အခန်း (၂၅၇၇-၂၅၇၈)
Vol. 258 Ch. 2577-2578
အခန်း (၂၅၇၇) - တစ်ဖက်တွင် လူသတ်လျက်၊ တစ်ဖက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်း
အတွင်းကမ္ဘာအတွင်း၌... ချီယန့်သူတော်စင်သည် အလွန်တရာ ဖားယားလိုလားသော အမူအရာဖြင့် လက်ဖက်ရည်အိုးကို ကိုင်မြှောက်လျက် လှမ်းလျှောက်လာခဲ့ပေသည်။
“ဖန့်ငရဲမင်းကြီး... ကျွန်တော်မကြာခင်ကပဲ ဒီဘေးပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီအတွင်းကမ္ဘာဟာ တကယ်ကိုပဲ တောတောင်ရေမြေ သာယာလှပပြီး ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်တာမို့ အရည်အသွေးမြင့်မားတဲ့ လက်ဖက်ခြောက်ကောင်းတွေ အများကြီး ထွက်ရှိနေတာကို တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော် အထွတ်ထိပ်တာအိုမြစ် ရဲ့ ရေနဲ့ သေသေချာချာ ဖျော်စပ်ထားတာမို့... လူကြီးမင်း မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး ခင်ဗျာ။”
ဖန့်ချန် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အသွားရပြီးနောက် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လှမ်းယူလျက် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပေသည်၊ ထို့နောက်တွင်မူ ကံကြမ္မာအကျိုးပေး ပိတ်ကားကြီးသည်လည်း ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျလာခဲ့တော့သည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပိတ်ကားကြီးထက်၌ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ နှစ်ခု ရုတ်ချည်း ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပေသည်။
ပထမဆုံး မြင်ကွင်းမှာမူ... တောတောင်လျှိုမြောင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြေပြင်ထက်၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရာသီဥတုဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံဖြတ်သန်းလာခဲ့ဟန်တူသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးမှာ ဝပ်စင်းလျက် ရှိနေကာ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်မူ မြက်ရိုင်းများ ပေါက်ရောက်နေပေသည်။
ဒုတိယမြောက် မြင်ကွင်းမှာမူ... ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းလှသော အိမ်ရာဝန်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ဇရပ်မဏ္ဍပ်လေးတစ်ခုထဲတွင် သူတော်စင်နှစ်ဦးမှာ အေးအေးလူလူ ထိုင်လျက် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပေသည်။
“မကြာသေးခင်က တိုက်ပွဲတွေမှာ ချင်းမင်ဘက်က စွမ်းအားတွေ အရမ်းကြီးထွားလာခဲ့တယ်၊ ငါတို့ လင်ယောင်အနေနဲ့ကတော့ အရှိန်အဝါတွေကို ခဏလောက် လျှော့ချပြီး ရှောင်တိမ်းနေရဦးမယ့်ပုံပဲ။”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါက ခဏတဖြုတ် အနားယူတဲ့ သဘောပါပဲ၊ အခွင့်အရေး ကောင်းကောင်းတစ်ခု ရပြီဆိုတာနဲ့ ငါတို့ ချက်ချင်းပဲ ပြန်လည်တိုက်စစ်ဆင်လို့ ရတာပဲ၊ အဓိကကတော့ အထက်က လူကြီးတွေ ဘယ်လိုမျိုး ဆုံးဖြတ်ချက်ချမလဲ ဆိုတာအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။”
ထိုသူတော်စင်နှစ်ဦးမှာ ၎င်းတို့၏ အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စအချို့နှင့် လင်ယောင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး၏ အရေးကိစ္စအချို့ကို သာမန်ကာလျှံကာ ဆွေးနွေးပြောဆိုပြီးနောက် ဇရပ်မဏ္ဍပ်လေးအတွင်းမှ ထရပ်လျက် အသီးသီး လှမ်းထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
“လင်ယောင် ဟုတ်လား……”
လီဝူ သည် ခြေလှမ်းများကို အသာအယာ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာအကျိုးပေး ပိတ်ကားကြီးထက်က မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်ကာ အတွေးထဲ၌ နစ်မျောသွားခဲ့ပေသည်။
ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ကံကြမ္မာအကျိုးပေး ပိတ်ကားကြီးထက်ရှိ မြင်ကွင်းများမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပေသည်။
ပြောင်းလဲသွားသော မြင်ကွင်းများကို တစ်ခုချင်းစီ သေသေချာချာ နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် နောက်ဆုံး၌ အဖြေတစ်ခုကို တိတိကျကျ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တော့သည်။
“ယင်ကျင်းမှာ အခုလက်ရှိ အသက် နှစ်လိုင်း ကျန်ရှိနေသေးတယ်၊ အဲဒီနှစ်လိုင်းလုံးက လင်ယောင်မှာပဲ ရှိနေတာ။”
ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုလားတော့ မသိဘူးပေါ့၊ ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ စစ်ဆေးမှုက စာပေနဲ့ သိုင်းပညာဆိုပြီး နှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားတယ်။ အခု ငါက ပထမဆုံး အပိုင်းဖြစ်တဲ့ စာပေစစ်ဆေးခြင်းကို အောင်မြင်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယပိုင်း ဖြစ်တဲ့ သိုင်းပညာစစ်ဆေးခြင်း ကတော့... သာမန်လူတစ်ယောက်အဖို့ လုံးဝ ပြီးမြောက်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဘယ်သူကများ ဒီလောက်အထိ တိုတောင်းလှတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ လင်ယောင်ဆီကို အပြေးအလွှား သွားပြီးတော့... ယင်ကျင်းရဲ့ အသက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မှာ ဒါမှမဟုတ် အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာနိုင်မှာလဲ။”
“အရှင်သခင်ရဲ့ သဘောက... စစ်ဆေးရေးဌာနဘက်က မင်းကို သက်သက်မဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။”
