အခန်း ၃၃၀

Chapter 330

နံနက်ခင်းတွင် သူနှင့် လျိုမုယန်တို့သည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ၎င်းတို့၏ ဖန်တွမ်ကားကို စီးကာ ကျောင်းသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ကားကို စျေးဝယ်စင်တာ၏ မြေအောက်ကားပါကင်တွင်သာ ထားရှိခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် လူသိမခံဘဲ နေထိုင်ရန် လိုအပ်ပေရာ ကျောင်းဝန်းအတွင်း၌ အလွန်အမင်း ထင်ပေါ်ကျော်ကြားနေ၍ မဖြစ်ချေ။

သူ ကျောင်းသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ လက်ထောက်ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းသို့ လာရောက်ရန် အကြောင်းကြားခံရသည်။

ကျောင်းသို့ ပထမဆုံး စတင်ရောက်ရှိခဲ့စဉ်အချိန်တုန်းကနှင့် မတူညီဘဲ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု လုံးဝမရှိတော့သည့်အပြင် ပုံမှန်ထက်ပင် ပိုမို၍ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှု သည် သူ့အား အဘယ်ကြောင့် တွေ့ဆုံချင်နေရသည်ကို သူ အသေအချာ သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှန်ဟိုင်းရဲတပ်ဖွဲ့မှ မာတုန်းလိုင်ထံသို့ အသံဖမ်းစက်ကို ပေးအပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤသက်သေအထောက်အထားမှာ ခုန်းဖန်အတွက် နောက်ဆုံးပိတ် အဆုံးစီရင်ချက် ဖြစ်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ခုန်းဖန် ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက်ပိုင်း တစ်လမက ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အင်တာနက်ပေါ်တွင်ကော ကျောင်းဝန်းအတွင်း၌ပါ တိကျသော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်သတင်းမှ ထွက်ပေါ်မလာသေးချေ။

ဒုကျောင်းအုပ်တစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ယနေ့တွင် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှု က သူ့အား ခေါ်ယူတွေ့ဆုံသည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ရလဒ်တစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူ ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ထိုသက်ကြီးရွယ်အို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေခဲ့သည်...။

သူသည် ရယ်မောချင်နေသော်လည်း မရယ်မောနိုင်ဘဲ ငိုကြွေးချင်နေသော်လည်း မသင့်တော်ဟု ခံစားနေရသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရှာသည်။

အသက် ၂၀ ပင် မပြည့်သေးသည့် ဤကောင်လေးသည် ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။

သူသည် ကနဦးတုန်းကမူ ခုန်းဖန်အနေဖြင့် မည်သည့် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီး သို့မဟုတ် သြဇာအာဏာရှိသူတစ်ဦးဦး၏ သားသမီးကို သွားရောက်တိုက်သရဲဟာ၏၏

၏ပ်မိ၍ ယခုကဲ့သို့ ဒုက္ခရောက်နေရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့မိသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အရာအားလုံး ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထွက်ပေါ်လာသည့် ရလဒ်ကြောင့် သူသည် ရယ်လည်းရယ်ချင်၊ စိတ်လည်းပျက်စရာ ဖြစ်နေရတော့သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ ဤကောင်လေးကို ဘာမှလုပ်၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ဟိုင်းပြည်သူ့လုံခြုံရေးမှ မာတုန်းလိုင်သည် ရဲစခန်းတွင် သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အသံဖမ်းစက်အကြောင်း ပြောပြခဲ့သည့်အပြင် ဤကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မိမိ၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြု၍ တိတ်တဆိတ် ထပ်မံစုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မပြုလုပ်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား သတိပေးခဲ့သည်။

သူသည် ကျိုးထျန်းအား ထိပ်သီးအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ရှောက်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို မပြစ်မှားမိစေရန် သတိထားရမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း တိတ်တဆိတ် အသိပေးခဲ့သေးသည်။

ဤစကားအနည်းငယ်ကြောင့် တစ်သက်လုံး ပညာရေးလောကတွင် ကျင်လည်ခဲ့သည့် အဘိုးအို ရှု တစ်ယောက် အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ ကျောင်းသားက မိမိထက်ပင် ပိုမို၍ သြဇာအာဏာကြီးမားနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။ သူ့အတွက် အကြံဉာဏ်များ အရေးပေါ် လိုအပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကိုတောင် အဲဒီလို ထိပ်သီးအဆင့်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက တစ်ခါမှ စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ နေနေသာသာ လှည့်တောင် မကြည့်ဖူးကြဘူး"

