← Chapters

အခန်း ၈၉

Vol. 6 Ch. 89

အခန်း ၈၉

Vol. 6 Ch. 89

အပိုင်း (၈၉)

ထိုညတွင် “အရှင်မင်းကြီးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကဗျာများအပေါ် ကိုယ်တိုင် အသိစိတ် မရှိခြင်း” ဟူသော ဖရဲသီးအကြောင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရလေသည်။

အရှင်မင်းကြီးသည် တော်ဝင်စာကြည့်ဆောင်ထဲတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်ရင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် မိန့်လိုက်၏။ “ကျန်းရဲ့ ကဗျာတွေက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ညံ့ဖျင်းနေတာလား”

လက်ရာမြောက်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ် မပါဝင်သော ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို ရေးသားသူတစ်ယောက်က သူ့ကဗျာကို မနှစ်သက်ရဲသည်လား။

သူသည် အရှင်မင်းကြီး ဖြစ်၏။ ရှီးမန်ကျဲသည် အကဲဖြတ်တတ်ရဲ့လား၊ အမြင်ရှိရဲ့လား။

ချန်ကျို့သည် ခေါင်းငုံ့ကာ နှုတ်ဆိတ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ အရိပ်ထဲသို့ ကျုံ့ဝင်သွားအောင် လုပ်ချင်နေသည်။ system ရေ၊ နင် ငါ့ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်နေပြီ။

လင်ယိုသည်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထူးချွန်သော နန်းစောင့်တပ်မှူး တစ်ဦးအနေဖြင့် အရှင်မင်းကြီးက သူ့နာမည်ကို မခေါ်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူသည် အသံတစ်ချက်မှ ထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

အရှင်မင်းကြီးသည် မူလက ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ထိုနှစ်ယောက်က ညတွင်းချင်း တော်ဝင်စာကြည့်ဆောင်မှ ထွက်ပြေးချင်နေသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောမိတော့သည်။

ဘာလဲ။ သူ့အတိတ်က မကောင်းတဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေကို ကြားလိုက်ရလို့ သူက ရှက်ရမ်းရမ်းပြီး သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။

ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်မှ မဟုတ်ဘဲ။

system က သူ့အကြောင်း ဘယ်လောက်တောင် ဖွင့်ချခဲ့ပြီးပြီလဲ။

အရှင်မင်းကြီးက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ လင်ယိုကို ထွက်ခွာခိုင်းလိုက်ပြီး လျှောက်လွှာများကို ခဏဖတ်ပြီးမှ အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ခွန်းနင်နန်းတော်သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ မိဖုရားခေါင်ရှေ့တွင် သနားစဖွယ် ဖြစ်အောင် ပြောဆိုလေတော့သည်။

“ကျန်း ကဗျာတစ်ပုဒ်ကို စိတ်ပါလက်ပါ ရေးခဲ့ပေမဲ့ တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ အပြောခံရတယ်”၊ “သူက ငါ့ကဗျာ မကောင်းဘူးလို့ လှောင်ပြောင်တယ်”၊ “သူက ဒီကိစ္စကို လူတိုင်းသိအောင် လုပ်လိုက်တယ်”၊ “ငါ့မျက်နှာတွေ ပျက်စီးကုန်ပါပြီ” စသည်ဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သနားစဖွယ် ဖြစ်အောင် ပြောဆိုလေသည်။

မိဖုရားခေါင်သည် သစ္စာရှိ နားထောင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အရှင်မင်းကြီး၏ ညည်းညူသံများကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်ကာ သူ့ မကောင်းသော စိတ်ခံစားချက်များကို လက်ခံပေးနေသည်။

အရှင်မင်းကြီးသည် သနားစဖွယ် ပြောဆိုရင်း အကဲခတ်နေပြီး လက်ကြီးကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်ကာ မိဖုရားခေါင်၏ ယှက်တင်ထားသော လက်များပေါ်သို့ မဝံ့မရဲ တင်လိုက်လေသည်။

သူသည် မိဖုရားခေါင်နှင့် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားမပြောခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး ခွန်းနင်နန်းတော်တွင် ညအိပ်တည်းခိုရန်မှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာလှသည်။ ယနေ့တွင် သူသည် အောင်မြင်မှု၏ ရောင်ခြည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နှစ်စက္ကန့်လောက် မပျော်ရွှင်ရသေးခင်မှာပင် မိဖုရားခေါင်သည် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်၏။ “ညဉ့်နက်နေပါပြီ၊ အရှင်မင်းကြီးကို ရိုသေစွာ ပို့ဆောင်ပါတယ်”

အရှင်မင်းကြီး: “...”

