အခန်း ၃၃၃

Chapter 333

ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသော ကျိုးထျန်းသည် ကားရှေ့လေကာမှန်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သော SUV ကားမှာမူ ဆိုးရွားစွာ တွန့်ရှုံ့ပိန်ချိုင့်သွားခဲ့ပြီး ကားတံခါးများကိုလည်း ဖွင့်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဤကားမှာ သက်တော်စောင့်များက အထူးတလည် မွမ်းမံပြင်ဆင်ထားသော ကျည်ကာယာဉ်ဖြစ်၍သာ တော်တော့သည်။

သာမန် SUV ကားသာဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် မုန့်ပြားကဲ့သို့ ပြားချပ်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာ... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ပစ္စတိုသေနတ်တစ်လက်က ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအား ရှိမနေနိုင်ပေ။

ဤကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေရန် အနည်းဆုံးတော့ ယမ်းအထုပ်လိုက် အသုံးပြုမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဘော့စ်... အဆင်ပြေရဲ့လား"

သက်တော်စောင့်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ကျိုးထျန်း၏ အခြေအနေကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးမှသာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်တော့သည်။

"ဒါဖူ... ကားနံပါတ်တစ်ကို သွားကြည့်လိုက်ဦး၊ ငါကတော့ ဒီကနေ ခွာလို့မရဘူး"

သက်တော်စောင့်က စကားပြောစက်ထဲသို့ အော်ပြောလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် ကျိုးထျန်း၏အနားမှ လုံးဝ ခွာ၍မရချေ။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"ဘော့စ်... ကားက ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်သွားတာ။ ညာဘက်အရှေ့က လမ်းဘေးက ချုံပုတ်တွေထဲက မီးခိုးတွေ ထွက်နေတဲ့ အစိမ်းရောင် ကုန်တင်ကားကြီးကို ကြည့်လိုက်ပါဦး"

ကျိုးထျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မီးခိုးများ တလူလူ ထွက်နေသော ကုန်တင်ကားကြီးတစ်စီးကို အမှန်ပင် မြင်လိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကုန်တင်ကားမျိုးမှာ ရှန်ဟိုင်းတွင် အတွေ့ရများပြီး များသောအားဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများ သယ်ယူရာတွင် အသုံးပြုကြကာ ဒရိုင်ဘာအများစုက လမ်းမပေါ်က ဘုရင်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသဖြင့် လူတိုင်းက ရှောင်ကွင်းမောင်းနှင်ကြသည်။

ဤကားမျိုးက အရှိန်လွန်သွားပါက မိမိရပ်ချင်တိုင်း ရပ်၍ရသောအရာ မဟုတ်ပေ။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းနယ်ပယ်၏ မပြောမဆိုထားသော စည်းမျဉ်းများအရလည်း အလေးချိန် ပိုမိုတင်ဆောင်ထားခြင်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာပေ။

တန်ချိန်ပေါင်းများစွာ လေးလံသော ကုန်စည်များနှင့် ကားကိုယ်ထည်အလေးချိန် စုစုပေါင်းကို တစ်နာရီလျှင် ၈ ကီလိုမီတာနှုန်းဖြင့် မောင်းနှင်လာခြင်းမှာ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲသုံး လက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ ၎င်း၏လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ မည်သည့်ယာဉ်ကိုမဆို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။

ထိုအချက်ကို ထောက်ချင်လျှင် တစ်စစီ လိမ်ကောက်ပျက်စီးသွားသော ဗော်လ်ဗိုကားမှာ ကံကောင်းသည်ဟု ပြောရမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကားထဲရှိ သက်တော်စောင့်များသည် ကားအမိုးမှန်ပြတင်းမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ ရုန်းကန်ထွက်လာကြပြီး အန္တရာယ် ကင်းသွားကြသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

