အခန်း (၂၅၇၉-၂၅၈၀)
Vol. 258 Ch. 2579-2580
အခန်း (၂၅၇၉) - စာပေစစ်ဆေးခြင်း ၏ အဖြေ
“ဘာလဲ... ဒီကျောက်တုံးဇရပ်မဏ္ဍပ်က အသက်တစ်လိုင်း ဟုတ်လား……”
ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကာကွယ်ရေးဆရာ သူတော်စင် အများအပြား၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့သြရိပ်များ ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြပေသည်။
အသက်တစ်လိုင်း ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်ပေသည်၊ အကယ်၍ ကြိုတင်၍ သိရှိမထားခဲ့ပါက သို့မဟုတ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်အတွက် လုံလောက်သော သတင်းအချက်အလက်များ မရှိခဲ့ပါက... အသက်စွမ်းအင်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသော အသက်တစ်လိုင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ တည်ရှိနေလျှင်ပင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ရိပ်မိနိုင်ရန် အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလှပေသည်။
ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့သော အသက်တစ်လိုင်းမှာ မိမိတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ တိုက်ရိုက်ပင် တိတိကျကျ သုတ်သင်နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့်၊ ၎င်းပြင် နေရာမှာလည်း ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင် အတွင်း၌ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကာကွယ်ရေးဆရာ သူတော်စင်များအဖို့ မည်သို့လျှင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
“မှန်တယ်... ဒီကျောက်တုံးဇရပ်မဏ္ဍပ်က တကယ့်ကိုပဲ အသက်တစ်လိုင်းတစ်ခုပဲ။”
စီကုကျင့်ဟွာ သည် ကျန်ရှိနေသော အမှတ်အသားများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ပေသည်။
“ဒီလိုကြည့်ရတာတော့... ငါတို့ရဲ့ ချန်ယောင်ကျောင်းတော်ကြီးကိုလည်း သေသေချာချာ ရှင်းလင်းရေး လုပ်ရတော့မယ့်ပုံပဲ၊ စစ်ဆေးရေးဌာနက ကောင်တွေက ဘာတွေလုပ်နေကြလဲမသိဘူး... ချင်းမင်ဘက်က လူတွေကို ငါတို့နယ်မြေထဲအထိ စိတ်ကြိုက် လာပြီးတော့ အသက်တစ်လိုင်းကို သတ်ဖြတ်သွားခွင့် ပေးလိုက်ရတယ်လို့။”
“တစ်ဖက်လူက ဒီအသက်တစ်လိုင်း ရှိနေတဲ့နေရာကို တကယ်ပဲ ဘယ်လိုမျိုး ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတာလဲ။ ငါတို့တောင်မှ သတိမထားမိနိုင်တာကို……”
ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း ထိုသူတော်စင် အများအပြားသည်လည်း အမှတ်အသားများကို ဝိုင်းဝန်းကူညီ၍ စစ်ဆေးရှာဖွေကြတော့သည်။
၎င်းတို့အနက်မှ သူတော်စင် နှစ်ဦးမှာမူ ချက်ချင်းပင် ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို လိုက်လံစစ်ဆေးကြပေသည်။
အချို့ကမူ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းရာ အရပ်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြပြီး လှုပ်ရှားသွားခဲ့သော သူတော်စင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ကြံစည်ကြပေသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး... မည်သည့်အစအန အမှတ်အသားမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။
စီကုကျင့်ဟွာ သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီးနောက် -
“အခုနက နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ ပြင်းအားက တကယ်တော့ အများကြီး မပြင်းထန်ပါဘူး၊ ထိမှန်သွားရုံ သက်သက်ပါပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ ငါတို့အားလုံး တုံ့ပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ငါတို့မျက်စိရှေ့မှောက်တင်ပဲ ဒီအသက်တစ်လိုင်းကို သတ်ဖြတ်သွားနိုင်တယ်ဆိုတော့... လှုပ်ရှားသွားတဲ့သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါတို့ထက် အများကြီး ပိုမိုမြင့်မားနေတာ သေချာတယ်။”
“စီကုကျင့်ဟွာ... မင်းရဲ့ သဘောက... ငါတို့ရဲ့ ချန်ယောင်ကျောင်းတော်ကြီးထဲမှာ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ရှိတဲ့ ချင်းမင်ရဲ့ သူလျှိုတွေ ရှိနေတာလို့ ဆိုလိုတာလား။”
“ဖြစ်နိုင်တာပဲ……”
စီကုကျင့်ဟွာ က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။
ထိုအကြောင်းပြချက်မှတစ်ပါး... သူသည် အခြားသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့် အဖြေကို စဉ်းစား၍ မရတော့ချေ။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ အခုနက ပြောဆိုခဲ့တဲ့အရာတွေကိုလည်း ချင်းမင်ဘက်က သိရှိသွားလောက်ပြီပေါ့။”
ကာကွယ်ရေးဆရာ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ မျက်နှာထက်တွင် လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်လာခဲ့ပြီး
“ဖန့်ချန် ရဲ့ ကိစ္စကို... ခဏလောက် နောက်ဆုတ်ထားလိုက်ရမလား၊ ဒီလှိုင်းတံပိုးတွေ ငြိမ်သက်သွားတဲ့အထိ စောင့်ဆိုင်းတာပေါ့။”
စီကုကျင့်ဟွာ ကမူ ဘာစကားမျှ ပြန်မပြောဘဲ နေလိုက်ပေသည်၊ သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု တခဏမျှ ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရပေသည်။
……
……
