ခရိုင်တစ်ခုမှ သားဆုပေး နတ်သမီး ပေါ်လာခဲ့တယ်၊ အဲ့လူက (၂)

“ယဉ်ကျေးမှုဌာန ဝန်ကြီးချုပ်လဲ မြို့တော်မှာ နေခဲ့စေ၊ နှစ်သစ်ကူး ရာသီအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ တော်ဝင်နန်းတွင်း ထုံးတမ်းစဉ်လာ အခမ်းအနားကိစ္စရပ်တွေ အားလုံးကို အောင်မြင်အောင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးသွားတဲ့ အခါကျမှပဲ ငါတို့ရှိရာဆီကို မြင်းအမြန်နှင်လျက် လိုက်လံပူးပေါင်းစေ”

ဧကရာဇ်သည် နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း၌ ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားများ မည်မျှအထိ လွန်ကဲများပြားလှသည်ကို သိရှိနားလည်သောကြောင့် ဤသို့ ပြတ်သားစွာ အမိန့်တော်ချမှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ကျန်တဲ့လူတွေအတွက်ကတော့ နန်းတွင်းအရာရှိခန့်အပ်ရေး ဝန်ကြီး၊ အခွန် ဘဏ္ဍာရေး ဝန်ကြီး၊ တရားရေးရာ ဝန်ကြီးနဲ့ စစ်မက်ရေးရာ ဝန်ကြီးကတော့ ငါကိုယ်တော်မြတ်နဲ့အတူ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး လိုက်ပါစေ”

မင်္ဂလာရှိလှသော နှစ်သစ်ကူးနေ့ရက်ကြီးတွင် မြို့တော်၏ လမ်းမတန်း အသီးသီး၌ ဆူညံထစ်ချုန်းလှသော ဗြောက်အိုး ဖောက်သံကြီးများမှာ ပဲ့တင်ထပ်လို့ နေသည်။ တစ်မြို့လုံးအနှံ့ အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော အောင်ပွဲခံ ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ ပြည်သူလူထု အပေါင်းကလည်း အချင်းချင်း ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာဖြင့် “နှစ်သစ်ကူးမှာ မင်္ဂလာအပေါင်းနဲ့ ပြည့်စုံပါစေ” ဟု သောင်းသောင်းဖျဖျ နှုတ်ခွန်းဆက်သနေခဲ့ကြပေသည်။

နန်းတွင်းညီလာခံကြီးအတွင်း၌မူ ဧကရာဇ်နှင့်အတူ တော်ဝင်လှည့်လည်ရေးခရီးစဉ်သို့ လိုက်ပါခွင့်ရရှိရန် ရွေးချယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသော အမတ်ကြီးများမှာမူ အောင်နိုင်သူအသွင်ဖြင့် ဝင့်ကြွားလှသော အပြုံးကြီးများကို မျက်နှာပေါ်၌ ဇွတ်မှိတ်၍ အသေတပ်ထားခဲ့ကြရာ ၎င်းအပြုံးများမှာ အလွန်အမင်း တောင့်တင်းလွန်းလှသဖြင့် ပါးပြင် ကြွက်သားများပင် ကြွက်တက်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ပုံစံမှာ နန်းဆောင်အလယ်တွင် မိမိတို့ ကိုယ်ပိုင် အောင်ပွဲခံဗြောက်အိုးများကိုပါ တဗြောက်ဗြောက် ဖောက်ပြီး ဗြောင်ကျကျ အောင်ပွဲခံချင်စိတ် ပေါက်နေသည့်အလား အမူအရာများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဝန်ကြီးချုပ်သော်သည် ငြင်းမရတော့ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မိမိအား အစအဆုံး ကုန်းချောပြီး မြို့တော်၌ အလုပ်ပိကျန်ရစ်ခဲ့အောင် အားတက်သရော ဇွတ်အဆိုပြုသွားခဲ့သည့် တူတော်မောင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကြီးသာ ရှိမနေခဲ့ဘူးဆိုလျှင် သူသည် မိမိအစား အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားအား နေပြည်တော်၌ ကျန်ရစ်ကာ တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲဖို့အတွက် ဧကရာဇ်ထံသို့ သေသေချာချာ အကြံပြု တင်ပြမိခဲ့မှာ အမှန်ပဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချောက်ချခြင်း ခံလိုက်ရသော ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးသည်လည်း မိမိအား လူအများအရှေ့၌ အရှက်ခွဲသွားခဲ့သည့် စစ်မက်ရေးရာ ဝန်ကြီးအပေါ် နောင်တစ်ချိန်တွင် သေချာပေါက် တိတ်တဆိတ် ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ရင်ထဲ၌ စာရင်းအနီကြီး မှတ်သားထားလိုက်တော့သည်။

