အခန်း ၉၀

အပိုင်း (၉၀)

ထိုညတွင် နန်ကုန်းလင်သည် အိပ်မပျော်ဘဲ လူးလှိမ့်နေခဲ့သည်။

စာဖတ်ဖော် ဖြစ်ခြင်းသည် အခွင့်အလမ်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အန္တရာယ် ရှိသော်လည်း အခွင့်အရေးကလည်း ကြီးမားသည်။

အနာဂတ်တွင် မင်းသား ၅ သည် ချင်းဝမ်ဘွဲ့ ခံယူပါက သူမသည် ချင်းဝမ်၏ ညာလက်ရုံး ဖြစ်လာမည်။ အကယ်၍ မင်းသား ၅ သည် ထီးနန်းဆက်ခံပါက သူမသည် မင်းကြီးအသစ်၏ လူယုံတော် ဖြစ်လာမည်။ မိန်းကလေး ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်သေးလဲ။

အတိတ်က သူမကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း အနာဂတ်တွင် သူမကို အသိအမှတ်ပြုကြရလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူမ တစ်ယောက်တည်းလည်း မဟုတ်ပေ။ အမျိုးသမီး စစ်ဘက်အရာရှိ နျဲ့ရွှေသည် တစ်ယောက်၊ ချူဟွားသည်လည်း တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူမက သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်၏။ ချူဟွားက သူမကို ဘာဖြစ်လို့ ကူညီခဲ့တာလဲ။

ချူဟွား၏ အတိတ်က လုပ်ရပ်များကို လေ့လာကြည့်လျှင် သူမကို သနားပြီး ကူညီခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ပိုနက်ရှိုင်းသော အကြောင်းရင်းမှာ... သူမသည်လည်း အမျိုးသမီးများ နန်းတွင်းစာမေးပွဲ မဖြေဆိုနိုင်ခြင်းကို မကျေနပ်လို့များလား။

နန်ကုန်းရှုံသည် အဖြစ်အပျက်ကို အကြမ်းဖျင်းသာ ပြောပြခဲ့ပြီး အသေးစိတ် မပြောခဲ့သော်လည်း နန်ကုန်းလင်က ခန့်မှန်း တွေးတောတတ်သည်။

ချူဟွားက အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့သည်မှာ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိမည်ဟု သူမ ထင်သည်။ မင်းဆရာအိုကြီး၊ မင်းဆရာကြီးနှင့် စစ်သူကြီးရွှမ်ဝေ ဟူသော ဆရာသုံးဦး ရှိနေခြင်းသည် အမှန်ပင် အားသာချက် ဖြစ်ရာ အရာရှိလောကထဲ မဝင်လျှင် နှမြောစရာ ကောင်းလွန်းသည်။

ဒါဆိုရင် မိတ်ဖက်က များလေ ကောင်းလေပေါ့။

နန်ကုန်းလင်က ပြုံးလိုက်သည်။ ချူဟွား၏ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရန် ပထမအဆင့်က ဘာမှန်း သူမ သိလိုက်ပြီ။

မိုးမလင်းခင်မှာပင် နန်ကုန်းလင် ထလိုက်ပြီး ဒီနေ့ ဝတ်မည့် အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်ကာ လိုအပ်နိုင်မည့် စာအုပ်များကို ယူဆောင်ပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးလိုက်၏။

အရာအားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်၍ ချက်ချင်း ထွက်ခွာနိုင်သော်လည်း မနက် ၄ နာရီသာ ရှိသေးပြီး မင်းဆရာအိုကြီးသည် ညီလာခံ တက်နေဆဲ ဖြစ်ကာ စာသင်ချိန် ရောက်ရန် အဝေးကြီး လိုသေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချူဟွားသည် စစ်သူကြီးရွှမ်ဝေနှင့်အတူ မြင်းစီးဟန် ပြင်ခြင်းနှင့် စစ်ရေးဗျူဟာများကို လေ့လာနေလေသည်။

