အား … အရမ်း မိုက်တယ် (၁)

တော်ဝင်မြေးတော်သည် ဤကဲ့သို့သော စာမေးပွဲကြီး၌ မတရားသဖြင့် ခိုးချမှုအရှုပ်တော်ပုံကို ဖော်ထုတ် လိုက်ခြင်းက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် …

ရှုရန်မြောင်ကမူ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေရင်း ဧကရာဇ်၏ စိတ်ပျက်စရာ ဇာတ်လမ်းဆိုးများကို မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်လှသဖြင့် ဧကရာဇ်၏ အချစ်ရေးရာဇဝင်များကိုသာ စိတ်ထဲကနေ ကမန်းကတန်း လှန်လှောဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။ ဝန်ကြီးများမှာမူ တစ်ဝက်က အံ့ဩမှင်တက်နေကြပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကမူ ယနေ့ညတွင် အသက်ရှင်လျက် အိမ်ပြန်နိုင်ပါဦးမလားဟူသော အတွေးဖြင့် အသည်းအသန် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧကရာဇ်သည်လည်း ရင်ထဲ၌ ဝေဒနာခံစားနေရပြီး မိမိ ဦးနှောက်ထဲက ထွက်ပေါ်နေသော ရင်တွင်းသံကို ဘယ်လိုနည်းဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားအောင် လုပ်ရမည်နည်းဆိုသည်ကိုသာ အသည်းအသန် တွေးတော နေခဲ့သည်။

*တော်ဝင်မြေးတော်လား၊ သူ ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ*

တော်ဝင်မြေးတော်ကိုယ်တိုင်ကမူ: *မင်းတို့အားလုံး ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ၊ ဒါက စာမေးပွဲ ခိုးချမှု အကြောင်း ပြောနေတာလေ၊ ဒီလောက် ကြီးလေးတဲ့ ရာဇဝတ်မှုကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါကို နည်းနည်းလောက်ဖြစ်ဖြစ် ဂရုစိုက်ပြီး လေးစားမှု မပြသနိုင်ကြဘူးလား၊ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ စာမေးပွဲခိုးချမှု ဖြစ်ရပ်တိုင်းက လူပေါင်း မြောက်မြားစွာကို သေဒဏ်ပေးတဲ့အထိ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရုံတင်မကဘဲ စာမေးပွဲ အရာရှိချုပ်တွေကိုပါ ထောင်သွင်း အကျဉ်းချပစ်ခဲ့သည်အထိ ဖြစ်ပွားခဲ့တာ မဟုတ်ပါလား။

“ဘိုးဘိုး”

တော်ဝင်မြေးတော်သည် အသံကို ပို၍ မြှင့်လိုက်တော့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး”

ဧကရာဇ်မင်းကြီးသည် အနိုင်နိုင်ပင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့လေသည်။

“ဟမ် … ဘာဖြစ်လို့လဲ”

တော်ဝင်မြေးတော်သည် စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်လွန်းလှသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလာခဲ့ရပြီး ပိုမို ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ရှုရန်မြောင်က စာမေးပွဲမှာ မတရားသဖြင့် ခိုးချခဲ့တာပါ”

ရှုရန်မြောင်၏ ရင်တွင်းရေရွတ်သံမှာ ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ တန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထျန်းထုံ ၁၂ နှစ်မြောက်က တော်ဝင် မှတ်တမ်းများကို အသည်းအသန် တူးဆွနေဆဲ ဖြစ်၏။

အတွင်းသတင်းများကို တိတ်တဆိတ် သဘောကျ နားစွင့်နေခဲ့ကြသော အမတ်အချို့မှာမူ မသိမသာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော ဇာတ်ကွက်ကြီးတစ်ခု အဖြတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ရင်ထဲ၌ ထူးဆန်းစွာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရရှာသည်။

ဧကရာဇ်မင်းကြီးသည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်အပန်းပြေစေရန်အတွက် မိန်းမစိုး အရာရှိချုပ်ကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ယူဆောင်လာဖို့ မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

