အခန်း ၅

အပိုင်း (၅)

ဟန်လင်းကျောင်းတော်မှ စကားပြောမှတ်တမ်းကို တော်ဝင်စာကြည့်ဆောင်သို့ အလျင်အမြန်ပင် ဆက်သလိုက်လေ၏။

စားစရာ ဖရဲသီးအသစ်များ ရှိသည်ဟု တွေးထင်မိသဖြင့် အရှင်မင်းကြီးသည် သူ့ကို ခေါင်းကိုက်ရစေသည့် လျှောက်တင်လွှာများကို ဘေးသို့ ချထားလိုက်တော့သည်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် စိတ်အပန်းဖြေရန် ဖရဲသီးအချို့ စားသုံးလိုသော်လည်း အဆုံး၌ ထိုမိန်းကလေးငယ်နှင့် system တို့သည် အဝါစာ အကြောင်းအရာများသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

အရှင်မင်းကြီး: "..."

ဤသည်မှာ သူ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော ကိုယ်လုပ်တော်နှင့် ပျော်ပါးနေစဉ် ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်ကာ အရေးပေါ်ကိစ္စအတွက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်ရသည့် ခံစားချက်နှင့် မည်သို့များ ကွာခြားပါသနည်း။

လွန်လွန်းလှ၏။ တော်တော့်ကို လွန်လွန်းလှပါပေ၏။

မဟုတ်သေးပါဘူး။ သူတစ်ယောက်တည်းတော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေ၍ မဖြစ်ချေ။

အရှင်မင်းကြီးသည် မှတ်တမ်းအား သူ၏ အပါးတော်မြဲ ကုန်းကုန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ချန်ကျို့။ ဒါကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်”

ထိုမှတ်တမ်းအား ပထမဆုံး လက်ခံရရှိသူများမှာ သာ့ရှန်းမင်းဆက်၏ မင်းဆရာကြီး၊ နန်းတွင်းအမတ်ချုပ်နှင့် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု ညွှန်ကြားရေးမှူး အစရှိသည့် ပထမအဆင့်မှူးမတ်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

ထိုသူတို့သည် အရှင်မင်းကြီး၏ လူယုံတော် ချန်ကျို့မှ ပေးပို့သော စာရွက်စာတမ်းများသည် အလွန်အရေးကြီးရမည်ဟု ထင်မှတ်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဖွင့်ဖတ်လိုက်ကြ၏။ "..."

နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး မဖွယ်မရာ အကြောင်းအရာတွေပါလား။

သူတို့သည် အရှင်မင်းကြီးအား ဤသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့သည် စိတ်ထဲ၌ ဒေါသတကြီး ရှုတ်ချနေကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာမူ ရိုးသားစွာပင် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ နောက်ဆက်တွဲ မရှိတော့သည်ကို ရုတ်တရက် သိရှိသွားကြတော့၏။

ဟုတ်ပေ၏။ မဖွယ်မရာ အကြောင်းအရာများသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ချူဟွားသည် အရွယ်မရောက်သေးသူဖြစ်ပြီး အဝါစာ အကြောင်းအရာများကို နားထောင်၍ မရသောကြောင့် နားမထောင်ခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့ဖတ်လိုက်ရသော တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသော တော်ဝင်အစောင့်များမှ ကြားသိပြီး မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အရာများ ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့်မှူးမတ်များ: "..."

တော်ဝင်အစောင့်တွေကို အဝါစာ မရေးခိုင်းထားလို့များလား။ သူတို့တွေကလဲ ကြားရသမျှကို စကားလုံးတစ်လုံးမကျန် မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်ကြတာ တကယ့်ကို စိတ်ရောကိုယ်ပါ တာဝန်ကျေပွန်လွန်းလှပါပေတယ်။

တော်ဝင်အစောင့်တွေကို ရေးခွင့်ပေးလိုက်ပါတော့လား။ သူတို့ခမျာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပဲ နားထောင်ရသေးတယ်လေ။ ယခင်မင်းဆက်ရဲ့ နောက်ဆုံးဧကရာဇ်က အရက်ကန်နှင့် အသားတောထဲမှာ ချောမောလှပသောတဲ့ မိန်းမပျို၃၀နဲ့ ဘယ်လိုဘယ်ပုံ ပြုခဲ့လဲဆိုတာ သိမြင်ရဖို့ အသည်းတယားယား ဖြစ်နေရပြီ။ စိတ်ဝင်စားမှု အမြင့်ဆုံး ရောက်သွားမှ ရုတ်တရက်ကြီး နောက်ဆက်တွဲ မရှိတော့ဘူးတဲ့လား။