နန်ကုန်းလင်သည် ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်ပြီး အပြင်ဘက်က မည်းမှောင်နေသော ကောင်းကင်ကြီးသည် သူမ၏ မူလက မှေးမှိန်နေသော အနာဂတ်လို တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

“သွားမယ်”

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် နန်ကုန်းမိသားစု၏ မြင်းလှည်းသည် ချူအိမ်တော် တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အစေခံမလေးက နန်ကုန်းမိသားစု၏ ကဒ်ပြားကို ပေးလိုက်ရာ အစေခံက သူတို့ကို လမ်းပြပြီး မင်းသား ၅ ၏ ခြံဝင်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ရောက်သွားသောအခါ မင်းသား ၅ ၏ အစေခံက သူတို့ကို စာကြည့်ခန်းသို့ ခေါ်သွားလိုက်သည်။

နန်ကုန်းလင်သည် ခြံဝင်းထဲ မဝင်မီ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပန်းချီကားများ ရှိနေပြီး အိမ်သည် မီးရောင်များ လင်းထိန်နေကာ ပိုင်ရှင်သည် စောစောစီးစီး ထထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ချူဟွားနှင့် မင်းသား ၅ တို့ မရောက်သေးသဖြင့် နန်ကုန်းလင်သည် စာကြည့်ခန်းကို သေချာ လေ့လာကြည့်သည်တွင် အသေးစိတ် အချက်အလက်များစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အထက်က စားပွဲသည် ဘယ်ညာ တစ်ဖက်စီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားထားပြီး မင်းဆရာအိုကြီးနှင့် မင်းဆရာကြီးတို့၏ ဆက်ဆံရေးကဲ့သို့ပင်။

အောက်ဘက်တွင် စားပွဲ သုံးလုံး ရှိသည်။ ညာဘက်က လွတ်နေသော စားပွဲသည် သူမ၏ စားပွဲ ဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်နှင့် အလယ်က စားပွဲများသည် စာအုပ်များ၊ မင်၊ စက္ကူနှင့် မင်တုံးများ ထားရှိပုံ အလေ့အထ တူညီကြသည်။

ဤတူညီမှုသည် တမင်တကာ လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး မည်သူက တမင် လုပ်ထားသနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမည်။

မကြာမီ မင်းသား ၅ နှင့် ချူဟွားတို့ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ဝင်ရောက်လာကြပြီး သုံးယောက်သား ပြုံးပြ နှုတ်ဆက်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ပြီးနောက် ကိုယ့်ဘာသာ စာဖတ် လေ့လာနေကြသည်။

System: [မမကြီးဟွား၊ နင် မျှော်လင့်နေတဲ့ လင်အာ ရောက်လာပြီလေ၊ ဘာလို့ စကား ပိုမပြောကြတာလဲ]

နန်ကုန်းလင်: “...”

မင်းသား ၅: “...”

အခြားသူများ: “...”

ချူဟွားသည် မြင်းစီးဟန် ပြင်ခြင်းနှင့် စစ်ရေးဗျူဟာများကြောင့် ခါးနာ၊ ခေါင်းမူးနေပြီး စာအုပ်ကို ကိုင်ထားသော်လည်း စာမဝင်သဖြင့် system နှင့် စကားစမြည် ပြောလိုက်၏။

[ဘာ ပြောရမှာလဲ] ပြန်ဖြေသော အသံသည် အနည်းငယ် ပျင်းရိနေပြီး အားမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

Systemမှာ အက်သွားပြီး ထစ်ငေါ့နေသည်။ [နင်... နင် သူ့ကို အရမ်း အထင်ကြီးတယ်၊ တကယ်လို့ အမျိုးသမီးတွေသာ နန်းတွင်းစာမေးပွဲ ဖြေဆိုပြီး အရာရှိ ဖြစ်ခွင့်ရရင် သူက သေချာပေါက် သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံး အမျိုးသမီး ပထမအဆင့်ကျောင်းသား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ် ဆိုတဲ့အကြောင်း ပြောလေ]

