အခန်း ၃၂၂

Chapter 322

ကျောင်းပြန်လမ်းတွင် ကားပေါ်၌ ထိုင်နေသော ကျိုးထျန်းက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အေးဆို .. အောင်မြင်သွားပြီ"

ထိုအသံကြောင့် ဘေးနားတွင် ထိုင်နေသည့် လျိုမုယန်မှာ လန့်သွားသည်။

"နင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ"

"ဟဲဟဲ... အရောင်းအဝယ်တစ်ခု အောင်မြင်သွားလို့ပါ၊ အဲဒါကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာ၊ ဆောရီး ဆောရီး"

သူသည် လျိုမုယန်ကို ဖက်၍ နမ်းလိုက်ပြီးနောက် ယာဉ်မောင်းအား ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကဲ သွားစို့... အိမ်ကို မပြန်သေးဘူး၊ ဟို ဟော့ပေါ့တုတ်လေးနဲ့ တူတဲ့ စတူဒီယိုကို အရင်သွားရအောင်"

ယာဉ်မောင်းက အိုကေအချက်ပြပြကာ အဝေးပြေးတံတားပေါ်သို့ လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲမောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

"ကျိုးထျန်း... ငါတို့ စတူဒီယိုကို ဘာသွားလုပ်မှာလဲ" လျိုမုယန်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဟေး... ငါ ပျော်လို့ပါ၊ ကျောက်ရှင်းက စတူဒီယိုမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရိုက်ကူးနေတာလေ၊ အဲဒါကြောင့် အောင်ပွဲခံတဲ့အနေနဲ့ သူမကို ညစာကျွေးမလို့"

"နင် ဒီတစ်ခါ ဘယ်လောက်တောင် ပိုက်ဆံရလိုက်လို့ ဒီလောက် ပျော်နေရတာလဲ"

လျိုမုယန်သည် သူက ကျောက်ရှင်းကို ညစာကျွေးမည်ဆိုသောကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

"ဘယ်လောက်ရလဲဆိုတာ အတိအကျ မသိသေးပေမဲ့ ငါတို့ နေနေတဲ့ ဗီလာမျိုး အများကြီး ဝယ်လို့ရတဲ့အထိတော့ ရှိမှာပါ"

ဆန်းတို့စ်က သူ့ထံသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး အရောင်းအဝယ် ဖြစ်သွားသည့် ဈေးနှုန်းမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၈၀ ဖြစ်ရာ သူ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်ပင် သက်သာနေခဲ့သေးသဖြင့် အတော်လေး အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူသည် ဝယ်ယူမည့်သူများကို စတင် ရှာဖွေရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဤပစ္စည်းများအတွက် အကောင်းဆုံး ရလဒ်မှာ အစိုးရထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တရုတ်နိုင်ငံသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ သက်ဆိုင်ရာ လူကြီးမင်းများနှင့် မည်သို့ ဆက်သွယ်ရမည်နည်း ဟူသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ထိုလူဝကြီးအား လမ်းကြောင်း ရှာဖွေခိုင်းရန် ဖြစ်ပြီး၊ မိမိအနေဖြင့်မူ ကြားလူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ မိတ်ဆက်ခကိုသာ ရယူပြီး မိမိကိုယ်ကို ဖော်ကောင်မဖြစ်စေရန် ကြိုးပမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

"အာ... ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးပဲလား" လျိုမုယန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ဗီလာ အမြောက်အမြားဆိုသည်မှာ ယွမ် သန်းပေါင်းများစွာ တန်ကြေးရှိပေသည်။

သို့သော် ထိုသူမှာ ကျိုးထျန်း ဖြစ်နေသဖြင့် အံ့သြနေစရာ မလိုတော့ချေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် အမြဲတမ်း အံ့ဖွယ်အမှုများကို ဖန်တီးနိုင်သူ မဟုတ်ပါလား။

စတူဒီယိုသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်မသွားကြဘဲ ကော်ဖီဆိုင်ထဲတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