“ဦးရီးတော်... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သိုင်းပညာစစ်ဆေးခြင်း အပိုင်းကို အရင်ဆုံး သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်၊ ထုံစုန်းချင်း ရဲ့ အသက်ကို နှိမ်နင်းနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့။”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် ထုံစုန်းချင်း ကို မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးကြည့်လိုက်ပြီး မုန့်ထျန်းရှူး ကို လက်အုပ်ချီလျက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်ပေသည်။
မုန့်ထျန်းရှူး က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
“အချိန်က အများကြီး မရှိတော့ဘူး၊ မင်း တကယ်လို့ သိုင်းပညာစစ်ဆေးခြင်းကို စမ်းသပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အချိန်ကို အမိအရ သုံးစွဲပါတော့။”
ထုံစုန်းချင်း ကမူ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး
“ဟမ့်... ငါ့ရဲ့ အသက်ကို နှိမ်နင်းမယ် ဟုတ်လား။ အိမ်မက်လှလှမက်နေလိုက်၊ မင်းတို့တွေ ဟန်ဆောင်မနေကြပါနဲ့နဲ့၊ ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးနဲ့ ငါ့ပါးစပ်ကနေ ဘာစကားမှ ထွက်လာအောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ယင်ကျင်း ကလည်း သရော်ပြုံးဖြင့် ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။
သို့သော် ရုတ်ရက်ဆိုသလို သူသည် စိတ်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်... မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရကာ ပါးစပ်ထောင့်မှနေ၍ ဖျော့တော့လှသော ရွှေရောင်သွေးစအချို့ စီးကျလာခဲ့ရတော့သည်။
ဤထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုကြီးကြောင့် ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်များအားလုံး အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြရတော့သည်။
အောက်ကျိုချုံ သည် မသိမသာဖြင့် မုန့်ထျန်းရှူး ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။
မုန့်ထျန်းရှူး က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး
“သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အဆောင်တွေက ချုပ်နှောင်တဲ့ အာနိသင်ပဲ ရှိတာပါ၊ သူတို့ကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။”
ကွမ်းကျင့်ရှု သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှေ့သို့ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီး ရုတ်တရက် စိတ်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောမိသွားဟန်ဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“ဒါက ကြည့်ရတာ... အသက်တစ်လိုင်း ပျက်စီးသွားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ တူနေတာလား။”
“ဘာလဲ……”
“အသက်တစ်လိုင်း ပျက်စီးသွားတာ ဟုတ်လား။”
နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များအားလုံး စိတ်ဝင်စားမှုများ ရုတ်ချည်း မြင့်တက်လာခဲ့ကြပြီး ရှေ့သို့ တိုးလျက် ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုကြတော့သည်။
တကယ်တော့ အသက်တစ်လိုင်း ပျက်စီးသွားသည့် ဖြစ်စဉ်မျိုးမှာ သာမန်အားဖြင့် တွေ့ရခဲလှပေသည်၊ ပိုမို၍ တွေ့ရလေ့ရှိသည်မှာ အသက်တစ်လိုင်းဖြင့် အသက်အစားထိုး သေဆုံးခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသက်တစ်လိုင်း ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာမှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလွန်းလှခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
စစ်ဆေးရေးဌာန အနေဖြင့်လည်း အင်အားနှင့် ငွေကြေးအမြောက်အမြား အသုံးပြုပြီးမှသာ ဤပြစ်မှုကျူးလွန်သူသူတော်စင်များ၏ အသက်တည်ရှိရာနေရာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သာမန်သူတော်စင်များ၏ အသက် တည်ရှိရာနေရာကိုမူ စစ်ဆေးရေးဌာနအနေဖြင့် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိခဲ့လျှင်ပင် အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံးဝ လိုက်လံစုံစမ်း၍ မနိုင်နိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် သာမန်သူတော်စင်များအဖို့မူ အသက်တစ်လိုင်း ပျက်စီးသွားသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို တွေ့မြင်နိုင်ရန် အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလှပေသည်။
သို့သော် နျဲ့ချင့် တို့အဖွဲ့ကမူ ထိုသူများနှင့် မတူချေ၊ ၎င်းတို့သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ကြုံတွေ့ဖူးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
အသေးစိတ် သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် သေချာရေရာစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြတော့သည်။
“တကယ်ပဲ အသက်တစ်လိုင်း ပျက်စီးသွားတာပဲ၊ သူ့ရဲ့ မူရင်းအသက်ကိုပါ ထိခိုက်သွားစေတာ။”
“သူ့ရဲ့ အသက်က... ဘာဖြစ်လို့ ဒီအချိန်ကျမှ ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားရတာလဲ။”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် စိတ်ထဲ၌ ဒွန်တွဲနေသော သံသယများဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဒါက တကယ့်ကိုပဲ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။
