အခန်း ၃၂၃

Chapter 323

အင်္ကျီအဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်အချို့နှင့်အတူ ရပ်နေခဲ့သည်။

ထိုလူများအားလုံးထံမှ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို မသိမသာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အထက်လူကြီးတစ်ယောက်၏ ဖိအားပေးမှုကို ခံနေရသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် ထိုလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ကြိမ်သာ ဆုံတွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ သေသေချာချာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ... ဘာများ လိုအပ်လို့ပါလဲ "

ဤလူသည် အမြဲတမ်း တည်တံ့လေးနက်တတ်သူ ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိထားသဖြင့် စကားကို လိုရင်းသို့သာ တန်း၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဆီမှာ လူရှင်းတဲ့နေရာ ရှိမလား၊ တခြားလူတွေ မကြားစေချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ငါ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ"

ကျိုးထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အား မှန်အိမ်လေးဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်လာခဲ့လိုက်သည်။

စားပွဲဝိုင်း ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် လူတိုင်းထိုင်ရန် နေရာအလုံအလောက် ရှိသော်လည်း၊ လျိုမုယန်နှင့် ကျောက်ရှင်းတို့မှာမူ ထိုလူများ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် အနည်းငယ် ရင်ခုန်တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြသည်။

သူသည် မန်နေဂျာအား ဟင်းပွဲအချို့ ထပ်မံပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပြီး ဤလူများကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဧည့်ခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ ရှန်ဟိုင်းရဲဌာန၏ အကြီးအကဲ မာတုန်းလိုင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဝူချိုင်နည်းပညာမှ ထိုလူယုတ်မာနှစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို ရှင်းလင်းစဉ်တုန်းက ဤအရာရှိချုပ်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် အခြားသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်လည်း ဆုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အတော်လေး ဖိအားပေးခြင်း ခံခဲ့ရဖူးသည်။

ထို့အပြင် ထိုအခြားသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာ အာဏာ ကြီးမားလှသော အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့မှ ရာထူးကြီးအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ဝတူထံမှ နောက်ပိုင်းတွင် သိရှိခဲ့ရသည်။

ဤလူ ယနေ့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ထိုလူကြီးနှင့် ပတ်သက်နေခြင်းများ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လား။

ကျိုးထျန်း အခြေအနေကို စတင်၍ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းတို့လည်း ထမင်းမစားရသေးဘူးမလား၊ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်က ဟင်းပွဲတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ရင်းနဲ့ပဲ စကားပြောကြတာပေါ့"

သို့သော် ထိုလူစုမှာမူ ၎င်းတို့၏ တူများကိုပင် မကိုင်ကြဘဲ အမူအရာများမှာ တည်တံ့လေးနက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ကျိုး... ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ အဆင်ပြေရဲ့လား"

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးထျန်းကို မေးလိုက်သည်။

"မုယန်... ကျောက်ရှင်း... နင်တို့နှစ်ယောက် အောက်ထပ်မှာ ခဏလောက် ဆင်းစောင့်ပေးပါလား"

မိန်းကလေးများမှာ ဆက်လက်၍ မမေးဝံ့ကြဘဲ သူ့ကို အားပေးသည့် မျက်လုံးများဖြင့်သာ ကြည့်ရှုလျက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

‘ဒီကိစ္စက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ မဟုတ်ရင် တခြားလူတွေကို ဖယ်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး’

သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ထိုလူစုကို စိုက်ကြည့်လျက် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

မိန်းကလေးများ၏ ခြေသံများ အောက်ထပ်တွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မှ မာတုန်းလိုင် စကားစတင်ပြောကြားခဲ့သည်။

"ရှောင်ကျိုး... ငါတို့တွေလည်း ဆုံဖူးတာဆိုတော့ ငါ စကားတွေ လှည့်ပတ်မနေတော့ဘူး၊ ငါ ဒီနေ့လာတာက မင်းနဲ့ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ဆွေးနွေးချင်လို့ပဲ"

သူသည် မိမိဘေးရှိ ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၊ စစ်ဘက်ရေးရာဌာန၊ မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ်ရုံးက လာကြတာ"

ထိုနာမည်များကြောင့် ကျိုးထျန်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုချင်းစီမှာ အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော ဌာနကြီးများ မဟုတ်ပါလား။

"ငါတို့ ဒီနေ့လာတာက ဘီတာလုံခြုံရေးကုမ္ပဏီနဲ့ ကမ်းဘဲလ်ဓာတ်ခွဲခန်းအကြောင်းကို စုံစမ်းချင်လို့ပါ"

ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားခဲ့ရသည်။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘီတာလုံခြုံရေးကုမ္ပဏီဆိုသည်မှာ သူ ဆန်းတို့စ်အား တည်ထောင်ခိုင်းထားသည့် လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သက်တော်စောင့်များမှာလည်း ထိုကုမ္ပဏီမှ လူများ ဖြစ်ကြသည်။

