အခန်း (၇၄၃-၇၄၄)

အပိုင်း (၇၄၃)

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် လက်မနှစ်ချောင်းကို အောက်သို့ စိုက်ချကာ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို စိန်ခေါ်ပြီး အထင်သေးကြောင်း ပြသလိုက်၏။

လူတိုင်း လုံးဝ အံ့ဩမှင်တက်သွားကြသည်။

‘ယွင်ကျုံးဟဲ့... ခင်ဗျားက အရမ်း မောက်မာပြီး ရူးသွပ်လွန်းနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ခင်ဗျားလို လူရွှင်တော် တစ်ယောက်၊ ပျော်တော်ဆက်ယောက်ျား တစ်ယောက်၊ အိမ်မဲ့ရာမဲ့ ခွေးတစ်ကောင်၊ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်ကို ထွက်ပြေး ခိုလှုံလာတဲ့ အရှေ့တိုင်းသား တစ်ယောက်က ကျုပ်တို့ကို အထင်သေးရဲတယ်လား။

ခင်ဗျားတို့ အရှေ့တိုင်းကမှ နောက်ကျနေတဲ့ လူရိုင်းတွေ၊ ရယ်စရာကောင်းပြီး မိုက်မဲတဲ့ နောက်ကျနေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုလေ။ ခင်ဗျား ယွင်ကျုံးဟဲ့ကမှ အထင်သေးစရာ၊ ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ လူရွှင်တော် တစ်ယောက်ပဲ။’

“ဒေါသထွက်သွားပြီလား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က အေးစက်စက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က အရမ်း ယဉ်ကျေးကြပါတယ်။ ဒေါသထွက်နေရင်တောင် ကျုပ်ကို လာမရိုက်ကြဘူးလေ။ လက်ခုပ်တီးပါ၊ လက်ခုပ်တီးပါ...”

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အလွန် အရိုက်ခံချင်စရာ ကောင်းအောင် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ခင်ဗျားတို့ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတာ ဘာတွေလဲ။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ အရှေ့တန်းအကျဆုံး ကုန်ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်၊ အတိုးတက်ဆုံး ဆေးပညာ၊ သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒ၊ အနုပညာ၊ စစ်ရေး စတာတွေ အားလုံး ရှိတယ်မလား။

ခင်ဗျားတို့က အရှေ့ဘက်လောကထက် နှစ်တစ်ထောင် သာလွန်နေတယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။ ကျုပ် ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို အရမ်း အောက်တန်းကျပြီး နောက်ကျနေတယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။ အရှေ့ဘက်လောကကို လူရိုင်းတွေလို မိုက်မဲတယ်လို့ ထင်နေကြတယ်။

နောက်ပိုင်း ကျုပ်က တာ့ယန် အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးက လူတိုင်းကို စိန်ခေါ်မယ်။ ဟုတ်တယ်။ လူတိုင်းကိုပဲ။ ကျုပ်က စာပေ၊ ဂီတ၊ သင်္ချာ၊ ဆေးပညာ၊ ရူပဗေဒ၊ စစ်ရေး၊ စစ်တုရင်၊ နက္ခတ္တဗေဒ၊ ပထဝီဝင် စတဲ့ နယ်ပယ် အားလုံးမှာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို အနိုင်ယူမယ်။

ကျုပ် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ တစ်ကွင်းလုံးကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အနိုင်ယူမယ်။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဂုဏ်ယူမှုတွေ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်က အထူးချွန်ဆုံး လူတွေ ထွက်လာခဲ့ကြ။ ကျုပ်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံကြ။”

တကယ့် အင်အားကြီးသူ ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ကျုပ် ပြောပြမယ်။ ခင်ဗျားတို့ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်က လူတွေကမှ ဖားသူငယ် အမြင်ကျဉ်းနေကြတာ၊ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ လူတွေ၊ တကယ့် လူရွှင်တော်တွေပဲ။ ပြီးတော့ ကျုပ် ဆိုတဲ့ ဒီအင်အားကြီးသူက ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို လာရောက် သိမ်းပိုက်မယ်။

ခင်ဗျားတို့ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်က အင်အားကြီးသူတွေကို လေးစားပြီး ကြောက်ရွံ့ကြတယ်မလား။ ခင်ဗျား ကျီးချင့်က အထီးကျန်ပြီး အေးစက်နေတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေလို့ မဟုတ်ဘူးလား။

ကျီးချင့်…. ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော မိန်းမ... မင်းမှာ ကြည်ညိုသူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူတို့ထဲမှာ အနုပညာရှင်ကြီးတွေ၊ ဂီတပညာရှင်ကြီးတွေ၊ စာပေပညာရှင်ကြီးတွေ၊ စစ်တုရင်ပညာရှင်ကြီးတွေ၊ ပညာရှင်ကြီးတွေ ပါတယ်။ ငါ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ အနိုင်ယူမယ်။ သူတို့ အကျွမ်းကျင်ဆုံး၊ အဂုဏ်ယူဆုံး နယ်ပယ်တွေမှာ သူတို့ကို လုံးဝ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကြေမွသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်။