စိတ်ဆိုးနေတုန်းလား။

ဒါက ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် စိတ်ဆိုးနေတာလဲ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း အရှင်မင်းကြီးသည် မိဖုရားခေါင်အပေါ် ကတိကဝတ် ဖောက်ဖျက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် အလျှော့ပေးခဲ့သည်။ မိဖုရားခေါင်က သူ့ကို ညအိပ်ခွင့်မပေးလျှင် သူ ညမအိပ်ပေ။ မိဖုရားခေါင်က သူ့ကို တံခါးပိတ်ငြင်းဆိုလျှင် သူ လိမ္မာစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြီးမြတ်သော မင်းတစ်ပါးအနေဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကို လုံလောက်စွာ အလျှော့ပေးခဲ့ပြီဟု ထင်မြင်သော်လည်း သူမသည် တစ်ခါမှ မကျေနပ်သလို တစ်ခါမှလည်း နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။

အငြင်းခံရတာ များလာတော့ အရှင်မင်းကြီးလည်း သဘောထား ကွဲလွဲလာသည်။ သူက မျက်နှာ မလိုချင်တော့ဘူးလား။

“မင်းက ကျန်းရဲ့ မိဖုရားခေါင်လေ၊ ကျန်းရဲ့ ပထမဆုံး ဇနီးသည်လေ” သူက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ပိုမို ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို မပြောမိအောင် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်သည် စကားမပြောဘဲ သေနေသော ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့်သာ သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ "အဲဒါ ဘာဖြစ်လဲ" ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။

အရှင်မင်းကြီးမှာ နှလုံးအောင့်သွားလေသည်။ “မင်းနဲ့ ငါက လင်မယားတွေလေ၊ ကျန်ရှိတဲ့ ဘဝသက်တမ်း ဆယ်စုနှစ်တွေမှာ မင်း ငါနဲ့ ဒီလိုပဲ နေသွားတော့မှာလား”

မိဖုရားခေါင်က ပြန်မေးလိုက်၏။ “ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ”

အရှင်မင်းကြီး: “...”

မိဖုရားခေါင်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြောမပြနိုင်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ “အရင်တုန်းက ဘယ်လို နေခဲ့လဲ၊ နောက်ပိုင်းကျရင်လည်း အဲဒီလိုပဲ နေသွားမယ်၊ ချန်ချဲ့ကတော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း အရှင်မင်းကြီးနဲ့ သဘောတူညီမှု ရထားပြီလို့ ထင်နေတာ”

အရှင်မင်းကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ကျန်း မင်းနဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ သဘောတူညီမှု မယူခဲ့ဖူးဘူး၊ ဘယ်တုန်းကမှလည်း မကတိမပေးခဲ့ဖူးဘူး၊ မင်း စိတ်မချမ်းသာမှာ စိုးလို့ အလျှော့ပေးခဲ့တာ”

စကားပြောပြီးသည်နှင့် အရှင်မင်းကြီးသည် အခြေအနေ ဆိုးတော့မည်ကို သိလိုက်တော့သည်။

ကတိကို ဦးစွာ ဖောက်ဖျက်ခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ အချို့စကားများသည် ပြောပြီးသွားလျှင် ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ခက်ခဲသောကြောင့် လည်းကောင်း သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြဲတမ်း နောက်ဆုတ်ပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

စကားသည် နှုတ်ထွက်ပြီးဖြစ်သဖြင့် ပြန်ရုပ်သိမ်း၍ မရတော့ပေ။ အရှင်မင်းကြီးသည် တောင်းပန်ချင်သော်လည်း သူ့ရာထူးနှင့် အလွန်အကျွံ အောက်ကျို့ခံလို့တော့ မဖြစ်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ မဟုတ်လျှင် မိဖုရားခေါင်သည် ပိုလွန်လာလိမ့်မည်။