တစ်ပိုင်းတစ်စနှင့် ချန်ထားခံရပြီး ရှေ့ဆက်တိုး၍မရ နောက်ပြန်ဆုတ်၍မရသည့် ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် မချိတင်ကဲ ဖြစ်ရလေသည်။ သူတို့သည် အရှင်မင်းကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အများကြီး မှန်းဆစရာမလိုဘဲ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နားလည်သွားကြတော့သည်။ - ငါကိုယ်တော် စိတ်ပျက်နေရတာလေ။ မောင်မင်းတို့က ဘာလို့ အဆင်ပြေနေရမှာလဲ။

အရှင်မင်းကြီးသည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် အသေးအဖွဲကိစ္စများကို အရေးလုပ်တတ်ပြီး အကျင့်မကောင်းသူဖြစ်ကာ သူတို့အား ဒုက္ခပေးနေလေ၏။

အရေးကြီး ပထမအဆင့်မှူးမတ်များသည် ကြိတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကြကာ အဝါစာ စာရွက်စာတမ်းများကို ပထမအဆင့်မှူးမတ်များထံသို့ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ကြလေသည်။

သူတို့မှာ စိတ်ပျက်နေကြသည်တွင် အခြားသူများကို အဘယ့်ကြောင့် အဆင်ပြေနေခွင့် ပေးနိုင်ပါမည်နည်း။

ပထမအဆင့်မှူးမတ်များ: "..."

သူတို့သည် အဝါစာ စာရွက်စာတမ်းများကို မြင်သည်နှင့် ထိုသူတို့၏ ဆိုးယုတ်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိသွားကြပြီး ထို့နောက်တွင်မူ အရေးကြီး ဒုတိယအဆင့်မှူးမတ်များထံသို့ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ကြသည်။

အရေးကြီး ဒုတိယအဆင့်မှူးမတ်များ: "..."

စာရွက်စာတမ်းများသည် တစ်ယောက်မှ ဆယ်ယောက်၊ ဆယ်ယောက်မှ တစ်ရာသို့ လက်ဆင့်ကမ်းသွားကြသည်တွင် နစ်နာသူအရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာတော့သည်။

အဆုံးတွင်မူ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ချေ။

ချူဖျင် အပါအဝင်ပင်။

သူသည် ချူဟွား၏ ဖခင်အရင်း ဖြစ်သောကြောင့် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနမှ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အလှည့်ကျ ‘ဂရုစိုက်ခြင်း’ ကို ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ထိုမှတ်တမ်းတစ်ခုတည်းကိုပင် အကြိမ်အနည်းငယ် ဖိအားပေးခံရကာ ဖတ်ရှုခဲ့ရပြီး အဓိကကျသော အပိုင်းများမှာလည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ချူဖျင်: "..."

သူသည် မှတ်တမ်းကို ပိတ်ကာ သားကောင်များ ဖြစ်မလာသေးသည့် အခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်စဉ်တွင် သူသည် ဤသို့ တွေးလိုက်သေးသည်။ - အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သေးနှုတ်တဲ့စိတ်သဘောထားနဲ့ မကောင်းတဲ့စိတ်ကူးတွေက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ဒီလောက် ပြန့်နှံ့သွားရတာတုံး။

မကြာမီတွင် တော်ဝင်စာကြည့်ဆောင်၌ အလုပ်လုပ်နေသော အရှင်မင်းကြီးသည် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်မှူးမတ်အားလုံး၊ ခွင့်ယူပြီး အိမ်တွင်ရှိနေသူများ အပါအဝင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမှ နန်းစောင့်တပ်မှူး၏လက်ထဲက မလွတ်မြောက်ကြောင်း သိရှိသွားလေတော့သည်။ သူသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး ဘုရင်တစ်ပါး၏ ပုံရိပ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"ဟားဟားဟား ... ချူဟွားကို သူ့အစ်ကိုကြီးကိုယ်စား ညီလာခံ တက်ခိုင်းတာက တကယ်ပဲ ငါ့ဘဝမှာ ဉာဏ်အရှိဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ”

အပါးတော်မြဲ ကုန်းကုန်း ချန်ကျို့: "..."