နန်ကုန်းလင်၏ စိတ်နှလုံးသည် ကြီးစွာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ချူဟွားက သူမကို ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးတာလား။ သူမ ကိုယ်တိုင်တောင် ပထမအဆင့်ကျောင်းသား ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ပြောရဲတာ မဟုတ်ဘူး။

သူတစ်ပါး ယုံကြည်တာ ခံရတဲ့ ခံစားချက်က တကယ် ကောင်းတာပဲ။

ချူဟွား ကိုယ်တိုင် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက် ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ [ငါ သူ့ကို အထင်ကြီးပေမဲ့ လူကို ဒီလောက် မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး]

[အမျိုးသမီး နန်းတွင်းစာမေးပွဲက သမိုင်းစာမျက်နှာသစ် ဖွင့်လှစ်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ သာ့ရှန်းမှာ လောလောဆယ် ဒီလောက် သတ္တိရှိတဲ့သူ မရှိသေးဘူး၊ ပြီးတော့ တကယ်ပဲ အမျိုးသမီးတွေကို နန်းတွင်းစာမေးပွဲ ဖြေခွင့်ပြုရင်တောင် ပထမအဆင့် နေရာကို သူ့ကို ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဒါက ယောက်ျားတွေကို ပါးရိုက်လိုက်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား]

စိတ်လှုပ်ရှားလို့ မပြီးသေးသော နန်ကုန်းလင်: “...”

System: [ဒါပေမဲ့ အမျိုးသမီးက အရမ်း အရမ်း ထူးချွန်နေရင်ကော၊ ပြတ်ပြတ်သားသား ထူးချွန်နေရင်ကော၊ အပြတ်အသတ် ထူးချွန်နေရင်ကော]

ချူဟွား: [ဒါဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ မှူးမတ်တွေက စာပေစွမ်းရည်ကို တန်ဖိုးထားမလား၊ ကျားမ ကွဲပြားမှုကို တန်ဖိုးထားမလား ဆိုတာ ကြည့်ရမှာပေါ့]

System: [ဒါဆိုရင် မသေချာဘူး၊ သူတို့က အမျိုးသမီးတွေအပေါ် အစွဲကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ ယောက်ျားတွေက အုပ်စုဖွဲ့တတ်တယ်]

[ဖောက်ပြန်တာတောင်မှ ကမ္ဘာပေါ်က ယောက်ျားတိုင်း လုပ်မိတတ်တဲ့ အမှားမျိုးကို လုပ်မိတာပါ ဆိုပြီး ပြောတတ်ကြတာ၊ ဥာဏ်နီဥာဏ်နက်များတဲ့ ယောက်ျားတွေ၊ ဟက်၊ ထွီ]

ယောက်ျားများ: “...” လှောင်ပြောင်ခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရသည်။

System: [ရှေးခေတ်မှာ ဇနီးသုံးယောက်၊ ကိုယ်လုပ်တော်လေးယောက် ထားတာက ပုံမှန်ပဲ၊ ငါ နားမလည်တာက သူ ကိုယ်တိုင် တခြားသူကို လက်ထပ်ရမယ်ဆိုတာ သိရက်နဲ့ ဘာလို့ တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်းဆိုတဲ့ ကတိကို ပေးခဲ့တာလဲ]

ချူဟွားက ဂရုမစိုက်သလို မေးလိုက်သည်။ [ဘယ်သူလဲ]

System: [အရှင်မင်းကြီးလေ]

ချူဟွား: ???

လူတိုင်း: ???

သည်တစ်ခါတော့ သူတို့ကို လုံးဝ နိုးကြားသွားစေသည်။

လမ်းမှာ ရောက်နေသေးသော မင်းဆရာအိုကြီးသည် ခြေလှမ်းကို မြန်လိုက်သည်။ ဖရဲသီးကြီးကို ပူပူနွေးနွေး မစားရရင် ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အရှင်မင်းကြီးက ဖိနှိပ်ထားလိုက်လိမ့်မယ်၊ လက်လွှတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး။

ချူဟွားက ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ [လာ၊ အကျယ်ချဲ့ ပြောစမ်း]

