အခန်း (၂၅၇၁-၂၅၇၂)
Vol. 258 Ch. 2571-2572
အခန်း (၂၅၇၁) - လင်ယောင်အတွက် သေပွဲဝင်ခြင်း
“မင်းပဲ ”
ဖန့်ချန်က အသက်စွမ်းအင် အဆင့်အတန်းရှိသော လင်ယောင်ကျောင်းသားတစ်ဦးကို အမှတ်မထင် လှမ်း၍ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ မူလက ကြောင်အသွားပြီး ဘေးနားရှိ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်မှသာ အတင်းအကျပ် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်... ငါက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမဟုတ်ပါဘူး၊ ကွမ်းမျိုးနွယ်စုကပါ။”
“ငါက ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကိုပဲ ရိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ လင်ယောင်ကျောင်းသားဆိုရင် ငါအားလုံးကို ရိုက်မှာ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်
“အတိတ်တုန်းက ချန်ယောင်ကျောင်းတော်မှာ ရှိစဉ်က မင်းတို့ ငါ့ကို တော်တော်လေး ဝိုင်းရိုက်ခဲ့ကြတာပဲ မဟုတ်လား၊ ငါ့ကို ‘ဖန့်ပစ်မှတ်’ လို့တောင် ခေါ်ခဲ့ကြသေးတယ်လေ။ ငါ မင်းကို မေ့သွားပြီလို့ ထင်နေတာလား။”
တစ်ဖက်လူမှာ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သော လေပူကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိတော့သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် ချန်ယောင်ကျောင်းတော်တွင် ရှိနေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး တိတ်တဆိတ်လည်း အချက်အနည်းငယ် ဝင်ရောက်ရိုက်နှက်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းကုန် သတိထားခဲ့ပါလျက်နှင့် မည်သို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ ရိပ်မိခြင်းကို ခံလိုက်ရပါသနည်း။
ထိုအချိန်တွင် အခြားသော လင်ယောင်ကျောင်းသားအချို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း သဘာဝမကျဘဲ ပျက်ယွင်းလို့ သွားခဲ့ရသည်။
ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့သည်လည်း ထိုအချိန်တုန်းက ဖန့်ချန်အပေါ် လက်ပါခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။
“ဖန့်ချန်... စီကုကျိုလီ က မင်း သူ့ကိုစိန်ခေါ်ဖို့ ပြောနေတာကို မင်းက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ငါတို့ဆီမှာပဲ ပြဿနာလာရှာနေတယ်……”
“မင်း သူ့ကို ကြောက်နေလို့တော့ မဟုတ်ဘူးမလား။”
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ငါ စုစုပေါင်း ဆယ်ပွဲ တိုက်ခိုက်လို့ရတယ်၊ နောက်ဆုံးတစ်ပွဲကျမှ သူ့ကို တိုက်မယ်၊ မင်းတို့ အရင်လာခဲ့ကြ။
မင်းတို့ရဲ့ ဆွပေးတဲ့ စကားတွေက ငါ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ဘူး။”
ဖန့်ချန် စကားဆုံးသည်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး ထိုကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားမှာ စစ်မြေပြင်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ပို့ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။
မိမိကိုယ်ကို ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားက ပြင်းထန်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲမှ ပေပေါင်းသောင်းချီသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ဝုန်းခနဲ လိပ်တက်ထွက်ပေါ်လာကာ ကြီးမားလှသော ချိန်ခွင်ကြီးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲလျက် မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် ဖန့်ချန်ကို လွှမ်းခြုံပတ်ဆတ်လိုက်တော့သည်။
“မျှခြေတားမြစ်နယ်မြေရဲ့ ‘ သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်’ လား။”
ကျောင်းသားတစ်ဦးက မသိစိတ်အရ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“ဒီကောင် သေတွင်းတူးနေတာပဲ မဟုတ်လား၊ သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ဖန့်ချန်လောက် ထူထပ်လို့လား။”
“ဒါလည်း ပြောရခက်တယ်၊ သူက အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ၊ ဖန့်ချန်က အခုမှ တက်လှမ်းခါစဆိုတော့… တကယ်ပဲ ပြောရခက်ပါတယ်။”
“ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဖန့်ချန်ရဲ့ အစွမ်းက သူ့ထက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်အထိ သာလွန်မနေဘူးဆိုရင် ရှုံးမှာက ဖန့်ချန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အခွင့်အရေးက တော်တော်ကြီးတယ်။”
“မင်းတို့ မေ့နေကြပြီလား၊ ကွမ်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအား နတ်ဘုရားကျမ်းစာက ဘာလဲဆိုတာကို။”
တစ်စုံတစ်ဦး၏ သတိပေးမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် အရပ်ရပ်က သူတော်စင်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာများ ဖြစ်သွားကြရပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အနည်းငယ် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားခဲ့ရသည်။
“ဖန့်ချန်... မင်းက အလွန်တရာ စော်ကားမောက်မာလွန်းတယ်။ ဒီနေ့ ငါသေရင်တောင် မင်းရဲ့ အသားတစ်ဖတ်ကိုတော့ ကိုက်ဖြတ်သွားရမယ်။”
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ဖန်ရုကန်း တို့ လူစုမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ကြမိသည်။