နန်းစောင့်တပ်မှူး: "..."

အရှင်မင်းကြီး၊ ရုန်းကန်ဖို့တောင် မကြိုးစားတော့ဘူးလား။ ဒါက ဂုဏ်ယူစရာကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ဘူးနော်။

စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပြီး အရှင်မင်းကြီးက မိန့်လေတော့သည်။

"အဲဒီရှေးရိုးစွဲသမားတွေက ငါ့ကို အမြဲတမ်း ဒီလိုလာပြောလိုက် ဟိုလို လာပြောလိုက်နဲ့လေ။ အထူးသဖြင့် အဲ့ဒီ မှူးမတ်အိုကြီးတွေပေါ့။ သူတို့က အသက်ကြီးတာရယ်၊ ယခင်မင်းကြီးက ငါ့ဆီမှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လူယုံတော်တွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာရယ်ကို အားကိုးပြီး အမြဲတမ်း တိုင်ကို ခေါင်းနဲ့ဆောင့်ပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေကြတာ”

"တခြားသူတွေက သူတို့ရဲ့အားနည်းချက်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားမှာစိုးလို့ သူတို့က နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးကို ရေထဲဆွဲချပြီး လူတိုင်းကို ရေစီးကြောင်းနဲ့အတူ ပါးပါးနပ်နပ် နှုတ်ပိတ်ခဲ့ကြတာ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဘယ်သူက အားနည်းချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားမလဲဆိုတာကို သူတို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား။ ငါက သူတို့ကို လက်ဆင့်ကမ်းခိုင်းတာပါလို့ သူတို့က ပြောရဲလို့လား။ ဟားဟား”

အပါးတော်မြဲ ကုန်းကုန်း ချန်ကျို့: "..."

နန်းစောင့်တပ်မှူး: "..."

သူတို့တွေ တကယ်ပဲ မပြောဝံ့ပါဘူး။

ဘယ်အမတ်မင်းကများ ဘုရင်မင်းမြတ်ကို အသရေဖျက်ဝံ့ပါ့မလဲ။

ထို့အပြင် အရှင်မင်းကြီးသည် ချူဟွားနှင့် system အကြားမှ စကားပြောဆိုမှုကိုသာ ဝန်ကြီးများနှင့် မျှဝေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မီတာ ၅၀ ထက် ပိုဝေးသောနေရာမှ သူတို့သည် လူတစ်ယောက်၏ စကားပြောဆိုမှုကို မကြားနိုင်ပေ။ လျှို့ဝှက်တော်ဝင်သူလျှိုများကသာ ချောင်းမြောင်းနားထောင်ပြီး မှတ်တမ်းတင်ကာ တော်ဝင်စာကြည့်ဆောင်သို့ ဆက်သခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ အရှင်မင်းကြီးသည် ဖတ်ရှုပြီးနောက် လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သူတို့သည် အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို မတော်တဆ လွတ်သွားမည် စိုးသောကြောင့် နေ့စဉ် စကားစမြည်ပြောဆိုမှုများကိုပင် ဖတ်ရှုရပြီး ယနေ့သည်လည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

မရိုးဖြောင့်သူမှာ အရှင်မင်းကြီးပင် ဖြစ်နေသေးသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။

အရှင်မင်းကြီးသည် စိတ်ကြည်လင်နေလျှင် လူများကို ဆုချီးမြှင့်လိုသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလေ့အကျင့်ဖြစ်၏။

သူ၏နှုတ်တော်မှ ဖွင့်ဟမပြောရသေးခင်မှာပင် ကျုံ့ဝင်နေသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာတော့သည်။ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး၏ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရသော ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာတိုက်။ အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်မှူးမတ်အားလုံး သိရှိပြီးဖြစ်သော အလွန်ဆင်းရဲနွမ်းပါးနေပြီဖြစ်သည့် ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာတိုက်... အရှင်မင်းကြီး၏ အပြုံးသည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ ထားလိုက်ပါတော့လေ။ ချွေတာလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ်။

သည်နေ့တွင် ချူဟွားသည် ခက်ခဲလှသည့် အလုပ်ချိန်ကို ကျော်ဖြတ်ရန်အတွက် တရားမဝင်သမိုင်းကို အားကိုးခဲ့ရသည်။