လျိုမုယန်သည် ကျောက်ရှင်းကို မျှော်လင့်နေဆဲမှာပင် သူမ၏အောက်သို့ ကျောက်ရှင်း ရောက်မလာဘဲ ဒါရိုက်တာကျန်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မစ္စတာကျိုး... စောင့်ခိုင်းမိလို့ ဆောရီးပါဗျာ၊ ကျွန်တော် အစီအစဉ်တစ်ခု ရိုက်ကူးနေလို့ ခဏနားချိန်မှာ အပြေးအလွှား လာခဲ့ရတာပါ"

"ဒါရိုက်တာကျန်းက ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ" လျိုမုယန် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းက သူမ၏ ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"နင်က တစ်နေ့လုံး အခန်းထဲမှာပဲ ပုန်းအောင်းပြီး ဘာတွေ လုပ်နေမှန်း ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

မကြာသေးမီက လျိုမုယန်သည် ညစာစားပြီးတိုင်း အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားလေ့ရှိပြီး နာရီပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် အကြိမ်အနည်းငယ် ချောင်းမြောင်းနားထောင်ခဲ့ဖူးပြီး၊ အဒေါ်လီ့ကိုပင် သစ်သီးများ ပို့ခိုင်းစေခြင်းအားဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်းခိုင်းခဲ့ဖူးသည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် လျိုမုယန် မိမိအကွယ်တွင် ဘာလုပ်နေသည်ကို သိရှိသွားခဲ့ရသည်။

"ငါ နင့်ရဲ့ အိပ်မက်ကို သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် နင်က CCTV ရဲ့ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ ပြိုင်ပွဲမှာ တိတ်တဆိတ် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာမလား"

(TN - CCTV လို့ ရေးထားတာမလို့ပါ အကျယ်တစ်ဝင့်လည်း မရှင်းထားလို့ နောက်ရှင်းထားရင် ရှင်းပြပေးပါ့မယ်)

CCTV ၏ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ သူမ၏ အိပ်မက်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးထျန်း သိရှိထားသဖြင့် လျိုမုယန်၏ အခန်းထဲမှ စာဖတ်သံများနှင့် ဇာတ်ညွှန်းရွတ်ဆိုသံများကို ကြားရပြီးနောက် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက နေရာအသီးသီးတွင် ကျင်းပခဲ့သည့် အလားတူ ပြိုင်ပွဲများကို အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ သံသယများမှာ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ဤမိန်းကလေးမှာ သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူမအနေဖြင့် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လျိုမုယန်သည် ပုံမှန်အချိန်များတွင် အလွန်ပင် တက်ကြွပြီး ယုံကြည်မှုရှိပုံရသော်လည်း၊ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အထူးသဖြင့် မိမိအတွက် အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ ယုံကြည်မှု အများစု ပျောက်ဆုံးသွားတတ်ကြောင်း ကျိုးထျန်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုပြီးနောက် ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည့်အချက်က သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအချိန်တွင် သူမသည် မိမိအား မသိစေချင်သော်လည်း မိမိ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေကြောင်း ကျိုးထျန်း နားလည်ထားသည်။

"နင်ကတော့ ... သိသွားပြန်ပြီ" သူမ နှုတ်ခမ်းကို ဆူလိုက်ပြီး မတတ်သာဘဲ ကျိုးထျန်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ဒါရိုက်တာကျန်းက CCTV မှာ အဆက်အသွယ် အမြောက်အမြား ရှိတယ်၊ ဒီလို အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ ပြိုင်ပွဲတွေမှာ လူမသိတဲ့ လျှို့ဝှက်စည်းမျဉ်းတွေ အများကြီး ရှိနေတာလေ၊ သူက နင့်ကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းနဲ့ပဲ ကြိုးစားချင်တာ"

ကျိုးထျန်း ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"နင်က အရည်အချင်းကို အားကိုးချင်ပေမဲ့ နင့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကတော့ အဲလိုမျိုး မဟုတ်လောက်ဘူး"

