← Chapters

အခန်း ၃၁၅

Vol. 32 Ch. 315

အခန်း ၃၁၅

Vol. 32 Ch. 315

အခန်း (၃၁၅) လော့ဖုန်းတောင်ကြားအတွင်း မဟာသိုင်းသခင်များကို ဖိနှိပ်ခြင်း

ဤအခိုက်အတန့်တွင်။

ကျန်းဖျင်နှင့် ကျိုးရီတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်သည် ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို သွေးဆောင်လှည့်စားရန် တမင်တကာ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

အစီအရင် ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါများမှာလည်း အနည်းငယ်မျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာကာ ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ အနက်ရောင် အကြေးခွံများကလည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

အလွန် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သော သံချပ်ကာအင်္ကျီ တစ်ထည်နှင့် တူညီလှပေသည်။

မျက်ခုံးကြားတွင် အဖြူနှင့် အနက် နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ လင်းလက်လာပြီး ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်များက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားကာ ခြုံထည်ကြီးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင်လည်း တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး က အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပြီး လေဟာနယ်ထက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်း သွားလေသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝမ်ကျဲ့ မိစ္ဆာဓားမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် တောက်ပသွားကာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင်က ကိုယ်ထင်ပြ လာလေသည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းပြီး ရင်းနှီးနေသော သွေးညှီနံ့များကို အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤအစီအရင်ကြီး အတွက် ကျန်းချဲ့ ထောက်ပံ့ပေးထားသော ပစ္စည်းမျိုးစုံ အပြင်...

သိုင်းပညာရှင် အများအပြား၏ အမြုတေသွေးများ လည်း ပါဝင်လေသည်။ ထျန်းနန်မြို့ရှိ အကျဉ်းသားများ အားလုံး၏ အမြုတေသွေးများကို အကုန်အစင် စုပ်ယူထားပြီး လီချန်မြို့ နှင့် ကွမ်းမြို့ အတွင်းရှိ တောင်ပိုင်းယွဲ့ စစ်သည်များ၏ အမြုတေသွေးများကိုလည်း စုပ်ယူထားခဲ့လေသည်။

အစီအရင် ကြီး၏ အထောက်အပံ့များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအရာများက သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံးသော အထောက်အပံ့များ ပင်ဖြစ်သည်။

အစီအရင် ၏ လွှမ်းခြုံမှု အောက်တွင် သူ၏ စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် အသုံးချနိုင်ပြီး ရှန်ရှန်းအလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဤသည်မှာ အစီအရင် ကြီး၏ ပထမ အဆင့် သက်သက်သာ ရှိသေးလေသည်။

အစီအရင် ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော စွမ်းအားကိုတော့ တကယ့် ပစ်မှတ်ကြီး မမိသေးသရွေ့ လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသမည် မဟုတ်ချေ။ တောင်ပိုင်းယွဲ့မှ ဤ မဟာသိုင်းသခင် အချို့မှာတော့ အမြည်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ရှန်ရှန်းနှောင်းပိုင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် မရှိသရွေ့ သူတို့၏ နိဂုံးမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

"သေစမ်း ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ..."

ကျန်းဖျင်က မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤအရာအားလုံးကို လက်မခံချင်သော်လည်း ယခုအခါ အမှန်တရားက သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ မယုံကြည်ချင်လျှင်တောင် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"ဒီအစီအရင်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ပိတ်လှောင်ထားတာပဲ အသက်သွေးကြောကို မဖျက်ဆီးနိုင်ရင် ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့တောင် မလွယ်ဘူး..."

ကျင့်ကြံမှု အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်သော ရှန်ရှန်းအလယ်အလတ်အဆင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မဟာသိုင်းသခင်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သူ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးသော်လည်း အသုံးမဝင်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။

"ဟွန့် အစီအရင် တစ်ခုလောက်ကို ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ တစ်ဖက်မှာ ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တစ်ယောက်ရယ် ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက်ရယ် ပဲ ရှိတာလေ ဒီကောင်လေးရဲ့ အရှိန်အဝါက ရှန်ရှန်းအဆင့်လောက် ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ အဲ့ဒါကရော ဘာဖြစ်သေးလဲ ရှန်ရှန်းအဆင့် စွမ်းအား နှစ်ခုပဲ ရှိတာလေ ငါတို့ဘက်မှာက လေးယောက်တောင် ရှိတယ် ငါတို့ဘက်က အသာစီး ရနေတာပဲ ဒီကောင်က သေလမ်း ရှာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အစီအရင်နဲ့ ပိတ်လှောင်ထားမှတော့ အတော်ပဲ သူ့ကို သတ်ပြီး ဘုရင်ကြီး ဆီမှာ ဆုသွားတောင်းကြတာပေါ့..."

