အခန်း ၃၄၁

Chapter 341

ဝတုတ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဆိုသည်ကို ကျိုးထျန်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သိလိုက်သည်။

အစီရင်ခံစာများအားလုံးသည် ထိုကုမ္ပဏီများအပေါ် အပျက်သဘောဆောင်နေသော်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

အစိုးရ နောက်ခံရှိသော ကုမ္ပဏီများမှာမူ ယင်းထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိချေ။

အစိုးရဘက်မှ ကြားဝင်စွက်ဖက်သည့် ကိစ္စရပ်များကိုလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မာကျန်းဟယ်၏ ကုမ္ပဏီမှ ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကိုသာ ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုနေ့တွင်ပင် ရှီးရှန်း ကုတ်မီးသွေးလုပ်ငန်းစု၏ ရှယ်ယာစျေးနှုန်းမှာ သတ်မှတ်ထားသည့် အနိမ့်ဆုံးအထိ ထိုးဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။

ကျိုးထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှီးရှန်း ကုတ်မီးသွေးလုပ်ငန်းစု၏ ရှယ်ယာများကို စျေးလျော့၍ ဝယ်ယူခြင်း မပြုရန် ကြိုတင်သဘောတူညီထားခဲ့ကြသည်။

ရှယ်ယာစျေးနှုန်းများ ထိုးဆင်းသွားမည်ကို သိနေလျှင်ပင် အစိုးရအာဏာပိုင်များ၏ ငြိုငြင်မှုကို မခံရစေရန်အတွက် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကွယ်ရာမှ ခြယ်လှယ်၍ ငွေရှာခြင်းမျိုး မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။

ဒေသန္တရအစိုးရမှာ ဒေါသထွက်နေသည်မှာ သေချာသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အစိုးရသက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ဒေါသပုံချရန် နေရာမရှိဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း သန်းအနည်းငယ်မျှသော အမြတ်အစွန်းအတွက် ရှယ်ယာစျေးကွက်ထဲသို့ ကြားဝင်စွက်ဖက်ခြင်းက မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရှာရာ ရောက်သွားနိုင်သည်။

ထိုအချက်က အာဏာပိုင်များအတွက် ၎င်းတို့ကို သင်ခန်းစာပေးရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နောက်တစ်ပတ်အတွင်း ရှယ်ယာစျေးနှုန်းများ ဆက်တိုက်ထိုးဆင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှီးရှန်း ကုတ်မီးသွေးလုပ်ငန်းစု၏ ရှယ်ယာစျေးနှုန်းမှာ ရှစ်ရက်ဆက်တိုက် အနိမ့်ဆုံးသတ်မှတ်ချက်အထိ ကျဆင်းသွားကာ ယခင်စျေးနှုန်း၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပင် လျော့နည်းသွားသောအခါ ကျိုးထျန်းက သူ လှုပ်ရှားရန် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မာကျန်းဟယ်မှာမူ သဘာဝကျစွာပင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခြင်း ခံထားရပြီး သူ့အပေါ် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများမှာလည်း မပြီးဆုံးသေးချေ။

သို့သော် ကျိုးထျန်း တွေးထားခဲ့သည့်အတိုင်း သူသည် မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအတွက် ကြိုတင်စီမံမှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ဗီလာအတွင်းရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း တစ်စုံတစ်ယောက် တံခါးလာခေါက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

*တီတောင်...*

လူခေါ်ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားရသောအခါ အန်တီလီက ချက်ချင်းပင် တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ဖုန်းကစားနေသော သူကမူ သူ့နောက်ရှိ သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးကို အလုပ်စတင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သက်တော်စောင့်များသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လေ့မရှိသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူက ကြိုတင်၍ အထူးစီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် ရန်လိုသောအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝုန်းဒိုင်းကြဲ၍ ဝင်လာခဲ့သည်။