“ကောင်းချီရှန်း၊ မင်း သူတစ်ပါးကို မတရားစွပ်စွဲချင်တယ်ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ယုံကြည်လောက်စရာ ဖြစ်အောင် လုပ်စမ်း၊ ရှုရန်မြောင်လိုလူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့များ…”

သူသည် စကားကို ခဏဖြတ်ကာ လက်ဖက်ရည်ကို အသာအယာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

“…စာမေးပွဲမှာ ခိုးချနိုင်မှာလဲ”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

[အာ … ပေါ်သွားပြီလား]

“ဖူးးး”

ဧကရာဇ်မသည် လက်ဖက်ရည်များကို တစ်ခါတည်း ဝူးခနဲ မှုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်မိပြီးနောက် မရပ်မနား တဟွတ်ဟွတ် ချောင်းဆိုးနေခဲ့ရာ မိန်းမစိုး အရာရှိချုပ်မှာ လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည်ဖြင့် ဘေးနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ရသည်။ ဧကရာဇ်၏ အတွေးထဲ၌ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

*နေပါဦး… မင်းက တကယ်ကြီး စာမေးပွဲမှာ ခိုးချခဲ့တာလား၊ ရှုရန်မြောင်… မင်းလိုလူက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ*

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တော်ဝင်မြေးတော်သည် အောင်နိုင်သူတစ်ဦးအလား သူ၏ ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီထဲကနေ စာလိပ် တစ်ခုကို အားရပါးရ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ လျှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ သက်သေက ဒီမှာပါ”

အသက်ငယ်ရွယ်သော မိန်းမစိုးတစ်ဦးက အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီးနောက် စာလိပ်ကို သေသေချာချာ လှမ်းယူကာ ဧကရာဇ်ထံသို့ ကမန်းကတန်း ဆက်သလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်သည် ထိုစာလိပ်ကို စိုက်ကြည့် နေမိရင်းက စာလုံးများ ဝါးတားတား ဖြစ်သွားစေရန်အတွက် လက်ဖက်ရည်များကို အပေါ်သို့ မတော်တဆ မှောက်ချပစ်လိုက်ရမလားဟုပင် စဉ်းစားနေမိတော့သည်။

ထိုအတောအတွင်း အမတ်ကြီးများမှာမူ အဓိပ္ပာယ်ပါလှသော ထူးဆန်းသည့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်နေကြ၏။ သီအိုရီအရ ပြောရလျှင် စာမေးပွဲခိုးချမှုသည် သေဒဏ်ပေးရလောက်အောင်အထိ ကြီးလေးလှသော ရာဇဝတ်မှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း… ‘သို့သော်လည်း’ ဆိုသည့် စကားလုံးကသာ ယခုအခြေအနေ၏ သော့ချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ရှောင်ပိုင်ကျီ၏ အဖိုးတန်လှသော အရေးပါမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ဤမျှလောက်သော စာမေးပွဲ ခိုးချမှုလေးက ဘာမှပြောပလောက်သည့် ကိစ္စမဟုတ်တော့ချေ။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဤပြဿနာကို သိသိသာသာကြီး ဗြောင်ကျကျ မျက်ကွယ်ပြုထား၍တော့ မဖြစ်ချေ။ အကြောင်းမူကား ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက တိုင်းပြည်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ယုံကြည်ရမှုကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေ နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမတ်ကြီးများသည် ရှုရန်မြောင်ကို အပြစ်မှ မည်သို့အလွယ်တကူ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးရမလဲဆိုသည့် နည်းလမ်းများကို နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ် စတင်ဦးနှောက်ခြောက် စဉ်းစားနေကြတော့သည်။

တော်ဝင်မြေးတော်ကမူ ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးကြံစည်မှုများကို လုံးဝမရိပ်မိဘဲ ဆက်လက်လျှောက်တင်လိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး ဒီစာလိပ်ကို ယခင် လက်ဝဲဘက် စစ်ဆေးရေး အရာရှိချုပ်ဟောင်းရဲ့ နေအိမ် အပြင်ဘက်မှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်၊ သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ၎င်းစာလိပ်ကို နန်းတွင်း အရာရှိ ခန့်အပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာနက ရှုရန်မြောင် ကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း သိရှိရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအထဲက လက်ရေးလှက သူ နေ့တိုင်း ရေးသားနေကျ နန်းတွင်းစာရွက်စာတမ်းတွေထဲက လက်ရေးနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေပါတယ် ဘုရား”

