အခန်း ၃၄၉

Chapter 349

ညစာစားပွဲမှာ ည ၁၀ နာရီကျော်သည်အထိ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီး သူဌေးများ၏ သောက်နိုင်စွမ်းမှာ စမ်းသပ်မှုပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ အလွန်အမင်း သောက်မိသွားခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေကြပြီး လောင်ဟုန်နှင့် လောင်ဟန်တို့မှာ လမ်းမအလယ်တွင် တစ်ယောက်ပုခုံး တစ်ယောက်ဖက်ကာ အော်ဟစ်သီချင်းဆိုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ အရှက်မကွဲစေရန်အတွက် ရှန်ဟိုင်းရှိ ဘူဂါရီ ထိပ်တန်းဟိုတယ်သို့ ပို့ဆောင်ကာ အနားယူစေရန် ဒရိုင်ဘာများကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

၎င်းတို့ လမ်းခုလတ်တွင် အန်မချမိစေရန်အတွက် ထိုနေရာ၌ပင် တစ်ညသိပ် အိပ်စက်စေလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကားထဲတွင် ထိုင်နေရင်း သူက အိပ်ပျော်နေသော မုယန်ကို ပွေ့ဖက်ထားကာ သူမ၏ ဆံပင်များကို အသာအယာ သပ်ပေးနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ ဝိုင်သောက်နိုင်စွမ်းမှာ မူလကတည်းက သိပ်မမြင့်မားလှသည့်အပြင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလှသော အငွေ့အသက်ကြောင့် အယ်လ်ကိုဟောမှာ ပိုမို လျင်မြန်စွာ အာနိသင်ပြလာခဲ့ရာ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံးမှာ အိပ်ပျော်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းက သူ၏ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ဟယ်ဝေရွှမ်း ၏ နံပါတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

သူ ဤနံပါတ်ကို သိမ်းဆည်းထားသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ခါမျှ ဖုန်းမခေါ်ဖူးချေ။

"တူ တူ"

ဖုန်းမှာ အကြိမ်အနည်းငယ် မြည်သွားပြီးနောက် တစ်ဖက်မှ ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်အေးစက်လှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟယ်လို ဘာကိစ္စလဲ”

နာမည်ကိုပင် ခေါ်ဆိုခြင်းမရှိဘဲ ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်ပုံအရ မည်မျှအထိ ထောင်လွှားသော အမျိုးသမီး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"မင်း ရှန်ဟိုင်းမှာ ရှိလား”

တစ်ဖက်လူက တိုက်ရိုက်မေးမြန်းသဖြင့် သူကလည်း တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှိတယ်”

သူမက မလိုအပ်သော စကားလုံးများကို လုံးဝ အသုံးမပြုဘဲ သူမ၏ အာရုံအားလုံးကို အလုပ်ထဲ၌သာ မြှုပ်နှံထားလိုဟန် ရသည်။

"မင်း စိတ်ဝင်စားမယ့် ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိလို့လေ၊ နောက်ကျရင် ရှန်ဟိုင်းထိပ်တန်းဟိုတယ်က ကော်ဖီဆိုင်မှာ တွေ့ကြတာပေါ့”

တစ်ဖက်လူက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ” ထို့နောက် ယခင်အတိုင်းပင် နှုတ်ဆက်စကားပင် ဆိုခြင်းမရှိဘဲ ဖုန်းကို ချပစ်လိုက်တော့သည်။

သူက ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို အသားကျနေပြီဖြစ်သဖြင့် ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ မုယန်ကို ပွေ့ချီကာ ဘူဂါရီဟိုတယ်ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

မြေအောက် ကားပါကင်သို့ ရောက်ရှိသည့် အချိန်ကျမှသာ ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးကို နှိုးလိုက်သည်။

သူက ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို spa စင်တာသို့ သီးသန့် သွားခွင့်ပြုလိုက်ပြီး သူကမူ ကော်ဖီဆိုင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့သည်။

ကော်ဖီဆိုင်တွင် ထိုင်နေနှင့်ပြီဖြစ်သော ဟယ်ဝေရွှမ်း မှာမူ ပုံမှန်ထက် ထူးဆန်းစွာ မျက်မှောင်ကုပ်နေခဲ့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူမက အလုပ်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် ခက်ခဲသော အခြေအနေကိုမဆို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူမ ကိုင်တွယ်နေရသည့် ကိစ္စမှာ သူမကို အပြင်းအထန် ခေါင်းခဲစေခဲ့သည်။