အိမ်သို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူမသည် ချောမောလှပကြသည့် အစေခံမလေးများ၏ ပြုစုမှုကို ခံယူပြီး ငှက်သိုက်ရည်တစ်ခွက် သောက်သုံးကာ စာရင်းစာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်ရှုရန် ထလာခဲ့သည်။ စာရင်းကို စစ်ဆေးနေစဉ်တွင် သူမသည် တစ်ယောက်ထဲ စကားပြောလိုက်၏။ - အချိန် နီးလာပါပြီ။ ဒီရက်နည်းနည်းလေးကိုပဲ ကျော်ဖြတ်လိုက်။

မိမိကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ခြယ်သပေးခြင်းဖြင့်သာ သူမသည် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော နေ့စဉ် စာရင်းညှိနှိုင်းမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေလိမ့်မည်။

သိပ်မဝေးလှသည့်နေရာက ပင်မခြံဝင်းထဲတွင်။ ရှားရှားပါးပါး အခါသမယတစ်ခုတွင် ချူဖျင်သည် နန်းတွင်းမှ ပြန်လာပြီးနောက် စာကြည့်ခန်းသို့ မသွားဘဲ ဝမ်သခင်မထံသို့ လာခဲ့လေသည်။ ဝမ်သခင်မကလည်း သူ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာနှင့် ဂရုတစိုက် ပြုစုပေးလေ၏။

သူမသည် အလွန်လှပသော မျက်နှာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ သားဖြစ်သူ ချူချင်းသည် အသက် ၂၀ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အသက် ၂၀ဝန်းကျင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် ချူဟွားနှင့် အပြင်ထွက်သည့်အခါ လူအများက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ညီအစ်များဖြစ်သည်ဟု ပြောလျှင်ပင် ယုံကြည်ကြပေလိမ့်မည်။

ချူဖျင်သည် ဝမ်သခင်မကို မြင်တိုင်း သူမ၏ရုပ်သွင်လေးကြောင့် နည်းနည်းလေး စိုးရိမ်စိတ် မဝင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူသည် အရည်အချင်းနှင့် ရုပ်ရည်တွင် သာမန်မျှသာဖြစ်သည့် မိမိက ဤမျှလှပပြီး ကောင်းမွန်သော သခင်မတစ်ယောက်နှင့် ပေါင်းဖက်ရခြင်းမှာ သူမအတွက် အနည်းငယ် အချည်းနှီး ဖြစ်လေခြင်းဟု အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့မိသည်။

အဟမ်း။ တကယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ။

သူသည် တရားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးရန် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အဆင့် ၅ အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

ချူဖျင်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို သတိပေးလိုက်၏။ သူ၏ ရုံးဝတ်စုံ၊ ရုံးထုပ်နှင့် ရုံးဖိနပ်များကို ချွတ်၍ သာမန်အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ဇနီးနှင့် သီးသန့်စကားပြောဆိုရန် အချက်ပြတစ်ခုပင်။

အခန်းထဲမှ အထိန်းတော်နှင့် အစေခံမလေးများသည် အလိုက်တသိ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ထွက်သွားသည့်အခါတွင် တံခါးကို ပိတ်ပေးခဲ့ကြသေးသည်။

ချူဖျင်သည် ဝမ်သခင်မ၏ လက်ကိုကိုင်၍ အိပ်ရာပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။ အိပ်ရာသည် အလွန်သီးသန့်ဆန်ဆန် အရာတစ်ခုပင်။ လင်မယားနှစ်ယောက်သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် မကြာခဏ ချစ်တင်းနှောလေ့ရှိပြီး အိပ်ရာထဲတွင် ပြောဆိုသော စကားများသည်လည်း သိပ်မလေးနက်လှပေ။ ချူဖျင်၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်ဖြစ်သည်ကို မြင်သောကြောင့် ဝမ်သခင်မသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

ချူဖျင်သည် ယနေ့ နန်းတွင်း၌ ချူဟွားနှင့် system အကြားမှ စကားပြောဆိုမှုကို ထပ်မံပြောလာခဲ့သည်။ ဝမ်သခင်မသည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြဘဲ ဆက်လက်နားထောင်နေလေသည်။