*ငါ့ဌာနရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်လာတဲ့အခါကျရင် မင်း ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့*

သူ ခါးသီးစွာ တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ယဉ်ကျေးမှုဌာန ဝန်ကြီးသည် နက်နဲဆန်းပြားလှသော အပြုံးတစ်ချက်ကို ဆင်မြန်းထားခဲ့လေသည်။ အကြောင်းမူကား ဧကရာဇ်သည် သူ့အတွက် အလွန်အမင်း အဖိုးတန်လှသော ဥပဒေ ဟာကွက်တစ်ခုကို ကြိုတင် ချန်ထားပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ မိမိဌာန၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာ အဝဝကိုသာ အမြန်ဆုံး အပြီးသတ် နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည်လည်း နေပြည်တော်ကနေ ချက်ချင်း ထွက်ခွာခွင့် ရရှိမည် မဟုတ်ပါလား။ သူ၏ ပြတ်သားလှသော သန္နိဋ္ဌာန်ကြီးမှာ လုံးဝဥဿုံ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ မင်္ဂလာရှိလှသော နှစ်သစ်ကူး ဒုတိယ မြောက်နေ့ကစပြီး ယဉ်ကျေးမှု ဝန်ကြီးဌာနတစ်ခုလုံး တစ်ယောက်မကျန် သေလုမတတ် အချိန်ပို အတင်းအကျပ် ဆင်းခိုင်းတော့မည် ဖြစ်ပေသတည်း။

ဧကရာဇ်၏ တော်ဝင်ခရီးစဉ်ကြီးမှာ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် နိုင်ငံတော်၏ သြဇာအာဏာ၊ ခမ်းနားထည်ဝါမှုများနှင့် စစ်သည်တော် ဗိုလ်ပါအလုံးအရင်းတို့ဖြင့် ခြံရံလျက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော စစ်ရေးပြအခမ်းအနားကြီးအသွင် ဆောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ပုံစံဆန်းတစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းသွား ခဲ့ရလေတော့သည်။

“ငါတို့အားလုံး သာမန် အရပ်သား ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ပြီးတော့ပဲ သွားကြမယ်”

ဧကရာဇ်သည် မိမိ၏ ဆန္ဒအတိုင်း ဇွတ်မှိတ်၍ အတင်းအကျပ် မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

“အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် ငါတို့မရောက်ခင် မိုင်တစ်ရာလောက်အကွာက လူတွေကတည်းက ငါကိုယ်တော်မြတ် လာနေပြီ ဆိုတာကို ကြိုတင်ပြီးတော့ သိရှိသွားကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီလိုမျိုးကြီး ကြိုသိနေကြမှတော့ ငါတို့ဘက်က အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက် စီးနင်း စစ်ဆေးရမယ့် အကွက်က ဘယ်လိုလုပ် ရှိတော့မှာလဲ”