သူမအနေဖြင့် ဘူဂါရီအတွက် တောင်းဆိုထားသော ကျောက်မျက်ရတနာ လုပ်ငန်းမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမ လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက ဤလုပ်ငန်းလောက၏ ထိပ်တန်းနေရာသို့ ရောက်ရှိလိုခြင်း ဖြစ်ပြီး သာမန် ပမာဏအဆင့်လောက်နှင့်မူ ဤအင်အားကြီး အမျိုးသမီးကို စိတ်ကျေနပ်မှု မပေးနိုင်ချေ။

သို့သော် ထိုနိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီကြီးများကမူ လုပ်ငန်းသစ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော ဘူဂါရီကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

မိတ်ဖက်များ မရှိဘဲနှင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကျောက်မျက်ရတနာရိုင်းများကို၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် ကျောက်မျက်ရတနာများကို ရရှိနိုင်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုထိပ်တန်း ကျောက်မျက်တွင်းကြီးများကို ဥရောပနှင့် အမေရိကန် ကုမ္ပဏီများက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ကြပြီး အရင်းအမြစ်များနှင့် စျေးနှုန်းသတ်မှတ်ပိုင်ခွင့်များကို အခိုင်အမာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကွယ်ရာမှ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုများကြောင့် အဆင့်မြင့် ကျောက်မျက်ရတနာ ဈေးကွက်မှာ အလွန်အမင်း အမြတ်အစွန်းများလှရာ တရားမဝင် လုပ်ငန်းများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် ယင်းက အမြတ်အစွန်း အများဆုံး ရရှိသည့် လုပ်ငန်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်လည်း ဟယ်ဝေရွှမ်း အနေဖြင့် ဤဈေးကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိုတယ်လုပ်ငန်း၏ အမြတ်အစွန်းများမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် အမြတ်အစွန်း ရရှိမည့် လုပ်ငန်းသစ်များကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက အချိန်မရွေး ဆုတ်ယုတ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ပေါင်ကောတွင် ကြီးမားသော ငွေကြေးစီးဆင်းမှုများ ရှိနေသော်လည်း အန္တရာယ် များလွန်းလှသဖြင့် ဘဏ္ဍာရေးလောကထဲသို့ သူမ ဝင်ရောက်ပတ်သက်လိုခြင်း မရှိချေ။

သူမသည် အသက်ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ရင့်ကျက်မှုရှိပြီး အစစ်အမှန် စီးပွားရေးလောကတွင် ရေရှည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကိုသာ တန်ဖိုးထားသူ ဖြစ်သည်။

ကျောက်မျက်ရတနာ ကဏ္ဍတွင် အကြိမ်ကြိမ် အဆင်မပြေမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းက ဒါရိုက်တာအဖွဲ့အတွင်း သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး ဝါရင့်အဖွဲ့ဝင် အများအပြားက သူမ၏ အရည်အချင်းအပေါ် သံသယဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် လက်ရှိရာထူးကို ရရှိရန်အတွက် ဝါရင့်အရာရှိကြီး အစုအဖွဲ့တစ်ခုကို ရက်စက်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ဖယ်ရှားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သာ စတင် ပြိုလဲသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ယင်းက အလွန် အန္တရာယ်များပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒီကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်တွေက ဒီလောက်အထိ လောဘကြီးပြီး ထောင်လွှားကြလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

သူမက သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အစီရင်ခံစာကို ကြည့်ရင်း တွေးတောလိုက်မိသည်။

ရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းအတွက် တရုတ်ယွမ် ၃ ဘီလျံ တောင်းဆိုထားသည်....။

‘ဒါက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာလား’

‘သူတို့က ငါ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေတာပဲ’

‘ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် ဘာရိုးသားမှုမှ မရှိကြဘူး’

‘ သူတို့က တရုတ်နိုင်ငံအနေနဲ့ နိုင်ငံတကာ အဆင့်မြင့် ကျောက်မျက်ရတနာ ဈေးကွက်မှာ အရှိန်အဝါ မရှိဘူးလို့ ထင်နေကြပြီး ငါတို့ကို အထင်သေးပြီး မိုးထိအောင် မြင့်မားတဲ့ စျေးနှုန်းတွေကို တောင်းဆိုနေကြတာပဲ’