ကျီးချင့်… ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော မိန်းမ.... မင်းက မင်းရဲ့ ပညာရေး အောင်မြင်မှုတွေကို ဂုဏ်ယူနေတာ မလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်မှာတော့ အဲဒါတွေက လုံးဝ ခွေးချေးတွေပဲ။ မင်းရဲ့ ကြည်ညိုသူတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တဲ့ အချိန်မှာပဲ မင်းရဲ့ ပညာရေး အောင်မြင်မှု ဆိုတာတွေကိုလည်း ကြေမွသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်။ တကယ့် ပညာရေး ဆိုတာ ဘာလဲ၊ တကယ့် သိပ္ပံပညာရှင်ကြီး ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ခင်ဗျားကို ပြသမယ်။ “

ကျီးချင့်... ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော မိန်းမ... ခင်ဗျားက မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ကို အဖေလို့ ခေါ်ကာ မင်းနဲ့ အတူတူ အိပ်ဖို့ တောင်းပန်လာတဲ့အထိ ငါ သိမ်းပိုက်မယ်။ အဲဒီကျမှ မင်းကို ငါ ထိမယ်။ နောက်ထပ် ဆယ့်တစ်လ အချိန် ရှိသေးတယ်။ အကယ်၍ ငါ ဒီလို မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင် မင်း ကျီးချင့်ကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးမယ်။ မင်းနဲ့ ငါ ကွာရှင်းမယ်။

ပြီးတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း၊ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးက အထက်လွှတ်တော် အမတ်တွေ အားလုံး၊ ပညာရှင်ကြီးတွေ အားလုံး၊ တပ်တော် တပ်မှူးတွေ အားလုံး၊ စစ်သေနာပတိချုပ်တွေ အားလုံး၊ သိပ္ပံပညာရှင်ကြီးတွေ အားလုံး၊ လူတိုင်း အားလုံး၊ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး နားထောင်ထား။ ကျုပ် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နယ်ပယ် အားလုံးမှာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အနိုင်ယူမယ်။

ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်လာမယ်။ ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ်။ ကျုပ် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အနိုင်ယူနိုင်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တဲ့ အချိန်ကျရင် ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ခြေဖဝါးအောက်မှာ ဝပ်တွားပြီး ကျုပ်ကို တာ့ယန် အင်ပါယာရဲ့ ဧကရာဇ်အဖြစ် လေးစားကြရမယ်။ ကျုပ် မူလတည်းက ရှိသင့်တဲ့ အဆင့်အတန်းကို အသိအမှတ်ပြုကြရမယ်။ ကျုပ်ရဲ့ ရွှေရောင် သွေးကြောကို အသိအမှတ်ပြုကြရမယ်။

ကျုပ်က ခင်ဗျားးတို့ကို အရှေ့ဘက်ကို စစ်ချီဖို့ တောင်းပန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ ခင်ဗျားတို့ကို အရှေ့ဘက်ကို စစ်ချီဖို့ အမိန့်ပေးမယ်။ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ် … ကျုပ် လာပြီ။ ကျုပ် အရာအားလုံးကို သိမ်းပိုက်မယ်။

ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ရည်ရွယ်တာ။ ဒီမှာရှိတဲ့ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး၊ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးက လူတိုင်း၊ ခင်ဗျားတို့ ဂုဏ်ယူနေတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ အားလုံးက အမှိုက်တွေပဲ။ အားလုံး အမှိုက်တွေချည်းပဲ။

မနက်ဖြန်က စပြီး ခင်ဗျားတို့ကို စတင် ဖျက်ဆီးပစ်တော့မယ်။ မနက်ဖြန်က စပြီး နယ်ပယ်တိုင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက သက်သေပဲ။ အင်ပါယာက သက်သေပဲ။

ကျုပ် တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်ကို လာတာ ခင်ဗျားတို့ကို ဦးဆောင်ဖို့ လာတာ။ ခင်ဗျားတို့ကို တောင်းပန်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ် တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်ကို ရောက်လာတာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ။

အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့က ရှေ့တိုးလာပြီး ကျုပ်ကို သတ်ဖို့ မရည်ရွယ်ထားရင်၊ ဒေါသထွက်ပြီး ကျုပ်ကို တစ်စစီ ခုတ်ထစ်ပစ်ဖို့ မရည်ရွယ်ထားရင် မနက်ဖြန် တွေ့ကြမယ်။ မနက်ဖြန် တွေ့မယ်။ ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးပစ်မလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရစေမယ်။”

ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး လုံးဝ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