၎င်းတို့သည် ထိုပုဂ္ဂိုလ် မည်သည်ကို ပြုလုပ်တော့မည်ကို ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
“သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်လား။”
ဖန့်ချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြင့်ဆုံးသောတာအိုစွမ်းအား တစ်ခု၏ လွှမ်းခြုံချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဤပညာရပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်ကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တုန်းက သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြိုင်ဘက်မှာ ရှီးမျိုးနွယ်စုမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နာမည်မှာ လုကွမ် ဟု ခေါ်သည်။
အသုံးပြုခဲ့သည်မှာလည်း ဤပညာရပ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ဒီပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး အနာတရဖြစ်စေတာနဲ့ တူတူပဲ။ ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က သူ့ထက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုပြီး သာလွန်နေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်က ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။”
“တကယ်လို့ ပြောင်းပြန်သာဆိုရင်တော့ ငါက အချုပ်ခံရပြီး သေဆုံးသွားမှာဖြစ်ပြီး သူကလည်း အလားတူ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက် ရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ ပျက်စီးမှုကို ခံစားရမှာ။”
ထိုအချိန်တုန်းက ဖန့်ချန်သည် ထိုပညာရပ်ကို အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းမှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး ပျက်စီးစေသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
ပညာရပ်ထုတ်ဖော်သူ နိုင်သွားခဲ့လျှင်ပင် အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အမြဲတမ်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ကုစားရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေသည်။
“မင်း ထင်နေတာလား... ဒီပညာရပ်က ငါ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့။”
ဖန့်ချန်က ဖြည်းညင်းစွာ နှုတ်ထွက်စကား ဆိုလိုက်သည်။
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး -
“ဘာဖြစ်လို့ မရရမှာလဲ။ မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ငါ့ထက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုသာနေတယ်လို့ပဲ ထားလိုက်ဦးတော့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကွမ်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာစွမ်းအား နတ်ဘုရားကျမ်းစာဖြစ်တဲ့ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်’ က အချိန်တိုအတွင်းမှာ ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။
ဒီအတွက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို ခံရလိမ့်မယ်ဆိုပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို လမ်းပိတ်အောင်အထိ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးပြီး လူအများရှေ့မှာ အရှက်ခွဲဖို့ လုပ်နေမှတော့... ငါလည်း အဲဒီလောက်အထိ ထည့်တွက်မနေတော့ဘူး။”
“အရှင်သခင်...ကွမ်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်’ က အချိန်တိုအတွင်းမှာ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ အဲဒါကို သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်နဲ့ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်... ဒီပညာရပ်က အရှင်သခင်ကို တကယ်ပဲ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။”
လီဝူ က တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့လည်း... သူ ဒီပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ပျက်စီးသွားရမှာပါ၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ရဲ့ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုနဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်ရဲ့ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှု နှစ်ခုပေါင်းလိုက်ရင် သူ ချက်ချင်းပဲ ဒီနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။
အသက်စွမ်းအင်ကို သုံးပြီး အစားထိုး အသက်ရှင်နိုင်တယ်ဆိုဦးတော့... အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကတော့ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေမှာပါ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
အသက်စွမ်းအင် အဆင့်အတန်းရှိ သူတော်စင်များသည်လည်း အရာရာကို ကျော်လွှားနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ၊ အသက်စွမ်းအင်က အသက်ကို အစားထိုးပေးနိုင်သော်လည်း အတွင်းကမ္ဘာကိုတော့ အစားမထိုးပေးနိုင်ပါချေ။
အတွင်းကမ္ဘာသာ ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင် အသက်စွမ်းအင်ကလည်း အစားထိုး ကယ်တင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