ဤကဲ့သို့သော လှောင်ပြောင်လှသည့် ကမ်းလှမ်းမှုက သူမကို အပြင်းအထန် ဒေါသထွက်စေခဲ့သော်လည်း သူမတွင် မတတ်နိုင်ချေ။

နောက်ကျကျန်ရစ်ခြင်းက အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

သူမအနေဖြင့် ဤနာကျင်မှုများကို အောင့်အီးသည်းခံရပေမည်။

စာရွက်စာတမ်းများကို ချထားလိုက်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်မိသည်။

"ကျိုးထျန်းက ငါ့ကို ဘာဖြစ်လို့ ရှာရတာလဲ မသိဘူး"

"ငါ့ကို စိတ်သက်သာရာရစေမယ့် စိတ်ဝင်စားစရာ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပဲ"

သူမသည် အလွန်ပင် မောပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သဖြင့် မျက်တွင်းများပင် အနည်းငယ် ဟောက်ပတ်နေခဲ့သည်။

သူမ သက်သာစေရန်အတွက် မနေ့ညက ပုံမှန်ထက် တစ်နာရီခန့် ကြိုတင်၍ အိပ်စက်ခဲ့သေးသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမတွင် အလွန် ကောင်းမွန်သော ကျန်းမာရေး ရှိသဖြင့် တစ်ညအတွင်း ပြန်လည် လန်းဆန်းလာခဲ့သည်။

ယင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ အားကစားလုပ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ဘတ်စကက်ဘောအသင်းတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ရရှိထားခဲ့သော အဖိုးတန်ဆုံး အသီးအပွင့်ဖြစ်ပြီး ကောင်းမွန်ပြီး သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ရစေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် စာရွက်စာတမ်းအိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဟယ်ဝေရွှမ်း ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူကလည်း အလွန်အမင်း သောက်ထားခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် မူးယစ်နေခဲ့သည်။

"မစ္စဟယ် မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”

သူက ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို ခေါ်ဆိုလိုက်ပြီး အမူးပြေစေရန်အတွက် ဂျင်းဝိုင် တစ်ခွက်ကို မှာယူလိုက်သည်။

"မင်း ပြောစရာ ရှိတာကို မြန်မြန်ပြောပါ၊ ပြီးတော့ ပြစရာ ရှိတာကိုလည်း ချက်ချင်း ထုတ်ပြပါ။ ငါ့မှာ ငါးမိနစ်ပဲ အချိန်ရတယ်”

ဟယ်ဝေရွှမ်း က သူမ၏ နာရီကို ကြည့်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် သူမ၏ ဤကဲ့သို့သော ပြတ်သားလှသည့် အမူအရာများကို အသားကျနေပြီဖြစ်သဖြင့် မလောတော့ပေ။

သူမက ဤကဲ့သို့ ပြုမူလေလေ၊ သူက သူမကို ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားအောင် ပြုလုပ်ချင်လေလေ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ မတွေ့ရတာ ဒီလောက်အထိ ကြာနေပြီကိုပဲ။ မင်းက အချိန်ရတိုင်း ငါ့ဆီမှာ လာပြီး အလကား စားသောက်နေတာ မဟုတ်လား။ နည်းနည်းလောက် ယဉ်ကျေးမှု မရှိနိုင်ဘူးလား”

ဟယ်ဝေရွှမ်း သည် ယခုအခါ ထျန်းရှီးဟွေးကို သူမ၏ သီးသန့် ထမင်းစားဆောင်တစ်ခုပီပီ သဘောထားနေခဲ့သည်။

သူမ ရှန်ဟိုင်းသို့ ရောက်ရှိသည့် အခါတိုင်း ထိုနေရာသို့ သွားရောက်လေ့ရှိပြီး ဖန်သားပြင်အခန်းငယ်လေးကို ဟယ်ချင်းဝမ်နှင့်အတူ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်အလား မည်သည့် အားနာမှုမျိုးမျှမရှိဘဲ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

ထို့ပြင် သူမ တစ်ခါမျှ ငွေချေခြင်းမရှိဘဲ စာရင်းသာ ရေးမှတ်ထားခဲ့ပြီး ထိုစာရင်းပေါ်တွင်မူ အမြဲတမ်း ကျိုးထျန်း၏ နာမည်သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