ဤနေရာတွင် အများစုမှာ အင်ပါယာ တတိယ စာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများနှင့် ဆရာများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ အခြား စာသင်ကျောင်းများမှ လာသူများ ဖြစ်ကြ၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ဤမိန့်ခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ လူတိုင်း ချက်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မလို ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

‘ကျုပ်တို့လို ယဉ်ကျေးတဲ့ လူသားတွေကို မျောက်တစ်ကောင်က စိန်ခေါ်ရဲတယ်လား။’

မျောက် ဟု သုံးနှုန်းခြင်းက အနည်းငယ် လွန်ကဲသော်လည်း တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ ပြည်သူများသည် ထိုမျှလောက်အထိ အောက်တန်းမကျကြသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကတော့ ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်သည် အရှေ့ဘက် နယ်မြေဟောင်းအပေါ် လေ့လာမှု ရှိသလား။ သေချာပေါက် ရှိသည်။ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ ပညာရေးသည် အလွန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး အခြေခံ ပညာရေးမှ အဆင့်မြင့် ပညာရေးအထိ၊ သီအိုရီ ပညာရေးမှ သက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရေးအထိ အားလုံး ပြည့်စုံသည်။

အသုံးမဝင်ဘူးဟု သတ်မှတ်ခံရသော အနုပညာ ပညာရေးအတွက်ပင် သီးသန့် စာသင်ကျောင်း တစ်ခု ရှိသည်။ နိုင်ငံသားတိုင်း ရှစ်နှစ်တာ အခြေခံ ပညာရေးကို သင်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ တာဝန်နှင့် ဝတ္တရား ဖြစ်၏။

ရှစ်နှစ်တာ အခြေခံ ပညာရေးတွင် တာ့ယန် အင်ပါယာဟောင်း သမိုင်းသည် အမြဲတမ်း အဓိက ဘာသာရပ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရမှာဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့် ပညာရေး ကျောင်းများတွင် စာပေ၊ ဒဿနိကဗေဒ၊ သမိုင်း စသည့် ဘာသာရပ်များ သင်ယူမည် ဆိုပါက တာ့ယန် အင်ပါယာဟောင်း သမိုင်း သည်လည်း အရေးကြီးသော ဘာသာရပ် တစ်ခု ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် တာ့ယန် အင်ပါယာဟောင်း သမိုင်း၏ အကြောင်းအရာများသည် ခေတ်နှင့်အညီ ပြောင်းလဲနေပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်မှစ၍ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အထိ အကြောင်းအရာများ အားလုံးကို ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။

တာ့ယန် အင်ပါယာဟောင်း သမိုင်းဆိုသည်မှာ တကယ်တမ်းတွင် အရှေ့တိုင်း သမိုင်းဖြစ်ပြီး စာလုံးရေ မည်မျှ ရှိသနည်း။ အခြေခံ အကြောင်းအရာမှာ စာလုံးရေ သုံးသန်းခန့် ရှိသည်။ အကယ်၍ နက်နက်နဲနဲ လေ့လာလိုပါက စာလုံးရေ သန်းသုံးဆယ်မက ရှိနိုင်၏။

ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အချိန်အများစုကို စာကြည့်တိုက်တွင် စာအုပ်မျိုးစုံ ဖတ်ရှုရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

စာဖတ်မှသာ ဤလောကကြီးကို နားလည်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် သူသည် လောကသစ် တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရ၏။

တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်တွင်မှ အစစ်အမှန် တာ့ယန် အင်ပါယာဟောင်း သမိုင်းကို တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အရှေ့ဘက်လောကတွင် ရှိစဉ်က သူဖတ်ခဲ့ရသော သမိုင်းစာအုပ်များမှာ အများအပြား ဖြတ်တောက် ခံထားရပြီး အထူးသဖြင့် တာ့ယန် အင်ပါယာဟောင်းခေတ်၊ ယန်ရှင်းကျုံးခေတ်နှင့် ကသောင်းကနင်းခေတ်တို့ ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် တာ့ရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံနှင့် ပတ်သက်သော သမိုင်းကြောင်းများမှာ လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေသည်။

သို့ပေမည့် တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ စာကြည့်တိုက်တွင်မူ အကြောင်းအရာ အများအပြားက အလွန် အသေးစိတ် ကျလှသည်။ အထူးသဖြင့် ယန်ရှင်းကျုံးနှင့် ကသောင်းကနင်းခေတ်၏ သမိုင်းကြောင်းများ ဖြစ်၏။