ပြောပြီးသွားသောအခါ ချူဖျင်က မေးလိုက်၏။ "ဝမ်ဝမ်က ဘာလို့ ကိုယ့်ကို မပြောပြခဲ့တာလဲ”

ဝမ်သခင်မ၏ အမည်ရင်းမှာ ဝမ် ဖြစ်သည်။ သူ၏မိဘများနှင့် သူငယ်ချင်းများက သူ့အား ဝမ်အာဟု ခေါ်ကြသော်လည်း ချူဖျင်တစ်ယောက်တည်းသာ သူမကို ဝမ်ဝမ်ဟု ခေါ်လေသည်။

ဝမ်သခင်မသည် သင့်တင့်သည့် နူးနူးညံ့ညံ့ အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ကာ "ဝမ်ဝမ်က နိုင်ငံရေးကို နားမလည်ပါဘူး။ ပြီးတော့ မှူးမတ်တစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ မလွယ်ကူဘူးဆိုတာကိုလည်း သိပါတယ်။ နိုင်ငံရေးမှာ သခင်ကြီးရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကိုလည်း မျှဝေမပေးနိုင်ပါဘူး။ ကျွန်မက သခင်ကြီးကို အတွင်းဆောင်က အသေးအဖွဲကိစ္စတွေကြောင့် မခံစားရအောင်ဘဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်ဆိုမှတော့ သခင်ကြီးကို ဘာလို့ ဒုက္ခပေးရမှာလဲ”

ယောက်ျားများသည် အပြင်ဘက်က တာဝန်ကို ယူပြီး မိန်းမများသည် အတွင်းဘက်က တာဝန်ကို ယူရမည်။ ဤသည်မှာ ရှေးခေတ်ကတည်းက စံသတ်မှတ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ တခြားမှူးမတ်များ၏ စံအိမ်များမှာလည်း ခြွင်းချက်မရှိပေ။ သခင်မအနည်းငယ်သာ သူတို့၏ခင်ပွန်းများအား အတွင်းဆောင်ကိစ္စများဖြင့် ဒုက္ခပေးလေ့ရှိသည်။

လင်မယားနှစ်ယောက်သည် အလုပ်ကို ခွဲဝေလုပ်ဆောင်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် စိမ်းကားသွားတတ်ကြသည်။

ယခင်က ချူဖျင်သည် လူတိုင်း ဤသို့ပြုမူသည်ကို မြင်သောကြောင့် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ ရှိသည်ဟု တစ်ခါမျှ မထင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယနေ့ နန်းတွင်း၌ သူသည် ချူဟွားမှ သူ၏ငယ်စဉ်က ဒုတိယအစ်ကိုကြီး၏ အသရေဖျက်ခြင်းနှင့် အဘွား၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောကြားသည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။ ချူချင်းနှင့် ဝမ်သခင်မ၏ အကာအကွယ်ပေးသော အမူအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားသည် ဝါးရွှံ့များဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူကျပ်သွားခဲ့သည်။

"ဟွားအာကို ကျောက်စိမ်း ယုန်ရုပ်လေးပေးတာ ချီအာဆိုတာ မင်းသိလား”

ဝမ်သခင်မ: "ကျွန်မ သိပါတယ်”

ချူဖျင်: "အမေ့ကို ရှင်းပြပြီးပြီလား”

ဝမ်သခင်မသည် ပြုံးလိုက်သော်လည်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုခဲ့ပေ။ ချူဖျင်မှ အဖြေကို စွဲစွဲမြဲမြဲ တောင်းဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ရိုးသားစွာသာ ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏အပြုံးမှာမူ ပို၍ပင် ကြီးမားလာခဲ့သည်။

"လူတွေရဲ့နှလုံးသားက ဘက်လိုက်တတ်တယ်။ အမေက ကုန်သည်မျိုးနွယ်ကလာတဲ့ ကျွန်မကို မကြိုက်သလို ကျွန်မမွေးတဲ့ ချင်းအာနဲ့ ဟွားအာကိုလည်း မကြိုက်ဘူး။ အမှန်တရားက အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ပေါ့”

ကံကောင်းစွာပင် ချူသခင်မကြီးနှင့် မောင်းမတို့သည် သူမကဲ့သို့ပင် နားလည်မှုရှိကြသောကြောင့် သူတို့သည် ချူဖျင်ရှေ့၌ မည်သည့်အခါမျှ ရန်မဖြစ်ခဲ့ကြဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ချူဖျင်သည် စိတ်ထဲ၌ ‘အမှန်တရားက အရေးမကြီးပါဘူး’ ဟူသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုမိပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ပိုလို့ပင် ဖိစီးလာတော့သည်။

