အခန်း ၃၂၂

အပိုင်း(၃၂၂) လက်သီးတစ်ချက်က ချူမိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်

ကျိမိသားစု၏ ဘိုးဘေးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားပြီး သူ၏ဝိညာဉ်သည် သူ၏ဝိညာဉ်စင်မြင့်မှ ထွက်ပြေးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ကယ်ပါဦး။"

ကျီခုံးကျိက ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ အသားနှင့်သွေးများရှိသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်တစ်မျှင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်တစ်မျှင်ပင် ညှစ်သတ်ခံရပါက သူ လုံးဝကို သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျိမိသားစု ကောင်းကင်ပြည်နယ်တွင် အာဏာရလာသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ဤအချိန်တွင် သူတို့က မည်သို့ မိမိဆန္ဒအလျောက် သေဆုံးနိုင်မည်နည်း။

ဖွတ်။

ချူရှီရန်က သူ၏လှံကို လေထဲတွင်ပစ်လိုက်ကာ အသက်ကို မနည်းတွယ်ကပ်ထားရပြီး ရုန်းကန်နေသော ကျိဝူမင်ကို မြေကြီးပေါ်တွင် စိုက်သွားစေလေသည်။

သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်လား။

"ဒီနေ့တော့ မင်းတို့ကို ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်ဘူး။"

ချူရှီရန်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပသွားလေသည်။ သူက အဝေးမှနေ၍ ဆုပ်ကိုင်သည့်ဟန်ပန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ ကြီးမားသောလက်ဝါးရာသည် ကျိခုံးကျိ၏ ဝိညာဉ်နောက်ဆုံးအမျှင်လေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ငါးချောင်း တဖြည်းဖြည်း တင်းကျပ်လာပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲမှ နှလုံးကွဲကြေမတတ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"သခင်လေး..."

"ကယ်ပါဦး။"

ကျိဝူရွှမ်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကျိမိသားစုဝင်များ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ထိတ်လန့်ပြီး ထူးဆန်းသောအကြည့်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤအတိုင်း ဆက်သွားခွင့် မပြုနိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ မဟုတ်ပါက မိသားစုဝင်များသည် သစ္စာဖောက်လာပြီး သူ့ကို အယုံအကြည် ကင်းမဲ့လာကာ အလွန် ဆိုးရွားသော ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သူ ရူးနေရင်ပင်။

လူသားဧကရာဇ်ခေတ်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုပါက မည်သူ့ကိုမဆို သံမဏိ လက်သီးဖြင့် ဆက်ဆံနိုင်သော်လည်း သူ၏လူများကို ဘယ်သောအခါမျှ စိတ်ပျက်အောင် လုပ်၍မရကြောင်း သူသိလေသည်။

သို့မဟုတ်လျှင် သူက တိုင်းပြည်ကိုအောင်နိုင်သွားလျှင်ပင် သူ့အတွက် မည်သူ ကာကွယ်ပေးမည်နည်း။

လူတစ်ယောက်က ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အာဏာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း ဘယ်တော့မှ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ဘူး။

"သုံးအထိ ရေတွက်မယ်။ ပြီးရင် သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်း အကျိုးဆက်တွေကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။" ကျိဝူရွှမ်က လက်ကိုနောက်ပစ်လျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချူရှီရန်က မတုန်မလှုပ်ဘဲ ခေါင်းကိုစောင်းကာ အေးစက်စွာ ပြုံးဖြီးဖြီး လုပ်လိုက်သည်။

"အဲဒါ ခက်တယ်။"

"ငါ မင်းအတွက် ရေတွက်ပေးမယ်။ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ကျိဝူရွှမ်က ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်ဟလိုက်ပြီး လည်ချောင်းတွင် တစ်ဆို့နေသော စကားလုံးများကို မျိုချလိုက်ကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် နောင်တများပြည့်နှက်နေပြီး တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဟူး...