လီဝူ ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ရုတ်ချည်း ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလတုန်းကတော့ စစ်ဆေးရေးဌာနဟာ အမြဲတမ်း ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ပြီး မျှတမှု ရှိခဲ့တာပါ၊ ဒီလိုမျိုး အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခဲပါတယ်။”
“လီဝူ... မင်းက စစ်ဆေးရေးဌာနက သူတော်စင်တစ်ယောက်မှ မဟုတ်တာ၊ အားလုံးကို အသေးစိတ် သိရှိနိုင်မှာ မဟုတ်တာကတော့ သေချာပါတယ်။ ဒါ့အပြင် စစ်ဆေးရေးဌာနက တကယ်ပဲ ဖန့်ငရဲမင်းကြီးကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ချင်တယ် ဆိုရင်တောင်မှ... သူတို့က ကန့်လန့်ကာကွယ်ပြီး မသိမသာပဲ လုပ်ရဲတာပါ။ မင်းကြည့်လေ... သူတို့ စာပေစစ်ဆေးခြင်း အပိုင်းကို ထည့်ပေးထားတယ် မဟုတ်လား။ ဖန့်ငရဲမင်းကြီးက အခု အပြင်ကို ပြန်ထွက်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ။ ရလဒ်အနေနဲ့ကတော့ ယခင်ကလိုမျိုး လူအများအံ့သြလောက်အောင် တောက်ပထက်မြက်တဲ့ စံချိန်မျိုး မရရှိနိုင်တော့တာပဲ ရှိတာပေါ့။”
ချီယန့်သူတော်စင် က ပါးစပ်ဟလျက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
လီဝူ သည် ထိုစကားကို ပြန်လည်၍ ငြင်းခုံခြင်း မပြုဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“အရှင်သခင်.. ဒါဆိုရင်တော့ စစ်ဆေးရေးဌာနဟာ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ စစ်ဆေးမှု ရလဒ်ပိုင်းမှာပဲ လှည့်ကွက်လေးတွေ သုံးပြီး မင်းကို ဖိနှိပ်ချင်တာပဲပေါ့။”
ဖန့်ချန် ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ မုန့်ထျန်းရှူး ၏ ပုံရိပ်မှာ ပြန်လည်၍ ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်မိသည်။
“အခုကြည့်ရတာတော့... အခြေအနေက အများကြီး မကွာခြားလှပါဘူး၊ သူက ငါ့ရဲ့ ရလဒ်တွေကို စံချိန်မတင်နိုင်အောင် အဆင့်တစ်ခုမှာပဲ ထိန်းချုပ်ထားချင်တာပဲ။”
“ဒါဆိုရင် သူက အစောကြီးကတည်းက အရှင်သခင်အနေနဲ့ အလွန်တရာ ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ ရလဒ်မျိုးနဲ့ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်လို့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားတာလား။”
လီဝူ ၏ မျက်နှာထက်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။
“တကယ်လို့ ယင်ကျင်းရဲ့ အသက်ကသာ ချင်းမင်အတွင်းမှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင်... အရှင်သခင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆို အနှစ်တစ်ရာအတွင်း အသွားအပြန် လုပ်ပြီး သုတ်သင်ပစ်ဖို့က ပြဿနာ လုံးဝ မရှိနိုင်ပါဘူး။”
သူ စကားလုံးတစ်လုံးကိုတော့ စိတ်ထဲမှ ချန်လှပ်ထားခဲ့ပေသည်၊ အကယ်၍ ယင်ကျင်း ၏ အသက်သည် လင်ယောင်အတွင်း၌ ရှိနေခဲ့လျှင်ပင်... အနှစ်တစ်ရာအတွင်း အသွားအပြန် လုပ်ပြီး သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်မှာ အခွင့်အရေး ရှိနေပါသေးသည်။ သို့သော် ဤဖြစ်စဉ်အတွင်း၌ အချိန်ကာလမှာ အလွန်တရာ ကျပ်တည်းလွန်းလှသလို၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဘေးအန္တရာယ်များနှင့်လည်း ပြည့်နှက်နေပေသည်။
ဒါဟာ... အထက်ကလူတွေ ဆင်ထားတဲ့ နောက်ထပ် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်မနေဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မှာလဲ။
“အောက်ကျိုချုံ မင်းကြီး ပြောခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုက ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပေါ်မှာပဲ အဓိက အမှီပြုတာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။ မုန့်ထျန်းရှူး က ငါ့ရဲ့ ဆရာဖြစ်တဲ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူဟောင်း လှုပ်ရှားပြီးတော့... သူ့ရဲ့ လူမှူးကွန်ရက်တွေနဲ့ ငါ့ကို ဒီစစ်ဆေးမှု အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးမှာကို စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။”
“ဒီလိုဆိုရင်တော့... ထိုက်ဟောင်ရှန်း တို့အဖွဲ့ဟာလည်း စာပေစစ်ဆေးခြင်း အပိုင်းကို အောင်မြင်အောင် ဖြေဆိုနိုင်ကြရုံနဲ့တင် စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ဖို့ အခြေအနေတွေက အများကြီး နီးစပ်သွားကြပြီပေါ့။”
ဖန့်ချန် သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားခန်း ဖွင့်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။
အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည့် အပိုင်းမှာမူ... စာပေစစ်ဆေးခြင်း ၏ အတွေးအခေါ်ပိုင်းအရ အဖြေထုတ်ရမည့် အပိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်၊ ဤအရာကသာ စစ်ဆေးရေးဌာနမှ ဌာနအရှင်သူတော်စင်များအပေါ် တောင်းဆိုထားသည့် အခြေခံ အရည်အချင်း တင်းကျပ်မှု ဖြစ်ပေသည်။
သိုင်းပညာစစ်ဆေးခြင်း အပိုင်းကတော့... အခြေအနေပေါ် မူတည်ပြီး လိုတိုးပိုလျှော့ လုပ်လို့ရသည့် အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါကြောင့်မို့လို့ကိုး။”
လီဝူ သည် ရုတ်ချည်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
“ဒီယင်ကျင်းက ဒီလောက်အထိ မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး၊ သေရမှာကို မကြောက်ဘဲ စိတ်ချလက်ချ ရှိနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက... သူ့ရဲ့ အသက်က လင်ယောင်ထဲမှာ ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ချင်းမင်ဘက်က လူတွေအနေနဲ့ သူ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ တွက်ချက်ထားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ အသက် တည်ရှိနေတဲ့ နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရင်တောင်မှ... လင်ယောင်နယ်မြေထဲကနေ သူ့ရဲ့ အသက်ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာဖို့ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ရိုက် သုတ်သင်နှိမ်နင်းပစ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သူ ယူဆထားတာ။”
