆာဓား ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က ကိုယ်ထင်ပြ လာလေသည်။ အောက်ခွန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး တကယ်ကို ဝမ်းနည်းနေသည့် အမူအရာမျိုး ပြသနေလေသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

အောက်ခွန်းက တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား လေးနက်သွားလေသည်။

"နာမည်ရင်းကတော့ မပြောတော့ပါဘူးလေ... သိုင်းလောကက မိတ်ဆွေတွေကတော့ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် လို့ ခေါ်ကြတယ်..."

အောက်ခွန်း၏ မျက်မှောင်များ ကျုံ့သွားပြီး ဤလူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း စဉ်းစားနေပုံ ရလေသည်။ သူသည် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း တွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ကျန်းချဲ့ တောင်ပိုင်းယွဲ့ မြို့တော်တွင် ပြဿနာ ရှာခဲ့သည့် သတင်းများကို လုံးဝ မကြားသိရသေးချေ။

ထို့ကြောင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် လွတ်မြောက်လာသည့် သတင်းကိုလည်း သေချာပေါက် မသိရှိနိုင်ချေ။

"ဒီနာမည်ကို ဘယ်နေရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ... ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတယ်..."

"မိတ်ဆွေ က အများကြီး ခန့်မှန်းမနေပါနဲ့တော့... ငါကိုယ်တော် က နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက် ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး အခုမှ လွတ်လာတာပါ... သိုင်းလောကက သိုင်းပညာရှင် အများစုကတောင် ဒီနာမည်ကို မေ့နေလောက်ပါပြီ..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က လက်ကာပြလိုက်လေသည်။

"ဒီလိုလူမျိုး ရှိနေတာတောင် မင်းက စိတ်မချသေးဘူးလား..."

အောက်ခွန်းက ကျန်းချဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ကြိမ်က တော်တော်လေး အန္တရာယ်များလို့ပါ... ချီရွှယ်စီနီယာ ရှိနေရင်တောင် အာမမခံရဲလို့... အောက်ခွန်းစီနီယာကိုပါ အကူအညီတောင်းရတာပါ..."

"ငါကိုယ်တော် မင်းကို ကူညီဖို့အတွက်... မင်းဘက်က ဘာအဖိုးအခတွေ ပေးဆပ်နိုင်မလဲ..."

အောက်ခွန်းက နောက်ကျောတွင် လက်ပိုက်ထားကာ ကျန်းချဲ့ကို အခြေအနေ ပေးရန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှန်ရှန်းအဆင့် မူလဝိညာဉ် တစ်ခု ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

"မင်းဆီမှာ လူသား မူလဝိညာဉ် ရှိနေတယ်ပေါ့လေ..."

အောက်ခွန်းက ကျန်းချဲ့ကို မယုံသင်္ကာဖြင့် ကြည့်ကာ အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်နေပုံ ရလေသည်။

"အခုလောလောဆယ်တော့ မရှိသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင်တော့ ရှိလာမှာပါ... အောက်ခွန်းစီနီယာတို့လို မိစ္ဆာသားရဲတွေက လူသားတွေရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို စားသုံးပြီး စွမ်းအားတွေ မြှင့်တင်ရတာကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ကျုပ် သိထားလို့ပါ..."

"သြော်... မင်းက ငါကိုယ်တော့်ကို အလကား ခိုင်းစားချင်နေတာကိုး... ဟွန့်... တွေးထားတာလေးကတော့ လှပါလား..."

အောက်ခွန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ အကြံပြုချက်ကို အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။ ဤသည်မှာ သူ့ကို လိမ်လည် လှည့်စားနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိမယ့် ကိစ္စပါ... လူသား မူလဝိညာဉ် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး... လူသားသိုင်းပညာရှင် သောင်းချီရဲ့ အမြုတေသွေး တွေလည်း ပါပါသေးတယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် စီနီယာ့ကို အခကြေးငွေ အနေနဲ့ အကုန်ပေးပါ့မယ်..."

သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းများကို စွန့်ကြဲရသည်မှာ နှမြောစရာ မလိုချေ။ အားလုံးက ရန်သူများသာ ဖြစ်ကြရာ ကျန်းချဲ့သည် ကြိုတင် ခွဲဝေပေးရန် အနည်းငယ်မျှ တွန့်တိုခြင်း မရှိချေ။

"မင်း ကောင်လေး... ငါကိုယ်တော့်ကိုများ အသိဉာဏ် မပွင့်သေးတဲ့ သာမန် မိစ္ဆာသားရဲတွေလို့များ ထင်နေတာလား... ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ပြောထွက်ရဲသေးတယ်ပေါ့... ဒီလိုမျိုးသာ ဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တော် လည်း အဖော်မလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူးကွာ..."

