← Chapters

အခန်း ၆၀

Vol. 4 Ch. 60

အခန်း ၆၀

Vol. 4 Ch. 60

အပိုင်း (၆၀)

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူဟွား ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဖရဲသီးစားနေကျ systemသည်လည်း အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မြင်ပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်။

[အဲဒီ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက ယုံလား မယုံလား ဆိုတာ ပြောဖို့ ခက်တယ်။ သူက အဲဒီအကြောင်း နေရာတကာ လျှောက်အော်မနေခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေတဲ့အတွက် သူ တကယ် လုပ်ခဲ့တယ်]

ချူဟွား: [...ဟက်]

သည်အေးစက်လှသော 'ဟက်' ဟူသော အသံထဲတွင် 'ရာသီဥတုက အေးနေပြီ၊ အဲဒီ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံး ခေါင်းပြတ်သွားသင့်ပြီ' ဟု ဆိုလိုကြောင်း systemက ကြားလိုက်ရသည်။

ဒုတိယမင်းသား ကြင်ရာတော်နှင့် အခြားသူများသည် ချူဟွားကို ကောင်းကောင်း မသိကြသော်လည်း ချူမိသားစုမှ လူများသည် ချူဟွား ကြီးပြင်းလာပုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး နန်းစောင့်တပ်သားများသည်လည်း သူမနောက်သို့ နေ့တိုင်း လိုက်နေကြသဖြင့် သူမအကြောင်း ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

ဒါက အလွန် ဒေါသထွက်ပြီး လူသတ်ချင်စိတ် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူမတွင် လုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိကြောင်း သိထားသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နေရသော ရလဒ်ပင်။

နောက်ဆုံးအကြိမ် သူမ သည်လောက် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်မှာ ဝမ်ယန်ဟုန်သည် ရှီးရုံ မင်းသားတစ်ပါး အနေဖြင့် အတိုက်အခံများကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်ကာ စစ်သူကြီး၏ မိသားစုနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော နယ်စပ်စစ်သည်များနှင့် အရပ်သားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသော အချိန်က ဖြစ်သည်။

တိုင်းတပါးနိုင်ငံရေးကိစ္စ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဝမ်ယန်ဟုန်ကို ပေးဆပ်ရအောင် လုပ်ဖို့ သူမ ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဒေါသထွက်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယဲ့မိသားစုက ပရဟိတ လုပ်ငန်း လုပ်ပြီး ကလေးများ ရောင်းစားခဲ့စဉ်ကလည်း ချူဟွား ဒေါသထွက်ခဲ့သော်လည်း ယဲ့မိသားစု တစ်ခုလုံး အထက်မှ အောက်အထိ ပေးဆပ်ခဲ့ရသောကြောင့် သူမ သိပ်မခံပြင်းခဲ့ပေ။

အဲဒီလူတချို့ ခေါင်းဖြတ်သတ်ခံရတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ သိမ်းဆည်းခံရပြီး ကာလကြာရှည် တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ပျက်စီးသွားတယ်။ နန်းစောင့်တပ်သားတွေ၊ ရုံးတော် အစေခံတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ရောင်းစားခံရတဲ့ ကလေးတွေကို နေရာချထားပေးပြီးတဲ့နောက် သူတို့ကို ခေါင်းဖြတ်မသတ်ခင် လမ်းတွေပေါ် လှည့်လည်ပြသဦးမှာ။

ကျူးလွန်သော ပြစ်မှုသည် အလွန် အငြင်းပွားဖွယ်ရာ ဖြစ်နေခြင်း၊ ပါဝင်ပတ်သက်သူသည် မတူညီသော အဆင့်အတန်းနှင့် ထူးချွန်သော အရည်အချင်း ရှိနေခြင်း၊ ညီလာခံတွင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ ရှိနေပြီး ပြန်လာနိုင်ခြေ ရှိနေခြင်း တို့မှလွဲ၍ သာ့ရှန်းသည် မိုင် သုံးထောင် ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးလေ့မရှိပေ။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ချူဟွားသည် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အသိစိတ် လွတ်သွားပုံရသည်။

ဒေသခံ မိဘသဖွယ် အရာရှိတစ်ဦး အနေဖြင့် သူသည် ပြည်သူများကို ကာကွယ်ပေးသင့်သော်လည်း နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ငွေရှာခဲ့ပြီး လူ့အသက်များကို ဟာသလို သဘောထားကာ ပြည်သူများကို ရာထူးတက်လမ်းအတွက် ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ သေသင့်တယ်။

ဝမ်သခင်မတွင် သားသမီးရင်း နှစ်ယောက် ရှိပြီး အခြားသူများက ကလေးများကို ဒုက္ခပေးသည်ကို မကြားရက်ပေ။ ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေး ကိုးစုံ ခံစားခဲ့ရမည့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကို တွေးတောင် မတွေးရဲပေ။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို မိဘလို အရာရှိမျိုး ရှိနိုင်ရတာလဲ။ သူ့မှာ ကလေးတွေ မရှိဘူးလား"