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သာမန်ကာလျှံကာ ပြုံးရွှင်လိုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။
ထိုစဉ် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းမှ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုမှာ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျလာခဲ့ပြီး ၎င်းအတွင်းမှ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကောင်းလှသော အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအင် စီးကြောင်းကြီးများ စုစည်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ... တစ်ဗိမာန်လုံးရှိ အတွင်းကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှာပင် အနည်းငယ်မျှ တုန်ယင်သွားခဲ့ရသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။
လီဝူ နှင့် ချီယန့်သူတော်စင် တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးစားအံ့သြရိပ်များ ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ကြသဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာကြီးသည် စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် မှသည် အသက်စွမ်းအင်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် သို့ အောင်မြင်စွာ ကူးပြောင်းတိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့စဉ်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲမှုကြီးကို ကိုယ်တိုင် အထင်အရှား ခံစားခဲ့ရဖူးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
“မဟာကောင်းကင်မြှားစွမ်းအား ပါလား။”
ချီယန့်သူတော်စင် သည် ရုတ်ချည်းပင် အေးစက်လှသော လေထုတစ်ခုကို ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။
“ဖန့်ငရဲမင်းကြီး... မင်း တကယ်ပဲ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။”
“အရှင်သခင်.. ချင်းမင်နဲ့ လင်ယောင်အကြားက အကွာအဝေးက အလွန်တရာ ဝေးကွာလှတာမို့... တကယ်လို့ ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အတွင်းစွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးမှုက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးမားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”
လီဝူ ၏ မျက်နှာထက်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။
“စမ်းသပ်ကြည့်တာလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ငါ တစ်ခါမှ အစွမ်းကုန် မထုတ်ဖော်ဖူးသေးဘူး၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာပဲ သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်က ဘယ်လောက်အထိ ရှိလဲဆိုတာကို ကြည့်ရတာပေါ့။”
ဖန့်ချန် ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်မြှားနတ်ဘုရားစွမ်းအား ၏ အမှတ်တံဆိပ်ထံမှ ရွှေရောင်တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။
ထိုအလင်းတန်းများအတွင်းမှ မြှားတစ်စင်းသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဖန့်ချန် ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆိုင်းငံ့၍ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပေသည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် အခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမှတ်တံဆိပ် အချို့မှာလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်လံပြုတ်ကျလာခဲ့ကြပေသည်။
၎င်းတို့မှာမူ... ဟင်းလင်းပြင်ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ၊ လူ့လောကနယ်ပယ် ၊ ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်း နှင့် အပြာရောင်လျှပ်စီး တို့ပဲ ဖြစ်ကြပေသည်။
လီဝူ နှင့် ချီယန့်သူတော်စင် တို့သည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲမှနေ၍ ထိုယင်ကျင်း ဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရင်နာစရာကောင်းလှသည်ဟု တိတ်တဆိတ် သနားမိလိုက်ကြပေသည်။
နောက်ထပ် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန် သည် မိမိ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအား လေးမျိုး၏ စွမ်းအင်များသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မဟာကောင်းကင်မြှားစွမ်းအား အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီးဝင်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။
မူလက ရွှေရောင်တောက်ပလှသော ကောင်းကင်မြှားကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် မှေးမှိန်အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ... အလွန်တရာ သာမန်ကာလျှံကာဖြစ်လှသော မြှားတစ်စင်းအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှ ရှိမနေတော့ချေ။
သို့သော် ထိုမြှားစင်း၏ အောက်ခြေတွင်မူ... အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပေသည်။