တစ်ယောက်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသော်လည်း အခြားတစ်ယောက် ကတော့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ကျိုးရီ ၏ မျက်မှောင်များ ကျုံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ရင်း အလွန် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားနေရလေသည်။ တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့ ထောင်ချောက်ဆင်ထားမှတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ...

သို့သော် ယခုအခြေအနေတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။

"ဟုတ်တယ် သိုင်းသခင် အဆင့်လေး ရှိတဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်လောက်ကိုများ မင်းတို့က ကြောက်နေကြတာလား ဟီးဟီး အတော်ပဲ ကျုပ်က ဒီကောင်လေးရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်မယ်..."

အရပ်ပုပု ခန္ဓာကိုယ် ရှိသော သက်လတ်ပိုင်း လူကြီး တစ်ယောက်က အထင်သေးစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အညိုရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး ချိတ်ကောက် တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းချဲ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

"ကောင်လေး မင်း အရမ်း မာနကြီးလွန်းနေပြီ..."

အရပ်ပုပု မဟာသိုင်းသခင် က ရယ်မောကာ လေဟာနယ် အတွင်း၌ ပုံရိပ်ယောင်များစွာ ဖန်တီးလိုက်ပြီး ဧရာမ ချိတ်ကောက်ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။ အသက်လု ချိတ်ကောက်...

ဤသည်မှာ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားသော ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

စွမ်းအား အားဖြင့် ဆိုလျှင် သာမန် နတ်လက်နက် များနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ကျန်းချဲ့ကို သေချာပေါက် တားဆီးနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများ ပင့်ကာ တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ထဲရှိ နတ်မှော်အဆောင်ကိုယ်ပွား မှာ အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ထိုအရာမှာ ယောက္ခမ ဖြစ်သူ ချီကျန်းနန် ၏ ကိုယ်ပွား ပင်ဖြစ်သည်။

လေဟာနယ် အတွင်း၌ ဓားစွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး အဆုံးအစမရှိသော ဓားစွမ်းအင်များက အရပ်ပုပု လူကြီး ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

"တကယ်ပဲ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတွေ ရှိနေသေးတာပဲ..."

"ဒါဆိုရင်လည်း ကျုပ်က မင်းကို ရင်ဆိုင်ရတာပေါ့..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်ရှိနေသူများ လည်း ဆက်လက် သည်းခံ မနေတော့ချေ။ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော ရှန်ရှန်းအလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ မိမိ၏ ကြီးမားသော ဓမ္မကိုယ်ထည် ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲကွ..."

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး အစီအရင် ကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ သွေးနဂါးကြီး တစ်ကောင်ကို လေဟာနယ် အတွင်း ဖန်တီးလိုက်ပြီး တွေဝေခြင်း မရှိဘဲ ထိုသူနှင့် သွားရောက် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး စိတ်အာရုံဖြင့် သွေးပင်လယ် အစီအရင် ကြီးကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီး သွေးရောင် သံကြိုးများစွာ က လေဟာနယ် အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ မြွေများ အလား...

ထိုသူများထံသို့ တိုက်ခိုက် လာကြလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစီအရင် ကြီး၏ စွမ်းအားများ လည်း စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင် ၏ လွှမ်းခြုံမှု အောက်တွင် ထိုသူများ အသုံးပြုနိုင်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များမှာ ပိုမို ပါးလွှာ လာလေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"သေစမ်း..."

ကျန်းဖျင်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံများ စုတ်ပြဲသွားကာ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာလေသည်။ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီး ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ချလိုက်လေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဆိန် စွမ်းအင်များက လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် အလား...

ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ သွေးရောင် ပုံရိပ်ယောင် များကိုပင် အနည်းငယ် ဖိနှိပ်သွားစေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ဆုတ်ဖြဲတော့မည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ရှန်ရှန်းအလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် ကလည်း ယခုအချိန်တွင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် တိုက်ပွဲဝင်ရန် မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်း မရှိတော့ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ မူလက သူက ကျန်းချဲ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း...