မိဘ ဖြစ်လာပြီးနောက် အခြား ကလေးများအပေါ် အနည်းနှင့်အများ ကြင်နာစိတ် ရှိလာတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤ ကျန်းနန်ခရီးစဉ်သည် ချူချင်းအတွက် ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းများ ရရှိစေခဲ့ပြီး တစ်ခုမှာ လူလောက၏ ကဏ္ဍစုံနှင့် လူ့သဘာဝ၏ အရုပ်ဆိုးမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အမှိုက်ကောင်မျိုး ရှိနေခြင်းကို သူ မအံ့ဩတော့ပေ။

"ကလေးတွေကို တန်ဖိုးထားတဲ့ မိဘတွေ ရှိသလို ကလေးတွေကို ရောင်းစားတဲ့ မိဘတွေလည်း ရှိတယ်"

"မိဘတချို့က သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေအောက်မှာ အသက်မရှင်နိုင်တော့ ကိုယ်တိုင်နဲ့ တခြား ကလေးတွေကို ထောက်ပံ့ဖို့ ငွေရအောင် ကလေးတွေကို ရောင်းစားကြတယ်။ ကလေးတွေအတွက် အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးသလိုလည်း ဖြစ်ပြီး သူတို့နဲ့ အတူနေတာထက် ပိုကောင်းနိုင်တယ်လေ"

"မိဘတချို့က အတ္တကြီးပြီး ကလေးတွေကို ရောင်းရတဲ့ ပိုက်ဆံကို လောင်းကစား လုပ်ဖို့၊ တခြားသူတွေကို မျက်နှာလုပ်ဖို့ ကလေးတွေကို ပေးတာမျိုးတွေ လုပ်ကြတယ်"

ချူဖျင်က ဝမ်သခင်မ၏ လက်ကို ပုတ်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "မင်းအမေက တစ်ယောက်ယောက် ဒီလောက် ယုတ်မာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ယဲ့မိသားစု၏ ကိစ္စသည် ကြီးမားသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး ဝမ်သခင်မကလည်း သိထားသည်မှာ သဘာဝပင်။ သူမသည် အခြားသူများကို မုန်းတီးစိတ်ထက် ကြင်နာစိတ်ဖြင့် တွေးတောလေ့ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေး ကိုးစုံ၏ မိဘများက သဘောတူခဲ့ကြပုံရပြီး ဒါက ပိုလို့ပင် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းနေသည်။ ကိုယ့်ကလေးကို ကိုယ့်လက်နဲ့ သေလမ်းပို့တဲ့ မိဘတွေ တကယ် ရှိတာလား။

သူတို့ ဆွေးနွေးနေစဉ်တွင် systemက ဆက်ပြောသည်။

[ဆရာကျူးရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ အဲဒီ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး ကိုးစုံကို ရှာဖွေခဲ့တယ်၊ အနီရောင် အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ခိုင်းပြီး သွေးထွက်လွန်ပြီး သေတဲ့အထိ တိုင်တွေမှာ ချည်နှောင်ထားခဲ့တယ်]

ချူဟွားသည် သွေးထွက်လွန်ပြီး သေဆုံးရခြင်းက ဘယ်လောက် နာကျင်မလဲ ဆိုတာ မသိပေ။ သူမသည် မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး ပြန်ပေးဆပ်ချင်ပြီး အဲဒီ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးကို ဒီလို သေဆုံးနည်းမျိုး စမ်းကြည့်စေချင်သည်။ မသေခင် အဲဒီကလေးတွေ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှု၊ နာကျင်မှုနဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတွေကို ခံစားစေချင်သည်။

System: [သွေးလွှတ်ကြောမကြီးကို ဖြတ်လိုက်ရင် မြန်မြန် သေသွားနိုင်ပြီး နာကျင်မှုလည်း သက်သာလိမ့်မယ်။ ဒီလူက သွေးထွက်နည်းတဲ့ နေရာကို ရွေးပြီး ယဇ်ပလ္လင်ဆီ သွေးတွေ စီးဆင်းစေကာ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်]

[ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဒါမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတော့ ဘာအတွက် သုံးတာလဲလို့ မေးခဲ့တယ်။ ဆရာကျူးက ဒါက ယဇ်ပူဇော်တာ၊ နတ်ဘုရားတွေဆီ ယောက်ျားလေးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ဆက်သတဲ့ အခမ်းအနားလို့ ပြောခဲ့တယ်။ နတ်ဘုရားတွေက ယဇ်ကောင်တွေကို လက်ခံပြီး မျှော်စင် ဆောက်လုပ်နိုင်ဖို့ ကောင်းချီးပေးလိမ့်မယ်တဲ့]

[အခမ်းအနားက နာရီဝက် ကြာမြင့်ပြီး ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး ကိုးစုံက အဆုံးအထိ အသက်ရှင်လျက် ခံစားရင်း သေဆုံးသွားကြတယ်။ အခမ်းအနား ပြီးတာနဲ့ တောင်ပေါ်မှာ လေအေးတွေ တိုက်ခတ်လာပြီး သရဲတွေ အော်ဟစ်သံ၊ ကြောင်တွေ အော်သံတွေ ကြားရတော့ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တော်တော် ကြောက်လန့်သွားခဲ့တယ်]