သူ တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် မိဖုရားခေါင်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ထဲတွင် ထားရှိခဲ့သော စကားကို ပြောလိုက်လေသည်။ “အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ချန်ချဲ့ ထပ်မပြောချင်တော့ပါဘူး၊ ချန်ချဲ့က တိုင်းပြည်ရဲ့ မိခင်တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ပါ့မယ်၊ အနောက်ဆောင်ကိုလည်း ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကစပြီး အရှင်မင်းကြီး ချန်ချဲ့ကို ဒီခွန်းနင်နန်းတော်မှာ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်ခွင့်ပြုဖို့နဲ့ ဘယ်တော့မှ အိပ်ရာဝင် အဖော်မပြုခိုင်းဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

အရှင်မင်းကြီး: !!!

ဒုတိယမင်းသား မွေးဖွားပြီးကတည်းက မိဖုရားခေါင်သည် ကျန်းမာရေး မကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် အခြား အကြောင်းပြချက်များကြောင့် အိပ်ရာဝင် အဖော်မပြုခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဤစကားကို ဘယ်တော့မှ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မပြောခဲ့ပေ။

ယခု သည်လို ပြောလိုက်ခြင်းသည် သူတို့ လင်မယား ပြတ်စဲတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။

အရှင်မင်းကြီးသည် သူ ကိုယ်လုပ်တော် ယူသည့်ကိစ္စအပေါ် မိဖုရားခေါင်က သဘောထား ကွဲလွဲမှု ကြီးမားကြောင်း သိသော်လည်း ဤအဆင့်ထိ ဂရုစိုက်နေမှန်း မသိခဲ့ပေ။ "ကျွန်မ လုပ်စရာ ရှိတာ လုပ်မယ်၊ ရှင် နောက်ဆို ခွန်းနင်နန်းတော်ကို လာမရှာနဲ့တော့" ဟု တည့်ပြောလိုက်ခြင်းနှင့် မခြားပေ။

သူ ဒီနေ့ မိဖုရားခေါင်နှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုမိသည်ကို နောင်တရမိတော့သည်။

“ငါ... ကျန်း လျှောက်လွှာတွေ စစ်ဆေးစရာ ရှိသေးတယ်၊ သွားတော့မယ်” အရှင်မင်းကြီးသည် တွေ့ကရာ ဆင်ခြေတစ်ခု ပေးပြီး ခြေလှမ်း ခပ်သွက်သွက်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ရင်းနှီးသော်လည်း စိမ်းကားသော ကျောပြင် ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မိဖုရားခေါင်သည် ဝမ်းမနည်းသည့်အပြင် ကာလရှည်ကြာအောင် ပျောက်ဆုံးနေသော စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အတိတ်က သူမသည် အချို့စကားများ ပြောလိုက်လျှင် ပြန်လှည့်စရာ လမ်းမရှိတော့မည်ကို အမြဲ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ တကယ်တမ်းတွင် စိတ်ခံစားမှု အက်ကြောင်းများသည် ပြုပြင်ရန် ခက်ခဲပြီး ပို၍သာ ကြီးမားလာတတ်သည်။ သူမ ဂရုမစိုက်ဘဲ မနေနိုင်သဖြင့် လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ချူဟွား ပြောသကဲ့သို့ပင် ယောက်ျားသည် အမျိုးသမီး ဘဝ၏ အရာအားလုံး မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ယောက်ျားကို စွန့်လွှတ်ပြီး အလုပ်ကို အာရုံစိုက်နိုင်သည်။

သူမ၏ သားတော်သည် အိမ်ထောင်ကျပြီး မြေးမလေးများလည်း ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူမ ထိန်းကျောင်းပေးရန် မလိုတော့ပေ။ သူမ နှစ်သက်သော ဘဝကို လိုက်ရှာရန် အချိန်တန်ပြီ။

ယောက်ျားလား။ ဟက်၊ သူမ အလုပ်လုပ်တာကို နှောင့်နှေးစေရုံပဲ ရှိတာ။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ နန်ကုန်းအိမ်တော်။