"လူဘယ်နှယောက်က အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးနေကြလဲဆိုတာ နင်သိလား၊ တီဗီမှာ ပေါ်လာဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုရဖို့အတွက် လူဘယ်နှယောက်က နောက်ကွယ်ကနေ စာရွက်တွေ ပေးနေကြလဲဆိုတာကော"

"ငါ ဒါရိုက်တာကျန်းကို ကူညီခိုင်းတာက မတရားတဲ့နည်းလမ်းကို သုံးဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ နင့်အနေနဲ့ အတော်လေး မျှတတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုအောက်မှာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဖို့အတွက် အာမခံချက်ရှိအောင် လုပ်ပေးတာပါ"

လျိုမုယန် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ သူမတွင် မိမိကိုယ်ကို အားကိုးချင်စိတ် ရှိသော်လည်း ကျိုးထျန်း ပြောသည်မှာ ငြင်းပယ်၍မရအောင် ယုတ္တိရှိလှပေသည်။

ဒါရိုက်တာကျန်းကလည်း သင့်တော်မည့် အချိန်တွင် ကြားကနေ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စလျို... ကျွန်တော်က ပြိုင်ပွဲရဲ့ ဒါရိုက်တာနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေမလို့ အဲဒီက အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို ကောင်းကောင်း သိထားပါတယ်"

"မစ္စလျိုရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ အရှိန်အဝါက အလွန် ကောင်းမွန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဆက်အသွယ် မရှိဘူးဆိုရင်တော့ အဆင့် ၁၆ ဆင့်ထဲကိုတောင် ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ မလွယ်ကူပါဘူး"

ဒါရိုက်တာကျန်းသည် ဤကိစ္စရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြွင်းမဲ့ အာဏာရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တာက မစ္စလျိုကို ချန်ပီယံဆု ရရှိအောင် အာမခံပေးဖို့ မဟုတ်ဘဲ၊ တခြားလူတွေက အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးပြီး မစ္စလျိုကို ပြိုင်ပွဲကနေ မတရား ဖယ်ထုတ်တာမျိုး မလုပ်နိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးဖို့ပါ"

"နောက်ဆုံး ဘယ်လောက်ထိ သွားနိုင်မလဲဆိုတာကတော့ မစ္စလျို ပြောသလိုပဲ... ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်"

လျိုမုယန် နားထောင်ပြီးနောက် မိမိဘေးရှိ ကျိုးထျန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... နင်က ငါ့အတွက် အကုန်လုံးကို စီစဉ်ပေးထားပြီးသားဆိုတော့ ငါက ဘာပြောရဦးမှာလဲ"

သူမသည် မတတ်သာဟန် ပြုမူနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပြီး၊ ကျိုးထျန်း မိမိအပေါ် တိတ်တဆိတ် ဂရုစိုက်ပေးနေခြင်းမှာ သူမအား အလွန်ပင် နွေးထွေးစေခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒါရိုက်တာကျန်း... ဒီကိစ္စကို အားကိုးပါရစေဦးနော်"

"မစ္စတာကျိုး... ဘာတွေ ပြောနေတာလဲဗျာ၊ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုပဲမလို့ ပြောနေဖို့တောင် မလိုပါဘူး" အဖိုးအိုက လက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

၎င်းတို့သုံးဦးမှာ CCTV ၏ အတွင်းရေးအချို့နှင့် မြို့တော်သို့ သွားရောက်သည့်အခါ သတိပြုရမည့် အချက်များကို အဓိကထား၍ အချိန်အတော်ကြာ ဆက်လက် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန်အတွက် လျိုမုယန်အနေဖြင့် မြို့တော်သို့ သွားရောက်ကာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ ကျောင်းကနေလည်း ခွင့်တိုင်ကြားရမည် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် မိတ်ကပ်များ လိမ်းခြယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည့် ကျောက်ရှင်းသည် လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းများနှင့် လက်ထောက်များ ဝန်းရံလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းက သူမအား မြေအောက် ကားပါကင်တွင် ဆုံတွေ့ကြရန် အချက်ပြလိုက်တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ရှင်း၏ ပရိသတ်များ၏ အရူးအမူး ဝန်းရံမှုကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သုံးဦးမှာ ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး ထျန်းရှီဟွေသို့ ညစာစားရန် ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