သူ စကားကို အဆုံးထိပင် မပြောရသေးမီမှာတင် ဝန်ကြီးတစ်ဦးက ကြားကနေ မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ရောက် ထောက်ပြ လိုက်တော့သည်။

“တော်ဝင်မြေးတော်၊ အဲဒီဆင်ခြေကတော့ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေပါတယ်၊ နန်းတွင်းအရာရှိတွေဆိုတာ များသောအားဖြင့် မိမိတို့ရဲ့ စာရေးသားမှုကိစ္စတွေကို မကြာခဏဆိုသလို လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုပဲ ကိုယ်စား လွှဲအပ်ပြီး ရေးခိုင်းလေ့ ရှိကြတာပါပဲ၊ ဒါက တကယ့်ကို အဆန်းမဟုတ်တဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပါ”

ဤအချက်က အမှန်တရားပင် ဖြစ်၏။ ဧကရာဇ်များပင်လျှင် ဟန်လင်းပညာရှိများကို တော်ဝင်အမိန့်တော်များအား ကိုယ်စား ရေးဆွဲခိုင်းလေ့ရှိကြပြီး နန်းတွင်းအရာရှိကြီးများသည်လည်း မိမိတို့၏ စာရွက်စာတမ်းများကို စာရေးများ ကိုသာ ရေးခိုင်းလေ့ရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ နန်းတွင်းလောက၏ မရေးသားထားသော ရိုးရာကျင့်ထုံး ဥပဒေ တစ်ခုပင်။

တော်ဝင်မြေးတော်ကမူ စိတ်ချလက်ချဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ချေပလိုက်တော့သည်။

“ဒီမင်းသား အဲ့ဒီအချက်ကို သိပါတယ်”

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မေးကို ပင့်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သူ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုစဉ်တုန်းက ရေးသားခဲ့တဲ့ စာမေးပွဲအဖြေလွှာပေါ်က လက်ရေးက သူ နေ့တိုင်း ရေးသားနေကျ ကိုယ်ပိုင်လက်ရေးစတိုင်နဲ့ လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားနေမယ်ဆိုရင်ကော ဘာပြောဦးမလဲ”

သူက အလေးအနက်ပြု၍ ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒေသန္တရအဆင့်၊ ပြည်နယ်အဆင့်ကနေ မြို့တော်အဆင့် တော်ဝင်စာမေးပွဲကြီးအထိ သူ့ရဲ့ လက်ရေးက တစ်သမတ်တည်း တူညီနေခဲ့တာ၊ ဘာဖြစ်လို့ စာမေးပွဲတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါကျမှ ရုတ်တရက်ကြီး လက်ရေးက ပြောင်းလဲသွားရတာလဲ”

ပုံမှန်အားဖြင့် မြို့တော်အဆင့် စာမေးပွဲပြီးနောက် နောက်ဆုံးအဆင့်များမှာ နန်းတွင်းစာမေးပွဲနှင့် တော်ဝင် ပညာရှိများ ရွေးချယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသတ်မှတ်ထားသော နှစ်တွင်မူ တော်ဝင်အမိန့်တော်ကြောင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားနေခဲ့သည်။ မြို့တော်အဆင့် စာမေးပွဲတွင် ကျရှုံးခဲ့သူများပင်လျှင် တော်ဝင် အကယ်ဒမီကျောင်းသို့ တက်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။ အသက် တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်သာ ရှိသေးသော ရှုရန်မြောင် (သို့မဟုတ် သူ၏ ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်) သည် ပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့သဖြင့် မြို့တော်အဆင့် စာမေးပွဲတွင် ကျရှုံးခဲ့ရခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။ သူသည် နန်းတွင်းစာမေးပွဲ သို့မဟုတ် နောက်ထပ် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှုများကို ဖြေဆိုရန်မလိုဘဲ ထိုခေတ်ရေစီးကြောင်းကို စီးမျောကာ ဟန်လင်း အကယ်ဒမီ ကျောင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် “သူ့ရဲ့လက်ရေးဟာ နန်းတွင်းစာမေးပွဲတုန်းက လက်ရေးနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိပါတယ်” ဟူသော ဆင်ခြေကို ဤစာမေးပွဲခိုးချမှု စွပ်စွဲချက်အား ချေပရန်အတွက် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ချေ။