[အနီရောင် ဝတ်ထားတဲ့သူတွေက သေပြီးရင် လက်စားချေဖို့ မကောင်းဆိုးဝါး သရဲတွေ ဖြစ်လာတတ်တယ် ဆိုတဲ့ ကောလာဟလ အမြဲ ရှိတယ်လေ။ သေဆုံးမှုက ပိုဆိုးလေ၊ မကောင်းဆိုးဝါး သရဲက ပိုစွမ်းအားကြီးလေ ဖြစ်ပြီး သရဲကလေးတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ယောက်ျားလေးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေက သေတာနဲ့ သူ့ကို လက်စားချေဖို့ မကောင်းဆိုးဝါး သရဲတွေ ဖြစ်လာကြတယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့တယ်]

ချူဟွား စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ ကြောက်ပေမဲ့ ဆက်လုပ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီလူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

System: [ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက ဆရာကျူးကို ယတြာချေခိုင်းပြီး အိမ်မှာ ရက်အတော်ကြာ ပုန်းနေခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်အတွင်း သူက ဆရာကျူး ဖြေရှင်းဖို့ ကိစ္စတွေ အများကြီး ထားခဲ့တယ်]

[နောက်ပိုင်းမှာ မျှော်စင် ဆောက်ပြီးသွားတယ်။ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက ယဇ်ပူဇော်တာ အသုံးဝင်တယ်လို့ ယုံကြည်ပြီး ဆရာကျူးကို ဧည့်သည်တော်လို ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ ဆရာကျူးက မျှော်စင်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ စီစဉ်တဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို သုံးပြီး မျှော်စင်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြုပြင်ခဲ့တာ၊ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ဝန်အား ခံနိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးခဲ့လို့ ထပ်မပြိုကျတော့တာ]

ချူဟွားက 'ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ဘယ်လိုလုပ် အလုပ်ဖြစ်မှာလဲ' လို့ ပြောတော့မလို့ ရှိသေးသည်။

ထင်ထားတဲ့အတိုင်း နောက်ဆုံးတော့ သိပ္ပံနဲ့ စက်မှုပညာဆီ ပြန်ရောက်သွားတာပဲ။ ချူဟွား နားထောင်ရင်း ထူးဆန်းတာ တစ်ခု သတိထားမိလိုက်သည်။ [ဆရာကျူးက မျှော်စင်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ပြဿနာ ရှိမှန်း အစကတည်းက သိနေမှတော့ ယဇ်ပူဇော်တာတွေ၊ ဖွဲ့စည်းပုံတွေ လုပ်ဖို့ ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး ကိုးစုံကို ဘာလို့ လိုအပ်တာလဲ]

Systemက လျှို့ဝှက်ချက် ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ [ဆရာကျူးက လက်စားချေဖို့ ရောက်လာတာမို့လို့လေ]

ချူဟွား: ? ? ?

ဆရာကျူးက လိမ်လည်သူနဲ့ ပြဿနာရှာသူလို့ သူမ ထင်ခဲ့တာ၊ ဘာလို့ နောက်ကွယ်မှာ ဇာတ်လမ်း ရှိနေရတာလဲ။

လက်စားချေတယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးက နားထောင်လို့ မကောင်းဘူး။ မတရားမှု တစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး ဆရာကျူးက ယခင်က နစ်နာသူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။

လူတိုင်း နားစွင့်လိုက်ကြသည်။ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဖရဲသီးထဲမှာ ဖရဲသီး ရှိနေတာလား။

Systemက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်၏။ [ဆရာကျူးရဲ့ မူလနာမည်က ကျူးဇီ၊ လျိုကျားရွာမှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ မင်းဆက်နှစ်ဆက်က တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက် တစ်ယောက်။ ယခင်မင်းဆက်မှာ နန်းတွင်း အာဏာသိမ်းပွဲ ဖြစ်ပွားတုန်းက မင်းသားလေးကို မိဖုရားကြီးရဲ့ ကိုယ်ရံတော် အစေခံမက တိတ်တဆိတ် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး အဲဒီမှာ နာမည်ပြောင်းပြီး နေထိုင်ခဲ့တယ်]

ချူဟွားက အမှတ်တမဲ့ မေးလိုက်သည်။ [မင်းဆက်နှစ်ဆက် ဆိုတော့ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ]

လူတိုင်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်ကြသည်။ သာ့ရှန်း တည်ထောင်ခဲ့တာ ၁၂၇ နှစ် ရှိပြီ၊ ယခင်မင်းဆက် တာ့ကျင်းက ၈၂ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဒါဆိုရင် ၂၀၉ နှစ် ရှိပြီ။

ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး ကုန်ဆုံးသွားပြီ၊ မင်းဆက်နှစ်ဆက် ပြောင်းလဲသွားပြီ၊ လူမျိုးဆက် တစ်ဒါဇင်ကျော် ပြောင်းလဲသွားပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ မင်းဆက်နှစ်ဆက်က အရာတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ပြောနိုင်သေးတာလဲ။