ငြင်းဆန်ခွင့်မရှိသဖြင့် ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံး၏ လုံခြုံရေးကို အဓိကတာဝန်ယူထားရသော စစ်သူကြီးသည်လည်း အရေးပေါ် ရုပ်ဖျက်ထားသည့် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခုကို ပါးနပ်စွာ ဖန်တီးလိုက်ရတော့သည်။ သာမန် အရပ်သား ပြည်သူလူထု၏ မျက်စိဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက ၎င်းခရီးစဉ်ကြီးမှာ အဖိုးတန်ရတနာများနှင့် ကုန်စည် မြောက်မြားစွာကို သယ်ဆောင်လာကြသည့် သာမန်ကုန်သည်ကြီးများ၏ စီတန်း လှည့်လည်မှုကြီး တစ်ခုအလား ထင်မှတ်မှားစရာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းကုန်လှည်းကြီးများ၏ နောက်ကွယ်၌ လက်နက်ပုန်းများ အပြည့်အသိပ် ထည့်သွင်းသိုလှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြံအရံ ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးတွင်လည်း ငါးလှမ်းလျှင် ကင်းစောင့်တစ်ယောက်၊ ဆယ်လှမ်းလျှင် ကြီးကြပ်ရေး တစ်ယောက်စီဖြင့် အလွန်အမင်း တင်းကြပ် လှသော လုံခြုံရေးအရံအတားများကို တိတ်တဆိတ် ချထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကုန်သည်များ အားလုံးသည် အမိန့်တော်တစ်ချက် ရရှိလိုက်သည် နှင့်တပြိုင်နက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပြိုင်ဘက်ကို အသက်ပျောက် စေနိုင်သည့် ထိပ်တန်းလူသတ်တပ်ဖွဲ့ကြီးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်ကြပေသည်။

ယာဉ်တန်းကြီးသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံး တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်ရွေ့လျားလာခဲ့ကြပြီး လောင်မြစ်ကို ဖြတ်သန်း ကျော်လွန်ခဲ့ကြပြီးနောက် ညနေခင်းအချိန်သို့ ရောက်ရှိခါနီးတွင်မူ ယန်ရှီခရိုင်ဆီသို့ အရောက်လှမ်း နိုင်ရန်အတွက် တော်ဝင် ကူးတို့သင်္ဘောကြီးများပေါ်သို့ အဆင့်ဆင့် တက်ရောက်ခဲ့ကြတော့သည်။ သင်္ဘောများ ဆိပ်ကမ်း၌ ဆိုက်ကပ်၍ ကုန်းပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်ပြီးကြသည့် အခါတွင်မူ အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ပင် ယနေ့ညတာအတွက် အေးအေးလူလူ ခေတ္တအနားယူကာ အိပ်စက်အပန်းဖြေကြလေသည်။

ဧကရာဇ်သည် ကုန်လှည်းကြီး၏ အထက်တွင် ထိုင်နေရင်း ရှဲ့လော့ရွှေအား မိမိ၏ အနားသို့ တိုးလာရန် ခေါ်ယူလိုက်တော့သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လကတည်းက မင်း ဒီမြစ်ပေါ်မှာ နေထိုင် စားသောက်ခဲ့တယ်လို့ ငါကိုယ်တော် သိရတယ်၊ တခါတလေ သင်္ဘောတွေကိုတောင် ကိုယ်တိုင် ရွက်လွှင့်သေးတယ်ဆို”

ရှဲ့လော့ရွှေသည် ဧကရာဇ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒူးထောက်လျက် ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ တကယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုးမအနေနဲ့ ပင်လယ်ရပ်ခြားဆီကနေ တိုင်းပြည်အတွက် အဖိုးတန်လှတဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံအသစ်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးမကို မြင့်မြတ်လှတဲ့ တော်ဝင်ဘွဲ့ထူး အဆင့်အတန်းတစ်ခု ပေးသနားတော်မူမယ်လို့ တစ်ချိန်က အရှင်မင်းကြီးကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားခဲ့ဖူးပါတယ်၊ အဲ့ဒီကတိက ယခုအချိန်အထိ တရားဝင်ဆဲပဲလား ဘုရား”

ဧကရာဇ်သည် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်မိသော်လည်း အမှောင်ထုထဲတွင် သူမအနေဖြင့် မိမိ၏ လက်ဟန်ခြေဟန်ကို သေသေချာချာ မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်မှန်း ရိပ်မိသွားခဲ့သဖြင့် လေသံကို ပြတ်သားစွာဖြင့် ပြန်လည်ရှင်းလင်း မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံရဲ့သားတော် နှုတ်ထွက်စကားက ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိတဲ့ ထာဝရ တရားဥပဒေပဲ”

သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာမူ ရည်မှန်းချက် ပြတ်သားမှုများနှင့်အတူ ရဲရဲတောက် တောက်ပလို့ လာခဲ့ရတော့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးမ ရှဲ့လော့ရွှေ အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ ဘုရား”

