အခန်း ၃၂၅

Chapter 325

ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် မာတုန်းလိုင်၏ မနာလိုအားကျနေသော မျက်လုံးများနှင့် ကျန်ရှိသည့် လူလေးဦး၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် စိုက်ကြည့်မှုများကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမျှလောက် အရှိန်အဝါကြီးမားလှသည့် ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ဦးကို မည်သူကများ ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ဤကဲ့သို့ လေသံမျိုးဖြင့် စကားပြောဆိုဝံ့ပါမည်နည်း။

၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မည်သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေကြသနည်း။

ဆွေးမျိုးသားချင်းများပင်လျှင် ထိုမျှလောက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိကြသည်မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့အနေဖြင့်လည်း အောင်မြင်မှုအချို့ ရှိထားကြရန် လိုအပ်ပေသည်၊ မဟုတ်ပါက ထိုခေါင်းဆောင်ကြီးမှ အရေးစိုက်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

မာတုန်းလိုင် တောက်တစ်ချက် ခေါက်လိုက်မိသည်။

သူ၏ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီးက ဤကောင်လေးကို သဘောကျနှစ်သက်နေခဲ့ပြီး သူ့အား ပြည်သူများကြားတွင် အစိုးရ၏ အာဏာစက်ကို ချဲ့ထွင်ပေးမည့် အရပ်ဘက်ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအဖြစ် အသုံးချရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အထူးသဖြင့် နိုင်ငံရပ်ခြား စီမံကိန်းများနှင့် မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်မှန်းချက်များနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်အတော်များများတွင် အစိုးရအရာရှိများ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မသင့်တော်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အရပ်ဘက် ကိုယ်စားလှယ်များ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး လေယာဉ်တင်သင်္ဘောကြီးကဲ့သို့ပင် ထိုအရာကို အရပ်ဘက်ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦး၏ ငွေကြေးနှင့် အားထုတ်မှုများဖြင့် ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကိုယ်စားလှယ်မှာ ယခုအခါတွင် ကြီးပွားချမ်းသာနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်အတွက် သူ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုများကို ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် အစိုးရဘက်မှလည်း သူ့နောက်ကွယ်မှနေ၍ ကူညီပံ့ပိုးပေးထားခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်း လုပ်ဆောင်နေသည့် ကိစ္စရပ်မှာလည်း အခြေခံအားဖြင့် ထိုလူနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ ပို၍ပင် အဓိပ္ပာယ်နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ဆိပ်ကမ်း တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားသည်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံအနေဖြင့် ဟေးလုံကျန်းတွင် နောက်ထပ် ခြေကုပ်စခန်းတစ်ခုကို ရရှိမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ မဟာဗျူဟာမြောက် အလွန်အမင်း အရေးပါလှပေသည်။

အကယ်၍ အမေရိကန်နိုင်ငံမှ ကမ္ဘာ့အာဏာရှင်အဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ နိုင်ငံရပ်ခြား အခြေစိုက်စခန်းများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ ဖြန့်ကြက်ထားသည့် ၎င်းတို့၏ လက်တံများပင် ဖြစ်ပေသည်။

‘ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ’

‘ အထက်လူကြီးတွေ အလေးအနက်ထား စိုးရိမ်ပူပန်နေတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေရဲ့ ရှေ့တန်းမျက်နှာစာဆီကို အမြဲတမ်း ရောက်ရောက်သွားတတ်တယ်’

‘ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ကြိမ်တုန်းကလည်း အတူတူပဲ... ခေါင်းဆောင်ဟောင်းကြီးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လေးလံနေတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို သူက မတော်တဆ ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာ’

‘ငါတော့ ဒီလိုမျိုး ကံကောင်းခြင်းကို ဘယ်လိုမှ မနာလိုပဲ မနေနိုင်တော့ဘူး’

မာတုန်းလိုင် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

သူ နောက်နောင်တွင် ကျိုးထျန်းအပေါ် ပိုမို၍ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံရမည် ဖြစ်ပေသည်၊

သူသည်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မိမိတို့၏လူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ... ဟင်းပွဲလေးတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်ကြပါဦး၊ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်က ဟင်းပွဲတွေက တကယ့်ကို အရမ်းကောင်းပါတယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စရပ်တွေက ပြေလည်သွားပြီဆိုတော့ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ပဲ စားသောက်ကြတာပေါ့"