သူ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည် နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က အစီအရင် ကြီးကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

လက်ဆယ်ချောင်း စလုံးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်မည့်အစား လက်တစ်ချောင်း ကို ဖြတ်ပစ်ခြင်းက ပိုကောင်းလေသည်။

ဤသည်မှာ အစကတည်းက သူနှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ တိုင်ပင်ထားခဲ့သော အစီအစဉ် ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတစ်ယောက်ကို အရင်ဆုံး သတ်ဖြတ်နိုင်မှသာ အောင်ပွဲ ကို သေချာပေါက် ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြား အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ၏ ချုံခို တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် အတွက်...

အောက်ခွန်း အနေဖြင့် ယခုလောလောဆယ် ကိုယ်ထင်ပြ၍ မရနိုင်သေးသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း..."

ကျန်းဖျင် ခုတ်ချလိုက်သော ပုဆိန် စွမ်းအင်များကို ကျန်းချဲ့ က တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ပေါက်ကွဲမှု မည်မျှပင် ပြင်းထန်စေကာမူ တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး ကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

တောင်ပိုင်းယွဲ့ ၏ အင်အားအကြီးဆုံး သိုင်းပညာရှင် ချီဖျင်တောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားသော ထိပ်တန်း နတ်လက်နက် တစ်ခု အနေဖြင့် တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မှာ အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်လေသည်။

သာမန် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် များအနေဖြင့် ကာကွယ်ရေး အလွှာကို ဖောက်ထွင်းရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

'ဟင် တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး ပါလား...'

ကျန်းဖျင် သည် နတ်ဒယ်အိုး ကို သေချာ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း တုန်လှုပ် သွားလေသည်။ သူက ချီဖျင်တောက် ကို မြင်ဖူးသလို ဤ နတ်ဒယ်အိုး ကိုလည်း မြင်ဖူးလေသည်။ သို့သော် ဤ နတ်ဒယ်အိုး က ကျန်းချဲ့ ၏ လက်ထဲသို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်သွားသနည်း။

'ဘာအခြေအနေလဲ...'

'ချီဖျင်တောက် က သူ့ကို ချောက်ချတာလား...'

'ဒါမှမဟုတ် အရင်က တောင်ပိုင်းယွဲ့ မှာ ကျန်းချဲ့ က နန်းတော်ထဲကနေ ခိုးသွားတာများလား...'

သို့သော် ဒါကလည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဤကဲ့သို့သော နတ်လက်နက် များကို အမြဲတမ်း ကိုယ်ပေါ်တွင် ဆောင်ထားလေ့ ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းချဲ့ က နတ်ဒယ်အိုး ကို လုယူသွားနိုင်သည် ဆိုသည့် အချက်ကိုတော့ သူ လုံးဝ တွေးတော မနေတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ချီဖျင်တောက် ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။ တောင်ပိုင်းယွဲ့ ၏ အင်အားအကြီးဆုံး သိုင်းပညာရှင်... ဘုရင်မျိုးနွယ်စု ၏ ဘိုးဘေး ပင်ဖြစ်သည်။

ရှန်ရှန်းအထွတ်အထိပ်အဆင့် ရှိသော မဟာသိုင်းသခင်ကြီး တစ်ပါး... ကျန်းချဲ့ ၏ လက်ထဲတွင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အန္တရာယ် များသော အခြေအနေမျိုးတွင် သူ အများကြီး စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိချေ။ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ထံသို့ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်သွားကာ ဤလူကို အပြတ် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။

ကျန်းဖျင် ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျန်းချဲ့ က လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်ပြီးနောက်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ သွေးပင်လယ် အစီအရင် ကြီး အတွင်းသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ် သွားလေတော့သည်။

ဤသည်မှာလည်း အစီအရင် ကြီး၏ ထူးခြားချက် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အစီအရင် ကြီးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သရွေ့ အစီအရင် လွှမ်းခြုံထားသော နေရာတိုင်းတွင် လွတ်လပ်စွာ နေရာပြောင်းရွှေ့ နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ သာမန် သိုင်းပညာရှင် များအနေဖြင့် လုံးဝ လိုက်မီနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း အားကုန်ပြီး သေဆုံးသွားရုံသာ ရှိလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ကျန်းဖျင် လည်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး နတ်အာရုံ များကို ဖြန့်ကျက်ကာ ကျန်းချဲ့ ၏ နေရာကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် နတ်အာရုံ များမှာလည်း ဖိနှိပ် ခံထားရလေသည်။

သူ၏ နတ်အာရုံ က ပတ်လည် ပေသုံးရာ ခန့်ကိုသာ လွှမ်းခြုံ နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ နေရာကို လုံးဝ ရှာမတွေ့နိုင်ချေ။

"ခွေးသူတောင်းစား ထွက်ခဲ့စမ်း ငါနဲ့ တိုက်ရအောင်..."