ထုံစုန်းချင်း တို့အဖွဲ့သည်လည်း မသိမသာဖြင့် ယင်ကျင်း ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။
“ယင်ကျင်း... မင်းရဲ့ အသက်က တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားတာ ဟုတ်လို့လား။”
ယင်ကျင်း ၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ပြင်းထန်လှသော မနာလိုနာကျည်းရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် -
“မှန်တယ်... ငါ့ရဲ့ အသက်တစ်လိုင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ၊ ကျိန်စာသင့်တဲ့ ကောင်တွေ……”
ထုံစုန်းချင်း တို့အဖွဲ့သည် ရုတ်ချည်းပင် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထသွားခဲ့ရတော့သည်။
ထိုစစ်ဆေးရေးဌာနက... တကယ်ပဲ လက်တွေ့လှုပ်ရှားနေတာပေါ့ ဟုတ်လား။
ဤထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုကြီးကြောင့် မိမိတို့၏ စစ်ဆေးမှုပန်းတိုင်ဖြစ်သော အသက်တည်ရှိရာနေရာကို ယခုအချိန်အထိ တွက်ချက်ဆင်ခြင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသည့် အခြားသော မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး သုံးဦးသည်လည်း မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ကြရတော့ပြီး... စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် စာပေစစ်ဆေးခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ချေ။
၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများနှင့်အတူ သံသယရိပ်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
တကယ်ပဲ ဤမျှအထိ တိုက်ဆိုင်နေရတာလား။ အသက်တစ်လိုင်း ပျက်စီးသွားတဲ့သူက... ဖန့်ချန် ရဲ့ စစ်ဆေးမှုပန်းတိုင် ဖြစ်နေရတယ်လို့။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် အတွင်းကမ္ဘာ၏ တံခါးဝတစ်ခုမှာ တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဖန့်ချန် သည် ၎င်းအတွင်းမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပေသည်။
သူတော်စင်အားလုံး၏ အကြည့်များသည် ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ တပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
အောက်ကျိုချုံ၊ မုန့်ထျန်းရှူး၊ ကွမ်းကျင့်ရှု အပါအဝင် နျဲ့ချင့် တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း သံသယရိပ်အချို့ ထင်ဟပ်နေပေသည်။
ဖန့်ချန် သည် မုန့်ထျန်းရှူး ကို လက်အုပ်ချီလျက် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
“စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ်ကြီး ခင်ဗျာ... ကျွန်တော် စာပေနဲ့ သိုင်းပညာ စစ်ဆေးခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပါပြီ။”
ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် အမြီးကို အနင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့... တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ခနဲ တုန်သွားခဲ့ရတော့သည်။
သူသည် ပြင်းထန်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
“မင်း အလကား လျှောက်ပြောနေတာ။ အနှစ်သုံးဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ... မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စာပေကော သိုင်းပညာကော စစ်ဆေးခြင်းတွေကို ပြီးမြောက်နိုင်မှာလဲ။ မင်း အများဆုံး ပြီးမြောက်နိုင်တာက စာပေစစ်ဆေးခြင်းပဲ ရှိတာ။
မင်းက ယင်ကျင်း ရဲ့ အသက် ပျက်စီးသွားတာကို အာရုံခံမိလိုက်လို့... အခွင့်ကောင်းယူပြီး လာပြီးတော့ အကောင်းစားချင်တာ သေချာတယ်။”
သူ၏ ကန့်ကွက်ပြောဆိုချက်မှာ အလွန်တရာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှပေသည်။
ကျန်ရှိနေသော မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး သုံးဦးသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် တွေးတောမိကြပေသည်။
အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့ပင်လျှင် စိတ်ထဲမှနေ၍ ဤသို့ပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်မိကြပေသည်။
“ရယ်စရာပဲ... ငါ့ရဲ့ အသက် ပျက်စီးသွားတာက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။”
ယင်ကျင်း က အဆက်မပြတ် သရော်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ငါက ပြစ်မှုကျူးလွန်သူသူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေရုံနဲ့... မင်းက ငါ့ဆီကနေ အခွင့်ကောင်း လာယူလို့ရမယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။”
မုန့်ထျန်းရှူး ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဖန့်ချန် ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီးနောက်... စဉ်းစားဆင်ခြင်လျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ယင်ကျင်း ရဲ့ အသက်က အခုလက်ရှိ တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့တာ မှန်ပေမယ့်... ဒါက မင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တာလို့ ဘယ်လိုမျိုး သက်သေပြမှာလဲ။
မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာက... အစောပိုင်းတုန်းက ဒီနေရာကနေ ဘယ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တာ မရှိဘူး မဟုတ်လား။”
“လူကြီးမင်း အောက်ကျိုချုံ အစောပိုင်းတုန်းက ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုက ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အခြေခံစွမ်းအားတွေအပေါ်မှာပဲ အဓိက အမှီပြုတာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။
ဒီလိုဆိုမှတော့... ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့လည်း ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားဖို့ မလိုပါဘူး။”
ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်းက ယင်ကျင်း ရဲ့ အသက် တည်ရှိရာနေရာကို တကယ်ပဲ တွက်ချက်ဆင်ခြင်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။ သူ့ရဲ့ အသက်က အခုလက်ရှိ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဆိုတော့... မင်းရဲ့ တွက်ချက်မှု ရလဒ်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပြလိုက်တာပေါ့။”
မုန့်ထျန်းရှူး က စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်ပေသည်။
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ၏ အကြည့်များသည်လည်း ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှု၊ သံသယရိပ်များနှင့်အတူ ငြင်းပယ်လိုသော စိတ်ခံစားမှုများ ပိုမို၍ ကြီးစိုးနေပေသည်။
စစ်ဆေးရေးဌာန၏ သူတော်စင်တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်မလာသေးသော အသက်စွမ်းအင်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက... ဤမျှ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း၌ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူသူတော်စင်တစ်ဦး၏ အသက်ကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည် ဟုတ်လား။
ဒါက တကယ့်ကိုပဲ မဖြစ်နိုင်လောက်သော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။
“မှန်တာပေါ့... မင်း ပြောကြည့်စမ်းပါဦး၊ ငါ့ရဲ့ အသက်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလို့လဲ။ ဟဲဟဲ... ငါ့ကို နင်းပြီးတော့ ရာထူးတက်ချင်တာလား။ အိမ်မက်ပဲ မက်နေလိုက်။”
ယင်ကျင်း ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ဖန့်ချန် ကို အရှက်ခွဲရန်နှင့် သရော်ရန်အတွက်ကိုမူ မေ့လျော့ခြင်း မရှိချေ။
“ဟုတ်ပါတယ်... ဖန့်ချန် မိတ်ဆွေအနေနဲ့ ပြောပြကြည့်ပါဦး၊ သူ့ရဲ့ အသက်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလို့လဲ။”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်း စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ်ကြီးတွေက မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပေးကြမှာပါ။
တကယ်လို့သာ သူတစ်ပါးရဲ့ အောင်မြင်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အပိုင်စီးဖို့ ကြံစည်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအရ... မင်း စာပေစစ်ဆေးခြင်းကို အောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင်မှ ဌာနအရှင်သူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်း လုံးဝ မရှိတော့ဘူး။”
စာပေစစ်ဆေးခြင်းကို အောင်မြင်ခြင်း မရှိသေးသည့် ကျန်ရှိနေသော မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး သုံးဦးသည်လည်း ဖန့်ချန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပေသည်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ စာပေစစ်ဆေးခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် အလောတကြီး မဖြစ်ကြတော့ချေ။
အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို အစောကြီးကတည်းက ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် မိမိတို့ အောင်မြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ ပိုမို၍ များပြားလာမည် မဟုတ်ပါလား။
“ယင်ကျင်း... မင်းရဲ့ အသက်က... လင်ယောင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး၊ ချန်ယောင်ကျောင်းတော်၊ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင်၊ စီကုကျင့်ဟွာ ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန်ထဲမှာ ရှိတာ။”
ဖန့်ချန် က ယင်ကျင်း ကို ကြည့်လျက် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်တော့သည်။
“ဟူး”
ဌာနအရှင်သူတော်စင် အများအပြားမှာ အေးစက်လှသော လေထုတစ်ခုကို ပြိုင်တူ ရှူသွင်းလိုက်မိကြပြီး... မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ယင်ကျင်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။
ဒီကောင်စုတ်က သူ့ရဲ့ အသက်ကို ဒီလောက်အထိ ဝေးကွာတဲ့ နေရာမှာ သွားပြီး ပုန်းအောင်းထားတာ ဟုတ်လား။
မုန့်ထျန်းရှူး ၏ မျက်နှာထက်က အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး... ဖန့်ချန် ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော အကြည့်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် လေးနက်တည်ကြည်လာခဲ့ရတော့သည်။