Systemက စာသင်ချိန် နီးနေပြီဖြစ်၍ စကားပြောနှုန်းကို မြန်လိုက်လေသည်။ [မိဖုရားခေါင်က အခုထိ ဒီလောက် လှနေသေးတာကို ကြည့်ရင် ငယ်ငယ်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် လှပကျက်သရေ ရှိခဲ့မလဲ ဆိုတာ သိသာပါတယ်၊ အဲဒီတုန်းက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ မြို့တော်ရဲ့ ပထမဆုံး အလှမယ်လေ၊ အိမ်တံခါးခုံတောင် အောင်သွယ်တော်တွေ နင်းလို့ ပြားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ]

[မိဖုရားခေါင်မှာ အဲဒီတုန်းက ရွေးချယ်စရာတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်၊ ဘယ်သူ့ကို ရွေးရွေး လူတွေကို စိတ်ခုစေမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် မိသားစုက သူမကို ဘယ်လို အိမ်ထောင်စုမျိုးနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်လို့ မတောင်းဆိုခဲ့ဘူး၊ အဲဒီလိုဆိုရင် သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုပါလို့ လွှဲချလို့ ရတာပေါ့]

[မိဖုရားခေါင်က သူ့ရဲ့ မျက်နှာကြောင့် ဘယ်လို ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ် ဆိုတာ သိသလို အာဏာရှိတဲ့သူနဲ့ လက်ထပ်မှ ရမယ် ဆိုတာလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ်၊ မဟုတ်ရင် ခင်ပွန်းသည်ဘက်က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဇနီးသည်ကို ရောင်းစားပြီး ဂုဏ်ထူးရှာတဲ့သူတွေ မနည်းဘူးလေ၊ သူ မလောင်းရဲဘူး]

[မြို့တော်မှာ အာဏာရှိတဲ့သူတွေက ဘယ်လောက် များလိုက်သလဲ၊ သူ လက်မထပ်ချင်ဆုံးက တော်ဝင်မိသားစုပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တော်ဝင်မိသားစုမှာ အရှုပ်အထွေးတွေ များလွန်းလို့၊ ပြီးတော့ သူက တခြား မိန်းမတွေ အများကြီးနဲ့ ခင်ပွန်းသည်ကို မလုချင်ဘူး၊ သူ့အဖေရဲ့ အနောက်ဆောင်မှာ မိန်းမတွေ များလွန်းလို့ မိုးမွှန်အောင် ရန်ဖြစ်နေကြတာ၊ သူ့အမေက စိတ်ပင်ပန်းပြီး လှပတဲ့ မိန်းမကြီးက စောစောစီးစီး ဆံပင်တွေ ဖြူကုန်တာ]

[ဒီလို ရှေ့က နမူနာ ရှိနေတော့ မိဖုရားခေါင်က သင့်တော်တဲ့သူ တစ်ယောက်ကိုပဲ လက်ထပ်ချင်ခဲ့တာ၊ ရလဒ်ကတော့ အရှင်မင်းကြီးက အဲဒီတုန်းက သူကို သဘောကျသွားပြီး အမည်ဝှက်နဲ့ အနားကပ်၊ ပိုးပန်းခဲ့တယ်၊ နှစ်ယောက်သား သဘောတူညီမှု ရသွားမှ သူက လက်ရှိ မင်းသား ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့တာ]

ချူဟွားမှာ ကြားလိုက်ရသည့်အစကားကြောင့် ထုံကျင်နေလေပြီ။ [ဒီအဆင့် ရောက်နေမှတော့ မိဖုရားခေါင်မှာ နောင်တရစရာ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိတော့ဘူး]

ခေတ်သစ်မှာတောင် မိန်းကလေး အများစုက ရည်းစားဖြစ်သူ ဖောက်ပြန်တာကို တွေ့ရင်တောင် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ချက်ချင်း လမ်းမခွဲဘဲ "ငါက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး မိန်းကလေး ဖြစ်မှာပါ" ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ပလေးဘွိုင်းဆီ ပြေးဝင်သွားတတ်ကြတာလေ။