နန်းတွင်းအစိုးရအဖွဲ့သည်လည်း ဤခရီးစဉ်အတွက် အဖိုးတန်ရတနာ သင်္ဘောအုပ်စုကြီးတစ်ခုနှင့် အလွန်အမင်း ကျွမ်းကျင်လှသော ရေကြောင်းပြဆရာများကို ကြိုတင်၍ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပေးထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။ ရှဲ့လော့ရွှေ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ဝတ္တရားမှာမူ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း အသက်အန္တရာယ် အလွန်များပြားလှသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အန္တရာယ် ကြီးမားလှသော ပင်လယ်ရေကြောင်း ခရီးစဉ်ကြီးထဲတွင် မသေ မပျောက်ဘဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်အောင် ကြိုးပမ်းရမည် ဖြစ်ပြီး ဝေးလံလှသော ပင်လယ်ရပ်ခြား နယ်မြေများဆီသို့ အရောက်လှမ်းကာ တိုင်းပြည်၏ စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍကို ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေမည့် အာလူး၊ ပြောင်းဖူး သို့မဟုတ် ကန်စွန်းဥကဲ့သို့သော အသက်ကယ် သီးနှံအသစ်များကို မရရအောင် သယ်ဆောင်ပြီး နန်းတော်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဧကရာဇ်သည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း သူမ၏ လက်ထဲသို့ အထူးတလည် သွန်းလုပ်ထားခဲ့သော အရာရှိ တံဆိပ်တုံးကို လွှဲပြောင်း ပေးအပ်လိုက်တော့သည်။

“မင်း ဒီမြစ်ကြီးအတိုင်း အောက်ဘက်သို့ စုန်ဆင်းသွားရလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီကနေတဆင့် ခိုင်ဖုန်း၊ ရှုကျိုးနဲ့ ကျီနန် နယ်မြေတွေကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးတဲ့အခါ ပေါ်ဟိုင် ပင်လယ်အော်ဆီကို ရောက်လိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီမှာ မင်းရဲ့ အမိန့် မှန်သမျှကို နာခံဖို့အတွက် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြတဲ့ သင်္ဘော အစင်းပေါင်း သုံးရာ ရှိတယ်”

သူမသည်တံဆိပ်တုံးကို လှမ်း၍ လက်ခံလိုက်စဉ်တွင် လက်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တုန်ရီနေခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်မျိုးမအပေါ် ကြီးမားတဲ့ မျက်နှာသာတော် ပေးသနားတော်မူတဲ့အတွက် ဒီအစေခံက အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘုရား”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ နားထဲ၌ ဆန်းပြားလှသော ရေရွတ်သံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတော့သည်။

[ဝိုး၊ ဆိုတော့ ဒါက ယန်ရှီခရိုင်ပေါ့လေ]

ရှဲ့လော့ရွှေ၏ မျက်နှာထားမှာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာမူ ရရှိသွားသော အထိတ်တလန့် တုန်လှုပ်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

*ဒီအသံက …*

ဧကရာဇ်သည် မည်သို့မျှ ထူးဆန်း အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြန်လည်မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

“ဒါ နတ်သားရဲ ပိုင်ကျီရဲ့ အသံပဲ၊ ပိုင်ကျီက ကိုယ်တော်တို့ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဝိညာဉ်ပဲ”

သူက ဆက်လက်၍ အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအား ထူးကဲကောင်းမွန်ပုံတွေနဲ့ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ အသက်ကယ် ကောက်ပဲသီးနှံအသစ်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ငါကိုယ်တော်မြတ်ဆီ ကြိုတင်ပြီးတော့ လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့တာလဲ ပိုင်ကျီပဲ၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါကိုယ်တော်က မင်းကို တော်ဝင်ဘွဲ့ထူး ပေးသနားမယ်လို့ ကတိပြုခဲ့တာပေါ့”

*ပိုင်ကျီ*

ထိုအမည်နာမသည် ရှဲ့လော့ရွှေ၏ ခေါင်းထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရပြီး သူမ၏ အတွေးကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို မျက်စိပိတ် လမ်းပျောက်စေမည့် နှင်းပွင့်များ အလုံးအရင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ဤမျှလောက်အထိ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါကြီးက မိမိ၏ ဘဝလမ်းကြောင်းကို တကယ်ကြီး နောက်ကွယ်ကနေ လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့တာ ဟုတ်ပါမည်လော။