မန်နေဂျာ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် အမြဲတမ်း စားပွဲဝိုင်း ပြင်ဆင်နေရခြင်းမှာ အဆင်မပြေသဖြင့်၊ ကျိုးထျန်းက မန်နေဂျာအား ဝရံတာအမိုးပေါ်တွင် မှန်အိမ်လေးတစ်ခု ဆောက်လုပ်ခိုင်းစေကာ မိမိ၏ သီးသန့် ထမင်းစားခန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ယုတ္တိအရှိဆုံး ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ ရှန်ဟိုင်းမြို့တွင် တရားမဝင် ဆောက်လုပ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆိုင်ဖွင့်ပွဲနေ့တုန်းက ဆွေ့ယွင်ကျန်း နှင့် သူ၏လူများ ပြဿနာရှာခဲ့စဉ်က သက်ဆိုင်ရာ ဌာနဆိုင်ရာ အကြီးအကဲ အမြောက်အမြား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံး ကျိုးထျန်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ အရှိန်အဝါကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင် သူသည် အလွန်အကျွံ မပြုလုပ်သရွေ့ မည်သူမျှ ကြားကနေ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုရဲကြချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်နီးနားချင်းများကလည်း ဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ အလွန် ဩဇာညောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကြားသိထားကြသဖြင့် အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် အေးချမ်းနေပြီး၊ မည်သူမျှ မနာလိုစိတ်ဖြင့် မဟုတ်မမှန် တိုင်ကြားခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ကြချေ။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့ တိုင်ကြားခဲ့လျှင်ပင် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အထက်လူကြီးများက ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ပေးထားပြီး ပြီးစလွယ်သာ လုပ်ဆောင်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ညတွင် ရာသီဥတုမှာ အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီး လမင်းကြီးကိုလည်း သေသေချာချာ မြင်တွေ့နေရသဖြင့် မှန်အိမ်လေးထဲတွင် နေထိုင်ရန် အလွန်ပင် သင့်တော်လှပေသည်။

၎င်းတို့သုံးဦးမှာ အောင်ပွဲခံရန်အတွက် ဖန်ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် လျိုမုယန် ပြိုင်ပွဲဝင်ရန်အတွက် မြို့တော်သို့ သွားရောက်မည့် အကြောင်းကို ကြားသိရပြီးနောက်တွင်၊ ကျောက်ရှင်းက သူမအနေဖြင့် ပြိုင်ပွဲ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို သေချာပေါက် စောင့်ကြည့်မည်ဖြစ်ပြီး အချိန်ရပါက ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ နေရာအထိ လာရောက် အားပေးမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ ထမင်းစား၍ တစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသေးသည့် အချိန်တွင်၊ မန်နေဂျာဖြစ်သူက စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ကျိုးထျန်းတို့အဖွဲ့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ဘော့စ်... အောက်ထပ်မှာ... အစိုးရ အရာရှိ အချို့ ရောက်နေပြီး ဘော့စ်ကို ရှာနေကြပါတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ပုံစံက အတော်လေး လေးနက်နေကြတယ်၊ တစ်ခုခု မှားနေတာလား မသိဘူး"

သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် မကြာသေးမီက အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး မည်သည့် အမှားကိုမျှ လုပ်ဆောင်ထားခြင်း မရှိချေ။

‘ဘာဖြစ်လို့ အစိုးရ အရာရှိတွေက တံခါးဝအထိ ထပ် ရောက်လာကြပြန်တာလဲ’

‘ဒါက ပြဿနာရှာမယ့်လူ နောက်တစ်ယောက်လား’

သူသည် မိမိ၏ တူကို ချလိုက်ပြီး၊ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အောက်ထပ် ပထမထပ် တံခါးဝဆီသို့ ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

မန်နေဂျာ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။