“မုန့်ထျန်းရှူး... သူ့ရဲ့ စာပေစစ်ဆေးခြင်း အဖြေက... မှန်ကန်မှု ရှိရဲ့လား။”
အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့သည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို မရေမရာ ခံစားမိလိုက်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာထက်တွင် လေးနက်တည်ကြည်မှုများ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ရပေသည်။
ယင်ကျင်း ၏ အသက်က လင်ယောင် ထဲမှာ ရှိနေတာ ဟုတ်လား။ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုကလည်း ရုတ်တရက် အချိန်ကာလကို အနှစ်တစ်ရာအထိ တိုတောင်းအောင် သတ်မှတ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား။
ဒါက တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလား။
ထိုအချိန်တွင်မူ ယင်ကျင်း ၏ မျက်နှာထက်က အမူအရာမှာ လုံးဝ တောင့်တင်းအေးခဲသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပေသည်၊ မုန့်ထျန်းရှူး အနေဖြင့် အောက်ကျိုချုံ ၏ မေးခွန်းကို ပြန်လည်၍ မဖြေကြားရသေးသော်လည်း... ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ရလဒ်ကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။
အခန်း (၂၅၈၀) - ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်း
မုန့်ထျန်းရှူး သည် အောက်ကျိုချုံ ၏ မေးခွန်းကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မပြုဘဲ ဖန့်ချန် ကိုသာ စိုက်ကြည့်လျက် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။
“ငါတို့ ပေးထားတဲ့ အဲဒီသဲလွန်စတွေလောက်နဲ့တင်... ယင်ကျင်း ရဲ့ အသက်က ချန်ယောင်ကျောင်းတော်၊ စီကုကျင့်ဟွာ ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန်ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို မင်းက တွက်ချက်ဆင်ခြင်နိုင်ခဲ့တာလား။”
“အဲဒီသဲလွန်စတွေက ဒီလောက်အထိ အသေးစိတ်မကျပါဘူး၊ အများဆုံးရှိလှ သူ့ရဲ့ အသက်က ချန်ယောင်ကျောင်းတော်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်ဆိုတာလောက်ပဲ တွက်ချက်နိုင်တာပါ။”
ဖန့်ချန် က ခပ်အေးအေးပင် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်ပေသည်။
ကျောင်းဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ လေထုမှာ ပိုမို၍ တိတ်ဆိတ်အေးစက်သွားခဲ့ရလေပြီ။
နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယရိပ်များ ပိုမိုထင်ဟပ်လာခဲ့ကြတော့သည်။
အကယ်၍ သဲလွန်စကပင် ချန်ယောင်ကျောင်းတော်အထိသာ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်ဆိုပါက... သူသည် ယင်ကျင်း ၏ အသက်မှာ စီကုကျင့်ဟွာ ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဂူဗိမာန်အတွင်း၌ ရှိနေသည်ဟူ၍ မည်ကဲ့သို့ တွက်ချက်နိုင်ခဲ့ပါသနည်း။
“မတရားလုပ်တာပဲ... ဒါက တကယ့်ကိုပဲ မတရားလုပ်တာ။”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် ရုတ်တရက် အတင်းအကျပ် ပြုံးလျက် ဟစ်အော်လိုက်တော့သည်။
“မင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ကူညီပေးနေတဲ့ သူတော်စင်တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာ သေချာတယ်။”
“မလာခင်တုန်းက လူကြီးမင်း အောက်ကျိုချုံ ပြောခဲ့တာကို... ထိုက်ဟောင်ရှန်း မင်း နားပင်းနေလို့ မကြားလိုက်တာလား၊ ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုက ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ အခြေခံစွမ်းအားတွေအပေါ်မှာ မူတည်တာ မဟုတ်ဘူးလို့လေ။”
ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ပြန်လည်၍ ချေပလိုက်ပေသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်နှာထက်က အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရပြီး မသိမသာဖြင့် မုန့်ထျန်းရှူး ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
အောက်ကျိုချုံ ၏ မျက်နှာမှာလည်း အေးစက်တည်တင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကာ -
“မုန့်ညီနောင်... ဖန့်ချန် ရဲ့ စာပေစစ်ဆေးခြင်း အဖြေက တကယ်ပဲ မှန်ကန်မှု ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာကို မင်းဘက်က အတည်ပြုချက်တစ်ခု ပေးလိုက်စမ်းပါ။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုက မှန်ကန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါပြောခဲ့သလိုပါပဲ... ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနက တကယ်တော့ ချန်ယောင်ကျောင်းတော်အထိပဲ စုံစမ်းသိရှိခဲ့တာပါ၊ ယင်ကျင်း ရဲ့ အသက်က ဘယ်နေရာမှာ အတိအကျ ပုန်းကွယ်နေလဲဆိုတာကိုတော့ ငါတို့လည်း စုံစမ်းလို့ မရခဲ့ပါဘူး။”
“ဒီလိုဆိုရင်... သူ ပေးလိုက်တဲ့ အဖြေက မင်း ထုတ်ပေးထားတဲ့ မေးခွန်းထက်တောင်မှ ပိုပြီးတော့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှိနေတာပေါ့ ဟုတ်လား။”
ကွမ်းကျင့်ရှု က ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“ဦးရီးတော်... မေးခွန်းတွေ ပေါက်ကြားသွားခဲ့တာမျိုးကော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။”