မိဖုရားခေါင်သာ အဲဒီတုန်းက အချိန်မီ ရပ်တန့်ခဲ့ရင် အခုလို စိတ်ညစ်စရာတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

System: [ဟုတ်တယ်၊ မိဖုရားခေါင် နောင်တရပြီး လူပြောင်းချင်ခဲ့တယ်၊ သူက တကယ်ပဲ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အရှုပ်အထွေးတွေထဲ မပါဝင်ချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို "တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်း" ဆိုတဲ့ ကတိ ပေးခဲ့တယ်လေ]

[မိဖုရားခေါင်က အဲဒီတုန်းက အချစ်စိတ် မူးယစ်နေတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာ၊ လူ့လောကရဲ့ ဒုက္ခတွေကို မကြုံဖူးသေးသလို လူဆိုးတွေရဲ့ လိမ်ညာတာကိုလည်း မခံဖူးသေးတော့ ယောက်ျားရဲ့ ချိုသာတဲ့ စကားတွေကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်လိုက်မိတယ်၊ ရလဒ်ကတော့ လက်ထပ်ပြီး ခြောက်လ မပြည့်ခင်မှာပဲ ကိုယ်လုပ်တော် ရောက်လာတာပဲ]

[မိဖုရားခေါင်က မေးလည်း မေးခဲ့တယ်၊ ရန်လည်း ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ဆူလည်း ဆူခဲ့တယ်၊ မျက်ရည်တွေလည်း ခန်းခြောက်သွားပြီ၊ ကိုယ်လုပ်တော်တွေ၊ မယားငယ်တွေက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာတယ်၊ ပထမမင်းသားတောင် မွေးလာပြီ၊ သူ စိတ်ပျက်၊ စိတ်ကုန်ပြီး ကွာရှင်းချင်ခဲ့တယ်၊ ရလဒ်ကတော့ မတော်တဆ ကိုယ်ဝန် ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်]

[တော်ဝင်မိသားစုက ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေတဲ့ မင်းသားကြင်ရာတော်ကို မင်းသားနဲ့ ကွာရှင်းခွင့် ဘယ်ပေးမှာလဲ၊ သူ ရက်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့တယ်၊ ဗိုက်ထဲက ကလေးကို နှမြောလို့ ကွာရှင်းစာချုပ် ရေးပြီးသားကိုတောင် ငိုရင်း မီးရှို့ပစ်လိုက်ရတယ်]

ထပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်ပြန်ပြီ။ ချူဟွားတစ်ယောက် သက်ပြင်းချမိတော့သည်။

ခေတ်သစ်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရှေးခေတ်မှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အမျိုးသမီးတွေက ကလေး ရလာရင် အားနည်းချက် ရှိလာတတ်တယ်။ မိခင် အများစုက ကလေးအတွက် သည်းခံဖို့ ရွေးချယ်တတ်ကြတယ်။

မိဖုရားခေါင်သာ အဲဒီတုန်းက ရက်စက်ပြီး ကလေး ဖျက်ချ၊ ပြီးမှ ကွာရှင်းရင်... ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒါက မျိုးဆက်ကို အရမ်း အလေးထားတဲ့ တော်ဝင်မိသားစုလေ၊ မတော်တဆ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျရင်တောင် အပြစ်တင်ခံရနိုင်တာ၊ တမင်တကာ ကလေး ဖျက်ချရင် ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရနိုင်တယ်။

ချူဟွားသည် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ဝေးဝေးနေမည့် ယုံကြည်ချက်ကို ထပ်မံ ခိုင်မာအောင် လုပ်ထားလိုက်တော့သည်။ လူတွေကို စိတ်ခုစေလည်း ကိစ္စမရှိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက မင်းသားတွေနဲ့ ညီအစ်ကိုလို ပေါင်းသင်းပြီး သူတို့ သူမကို လက်ထပ်ချင်တဲ့ စိတ်ကူးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရမယ်။