စားသောက်ဆိုင် မန်နေဂျာမှာ မူလက ပေါင်ကောမှ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အလုပ်ရှင်ဟောင်း ဖြစ်သော ဟယ်ဝေရွှမ်း ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မိရာ သူမကို လျစ်လျူရှုရန် မဝံ့ရဲသကဲ့သို့ ငြင်းခုံရန်လည်း မဝံ့ရဲချေ။

သူမ ဖြစ်ချင်သမျှကိုသာ အလိုလိုက်ထားရသည်။

ကျိုးထျန်းကလည်း ယင်းကို ခွင့်ပြုထားခဲ့သည်။

သူသည်လည်း ယခင်က ထိုနေရာတွင် စားသောက်ခဲ့သဖြင့် လျော်ကြေးပေးခြင်း ဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သူမနှင့် အလွန်အမင်း မပတ်သက်လိုသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဆက်နွှဲမှုများက သူ့အတွက် အကျိုးရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအခါ ၎င်းတို့ ဆုံတွေ့သည့်အခါ အနည်းဆုံးတော့ စကားစမြည် ပြောဆိုနိုင်သည်ပဲ မဟုတ်လား။

"ဟဲ” ဟယ်ဝေရွှမ်း က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း သူမ၏ ကော်ဖီကို သောက်သုံးလိုက်ကာ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူမက သူမ၏ နာရီကို ထပ်မံ ညွှန်ပြလိုက်ရင်း အချိန်မရှိတော့ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ယနေ့တွင် ဝိုင်အတော်အတန် သောက်ထားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာကို မြင်ရသောအခါ ပိုမို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

"ဟဒီအမျိုးသမီးက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ချင်နေတုန်းပဲပေါ့။ ငါ ဒီနေ့ သူမကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးပြီး သူမရဲ့ အကျင့်ကို ပြင်ပေးရမယ်”

"ငါက ယောက်ျားရင့်မာကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို အမြဲတမ်း ခံနေရတယ်ဆိုတာ ငါ လုံးဝ မခံစားနိုင်ဘူး”

သူကလည်း သူ၏ ခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဆိုဒါရေကို အေးအေးလူလူ သောက်သုံးနေခဲ့သည်။

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဟယ်ဝေရွှမ်း က မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မံမပြောဘဲ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

ပုံမှန်အချိန်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် ကျိုးထျန်းနှင့် ဤကဲ့သို့သော စိတ်ကစားနည်းလေးကို ဆက်လက် ကစားနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက သူမ စိတ်ခံစားချက် မကောင်းချေ။

သူမ စိတ်ခံစားချက် မကောင်းသည့် အခါမျိုးတွင် မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်တတ်ချေ။

သူမ နှုတ်ဆက်စကားပင် ဆိုခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ နေကာမျက်မှန်ကို တပ်ဆင်လိုက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ဟူး မစ္စဟယ်က အခုထိ လောနေတုန်းပဲလား။ ကောင်းပါပြီ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ့ဘက်က ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့။ ကြည့်ရတာ မင်းက ဒီပစ္စည်းနဲ့ ရေစက်မပါဘူး ထင်တယ်”

ကျိုးထျန်းက သေတ္တာကို ဖွင့်ဟဟန် ပြုလုပ်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အပြင်းအထန် ချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟယ်ဝေရွှမ်း က နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ကာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ ပြန်လည် လှည့်ကြည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးထျန်းက ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း သေတ္တာကို ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်လိုက်ကာ သူမကို လုံးဝ မမြင်စေရန် တမင်တကာ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

"မင်း"

"ငါ သွားတော့မယ်၊ ဘိုင်ဘိုင်း”

ကျိုးထျန်းသည် သေတ္တာကို မယူလိုက်ရင်း စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအမျိုးသမီးကို စနောက်ရခြင်းမှာ တကယ်ကို ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ ဘေးနားတွင် အခြားလူများ မရှိနေပါက သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟယ်ဝေရွှမ်း သည် အံသွားများကို ကြိတ်ထားမိရင်း လက်ချောင်းများပင် တဆတ်ဆတ် တုန်ရင်လာခဲ့သည်။

သူမ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် ထိုစက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်း မည်သည့်အရာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိပေသည်။

ထို့ပြင် ကျိုးထျန်းက သူမကို တမင်တကာ စနောက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူမ သိရှိသည်။

သူမ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။

လက်ခံမလား၊ လက်မခံဘူးလား။

ထွက်သွားမလား၊ မသွားဘူးလား။

သူ့ကို တားရမလား၊ မတားရဘူးလား။