ကျန်းဖျင် က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟစ်အော်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လှည့်ပတ် ကြည့်ရှု နေလေသည်။

တိုက်ပွဲ၏ ဘေးအစွန်တွင် ရှိနေသော ကျိုးရီ သည် ရုတ်တရက် အလွန် အန္တရာယ် များသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သို့သော် သူ ရှောင်တိမ်းရန် မပြင်မီ မှာပင် လေဟာနယ် အတွင်းမှ အဖြူနှင့် အနက် ရောင်စုံ မိစ္ဆာမီးတောက်များ က ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူ့ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံ ဖုံးအုပ်သွားလေတော့သည်။

"အား ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်..."

ကျိုးရီ က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ယခုအခါ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ကို မိစ္ဆာမီးတောက် များက လောင်ကျွမ်းနေရုံ သာမက သူ၏ နတ်အာရုံ များကိုပါ မီးတောက် များက လောင်ကျွမ်း ဖျက်ဆီး နေလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများ မှာလည်း မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ပြာကျ သွားပြီး အရေပြားများ မှာလည်း မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် တွန့်လိမ် ခြောက်သွေ့ လာလေသည်။

ဆယ်စက္ကန့် အကြာတွင် ကျိုးရီ မှာ ပြာမှုန့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လောကကြီး အတွင်းမှ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ် သွားလေတော့သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော သိုင်းသခင် တစ်ပါး... နေရာတင် သေဆုံး သွားခဲ့လေပြီ။

မည်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်း မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့ က မိစ္ဆာမီးတောက် များကိုသာ အသုံးပြုပြီး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသေးသည့် အခြေအနေ ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျိုးရီ..."

အဝေးမှနေ၍ ကျိုးရီ မီးတောက်များ အတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းဖျင် ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာလေသည်။ လျှို့ဝှက် အမိန့် ကြောင့် သူနှင့် ကျိုးရီ တို့ကြားတွင် သဘောထား ကွဲလွဲမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအရာများက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ကိစ္စများသာ ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်ကြလေသည်။

ကျိုးရီ သေဆုံးသွားသဖြင့် သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားလျှင်တောင် ရှင်းပြရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ကျန်းချဲ့ အပေါ် ဒေါသများ ပိုမို ကြီးထွား လာလေတော့သည်။

ဟိန်းဟောက် အော်ဟစ်ကာ ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင် သွားလေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ မျက်နှာသေ ဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် ကို ထုတ်ဖော် လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုံးဝ ပုန်းကွယ် နေခြင်း မရှိတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် လေတော့သည်။

အနှောင့်အယှက် ပေးမည့်သူ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ... နောက်တစ်ယောက် က ကျန်းဖျင် ပင်ဖြစ်သည်။

သွေးပင်လယ် အစီအရင် ကြီး အတွင်း၌ တိုက်ပွဲ နေရာ အများအပြား တွင် ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ် နေပြီး မဟာသိုင်းသခင် အချို့၏ တိုက်ပွဲများမှာ အလွန် ပြင်းထန် ကြမ်းတမ်း လှပေသည်။ အကယ်၍ အစီအရင် ၏ လွှမ်းခြုံမှု သာ မရှိပါက...

မြင်ကွင်း မှာ ဤထက်ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေမည်မှာ အသေအချာ ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတို့ အားလုံးမှာ ပေတစ်သောင်း ခန့် အကွာအဝေး အတွင်း၌ ကန့်သတ် ခံထားရပြီး နေရာအနှံ့ ရွှေ့ပြောင်းကာ တိုက်ခိုက် နေကြရာ... မိုးကြိုး ပစ်သံများ အလား ပေါက်ကွဲသံ ကြီးများက ဤနေရာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံ ထားလေသည်။

နတ်လက်နက် များ၏ တိုက်ခိုက်မှု... နတ်အာရုံ များ၏ တိုက်ခိုက်မှု...