"ဒီလိုမျိုးကိစ္စတွေ တစ်ခါထက်မက ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဟုတ်တယ် ဟုတ်”

ဤစကား၏ အတည်ပြုနေသော လေသံကို ကြားသောအခါ ဝမ်သခင်မသည် သူမ ဖြေစရာ မလိုတော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ချူဖျင်က သူ၏စိတ်ထဲတွင် သိရှိပြီးသား ဖြစ်နေသည်ဖြစ်ရာ သူမကလည်း အမှန်ပင် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

ချူဖျင်သည် ချူဟွား၏ ‘ပိုက်ဆံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရတဲ့ကိစ္စတွေက ခေါင်းကိုက်စရာ မဟုတ်ဘူး’ ဟူသော စကားနှင့် ဝမ်သခင်မ၏ နှုတ်မှ ထွက်လာသော ဤစကားကို သတိရသွားလေသည်။ ချူဟွားသည် မိခင်ဖြစ်သူ၏ စစ်မှန်သော ဆုံးမဩဝါဒများကို ဆက်ခံခဲ့ကြောင်း ပြသနေလေ၏။

တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ ဝမ်သခင်မသည် ပိုက်ဆံကို ဂရုမစိုက်ချိန်တွင် ချူဟွားသည်လည်း အမှန်တကယ် ဂရုမစိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်တော့ ကပ်စေးနဲပြီး အငြိုးအတေးကြီးလေသည်။

ချူဖျင်သည် သူ၏ဇနီးသည် သူ့နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှ နစ်နာခဲ့ရသည်ကို မတွေးဝံ့ပေ။ သူသည် ဝမ်သခင်မအား ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝမ်ဝမ် နစ်နာခဲ့ရပြီ”

ဝမ်သခင်မ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်နှာဖုံးကဲ့သို့သော နူးညံ့သည့်အပြုံးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ကွာကျသွားတော့သည်။

ချူမိသားစုသို့ လက်ထပ်ပြီး ရောက်မလာခင်က သူမ၏မိခင်က သူမကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။ - သမီးက ကုန်သည်သမီး။ ကုန်သည်တစ်ယောက်ရဲ့ သမီးက ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ သမီးနဲ့ မတူဘူး။ ချူမိသားစုက သမီးကို ငွေကြောင့်လက်ထပ်တာ။ ချူမိသားစုရဲ့ သခင်မကလည်း အမြင်ကျဉ်းပြီး ကိုယ့်လူမှ တော်တယ်လို့ ထင်တဲ့သူ။ လက်ထပ်ပြီး ဝင်သွားတာနဲ့ တချို့နစ်နာစရာတွေ သေချာပေါက် ခံစားရမှာပဲ။ ကံကောင်းချင်တော့ ချူဖျင်က အသိတရားရှိတဲ့သူတစ်ယောက်။ သမီး သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး ဘဝကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေသင့်တယ်။ ငွေဆိုတာက သေသွားတဲ့အခါ ယူသွားလို့ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီတော့ ငွေနဲ့ဖြေရှင်းလို့ရတဲ့ကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီးစိတ်ပူမနေနဲ့။

ချူမိသားစုသို့ လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင် ဝမ်သခင်မသည် မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဆုံးမဩဝါဒများကို အမြဲတမ်း စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားခဲ့လေသည်။ လက်ထပ်ပြီး ခြောက်လအကြာအထိ ကိုယ်ဝန် မရှိသောအခါ ချူဖျင်အား ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက် ယူစေချင်ပြီး အခြေအနေကို ပိုပြီး စည်ကားလာအောင်လုပ်ရန် ပြောလာသည့်အခါမှာပင် သူမသည် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ ပြောသမျှကို အကုန်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ချူဖျင်သည် သူမအား ပွေ့ဖက်ပြီး ‘ဝမ်ဝမ် နစ်နာခဲ့ရပြီ’ ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ယနေ့ သူသည် ထပ်မံ၍ ပြောလာပြန်သည်။