ဖန့်ချန် သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကံကြမ္မာအကျိုးပေး ပိတ်ကားကြီးရှိရာသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လျက် အသာအယာ ဆွဲဖမ်းလိုက်ရာ... မမြင်ကွယ်ရာ ကံကြမ္မာအကျိုးပေး စွမ်းအင်များသည် မိုးရေမြူနှင်းများကဲ့သို့ ကောင်းကင်မြှားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ တဖွဲဖွဲ လွင့်စင်ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ကောင်းကင်မြှားကြီးသည် ရုတ်ချည်းပင် တင်းမတ်ဖြောင့်စင်းသွားခဲ့ပြီး... အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့် စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ကိန်းဝပ်သွားခဲ့ရပေသည်။
“ဒါနဲ့ တကယ်တော့……”
ဖန့်ချန် သည် ဤအခါမှပင် မုန့်ထျန်းရှူး ပေးထားသော ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ ရောထွေးယှက်တင်နေသော သတင်းအချက်အလက်များကို သေသေချာချာ တစ်ချက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်ပေသည်။
တကယ်လို့ သူသာ အစောကြီးကတည်းက အဖြေကို ကြိုတင်၍ မသိရှိထားခဲ့ဘူးဆိုလျှင်... ဤသတင်းအချက်အလက် အမြောက်အမြားထဲကနေ ယင်ကျင်း ၏ အသက် ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာကို အတွေးအခေါ်ပိုင်းအရ အဖြေထုတ်ရန်အတွက် တကယ့်ကို အချိန်နှင့် စွမ်းအင် အမြောက်အမြား ပေးဆပ်ရဦးမှာ သေချာလှပေသည်။
ယခုအခါတွင်မူ ရလဒ်ကနေ ပြန်လည်၍ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်း သာ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်တရာ လွယ်ကူလှပေသည်။
နောက်ဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော နိဂုံးချုပ်ချက်မှာမူ -
လင်ယောင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး
ချန်ယောင်ကျောင်းတော်
ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင်
အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဓားစာခံအဖြစ် စောင့်ကြပ်နေသော ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန် နောက်ဖေးဝန်းလေးအတွင်းရှိ... ကျောက်တုံးဇရပ်မဏ္ဍပ်လေးပင် ဖြစ်ပေသည်။
“စစ်ဆေးရေးဌာနကိုလည်း တကယ်ပဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဆွပေးလို့ မရဘူးပဲ၊ သူတို့က ယင်ကျင်းရဲ့ အသက်တွေထဲက တစ်လိုင်း ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကို တကယ်ပဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတာကိုး။ တော်သေးတာပေါ့... သေသေချာချာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လို့၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် အသက်ကို မှားယွင်းပြီး သတ်ဖြတ်မိရင် ပြန်လည်ရှင်းပြဖို့က အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဖန့်ချန် သည် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက်... ကောင်းကင်မြှားကြီး၏ အမြီးပိုင်းကို လက်ချောင်းများဖြင့် ညှပ်လိုက်ပြီး အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပစ်လိုက်တော့သည်။
မြှားစင်းကြီးသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဟင်းလင်းပြင် လွှာထပ်များအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် မှေးမှိန်လွင့်ပျောက်ကာ ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်ရှိုင်းရာ အရပ်သို့ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားများသည် ရုတ်ချည်းပင် ဆုံးရှုံးမှုများ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လာခဲ့ရတော့သည်။
ဒါဟာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ငါးမျိုးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရသည့် ဆုံးရှုံးမှုကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။
လီဝူ ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။
ဖန့်ချန် ကတော့ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်အေးဆေးလျက် ရှိပေသည်၊ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားများသည် အောက်ခြေသို့ ထိတွေ့သွားပြီးနောက်တွင် မိမိဘာသာ ပြန်လည်၍ ပြည့်လျှံလာလိမ့်မည် ဖြစ်သလို... မိမိ၏ လက်ထဲရှိ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး များကလည်း ဤကဲ့သို့သော ဆုံးရှုံးမှုမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။
သူသည် လက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်။
“ကောင်းကင်မြှားက သွားပြီဆိုတော့... အချိန်တစ်ခု ကြာဦးမှာ သေချာတယ်၊ ငါလည်း ဒီအတောအတွင်းမှာပဲ ဒီနေရာမှာ ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံခြင်းတွေ လုပ်ဆောင်ပြီး... အသက်စွမ်းအင်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေကို အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ထားလိုက်တော့မယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ကံကြမ္မာအကျိုးပေး ပိတ်ကားကြီးကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်ပေးထားကြပါ၊ သတင်းတစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာပြီဆိုရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း အော်ခေါ်လိုက်ပါ။”
ဗောဓိသီးသည် ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ရပေသည်။
ဖန့်ချန် သည် လက်ထဲတွင် အတွင်းကမ္ဘာကျောက်တုံး နှစ်တုံးကို ထပ်မံထုတ်ယူလျက် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး... ၎င်းအတွင်းရှိ အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအားများကို အငမ်းမရ စုပ်ယူကျင့်ကြံနေခဲ့ပေသည်။