နန်ကုန်းလင်သည် စောစောစီးစီး ရေချိုးသန့်စင်ပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော အိပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ခုတင်ဘေးတွင် မှီကာ စာဖတ်နေလေသည်။

အမည်မသိ လူတစ်ယောက်က သူမ ယောက်ျားလေး ဟန်ဆောင်ထားသည့် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ အပြင်မထွက်တော့ပေ။ အပြင်က ကောလာဟလများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် သာမက သူတစ်ပါးနှင့် သူငယ်ချင်းများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို မခံချင်သောကြောင့်လည်း ပါသည်။

အိမ်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ပုန်းအောင်းနေရခြင်းသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ နောင်တ အနည်းငယ် ရမိ၏။

သူမသည် အခြား မိန်းကလေးများနှင့် မပေါင်းသင်းဘဲ ပွဲလမ်းသဘင်များ မတက်ရောက်ခဲ့ပေ။ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ပင်ပန်းကြီးစွာ ဖုံးကွယ်ထားပြီး ပညာအရည်အချင်းဖြင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားသော သူငယ်ချင်းအချို့သည် ယခုအခါ သူမနှင့် ဆက်သွယ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အိမ်ထောင်မပြုမီ သူမသည် လွတ်လပ်သော နန်ကုန်းလင် အဖြစ် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နေထိုင်နိုင်ဦးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ထိုအရာသည် မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သည်ကိစ္စ ပေါ်ပေါက်ပြီးနောက် စေ့စပ်ထားသူဘက်ကလည်း သဘောထား အနည်းငယ် ရှိလာသည်။

မိဘများက သူမ ဝမ်းနည်းမည်စိုးသောကြောင့် မပြောပြချင်သော်လည်း အစေခံမလေးက စုံစမ်းသိရှိလာသည်မှာ စေ့စပ်ထားသူက သူမ လူလုံးထွက်ပြပြီး နေ့တိုင်း အခြားယောက်ျားများနှင့် ရောနှောနေသည်ကို မလိုလားကြောင်း ပြောဆိုသည်တဲ့။

ရောနှောနေတယ်တဲ့လား။ ဘယ်လောက် ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားလုံးလဲ။

ယောက်ျားတွေက ဆောင်ကြာမျိုင်ကို ဂုဏ်ယူစွာ သွားလာနိုင်ပေမဲ့ မိန်းမတွေက ယောက်ျားတွေနဲ့ ကဗျာရွတ်၊ စာပေဆွေးနွေးတာကျတော့ သူတစ်ပါး အမြင်မှာ ရောနှောနေတာ ဖြစ်သွားရော။ ခွဲခြားဆက်ဆံလွန်းလို့ သူမ ရယ်ချင်စိတ်သာ ပေါက်မိသည်။

ယောက်ျား ဖြစ်ရတာ ဒီလောက် အခွင့်ထူးခံရပြီး။

မိန်းမ ဖြစ်ရတာ ဒီလောက် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ။

“လင်းအာ၊ လင်းအာ တံခါးဖွင့်ပါဦး” အပြင်ဘက်မှ သူမ အဖေ၏ စိုးရိမ်တကြီး အော်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

နန်ကုန်းလင်သည် သူမ အဖေ ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေသည်ကို ကြားဖူးခဲသဖြင့် အပေါ်ထပ်အင်္ကျီကို အလျင်အမြန် ဝတ်ဆင်ပြီး ထွက်ကြိုလိုက်သည်။ “အဖေ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ”

နန်ကုန်းမိသားစုတွင် ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း နန်ကုန်းရှုံ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပြီး အမေလည်း ထိုနည်းတူပင်။

“လင်းအာ၊ ကောင်းကင်ပြိုမတတ် သတင်းကောင်းပဲ၊ သမီး မင်းသား ၅ ရဲ့ စာဖတ်ဖော် ဖြစ်သွားပြီ၊ မနက်ဖြန်ကစပြီး စောစောထ၊ ချူအိမ်တော်ကို သွားပြီး မင်းသား ၅၊ လူကြီးမင်းချူတို့နဲ့အတူ စာသင်ရမယ်၊ လုံးဝ နောက်ကျလို့ မဖြစ်ဘူး”