ဝမ်သခင်မသည် ခေါင်းကို မမော့လာချေ။ "သခင်ကြီး အခု သိသွားပြီပဲ။ နောက်ကျမှ စာရင်းရှင်းချင်လို့လား”

"ဘာစာရင်းလဲ” ချူဖျင်သည် အံ့ဩသွားလေသည်။ "ပိုပေးတာက မင်းရဲ့ကြင်နာမှုပဲ၊ ပြန်ယူတာကလဲ ပုံမှန်ပါပဲ။ မင်းက သူတို့ကို ကိုယ်လုပ်တော်တွေနဲ့ တရားမဝင်သားသမီးတွေရဲ့ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးပဲ ပေးတာပဲ။ အဲဒီအတွက် မင်းကို ဘယ်သူမှ အပြစ်တင်လို့မရပါဘူး”

ဤသည်မှာ ဝမ်သခင်မသည် ချူဖျင်ကို လက်ထပ်ရန် ဆန္ဒရှိပြီး အိမ်တော်အတွင်း ငြိမ်းချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ငွေပိုပေးရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်လေသည်။ - လက်မထပ်မီကပင် ကိုယ်လုပ်တော်များ ထားသူများ သို့မဟုတ် ပြည့်တန်ဆာများနှင့်ပင် အိပ်စက်ပြီး သူ၏ကိုယ်လုပ်တော်များကို အလိုလိုက်သော ယောက်ျားအချို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချူဖျင်သည် ပိုပြီး ပုံမှန်ဆန်နေသည်။

"ဟွားအာနဲ့ အမေကကော…"

ဤသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ချူဖျင်သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခဲသွားတော့သည်။

ယခင်က မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ရှေ့၌ ငြိမ်းချမ်းမှုကို အလှဆင်ရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ယခင်က သူသည် သူ၏မိခင်မှ အခြားခြံဝင်းနှင့် ဘုရားကျောင်းသို့ မကြာခဏ သွားရောက်သည့်အချက်ကို သိချင်စိတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏မိခင်သည် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့လေသည်။ တကယ့် အကြောင်းရင်းမှာ သူမသည် ချူဟွားအား မမြင်လိုသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ကို မည်သူ သိရှိပါမည်နည်း။

သာ့ရှန်းသည် တိုင်းပြည်ကို သားသမီးဝတ္တရားဖြင့် အုပ်ချုပ်ခြင်းမရှိသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဘက်လိုက်မှုနှင့် မျက်နှာသာပေးမှု အမှားရှိနေသော်လည်း မည်သည့်မြေးမက မိမိ၏အဘွားကို ‘ဘာမစင်စားဖို့ စဉ်းစားနေတာလဲ’ ဟု ပြောပါမည်နည်း။ ဤကိစ္စသည် မှူးမတ်အားလုံးနှင့် သူတို့ဇနီးများ၏ နားသို့ ရောက်ရှိသွားလောက်ပြီ။ ချူဟွား၏ အနာဂတ်အိမ်ထောင်ရေးကို မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရပါမည်နည်း။

ခေါင်းကိုက်လာသဖြင့် ချူဖျင်သည် ဝမ်သခင်မကို ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ လှဲချလိုက်တော့သည်။ "ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်”

သူသည် ယခင်က အိမ်တွင်းရေးကိစ္စများကို မည်သည့်အခါမျှ စီမံခန့်ခွဲခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် အနာဂတ်တွင်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။ မိသားစုအတွက် လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်ခြင်းပင်။

ဝမ်သခင်မသည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ ပိုပြီး စစ်မှန်သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

ထိုညတွင် ထိုသို့သော စကားဝိုင်းအပြီးတွင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပိုရင်းနှီးသွားသော လူနှစ်ယောက်သည် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ရှိခဲ့ကြပြီး သဘာဝအတိုင်းပင် နောက်ကျမှ ထလာခဲ့ကြသည်။

ချူဟွားသည် လှည်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း အဖေဖြစ်သူက ရောက်လာသည်ကို မတွေ့ခဲ့ပေ။ သူတို့ မထွက်ခွာလျှင် နောက်ကျတော့မည်ကို မြင်နေသဖြင့် သူမသည် လှည်းမောင်းသမားကို သူမကို အရင်ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြောလိုက်ရသည်။