သက်ပြင်းချသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်။

လေဟာနယ်က ရုတ်တရက် ကျိုးကြေသွားလေသည်။ ပြိုင်ဖက်ကင်းသောလက်သီးရာ တစ်ခုသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်ကို ခွဲခြမ်းပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အကြောင်းအကျိုးနှင့် ကံကြမ္မာတို့ကို ဖြတ်တောက်ကာ တားဆီး၍မရနိုင်ဘဲ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး ထိုလက်သီးတစ်ချက်၏ စွမ်းအားအောက်တွင် တုန်ခါသွားလေသည်။

ဝုန်း။

ကျယ်ပြောလှသောမြေကြီးက နောက်သို့ ပြိုကျသွားပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို သွေးများဖြင့်စွန်းသွားစေကာ ရင်ဘတ်တွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည့် ချူရှီရန်လည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

"ဂစ်ဂစ်..."

လက်သီးရာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နက်ရှိုင်းသည့် တွင်းကြီးထဲတွင် ချူရှီရန်က တွင်းအောက်ခြေ၌ စုတ်ပြတ်နေသောအဝတ်အစားများဖြင့် လဲလျောင်းနေလေသည်။ သူက မတ်တတ်ရပ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း အရိုးများ ကျိုးနေပြီး ကြွက်သားများစုတ်ပြဲသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် အင်အားကင်းမဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ။"

ချူရှီရန်၏အသက်ရှူသံ ပေါ့ပါးပြီး နှေးကွေးနေကာ သူ၏မျက်ဆံများ ကျယ်လာလိုက်၊ ကျုံ့သွားလိုက် ဖြစ်နေပြီး သူ၏စိတ်သည် ဗလာကျင်းနေလေသည်။

သူက တွင်းကြီးထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး အပေါက်ဝအထက်ရှိ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေလေသည်။ ထိုနေရာတွင် ပြိုင်ဖက်ကင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေပြီး လေဟာနယ်ကို ဖြတ်၍ လွတ်လပ်စွာလျှောက်လှမ်းနေလေသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသော လူငယ်၏ မျက်လုံးများသည် ကရုဏာကင်းမဲ့နေပြီး သူ၏အကြည့်များမှာ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လူငယ်၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဝိညာဉ်တစ်မျှင် ရှိနေလေသည်။ သူက ကျိခုံးကျိ၏ ဝိညာဉ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဆီ အညံ့ခံမလား။ ဒါမှမဟုတ် သေမလား။"

ချူရှီရန်၏မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် တွန့်လိမ်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှံ့လိုပျော့ခွေနေသော်လည်း သူ၏ခေါင်းကို မနည်း မတင်လိုက်ပြီး လည်ပင်းကိုဆန့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို တွန်းပို့ပေးလေသည်။ သူက မတ်တတ်ရပ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားရင်း ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အညံ့ခံရမယ် ဟုတ်လား။ မင်းနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။"

"အိုး။"

ကျိဝူရွှမ် အထင်အမြင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးများ မှုန်မှိုင်းသွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျိမိသားစုက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးက ပြိုင်ဖက်ကင်းတယ်။ ချူမိသားစုကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းလိုက်ပြီးတော့ သူ့ရဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက မျိုးနွယ်စု(၄)ခုကို အညံ့ခံအောင် လုပ်လိုက်ပြီ။"

"အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ဆိုတဲ့ကောင်က ဘယ်သူလဲ။ သူက ငါ့သခင်လေးနဲ့ ယှဉ်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး။ မကြာသေးခင်က တောရိုင်းမြေမှာ ဓားသူတော်စင်က ငါ့သခင်လေးကို ထိပ်တိုက်တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ လူတစ်ယောက်က ပြောရဲသေးတယ်။ အဲဒါက မရယ်ရဆုံး ဟာသပဲ။ သူ့ကို ဒီလာခိုင်းလိုက်။ ငါ့သခင်လေးက သူ့ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။"

"မျိုးနွယ်စု(၄)ခုက ထူးခြားတာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်လည်း ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး။"

"ချူမိသားစုက ညစ်ပတ်တဲ့ကြွက်တွေ၊ အခုချက်ချင်း အညံ့ခံလိုက်စမ်း။ အနာဂတ်မှာ သခင်လေး ဧကရာဇ်အဖြစ် ထီးနန်းတက်တဲ့အခါ မင်းတို့အားလုံးက သစ္စာရှိတဲ့လက်အောက်ခံတွေ ဖြစ်လာပြီး သမိုင်းမှာ နာမည်ကြီးဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာလိမ့်မယ်။ ဟားဟားဟား..."

ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်မထားသော လက်သီးတစ်ချက်။

မည်သည့် တာအိုနိယာမများကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲနှင့်ပင် မိသားစုတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်ကို နစ်မြုပ်သွားစေရန် လုံလောက်လေသည်။

ယခင်က ဘိုးဘေး(၂)ပါး ရှုံးနိမ့်ခဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်မှုက စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ကျိဝူရွှမ်သည် အမူအရာမဲ့ နေဆဲဖြစ်ပြီး ချူမိသားစု၏ အခြားသော ဘိုးဘေး(၂)ပါးဆီသို့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"လာကြလေ။ မင်းတို့ အားလုံး ငါ့ဆီကို အတူတူလာကြ။"

"မင်းတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။ ပြီးတော့ ချူမိသားစုကို အချိန်ရဲ့ လေပြင်းတွေနဲ့ နှင်းတွေထဲမှာ မြှုပ်နှံလိုက်ပြီးတော့ ရဲရင့်ပြီး သေမှာကိုမကြောက်တဲ့ သူရဲကောင်း မျိုးနွယ်စု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ မျိုးဆက်အားလုံးက ချီးကျူးကြလိမ့်မယ်။"

တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော ချူမိသားစု၏ ဘိုးဘေး(၂)ပါးက အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချူထျန်းခွေ့က မှေးမှိန်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့တော့ သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်ရုံက လွဲပြီးတော့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးထင်တယ်။"

ချူတိလုံ မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ပြီးတော့ မင်းမှာ သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်ဖို့ သတ္တိရှိသေးရဲ့လားလို့ ငါ တွေးမိတယ်။"

"အဘိုးကြီး... မင်းက ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား။"

ချူတိလုံ၏ ကြင်နာပြီးတည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ထက်မြက်လာလေသည်။ သူသည် သူ၏လက်ငါးချောင်းကို ညာဘက် ရင်ဘတ်ထဲသို့ထိုးသွင်းကာ နှလုံးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ ဩရှနေသည်။

"သေစေနိုင်သောအားနည်းချက်။ ပွင့်စမ်း။"

ချူထျန်းခွေ့က အံ့သြစွာဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲတောင် မစရသေးဘဲ အစွမ်းဆုံးစွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီလား။"

"အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ဒီကလေးက မင်းကို လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ လှဲချပြီးတော့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဘာလို့ ခွင့်ပြုရမှာလဲ။ တစ်ခါတည်း သွားသတ်မှာပေါ့။" ချူတိလုံ၏ အသံသည် အနက်ရှိုင်းဆုံးငရဲမှ လာသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

ချူထျန်းခွေ့က ပြုံးပြီးခေါင်းခါလိုက်ကာ၊ ထို့နောက် အပ်ကို သူ၏နှလုံးထဲသို့ ထိုးစိုက်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင်။

ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့် ဘိုးဘေး(၂)ပါး၏ အရှိန်အဝါများသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် အဆင့်သို့ တက်သွားကာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ အမြင့်သို့ထိုးတက်သွားပြီး ဖိနှိပ်သောအရှိန်အဝါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ချူမိသားစုက ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးလိုက်ကြ၏။

သေစေနိုင်သောအားနည်းချက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီး မသေမျိုးများနှင့် နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ၎င်းကို ပြန်လည်မပြင်ဆင်နိုင်တော့ပေ။

ကောင်းကင်နယ်ပယ်မှ ဘိုးဘေးတုန်းမင်သည်ပင် ဘိုးဘေး(၂)ပါး၏ အရှိန်အဝါများ တက်လာချိန် သူတို့၏ သွေးနှင့်အသက်စွမ်းအင်များ ထိုးကျသွားသည့်အချက်ကို မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းက သေမင်း၏လက်ဖြစ်ကြောင်း ချူမိသားစုအားလုံး သိကြသည်။