စောစောတုန်းက စီကုရှန့်ရိ ကို သူ ရိုက်သတ်လိုက်သည်ဆိုသော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝ ကွဲကြေသွားသည့် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် အတွင်းကမ္ဘာနှင့် ရှိနေသော ဆက်သွယ်မှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်လျှင်ပင် အချိန်တိုအတွင်း၌ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
ထို့ကြောင့် စီကုရှန့်ရိ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့လျှင် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝတစ်ခု ပျက်စီးသွားခြင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းကို တစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ လျော့နည်းစေမည်ဖြစ်ပြီး အချို့သော ကမ္ဘာ့ရတနာ များကို သုံးစွဲလိုက်လျှင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ပေသည်။
သို့သော် မျက်စိရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ မတူညီပါချေ။
တစ်ဖက်လူသည် သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ရုံတင်မကဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်ကိုပါ အသုံးပြုပြီး မိမိ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုပညာရပ် နှစ်ခုစလုံးမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မည့် အရာများ ဖြစ်ကြပေသည်။
“ဒီလိုဆိုမှတော့... ငါ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မနေတော့ဘဲ သူဘာသာသူ လုပ်ပါစေတော့။”
ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးကို ဖျက်သိမ်းလိုက်တော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို ပြင်ပလူများက ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန့်ချန်သည် သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်၏ ပိတ်ပင်တားဆီးခြင်းကို ခံထားရသကဲ့သို့ ထင်မှတ်သွားကြပေသည်။
“မင်း စကားမဆိုနိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား ဟားဟားဟား ငါတို့ လင်ယောင်ကျောင်းသားတွေကို အထင်သေးခဲ့တဲ့အတွက်... ဒါဟာ မင်းရဲ့ ဝဋ်လည်တာပဲ ”
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားက ရူးသွပ်စွာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ဝုန်းခနဲ မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။
သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော ဓမ္မတံဆိပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သလို ထင်ရပေသည်။
ထိုတစ်ခဏတွင် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ စီကုကျိုလီ ထက်ပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။
“ဒီကောင် ရူးသွားပြီ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်ကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်ဖို့အထိ လုပ်တယ်လား။ သူ ဖန့်ချန်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
မြောက်မြားစွာသော လင်ယောင်ကျောင်းသားများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်။
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသား အများအပြားမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်ကြမိသည်။
၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ မျိုးနွယ်စုဝင်ဖြစ်သူမှာ ဤကိစ္စပြီးနောက် အလွန်တရာ ကံဆိုးပျက်စီးသွားတော့မည်ကို သိရှိထားကြပေသည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူတွင် ဤကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြချေ၊ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပျက်စီးခံပြီးတော့ပင် ယနေ့တွင် ကွမ်းမျိုးနွယ်စုအတွက်၊ လင်ယောင်အတွက် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရှာဖွေပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“သူက ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။”
ကွမ်းမျိုးနွယ်စုတင်မကဘဲ လင်ယောင်မှ ဆင်းသက်လာကြသည့် ကျောင်းသားများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယခုအချိန်၌ လေးစားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြရသည်။
စီကုကျိုလီ ၏ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိသော မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း တုန်လှုပ်မှု အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသား၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ထိုတစ်ခဏ၌ အချိန်တိုအတွင်း သူ့ထက်ပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။
၎င်းကို သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်နှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် တစ်ဖက်လူ မည်သို့ ခုခံနိုင်ပါတော့မည်နည်း။
“နှမြောစရာကောင်းတာက... တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှု အစွမ်းက သူ့ကို ပျက်စီးသွားစေမှာပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက ဘဝကူးပြီး ပြန်လည်ကျင့်ကြံရတော့မယ်……”
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမိုပြင်းထန် ထက်မြက်လာသည်နှင့်အမျှ...
ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော အသက်စွမ်းအင် ကျောင်းသားများ၏ ရင်ထဲ၌ မနေနိုင်ဘဲ လေးစားမှုများ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြရတော့သည်။
“မူလကတော့ သူ ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်ကို အနည်းငယ်ပဲ လှုံ့ဆော်ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်လည်း အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးက လုံလောက်နေပါပြီ……”
“အခုတော့ အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီဆိုမှတော့ ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်ရဲ့ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုကိုတင် သူ တောင့်ခံနိုင်ဖို့ ခက်ခဲသွားပြီ၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ရဲ့ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုပါ ရှိနေသေးတာကို မပြောနဲ့တော့။”
“ဒါက သေခြင်းတရားနဲ့ မိမိရဲ့ စိတ်ဆန္ဒကို သက်သေပြနေတာပဲ ”
“သူက ကိုယ့်ရဲ့ အနာဂတ်ဘဝကို သုံးပြီးတော့ ကောင်းကင်ငါးပါး သူတော်စင်တွေကို ပြောပြနေတာ... ဖန့်ချန်ဟာလည်း အနိုင်မတိုက်နိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုပေါ့ ”
စီကုရှန့်ရိ ရိုက်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အတွက် စိတ်ဓာတ်များ အနည်းငယ် ကျဆင်းနေခဲ့ကြသော လင်ယောင်ကျောင်းသားများသည် ဤတစ်ခဏတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းကိုမော့၊ ရင်ကိုကော့လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော သူတော်စင်များက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် လင်ယောင်အတွက် သေပွဲဝင်ဝံ့ကြသောကြောင့်သာ လင်ယောင်သည် ယနေ့ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းအခြေအနေမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ဖန့်ချန် ”
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားက မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ် မှေးစိုက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်သော မီးလျှံကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရူးသွပ်စွာ တောက်လောင်လို့ နေခဲ့သည်။
“ငါ့ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်က ၁၅ မိနစ် ပဲ တောင့်ခံနိုင်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ ၁၅မီနစ်ကပဲ... မင်းကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မထနိုင်တဲ့ ချောက်ထဲကို ကျသွားစေရမယ်။
ဒီနေ့ ငါ လင်ယောင်အတွက် သေပွဲဝင်ပြီး... မင်းရဲ့ မရှုံးနိမ့်နိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ချေမှုန်းပြမယ် ”
စကားပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် သူက ဖြည်းညင်းစွာ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး -
“ငါ့အတွက်... ထစမ်း ”
သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်နှင့် ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသား၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များသည် ချိန်တွယ်ရမည့် ချိန်သီးများအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ဒုန်းခနဲ မြှောက်တက်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ပြတ်သားလှသော အမူအရာမှာလည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မှင်တက်အံ့အားသင့်ခြင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။
“စောက်ရူးပဲ ”
အခန်း (၂၅၇၂) - မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ဒဏ္ဍာရီ
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားမှာ မိမိကိုယ်တိုင် ‘သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်’ ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပါလျက်၊ ထို့အပြင် သေဘေးကိုပင် မမှုဘဲ ‘ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်’ ကိုပါ အသုံးပြုခဲ့ပါလျက်နှင့်... လက်တွေ့တွင် အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ဆွဲတင်ခြင်း ခံလိုက်ရသူမှာ မည်သို့ကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေရသနည်းဆိုသည်ကို ဘယ်လိုမှ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။
စောစောကမှ သွေးများ အနည်းငယ် ဆူပွက်လာခဲ့ကြသော လင်ယောင်ကျောင်းသားများသည်လည်း ဦးခေါင်းထက်သို့ ရေအေးဖြင့် အပက်ခံလိုက်ရသလိုမျိုး တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်တုန်လှုပ်သွားကြရတော့သည်။
နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ အတွင်းရှိ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် ကျောင်းသားများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လျက် ကြောင်အသွားကြရပေသည်။
စီကုကျိုလီ ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်ပင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိခဲ့သော ခဲနေသည့် ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်လှသော မျက်နှာထက်တွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုလှိုင်းလုံးများ ဂယက်ထလာခဲ့ရသည်။
“ငါ ပြောသားပဲ... ဒီကောင်က ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးနေတာပါလို့၊ အခုတော့ ကိုယ့်ပညာရပ်က ကိုယ့်ကိုပြန်ပြီး တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်တော့မယ်။”
ဖန်ရုကန်းက ဆက်တိုက်ဆိုသလို အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
ရှန်းရှူယွမ် တို့ လူစုမှာမူ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးက နှုတ်ဆိတ်နေကြပေသည်။
၎င်းတို့၏ အမှတ်သညာထဲတွင် ဖန့်ချန်၏ အစွမ်းမှာ မည်မျှပင် သန်မာသည်ဆိုစေဦးတော့... ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုး၌ ချိန်ခွင်ကို လုံးဝ မလှုပ်မယှက်နိုင်အောင်အထိ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။
ဤတစ်ခဏ၌ စစ်မြေပြင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ထိုသေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ကြီးထံမှ တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည့် လှုပ်ရှားမှုအသံများသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။
ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်း၌ ဤတိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသော ကောင်းကင်ငါးပါးကြီးကြပ်ရေးမှူးများပင်လျှင် နှုတ်ဆိတ်သွားကြရပေသည်။
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားသည် ခဏတာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပျာပျာသလဲနှင့် ‘ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်’ ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။
သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ရဲ့ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုကိုတော့ သူ အညံခံလိုက်ပါပြီ၊ သို့သော် ဖန်ဆင်းခြင်းဓမ္မတံဆိပ်ရဲ့ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုကိုတော့ သူ အဖြစ်မခံနိုင်ပါချေ။
နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သေခြင်းရှင်ခြင်း ချိန်ခွင်ပညာရပ်မှာ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသား၏ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ချိန်ခွင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ချိန်တွယ်မှု၏ ရလဒ်ကို မလွဲမသွေ လက်ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ တစ်လက်မချင်းစီ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။
အရှိန်အဝါများမှာလည်း ဆက်တိုက် ကျဆင်းလို့သွားခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော စူးရှလှသည့် အော်ဟစ်ညည်းတွားသံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားသည် မိမိဘဝ၏ လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီး အတွင်းကမ္ဘာနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌တင် ပျောက်ကွယ်ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရတော့သည်။
လင်ယောင်ကျောင်းသားများမှာ သေလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြရပေသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်ယောင်အတွက် သေပွဲဝင်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်နေရာ ဆက်ခံမည့် ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူ သည် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အသားတစ်ဖတ်ကို ဖြစ်စေ ကိုက်ဖြတ်သွားနိုင်ပြီး ဖန့်ချန်၏ မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ဒဏ္ဍာရီကို ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြပေသည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်းရှိ ကောလာဟလ စကားများကိုပါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် မထင်မှတ်ထားဘဲ... နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ၎င်းတို့ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်များနှင့် လုံးဝ ဥဿုံ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားခဲ့ရချေပြီ။
ဤတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်က နာမည်များကို ဆက်လက်၍ ညွှန်ပြတော့သည်။
နာမည်ညွှန်ပြခြင်း ခံလိုက်ရသော လင်ယောင်ကျောင်းသားများသည် ချီထျန်းမျိုးနွယ်စု ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေကာမူ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့်သာ စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ကြရတော့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ မိမိတို့၏ နောက်ဆုံးကိစ္စများကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ခဲ့ကြပေသည်။
“ဖန့်ချန်... မင်းနဲ့ငါက စခန်းတစ်ခုတည်းမှာ မဟုတ်ကြပေမဲ့ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကိုတော့ ငါ လေးစားမိပါတယ်၊ ဒီနေ့ မင်းလက်ထဲမှာ ရှုံးရတာ ငါ နောင်တမရပါဘူး။”
ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနှင့်ပင် နောက်ဆုံးစကားကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိဆန္ဒ ပြည့်ဝသွားသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာဖြင့်ပင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ခံယူလိုက်တော့သည်။
အတွင်းကမ္ဘာမှာ အလွန်အမင်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အသက်စွမ်းအင် တစ်ခုသာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။
အခြားသော ကျောင်းသားများသည်လည်း ဤပုံစံအတိုင်း အတုယူ၍ ပြုလုပ်ကြတော့သည်။ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ဆင်းသက်လာကြသည့် ကျောင်းသားများပင်လျှင် ရင်ထဲက အရှက်ရမှုကို အောင့်အီးသည်းခံလျက် စကားကောင်းများကိုသာ ဆိုကြတော့သည်။
၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးရလဒ်များမှာ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ခဲ့ကြပြီး အသက်စွမ်းအင်တစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားရုံမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
“ဒီကောင်က အပျော့ကြိုက်ပြီး အမာမကြိုက်ဘူးပဲ။”
အချို့သူများက ဤတိုက်ပွဲကို ကြည့်ပြီး ဖန့်ချန်၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်လိုက်ကြသည်။
“တော်သေးတာပေါ့... အပျော့ရော အမာရော မရတဲ့ ခေါင်းမာတဲ့ကောင် မဟုတ်လို့၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ မတော်တဆ သူ့ကို သွားပြီး စော်ကားမိရင်တောင် တောင်းပန်စကားဆိုပြီး အမှားဝန်ခံလိုက်ရင် သိက္ခာရှိရှိနဲ့ ပြဿနာကို ပြေလည်စေနိုင်မှာပဲ။”
လင်ယောင်ဘက်က ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသက်စွမ်းအင်တစ်ခုစီ ရိုက်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ...
ကျန်ရှိနေသော အရပ်ရပ်မှ သူတော်စင်များ၏ ရင်ထဲ၌လည်း အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
ယနေ့ ပြုလုပ်ခဲ့သော တာဝန်ကင်းလွတ်ခွင့် စိန်ခေါ်ပွဲကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ‘ကြက်ကိုသတ်၍ မျောက်ကိုခြိမ်းခြောက်ခြင်း’ ကဲ့သို့သော ပြသပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကိုးပွဲမြောက် စိန်ခေါ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ရာ ဖန့်ချန်တွင် နောက်ဆုံးတစ်ပွဲစာ စိန်ခေါ်ခွင့် အရည်အချင်းသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။
ဖန့်ချန်က စီကုကျိုလီ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး -
“မင်းအလှည့်ပဲ။”
စီကုကျိုလီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများမှာ ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်မှ အလယ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ရကာ ထို့နောက်တွင်မူ အဆင့်မြင့်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြန်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါ မြင့်တက်မှုများမှာ ရပ်တန့်မသွားသေးဘဲ သူသည် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သလို ထင်မှတ်ရပေသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ကမ္ဘာကြီးအဆင့် သူတော်စင်များသာ ပိုင်ဆိုင်သော အရှိန်အဝါ အရသာတစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
ဖန်ရုကန်း တို့ လူစုမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်လျက် ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် မှင်တက်သွားကြရတော့သည်။
“စီကုကျိုလီ ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကလည်း ဒီလောက်အထိ ထူထပ်နေတာလား ”
“ဒီကောင်ကလည်း တော်တော်လေး ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ၊ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကမ္ဘာကြီးအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားတာ……”