"အဲဒီလို သြဇာအာဏာကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံရတယ်ဆိုတာ သက်ရှိဘုရားဆီက ကောင်းချီးပေးခံရသလို၊ နတ်ဒေဝါတွေရဲ့ ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ် အနုမောဒနာပြုခြင်း ခံရသလိုပဲ... ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးက စိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင် မလွယ်ကူလှဘူး၊ အခုလို ကိစ္စမျိုးဆိုရင် ပိုလို့တောင် မပြောနဲ့တော့"

သူ့တွင်လည်း မိမိ၏ နောက်ခံအင်အား ရှိသော်လည်း ထိုသူမှာ နိုင်ငံတော်အဆင့် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့နှင့် အလှမ်းကွာဝေးနေသေးသဖြင့် ထိပ်သီးအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ချေ။

ဤသည်က သူ့အား အကျပ်ရိုက်စေခဲ့သည်... မိမိ၏ ကျောင်းသားကို မပြစ်မှားဝံ့သောကြောင့် သူ၏ ပညာရေးလုပ်ငန်းများကို မည်သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရပါမည်နည်း။

သူ့ကို အပြစ်ပေး၍ မရနိုင်သောကြောင့် မြိုသိပ်ထားတာသာ ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း အဘိုးအို ရှု သည် အရည်အချင်းရှိသည့် ကျောင်းအုပ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ သူသည် မိမိ၏ သဘောထားကို ခပ်မြန်မြန်ပင် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကျိုးထျန်းကို ကိုင်တွယ်ရန် အစီအစဉ်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်တော့သည်။

သူ့ကို ဆုံးမ၍ မရနိုင်ပါက ပြောင်းပြန်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး ကျောင်းတော်ကြီးနှင့် အသေသပ်ဆုံး တွဲချည်ထားလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ရုံးခန်းအတွင်း ကျိုးထျန်းနှင့် ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် လည်ချောင်းတစ်ချက် ရှင်းလိုက်ပြီး အံဆွဲထဲမှ စာရွက်စာတမ်း အချို့ကို ထုတ်ယူကာ သူ့အား ပြောကြားလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျိုး... ငါ မနေ့ကတင် ညွှန်ကြားရေးမှူးမာနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်၊ မင်းအကြောင်း အားလုံးကို ငါ သိပြီးပြီ၊ တချို့လူတွေက မိမိရဲ့ ကျောင်းသားတွေအပေါ် ဥပဒေမဲ့ ရာဇဝတ်မှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့ကြတာဆိုတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး အပြစ်ပေးခံရမှာပဲ၊ ဒီကိစ္စကို ဒီနေရာမှာတင် ထားလိုက်ပြီး အနာဂတ်ကိုပဲ ဆက်သွားကြရအောင်"

"ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားကြရမှာဆိုတော့ မင်းအပေါ် အရင်တုန်းက ချမှတ်ထားခဲ့တဲ့ သေးငယ်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုတွေကိုလည်း ပယ်ဖျက်ပေးရမှာပေါ့၊ ရော့... ဒါကို ယူထားလိုက်"

ကျိုးထျန်း စာရွက်စာတမ်းကို လှမ်းယူလိုက်ရာ ၎င်းအပေါ်တွင် "ကျောင်းသားသမဂ္ဂ လျှောက်လွှာ" ဟူသော စာလုံးကြီးများကို အထင်အရှား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းက အရင်တုန်းက ကျောင်းသားသမဂ္ဂရဲ့ ယာယီ ဒုဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်ခဲ့တာလေ၊ အခုတော့ ငါ မင်းကို ရာထူးတိုက်ရိုက် ပြန်လည်ခန့်အပ်ပေးဖို့ အတည်ပြုလိုက်ပြီ၊ ယာယီဆိုတဲ့ စာလုံးကိုလည်း ဖြုတ်ပေးလိုက်ပြီ"

ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းကိုသာ အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤရာထူးမှာ သူ့အတွက် ဆွဲဆောင်မှု များစွာမရှိလှချေ။

ထို့အပြင် သူ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် ချိုက်ကျန်းသုန် ကသာ အလုပ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အစကတည်းက လက်လွှတ်စပယ် အုပ်ချုပ်မည့်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ မည်သည့် အားထုတ်မှုကိုမျှ ပြုလုပ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