ဧကရာဇ်သည် အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလှသော လေသံဖြင့် ဆက်လက်မိန့်ကြားနေခဲ့သည်။

“ပိုင်ကျီဆိုတာ မင်္ဂလာအပေါင်းနဲ့ ပြည့်စုံတဲ့ နတ်သားရဲကြီးဖြစ်ပြီး လောကမှာရှိတဲ့ အရာခပ်သိမ်းကို ထိုးထွင်း သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်”

[ဪ ဟုတ်သားပဲ၊ ဒီနေရာက ဧကရာဇ်ရဲ့ ပင်လယ်ပြင်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ရတနာလို့ ခေါ်တဲ့ဟာ ရှိတာမလား]

အဆိုပါ အသံဆန်းကြီးမှာ စကားဝိုင်းအလယ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လို့ လာခဲ့ပြန်သည်။

အချိန်သည် အေးခဲရပ်တန့်သွားသည်ဟု ထင်မှတ်သွားရသည်။

ဧကရာဇ်သည် ဆတ်ခနဲ ထရပ်ကာ ဒေါသူပုန် ထသွားလေသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်လို့ ငါကိုယ်တော်မြတ်အနေနဲ့ ပြင်ပမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကိုယ်ဝန် တည်စေခဲ့ဖူးတယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလူက အခုလောက်ဆို မောင်းမဆောင်ကို ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါ အဲဒီကောင်စုတ်ကလေး နောက်ကွယ်ကနေ ငါ့ကို မတရားသဖြင့် တမင်သက်သက် ဂုဏ်သိက္ခာညှိုးနွမ်းအောင် လုပ်ကြံဖန်တီးလိုက်တဲ့ ကောလာဟလအမှားကြီး ဖြစ်ရမယ်”

ရှဲ့လော့ရွှေသည် မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ် ခတ်လျက် ဆွံ့အလို့ နေခဲ့ရရှာသည်။

*ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးပဲ ပိုင်ကျီက အရာခပ်သိမ်းကို သိမြင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား*

[အာ… နေဦး]

ထိုအသံက ဆက်၍ စဉ်းစားနေ၏။

[ပင်လယ်ပြင်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ သွေးသားမျိုး မဟုတ်ဘူးပဲ၊ အဲ့ဒါက ဧကရာဇ်ရဲ့ ထူးဆန်း အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တော်ဝင်မေတ္တာအာနုဘော်ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရုတ်တရက် ကိုယ်ဝန်ပဋိသန္ဓေ တည်သွားစေခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆန်းမျိုး ဖြစ်ပုံရတယ်၊ အဲဒီလိုမျိုးကို ဘယ်လိုခေါ်တတ်ကြပါလိမ့်၊ ဩော်… မှတ်မိပြီ၊ သားဆုပန် နတ်သမီးပေါ့]

ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကြီး‌ ပေါ်လာသည်နှင့် အမတ်များအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ဗဟိုတပ်မတော်၏ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးသည် အရှက်အကြောက်မရှိစွာ ရှေ့သို့တိုးကာ လျှောက်တင် လိုက်တော့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး… ကျွန်တော်မျိုးမှာ မွေးစားသား တစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက် ရှိပင်မယ့် သွေးရင်းသားရင်းက လေးယောက်ပဲ ရှိပါတယ်၊ ဒီနှစ်ဆို ကျွန်တော်မျိုးက အသက် ငါးဆယ့် ခုနစ်နှစ် ဖြစ်နေပါပြီ၊ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုး အပေါ်ကိုပါ ကောင်းချီးပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ရှစ်ယောက်စလုံး တစ်ယောက်ကို အမွှာပူးကလေး နှစ်ယောက်စီ ချက်ချင်း ကိုယ်ဝန်ရရှိသွားနိုင်မလား စဉ်းစားမိလို့ပါ ဘုရား”

ဧကရာဇ်၏ အမူအရာက အလွန်အမင်း ရှုံ့မဲ့နေ၏။ သူသည် အံကြိတ်လျက် ဒေါသတကြီးဖြင့် မိန့်ကြား လိုက်တော့သည်။