"ဒါဆိုရင် စောစောက ကျယ်လောင်တဲ့အသံက သေနတ်သံမဟုတ်ဘဲ ကုန်တင်ကားက တခြားကားတစ်စီးကို ဝင်တိုက်မိတဲ့အသံပေါ့"

"ကံကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကံကောင်းတာပဲ။ ငါ့ကားသာ တစ်စက္ကန့်လောက် စောမောင်းမိရင် ဒါမှမဟုတ် တစ်စက္ကန့်လောက် နောက်ကျသွားရင် အဲဒီကုန်တင်ကားနဲ့ တည့်တည့် ဝင်တိုက်မိမှာ"

သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးထျန်းသည် ထိုင်ခုံကို မှီချလိုက်ပြီး လန့်ဖျန့်သွားသော စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ရင်ဘတ်ကို ဖိကာ မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်ခန့်မှိတ်လျက် ကားအမိုးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်တွမ်ကား၏ အမိုးကို ကြယ်တာရာကောင်းကင်ပုံစံဖြင့် အလှဆင်ထားသော်လည်း အမိုးမှန်ပြတင်း မပါရှိသဖြင့် ပြင်ပကိုမူ မမြင်ရချေ။

သို့သော် ကားအမိုးပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည့် အသံကို သူ ခပ်ရေးရေး ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ့ညာဘက်ရှိ ကားမှန်ပြတင်းမှ လူ့လက်တစ်ဖက်က ရုတ်တရက် တွဲလောင်းကျလာခဲ့သည်။

"သွားပြီ... ဒါ ဘာကြီးလဲ"

သူ တစ်စက္ကန့်မျှ ကြက်သေ သေသွားပြီး ဗီဇအရ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်မိသော်လည်း သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါမှသာ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ထိုလက်သည် ပစ္စတိုသေနတ်တစ်လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။

"စကူရိုင်းတကဲဟီတို..."

ကျိုးထျန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကုန်တင်ကားက သူ့ကို ဝင်မတိုက်မိသော်လည်း ဤကံဆိုးသူမောင်ကိုမူ တည့်တည့် ဝင်တိုက်မိသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး တိုက်ခတ်မှုအရှိန်ကြောင့် ထိုလူက သူ့ကားအမိုးပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

‘ပျော့ခွေနေတဲ့ လက်မောင်းကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူကတော့ ကယ်တင်လို့ ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး’

သူ အပြင်ထွက်၍ စစ်ဆေးရန်ပင်မလိုချေ။

ထိုမျှအထိ ဝေးလံစွာ လွင့်စင်သွားသောလူမှာ ရုပ်အလောင်း အကောင်းပကတိ ရှိနေရန် မလွယ်ကူပေ။

"ဟူး... ပြန်ရောက်ရင်တော့ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုခုသွားပြီး အမွှေးတိုင် ထွန်းရမယ်၊ သီသီလေး လွတ်ခဲ့တာ... နေဦး၊ မဟုတ်သေးဘူး"

သူ စိတ်အနည်းငယ် လျှော့လိုက်ရုံရှိသေးသော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်ခနဲ ချမ်းသွားရသည်။

စကူရိုင်းတကဲဟီတိုက သူ့ကို သေနတ်ဖြင့် ချိန်ရွယ်ထားစဉ်ကပင် သူ ဤမျှအထိ မထိတ်လန့်ခဲ့ချေ။

ယခုမူ ပြင်းထန်လှသော အချဉ်ဓာတ်က သူ့ခံတွင်းနှင့် နှာခေါင်းထဲသို့ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ထပ်မံ တိုးဝင်လာပြန်သည်။

စကူရိုင်းတကဲဟီတိုက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သလို ကုန်တင်ကားဘေးမှလည်း သူ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် သံပရာအာရုံခံနိုင်စွမ်းက ထပ်မံ အလုပ်လုပ်ရပြန်သနည်း။

ကျိုးထျန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့ထံသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်လာသော ယာဉ်တစ်စီးမျှ မရှိသကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသူလည်း မတွေ့ရချေ။