“သမီးကို သင်ပေးမဲ့ ဆရာက ဘယ်သူလဲ သိလား။ အဲဒါ မင်းဆရာအိုကြီးနဲ့ မင်းဆရာကြီးလေ၊ သူတို့က မင်းဆက်နှစ်ဆက်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ဂုဏ်သရေရှိတယ်၊ တပည့်တွေက ညီလာခံအပြည့်ပဲ၊ သာ့ရှန်းတစ်ပြည်လုံးမှာ သူတို့ထက် ပညာဗဟုသုတ ပိုကြွယ်ဝတဲ့သူ ရှာလို့မရဘူး”

နန်ကုန်းလင်အတွက်တော့ ဒါသည် အမှန်တကယ်ပင် သတင်းကောင်း ဖြစ်လေသည်။

သတင်းက ကောင်းလွန်းအားကြီးနေသဖြင့် လက်တွေ့မဆန်သော ကွဲကွာမှုနှင့် ယုတ္တိမရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အဖေ၊ အမေ၊ နန်ကုန်းမိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်း၊ သမီးရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းသား ၅ ရဲ့ စာဖတ်ဖော် နေရာကို ရနိုင်မှာလဲ”

နန်ကုန်းလင်က ကိုယ့်မိသားစုကို နှိမ့်ချကြည့်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်အကြောင်း ကိုယ်သိသောကြောင့်ပင်။ လွန်ခဲ့သော ၁၂၈ နှစ်ကို ပြန်ကြည့်လျှင် နန်ကုန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများသည် သာ့ရှန်း တည်ထောင်သူ အရှင်မင်းကြီးနောက်လိုက်ပြီး စစ်တိုက်ခဲ့သော်လည်း သာမန် စစ်သည်များသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သာ့ရှန်း တည်ထောင်စက တိုင်းပြည်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် ဆင်းရဲလွန်းပြီး အရင်မင်းဆက်၏ အရှုပ်အထွေးများကို ရှင်းလင်းပေးရသဖြင့် နန်းတော်တိုင်များပေါ်မှ နဂါးလက်သည်း ရွှေပြားများကို ခွာယူရလုနီးပါး ဆင်းရဲခဲ့ရာ အောက်ခြေ စစ်သည်များအနေဖြင့် မည်သည့် ခံစားခွင့်ကောင်းများ ရရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

နန်ကုန်းလင်၏ အဖေ၊ နန်ကုန်းရှုံ လက်ထက်ရောက်မှသာ ကျင့်ရှီ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီး ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ကာ အရာရှိငယ် ဖြစ်လာသဖြင့် နန်ကုန်းမိသားစုသည် အနည်းငယ် တိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းရှုံသည် ညီလာခံကြီး တက်ရောက်ဖူးပြီး ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် ရှိနေသဖြင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဟောင်း ယွမ်ဝေ ရာထူးမှ ဖြုတ်ချခံရခြင်း၊ မင်းဆက်သုံးဆက် သက်တမ်းရှိသော နှစ်တစ်ရာ မိသားစုများ အိမ်သိမ်းခံရခြင်း စသည်တို့ကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးရာ ချူဟွားသည် သာ့ရှန်းအတွက် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားလေသည်။

သူသည် အစေခံမလေးများကို ထွက်သွားခိုင်းပြီး အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ခိုင်းကာ မည်သူ့ကိုမျှ အနားမကပ်စေဘဲ ဇနီးနှင့် သမီးကို အမှန်တရား ပြောပြလိုက်သည်။

“မင်းသား ၅ ရဲ့ စာဖတ်ဖော် နေရာကို လူအများကြီးက စောင့်ကြည့်နေကြတယ်၊ ဘယ်သူမဆို လိုချင်ကြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ လက်လှမ်းမမီကြဘူး၊ အကြောင်းရင်းက...” နန်ကုန်းရှုံသည် ဇနီးနှင့် သမီးကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေမည့် စကားကို ပြောလိုက်သည်။ “မင်းဆရာအိုကြီးနဲ့ မင်းဆရာကြီး တကယ် သင်ပေးမဲ့သူက ချူဟွား၊ မင်းသား ၅ ကမှ စာဖတ်ဖော် ဖြစ်နေတာ”