ယခုအခြေအနေတွင် စွမ်းအားဆုံးရှုံးမှုများကို မပြောနှင့်ဦး... သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဝါများသည်ပင်လျှင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် နှေးကွေးစွာဖြင့် တိုးမြှင့်လျက် ရှိနေပေသည်။
“ဒါက တကယ့်ကိုပဲ... တစ်ဖက်မှာ လူသတ်လျက်၊ တစ်ဖက်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ လုပ်ဆောင်နေတာပဲ မဟုတ်ပါလား……”
ချီယန့်သူတော်စင် သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်အံ့သြဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်ဟု တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်မိလိုက်ပါတော့သည်။
အခန်း (၂၅၇၈) - တစ်ချက်တည်းနှင့် ကွက်တိ ထိမှန်ခြင်း
အချိန်ကာလတို့သည် တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာခဲ့ရာ... ဖန့်ချန် သည် အစအဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစူးစိုက်ထားပြီး စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး နှင့် အတွင်းကမ္ဘာကျောက်တုံး များကို အသုံးပြုလျက် လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုးမြှင့်နေခဲ့ပေသည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း စနစ်တကျနှင့်ပင် တရိပ်ရိပ် တိုးတက်လျက် ရှိနေပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော အလွန်တရာ အကုန်အကျများပြီး ဆန်းပြားလှသည့် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းမျိုးကိုသာ အခြားသော ကောင်းကင်အရှင်မျိုးဆက်များ မြင်တွေ့သွားခဲ့ကြလျှင်... စိတ်ထဲမှနေ၍ မနာလိုဝန်တိုစိတ်ဖြင့် တကျိကျိ ဆဲရေးတိုင်းထွာမိကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။
ထိုအတောအတွင်းမှာပင်... ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လျှို့ဝှက်စွာ ပျံသန်းနေသော မဟာကောင်းကင်မြှားစွမ်းအား သည် လင်ယောင် နယ်မြေအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
လီဝူ နှင့် ချီယန့်သူတော်စင် တို့သည် ဖန့်ချန် ထက်ပင် ပိုမို၍ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြပြီး... ကံကြမ္မာအကျိုးပေး ပိတ်ကားကြီး၏ ရှေ့မှောက်၌ မျက်တောင်တစ်ချက်မျှ မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြပေသည်။
……
……
စစ်ဆေးရေးဌာန၊ ကျန့်နန်စခန်း။
ခမ်းနားထည်ဝါလှသော နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ အလွန်တရာ ဆိတ်ငြိမ်လျက် ရှိနေပြီး... မည်သည့်သူတော်စင်မျှ ပါးစပ်ဟလျက် ထိုက်ဟောင်ရှန်း တို့အဖွဲ့၏ စာပေစစ်ဆေးခြင်း တွေးတောဆင်ခြင်မှုကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုကြချေ။
“တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ရှိသွားပြီ ထင်တယ်”
မုန့်ထျန်းရှူး က ရုတ်ချည်းပင် အော်ကျိုချုံ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဖန့်ချန် က သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းလား။”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။”
အော်ကျိုချုံ က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်၊ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် တည်ရှိနေသော အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခု၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားသိရှိနေရသဖြင့် ထိုအရာမှာ ဖန့်ချန် ၏ အတွင်းကမ္ဘာ ဖြစ်ရမည်ဟု တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မုန့်ထျန်းရှူး က ဘာစကားမျှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့်သာ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပေသည်။
သည်လိုနှင့် အနှစ်သုံးဆယ် မြောက်သော နှစ်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည့်အချိန်တွင်မူ... ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် ရုတ်တရက် မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရဖြစ်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။
“ကျွန်တော် အဖြေကို ရှာတွေ့ပါပြီ၊ ထုံစုန်းချင်း ရဲ့ အသက်က ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါပြီ။”
ကျန်ရှိနေသော ပါရမီရှင် သုံးဦးသည်လည်း မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လှစ်လျက် ထိုက်ဟောင်ရှန်း ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပေသည်၊ ထို့နောက်တွင်မူ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ အောင်မြင်မှုကြောင့် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် လောဆော်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မိမိတို့၏ စာပေစစ်ဆေးခြင်း အတွေးအခေါ်ပိုင်းကို အလောတကြီး ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။
နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များသည်လည်း အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပေသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း အနေဖြင့် ဤမျှသော အချိန်ကာလအတွင်း၌ အဖြေထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းတို့ ကြိုတင်တွက်ချက်ထားသည့် အချိန်ကာလထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသဖြင့်... ၎င်းသည် တကယ်ပဲ ဌာနအရှင်သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မည့် အရည်အသွေးမြင့်မားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
“အဖြေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီပေါ့။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ အဖြေတွေကို ဒီကျောက်စိမ်းပေလွှာအလွတ်ထဲမှာ အမှတ်တံဆိပ် ခတ်နှိပ်ထားလိုက်ပါ၊ ခဏနေရင် ငါနဲ့ လူကြီးမင်း အောက်ကျိုချုံ တို့က သေသေချာချာ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးပေးပါ့မယ်။”
သူသည် ထိုက်ဟောင်ရှန်း ထံသို့ ကျောက်စိမ်းပေလွှာအလွတ်တစ်ခုကို လှမ်း၍ ပစ်ပေးလိုက်ပေသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ တွက်ချက်မှု ရလဒ်များကို စတင်၍ ခတ်နှိပ်မှတ်တမ်းတင်လိုက်တော့သည်။
ရလဒ်များအားလုံး မှတ်တမ်းတင်ပြီးသွားသည့်နောက်တွင်မူ ကျောက်စိမ်းပေလွှာသည် မုန့်ထျန်းရှူး ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပေသည်။
“နောက်ထပ် လာမယ့် သိုင်းပညာစစ်ဆေးခြင်း အပိုင်းကိုကော ဆက်ပြီးတော့ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးလား၊ မင်းတို့အတွက် ကျန်ရှိနေတဲ့ အချိန်ကလည်း အများကြီး မရှိတော့ဘူးနော်။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။
“ဦးရီးတော်... ကျွန်တော် ဆက်ပြီးတော့ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ပါတယ်။”
ထိုစဉ် သူသည် ဖန့်ချန် တစ်ယောက် ယခုအချိန်အထိ ပေါ်ထွက်မလာသေးသည်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
“ဖန့်ချန် ကော ဘယ်မှာလဲ။”
မုန့်ထျန်းရှူး က သာမန်ကာလျှံကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“သူကတော့ သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာထဲမှာ အဖြေထွက်ဖို့အတွက် ဆက်ပြီးတော့ တွက်ချက်ဆင်ခြင်နေတုန်းပဲ။”
“ဒါဆိုရင်တော့ သူ ကျွန်တော့်ထက် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီပဲ။”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ စိတ်ထဲ၌ ချက်ချင်းပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျေနပ်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ထုံစုန်းချင်း ကမူ ၎င်း၏ တွင်းနက်ထဲက ကဲ့သို့သော အက်ကွဲလှသည့် အသံကြီးဖြင့် သရော်လိုက်သည်။
“လူငယ်လေး... မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ အသက် ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ ဟုတ်လို့လား။”
ယင်ကျင်း အပါအဝင် အခြားသော ပြစ်မှုကျူးလွန်သူသူတော်စင် လေးဦးသည်လည်း ထုံစုန်းချင်း ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်တရာ ရောထွေးယှက်တင်နေသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ယခုလက်ရှိတွင် ထုံစုန်းချင်း ၏ အသက် တည်ရှိရာနေရာကိုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အသက်များမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံလျက် ရှိနေသေးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့သည် စစ်ဆေးရေးဌာနက ပြောကြားခဲ့သော စကားများကို လုံးဝ မယုံကြည်ကြချေ၊ ၎င်းတို့၏ အသက် တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးသား ဖြစ်ပြီး ယနေ့သည် လူငယ်များကို စစ်ဆေးရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဆိုသော စကားမှာ ၎င်းတို့အဖို့တော့ အလကား လေလုံးထွားနေခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့၏ အမြင်အရ ဤစစ်ဆေးမှုကြီးသည် တစ်ဖက်လှည့်ဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး... ၎င်းတို့၏ အသက် တည်ရှိရာနေရာကို လှည့်စား၍ မေးမြန်းလိုခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားကြပေသည်။
‘သူတို့ ဘယ်လိုပဲ လုပ်လုပ်... ငါ့ရဲ့ အသက်ကိုတော့ လုံးဝ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး၊ ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင်မှ ငါ့ရဲ့ အသက်ကို ထိပါးနှိမ်နင်းဖို့ ကြံစည်တာကတော့... နေ့ခင်းကြောင်တောင် အိမ်မက်မက်နေတာပဲ။’
ထိုသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ယင်ကျင်း ၏ မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်လှသော သရော်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း က ထုံစုန်းချင်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ တကယ်ပဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာပါ၊ ခဏနေရင် ရလဒ်တွေကို ထုတ်ပြန်ကြေညာတဲ့အခါ... ငါ မင်းကို လိမ်ညာနေတာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို မင်း ကိုယ်တိုင် သိရှိသွားပါလိမ့်မယ်။”
ထုံစုန်းချင်း ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် မှေးစိသွားခဲ့ရသည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ဘယ်လိုမျိုး ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေလဲဆိုတာကို ငါ စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့၊ ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင်တော့ မလုပ်ပါနဲ့နဲ့။”
……
……
လင်ယောင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး၊ ချန်ယောင်ကျောင်းတော်၊ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင်။
ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ အဆင့်မြင့် စောင့်ကြပ်သူတော်စင် အများအပြားသည် စီကုကျင့်ဟွာ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ဂူဗိမာန်အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ကြပေသည်။
“စီကုကျင့်ဟွာ... ဒီတစ်ကြိမ် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေ ရဲ့ ဆွေးနွေးပွဲက ရလဒ် ထွက်ပေါ်တော့မှာ မဟုတ်လား။