ကမ်းဘဲလ်ဓာတ်ခွဲခန်းအကြောင်းကမူ ပို၍ပင် ထင်ရှားလှပေသည်။

သူသည် ယနေ့မှသာ ဓာတ်ခွဲခန်းကိစ္စကို အပြီးသတ် ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နာရီပိုင်းအတွင်းမှာပင် နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ အထူးတပ်ဖွဲ့များက မိမိတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ ဆန်းတို့စ်အနေဖြင့် ဟေးလုံကျန်းတွင် လုပ်ဆောင်နေသမျှ ကိစ္စအရပ်ရပ်အားလုံးမှာ အထက်လူကြီးများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

‘ဒီလူတွေက ဆန်းတို့စ်နဲ့ ငါ့ကြားက ဆက်စပ်မှုကို ကြိုတင်သိထားကြတာ ဖြစ်မယ်၊ အဲဒီသက်တော်စောင့်တွေကတဆင့် သူတို့ သိသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်’

‘ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဆန်းတို့စ်အကြောင်းကို သိထားကြတာဆိုတော့ ငါ့ကိုတော့ ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး’

ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကိစ္စရပ်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလိုက်ခြင်းက ဖိအားများကို လျော့နည်းစေနိုင်ပေသည်။

ထိုလူများသည် ကျိုးထျန်း၏ စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်းကို ခံရပြီးနောက်တွင်မှ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည့် အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြရသည်။

‘ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ့်ကို မဆိုးဘူးပဲ’

‘သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုက အံ့ဩစရာပဲ၊ ငါတို့တွေ ဒီမှာ ထိုင်နေကြပြီး အဖိုးကြီးမာက ငါတို့ရဲ့ နာမည်တွေကို အကုန် ထုတ်ပြောလိုက်တာတောင် သူက လုံးဝ တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲ၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်မှုက ထူးခြားလှတယ်’

မာတုန်းလိုင် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းဖြစ်သူ အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲမှ ဤကောင်လေးမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းကြောင်း ပြောကြားခဲ့စဉ်တုန်းက သူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေခဲ့ဖူးသည်။

ယခုမူ သူ၏ ခေါင်းဆောင်ဟောင်း၏ အမြင်မှာ တကယ့်ကို ထက်မြက်လှကြောင်းနှင့် ဤလူမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း ပြောပြပါဦး"

မာတုန်းလိုင် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်း တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မိမိ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်ကာ အလောတကြီးမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဘာကို ပြောရမှာလဲ၊ လူကြီးမင်းတို့က ကျွန်တော့်တံခါးဝအထိ ရောက်လာကြပြီဆိုတော့ အကုန်လုံးကို သိထားပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါက သိထားပြီးသား မေးခွန်းကိုပဲ ပြန်မေးနေတာပဲလေ"

သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကတော့လား... မင်းရဲ့ အမူအရာကို သေသေချာချာ ထိန်းစမ်းပါဦး၊ အဲလိုမျိုး လာပြီး မပြုံးပြနေနဲ့"

မာတုန်းလိုင် မတတ်သာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက အထက်လူကြီးတွေရဲ့ အမိန့်အရ လာခဲ့တာပါ၊ အမြင့်ဆုံးအဆင့်က အမိန့်ပေါ့" သူက အပေါ်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ မြို့တော်၏ ဗဟိုဆီမှ အမိန့်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ငါတို့တွေ မင်းဆီကို လာတာက အဲဒီဓာတ်ခွဲခန်းအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ပဲ၊ မင်းအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အရေးပါမှုကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"သဘာဝကျစွာပဲ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်လို့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးသုံးပြီး ဝယ်ရမှာလဲ၊ ဒါက စားလို့ရတာမှ မဟုတ်တာ"

သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကိစ္စရပ်များအတွက် လမ်းခင်းရန် ပိုက်ဆံအကြောင်းကို တမင်သက်သက် ထည့်သွင်းပြောကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း နားလည်ထားတယ်ဆိုရင်တော့ အဲ့ဒီလိုအရာမျိုးက မင်းအတွက် အသုံးမဝင်ပေမဲ့၊ သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနပြုမှုတွေနဲ့ နိုင်ငံတော်အတွက်တော့ အရမ်း အသုံးဝင်တယ်ဆိုတာကို သိထားရမယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်က သက်ဆိုင်ရာ ဌာနတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ လူကြီးမင်းတို့ကပဲ ကျွန်တော့်ဆီကို အရင် ရောက်လာခဲ့ကြတာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ပြုံးမိသွားကြတော့သည်။

‘ဒီကောင်လေးက သက်ဆိုင်ရာ ဌာနတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမျိုးသားရေး တာဝန်သိစိတ် ရှိကြောင်း ပြသနေတာဖြစ်လို့ ဒီနေ့ ကိစ္စရပ်တွေက ပိုပြီးတော့ အဆင်ပြေသွားမယ်ထင်တယ်’