မုန့်ထျန်းရှူး၊ အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု အပါအဝင် စစ်ဆေးရေးမှူးများအားလုံး ပြိုင်တူပင် ငေါက်ငမ်းလိုက်ကြတော့သည်။
နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုက်ဟောင်ရှန်း ကို အေးစက်စွာ မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်ကြပေသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့ရပြီး မိမိ စကားမှားသွားမှန်း သိရှိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကာ ဘာစကားမျှ ဆက်မပြောရဲတော့ချေ။
“သူ့ရဲ့ အဖြေက စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ရှိထားတဲ့ မူရင်းအဖြေထက်တောင်မှ ပိုပြီးတော့ တိကျနေတာ... မေးခွန်းပေါက်ကြားတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆက လုံးဝ မရှိနိုင်ဘူး။”
“ဒါ့အပြင်……”
မုန့်ထျန်းရှူး သည် ယင်ကျင်း ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ဖြူလျော်နေသည့် ပုံစံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ အသက်က တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ၊ ဒါကြောင့်မို့လို့... ဖန့်ချန် ဟာ စာပေရော သိုင်းပညာပါ စစ်ဆေးခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ပြီလို့ ဆိုရမယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုအတွင်းမှာ ပြီးမြောက်မှု အမြင့်ဆုံးနဲ့ အချိန်အနည်းဆုံး အသုံးပြုခဲ့တဲ့ မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး ဖြစ်တယ်၊ ငါကတော့ သူ့ကို ထူးချွန်အဆင့်လို့ သတ်မှတ်တယ်... ကျန်တဲ့သူတွေကော ဘာသဘောထား ရှိကြလဲ။”
ထူးချွန်အဆင့် ဟုတ်လား။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် မနာလိုမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ပါးစပ်ဟရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲတော့ချေ။
ကျန်ရှိနေသော မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး သုံးဦးသည်လည်း မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှ မပြုလုပ်ရဲကြသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့သည်လည်း ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြကြပြီး မုန့်ထျန်းရှူး ၏ သတ်မှတ်ချက်ကို သဘောတူညီခဲ့ကြပေသည်။
ဤတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုမှာ သူတော်စင်အားလုံး၏ ထင်မှတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သဖြင့်... သူတော်စင်တိုင်းသည် ဖန့်ချန် က မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သနည်းဟူ၍ တွေးတောနေကြရပြီး၊ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကောင်းကင်အရှင် သက်တော်ရှည်တစ်ပါးပါး၏ အရိပ်အယောင်များ ရှိနေမလားဆိုသည်ကိုပင် သံသယဝင်မိနေကြပေသည်။
သို့သော်လည်း ယင်းတို့မှာ သံသယများသာ ဖြစ်ပြီး... လက်တွေ့အရှိတရားမှာမူ ဤသို့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့လေပြီ။
ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မုန့်ထျန်းရှူး က ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး -
“ဖန့်ချန်... ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပါပြီ။
ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနက မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ သီးခြားတည်ရှိတာဖြစ်ပြီး...ဓမ္မသတ်ရုံံး တော်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်မှာ ရှိတာ၊ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင်တိုင်းမှာ ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ရှိရမယ်။”
ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် မုန့်ထျန်းရှူး သည် အချို့သော အရပ်မျက်နှာတစ်ခုသို့ လှည့်လျက် လက်အုပ်ချီ၍ အရိုအသေပြုလိုက်ပေသည်။
“ဒီနေ့မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုက ဖန့်ချန် ဟာ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ပြီး ဌာနအရှင်သူတော်စင် ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ၊ တောင်ပိုင်းစစ်ဆေးရေးစခန်းက မုန့်ထျန်းရှူး က အဓိက စစ်ဆေးသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး... ဌာနကြီးသုံးခုက လူကြီးမင်းများ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ပေးကာ ဓမ္မသတ်တံဆိပ် အပ်နှင်းပေးပါရန် တောင်းခံအပ်ပါတယ်။”
မုန့်ထျန်းရှူး ၏ မျက်နှာထက်က အပြုံးများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး... လေးနက်တည်ကြည်မှုများသာ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။
အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့သည်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ လှည့်လျက် ခါးကို ညွှတ်ကာ ရိုသေခန့်ညားသော အမူအရာကို ပြသလိုက်ကြပေသည်။
ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ဟုတ်လား။
ဖန့်ချန် ၏ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပေသည်၊ စစ်ဆေးရေးဌာနက ဓမ္မသတ်ရုံးတော်၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။