"ကျိုးထျန်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

ဤအမျိုးသားသည် ကျိုးထျန်းတစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသောသူ ဖြစ်သော်လည်း မာကျန်းဟယ်နှင့် အလွန်အမင်း ရုပ်ချင်းဆင်တူလှသည်။

"မစ္စတာမာ... ထိုင်ပါဦး၊ ငါတို့ သေချာ စကားပြောကြတာပေါ့"

ကျိုးထျန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် အအေးတစ်ခွက် အေးအေးလူလူ ငှဲ့လိုက်သော်လည်း ထိုလူ့အတွက်မူ တစ်ခွက်မျှပင် မငှဲ့ပေးဘဲ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ လုံးဝ ဆက်ဆံခြင်းမရှိပေ။

"ငါ့မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေ ဘယ်မှာလဲ၊ သူတို့ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေး"

ထိုအလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားက စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ စားပွဲပေါ်ရှိ သစ်သီးများနှင့် မုန့်ပန်းကန်များပင် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

"စိတ်မလောပါနဲ့။ မင်းရဲ့ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေ အဆင်ပြေကြပါတယ်။ သူတို့က ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာထဲမှာ ရွက်လှေစီးရင်း ပင်လယ်လေညင်း ခံစားကာ ပင်လယ်စာတွေ စားပြီး ပျော်ရွှင်နေကြတာ"

ကျိုးထျန်းက သူ၏ အပြုအမူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လုံးဝ အေးအေးဆေးဆေးပင် ယခင်အတိုင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ"

"ငါ ပြောလိုက်မယ်၊ မင်းသာ သူတို့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် တို့ရဲရင် မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ငါ ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရလိမ့်မယ်"

ကျိုးထျန်းက သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်မောင်းကို မြှောက်၍ လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သက်တော်စောင့်နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်က ထိုလူ၏ လက်မောင်းအဆစ်ကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်ပြီး အခြားတစ်ယောက်ကမူ လက်ဝါးကို လွှဲကာ ပါးကို ဆက်တိုက် ရိုက်ပစ်လိုက်ရာ ဗီလာအတွင်း၌ ပါးရိုက်သံများမှာ အတန်ကြာအောင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"အခုကော ငါတို့ သေချာ စကားပြောလို့ ရပြီလား"

ကျိုးထျန်းက ပြုံး၍ မေးလိုက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးကို ဘေးသို့ ဖယ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ထိုလူ၏ မေးစေ့မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာလည်း ပေါက်စီကဲ့သို့ ဖူးယောင်နေသည်။

ထို့နောက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကို ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။

"မစ္စတာ မာကျန်းရှန်း... မင်းရဲ့ မိန်းမနဲ့ ကလေးတွေ ဘေးကင်းပါတယ်လို့ ငါ ပြောပြီးပြီပဲ။ ငါက ဥပဒေကို လိုက်နာတဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်မလို့ အပြစ်မဲ့တဲ့လူတွေကို နာကျင်အောင် မလုပ်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်မှာတော့ မင်းဘက်က ကိစ္စရပ်တွေကို ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ဘူးလို့ ပြောရမယ်"

မှန်ပေသည်။

ဤအမျိုးသားက မာကျန်းဟယ်၏ ညီဖြစ်သူ မာကျန်းရှန်း ဖြစ်ပြီး သူက အမြဲတမ်း သူ့အစ်ကို၏ လက်ထောက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ကာ ကုမ္ပဏီ၏ လုပ်ငန်းများကို ကူညီကိုင်တွယ်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မိမိ ဒုက္ခရောက်တော့မည်ကို သိရှိပြီးနောက် မာကျန်းဟယ်က ကုမ္ပဏီကို သူ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း အတိအကျ ဘာကို လိုချင်တာလဲ" မာကျန်းရှန်းက သူ့ပါးကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်သည်။