အခြားသော ဝန်ကြီးတစ်ဦးက ကြားကနေ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“စာမေးပွဲဖြေဆိုသူတွေက စာစစ်မှူးတွေကို အထင်ကြီး လေးစားစေဖို့အတွက် စာမေးပွဲဖြေဆိုနေစဉ်အတွင်းမှာ မိမိတို့ရဲ့ လက်ရေးစတိုင်ကို ပြောင်းလဲပြီး ရေးသားလေ့ရှိကြတာ ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဒါ သံသယဖြစ်စရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး”

ထို့နောက်တွင်မူ နောက်ထပ် ဝန်ကြီးတစ်ဦးကပါ ဝင်ရောက်၍ ရောယောင်ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။

“တကယ်လို့ ရှုရန်မြောင်က ဘယ်လက်နဲ့ပါ စာရေးနိုင်တဲ့လူ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

တော်ဝင်မြေးတော်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကန့်ကွက်မှုမျိုး ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်တွက်ဆထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား မည်သူမျှ မိမိကိုယ်ကိုယ် စာမေးပွဲခိုးချခဲ့ပါသည်ဟု အလွယ်တကူ ဝန်ခံကြမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။ သူ့လက်ထဲတွင် ငြင်းပယ်၍ မရနိုင်သော သေချာခိုင်မာလှသည့် သက်သေ အထောက်အထား မရှိချေ၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှုရန်မြောင်ကို ဘဝပျက်အောင် လုပ်ရန်အတွက် ဧကရာဇ်၏ စရိုက်အမူအရာနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေပြ သက်သေများကိုသာ မှီခိုအားထားနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုခေတ်စကားဖြင့် ပြောရလျှင် ဗွီဒီယိုမှတ်တမ်း၊ ဒီအန်အေ သို့မဟုတ် လက်ဗွေရာ သက်သေများ မရှိဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေပြ သက်သေ အထောက်အထားများကိုသာ အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ပြီး လူတစ်ယောက်ကို အပြစ်ပေးရန် ကြံစည်နေခြင်းနှင့် တူပေသည်။

တော်ဝင်မြေးတော်၏ အစီအစဉ်မှာ အစပိုင်းတွင် ရှုရန်မြောင်သည် နန်းတွင်းမိဖုရားဆောင်ဝင်းအတွင်း ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု မသိမသာ စောင်းမြောင်းပြောဆိုခြင်းဖြင့် ဧကရာဇ်ထံမှ စိတ်ပျက် ရွံရှာမှုကို အရင်ဆုံး ရယူရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်မှ ရှုရန်မြောင်အပေါ် ဧကရာဇ်၏ မကောင်းမြင်စိတ် ပိုမို ခိုင်မာသွားစေရန်အတွက် စာမေးပွဲခိုးချမှု ပြဿနာကို ထပ်မံထုတ်ဖော်ရန် တွက်ချက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသို့ဆိုလျှင် သက်သေအထောက်အထား အားနည်းနေဦးတော့ ဤမကောင်းမြင်စိတ်ကြောင့်ပင် ရှုရန်မြောင်အနေဖြင့် အနာအဆာ မရှိဘဲ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝန်ကြီးများဘက်မှ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လှသော ကန့်ကွက်ခုခံမှုမျိုး ရှိလာလိမ့်မည်ဟု တော်ဝင်မြေးတော် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ရှုရန်မြောင်ဆိုသည်မှာ အောက်ခြေအဆင့် နဝမတန်းစား အရာရှိလေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် နန်းတွင်း အရာရှိကြီးများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်၍ သူ့ဘက်ကနေ အသည်းအသန် လိုက်လံ ကာကွယ်ပေးနေကြရသနည်း။