အရပ်ရပ်မှ ကျောင်းသားများမှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားကြရပေသည်။
အတိတ်တုန်းက ရှန်းရှူယွမ် တို့သည်လည်း တစ်ချက်တည်းနှင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှ နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်ဆိုသော်လည်း... ယခုမျက်စိရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက အခြေခံအုတ်မြစ်ချင်းမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် အလှမ်းကွာဝေးလှပေသေးသည်။
စီကုကျိုလီက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး... ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ခဏလောက် ထိန်းထားလို့မရတော့လို့၊ ငါ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမကနေ ကျောင်းပြီးသွားပြီ။”
ဖန့်ချန်မှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ညိတ်လိုက်သည်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ်။”
ကောင်းကင်ထက်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး စီကုကျိုလီ ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။
သူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် စစ်မြေပြင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြန်သည်။
အရပ်ရပ်မှ သူတော်စင်များသည် စီကုကျိုလီမှာ အတင်းအကျပ် ကျောင်းပြီးသွားခြင်းကို မည်သို့ကြောင့် မမြင်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း၊ သို့သော် တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပြတ်သားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ဝံ့ခြင်းမှာလည်း ၎င်းတို့ လေးစားရန် ထိုက်တန်လှပေသည်။
ထို့အပြင် အချို့သောသူများသည် ကျောင်းပြီးချင်လျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုး ရှိချင်မှ ရှိကြပေလိမ့်မည်။
“ဒါဆိုရင် အခု အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ ပထမနေရာက……”
မြောက်မြားစွာသော မျက်ဝန်းများသည် မျက်နှာထက်တွင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံသို့ ပြိုင်တူ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြမိတော့သည်။
“ငါ့အစ်မ……”
နတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်စု မှ လဲ့လဲ့ က ဖူယာယာ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
စီကုကျိုလီ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ရာ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် အဆင့် (၂) ရှိသော ကျောင်းသားမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ပထမနေရာကို ဆက်ခံရရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“မကြောက်နဲ့၊ သူနဲ့ ဖန့်ချန်ကြားမှာ ရန်ငြိုးရန်စ မရှိဘူး၊ အလွန်ဆုံးရှိရင် ပုံမှန်ယှဉ်ပြိုင်တာပဲ ဖြစ်မှာပါ။”
ဖူယာယာ က တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ပထမဦးစွာ ကွမ်းမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားမှာ ပညာရပ်၏ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ စီကုကျိုလီက ကျောင်းပြီး၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့သည်။
သူမသည် အခြေအနေကို ရိပ်မိနားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မိမိ၏ အစွမ်းမှာ ဖန့်ချန်ထက် သာလွန်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်တော့ပါချေ။
ထိုအချိန်တွင် ထိုနတ်ဆေးစာမျိုးနွယ်စု အမျိုးသမီးမှာလည်း သတိဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လျက် အတင်းအကျပ် ပြုံးပြကာ ဆိုလိုက်သည်။
“နင်နဲ့ငါကြားထဲမှာတော့ ယှဉ်ပြိုင်နေဖို့ မလိုတော့ပါဘူး၊ ငါ တိုက်ရိုက်ပဲ အရှုံးပေးလိုက်မယ်။”
ထို့နောက်တွင်မူ သူမသည် စစ်မြေပြင်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပုံစံပြရုံမျှသာ ပြုလုပ်ပြီး အရှုံးပေးလျက် ကိစ္စကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။
ဤနေရာတွင် ဖန့်ချန်၏ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမအတွင်းရှိ အဆင့်မှာ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်၏ ပထမနေရာသို့ မြင့်တက်လို့သွားခဲ့ချေပြီ။
တစ်ခွင်လုံးတွင် အလှည့်အပြောင်း အနည်းငယ် ရှိခဲ့သည်ဆိုသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အဆင်ပြေချောမွေ့လွန်းလှပေသည်။
နောက်ဆုံးရလဒ်မှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် အရပ်ရပ်မှ သူတော်စင်များ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့ကြသည်များနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကြီးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်လည်ပတ်သွားခဲ့တော့သည်။