ကျိုးထျန်း ပျူငှာစွာဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အလုပ်ကိစ္စဖြင့် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသူများမှာမူ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ မာတုန်းလိုင်ကိုသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ရှောင်ကျိုးကလည်း ဒီလိုပြောနေပြီပဲ၊ ကိစ္စတွေကလည်း တကယ်ပဲ ပြေလည်သွားပြီဆိုတော့ ဒီနေ့အတွက် ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ပြီးဆုံးသွားပြီပေါ့၊ ဒါဆိုရင်လည်း နည်းနည်း စားကြတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကြိုတင်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားရမယ်၊ ငါတို့တွေက နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းတွေ ဖြစ်ကြတာမလို့ ပိုက်ဆံအများကြီး မရှိကြဘူး၊ တစ်ယောက်ကို ထမင်းဘူးတစ်ဘူးစာဆိုရင် အဆင်ပြေပါပြီ"

မာတုန်းလိုင် မိမိ၏ ပုံရိပ်ကောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားချင်သေးသည်။

သူသည် အဖိုးတန်လှသော နေရာများတွင် အလွန်အမင်း အကုန်အကျခံကာ စားသောက်ခြင်းမျိုးကို မလုပ်ဝံ့ချေ။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် လူကြီးမင်းတို့အတွက် သီးသန့် ထမင်းပွဲလေးတစ်ပွဲ ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးပါပဲ... တစ်ယောက်ကို ယွမ် ၅၀ နှုန်းနဲ့ပေါ့"

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ပြီး မန်နေဂျာအား သွားရောက်ပြောကြားရန် အပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကာ မိန်းကလေးနှစ်ဦးကိုပါ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြပြီး ကျိုးထျန်း တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အမြဲတမ်း နှစ်သိမ့်ပေးနေခဲ့ကြသည်။

ယခုမူ သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါမှသာ ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကင်းစင်သွားခဲ့ရတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ‘ထမင်းဘူး’ များ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဟင်းလေးပွဲနှင့် ဟင်းချိုတစ်ပွဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ တရားဝင် ဧည့်ခံကျွေးမွေးခြင်း စံနှုန်းများနှင့် ကွက်တိကျလှပေသည်။

နူးညံ့လှသော အစာသွတ်အဆာများ ပါဝင်သည့် ငါးရှဉ်းနှစ်ပွဲ၊ ကြက်သွန်မြိတ်သုံးမျိုးဖြင့် ကြော်ထားသည့် ပုစွန်ထုပ်ကြော်၊ ကြာစွယ်ဖတ်များဖြင့် ကြော်ထားသည့် ငါးသိုင်းတုံးကြော်၊ ပင်လယ်မျှော့နှင့် အမဲသားလိပ်ကြော်၊ ငါးအူနှင့် မြွေငါးမျိုး ဟင်းချိုတစ်ပွဲနှင့် ကဏန်းအသားများ ပါဝင်သည့် ထမင်းတစ်ပွဲတို့ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဟင်းလေးပွဲနှင့် ဟင်းချိုတစ်ပွဲ ပုံစံမျိုးကို ထိုလူစုရှေ့သို့ ချပြလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျိုး... ဒါက မင်းပြောတဲ့ ယွမ် ၅၀ တန် လား"

မာတုန်းလိုင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤဟင်းပွဲမီနူးများထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ ယွမ် ၁၀၀၀ အောက် မရှိချေ။

"ဟုတ်ပါတယ်... လူကြီးမင်းတို့ မြန်မြန် ပိုက်ဆံရှင်းကြပါဦး၊ မဟုတ်ရင် စားရမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

ထိုလူစု တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မာတုန်းလိုင် မိမိ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်လိုက်ကာ ယွမ် ၂၅၀ ကို ထုတ်ယူ၍ ၎င်းတို့ ငါးဦးအတွက် ပိုက်ဆံရှင်းလိုက်တော့သည်။

"ရပါတယ်... ငါတို့တွေအားလုံးက မိသားစုတွေပဲလေ၊ အနည်းအကျဉ်းလောက်ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါက သူ့ရဲ့ စေတနာပဲဥစ္စာ"

ဤလူများသည် ကောင်းမွန်သော အစားအစာများနှင့် စိမ်းနေသူများ မဟုတ်ကြချေ။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့သည် သာမန်လူများထက်ပင် ပိုမို၍ လောကအမြင် ကျယ်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မိမိတို့၏ လုပ်ငန်းခွင်ပုံရိပ်အတွက်ကြောင့် ၎င်းတို့သည် သာမန်အားဖြင့် သုံးစွဲမှုများကို အတော်လေး ထိန်းချုပ်ထားကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ငါးမန်းတောင်ပံနှင့် ငါးရှဉ်းများကို ထားလိုက်လျှင်ပင်၊ နှစ်စဉ် နွေရာသီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီ ကဏန်းပေါ်ချိန်များတွင်ပင် မာတုန်းလိုင်သည် ရှန်ဟိုင်း၏ ရဲအရာရှိချုပ်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း အိမ်တွင် ကဏန်းစားရန်အတွက် တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ဝယ်ယူရလေ့ ရှိသည်။

အကယ်၍ သူ အပြင်တွင် စားသောက်နေသည်ကို တခြားလူများ မြင်တွေ့သွားခဲ့ပါက၊ အထူးသဖြင့် စားပွဲတစ်ခုလုံး ကဏန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့ပါက သူသည် စစ်ဆေးရေးဌာနသို့ သွားရောက်ကာ ရှင်းလင်းချက် ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

မာတုန်းလိုင် စတင်၍ စားသောက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျန်ရှိသည့် လူများလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ အလွန်အမင်း ဆန်းပြားလှသော ထမင်းဘူးများကို စတင်၍ စားသောက်ကြတော့သည်။

တခြားလူများက ၎င်းကို လိုချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလိုချင်သည်ဖြစ်စေ အဓိကအချက်မှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း ရှိမရှိဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း မိမိ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ်တုန်းက အတွင်းရေးမှူးကျန့်ကို လိုက်လံပို့ဆောင်ခဲ့စဉ်တုန်းကကဲ့သို့ပင် သူသည် ထိုလူစုကို အနောက်ဘက်ဥယျာဉ်ရှိ တံခါးလေးဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်လာခဲ့ပြီး မည်သူမျှ မမြင်တွေ့နိုင်သော လူရှင်းသည့်နေရာမှနေ၍ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

၎င်းတို့ကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီးနောက် ကျိုးထျန်း မှန်အိမ်လေးထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး မိန်းကလေးနှစ်ဦးနှင့်အတူ အချိုပွဲအချို့ကို စားသောက်လိုက်ကာ ၎င်းတို့၏ ညစာစားပွဲကို အပြီးသတ်လိုက်တော့သည်။

ကျောက်ရှင်းသည် မနက်ဖြန်တွင် အစီအစဉ်တစ်ခုအတွက် မြို့ပြင်သို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် ဗီလာတွင် ဆက်လက်၍ မနေနိုင်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ စားသောက်ဆိုင်တံခါးဝတွင် လမ်းခွဲကြစဉ် သူမ၏ မျက်နှာတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည့် အမူအရာများ ရှိနေခဲ့ပြီး...

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အလွန်အမင်း တွယ်တာနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူမ မည်သူ့ကို တွယ်တာနေသည်ကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရှိရသော်လည်း ကျိုးထျန်းကမူ သူမ၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်မကြည့်ဝံချေ။

အိမ်အပြန်လမ်းတွင် လျိုမုယန် မိမိ၏ စပ်စုချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အလေးအနက်ထား၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျိုးထျန်း... အဲဒီအစိုးရအရာရှိတွေက နင့်ကို တစ်ခုခု လုပ်ကြသေးလား"

"ဟာဟား... မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါတို့တွေက စီးပွားရေးအကြောင်းပဲ ဆွေးနွေးကြတာပါ၊ ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်းပင် သူမကို လှမ်း၍ ဖက်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤကားကြီးမှာ အဆင့်မြင့် လေးယောက်စီးကားကြီး မဟုတ်ခဲ့ပါက သူသည် လျိုမုယန်ကို မိမိ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"အစိုးရအရာရှိတွေနဲ့ စီးပွားရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးတယ် ဟုတ်လား" လျိုမုယန် မယုံကြည်နိုင်သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါလုပ်နေတဲ့ စီးပွားရေးက နိုင်ငံတော်နဲ့ ပြည်သူတွေအတွက် အကျိုးရှိစေမယ့် စီးပွားရေးကြီးတစ်ခုပဲ၊ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စီးပွားရေးပေါ့ “

“ပြီးတော့ အဲဒီလူတွေကလည်း တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ငါတို့ရဲ့လူတွေပဲဥစ္စာ"

အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးက သူ့ကို မိတ်ဆွေရင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ စကားပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ သူသည် မတော်တဆဖြင့် အနားယူထားသည့် လူကြီးမင်းတစ်ဦးကို ကူညီပေးခဲ့ဖူးကြောင်း ထိုဝတုတ်ထံမှ ကြားသိခဲ့ရသဖြင့် ဤလူများသည် သူ၏ ကျေးဇူးကို မှတ်မိနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးက သူ့ကို မိသားစုဝင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံနေခဲ့မည်ဆိုပါက အခြားသော အထူးဌာနများသည်လည်း လက်တွေ့တွင် မိသားစုဝင်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းတို့နှစ်ဦး သီးသန့်စီ သွားရောက်အနားယူခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်အစောပိုင်းတွင် ကျိုးထျန်းသည် နိုင်ငံခြားကုန်သွယ်မှုကုမ္ပဏီတစ်ခုထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ဟေးလုံကျန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် စီးပွားရေးကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးလိုကြောင်း ပြောကြားလာခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းတို့အား အစိုးရ၏ အရေခြုံအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့သဖြင့် အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်၏ ပြောကြားချက်အရ ၎င်းတို့သည် ပထမဦးဆုံးအနေဖြင့် ဓာတ်ခွဲခန်း အရောင်းအဝယ်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးမည် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ ပေးဆောင်မည့် ဈေးနှုန်းမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၅၀ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးထျန်း နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စေ့လိုက်မိသည်။

သူ စုစုပေါင်း သုံးစွဲထားရသည်မှာ သန်း ၁၃၀ ခန့် ရှိနေခဲ့သဖြင့် သူ့တွင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၂၀ မျှသာ အမြတ်အစွန်း ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တရုတ်ယွမ်ငွေ သန်း ၁၀၀ ကျော်မျှသာ ရှိသဖြင့် ရေကန်ထဲသို့ အပ်တစ်ချောင်း ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေသည်။

သို့သော် အခြားတစ်ဖက်မှ ပေးဆောင်မည့်အရာမှာ ပိုက်ဆံတင်မကပါချေ။

ထိုသန်း ၁၅၀ အပြင် ကွန်တိန်နာ ဆယ်လုံးစာ ရှိမည့် မီးရှူးမီးပန်းများနှင့် ဒုံးကျည်ပစ်လွှတ်စင်များပါ ပါဝင်ဦးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပြည်ပပို့ကုန် မော်ဒယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသို့ဖြင့် အကယ်၍ ၎င်းတို့ အဖမ်းခံရလျှင်ပင် ဤအရာများကို ဆန်းတို့စ် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုမို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အချက်မှာမူ... ကွန်တိန်နာ နှစ်လုံးထဲတွင် ဘီးတပ် သံချပ်ကာယာဉ် လေးစီးပါဝင်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤအရာများသည် သာမန် မြေမြှုပ်မိုင်းများနှင့် ဒုံးကျည်များ၏ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် ခံနိုင်ရည် ရှိကြသဖြင့် နည်းပညာမြင့် တင့်ကားဖျက်လက်နက်များ မရှိသည့် ဟေးလုံကျန်းကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင်မူ ၎င်းတို့သည် လုံးဝ မပျက်ဆီးနိုင်သည့် အရာများ ဖြစ်ကြပေသည်။

‘ဟူး... သူတို့တွေ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရေး ရဟတ်ယာဉ်တွေတော့ မပေးကြဘူးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း တကယ့်ကို မဆိုးပါဘူး’

ဤစက်ပစ္စည်းကိရိယာများသည် တစ်လအတွင်း ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ဆန်းတို့စ်အနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လွှဲပြောင်းရယူရန်အတွက် လူလွှတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ကျိုးထျန်း အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် ကြီးမားလှသော အရောင်းအဝယ်ကြီး စတင်နိုင်ရန်အတွက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤစက်ပစ္စည်းကိရိယာများ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက မိမိတို့၏ လက်ရှိနယ်မြေနှင့် ကမ်းရိုးတန်းကြားရှိ ကီလိုမီတာ ၃၀၀ ရှည်လျားလှသော ဒေသကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် အရင်ကထက် ပိုမို၍ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဆိပ်ကမ်းကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့မည်ဆိုပါက... ထိုအချိန်ကျမှသာ တကယ့် ပိုက်ဆံရှာဖွေခြင်းလုပ်ငန်းကြီး စတင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။