သူတို့မှာ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ ပြောရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စာရင်းဟောင်းတွေ ပြန်တူးဖော်တာ တော်တယ်လို့ ပြောရမလား မသိတော့ဘူး။

System: [လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၉ နှစ်က မိဖုရားကြီးက မင်းသားလေးကို နန်းတော် အပြင်ဘက် ပို့ဆောင်ခါနီးမှာ ကလေး အသက်ရှင်ရင် ပြီးရော၊ တခြား ဘာမှ မလိုချင်ဘူးလို့ အစေခံမကို ပြောခဲ့တယ်။ အစေခံမက မိဖုရားကြီးရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို မှတ်သားထားပြီး မင်းသားလေးကို ကိုယ်ပိုင်သားလို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်။ မသေခင်မှာ သူက အမှန်တရားကို ပြောပြခဲ့တယ်]

[အဲဒီအချိန်မှာ မင်းသားမှာ မြေးတစ်ယောက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သာမန်ဘဝနဲ့ ဆယ်စုနှစ်များစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးပြီ။ အစေခံမက ပန်းထိုးပြီး သူ့ကို ထောက်ပံ့ခဲ့ရတာမို့ သူတို့ဘဝက မချမ်းသာဘူး။ သူက သူ့အဆင့်အတန်းကို လက်မခံချင်တာမို့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တယ်]

[ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို ကာယကံရှင်တွေပဲ ဂရုစိုက်ကြတာ။ မင်းသားတွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေက ငယ်စဉ်ကတည်းက လယ်လုပ်ပြီး အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြရတယ်။ ဘဝပေး အခြေအနေ ဆိုးရွားပြီး စာသင်ဖို့ ခက်ခဲခဲ့တယ်။ ဇာတ်လမ်းတွေ နားထောင်ရတာ အမြဲတမ်း ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရတယ်]

ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။

သာမန်ဘဝနဲ့ တစ်ဝက်လောက် နေထိုင်ပြီးမှ တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ်ဟာ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်ပါလို့ ရုတ်တရက် လာပြောရင် ဘယ်သူမဆို အံ့ဩသွားမှာပဲ။ ဘာလို့ ဒီလို ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ဟာသမျိုး လုပ်နေတာလဲ။

ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းလို့ ဘယ်သူမှ အလေးအနက် ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။

System: [လျိုကျားရွာက ရွာကြီးတစ်ရွာအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တယ်။ တခြားသူတွေက အဲဒါကို သတိမထားမိကြဘူး။ အိမ်ထောင်ဦးစီး တစ်ယောက်ချင်းစီကသာ သူတို့ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ မင်းဆက်နှစ်ဆက်က တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ကြောင်း သိကြတယ်]

[အိမ်ထောင်ဦးစီးလို့ ပြောပေမဲ့ တကယ်တော့ ရွာလူကြီး တစ်ယောက်တည်းပါပဲ။ တော်ဝင်မိသားစု မျိုးဆက် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းက ပြဿနာ ဖြစ်စေမှာ စိုးရိမ်လို့ သူက ဒီအကြောင်းကို သိထားတာ။ နှစ်တွေ အများကြီး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့တော့ သူတို့ သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ဘူး]

လူတိုင်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ညည်းညူလိုက်ကြသည်။ မင်း ဒီလောက် အသေးစိတ် ပြောပြနေမှတော့ လက်စားချေမဲ့ အစီအစဉ် ရှိနေတာ သေချာပြီ။ ဒါကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က ဂရုစိုက်ခဲ့မှာပဲ။

ချူဟွားက ရဲရဲတင်းတင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ [လွန်ခဲ့တဲ့ မင်းဆက်နှစ်ဆက်က မျိုးဆက် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်း ပေါက်ကြားသွားတာ မဟုတ်လား]

System: [ဟုတ်တယ်၊ ကျူးဇီက သူ့အဖေနဲ့ အဘိုးတို့ ပြောတာကို ကြားသွားခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက သူက ခြောက်နှစ်ပဲ ရှိသေးပြီး ဒီအဆင့်အတန်းက ဘာကို ဆိုလိုမှန်း နားမလည်ခဲ့ဘူး။ သူ အပြင်မှာ ကစားတုန်း သူ့သူငယ်ချင်းကောင်းလေးကို ပြောပြလိုက်တယ်]

[ခြောက်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဘာသိမှာလဲ။ ကျူးဇီက ဒါကို အဆန်းအပြားလို့ ထင်ပြီး ကလေးကလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တာ။ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး သူ့မိဘတွေကို ပြောပြတော့ အဲဒီလူတွေက မသမာတဲ့ အကြံတွေ စတင် တွေးတော့တာပဲ]

ဒါကြောင့်လည်း လူကြီးတွေက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ကလေးတွေ မသိအောင် တမင် ဖုံးကွယ်ထားကြတာ။

ကလေးတွေက ကိစ္စတွေရဲ့ အရေးပါပုံကို နားမလည်ကြဘူး။ တစ်ခါတလေ သူတို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေက မိသားစုကို ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခ ရောက်စေတတ်တယ်။

လျိုကျားရွာမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့မှန်း လူတိုင်း မသေချာပေမဲ့ ကျူးဇီက ဒီနည်းနဲ့ လက်စားချေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ် ဆိုတော့ ရွံရှာဖွယ် ကောင်းပြီး နည်းနည်း ရူးသွပ်ရာ ကျလိမ့်မယ်။

ထင်ထားတဲ့အတိုင်း systemက ပြောလာသည်။ [သာမန်လူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ တော်ဝင်မိသားစုက ဘယ်လောက် ချမ်းသာလဲ။ လျိုကျားရွာကလည်း နာမည်ကြီး ချမ်းသာတဲ့ ရွာတစ်ရွာပဲ။ အိမ်တိုင်းမှာ အပြာရောင် အုတ်ကြွပ်မိုး အိမ်တွေ ရှိကြတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ မင်းဆက်နှစ်ဆက်က ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာတွေကြောင့် သူတို့ ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝနဲ့ နေနိုင်တယ်လို့ သူတို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်]

[ဝတ္ထုစာအုပ်ထဲမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းဆက်တစ်ခု ကျဆုံးသွားတဲ့အခါ တိုင်းပြည် ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့အတွက် ရတနာတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်မင်း တစ်ပါး ရှိတတ်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အထူး သစ္စာရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က ရတနာတွေနဲ့ မင်းသားကို ခေါ်ပြီး တစ်နေရာရာမှာ အဆင့်အတန်း ဖုံးကွယ် နေထိုင်ရင်း တိုင်းပြည် ပြန်လည် ထူထောင်မဲ့ အချိန်ကို စောင့်နေတတ်တယ်]

[လျိုကျားရွာမှာလည်း တိုင်းပြည် ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ ရတနာတွေ ရှိတယ်လို့ သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လျိုကျားရွာက လူဦးရေ များပြီး စည်းလုံးကြတယ်။ သာမန် နည်းလမ်းတွေ သုံးရင် ပိုက်ဆံ ရချင်မှ ရမှာမို့ ရတနာတွေအတွက် လူသတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့ကြတယ်]

လူတိုင်း: "..."

လူတွေက ပိုက်ဆံအတွက် သေကြတယ်၊ ငှက်တွေက အစာအတွက် သေကြတယ်။ ဒါက ရှေးခေတ်ကတည်းက နာမည်ကြီးတဲ့ စကားပုံ တစ်ခုပါပဲ။

ချူဟွားတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိလာလေသည်။ [လျိုကျားရွာမှာ လူဘယ်နှယောက် ရှိလဲ]

Systemက ဖရဲသီးကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ [ငါ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊ လျိုကျားရွာမှာ စုစုပေါင်း လူ ၂၀၀ ကျော် ရှိတယ်၊ အလယ်အလတ် အရွယ်အစား ရွာတစ်ရွာပေါ့]

ချူဟွား နားမလည်တော့ပေ။ [အဲဒီအထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သူ ဘယ်နှယောက် ရှိလဲ။ ရတနာတွေအတွက် လူသတ်ဖို့ သတ္တိ ဘယ်က ရတာလဲ]

System: [စုစုပေါင်း လူဆယ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် အရေအတွက် ကွာခြားချက်က ကြီးမားနေတော့ သူတို့ အကြံတစ်ခု ထုတ်ရတော့တာပေါ့]

[သူတို့က သကြားလုံးတချို့ ဝယ်၊ ကျူးဇီရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို တချို့အရာတွေ သင်ပေး၊ လျိုကျားရွာက ကလေးတွေကို စုစည်းပြီး သကြားလုံးတွေ ပေးစားခဲ့တယ်]

ချူဟွား: "..."

ခေတ်သစ်မှာ လိမ်လည်သူတွေ များလွန်းလို့ ဆရာတွေ၊ မိဘတွေက ကလေးတွေကို သူစိမ်းပေးတာ မစားဖို့ သင်ပေးကြပေမဲ့ ရှေးခေတ်မှာတော့...

သကြားက အရမ်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာပဲ။ ကလေးအများစုက တစ်နှစ်နေမှ တစ်ခါ စားရချင်မှ စားရတာ။ ဒီသွေးဆောင်မှုကို သူတို့ မခံနိုင်မှာ စိုးရိမ်ရတယ်။

ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ!

Systemက ပြောလိုက်သည်။ [သကြားလုံးထဲမှာ မူးယစ်ဆေး ရောထားတယ်၊ ကလေးတွေက သကြားလုံး စားပြီး မကြာခင်မှာပဲ သတိလစ်သွားကြတယ်]

[ဒီလူတွေက ရွာထဲက ရေတွင်းနှစ်တွင်းထဲမှာ မူးယစ်ဆေး ကြိုထည့်ထားတယ်။ ရွာသားအများစုက အားနည်းနေကြတယ်။ အိမ်က ရေအိုးထဲက ရေကို သုံးလို့ မူးယစ်ဆေး မမိတဲ့သူ ရှိရင်တောင် ဓားစာခံ ကလေးတွေ အများကြီး ရှိနေတော့ သူတို့ နမော်နမဲ့ မလုပ်ရဲကြဘူး]