ဤဓမ္မသတ်တံဆိပ်မှာ... နေမင်းခုနစ်ပါးတံဆိပ်ကဲ့သို့ပင် ထူးခြားလှသော စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေမလား။
စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။
ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်တိုင်း ၎င်းကို အာရုံခံမိလိုက်ကြပေသည်။
မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် မျက်လုံးတစ်လုံးနှင့် တူလှသော တံဆိပ်တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရုတ်ချည်းပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
ထိုတံဆိပ်မှာ ဖန့်ချန် ၏ အရေပြားအောက်၌ အဆက်မပြတ် လှည့်လည် စီးဆင်းနေခဲ့ပြီး မြင့်မြတ်လှသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ကာ... နောက်ဆုံးတွင်မူ ဖန့်ချန် ၏ မျက်ခုံးအလယ်ဗဟိုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာ၌ မျက်လုံးတစ်လုံး ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ ထိုတံဆိပ်မှာ ပြန်လည်၍ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပေသည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် ဖန့်ချန် ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲ၌ မျက်လုံးတစ်လုံးကဲ့သို့သော တံဆိပ်တစ်ခု ပိုမို၍ တိုးပွားလာခဲ့ပေသည်။
၎င်းမှာ နေမင်းခုနစ်ပါးတံဆိပ်၊ ရွှေဟွေးတံဆိပ်တို့ကဲ့သို့ပင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတံဆိပ်မျိုးနှင့် ပုံစံချင်း မတူညီချေ။
အစောပိုင်းတုန်းက ဖန့်ချန် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်သို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်ကလည်း သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲ၌ ရွှေဟွေးတံဆိပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ဖူးပေသည်။
သို့သော် ထိုတံဆိပ်မှာ မည်သည့်အာနိသင်မျှ မရှိဘဲ... မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက်သာ အသုံးဝင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သောအခါ နေမင်းခုနစ်ပါးတံဆိပ်တစ်ခု ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက အတွင်းကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားကို ၂ ဆ၊ ၃ ဆခန့်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ ဤဓမ္မသတ်တံဆိပ်မှာလည်း အတွင်းကမ္ဘာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဖန့်ချန် အနေဖြင့် လောလောဆယ်တွင်မူ အတွင်းကမ္ဘာ၏ မည်သည့်ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုကိုမျှ ခံစားရခြင်း မရှိသေးချေ။
“ကြည့်ရတာ... ရွှေဟွေးတံဆိပ်လိုပဲ ကိုယ့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သက်သေပြဖို့အတွက်ပဲ အသုံးဝင်တာ ထင်တယ်။”
ဖန့်ချန် သည် စိတ်ထဲက အတွေးစများကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီးနောက် မုန့်ထျန်းရှူး အရိုအသေပြုခဲ့သော အရပ်မျက်နှာသို့ လှည့်လျက် ဦးညွှတ်လိုက်ပေသည်။
“ဌာနကြီးသုံးခုက လူကြီးမင်းများကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ် ခင်ဗျာ။”
ထိုအချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး လေးဦး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အားကျမနာလိုမှုများ ထင်ဟပ်နေခဲ့ပေသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ စိတ်ထဲ၌ မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း အခြေအနေမှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်... ဖန့်ချန် က ထူးချွန်လှသော ရလဒ်ဖြင့် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ကာ စစ်ဆေးရေးဌာန၏ သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဆိုသည့် အရှိတရားကို လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။
သို့သော်လည်း သူသည်လည်း ညံ့ဖျင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ၊ သူသည်လည်း စာပေစစ်ဆေးခြင်းကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ သိုင်းပညာစစ်ဆေးခြင်းကိုပါ ပြီးမြောက်အောင်မြင်နိုင်မည်ဆိုပါက ယခုတစ်ကြိမ် ရလဒ်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပင် ယခင်မျိုးဆက်များ၏ စံနှုန်းနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အလယ်အလတ်အထက် အဆင့်တွင် ရှိနေမည် ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်ရှိနေသော မဟာစစ်ဆေးရေးမှူး သုံးဦးသည်လည်း စိတ်ထဲမှနေ၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်တွန်းအားပေးလိုက်ကြပြီး... နောက်ဆုံးရလဒ်ကို အားသွန်ခွန်စိုက် တွက်ချက်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။
“ဖန့်ချန် ... ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ နောင်ဆိုရင် ငါတို့တွေက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဖြစ်သွားကြပြီပဲ၊ မင်း ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါကျရင် ဆွေ့ဟုန်ကျူး ကို မင်းကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ငါ ပြောပေးပါ့မယ်။”