ရလဒ်က မည်သို့ဖြစ်ေစ၊ ချူထျန်းခွေ့နှင့် ချူတိလုံတို့က သေကြရပေမည်။

"ဘာလို့ဒုက္ခခံနေမှာလဲ။ ကျိမိသားစုက နောက်ဆုတ်ပြီး ချူမိသားစုကို အကျိုးအမြတ် ပိုပေးရင်တောင်မှ မိသားစုရဲ့ မဏ္ဍိုင်သုံးခု သေသွားရင် အနာဂတ်မှာ ချူမိသားစုရဲ့ စီးပွားရေးကို ဘယ်သူက ထောက်ပံ့ပေးမှာလဲ။ အဲဒီအတွေ့အကြုံမရှိတဲ့သူတွေကို အားကိုးရမှာလား။" လီယွမ်ခုံးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လီတိုင်ယွမ်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။"

"ချူထျန်းခွေ့နဲ့ ချူတိလုံတို့ ဒါကို လုပ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ချူမိသားစုက ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်လို့ပဲ။ ကျိဝူရွှမ်ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်က သူတို့ရဲ့ထင်ယောင်ထင်မှားတွေကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။"

"ချူမိသားစုက အစပိုင်းမှာ ကျိခုံးကျိနဲ့ ကျိဝူမင်တို့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ပြီးတော့ ကျိဝူရွှမ်ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ သုံးယောက်ရဲ့ခွန်အားကို သုံးနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ရလဒ်က ၅၀/၅၀လောက် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"

"ဒါပေမဲ့ အထွတ်အထိပ်ခွန်အားရှိနေတဲ့ ချူမိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို နစ်မြုပ်သွားစေခဲ့တဲ့ ကျိဝူရွှမ်ရဲ့ လက်သီးတစ်ချက်က ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် (၃)ပါး အတူတူ တိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ (၁၀)ကွက်ထက် ပိုခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ကို သဘောပေါက်သွားစေတယ်။ ချူမိသားစုက သေချာပေါက် သူတို့ရဲ့ အရန်အင်အားတွေကို အရင်ဆုံး အသုံးပြုရမှာပဲ။"

"ဒါကြောင့် အသက်ကိုစွန့်စားရုံကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။"

လီမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများက အစပိုင်းတွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်ကြပြီး ထို့နောက် အားလုံးက နောင်တရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

မိသားစု(၄)ခုသည် ကောင်းကင်ပြည်နယ်ကို နှစ်သောင်းချီကြာအောင် ပူးတွဲ၍ ထိန်းချုပ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မကြာခဏ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနှင့် တိတ်တဆိတ် တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသော်လည်း ဤအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကျိမိသားစု ထင်ရှားလာပြီးနောက်တွင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ချူမိသားစုက ကောင်းကင်ပြည်နယ် ပေါင်းစည်းရေးအတွက် တစ်ခုတည်းသော စတေးမှု ဖြစ်လာနိုင်၏။

"ကျိမိသားစုကို အခု ဘယ်သူမှ တားလို့မရတော့ဘူး။"

လီတိုင်ယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အသံထွက် ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်တော့ တွေးနေလေသည်။

တကယ်လို့ အဲဒီလူက ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိရင် အခြေအနေများ ပိုကောင်းလာနိုင်မလား။

လီရှစ်က လက်သီးများကို ဆုပ်ထားကာ ၎င်းကို လက်မခံချင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့က ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံပဲလား။ ပြီးတော့ လုံးဝ ဘာမှမလုပ်ဘူးလား။"

ချူမိသားစုနှင့် လီမိသားစုတို့သည် အမြဲပင် ဆက်ဆံရေးကောင်း ရှိခဲ့ကြသည်။ လီရှစ်သည် ချူ မိသားစုမှ သူငယ်ချင်း အများအပြားကို သိကျွမ်းသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူတို့ သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းနည်းပြီး ဆိုးရွားစွာ ခံစားနေရလေသည်။

"လီမိသားစုက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားတယ်။ ချူမိသားစုက ဖျက်ဆီးခံရတယ်။ ပြီးတော့ အခြား မိသားစုနှစ်ခုကလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် အလုပ်များနေလို့ တခြားဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး။ ရှင်က ဘိုးဘေးလီယဲ့ကို သူ့အသက်စွန့်စားမယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား။ အဲဒါက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မလား။" လီတိုင်ယွမ်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

လီရှစ်က ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

…