နန်ကုန်းလင်သည် ထိုစာလုံးများကို ခွဲခြားလိုက်လျှင် သူမ သိသော်လည်း ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ပြန်လည် ခွဲခြားရသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အဖေက သူမကို လိမ်ညာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ မင်းသား ၅ ၏ မင်းသား အဆင့်အတန်းက အတုဖြစ်ပြီး ချူဟွားကသာ မင်းသားအစစ် ဖြစ်နေလို့များလား။ အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ချူအိမ်တော်တွင် ကြီးပြင်းစေခဲ့တာလား။

သို့သော် နာမည်နှင့် အစဉ်လိုက်အရ ချူဟွားသည် ချူမိသားစု၏ အငယ်ဆုံးသမီး ဖြစ်သင့်သည်။ သို့ဆိုလျှင် အထက်ပါ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိတော့ပေ။

နန်ကုန်းလင်က ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်၏။ “မင်းသား ၅ က တော်ဝင်မိသားစုဝင် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ချူဟွားအတွက် အဖော်ပြုပေးရတယ် ဆိုတော့ ချူဟွားမှာ မင်းသားထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ အရာ ရှိနေလို့လား”

နန်ကုန်းရှုံသည် သမီးဖြစ်သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို အလွန် ကျေနပ်သွားပြီး system ပေါ်ပေါက်လာပုံ၊ ချူဟွားက သာ့ရှန်းအတွက် အကျိုးပြုခဲ့ပုံများနှင့်... “ချူဟွားက သမီး အရည်အချင်းရှိရက်နဲ့ နေရာမရ ဖြစ်နေတာကို သိလို့ မင်းသား ၅ ကို သမီးကို စာဖတ်ဖော်အဖြစ် လက်ခံခိုင်းတာ” စသည်တို့ကို အစမှ အဆုံး ပြောပြလိုက်သည်။

“လင်းအာ၊ ဒီကျေးဇူးကို သမီး မဖြစ်မနေ မှတ်ထားရမယ်” နန်ကုန်းသခင်မက သမီးဖြစ်သူ၏ လက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းလင်သည် အစပိုင်း တုန်လှုပ်အံ့ဩနေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာလေပြီ။

သူမသည် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်များ စာရင်းစစ်ရန် ရောက်ရှိနေကြောင်း၊ အိမ်သိမ်းရာတွင်လည်း ကူညီခဲ့ကြောင်း ကြားဖူးသော်လည်း ချူဟွားက ကြားမှ ဆက်သွယ်ပေးခဲ့မှန်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိလိုက်ရသည်။

“အဖေ၊ အမေ၊ သမီး မှတ်ထားပါ့မယ်” သူမသည် အသံတိတ် ကတိသစ္စာကို လေးနက်စွာ ပြုလိုက်သည်။

သူမသည် မိန်းကလေး ဖြစ်နေသဖြင့် မင်းဆရာကြီးကို ဆရာတင်မည့် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ချူဟွားက အခွင့်အရေးကို သူမထံ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ခု ဝယ်လျှင် တစ်ခု လက်ဆောင်ရသလို မင်းဆရာအိုကြီး အပြင် မင်းသား ၅ ၏ စာဖတ်ဖော် ရာထူးကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။

သူမ ယောက်ျားလေး ဟန်ဆောင်ထားသည်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သူမှာ ချူဟွားနှင့် system ဖြစ်သဖြင့် သူမသည် နန်ကုန်းလင် အမည်ကို ဆက်လက် အသုံးပြု၍ မရတော့သော်လည်း ယခုမှစ၍ သူမသည် သူတစ်ပါးအဖြစ် ဟန်ဆောင်စရာ မလိုတော့ဘဲ မိန်းကလေး တစ်ယောက်အနေဖြင့် နန်ကုန်းလင် နာမည်ဖြင့် ဂုဏ်ယူစွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူဟွားက သူမကို ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လမ်းကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုကျေးဇူးသည် ဘဝသစ် ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ သူမ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ရလိမ့်မည်။

...

All Chapters