မာတုန်းလိုင် မိမိဘေးရှိ လူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက နိုင်ငံတော်ထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိတာပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ်... သေချာတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဓာတ်ခွဲခန်းကို ပြင်ဆင်ပြီး ဝယ်ယူဖို့အတွက်တင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး သုံးထားရတာလေ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို ဖျက်သိမ်းပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့အတွက်လည်း တစ်ခြား ကုန်ကျစရိတ်တွေ ရှိနေဦးမှာလေ"

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြသည်။

ဤကောင်လေးက ပိုက်ဆံတောင်းရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ပြဿနာမရှိချေ။

အထက်လူကြီးများကလည်း သူ့အား အလကား လွှဲပြောင်းခိုင်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ။

သူသာ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ရန် အသင့်ရှိပါက သူ့အား မျိုးချစ်စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံတော်ဘက်မှလည်း ဤကိစ္စကို သေချာပေါက် ဆောင်ရွက်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း ပြုံးလျက် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် လိုချင်လို့လဲ၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောစမ်းပါ၊ ငါတို့ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း မင်းနဲ့ ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးဖို့ပဲ၊ မကြောက်ပါနဲ့... မင်း လိုချင်တဲ့ ဈေးနှုန်းကိုသာ ပြောလိုက်"

"အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀ ပါ"

ဖူး...

မာတုန်းလိုင်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်ကာမှ ထိုစကားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ထွေးထုတ်ပစ်လိုက်ရတော့သည်။

ဤကောင်လေးမှာ တကယ့်ကို ရက်စက်လှပေသည်၊ မတန်တဆ ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် တောင်းဆိုလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"ကျိုးထျန်း... ဒီဈေးနှုန်းက အရမ်း များလွန်းတယ်၊ ငါ အထက်ကို တင်ပြနေဖို့တောင် မလိုဘူး... ဒါက လုံးဝ ခွင့်ပြုချက် ရမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်"

"ဒါဆို လူကြီးမင်းတို့ကကော ဘယ်လောက် ပေးချင်လို့လဲ"

ကျိုးထျန်း ထိုလူ လက်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိထားသဖြင့် လုံးဝ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိချေ။

မာတုန်းလိုင် စစ်ဦးစီးချုပ်ရုံးမှ လူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀... ဒါက ငါတို့ ပေးနိုင်တဲ့ ဈေးနှုန်းပဲ" ထိုအသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ပြတ်သားလှပေသည်။

ကျိုးထျန်း လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရင်း

"ဒါဆိုရင်တော့ ဆွေးနွေးဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ကျွန်တော် သုံးထားတာက အဲ့ဒါထက် ပိုတယ်၊ လူကြီးမင်းတို့ မယုံကြည်ရင် စုံစမ်းကြည့်လို့ရပါတယ်"

ဓာတ်ခွဲခန်းကို ဝယ်ယူရန်အတွက်တင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၈၀ ကုန်ကျခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ ဆန်းတို့စ်၏ လက်နက်များနှင့် ရိက္ခာများ ဖြည့်တင်းရန်အတွက် သုံးစွဲခဲ့ရသည့် ပိုက်ဆံများကိုမူ ထည့်သွင်းတွက်ချက်ထားခြင်း မရှိသေးချေ။

နိုင်ငံခြား အကောင့်ထဲတွင် မူလက ရှိနေခဲ့သည့် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၂၀ မှာ ယခုအခါတွင် အကြွေစေ့ အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။

ကျိုးထျန်းကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဟင်းပွဲများကို ဆက်လက် စားသောက်နေခဲ့ပြီး၊ အခြားသူများမှာမူ တည်တံ့လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ သာမန် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အာဏာကို အသုံးပြု၍ ဖိအားပေးကာ အရောင်းအဝယ်ကို လွယ်ကူစွာ ပြီးဆုံးစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလူငယ်မှာမူ ကွဲပြားလှပေသည်။

အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့မှ လူကြီးများနှင့် သူ့နောက်ကွယ်ရှိ အနားယူထားသည့် လူကြီးမင်းများက ဤလူငယ်အပေါ် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဆောင်ရွက်ရန်နှင့် သူ့အပေါ် ယုံကြည်မှု ထားရှိရန်အတွက် အထူး မှာကြားထားခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစကားစုနှစ်ခု၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ကျိုးထျန်းသည် မိမိတို့၏လူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ကိုင်တွယ်ရ အနည်းငယ် ခက်ခဲသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလူကြီးနှစ်ဦးမှာ ဤကိစ္စရပ်တွင် အနီးကပ် ပါဝင်ပတ်သက်နေကြပြီး ဤကိစ္စ၏ ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ အမိန့်ကို သေချာပေါက် နာခံရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျိုးထျန်း ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်သွားခဲ့ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် မိမိ၏ ဆုံးရှုံးမှုများကို ပြန်လည် ကုစားနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရုံမျှမက၊ ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်ကိုပါ ရရှိစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤနည်းလမ်းကို အခြားတစ်ဖက်မှလည်း သေချာပေါက် သဘောတူညီလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိစေမည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။