အင်ပါယာကြီး သုံးခု တည်ထောင်ခဲ့သည့် သမိုင်းကြောင်းများ ပါဝင်သော်လည်း တာ့ရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံနှင့် ပတ်သက်သော သမိုင်းကြောင်းများမှာမူ အတော်လေး ဗလာဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အခြားအချက် တစ်ချက် ရှိသေးသည်။ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ သမိုင်းသည် ဒဏ္ဍာရီများကို အထူး ဆန့်ကျင်ပြီး ပါးစပ်ရာဇဝင်များကိုလည်း ဆန့်ကျင်၏။

ထို့ကြောင့် သူတော်စင် ကျောင်းတော် ကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကို အပြည့်အဝ ငြင်းပယ်ထား သောကြောင့် သမိုင်းကြောင်း အများအပြားမှာ တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်နေသည်။

သို့ပေမည့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယွင်ကျုံးဟဲ့ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးမှသာ အရှေ့ဘက်လောက တစ်ခုလုံး၏ သမိုင်းကြောင်းကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့၏။

အလွန် အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သက်ဆိုင်ရာ စာအုပ်များတွင် သူ့အကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က တာ့ယန် အင်ပါယာဟောင်း မှတ်တမ်းဖြစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရေးသားခဲ့သော ကဗျာများ ပါဝင်ကာ ကဗျာ သုံးပုဒ်ခန့် မှတ်တမ်းတင်ခံထားရပြီး သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက် သုံးခုလည်း ပါဝင်၏။

ပထမ သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက်မှာ တာ့ကျိုး အင်ပါယာ ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင် ကွယ်လွန်ခြင်းတွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့ တိုက်ရိုက် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက်မှာ တာ့ကျိုး အင်ပါယာ ပျက်စီးချိန်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့က တာယင် အင်ပါယာ ဟေးလုံထိုင်မှ သူလျှိုဖြစ်ကြောင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

တတိယ သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက်မှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့ မိသားစုထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာပြီး တာ့ရှ ဧကရာဇ်က ယန်ချင်ဝမ် အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤခံစားချက်က အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။ သူသည် စာအုပ်ထဲမှ ဇာတ်ကောင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့၏။

သို့ပေမည့် စာအုပ်ထဲတွင် သူ့အပေါ် အကဲဖြတ်ချက်က မမြင့်မားဘဲ အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော ဇာတ်ကောင် တစ်ဝက်ခန့် ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း စာပေများကို ကျွမ်းကျင်ကာ အကြံအစည်များကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျကာ သစ္စာဖောက် အမတ်များ စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းနိုင်သည်ဟု ပြောထားသည်။

သေချာပေါက် ယွင်ကျုံးဟဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်က အလွန် တိုတောင်းသောကြောင့် ဤစာအုပ်များကို ရေးသားနေဆဲဖြစ်ပြီး တရားဝင် အသုံးမပြုရသေးပေ။

သို့ပေမည့် ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဆိုသော ဇာတ်ကောင်အကြောင်းကို တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ ပညာရှင်များက အထူး လေ့လာထားပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်ကျနေသော ဇာတ်ကောင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ကောက်ကျစ်သူဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ သမိုင်းစာအုပ်များတွင် ဝိသေသလက္ခဏာ တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းမှာ အရှေ့ဘက်လောကမှ အရာအားလုံးကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားသည့် သဘောထားဖြင့် ချဉ်းကပ်ခြင်း ဖြစ်၏။

အရှေ့ဘက်လောကမှ အရာအားလုံးသည် နောက်ကျနေသည်၊ ယိုယွင်းနေသည်၊ ဟောင်းနွမ်းနေသည်ဟု ယူဆကြသည်။

အပိုင်း (၇၄၄)

သမိုင်းကို လေ့လာချိန်၌ ရှေးလူတို့၏ သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်များနှင့် ကြီးမြတ်သည့် အောင်မြင်မှု များကို အလေးထားကာ ကြည်ညိုလေးစားလေ့ ရှိကြ၏။

သို့ရာတွင် တာ့ယန်အင်ပါယာသစ်မှနေ၍ အရှေ့တိုင်းသမိုင်းကို လေ့လာသောချိန်မှာတော့ အနောက်တိုင်းမီဒီယာများက တရုတ်နိုင်ငံအပေါ် သတင်းရေးသားသကဲ့သို့ပင် ပုံဖျက်ထားသော အမြင်များဖြင့်သာ ရှုမြင်လေ့ရှိသည်။

အချိန်ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ တာ့ယန်အင်ပါယာသစ် တစ်ခုလုံး၌ အရှေ့ဘက်နယ်မြေဟောင်းအပေါ် အထင်သေးမှုများ ကိန်းအောင်းလာခဲ့၏။

လူမျိုးတူ၊ ဘာသာစကားတူ ဖြစ်နေ၍သာ မျောက် ဟု တိုက်ရိုက် မခေါ်ဆိုနိုင်ခြင်းဖြစ်၏။ သို့သော်ငြား တာ့ယန်အင်ပါယာသစ်ရှိ ပြည်သူတို့၏ အမြင်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့မှာ အလွန်နောက်ကျကျန်ရစ်ပြီး မိုက်မဲသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