အဆစ်များကို ပြန်တည့်ပေးထားသော်လည်း လက်မောင်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့် စူးအောင့်ကာ နာကျင်လှသဖြင့် သူ့အသံများ တုန်ရင်နေခဲ့သည်။

"ငါ လိုချင်တာတွေက အများကြီးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ မင်းတို့ မာမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေပေါ့"

"မဖြစ်နိုင်တာ။ စိတ်တောင်မကူးနဲ့"

မာကျန်းရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများနှင့် အာဃာတများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားပစ်ချင်နေသည့်အလား ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မင်း လိုချင်တာ မလိုချင်တာက အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးတာက မင်း သဘောတူဖို့ပဲ"

ကျိုးထျန်းက သက်သောင့်သက်သာရှိသော အမူအရာနှင့် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

မာကျန်းရှန်း၏ မိန်းမနှင့် ကလေးနှစ်ဦးကို နိုင်ငံခြားသို့ ပို့ဆောင်ထားပြီးဖြစ်ကာ နိုင်ငံခြားသား နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့်ကိုလည်း ရယူပေးထားပြီးဖြစ်သည်။

သူကမူ ကုမ္ပဏီလွှဲပြောင်းခြင်း ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန် တရုတ်နိုင်ငံတွင် တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အလွန်အကဲခတ် ကောင်းမွန်ပြီး အချိန်မရွေး နိုင်ငံပြင်ပသို့ ထွက်ပြေးရန်လည်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် သူ၏ မိသားစုကို ပင်လယ်ထဲသို့ ခေတ္တ အလည်အပတ်သွားရန် ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပြီး မာကျန်းရှန်း မိမိထံသို့ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူသည် ထိုမိသားစုအပေါ် မည်သည့် အကြမ်းဖက်မှုမျိုးမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

ခရီးသွားကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ အမည်ကို အသုံးပြုကာ မိသားစု ကြော်ငြာဗီဒီယိုတစ်ခု ရိုက်ကူးချင်၍ ၎င်း၏ မိန်းမနှင့် ကလေးများကို သဘောကျသည်ဟု အကြောင်းပြကာ သင်္ဘောပေါ်သို့ အမှန်တကယ် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တိုင်အောင် သူ၏ မိသားစုမှာမူ ယင်းက လှည့်ကွက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း မသိရှိကြသေးဘဲ ရိုက်ကူးရေး တာဝန်တစ်ခုဟု အမှန်တကယ် ယုံကြည်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းက သူ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး အသံသွင်းဖိုင်တစ်ခုကို ဖွင့်ကာ မာကျန်းရှန်း၏ ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

အသံသွင်းဖိုင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး မာကျန်းရှန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ့အစ်ကိုက အထဲကို ရောက်သွားပြီ၊ မင်းတို့ မြန်မြန် လုပ်ကြစမ်း"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ အခု ကုမ္ပဏီက ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီပဲ"

"အလုပ်ကို သေချာလုပ်စမ်း၊ ဘာအကွက်အကွင်းမျှ မကျန်စေနဲ့၊ အဲဒီမိန်းမကို တစ်ပြားမှ မရစေရဘူး"

"ဘာလို့ အဲဒီမိန်းမက ငါတို့ မာမိသားစုရဲ့ ငွေတွေကို ခွဲဝေယူရမှာလဲ"

...

အသံသွင်းဖိုင် ပွင့်နေစဉ်အတွင်း မာကျန်းရှန်း၏ မျက်နှာက ပို၍ ပို၍ ပျက်ယွင်းလာခဲ့သည်။

နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်ရှုံ့နေသော သူ့မျက်နှာအိုကြီးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြာနှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

"မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ဒါက ဘာသဘောလဲ"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းလုပ်ထားတဲ့ အကွက်က လုံခြုံလှတယ် မဟုတ်ဘူးဆိုတာရယ်၊ မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ပြည့်စုံမနေဘူးဆိုတာရယ်ကို မင်းသိအောင် ပြောပြတာပါ"