[သူတို့က ကလေးတွေကို တိုင်တွေမှာ ချည်ထားပြီး လူကြီးတွေကို တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ချည်ခိုင်းလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ အိမ်တိုင်းက လူတစ်ယောက်ကို အိမ်ပြန်ပြီး ပိုက်ဆံ ယူခိုင်းလိုက်တယ်။ ရွာသားတွေက ပိုက်ဆံ ယူလာကြပေမဲ့ ပမာဏက မများဘူး။ အဲဒီလူစုက ဒေါသထွက်ပြီး ကလေးတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခုတ်သတ်ခဲ့ကြတယ်]

[သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ခြိမ်းခြောက် ခြိမ်းခြောက်၊ ရွာသားတွေက ပိုက်ဆံ ထပ်မပေးနိုင်ကြတော့ဘူး။ သူတို့ ပိုက်ဆံယူပြီးရင် လွှတ်ပေးဖို့ ဒူးထောက်ပြီး ဦးညွှတ် တောင်းပန်ရုံပဲ တတ်နိုင်ကြတယ်။ အဲဒီလူစုက ရွာလူကြီးကို လှံတွေနဲ့ ချိန်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ မင်းဆက်နှစ်ဆက်က ရတနာတွေကို ထုတ်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့ကြတယ်]

[အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ ရွာလူကြီးက သူ့မြေး လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားလို့ ဓားပြတစ်သိုက် ရောက်လာမှန်း သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ရှင်းပြ ရှင်းပြ၊ အဲဒီလူစုက မယုံကြည်ကြဘူး။ ရွာလူကြီးက ရွာသားတွေကို အားနာပြီး ခေါင်းနဲ့တိုက်ကာ သတ်သေသွားခဲ့တယ်]

ကလေးတစ်သိုက်ကို တိုင်တွေမှာ ချည်နှောင်ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ခုတ်သတ်ခဲ့ကြတယ် ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ ဆရာကျူးက ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး ကိုးစုံကို ဘာလို့ သွေးထွက်လွန်ပြီး သေစေချင်လဲ ဆိုတာ လူတိုင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

——မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး၊ သွားတစ်ချောင်းအတွက် သွားတစ်ချောင်း။

——လျိုကျားရွာက ကလေးတွေအပေါ် မင်းတို့ လုပ်ခဲ့သမျှအတွက် ငါ လက်စားချေမယ်။

ဒီကိစ္စမှာ နောက်ဆက်တွဲ ရှိမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။

System: [မင်းသားလေးကို နန်းတော်ကနေ ချောချောမွေ့မွေ့ ပို့ဆောင်နိုင်ဖို့ အစေခံမက လက်ဝတ်ရတနာ အနည်းငယ်နဲ့ မင်းသားလေးရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သက်သေပြနိုင်တဲ့ နဂါးပုံစံ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား တစ်ခုပဲ ယူလာခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းသားလေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အဲဒါတွေ အကုန် သုံးပစ်လိုက်တယ်]

[ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ဘယ်လောက် ကုန်ကျလဲ။ အစေခံမက သူ့လက်ဝတ်ရတနာတွေကို ပေါင်နှံ၊ ပန်းထိုးထားတာတွေ ရောင်းပြီး ကလေးကို မနည်း ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ရသလို သူ မိန်းမ ယူဖို့အတွက် တင်တောင်းလက်ဆောင်တွေ စုဆောင်းပေးခဲ့ရတယ်။ သူက တစ်ဘဝလုံး အိမ်ထောင်မပြုခဲ့သလို ကိုယ့်အတွက်လည်း ပိုက်ဆံ အများကြီး မသုံးခဲ့ဘူး။ သူက တကယ့်ကို သစ္စာရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ]

[နဂါးပုံစံ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက အထောက်အထား သက်သေတစ်ခုပဲ။ မျိုးဆက် အဆက်ဆက် အိမ်ထောင်ဦးစီးတွေက သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြတယ်။ အခက်ခဲဆုံး အချိန်တွေမှာတောင် မရောင်းခဲ့ဘဲ ထုပ်တန်းတွေပေါ်မှာ ဝှက်ထားခဲ့ကြတယ်]

[အဲဒီလူစုထဲက တစ်ယောက်က ထုပ်တန်းပေါ် တက်သွားခဲ့တယ်။ မူးယစ်ဆေးကလည်း သူ့ဟာပဲ။ သူက ထုပ်တန်းပေါ်မှာ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို တွေ့သွားပြီး အဲဒီအကြောင်းကြောင့် လျိုကျားရွာက လူတွေဟာ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားကာ လွန်ခဲ့တဲ့ မင်းဆက်နှစ်ဆက်က ရတနာတွေ ဒီမှာ ရှိနေတယ်လို့ ပိုယုံကြည်သွားခဲ့တယ်]

[အဲဒီနောက် လျိုကျားရွာ တစ်ရွာလုံး၊ လူ ၂၀၀ ကျော် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ရွာတစ်ရွာလုံး မီးရှို့ခံလိုက်ရတယ်။ ကျူးဇီကို သူ့အမေက ရေတွင်းထဲ ဝှက်ထားပေးခဲ့လို့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့တာ]

ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။

မီတာ ၅၀ ပတ်လည်ရှိ လူတိုင်းသည် သည်လောက် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ရှိမရှိ မသိရသော ရတနာတစ်ခုအတွက် သူတို့သည် ရွာတစ်ရွာလုံးကို သတ်ဖြတ် မီးရှို့ခဲ့ကြပြီး ကလေးများကို သွေးထွက်လွန်ပြီး သေဆုံးစေခဲ့သည်။ အယုတ်မာဆုံး ဓားပြများပင် ဤအရာနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ချူဟွား: [ဒီလူစုက သိသိသာသာကို စိတ်ဖောက်ပြန်နေကြပြီ။ သူတို့က လူတိုင်းကို သတ်ပြီး အစကတည်းက သက်သေဖျောက်ဖို့ အလောင်းတွေကို မီးရှို့ဖို့ စီစဉ်ထားပုံရတယ်]

System: [ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က လုယက်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အကုန်ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားကြတယ်]

[ကျူးဇီက ရေတွင်းထဲမှာ တစ်ရက်နဲ့ တစ်ည ပုန်းနေခဲ့ပြီး သတိလစ်တဲ့အထိ ဖျားနာခဲ့တယ်။ ဖြတ်သွားတဲ့ တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ပါးက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ သူ တာအိုကျောင်းမှာ နေထိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကလေးဘဝကို မမေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။ ညတိုင်း အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်ပြီး သူ့အိပ်မက်တွေထဲမှာ မိဘတွေ၊ ဦးလေးတွေ၊ အဒေါ်တွေ၊ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေရဲ့ ငိုသံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်]

[ရွာသားတွေက ဓားပြတွေကို ဆွဲဆောင်မိလို့ သူ့ကို အပြစ်တင်နေကြပြီး လက်စားချေပေးစေချင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီလူတွေ လူပြန်ဝင်စားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ သေချာပေါက် ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ သူ လက်စားချေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ခရီးသွား တာအိုဘုန်းကြီး တစ်ပါး အနေနဲ့ သူ နေရာတိုင်းမှာ အဲဒီလူတွေရဲ့ ခြေရာတွေကို လိုက်ရှာခဲ့တယ်။ ရှစ်နှစ်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ကို တွေ့ခဲ့တယ်]

[တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် ကြာသွားပြီ၊ အဲဒီလူတွေထဲက တချို့က ချမ်းသာလာကြတယ်၊ တချို့ကကျတော့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေကြတယ်။ သူတို့ကို ဘယ်လို လက်စားချေရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတုန်းမှာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက နေရာတိုင်းမှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေကို ရှာဖွေနေတာနဲ့ ကြုံပြီး သူက ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး တစ်ဆယ့်ရှစ်ဦးရဲ့ မွေးသက္ကရာဇ်တွေကို စုဆောင်းကာ လက်စားချေဖို့ အဲဒီကို သွားခဲ့တယ်]

ဒီလောက်ဆိုရင် လူတိုင်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

ငယ်ငယ်တုန်းက မရည်ရွယ်ဘဲ ပြောလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ကျူးဇီက မတော်တဆ လောဘကြီးတဲ့ ဝံပုလွေတွေ၊ ကျားတွေနဲ့ ကျားသစ်တွေကို ဆွဲဆောင်မိပြီး ရွာထဲက လူတွေကို သေစေခဲ့ကာ တစ်ဘဝလုံး နောင်တနဲ့ အရိပ်မည်းတွေအောက်မှာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။

လူသားဆန်မှု ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အဲဒီ ဝံပုလွေတွေ၊ ကျားတွေနဲ့ ကျားသစ်တွေကတော့ လူသွေးစွန်းနေတဲ့ ပိုက်ဆံတွေနဲ့ ပူပင်ကြောင့်ကြ မရှိဘဲ ချမ်းသာတဲ့ ဘဝနဲ့ နေထိုင်ခဲ့ကြတယ်။

ချူဟွား၏ နားထင်များသည် တဒိန်းဒိန်း ကိုက်ခဲနေတော့သည်။ [ကျူးဇီက ကလေးတွေကိုတောင် ဒီလို လုပ်မှတော့ အဲဒီ လူသတ်သမားတွေကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်]

System: [ကျူးဇီက ဒီ ယောက်ျားလေးနဲ့ မိန်းကလေး ၁၈ ဦးကို ယူဖို့ အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက နိုင်ငံရေး စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ၊ သွေးဆောင်မှုတွေ အမျိုးမျိုး သုံးခဲ့တယ်။ ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုတွေက သူတို့ ကလေးတွေကို အရင် လွှဲပေးကြပြီး ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတွေကတော့ လာဘ်ထိုးဖို့၊ အဆက်အသွယ်တွေ သုံးဖို့ ကြိုးစားရင်း အချိန်ဆွဲနေခဲ့ကြတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ကလေးတွေကို လွှဲပေးလိုက်ရတယ်]