၁၉ ရာစုကာလ အနောက်နိုင်ငံများတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သော ပညာရှင်များက မန်ချူးခေတ်မှ စာပေ ပညာရှင်များအား ကြည့်မြင်သည့် အမြင်မျိုးနှင့် ဆင်တူသည်။ ကျစ်ဆံမြီးထားရှိပြီး ပါးစပ်ဖျားမှ စာပေစကားများကိုသာ အမြဲရွတ်ဆိုကာ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းပြီး မိုက်မဲလွန်းသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြ၏။

‘အခု ဒီအမွေးမရှိတဲ့ မျောက်က တာ့ယန်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးကို အနိုင်ယူမယ်လို့ ပြောနေတာလား။ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းပြီး အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ စကားပဲ။’

ချက်ချင်းဆိုသလို ချောမောသော အမျိုးသား တစ်ဦး ထွက်လာသည်။

“ကျုပ် နာမည် လီတောက်ချီ ပါ။ အင်ပါယာ တတိယ စာသင်ကျောင်းရဲ့ ပါမောက္ခ ဖြစ်ပြီး ဒီနှစ် အသက် သုံးဆယ့်ငါးနှစ်ပါ။” ဤအမျိုးသား ထွက်လာသည်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်လိုက်၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဤလူကို သိသည်။ သူသည် အင်ပါယာ၏ အထူးချွန်ဆုံး လူငယ် သင်္ချာပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အသက် နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်တွင် အင်ပါယာ ပထမ စာသင်ကျောင်း၏ ပါရဂူ ဖြစ်လာခဲ့ကာ အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် အင်ပါယာ တတိယ စာသင်ကျောင်း၏ ပါမောက္ခ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သေချာပေါက် သူ့တွင် နောက်ထပ် အဆင့်အတန်း တစ်ခု ရှိသေးပြီး ၎င်းမှာ ဒုတိယ ကျောင်းအုပ် ကျီးချင့်ကို ကြည်ညိုသူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။

သို့ပေမည့် သူ အောင်မြင်လာချိန်တွင် ကျီးချင့်သည် အိမ်ထောင်ကျနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ တော်ဝင်မိသားစု နောက်ခံကြောင့် အခြေခံအားဖြင့် အပြင်လူနှင့် လက်ထပ်မှာ မဟုတ်ပေ။

တော်ဝင်မိသားစုဝင် အတော်များများသည် မိမိတို့၏ သွေးကြောကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် တော်ဝင်မိသားစု အချင်းချင်းသာ လက်ထပ်လေ့ ရှိကြပြီး သေချာပေါက် ဆွေမျိုးနီးစပ် လက်ထပ်ခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက် မျိုးဆက် လေးဆက်အတွင်း ဆွေမျိုးများနှင့် လက်ထပ်ခွင့် မပြုချေ။

အသက် နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ် အရွယ်တွင် ပါမောက္ခ လီတောက်ချီ သည်လည်း အိမ်ထောင်ကျခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူမှာ အမျိုးသမီး စစ်အရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မိသားစု အသီးသီး ရှိနေသော်လည်း ဤအရာက ပါမောက္ခ လီတောက်ချီကို ဒုတိယ ကျောင်းအုပ် ကျီးချင့်အား ဆက်လက် ချစ်မြတ်နိုးနေခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဆိုသော ဤပျော်တော်ဆက်ယောက်ျား လူရွှင်တော်လေးက ကျီးချင့်ကို လက်ထပ်လိုက်ခြင်းသည် ကျောင်းအုပ် လီတောက်ချီ ကို အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယခုအခါ ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဆိုသော ဤလူရွှင်တော်လေးက တာ့ယန် အင်ပါယာသစ် တစ်ခုလုံးကို လူသိရှင်ကြား စိန်ခေါ်ရဲရုံသာမက တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ အောင်မြင်မှုများ အားလုံးကိုပါ အထင်သေးနေသည်လား။

“ယွင်ကျုံးဟဲ့... ခင်ဗျားကို ကျုပ် သိတယ်။”

လီတောက်ချီက ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားဆီမှာ အရှေ့တိုင်းလောက အမျိုးသားတွေရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေ အားလုံး ရှိနေတယ်။ ခင်ဗျားတို့က ကုန်ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းအားကို မဖွံ့ဖြိုးစေဘူး၊ နောက်ကျပြီး မိုက်မဲတယ်၊ နတ်ဘုရားတွေလို ဟန်ဆောင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ခံရတဲ့ သခင်ဆိုပြီး အော်ဟစ်နေကြတယ်။