ကာယကံရှင်ဖြစ်သူ ရှုရန်မြောင်ကိုယ်တိုင်ကပင် ဘာတစ်ခွန်းမျှ ပြန်လည်မဖြေရှင်းရသေးချေ။

[အာ… ဒါကတော့ဖြင့်…]

ရှုရန်မြောင်လည်း ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်စပြုလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရတော့သတည်း။

သူသည် စနစ်နှင့် သဘောတူညီချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုစနစ်၏ ပြောကြားချက်အရ ၎င်းတို့သည် အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေးခြင်းမျိုး လုံးဝ မလုပ်ဆောင်ဘဲ တရားဝင် လည်ပတ်နေသော ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။

ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် အစပိုင်းတွင် ပညာတော်သင်ဘွဲ့အတွက် အကြံပြုထောက်ခံခြင်း ခံခဲ့ရပြီးနောက် ပြည်နယ်အဆင့် စာမေးပွဲတွင် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အပြောင်းအလဲများ၏ အကျိုးကျေးဇူးကြောင့် တော်ဝင်အကယ်ဒမီကျောင်းသို့ တက်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းခဲ့ပြီး တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ အရာရှိခန့်အပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနတွင် အောက်ခြေအဆင့် အရာရှိငယ် နေရာလွတ် တစ်ခုကို အမိအရ ရရှိသွားခဲ့သည်။

စာမေးပွဲ ကျရှုံးသူအများစုမှာ များသောအားဖြင့် လက်ထောက်အရာရှိ၊ ခရိုင်ဝန် သို့မဟုတ် ကျောင်းဆရာ အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သွားတတ်ကြရာ တော်ဝင်မြို့တော်တွင် ဆက်လက် အခြေချခွင့်ရခြင်းက ၎င်းတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဤဖြစ်ရပ်အားလုံးသည် ခြောက်လအတွင်းမှာတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်ထက် တစ်ကြိမ် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလောက်အောင် ကံထူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကြောင့်ပင် ယခုခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်အစစ်မှာ ရရှိလာသော ကံကောင်းမှုများအတွက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာလုံးဆို့ပြီး တကယ်ကြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အလွန်အမင်း မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ခြင်းကြောင့် စနစ်ကို ဆွဲဆောင် မိသွားခဲ့ပြီး သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါက တော်ဝင်စာမေးပွဲတွေ အောင်မြင်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ရတာ၊ နောက်ဆုံး ဗဟို အစိုးရအဖွဲ့မှာ ရာထူးရပြီးခါမှ သေသွားရတယ်ဟုတ်လား၊ မတရားလိုက်တာ”

သူ့ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့သော်လည်း ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် ရှုရန်မြောင်အား အနည်းဆုံးတော့ ဤရာထူးနေရာလေးကို ခဏလောက် ထိန်းသိမ်းပေးထားပါရန် တောင်းပန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ သေဆုံးရခြင်းမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

[ဒါကို ငါက ဘယ်လိုမျိုး ရှင်းပြရမလဲ၊ ဟိုးအရင်တုန်းက ငါက စိတ်လွင့်မျောပြီး သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေခဲ့တာမို့လို့ ဘာကိုမှ သေသေချာချာ မသိဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့မိတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ ရုတ်တရက် စိတ်အလင်းပွင့်သွားခဲ့ပြီး စိတ်ကြည်လင်လာတာကြောင့် ငါ့ရဲ့ လက်ရေးစတိုင်၊ အမူအကျင့်တွေနဲ့ ပြောဆိုပုံတွေပါ အကုန် ပြောင်းလဲ သွားတာပါလို့ ပြောရမလား၊ ဒီလောက်အထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ လုပ်ဇာတ်ကို ဘယ်သူကများ တကယ်ကြီး ယုံကြည်ပါ့မလဲ]

မဟာရှနိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးအမတ်ကြီးများ — “…”

*ငါတို့ ယုံတယ်၊ အဲဒီအတိုင်းသာ ပြောချလိုက်ပါတော့၊ ငါတို့ကို ယုံကြည်ခွင့်လေး ပေးပါဦး၊ ငါတို့အားလုံး ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ဖို့အတွက် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားကြပြီးသားပါ*