အခန်း ၂၉၆

အခန်း (၂၉၆)

စုရုံးကြ... ကြယ်တာရာပင်လယ်ဆီသို့...

အမှန်တရားကြောင့် ရရှိလာသော တုန်လှုပ်မှုသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖန်းဟန်၏ နှလုံးသား ထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မွှေနှောက်နေခဲ့ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့လေ၏။

သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို မခံစားရဘဲ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော တာဝန်သိစိတ်တစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားနက်ရှိုင်း ရာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

*ကမ္ဘာကြီးကို ယှဉ်ပြိုင်လုယူဖို့လား... ဘုရင် ဒါမှမဟုတ် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့လား...*

ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ရှင်သန်မှုကို ကာကွယ်ရမည့်အရေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တစ်ချိန်က သူ၏ သွေးများကို ဆူပွက် စေခဲ့သော ဤရည်မှန်းချက်များသည် ချက်ချင်းပင် အရေးမပါတော့ဘဲ ထည့်သွင်းပြောဆိုရန်ပင် မတန်တော့ ချေ။

ပိုင်ကျီရို၏ ညင်သာမှု၊ ပိုင်ရွှီကျန်း၏ ဆွဲဆောင်မှု၊ လျူရူမေ၏ စာနာတတ်မှု၊ နန်ကုန်းယွင်ရှူး၏ မှီခိုမှု၊ ရှောင်ရူရွှီ ၏ ယုံကြည်မှု၊ ဇီယင်း၏ သစ္စာရှိမှု၊ စုမေနျန်၏ ဉာဏ်ပညာ၊ လင်းရွှမ်းရွှယ်၏ ပြတ်သားမှု... နှင့် ခေတ်သစ် ကမ္ဘာရှိ အသက်အရွယ်ရလာပြီဖြစ်သော သူ၏ မိဘများ၊ သူ တန်ဖိုးထားပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်မြတ်နိုးရသည့် အရာအားလုံးပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းသည်ပင် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး စာကြည့်ဆောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေ၏။

သူသည် သူ၏ အမျိုးသမီးများအပြင် နျူအာ၊ မာပေါ်ကော့၊ ရွာသူကြီး ကျောက်ထျဲ့ရှန်းနှင့် သူ၏နောက်သို့ ပထမဆုံး လိုက်ပါခဲ့ကြသော ယုံကြည်ရသည့် အခြားစစ်သူကြီးများ၊ ထို့အပြင် အသစ်ပူးပေါင်းလာကြသော လော့ကျင်း၏ တပ်စွဲစစ်သူကြီးနှင့် အခြားသူများ စသည့် အဓိကအဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး စံအိမ်တော်၏ အကြီးဆုံးသော အစည်းအဝေးခန်းမကြီးထဲသို့ ခေါ်ယူစုရုံးလိုက်လေသည်။

ရင်းနှီးပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေကြသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း ဖန်းဟန်သည် ကမ္ဘာကြီး၏ အမှန်တရား အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြောပြ၍ မရနိုင်ကြောင်းကို သိရှိထားပေသည်၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိဘဲ မလိုအပ်သော ထိတ်လန့်မှုများကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်လေ၏။

သူတို့ နားလည်နိုင်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်နိုင်မည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် သူ့အတွက် လိုအပ်နေခဲ့ပေသည်။

"အားလုံးပဲ..."

ဖန်းဟန်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အားပါးတရရှိကာ အစည်းအဝေးခန်းမကြီးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်

"ငါတို့ မြက်ခင်းပြင်ကို ငြိမ်းချမ်းစေခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အစစ်အမှန် ခြိမ်းခြောက်မှုက အခုမှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာတာ ဖြစ်တယ်..."

လူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လေးနက်သွားကြပြီး အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေကြလေ၏။

ဖန်းဟန်သည် သိရှိထားသော ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပါဝင်သည့် ဧရာမမြေပုံကြီးတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များမှာ နက်ရှိုင်းပြီး လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့လေသည်။

"အော်ရိုဘိုရော့စ် သုံ့ပန်းတွေဆီက ရခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေနဲ့ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ အရဆို ရင် ငါတို့ သိထားတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးက အားလုံးမဟုတ်ဘူး... အဝေးကြီးမှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ငါတို့ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးချင်နေကြတဲ့ ပြင်ပကမ္ဘာက ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာ တစ်စု ရှိနေတယ်..."

"ပြင်ပကမ္ဘာက ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာတွေ ဟုတ်လား..."

ပိုင်ကျီရိုနှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြလေသည်၊ ဤစကားလုံးမှာ သူတို့၏ နားလည်နိုင် စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေခဲ့ပေသည်။

"ဟုတ်တယ်..."

ဖန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်မှန်ကာ တစ်ဝက်လှည့်စားထားသော ရှင်းပြမှုကို လုပ်လိုက်လေသည်

"အော်ရိုဘိုရော့စ် အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ ငါတို့ကမ္ဘာကို ဆင်းသက်လာကြတဲ့ ထိုကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ပါး စေနဲ့ ကျွန်တွေပဲ... သူတို့က စစ်ပွဲတွေကို လှုံ့ဆော်ပြီး ပရမ်းပတာဖြစ်မှုတွေကို ဖန်တီးနေကြတာ... သူတို့ရဲ့ အစစ် အမှန် ရည်ရွယ်ချက်က ငါတို့ကမ္ဘာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး သူတို့ရဲ့ သခင်တွေ ရောက်ရှိလာဖို့အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးဖို့ပဲ..."

သူသည် မြေပုံပေါ်ရှိ မဟာကျင်းမင်းဆက်၏ အနောက်ဘက် ကျယ်ပြောလှသော အနောက်ဘက်ဒေသ သဲကန္တာရကြီး၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေ၏။

"ဟူလောင်ဂိတ်က အန်းကော်မြို့စား၊ အနောက်ပိုင်းလျန်က မာထန်၊ မြက်ခင်းပြင်က ဟူယန်ကျိုး... သူတို့ အား လုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အော်ရိုဘိုရော့စ်ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတယ်... ပြီးတော့ ဒီနတ်ဆိုးအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဌာနချုပ်က အနောက်ဘက်ဒေသ သဲကန္တာရကြီးရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်..."

"သူတို့ ရှိနေခြင်းက ငါတို့အားလုံးရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ တွဲလွဲဆွဲထားတဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဓားတစ်လက်လိုပဲ... အကယ်၍ ဖယ်ရှားမပစ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ တည်ဆောက်ထားသမျှ၊ ငါတို့ တန်ဖိုးထားသမျှ အရာအားလုံးက အချိန်မရွေး ဖုန်မှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်..."

ဖန်းဟန်၏ စကားများမှာ အလွန်ထိရောက်မှုရှိပြီး ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို အရိုးတိုက်ခိုက်လောက်သော အအေးဒဏ်နှင့် ပြင်းထန်သည့် အကျပ်အတည်း ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရစေပေသည်။

သူတို့သည် 'အတိုင်းအတာ' သို့မဟုတ် 'ကမ္ဘာ့အတားအဆီး' ဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း 'ပြင်ပကမ္ဘာက ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာများ' နှင့် 'ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးခြင်း' ဆိုသည်ကိုမူ နားလည်နိုင်ကြပေသည်။

သူတို့သည် ဖန်းဟန်၏ စကားများကို မည်သို့မျှ သံသယမရှိကြချေ။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖန်းဟန်သည် အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူ၏ စကားများမှာ နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော် များပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

"ခင်ပွန်း... ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ..."

ပိုင်ကျီရိုသည် ရှေ့သို့ ပထမဆုံး ထွက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့် နှက်နေလျက်ရှိလေသည်။

"အရှင်... ဓားတောင်ကို ကျော်ရကျော်ရ၊ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်ရဖြတ်ရ နျူအာကတော့ အကြိမ်တစ်သောင်း သေရမယ်ဆိုရင်တောင် ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

နျူအာက သူ၏ ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး အမိန့်ပေးပါ အရှင်..."