[ယဇ်ပူဇော်တဲ့ အခမ်းအနား ပြီးတဲ့အခါ ကျူးဇီက သွေးထွက်လွန်ပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ ကလေး ၁၈ ယောက်ကို ပြန်ပို့လိုက်တယ်။ သူတို့က ဖြူဖပ်ဖြူရော ဖြစ်နေတယ်၊ သွေးတွေ ပေကျံနေတယ်၊ သေတုန်းက အနီရောင် အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားတယ်။ အဲဒီလူတွေ ချက်ချင်း ရူးသွားကြတော့တာပဲ]

[လက်စားချေဖို့အတွက် ကျူးဇီက ရက်စက်တဲ့ သရဲတစ်ကောင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ အဖြစ်အပျက်နဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့သူတွေကို သူက မြန်မြန် သေစေခဲ့ပြီး သက်ဆိုင်တဲ့သူတွေကိုတော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ဖြည်းဖြည်းချင်း နှိပ်စက်ခဲ့တယ်]

[လူတွေ သတ်ပြီးတဲ့နောက် နောက်ဆုံးတော့ သူ အိပ်မက်ဆိုးတွေ မမက်တော့ဘူး။ ပြီးတော့မှ သူ တာအိုကျောင်းမှာ ကြီးပြင်းလာတာကို သတိရပြီး ဆရာနဲ့ ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ သင်ကြားမှုတွေကို ရှက်ရွံ့မိလို့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြတ်ပြီး သတ်သေသွားခဲ့တယ်]

ချူဟွား အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ [လက်ကောက်ဝတ် ဖြတ်တာလား]

ဒီလို သေဆုံးနည်းက ရှေးခေတ်မှာ အရမ်း ရှားပါးတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် လူတွေက ကြိုးဆွဲချတာ၊ မြစ်ထဲ ခုန်ချတာ၊ ဆေးသောက်တာတွေ လုပ်ကြတာ။ ဘာလို့ ကျူးဇီက ဒါကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ။

System: [ဟုတ်တယ်၊ ဖြတ်တုန်းက တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘူး၊ တစ်ချက်တည်းပဲ ဖြတ်တာ]

ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် လူတွေက သေမှာ ကြောက်လို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်တတ်ကြပြီး ဖြတ်တဲ့ အားကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြဘူး။

တစ်ချက်တည်း ဖြတ်တယ် ဆိုတာက ကျူးဇီ လှုပ်ရှားတဲ့အခါ အရမ်း ပြတ်သားပြီး သေချင်စိတ် အရမ်း ပြင်းထန်တယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။

ချူဟွား: [အပြစ်မဲ့တဲ့ ကလေးတွေကို ဒီလို လက်စားချေခဲ့မိလို့ သူ နောင်တရနေတာ ဖြစ်လောက်တယ်]

အပြစ်ရှိသလို ခံစားရတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် သူ အလားတူ နည်းလမ်းနဲ့ သေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ။

အနည်းဆုံး ဒီတစ်ခါတော့ ကျူးဇီက အဲဒီကလေးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ မသေခင် ဘယ်လို ခံစားခဲ့ရလဲ၊ ဘာတွေ တွေးနေခဲ့လဲ၊ ကြောက်လန့်ခဲ့သလား ဆိုတာ သိသွားခဲ့ပြီ။

ချူဟွား: [အဲဒီ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ]

Systemက ရှာဖွေရန် ဖရဲသီးစွမ်းအင် သုံးလိုက်လေသည်။ [သောက်ကျိုးနည်း။ ဒီ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ငတုံးက သူ့ရဲ့ နိုင်ငံရေး စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ရာထူးတိုးသွားပြီ။ ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာတော့ သူက စီရင်စုမှူး ဖြစ်နေပြီ]

ချူဟွား၏ မျက်လုံးများမှာ ဗလာ ဖြစ်သွားသည်။ [စီရင်စုမှူး တစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ဖယ်ရှားရမလဲ]

လူတိုင်း: "..."

မင်းက မင်းသားတစ်ပါးနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးကိုတောင် ဖယ်ရှားခဲ့တာ၊ စီရင်စုမှူး တစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ကြောက်နေတာလား။

Systemက ရုတ်တရက် အံ့ဩသွားသည့်အသံတစ်ခု လုပ်လိုက်လေသည်။ [မမကြီးဟွား။ လီဟယ် နဲ့ လီချန် ကို မှတ်မိသေးလား]

ဒီလူနှစ်ယောက်က ချူဟွားရဲ့ အနာဂတ် အားထားရမဲ့ အင်အားစုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် မေ့နိုင်မှာလဲ။

[ငါ မှတ်မိတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ]

ချူချင်းက ကိုယ်ကိုစောင်းကာ နားစွင့်ထားလိုက်လေသည်။ တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်ဦးမှာလား။ ဒီသားအဖက တကယ်ပဲ ကပ်ဘေးတွေ အများကြီးနဲ့ ကြုံရတာပဲ။

System: [သူတို့က ဒီကျွမ်းကျိုး လက်အောက်က ယီနင်ခရိုင်မှာ ရှိနေကြတာ]

[ဟီးဟီး... ဒီ စီရင်စုမှူး ငတုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင် လီဟယ် ရာထူးတိုးနိုင်မလားပဲ]

…

All Chapters