နောက်ကျနေတဲ့ စာမေးပွဲ စနစ်ကိုပဲ သုံးပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား စာပေတွေနဲ့ ပြည်သူတွေကို ဖိနှိပ်ပြီး မိုက်မဲအောင် လုပ်နေကြတယ်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့... ခင်ဗျားက ဘာတတ်လဲ။ စာပေစကား နည်းနည်းလောက် ရေးတတ်တယ်၊ ဟန်ဆောင်နေတဲ့ ကဗျာ နည်းနည်းလောက် ရေးတတ်တယ်၊ အကြံအစည်တွေ၊ နိုင်ငံရေး အာဏာကစားပွဲတွေပဲ တတ်တယ်။”

လီတောက်ချီက အေးစက်စွာ ဆက်ပြောလိုက်၏။ “စက်ဝိုင်း ဖြတ်ပိုင်း သီအိုရီ (Pi) ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျား သိလား။ ပိုက်သာဂိုးရတ် သီအိုရီ ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျား သိလား။ ယုတ္တိဗေဒ ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျား သိလား။ မက်တာဖစ်ဆစ် (Metaphysics) ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျား သိလား။ နှိုင်းရဝါဒ (Relativism) ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျား သိလား။

အလင်းနဲ့ အရိပ် ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျား သိလား။ အလင်းပညာ (Optics) ဆိုတာ ဘာလဲ ခင်ဗျား သိလား။ နေရောင်ခြည်မှာ အရောင် ဘယ်နှမျိုး ရှိလဲ ခင်ဗျား သိလား။ နေက ဘယ်လောက်ကြီးလဲ ခင်ဗျား သိလား။ လက ဘယ်လောက်ကြီးလဲ ခင်ဗျား သိလား။ “

ပါမောက္ခ လီတောက်ချီ က အဆက်မပြတ် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ယွင်ကျုံးဟဲ့... ခင်ဗျား ဘာမှ မသိဘူး။ ခင်ဗျား ဘာမှ နားမလည်ဘူး။ ခင်ဗျားက စာပေစကားတွေပဲ ပြောတတ်တယ်၊ ငိုယိုပြီး ညည်းတွားနေတတ်တယ်။ တကယ်ကို နံစော်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားက အမွေးမပေါက်သေးတဲ့ မျောက်တစ်ကောင်ပဲ၊ ခုန်ပေါက်နေတဲ့ လူရွှင်တော် တစ်ယောက်ပဲ။

ယွင်ကျုံးဟဲ့... ခင်ဗျားးက အရှေ့ဘက်လောကဟောင်းက လာတာ၊ နောက်ကျပြီး ယိုယွင်းနေတယ်။ တာ့ရှန်း မိစ္ဆာနိုင်ငံက ခင်ဗျားရဲ့ အရှေ့ဘက်လောကကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လို့ ခင်ဗျား တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်ကို ထွက်ပြေးလာတာ။

ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားကို ခိုလှုံခွင့် ပေးခဲ့တယ်။ ဒါဆို ခင်ဗျားက ကမ္ဘာသစ်ရဲ့ နေရောင်ခြည်နဲ့ လေကို ကောင်းကောင်း ခံစားပြီး ကောင်းကောင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲသင့်တယ်။ ကျုပ် ပြောပြတဲ့ ဒီအသိပညာသစ်တွေကို ကောင်းကောင်း သင်ယူသင့်တယ်။ နေရာတကာမှာ လျှောက်သွားပြီး ဟန်ရေးပြနေဖို့ မဟုတ်ဘူး။

စောစောက ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြောပြခဲ့တဲ့ အသိပညာ အများအပြားဟာ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်မှာ ကလေးတွေတောင် သိကြတယ်။ ဒီအမှန်တရားတွေကမှ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။ ခင်ဗျား သင်ယူခဲ့တဲ့ ဟောင်းနွမ်းပြီး ယိုယွင်းနေတဲ့ အရာတွေက လုံးဝ တန်ဖိုး မရှိဘူး။ အဲတာတောင်မှ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး စာအုပ်ငါးလှည်းစာ တတ်တယ်လို့ ထင်နေသေးတာလား။ တကယ်ကို ရယ်စရာ ကောင်းတယ်၊ အရှက်မရှိဘူး၊ သနားစရာကောင်းတယ်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့... ကျုပ်တို့ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်က ခင်ဗျားကို သနားတယ်၊ သနားလို့ လက်ခံထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အခု ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ကို လာစိန်ခေါ်ချင်သေးတယ်လား။ အောင်မြင်မှု အားလုံးမှာ ကျုပ်တို့ကို အနိုင်ယူမယ်လို့ ပြောနေသေးတယ်လား။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။

ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့နဲ့ နယ်ပယ် အားလုံးက အသိပညာနဲ့ စွမ်းအားတွေကို ယှဉ်ပြိုင်ချင်တာလား။ ခင်ဗျား တန်လို့လား။ ခင်ဗျား တန်လို့လား။ အရှေ့ဘက်လောကဟောင်းက လာတဲ့ လူရွှင်တော်... ခင်ဗျားရဲ့ ဘောင်းဘီကို သေချာ ဝတ်ထား၊ ခင်ဗျားရဲ့ အမြီး ပေါ်မလာစေနဲ့။

ယွင်ကျုံးဟဲ့... ကျုပ်တို့ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်က တက်ကြွတယ်၊ သန့်ရှင်းတယ်။ ခင်ဗျားလို ကြွက်ချေး တစ်တုံးကြောင့် ကျုပ်တို့ရဲ့ ဟင်းတစ်အိုးလုံးကို မဖျက်ဆီးပါစေနဲ့။ ပြီးတော့ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ် တစ်ခုလုံးက လူတိုင်းကို စိန်ခေါ်မယ်လို့ ပြောနေသေးတယ်။ ကျုပ်တို့က ဘာလို့ ခင်ဗျားကို လက်ခံရမှာလဲ။

ကျုပ်တို့ အရမ်း အလုပ်များတယ်။ အင်ပါယာကို တည်ဆောက်ရမယ်၊ ပညာရပ်တွေကို လေ့လာရမယ်။ လူရွှင်တော် တစ်ယောက်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ခင်ဗျား အရှေ့ဘက်လောကမှာ ရှိနေတုန်းက လမ်းပေါ်က ခွေးတစ်ကောင်က ထွက်လာပြီး ခင်ဗျားကို စိန်ခေါ်ရင် ခင်ဗျားက လက်ခံမှာလား။ “

ဤပါမောက္ခ လီတောက်ချီ သည် တစ်ဟုန်ထိုး အများကြီး ပြောလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်...”

“ပါမောက္ခ လီ ပြောတာ ကောင်းတယ်။” အောက်ဘက်ရှိ လူတစ်သောင်းကျော်က လက်ခုပ်တီးကာ အားပေးလိုက်ကြ၏။

“ဟုတ်တယ်။ ပါမောက္ခလီ ပြောတာ အရမ်း ကောင်းတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ပြောတာ အရမ်း မှန်တယ်။ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ဘာလို့ လက်ခံရမှာလဲ။ ဝင်ခွင့်လက်မှတ် တစ်ခုတော့ လိုအပ်မှာပေါ့။ ဒါဆို ပါမောက္ခ လီတောက်ချီ ကို မေးပါရစေ။ ကျုပ် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲမှ ခင်ဗျားတို့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာလဲ။”

လီတောက်ချီက ဖြေလိုက်၏။ “ဒါဆိုရင် အရင်ဆုံး ခင်ဗျားက မျောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြရမယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ကျုပ်က မျောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ဘယ်လို သက်သေပြရမလဲ။”

လီတောက်ချီက ဖြေလိုက်၏။ “လူတွေက အသိပညာကို တတ်ကျွမ်းပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကို နားလည်လာရင် မျောက် မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ အသိပညာက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ ရှစ်နှစ်တာ အခြေခံ ပညာရေးမှာ ကြီးမားတဲ့ စာမေးပွဲကြီး တစ်ခု ရှိတယ်။

ဒီစာမေးပွဲကြီးက လူတိုင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးတာပဲ။ ခင်ဗျား သွားပြီး စာမေးပွဲကြီးကို ဖြေကြည့်ပါလား။ အမှတ် အရမ်း ကောင်းဖို့ မလိုပါဘူး၊ အောင်ရုံလေးဆိုရင်၊ အောင်မြင်စွာ ဘွဲ့ရနိုင်ရင် ရပါပြီ။”

‘ဪ... ဒါက အလယ်တန်း စာမေးပွဲ ဒါမှမဟုတ် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲနဲ့ တူတာပေါ့။’

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ဒီစာမေးပွဲကြီးက ဘယ်အချိန် ရှိမှာလဲ။”

“နောက်လအနည်းငယ် နေရင်...” ပါမောက္ခ လီတောက်ချီက ဖြေလိုက်၏။

“တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျုပ်မှာ အဲဒီလောက် အချိန်မရှိဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန် တာ့ယန် အင်ပါယာမှာ အမြင့်ဆုံး စာမေးပွဲကြီး ရှိတယ်လို့ ကျုပ် ကြားတယ်။”