"ဟော... ပြီးတော့ ဒါလည်း ပါသေးတယ်”

ကျောင်းက မင်းကို ထူးချွန်ကျောင်းသား ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်။

မင်း အရင်မှအရင်တုန်းက ရိုက်ကူးထားခဲ့တဲ့ ပရိုမိုးရှင်း ဗီဒီယိုကိုလည်း ကျောင်းက အသုံးပြုခွင့် ရှိတယ်လေ။

“ဒါကြောင့် ကျောင်းသားသစ်တွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် လက်ကမ်းစာစောင်အချို့ ရိုက်နှိပ်ပြီး ကျောင်းသားသမဂ္ဂကနေ မင်းကို အင်တာဗျူးတစ်ခု လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်"

"ဒါက ခန့်အပ်လွှာပဲ... ယူထားလိုက်ဦး"

ကျိုးထျန်း ၎င်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ ဤအရာမှာလည်း သူ့အတွက် အသုံးဝင်မှု များစွာမရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပုံရိပ်ကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေရာ ဘာမှမရှိသည်ထက်မူ ပိုမို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ စေတနာဖြစ်သဖြင့် ငြင်းပယ်ရန် မသင့်တော်သလို ဖူတန့်တက္ကသိုလ် ၏ ပုံရိပ်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် တွဲဖက်ထားနိုင်မည်ဆိုပါက ဆိုးဝါးသည့် အရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ချေ။

"ပြီးတော့ ဒါက ဘွဲ့လွန်တန်း တိုက်ရိုက်တက်ရောက်ခွင့် ရရှိမယ့်နေရာပဲ၊ မင်းက ပထမနှစ် ကျောင်းသားပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုပေမယ့် ရပါတယ်၊ ကြိုတင်ပြီး လျှောက်ထားလို့ရတယ်၊ မင်း ဘယ်ဘာသာရပ်ကို သဘောကျလဲဆိုတာ ကြည့်ပြီးတော့ အဲဒီဘာသာရပ်ရဲ့ မဟာဌာနမှူးဆီကို တိုက်ရိုက်သွားလိုက်ရုံပဲ"

ဤအရာမှာမူ အဖိုးတန်လှပေသည်။

သူ ယခုအချိန်တွင် ပညာရေးအပေါ်၌ အာရုံစိုက်ခြင်းမရှိသေးသော်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် စိတ်ကူးပြောင်းလဲသွားပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝကို နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ထပ်မံခံစားချင်လာခဲ့လျှင် မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် စီးပွားရေးသမား အများစုသည် နာမည်ကျော်ကြားလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပညာဆက်လက်သင်ကြားရန် ရွေးချယ်လေ့ရှိကြရာ သူသည် မည်သည့် အဆက်အသွယ်ကိုမျှ အသုံးပြုရန်မလိုဘဲ ဤအခွင့်အရေးမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ပြီးတော့ မင်း ဘွဲ့ရပြီးသွားတဲ့အခါ ကျောင်းက မင်းကို ဂုဏ်ထူးဆောင် ကျောင်းသားဟောင်း ဘွဲ့ထူး ပေးအပ်လိမ့်မယ်၊ မင်းအနေနဲ့ ကျောင်းကို ပြန်လာပြီးတော့ ဟောပြောပွဲတွေ လုပ်ပေးဖို့နဲ့ နောက်မျိုးဆက်သစ် မောင်မယ်တွေကို ကူညီပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ကျိုးထျန်း မိမိ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဤဘွဲ့ထူးမှာ အတော်လေး အသုံးဝင်လှပေသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ မိမိ၏ အရည်အချင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသချင်သည့်အခါ ဤဘွဲ့ထူးကြောင့် ဖူတန့်ကျောင်းသားဟောင်း အများစုသည် သူ့ကို ပထမဆုံးအဖြစ် ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောင်းနေဖက်ချင်း ဖြစ်သဖြင့် ပိုမို ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အော်... ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ ကျောင်းသားရေးရာဌာနနဲ့လည်း စကားပြောထားပြီးပြီ၊ မင်း စာမေးပွဲ အောင်မြင်နေသရွေ့တော့ ဘယ်အချိန်မဆို ခွင့်ယူလို့ရတယ်”