နည်းလမ်း မျိုးစုံကို ဤနေရာတွင် အကုန်အစင် ထုတ်ဖော် အသုံးပြု နေကြလေသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ သတိမထားမိသော နေရာ တစ်ခုတွင် လူတစ်ယောက်က သွေးပင်လယ် အစီအရင် ကြီး အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက် လာခဲ့လေသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ အဝေးမှ နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာသော နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် တာအိုဆရာ ရှန်ရွှီ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖျင် တို့ စစ်တပ် ဆုတ်ခွာချိန် ကတည်းက သူ သည် နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ပိုမို ဝမ်းသာစေခဲ့သည်မှာ ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လူတွေ သိသွားလျှင်တောင် တောင်ပိုင်းယွဲ့ မှ မဟာသိုင်းသခင် များကိုသာ အပြစ်တင် ကြမည် ဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ... သူ နောက်ကွယ်မှ ဝင်ရောက် လုပ်ကြံ ခဲ့ကြောင်းကို သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တိုက်ပွဲ နေရာ အသီးသီး ကို ကြည့်ရင်း...

တာအိုဆရာ ရှန်ရွှီ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတော လိုက်လေသည်။

'တိုက်ကြ ဆက်ပြီး တိုက်ကြစမ်း ဒါမှ ငါကိုယ်တော် မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်း ဖြစ်မှာ...'

အချိန်ခဏမျှ အကဲခတ် ကြည့်ရှု ပြီးနောက် တာအိုဆရာ ရှန်ရွှီ သည် ကျန်းချဲ့ ၏ နေရာသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ် သွားလေသည်။ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို တိုက်ရိုက် လုယူရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ အစီအရင် ကြီးနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အစွမ်းထက် လှသော်လည်း ရှန်ရှန်းအလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် များကိုသာ ဖမ်းဆီးထားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ သူ့ကို တားဆီးရန် အတွက်မူ အနည်းငယ် ခက်ခဲဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူ ထွက်သွားချင်သည် ဆိုပါက အစီအရင် က လုံးဝ တားဆီးထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် တာအိုဆရာ ရှန်ရွှီ လုံးဝ မသိရှိထားသည်မှာ သူ အစီအရင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အောက်ခွန်း က သူ၏ အလွန် သေးငယ်သော အရှိန်အဝါ ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက အလွန် သေချာစွာ ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် အတိအကျ နေရာကိုတော့ သူ အချိန်တို အတွင်း ရှာမတွေ့ နိုင်သေးချေ။

ချက်ချင်းပင် ဤသတင်းကို ကျန်းချဲ့ နှင့် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် တို့ထံသို့ အသံလှိုင်း ဖြင့် ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။

'သတိထား မင်းတို့ စောင့်နေတဲ့သူ ရောက်လာပြီ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိုက် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး တိုက်ပွဲတွေကလည်း ရှုပ်ယှက်ခတ် နေတော့ ငါကိုယ်တော် သူ့ရဲ့ နေရာ အတိအကျကို မရှာနိုင်သေးဘူး သူ ချုံခို တိုက်ခိုက်မှာကို သတိထားကြဦး...'

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ..."

ကျန်းဖျင် ကို တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိလေသည်။

ရောက်လာလျှင် ရပြီလေ... သူ ဤမျှလောက် အားထုတ်ထားရသည်မှာ အလကား မဖြစ်တော့ချေ။

ရောက်လာပြီ ဆိုမှတော့ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူ ကို ထွက်သွားခွင့် ပြုတော့မည် မဟုတ်ချေ။

တောင်ပိုင်းယွဲ့ မှ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် များကိုတော့ သူတို့ အတွက် အမှိုက်များ အဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားလေသည်။

ကျန်းဖျင် ကို ဥပမာ ပေးရမည် ဆိုလျှင်...

မူလက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ထိုသူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တောင်ပိုင်းယွဲ့ ၏ စစ်သူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး စစ်တပ် အစီအရင် ၏ အကူအညီ ဖြင့် မှော်အဆောင် ကိုယ်ပွား ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်စွမ်း ရှိသူ ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ စွမ်းအားက သေချာပေါက် ကြီးမားမည် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် သူသည် ကျိုးရီ ကို အရင်ဆုံး ချုံခို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြည့်သော အခါမှသာ သိလိုက်ရသည်မှာ...

တစ်ဖက်လူက...

ထင်ထားသလောက် မစွမ်းလှချေ။

သူ၏ ကာကွယ်ရေး ကိုပင် မဖောက်ထွင်းနိုင်ချေ။ တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်တိုင်း တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး က လွယ်ကူစွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်လေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် ကလည်း တစ်ဖက်လူ အပေါ် သေချာပေါက် အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလေရာ သူက အပြတ်အသတ် အသာစီး ရနေလေသည်။

သို့သော် မကြာမီ မှာပင် ကျန်းချဲ့ သဘောပေါက် သွားလေသည်။

ကျန်းဖျင် က အားနည်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ က အရမ်း အစွမ်းထက် နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး မှာ ထိပ်တန်း နတ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ရေး တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း လေသည်။ ဒယ်အိုး တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်တိုင်း ပေါင်ချိန် သိန်းချီ လေးလံသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး တောင်ကြီး တစ်တောင် ကိုပင် ဖြိုချနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် ကိုလည်း ယင်ယန် သက်ကြီးရွယ်အို က နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ...