စစ်သူကြီးအားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးတစ်ဖက်ထောက်၍ ထိုင်ချလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက်ရှိကြလေသည်။

လူအားလုံး၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ကြည့်ရင်း ဖန်းဟန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။ သူ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ပွဲဝင်နေရခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိရှိလိုက်ပေသည်။

သူသည် မြေပုံထံသို့ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းဖြင့် မြေပုံကို လက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်လေသည်။

"ငါ့အမိန့်ကို ဆင့်ဆိုလိုက်စမ်း..."

"ပထမအချက်... တစ်နိုင်ငံလုံး အထွေထွေ စစ်မက်ပြင်ဆင်ရေး အခြေအနေကို ဝင်ရောက်ရမယ်... လက်နက် တိုက်တွေ အားလုံး အမြင့်ဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ လည်ပတ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ လက်နက်သစ်တွေနဲ့ စက်ကိရိယာ တွေကို အမြန်ဆုံး ဖြန့်ကြက်ချထားရမယ်... 'မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသ' အမြောက် အရေအတွက်ကို သုံးဆ တိုးမြှင့်ရမယ်၊ ပြီးတော့ 'လိပ်နက်' တင့်ကားတွေအတွက် နောက်ထပ် ထုတ်လုပ်ရေးလမ်းကြောင်း နှစ်ခု ကို ဖွင့်လှစ်ရမယ်..."

"ဒုတိယအချက်... မဟာကျင်းရဲ့ ပထမဆုံးသော ခေတ်သစ် ရေတပ်မတော်ကို တည်ထောင်ရမယ်... အဆုံးမရှိတဲ့ ပင်လယ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းနိုင်တဲ့ သံမဏိသားရဲကြီးတွေကို ငါ အလိုရှိတယ်... ငါ ကိုယ်တိုင် ပုံကြမ်းတွေကို ပေး မယ်..."

"တတိယအချက်... တပ်မတော်ကို ဘက်စုံ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရမယ်... 'လိပ်နက်' တင့်ကားတပ်မတွေနဲ့ စက်တပ် ဆင်ထားသော ခြေလျင်တပ်မကြီးတွေကို အဓိကထားပြီး စူးစမ်းရှာဖွေရေး တိုက်ခိုက်မှု တပ်မကြီး ဆယ်ခုကို တည်ထောင်ရမယ်... မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ချီတက်နိုင်ပြီး ရန်သူအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်တဲ့ အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးတဲ့ တပ်မတော်တစ်ခုကို ငါ လိုအပ်တယ်..."

ဖန်းဟန်၏ နှုတ်မှ အမိန့်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ဤဧရာမ စစ်ယန္တရားကြီးကို ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ရဲရင့်ပြတ်သားမှုများဖြင့် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်စေခဲ့လေတော့သည်။

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို စုစည်းရန် တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ယဉ်ကျေးမှုများ ရှင်သန်ရေးအတွက် အလုံးစုံ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖန်းဟန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင်ရှိနေသော အမျိုးသမီးများဖြစ်သည့် ပိုင်ကျီရို၊ ပိုင်ရွှီကျန်း၊ လျူရူမေ၊ နန်ကုန်းယွင်ရှူး၊ ရှောင်ရူရွှီ၊ ဇီယင်း၊ စုမေနျန်၊ လင်းရွှမ်းရွှယ်တို့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာများတွင် ပြတ်သားမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။

သူတို့သည် သူ၏ ခိုကိုးရာဖြစ်ပြီး သူ၏ အကြံ့ခိုင်ဆုံးသော ကျောထောက်နောက်ခံများပင် ဖြစ်လေ၏။

ဖန်းဟန်သည် လက်လှမ်းကာ သူတို့၏ ပါးပြင်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အဆုံးမဲ့ ညင်သာမှုနှင့် ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပေသည်။

သူသည် ဧရာမ ကမ္ဘာ့မြေပုံကြီးထံသို့ ပြန်လှည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များမှာ လျှပ်စီးများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး မသိမမြင်နိုင်သော အန္တရာယ်များကို ကိုယ်စားပြုနေသည့် သဲကန္တာရရှိရာ မြေပုံ၏ အနောက်ဘက် အစွန်ဆုံးသို့ တိုက်ရိုက် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။

သူသည် နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

"ငါတို့ရဲ့ စစ်ပွဲက အခုမှ စတင်တာပဲ..."