ဖန့်ချန်သည် နေမင်းခုနစ်ပါးနယ်မြေ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ချင်းမင် မှ လာသော ဆွေကျန့်ယွဲ့ တို့ လူစုမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့ကြပြီး စကားစမြည်ပြောဆိုလျက် အချင်းချင်း ရင်းနှီးအောင် ပြုလုပ်ကြတော့သည်။
အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်ကို မသိရဘဲ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်တို့ လူစုသည် ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တောက်ပလှသော ရွှေရောင်စစ်နတ်ဘုရားစာရင်း ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရပေသည်။
၎င်းမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ််််််မြေပြင်စာရင်း ဖြစ်ပြီး အထက်တွင် နာမည်တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေပေသည်။
‘အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်၏ နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဖန့်ချန်’။
ရွှေဟွေးကျောင်းတော် ၏ ကျောင်းတော်အသီးသီးရှိ ကောင်းကင်ထက်နှင့် ချင်းမင်၏ အရပ်ရပ်၊ ထို့အပြင် တန်လင်ကျောင်းတော် အပါအဝင် နေရာတိုင်း၌ စစ််််််မြေပြင်စာရင်းကြီးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပေသည်။
တန်လင်ကျောင်းတော်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်။
ဤနေရာတွင် ဟော်ဆွေ့မျိုးဆက် မှ ကျောင်းသားများမှာ အများစုကို သိမ်းပိုက်ထားကြပေသည်။
၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဦးခေါင်းထက် ကောင်းကင်တွင် ဤကဲ့သို့သော စစ်မြေပြင်စာရင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အားလုံးက နှုတ်ဆိတ်ခြင်းများအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားကြရတော့သည်။
“စစ်မြေပြင်စာရင်းတစ်ခုတည်းက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားတာပဲ……”
“ဒါနဲ့ဆို ဒုတိယအကြိမ် ရှိပြီ မဟုတ်လား။”
“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာ တစ်ကြိမ်၊ အခု အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်မှာ တစ်ကြိမ်……”
“တကယ်လို့ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာပါ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်ဦးမယ်ဆိုရင်... သူ ကျောင်းပြီးသွားတဲ့အခါ နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်နှိပ်နှင်းခြင်းကိုပါ ယူဆောင်သွားနိုင်လိမ့်မယ်……”
“ဒီကောင်က ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှာ တစ်ခါမှ မရှုံးဖူးတာလား။”
……
……
လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်၏ ဆရာများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပြီး ကောင်းကင်ထက်က စစ်မြေပြင်စာရင်းကို ကြည့်လျက် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးပျော်နေကြကာ လက်ညှိုးတထိုးထိုးနှင့် ပြောဆိုနေကြပေသည်။
တောင်အသီးသီးမှ ကျောင်းသားများသည်လည်း ယခုအချိန်၌ ဖန့်ချန်ကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ကြောင်း စကားများကို ဆိုနေကြပြီး မင်္ဂလာရှိသော စကားများကို ပြောကြားနေကြပေသည်။
ရွှေရှင်းတို့ကဲ့သို့သော တပည့်ကြီး များပင်လျှင် ဖန့်ချန်၏ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမအတွင်းရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ရင်ထဲ၌ မနေနိုင်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရပေသည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။
“ဖန့်ချန်... ငါနဲ့အတူ သစ္စာစကားဆွေးနွေးပွဲခန်းမ ကို လိုက်ခဲ့တော့၊ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ တတိယအကြိမ်မြောက် စစ်ဆေးမှုက စတော့မယ်၊ အခုတစ်ကြိမ်က တန်လင်ကျောင်းတော်ဘက်နဲ့ ပူးတွဲစစ်ဆေးတာပဲ။
ဒါက နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်လည်း ဖြစ်တယ်၊ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်မလား၊ မဖြစ်လာနိုင်ဘူးလားဆိုတာက အခုတစ်ကြိမ်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်။”
ဆွေဟုန်ကျူး ၏ အသံမှာ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝကို ဖြတ်သန်းလျက် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးသို့ ဟိန်းထွက်လို့ သွားခဲ့ရတော့သည်။
လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရပြီး... တတိယအကြိမ်မြောက် စစ်ဆေးမှုက ယခုပဲ စတင်တော့မည်လား ဟု တွေးလိုက်ကြမိတော့သည်။