မင်းက သတင်းအချက်အလက်ပိုင်းမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လှတာမို့... ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင် အနေနဲ့ နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်ခွင့် အခွင့်အရေး ဘယ်နှစ်ခုလောက် ရရှိနိုင်မလဲဆိုတာ သိပြီးပြီလား။”
ကျောက်တုံးဇရပ်မဏ္ဍပ်လေးအတွင်း၌ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကာကွယ်ရေးဆရာ သူတော်စင်တစ်ဦးသည် လက်ဖက်ရည်ကို မြည်းစမ်းရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။
ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင်များသည်လည်း ထိုအရေးကိစ္စအပေါ် အလွန်တရာ အာရုံစိုက်ထားကြဟန်ဖြင့် စီကုကျင့်ဟွာ ရှိရာသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပေသည်။
စီကုကျင့်ဟွာ က အတွေးထဲ၌ နစ်မျောသွားခဲ့ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။
“တိကျတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကတော့ အောက်ကို ကျမလာသေးပါဘူး၊ မိတ်ဆွေတို့လည်း အလောတကြီး ဖြစ်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ အခွင့်အရေး ရရှိမယ့် အရေအတွက်ပိုင်းမှာတော့... မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအနေနဲ့ ငါတို့အပေါ် အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ပြီး ဖြတ်တောက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။”
ထိုစကားကြောင့် သူတော်စင် အချို့မှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြရတော့သည်။
အစောပိုင်းက မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
“ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုဟာ ဆုံးရှုံးမှုအချို့နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းမှာလည်း ဝေဖန်သံတွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်နေတယ်လို့ ငါ ကြားသိထားရတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီတစ်ကြိမ် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေရဲ့ ဝင်ရောက်ခွင့် အရေအတွက်က... ငါတို့အတွက် အများကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူး။”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ယူဆတယ်၊ အစောပိုင်းက စီကုပေ့ ကိစ္စကို ခဏထားဦး... ဒီတစ်ကြိမ် စီကုရှန်းရိ ကိစ္စကတော့ တကယ့်ကိုပဲ ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ သိက္ခာကို မြေလှန်ပစ်လိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာပဲ။”
ထိုသူ ပါးစပ်ဟလျက် ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားကြောင့် စီကုကျင့်ဟွာ ၏ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ အကျည်းတန်လှသော အမည်းရောင် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပေသည်။
သူသည် တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
“မျိုးရိုးအမည် ဖူ... မင်း ငါ့ကို သက်သက်မဲ့ လာပြီး နောက်နေတာလား။”
“မဝံ့ရဲပါဘူး၊ စီကုပေ့ က မင်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်ခဲ့တာပဲ၊ စီကုရှန်းရိ ကလည်း မင်းတို့ စီကုမျိုးနွယ်စုရဲ့ သက်တမ်းရင့် ကောင်းကင်အရှင်ဆက်ခံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ၊ ငါက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နောက်ရဲမှာလဲ။”
တစ်ဖက်လူက တည်ငြိမ်အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည်၍ တုံ့ပြန်လိုက်ပေသည်။
စီကုကျင့်ဟွာ သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်၍ မပြောဆိုလိုတော့သဖြင့် စကားလမ်းကြောင်းကို ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။
“ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုက ချင်းမင်ဘက်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သူလျှိုတွေ အမြောက်အမြား ရှိနေသေးတယ်။
အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြပေမယ့် အချို့ကတော့ ပုန်းအောင်းနေဆဲ အခြေအနေမှာပဲ ရှိနေသေးတာ။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့... သူတို့အနေနဲ့ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲကို သွားရောက်ခွင့် ရရှိနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ရှိလာနိုင်တယ်။
မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ... ငါတို့ဘက်ကနေ ရင်ထဲက ဒေါသတရားတွေကို ပြန်ပြီးတော့ ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်ရမလား။”
“စီကုကျင့်ဟွာ... မင်းရဲ့ သဘောက... ဖန့်ချန် ကို လက်စဖျောက်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။”
ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကာကွယ်ရေးဆရာ သူတော်စင် အများအပြားသည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထက်တွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပေသည်။
စီကုကျင့်ဟွာ က အေးစက်စွာ သရော်လိုက်သည်။
“ဒီလူငယ်လေးက ငါတို့ လင်ယောင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုကော၊ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုကော အကြိမ်ကြိမ် ညှိုးနွမ်းအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ။