စကူရိုင်းမိသားစု၏ သက်တော်စောင့်အချို့မှာ လမ်းပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲလဲလျောင်းနေကြပြီး အချို့က နာကျင်စွာဖြင့် ညည်းညူနေကြကာ ကျန်ရှိသူများမှာမူ ၎င်းတို့သခင်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း သွားကို ကြိတ်ကာ အားယူ၍ သက်တော်စောင့်များနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံဘက်သို့ ကူးပြောင်းတွားသွားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ ထရပ်လိုက်ရုံရှိသေးရုံ၊ အဝေးမှ စူးရှပြီး နားကွဲမတတ် အသံတစ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဖုန်း

ကျိုးထျန်း၏ မျက်လုံးထောင့်မှ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ စောစောက ထိုင်ခဲ့သော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မြေပဲစေ့ခန့်ရှိသော အပေါက်တစ်ပေါက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ညာဘက် နောက်မှန်တံခါးမှာလည်း ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

"စနိုက်ပါသမား"

သက်တော်စောင့်တစ်ဦးက ကျိုးထျန်းကို သူ့ဘက်သို့ ဆွဲယူကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖိကွယ်ထားရင်း စကားပြောစက်ထဲသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပျက်စီးသွားသောကားထဲမှ အသင်းဖော်နှစ်ဦးကို သွားရောက်ကူညီနေသည့် သက်တော်စောင့်သည် ကားဘေးသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး ကားအမိုးမှန်ပြတင်းမှ ထွက်လာသော သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးမှာလည်း အကာအကွယ်ကို အလျှင်အမြန် ရှာဖွေကြတော့သည်။

သက်တော်စောင့်သည် ကျိုးထျန်းကို မိမိခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားရင်း ကားကို မျက်ကန်းမှန်းဆ မောင်းနှင်ကာ လမ်းပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အပိုင်းအစများကို တိုက်ခွဲ၍ ယာယီကားရပ်နားရာနေရာမှ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းထွက်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထွက်ပြေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူ့အဖော်များကို ထားရစ်ခဲ့ရသည့်တိုင်၊ လမ်းဘေးအတားအဆီးများကို ဝင်တိုက်မိမည့်တိုင်အောင် သူသည် လီဗာကို အဆုံးထိ နင်းချကာ ကားကို မူလနေရာမှ ဝေးရာသို့ မောင်းနှင်ပြီး ကားအား ပုံသေမဟုတ်သော 'S' ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ဘယ်ပြန်ညာပြန် ကွေ့ဝိုက်မောင်းနှင်လေသည်။

ဒိုင်း

လေဆိပ်အဝေးပြေးလမ်းမ၏ ကတ္တရာလမ်းပေါ်မှ ပေါက်စီခန့်ရှိသော ကျောက်ခဲတစ်တုံး လွင့်စင်တက်လာခဲ့သည်။

ထိုပစ်ခတ်မှုမှာ ယိမ်းထိုးမောင်းနှင်နေသော ကားနှင့် ၁၅ စင်တီမီတာပင် မကွာဝေးလှချေ။

ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ဝပ်နေရသော ကျိုးထျန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားမိပြီး သေနတ်သံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိဘဲ အမျက်ဒေါသများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ နေ့ခင်းကြောင်တောင် လမ်းမထက်တွင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဝံ့ရဲသူ ရှိနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် အသက်ပျောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဒုတိယအကြိမ် ပစ်ခတ်မှုအပြီးတွင် ခံတွင်းထဲရှိ အချဉ်နံ့မှာ အလျှင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ လိုက်လံလုပ်ကြံသူများက နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ကျိုးထျန်းသည် ဒရိုင်ဘာကို ကားရပ်ခိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် မူလနေရာသို့ ပြန်လှည့်ခိုင်းခြင်း မပြုဘဲ ဆက်လက်မောင်းနှင်စေခဲ့သည်။