ကျိုးထျန်းက အနည်းငယ် မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"မင်းကို မင်းလည်း ပြန်ကြည့်ဦး၊ အခုလည်း ဒီလောက် ချမ်းသာနေတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လောဘကြီးနေရသေးတာလဲ"

"လောဘကြီးတာ ထားပါဦး၊ မင်းရဲ့ ကိုယ့်လူအချင်းချင်းကို လိမ်ရက်တယ်၊ ဘာလို့ ငါ့ကိုပါ လာလိမ်ရတာလဲ"

"ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် ရှာတဲ့ ဘေးပဲ၊ ငါလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး"

မာကျန်းရှန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူကမူ နှုတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

"မင်းကတော့လေ..."

ကျိုးထျန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သူ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ရွံရှာဖွယ် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အတွေးတွေကို ပြောပြမယ်၊ မှန်မမှန် မင်း ဆုံးဖြတ်ကြည့်ပါဦး"

"မင်းအစ်ကိုရဲ့ လက်ရုံးတစ်ဦးအနေနဲ့ မင်းက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကိုင်ပေးခဲ့တယ်၊ အမြဲတမ်း နာခံပြီး ရောင့်ရဲခဲ့တယ်၊ သူနဲ့အတူ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကို ခံစားခဲ့ရတယ်၊ သူကလည်း မင်းအပေါ် မတရား မဆက်ဆံခဲ့ဘူး"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က အခြေအနေတွေအရဆိုရင် မင်းအစ်ကို အနားယူပြီးတဲ့နောက် မင်းက မင်းရဲ့ တူဖြစ်သူကို ကူညီပြီး ကုမ္ပဏီကို မင်း အနားယူတဲ့အထိ ဆက်လက် ထိန်းကျောင်းပေးရလိမ့်မယ်"

"ကုမ္ပဏီနဲ့ မိသားစု လုပ်ငန်းတွေက နောက်ဆုံးတော့ မင်းအစ်ကိုရဲ့ အပိုင်ဖြစ်တာမို့ သူက သူ့သားဆီ လွှဲပေးတာက သဘာဝကျပါတယ်၊ မင်းကလည်း ဒီရလဒ်ကို လက်ခံပြီး မင်းရဲ့တူကို ချစ်ခင်ပေးခဲ့တယ်"

"ဒီဇာတ်ညွှန်းအတိုင်းဆိုရင် မင်းတို့ မိသားစုက အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ ဆက်ပြီး တိုးတက်နေမှာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ကြီးတစ်ခုက မင်းရဲ့ အတွေးတွေအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်"

"အဲဒါက မင်းရဲ့တူ မာခွန်း သေဆုံးသွားတာပဲ"

ကျိုးထျန်းက မာခွန်း၏ အမည်ကို ပြောလိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာတွင် စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအမှိုက်ကောင်ကြောင့် သူလည်း အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

"သူ သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် မင်းရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်"

"အခု ငါ့အစ်ကိုမှာ အမွေဆက်ခံမယ့်သူ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဘယ်သူက ဆက်ခံမှာလဲ"

ကျိုးထျန်းက လိမ္မော်သီးတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ အခွံနွှာလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ လိမ္မော်သီးအစိတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက မင်းအစ်ကို့ကို ဘဝတစ်ဝက်နီးပါး ကူညီပြီး ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်ပေးခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု အများစုက သူစိမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားတော့မယ်"

"မင်း အရမ်း မကျေမနပ် ဖြစ်မိမှာပဲ မဟုတ်လား"

"မင်း လူတစ်ယောက်ကို စတင်ပြီး မုန်းတီးလာခဲ့တယ်၊ မင်းအစ်ကိုနဲ့ အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေပြီး မင်းထက်တောင် ပိုပြီး နီးစပ်တဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့"

"အဲဒါက မာကျန်းဟယ်ရဲ့ မိန်းမ ဝမ်လန် ပဲ"

‌