“လူငယ်တွေဆိုတာ ပညာသင်ကြားခြင်းကို ကျောင်းဝန်းထဲမှာတင် လုပ်ဆောင်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ပြင်ပ အတွေ့အကြုံတွေကလည်း အရေးကြီးတာပဲ၊ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ သွားလာနိုင်ပါတယ်"

ဤစကားများကြောင့် ကျိုးထျန်း ပြုံးမိသွားခဲ့ရသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကျောင်းအုပ်ကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မားလှပြီး သူ မည်သည့်အရာကို အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်သည်ကို သေသေချာချာ သိရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အတန်းလွတ်ခွင့် ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ပိုမို၍ လွယ်ကူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှု သည် အမှန်စင်စစ် စိတ်ထဲတွင် လွန်ဆွဲနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ယခုတင် ကျိုးထျန်းအား ကမ်းလှမ်းခဲ့သည့် အရာများသည် သူ၏ မူဝါဒများကို ချိုးဖောက်နေပြီး သူ၏ ပုံမှန် လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ... ဤသည်က သူ၏ ကိုယ်တိုင်အတွက်ကော ကျောင်းတော်ကြီးအတွက်ပါ အကောင်းဆုံးသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိမည့်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ကျောင်းတော်ကြီးအနေဖြင့် သူ့ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တွဲချည်ထားရန် လိုအပ်သည်။

အောင်မြင်ကျော်ကြားသည့် လူကြီးအများစုသည် ကျောင်းများသို့ ရန်ပုံငွေများနှင့် ပစ္စည်းပစ္စယများကို လှူဒါန်းလေ့ရှိကြပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကျောင်းအတွက် သက်ရှိထင်ရှား ကြော်ငြာများ ဖြစ်ကြပေရာ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများသည် ကျောင်းအတွက် ရတနာများပင် မဟုတ်ပါလား။

"ရှောင်ကျိုး... မင်းမှာ တခြား တောင်းဆိုစရာ ရှိသေးလား၊ ငါတို့ ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်၊ ကျောင်းက ထူးချွန်ကျောင်းသားတွေအပေါ်မှာ ပိုပြီးတော့ လျှော့ပေါ့ပေးလေ့ရှိတယ်"

သူ မိမိ၏ သဘောထားကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် ကျိုးထျန်း မည်သည့်အရာကို ပြောဆိုသည်ဖြစ်စေ သူ ခွင့်ပြုပေးမည်ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်သည်။

"ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကျွန်တော့်အတွက် မဟုတ်ပါဘူး" သူ ကုတင်ပေါ်တွင် နောက်သို့ မှီချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပြောရုံသာ ပြောပါ... ရပါတယ်"

"အဲဒါက ခွင့်ယူတဲ့ ကိစ္စပါပဲ၊ သတင်းစာပညာနှင့် ဆက်သွယ်ရေး (ဂျာနယ်လစ်) မဟာဌာနက လျိုမုယန် ကိုလည်း ကျွန်တော့်လိုမျိုးပဲ အခွင့်အရေး ပေးလို့ရမလား"

အဘိုးအို ရှု ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားခဲ့ပြီး သူ ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

ဤကောင်လေးသည် သူ၏ ရည်းစားဖြစ်သူနှင့်အတူ အတန်းလွတ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ရတာပေါ့... ငါ ကျောင်းသားရေးရာဌာနကို ပြောလိုက်မယ်၊ သူတို့ စီစဉ်ပေးပါလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှု၊ ကျွန်တော် ဤကျောင်းရဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ အလွန် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ရင် ကျောင်းတော်ကြီး တိုးတက်ဖို့အတွက် ပါဝင်ကူညီသွားပါ့မယ်"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘိုးအို ရှု ၏ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းပသွားခဲ့တော့သည်။

သူ၏ မူဝါဒမှာ ချက်ချင်းပင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ စကားအရ နောင်တစ်ချိန်တွင် လှူဒါန်းမှုများ ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟူသော သဘောကို ဖော်ပြနေသည် မဟုတ်ပါလား။

သူနှင့် ခုန်းဖန်တို့၏ အကြီးမားဆုံးသော ကွဲပြားခြားနားချက်မှာ သူသည်လည်း ငွေကြေးကို နှစ်သက်သော်လည်း ဤနှစ်သက်မှုမှာ ကျောင်းတော်ကြီးအတွက် ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက် မဟုတ်ခြင်းပင်။