အောက်ခွန်းက ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာလေသည်။

"အောက်ခွန်းစီနီယာက ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ... ဒါတွေအပြင် ကျုပ်မှာ တခြား အခြေအနေတွေ ရှိပါသေးတယ်... ဥပမာပြောရရင် စီနီယာ သတ်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တိုင်းရဲ့ တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက စီနီယာ့အတွက်ချည်းပဲ... နောက်ထပ် တစ်ချက်ကတော့... ကျုပ် အောက်ခွန်းစီနီယာကို ကတိတစ်ခု ပေးနိုင်တယ်... သုံးနှစ်အတွင်း စီနီယာ လွတ်မြောက်လာအောင် သေချာပေါက် နည်းလမ်းရှာပြီး ကူညီပေးပါ့မယ်... စိတ်မိစ္ဆာ သွေးသစ္စာ ကျိန်ဆိုဖို့တောင် ဝန်မလေးပါဘူး... ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေ ဘာတွေ ကတော့... အခုလောလောဆယ် ကျုပ်လက်ထဲမှာ တကယ်ပဲ ဘာမှ မကျန်တော့လို့ပါ..."

ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သုံးနှစ်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကတိစကား ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ယုံကြည်ချက် လည်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် စွမ်းအားမျိုး ရရှိလာမည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိလေသည်။

"သုံးနှစ်... သွေးသစ္စာ တည်မယ်ပေါ့..."

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် သိုင်းသခင် တစ်ပါး ဖြစ်မည်ဆိုပါက အောက်ခွန်းသည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်မည်မှာ အသေအချာပင်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့မှာ သာမန် မဟုတ်ချေ။ သူ၏ အလွန် လျင်မြန်သော ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအချက်ကို သိရှိနိုင်ပေသည်။ ဘေးရှိ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်လည်း သိရှိနိုင်လေသည်။

ဤ အကြံပြုချက် က သူ့အတွက်တော့ သေချာပေါက် အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အချိန်အကြာကြီး ပိတ်လှောင်ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ ယခုဘဝတွင် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရည်မှန်းချက်မှာ နဂါးချုပ်ရေတွင်း မှ လွတ်မြောက်ပြီး သွေးကြွေးဆပ်ရန် အတွက် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ..."

"ကောင်းပြီ... မင်း သွေးသစ္စာ တည်မယ်ဆိုရင်... ငါကိုယ်တော် မင်းကို ကူညီပေးရတာပေါ့... ဘာခက်တာမှတ်လို့..."

အောက်ခွန်းက တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် နှင့် အောက်ခွန်း တို့၏ အရှေ့တွင် လုံးဝ တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ကျိန်ဆိုချက် များကို တစ်လုံးချင်းစီ ရှင်းလင်းစွာ ရွတ်ဆိုကာ သွေးသစ္စာ တည်လိုက်လေရာ ဘေးရှိ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ကိုပင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့လေသည်။

'ဒီကောင်လေးက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ခဏခဏ သွေးသစ္စာ တွေ တည်နေရတာလဲ... သွေးသစ္စာ စာချုပ်ရဲ့ တားမြစ်ချက်တွေကို တကယ်ပဲ နားမလည်တာလား... ဒါမှမဟုတ် သူ့မှာ သွေးသစ္စာကို ချိုးဖောက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် လိမ်စားနေတာလား...'

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က မည်သို့ပင် တွေးတောနေစေကာမူ သွေးသစ္စာ ကတော့ အောင်မြင်စွာ တည်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။ အောက်ခွန်း လည်း ထျန်းနန်မြို့ အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ကျန်းချဲ့၏ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေလေတော့သည်။

လျှို့ဝှက် အင်အားစု တစ်ခုအနေဖြင့် အချိန်ကိုက် အသုံးပြုနိုင်မည် ဆိုပါက မထင်မှတ်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဤကိစ္စများ အားလုံး ပြီးစီးသွားပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းချဲ့သည် ထျန်းနန်မြို့မှ တစ်ယောက်တည်း တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အရှိန်အဝါ များကို ဖုံးကွယ်ကာ လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးသော တောင်တန်းကြီး တစ်ခု အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ အရှေ့လေ ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်တော့လေသည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အောင်မြင်သွားပါက သူ လုပ်စရာ ရှိသည်များ အားလုံး ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ မုန်တိုင်းကြီး လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။ ကန့်သတ် အစီအရင်များ ချမှတ်ပြီးနောက် မိမိ၏ အခြေအနေကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားစေလိုက်လေသည်။

[ယဇ်ပူဇော်မည့်ပစ်မှတ် - ရွှမ်ထျန်း နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ် ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်။]

[ယဇ်ပူဇော်ရမည့် တန်ဖိုး - ယွမ်ကျောက်တုံး ငါးရာ၊ မြေနဂါးအမြုတေသွေး အစက်သုံးဆယ်၊ ပြောင်းပြန်အကြေးခွံ တစ်ခု၊ နှစ်တစ်ထောင် မီးတောက်ရွှေမှို တစ်ပွင့်၊ နှစ်တစ်ထောင် ကြက်မောက်ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ကြာပန်း တစ်ပွင့်၊ သက်တမ်း နှစ်ဆယ်။ လက်ကျန်သက်တမ်း - တစ်ရာ့သုံးဆယ် နှစ်။ ယဇ်ပူဇော်မည်လား။]

အနည်းငယ်မျှပင် တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

[ယဇ်ပူဇော်မည်…]