“သားဆုပန် နတ်သမီးဆိုတာ မရှိဘူး”

သို့သော် ၎င်းထူးဆန်းလှသော ဖြစ်ရပ်မှန်ဇာတ်လမ်းကြီးမှာမူ လူအများအကြားသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့လို့ သွားခဲ့ရလေပြီ။ အကြောင်းမူကား ယန်ရှီခရိုင်၏ ဒေသခံ ခရိုင်ဝန်မင်းကြီးသည် ဟိုးယခင်က မိမိတွင် သားသမီး ရတနာ လုံးဝမထွန်းကားသေးပါဟုဆိုကာ နန်းတော်ဆီသို့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် အသနားခံစာ တင်သွင်းခဲ့ ဖူးပေသည်။ ထိုစဉ်က ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် အားလပ်နေသော အချိန်ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ကူးပေါက်ကာ ၎င်းအသနားခံစာ၏ နောက်ကွယ်တွင် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းကိုသာ ရေးသားပြီး ပြန်လည်အမိန့်ချမှတ်ခဲ့ဖူးသည် “ကလေးရစေ”

ကံအကြောင်းတရား တိုက်ဆိုင်သွားသည်မှာ ၎င်းတော်ဝင်အမိန့်စာ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး မကြာမီအချိန်မှာတင် ခရိုင်ဝန်မင်းကြီး၏ ဇနီးသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ်ဝန်ရရှိသွားခဲ့လေတော့သည်။ ခရိုင်ဝန်မင်းကြီးသည်လည်း အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ ကျေးဇူးတင်လွန်းလှသဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင် ရေးသား ပေးခဲ့သော ၎င်းနှုတ်ထွက်စာသားကို ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် အခိုင်အမာ ထုဆစ်စေခဲ့ပြီး၊ ဧကရာဇ် မင်းမြတ်သည် တကယ့်ကို သားသမီးဆု ပေးသနားနိုင်သည့် တန်ခိုးရှင်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း လူအများအား ဗြောင်ကျကျ ကြေညာ မောင်းခတ်ခဲ့လေသည်။ သူသည် တိမ်တိုက်များအကြား သက်တံပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်တွင် ၎င်းကျောက်စာတိုင်ပေါ်က တော်ဝင်လက်ရေးတော်ကို ပွတ်သပ်ဆုတောင်းလိုက်ခြင်းကြောင့်သာ မိမိ၏ ဇနီးသည်မှာ အောင်မြင်စွာ ကိုယ်ဝန်ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုပင် အရူးအမူး အခိုင်အမာ ပြောဆို ခဲ့သေးသည်။

ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာမူ ဤကဲ့သို့သော အခြေအမြစ်မရှိသည့် ဒဏ္ဍာရီဆိုးကြီးတစ်ခုမှာ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ထိန်းချုပ်လို့ မရအောင် ကမ္ဘာကျော်သွားခဲ့ရသည့်အဆုံး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်ကာ မျက်နှာပျက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင် ရှာတော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည့် အခြေအနေများအကြားတွင် နန်းတွင်း အရာရှိကြီးများသည် ပိုင်ကျီ တစ်ယောက် သမ်းဝေရင်း ပြောလိုက်သည့် စကားကို ကြားလိုက်ရပြန်သည်။

[သားသမီး နည်းတာလား၊ မဆန်းပါဘူး၊ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားနေတဲ့ အချိန်အတွင်း နေ့တိုင်း မြင်းစီးနေရတာက သူတို့ရဲ့ … ကိရိယာပေါ်မှာ အတော်လေး သက်ရောက်သွားစေခဲ့တာပဲ]

အမတ်များကြားတွင် တိတ်တဆိတ် သွေးပျက်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာလေတော့သည်။ သို့သော် ရာထူးပြုတ် သွားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သော စစ်သူကြီးဟောင်းကြီးတစ်ဦးကမူ ဘေးကနေ အေးအေးလူလူဖြင့် သဘောကျစွာ ရယ်မော လိုက်မိသည်။

“ငါ့မှာ မျိုးဆက် မရှိလို့ တော်သေးတယ်”