System က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်၏။ [ကိုယ်ဝန်ရပြီးတဲ့နောက် မိဖုရားခေါင်က အရှင်မင်းကြီးကို အနားအကပ် မခံတော့ဘူး၊ နေမကောင်းဘူးလို့ ပြောလိုက်၊ တခြားလူဆီ သွားဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်၊ တစ်ခါတလေ တခြား မိဖုရားတွေကို လာဖြတ်ခုတ်ဖို့ သတင်းပေးလိုက်နဲ့]

[မိဖုရားခေါင်က အရမ်း သဘောထားကြီးတယ်၊ ဘယ်တော့မှ အထဲကို ဆွဲမသွင်းဘူး၊ အပြင်ကိုပဲ တွန်းထုတ်တယ်၊ အနောက်ဆောင်က မိဖုရားတွေက မိဖုရားခေါင် စကားဆို အရမ်း နားထောင်ကြတာ၊ လေထုက တော်တော် ကောင်းနေရော]

ချူဟွား: [ဒါပေါ့၊ မိဖုရားတွေက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အချစ်ကိုပဲ လုကြတာလေ၊ မိဖုရားခေါင်က မလိုအပ်တော့ သူတို့ကြားမှာ အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခ မရှိတော့ဘူးပေါ့]

System: [လူသားတွေက တကယ် ထူးဆန်းတယ်၊ ပိုင်ဆိုင်ထားတုန်းက တန်ဖိုးမထားဘဲ ဆုံးရှုံးသွားမှ နောင်တရတော့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ]

ချူဟွား: [ဒါက အပေါစားဆန်တာလို့ ခေါ်တယ်]

System: [အင်း၊ အရှင်မင်းကြီး အပေါစားဆန်တယ်]

လူတိုင်းမှာ အလွန်လန့်ဖျပ်သွားပြီး အသက်ရှူသွင်းဖို့ပင် မေ့နေကြတော့သည်။

ဒီစကားကိုတောင် နင် ပြောရဲတယ်လား။ တကယ်ပဲ တခြားသူတွေ မကြားရဘူးဆိုပြီး အားကိုးနေတာကိုး။

မင်းဆရာအိုကြီးသည် အရှင်မင်းကြီး၏ ဖရဲသီးကို စားချင်ဇောဖြင့် ချူဟွားနှင့် system တို့ အသက်အန္တရာယ် ရှိသော စကားများ ပြောဆိုနေခြင်းကို အချိန်မီ မတားဆီးမိသည့်အတွက် နောင်တရမိတော့သည်။

ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော နောက်ဆက်တွဲများ မလာခင် သူက စာကြည့်ခန်း တံခါးကို အလျင်အမြန် တွန်းဖွင့်လိုက်တော့သည်။ “စာသင်မယ်”

မင်းသား ၅ နှင့် နန်ကုန်းလင် တို့လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။ ဒီနေ့ ဖရဲသီးက ကြီးတော့ ကြီးပါရဲ့၊ နည်းနည်း အန္တရာယ်များတယ်၊ ကံကောင်းလို့ ပြီးသွားပြီ။

ချူဟွား၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်နေသည်ကို သူတို့ သတိမထားမိကြပေ။

သူမကတော့ မယုံဘူး။ ဒီလောက်ထိ ပုန်ကန်နေပြီ။ အချိန်မရွေး ဖရဲသီးအကြီးစားတွေ ဖွင့်ချနိုင်တယ်။ အရှင်မင်းကြီးက သူမကို ချွေးမတော်ချင်သေးရင် ကံပဲ။

မကြာမီ လူတစ်ယောက်နှင့် system တစ်ခု၏ စကားပြောဆိုမှု အကြောင်းအရာများသည် အရှင်မင်းကြီး၏ စားပွဲတော်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အရှင်မင်းကြီးသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းသော စကားတစ်ခွန်းချင်းစီကို ကြည့်ပြီး မနေ့ညက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ မိဖုရားခေါင်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဖွင့်ပြောခွင့် ပေးလိုက်မိသည်ကို ပိုလို့ပင် နောင်တရမိတော့သည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့နှစ်ဦး အနည်းဆုံးတော့ အပေါ်ယံ ငြိမ်သက်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမည်။