အောက်ကျိုချုံ က ခပ်အေးအေးပင် ပြုံး၍ ဆိုလိုက်ပေသည်။
ဖန့်ချန် က စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး ရိုသေစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“အကြီးကဲ... ဌာနကြီးသုံးခုက လူကြီးမင်းဆိုတာ ဘယ်သူ့ကို ဆိုလိုတာလဲ ခင်ဗျာ၊ ပြီးတော့ ဓမ္မသတ်တံဆိပ်မှာ အခြားသော စွမ်းရည်တွေကော ရှိပါသေးသလား။”
အောက်ကျိုချုံ နှင့် အခြားသူများမှာ အချင်းချင်း တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ပြုံးလိုက်ကြတော့သည်။
“မင်းက တကယ့်ကိုပဲ စိတ်လောတတ်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း မမေးရင်တောင်မှ ငါ မင်းကို ရှင်းပြမှာပါ၊ ဌာနကြီးသုံးခုက လူကြီးမင်းဆိုတာ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ဌာနကြီးသုံးခုမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြတဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ဆိုလိုတာပါ။
ငါတို့ကိုယ်တိုင်တောင်မှ... အခုနက ဘယ်လူကြီးမင်းက မင်းကို ဓမ္မသတ်တံဆိပ် အပ်နှင်းပေးခဲ့လဲဆိုတာ မသိဘူး။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဓမ္မသတ်တံဆိပ်မှာတော့... ထူးခြားတဲ့ အာနိသင်အချို့ ရှိတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို မြှင့်တင်ပေးတာပဲ ဖြစ်တယ်၊ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားဆိုတာ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာတောင်မှ တွေ့ရခဲလှတဲ့အရာမျိုးပဲ။
ဒါပေမဲ့ ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနကတော့ ဒီဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကို အသုံးချနိုင်ဖို့အတွက် မျက်လုံးအဘိညာဉ်စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ရှာဖွေစုဆောင်းထားတာ ရှိတယ်၊ နောင်ကျရင် မင်းအနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အောင်မြင်မှု အကျိုးဆောင်မှုတွေနဲ့ အဲဒီစွမ်းအားတွေကို လေ့လာခွင့်ရအောင် လဲလှယ်ယူလို့ရပါတယ်။”
မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာ ဟုတ်လား။
ဖန့်ချန် သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ မိမိ၌ ရှိထားသော မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအား အချို့ကို သေသေချာချာ ပြန်လည်တွေးတောမိလိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ - တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက််််လုံး၊ ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး နှင့် နတ်ဆိုးမျက်လုံး တို့ ဖြစ်ကြပေသည်။
“တော်သေးတာပေါ့... ငါ့မှာ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးမျိုးတောင် ရှိနေတာဆိုတော့ ဤဓမ္မသတ်တံဆိပ်က ငါ့အတွက် အသုံးဝင်မှာ သေချာတယ်။”
“ဒါနဲ့... ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကို အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတာ ရှိတယ်၊ အားလုံးပဲ... အခုနက ပေါ်လာတဲ့ ဓမ္မသတ်တံဆိပ်က ဘာအရောင်လဲဆိုတာ သတိထားမိလိုက်ကြလား။”
မုန့်ထျန်းရှူး က မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။
“အဖြူရောင်ထင်တယ်……”
အောက်ကျိုချုံ ၏ မျက်နှာထက်က အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
“ဌာနကြီးသုံးခုက လူကြီးမင်း မှားယွင်းပြီး အပ်နှင်းလိုက်တာများလား။
ဖန့်ချန် ရဲ့ စစ်ဆေးမှုရလဒ်က ထူးချွန်အဆင့်ဖြစ်နေတာမို့လို့... အမည်းရောင်ရှိတဲ့ ဒုတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကို အပ်နှင်းပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာအားရရိပ်များ ချက်ချင်း ထင်ဟပ်လာခဲ့ပေသည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် အစောပိုင်းတုန်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အငွေ့အသက်ကြီးမှာ ထပ်မံ၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်ပေသည်။
နောက်ထပ် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းမှ ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်ပေသည်။
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် မသိမသာဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းတိုးလိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သိုင်းပညာစစ်ဆေးခြင်းကို မပြီးသေးတာ... ဘာဖြစ်လို့……”
သို့သော် ထိုဓမ္မသတ်တံဆိပ်မှာ ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရပြီး... ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်လည်စီးဆင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် မျက်ခုံးအလယ်ဗဟို၌ ထပ်မံ၍ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြန်ပေသည်။
“……”
ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် အလွန်တရာ အရှက်ရသွားခဲ့ရပြီး... ခြေလှမ်းများကို နောက်သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလိုက်ရကာ... သူ၏ ခြေချောင်းလေးများမှာ ဖိနပ်အောက်ခံအတွင်း၌ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ကွေးကောက်နေမိတော့သည်။