လီတောက်ချီက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။ “ယွင်ကျုံးဟဲ့... ခင်ဗျား လမ်းလျှောက်တာတောင် မတတ်သေးဘဲ ပျံချင်နေပြီလား။ မနက်ဖြန် စာမေးပွဲကြီးက အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးရဲ့ အမြင့်ဆုံး စာမေးပွဲပဲ။ အင်ပါယာ စာမေးပွဲလို့ ခေါ်ပြီး အောင်မြင်တဲ့သူက အင်ပါယာရဲ့ ပါရဂူ ဖြစ်လာမှာ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့ နားလည်၏။ ဤကမ္ဘာတွင် ပညာရေးသည်လည်း လူတန်းစား ခွဲခြားထားသည်။ ရှစ်နှစ်တာ အခြေခံ ပညာရေး အပြီးတွင် စာမေးပွဲကြီး ဖြေဆိုရပြီး အညံ့ဆုံး ကျောင်းသားများက တိုက်ရိုက် ဘွဲ့ရကာ အခြေခံ နိုင်ငံသားများ ဖြစ်လာကြသည်။

အနည်းငယ် တော်သော ကျောင်းသားများက သက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်များကို သွားရောက် သင်ယူကြသည်။ အတော်ဆုံး ကျောင်းသားများသာလျှင် အင်ပါယာ၏ စာသင်ကျောင်းကြီးများကို ဖြေဆိုခွင့် ရရှိကြပြီး ခေတ်သစ် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲနှင့် ဆင်တူ၏။

တာ့ယန် အင်ပါယာသစ် တစ်ခုလုံးတွင် အဆင့်မြင့် စာပေနှင့် သိုင်းပညာ စာသင်ကျောင်းများ စုစုပေါင်း ရှစ်ကျောင်းသာ ရှိသည်။

နှစ်စဉ် ကျောင်းသား လက်ခံမှု သုံးသောင်းထက် မကျော်လွန်ဘဲ ဝင်ခွင့်ရနှုန်း ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အောက်သာ ရှိသောကြောင့် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း စာမေးပွဲထက် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်သည်။ ဝင်ခွင့်ရပြီးပါက အားလုံးကို တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။

တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ အနေဖြင့် အင်ပါယာ၏ အစိုးရအလုပ်များကို ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆက်လက် ပညာသင်ကြားလိုပါက ပိုမို မြင့်မားသော စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရမည် ဖြစ်ပြီး ဘုရင် စာမေးပွဲ ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

အောင်မြင်သူ အားလုံးကို မဟာဘွဲ့ရများဟု ခေါ်ဆိုသည်။ အမြင့်ဆုံး စာမေးပွဲကိုမူ အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ဝင်ခွင့်ရသူများကို ပါရဂူများဟု ခေါ်ဆို၏။

အင်ပါယာ ပါရဂူ ဆိုသည်မှာ တာ့ယန် အင်ပါယာသစ်၏ အမြင့်ဆုံး ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ ကျူ့ယွီယန်သည် ဤဘွဲ့ထူးဂုဏ်ပုဒ်ကို ရရှိထားသောကြောင့် ယခုအခါ သူမသည် တုန်းကျိုး စာသင်ကျောင်း၏ ပါမောက္ခ ဖြစ်နေသော်လည်း အခြားသူများက သူမကို ပညာရှင် ကျူ့ယွီယန် ဟု အမြဲ ခေါ်ဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာ ပါရဂူ ဆိုသည်မှာ အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်ကျက်သရေပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်စဉ် အင်ပါယာ စာမေးပွဲ ဝင်ရောက် ဖြေဆိုသူ ငါးထောင်ခန့် ရှိပြီး မဟာဘွဲ့ရများသာ အင်ပါယာ စာမေးပွဲကို ဝင်ရောက် ဖြေဆိုခွင့် ရှိသည်။ ဝင်ခွင့်ရနှုန်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် လူငါးရာခန့်သာ ရှိ၏။

ဤစာမေးပွဲ၏ အခက်အခဲကို တွေးကြည့်နိုင်ပြီး ငရဲပြည် အဆင့်ဖြစ်၏။ ဤအရာက စာစီစာကုံး ရေးရသည် မဟုတ်ဘဲ မည်သည့် ကံကောင်းမှုမျိုးမှ မရှိပေ။ ပါရမီရှင် မဟုတ်ပါက ဤအင်ပါယာ ပါရဂူဘွဲ့ကို ရရှိရန် အခြေခံအားဖြင့် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

လီတောက်ချီနှင့် ကျီးချင့်တို့ ယွင်ကျုံးဟဲ့ရှေ့တွင် ဤမျှလောက် အထက်စီးဆန်နေရခြင်းမှာ သူတို့၏ ဉာဏ်ရည်နှင့် ဗဟုသုတက သူ့ကို အပြည့်အဝ အနိုင်ယူထားသည်ဟု ထင်မြင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အင်ပါယာ ပါရဂူများ ဖြစ်ကြပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ ပညာအရည်အချင်းကိုမူ မူလတန်း ကျောင်းသားလောက်ပင် မရှိဘဲ မိုက်မဲလှသည်ဟု သူတို့ ထင်နေကြ၏။