တကယ်လို့ သူ့ကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်းတစ်ခု မပေးလိုက်ရဘူးဆိုရင်... ရင်ထဲက ဒေါသတရားတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြေဖျောက်နိုင်မှာလဲ။
သူ့ရဲ့ အသက်တစ်လိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာက... အတိုးယူတဲ့ သဘောပဲ ရှိပါသေးတယ်။”
“သူ့ရဲ့ အသက်တစ်လိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့၊ ငါတို့ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုအတွက်လည်း မျက်နှာပန်း ပြန်လှလာနိုင်တာပေါ့။”
“ဒါပေမဲ့ စီကုကျင့်ဟွာ... မင်း ဘယ်လိုမျိုး လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြံစည်ထားလဲ။ မင်းရဲ့ သူလျှိုတွေက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ သူတော်စင်တွေကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို နှိမ်နင်းမယ်ဆိုရင်တောင်မှ... ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ အကာအကွယ်ပေးမယ့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေ ရှိနေမှာ သေချာတာမို့... လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့တော့ အောင်မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အဲဒီအချိန်ကျမှ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ပြန်လည်ဆွေးနွေးတာပေါ့၊ ကြိုတင်စီမံထားတဲ့အရာနဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကြုံတွေ့ရတဲ့အရာအကြားမှာ... ဒီလူငယ်လေးအနေနဲ့ တကယ်ပဲ ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး၊ အမြဲတမ်းတော့ သတိလက်လွတ်ဖြစ်မယ့် အချိန်ဆိုတာ ရှိနေမှာပဲ။”
စီကုကျင့်ဟွာ က ဆိုလိုက်ပေသည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင်... ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်ရှိုင်းလှသော အလွှာထပ်များအတွင်းမှ ကောင်းကင်လှည့်စားခြင်း စွမ်းအင်များ၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် တည်ရှိနေသော... အမြင်အာရုံအရ မမြင်ကွယ်ရာဖြစ်လှသည့် ကောင်းကင်မြှားကြီးသည် ဤနေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် ပန်းတိုင်နှင့် အလွန်တရာ နီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ဟင်းလင်းပြင် လွှာထပ်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖောက်ထွင်းကျော်ဖြတ်လျက်... ပန်းတိုင်ရှိရာ အရပ်သို့ လျှပ်စီးအလား ပြင်းထန်စွာဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
စီကုကျင့်ဟွာ အပါအဝင် အခြားသော သူတော်စင်များသည် ချက်ချင်းပင် အာရုံခံမိလိုက်ကြသော်လည်း... ပထမဆုံး အချိန်အပိုင်းအခြားအတွင်း၌ ကောင်းကင်မြှားကြီး၏ တည်ရှိမှုကို မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။
ထိုကဲ့သို့သော ခဏတာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်းမှာပင်... ကောင်းကင်မြှားကြီးသည် ကျောက်တုံးဇရပ်မဏ္ဍပ်လေး၏ ထက်သို့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ... တစ်ချက်တည်းနှင့် ကွက်တိ ထိမှန်သွားခဲ့ရတော့သည်။
ကျောက်တုံးဇရပ်မဏ္ဍပ်လေးထံမှ အလွန်တရာ စူးရှလှသော နာကျင်ငိုကြွေးသံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီးနောက်... တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စင်ကြယ်လှသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲလျက် လွင့်ပျောက်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
စီကုကျင့်ဟွာ သည် ဒေါသတရားများနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ဒွန်တွဲလျက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော ကောင်းကင်မြှားကြီးကို လက်လှမ်း၍ ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပေသည်။
သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ကောင်းကင်မြှားကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး... ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ စောင့်ကြပ်သူတော်စင် အများအပြား၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဤကဲ့သို့ လွင့်ပျောက်ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
“ငါတို့ကို သတ်ချင်တဲ့ သူတော်စင် ရှိနေတာလား။”
ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်အချို့သည် အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ရှိနေကြပေသည်။
စီကုကျင့်ဟွာ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဘာဖြစ်သွားခဲ့သလဲဆိုသည်ကို တိတိကျကျ သိရှိနေသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းသွားခဲ့ရပြီး အံကြိတ်လျက် ဆိုလိုက်တော့သည်။
“သူတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ငါတို့မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကျောက်တုံးဇရပ်မဏ္ဍပ်ပဲ... ဒါက အသက်တစ်လိုင်းပဲ။
သူ့ရဲ့ ပိုင်ရှင်က ချင်းမင်ဘက်မှာ ရှိနေတာ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတုန်းက ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ မုန်တိုင်းအတွင်းမှာ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
ဟမ့်... ချင်းမင်စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဒီလောက်အထိ ထက်မြက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး၊ တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ အသက် ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ... ဒီနေရာအထိ လာပြီးတော့ပါ နှိမ်နင်းသွားခဲ့တာပဲ။”