မိနစ်တစ်ဆယ်ခန့်အကြာတွင် နီပြာရောင်မီးများ တဖျတ်ဖျတ်လင်းနေသော ရဲကားအချို့က နောက်မှ အမှီလိုက်လာပြီး လော်စပီကာမှတစ်ဆင့် ကြေညာလေသည်။

"ရှေ့က ရိုးစ်ရွိုက်စ်ကား... ကျေးဇူးပြုပြီး ကားရပ်ပေးပါ၊ ရှေ့က ရိုးစ်ရွိုက်စ်ကား... ကျေးဇူးပြုပြီး ကားရပ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့က သင့်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးသွားမှာပါ"

ထိုအခါမှသာ ကျိုးထျန်းသည် တင်းမာနေသော ဒရိုင်ဘာ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြလိုက်တော့သည်။

မာတုန်းလိုင်၏ လူများ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီအကြာ၊ ရှန်ဟိုင်း ရဲတပ်ဖွဲ့ စစ်ဦးစီးချုပ်ရုံးတွင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းနေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဆောင်းလေမုန်တိုင်းကဲ့သို့ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးနေသည်။

သူ့အနားရှိ မာတုန်းလိုင်၏ မျက်နှာမှာမူ ပြာနှမ်းနေပြီး ဖုန်းများကို ဆက်တိုက် ခေါ်ဆိုနေသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်ဖြစ်ပြီး ရှန်ဟိုင်းလမ်းမထက်တွင် သေနတ်ကို နေ့ခင်းကြောင်တောင် အသုံးပြုရန် ဝံ့ရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့ ဦးစီးချုပ်ဖြစ်သော သူသည် ရာထူးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါဦးမည်လော။

ဤအရေးကိစ္စမှာ နိုင်ငံတော်အဆင့်အထိ သက်ရောက်မှုရှိနေပြီး သူ့အာဏာနှင့် လုပ်ပိုင်ခွင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အထက်လူကြီးများကလည်း ဤဖြစ်ရပ်ကို သိရှိသွားကြပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

ထို့ပြင် မာတုန်းလိုင်၏ အထက်လူကြီးဟောင်းဖြစ်သော အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ စစ်ဦးစီးချုပ်ကိုယ်တိုင် လာရောက်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝန်ကြီးအဖွဲ့၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းကို ခံရပြီး ဤအမှုကို တိုက်ရိုက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည်လည်း ငြိမ်သက်မနေဘဲ လေဆိပ်အနီးရှိ လမ်းကြောင်းအားလုံးနှင့် တိုက်ခိုက်မှုအပြီး ရှန်ဟိုင်းအတွင်း ခေါ်ဆိုခဲ့သော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုအားလုံးကို စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရန် ဂျက်ဆီကို ညွှန်ကြားထားပြီးဖြစ်သည်။

"ကျိုးထျန်း" ၊ "သေနတ်" သို့မဟုတ် "တာဝန်" စသည့် သော့ချက်စကားလုံးများ ပါဝင်သော မည်သည့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကိုမဆို စစ်ထုတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဂျက်ဆီအား ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မှောင်ခိုဝဘ်ဆိုဒ် ပေါ်တွင် ယနေ့တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် ပေးနိုင်သူ မည်သူမဆို အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁ သန်း ဆုကြေးငွေ ပေးအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း စာတင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ပစ်မှတ်ထားသူများကို ရှာဖွေရန် သူ အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် မာတုန်းလိုင်သည် မီးရထားလမ်းများ၊ အဝေးပြေးလမ်းများ၊ လေဆိပ်များနှင့် ရေကြောင်းလမ်းများကို ပိတ်ဆို့ရန် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရန်အတွက် နိုင်ငံတော်အဆင့် ယန္တရားကြီးတစ်ခုလုံးက အကြီးအကျယ် လိုက်လံရှာဖွေ ဖမ်းဆီးခြင်းကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။