နောက်ကျမှ ထလာသော ချူဖျင်သည် အလျင်စလို လိုက်လာခဲ့သော်လည်း မမီခဲ့ပေ။ ကံကောင်းစွာပင် အစေခံများက ဒုတိယလှည်းတစ်စီးကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

သူသည် နောက်ကျမှ သွားခဲ့ပြီး အခြားမှူးမတ်များ၏ လှည်းများနှင့်အတူ လာနေရသဖြင့် ခရီးမှာ ပို၍ပင် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် စကားများစွာ မဖလှယ်နိုင်မီတွင် နန်းတွင်းညီလာခံအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူသည် သူ၏နေရာသို့ အလျင်စလို သွားခဲ့ရလေသည်။

ချူဟွားကတော့ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူတို့အားလုံးသည် အောက်အဆင့် အလုပ်သမားများ ဖြစ်လေသည်။ အလုပ် နောက်မကျသူ မည်သူရှိဖူးပါသနည်း။

[System၊ နင့်မှာ ဖရဲသီး ရှိသေးလား]

အရှင်မင်းကြီးနှင့် မှူးမတ်အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် တက်ကြွလာကြတော့သည်။ အေးမြမြ ဆောင်းဦးနံနက်ခင်းသည် လောလောလတ်လတ် ဖုတ်ထားသော ပူပူနွေးနွေး ဖရဲသီးများကို စားသုံးရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်လေ၏။

System: [ရှိတယ်။ ရှိတယ်။ မနေ့က လက်ထောက်ဘဏ္ဍာရေးမှူးဆီက ဖရဲသီးတွေကို ငါ subscribe လုပ်ထားတာ cancel လုပ်ဖို့ မေ့သွားတယ်]

လက်ထောက်ဘဏ္ဍာရေးမှူး: ? ! !

ဘာလို့ ငါ ဖြစ်ရပြန်တာလဲ။ System သိုးတစ်ကောင်တည်းက သိုးမွေးကိုပဲ ရိတ်မနေနဲ့လေ။ လူတိုင်းကို ညီတူညီမျှ ဆက်ဆံတတ်ဖို့ သင်ယူရမှာပေါ့။

System: [မနေ့က မှူးမတ်တော်တော်များများက နန်းတွင်း ကထွက်ပြီးတော့ လက်ထောက်ဘဏ္ဍာရေးမှူးကို လက်ဆောင်တွေ ပေးခဲ့ကြတယ်လေ။ သူ့ဇနီးက တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တာ။ သူက သူ့ယောက်ျားက နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့မကောင်းတဲ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံနိုင်ပြီလို့ ထင်နေခဲ့တာ။ အရမ်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး မျက်ရည်တွေတောင် ကျလာခဲ့တယ်။ လက်ဆောင်ဘူး တစ်ဘူး ဖွင့်လိုက်တော့ အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည် ထွက်လာခဲ့မယ်လို့ ဘယ်ထင်ထားမှာလဲ။ ပြီးတော့ လက်ဆောင်ဘူးတွေ အကုန်လုံး ဖွင့်ပြီးသွားတော့လည်း အတွင်းခံဘောင်းဘီတွေပဲ ထွက်လာခဲ့တယ်လေ]

[သူ့မိန်းမရဲ့အမူအရာက စိတ်လှုပ်ရှားရာကနေ ရှုပ်ထွေးသွားပြီးတော့ ဘဝနဲ့ချီပြီး သံသယဝင်တဲ့အထိ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက အလုပ်ဆင်းလာတဲ့ လက်ထောက်ဘဏ္ဍာရေးမှူးကို ဆွဲပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ မေးခဲ့တယ်လေ။ ဘယ်အချိန်ကတည်းက မှူးမတ်တွေက လက်ရေးလှစာလုံးနဲ့ ပန်းချီကားတွေ မပို့တော့ဘဲ အတွင်းခံဘောင်းဘီတွေပဲ ပို့တော့တာလဲတဲ့လေ။ ဟားဟားဟား၊ ငါ့မှာ ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်]

ချူဟွား: [ဟားဟားဟား]

အရှင်မင်းကြီးသည် နဂါးပလ္လင်ကို တင်းကြပ်နေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စိတ်ထဲမှ တရစပ် ရယ်မောလေတော့သည်။ ဟားဟားဟား။

လက်ထောက်ဘဏ္ဍာရေးမှူး: "..."

ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းသွားခဲ့သည့် မှူးမတ်များ: "..."

…