မိဖုရားခေါင်က သူ့ကို ကွာရှင်းချင်နေမှန်း ကွာရှင်းစာချုပ်တောင် ရေးပြီးမှန်း သူ တစ်ခါမှ မသိခဲ့ပေ။ အဲဒီတုန်းက မိဖုရားခေါင်က ရှောင်လင်းကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ရင်၊ သူမ ကလေးကို မနှမြောခဲ့ရင်... အဲဒီတုန်းက ဘယ်လို ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာ မသိနိုင်တော့ဘူး။

အရှင်မင်းကြီးတစ်ယောက် ခေါင်းကိုက်သွားတော့၏။

ချူဟွားနဲ့ system တို့ ဖရဲသီးစားတာကြောင့် သူနဲ့ မိဖုရားခေါင်တို့ ကိစ္စကို လူတွေ သိသွားမှာကို သူ ခေါင်းမကိုက်ပါဘူး။ သူတို့ ဖရဲသီးမစားရင် အတိတ်က ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိမှန်း သူလည်း သိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

သူ ခေါင်းကိုက်တာက မိဖုရားခေါင်က သူ့ကို စိတ်ကုန်သွားပြီ။ သူ ဘယ်လို ပြန်လည် ကုစားရမလဲ ဆိုတာပါပဲ။

ဒီလို ဖြစ်မယ်မှန်း စောစောက သိရင် မနေ့ညက သူ အောက်ကျို့ခံ၊ တောင်းပန်ပြီး မိဖုရားခေါင်ကို ချော့မော့လိုက်ရင် ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူ မသိလိုက်သည်မှာ မိဖုရားခေါင်သည် ချူဟွား အတန်းဆင်းချိန်ကို တွက်ချက်ပြီး သာမန် ဝတ်စုံလဲကာ ချူအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

ချူဟွား၏ သတင်းရပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပန်းချီကားများ ရှိရာ အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ စိတ်အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ကြည်လင်ဝင်းပနေသော မိဖုရားခေါင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိဖုရားခေါင်သည် နို့လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း၊ သစ်အယ်သီးကင် စားရင်း သူမကို တွေ့သောအခါ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ “ဟွားအာ၊ လာပါဦး”

ချူဟွား: ?

ဟွားအာဟု ဒီလို ခေါ်လိုက်ခြင်းက ချူဟွားကို တော်တော် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ သူမ ရှေ့တိုးပြီး ဂါရဝပြုလိုက်သည်တွင် မိဖုရားခေါင်က သူမကို တွဲထူလိုက်၏။

“ဟွားအာ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး” မိဖုရားခေါင်က တဲ့တိုး ပြောလိုက်တော့သည်။ “ငါ ဒီကို လာတာ အကူအညီ တောင်းစရာ ရှိလို့”

ချူဟွား: “မိဖုရားခေါင် ပြောပါ”

မိဖုရားခေါင်: “မင်း အရင်တုန်းက ဝတ္ထုတွေ ရေးဖူးတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ငါ့ကို သင်ပေးပါဦး”

Systemမှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိတော့သည်။ [ဟိုက် —— မိဖုရားခေါင်က နင် "လူငယ်ဘုရင်နှင့် မယ်တော်"၊ "ဘုရင်ခံ၏ အတင်းအကျပ် အချစ်" စတဲ့ ဝတ္ထုတွေ ရေးဖူးတာကို သိနေပါလား၊ ပြီးတော့ နင့်ဆီက သင်ယူချင်နေတာတဲ့]

[သူက လက်တွေ့ဘဝမှာ မလုပ်နိုင်လို့ ဝတ္ထုထဲမှာ အရှင်မင်းကြီးကို လက်စားချေပြီး ရက်ရက်စက်စက် နှိပ်စက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား]

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိဖုရားခေါင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေတော့သည်။ ဒီအကြံဉာဏ်က ကောင်းလိုက်တာ။

…