မူလကတည်းက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် သွေးပင်လယ် အစီအရင် ကြီး၏ ဖိနှိပ်မှု များလည်း ပါဝင်နေသေးရာ သူ ဤမျှလောက် အစွမ်းထက် နေခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ တွင်လည်း အားနည်းချက်များ ရှိလေသည်။

အဲ့ဒါကတော့ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ပင်ဖြစ်သည်။

တောင်စောင့် နတ်ဒယ်အိုး ကို အသုံးပြုလိုက်တိုင်း သူ၏ အပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများ သက်ရောက် လေသည်။ သူက ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေအမြုတေ ကို တည်ဆောက်ထားပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်နေသော်လည်း... အများဆုံး ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်သာ ဆက်တိုက် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက် ကိုလည်း နတ်အာရုံ ဖြင့် ထိန်းချုပ်မှသာ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ သည် အားဖြည့်ဆေး စားထားသကဲ့သို့ ဆယ့်ငါးမိနစ် အတွင်း တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း နေမည် ဖြစ်ပြီး ဆယ့်ငါးမိနစ် ကျော်သွားပါက အားအင် ကုန်ခန်းကာ အကန့်အသတ် သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ဆယ့်ငါးမိနစ် အတွင်း ကျန်းဖျင် ကို အနိုင်မယူနိုင်ပါက...

သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ အမြင်တွင် ကျန်းဖျင် သည် ဆယ့်ငါးမိနစ် အထိ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျန်းချဲ့ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အံ့အားသင့် ထိတ်လန့် နေသူမှာ ကျန်းဖျင် ပင်ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲ မစမီက သူသည် အလွန် ယုံကြည်ချက် ရှိနေပြီး ကျန်းချဲ့ မှာ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးကာ သေလမ်း ရှာနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့လေသည်။

ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် က ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် ကို အဆင့်ကျော် သတ်ဖြတ်မည် ဟုတ်လား...

ဒီလောကမှာ အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်နှယောက်များ ရှိလို့လဲ...

သို့သော် တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြည့်သော အခါမှသာ သူ နားလည် သွားလေသည်။

သူ အမြဲတမ်း ဤလူငယ်လေး ကို အထင်သေး ခဲ့မိကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားက သူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော အဆင့်သို့ ရောက်နေလေပြီ။

ကျန်းချဲ့ ၏ အဆက်မပြတ် ဖိအားပေး တိုက်ခိုက်မှု များကြောင့် ကျန်းဖျင် ၏ မူလ မာနများ လည်း ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲ ရှောင်တိမ်းကာ အခြားသူများကို အကူအညီ တောင်းခံရန်ပင် တွေးတော လာလေတော့သည်။

"ဒီကောင်လေး က ယှဉ်တိုက်လို့ မရဘူး မြန်မြန် လာကူကြဦး..."

ကျန်းဖျင် က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ တားဆီးမှုကို ခံထားရသော မဟာသိုင်းသခင် နှစ်ပါးမှာတော့ ကျန်းဖျင် ကို ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုချင်စိတ်များ ပေါက်လာကြလေသည်။ တိုက်ပွဲ မစမီက အလွန် မာနကြီးနေပြီး သူတို့၏ အကြံပေးမှု ကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

'ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်သလဲ လို့ ထင်နေတာ ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် တစ်ပါး နဲ့ စက္ကန့် ရာဂဏန်း လောက်လေး တိုက်ရသေးတယ် အကူအညီ တောင်းနေပြီလား...'

'အသုံးမကျတဲ့ကောင်...'

'တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ ကောင်ပဲ...'

သို့သော် မည်မျှပင် အသုံးမကျ စေကာမူ သူတို့ အနေဖြင့် ကူညီပေးရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် တစ်ဖွဲ့တည်း ဖြစ်ကြပြီး အကယ်၍ ကျန်းဖျင် သာ ရှုံးနိမ့်သွားပါက သူတို့၏ အခြေအနေ လည်း ကောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် က သူတို့ကို သွားကူညီခွင့် ပြုပါမည်လော။

All Chapters