အခန်း ၁၇၀

အခန်း (၁၇၀) - အဘိုးအို၏ မျက်နှာအစစ်

သူသည် လက်ထဲရှိလှံကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုးစိုက်ချလိုက်ရာ လူသားပုံသဏ္ဌာန်စက်ရုပ်၏ လည်ပင်းအတွင်းရှိ စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်းများအားလုံး ကြေမွပျက်စီးသွားလေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ထိုလူသားပုံသဏ္ဌာန်စက်ရုပ်သည် လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်သွားချေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအမှောင်ထုကြီးမှာ လွင့်ပြယ်ကွယ်ပျောက်သွားပြီး သူသည် အခြားသူများနှင့်အတူ ဗလာကျင်းနေသော ကြမ်းပြင်ထက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

လင်းဖန်သည် ထိုလူသားပုံသဏ္ဌာန်စက်ရုပ်မှ လှံဖြင့်ပြသခဲ့သော သိုင်းနည်းစနစ်အပေါ် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။

အကယ်၍ သူသည် ထိုလှံသိုင်းကျမ်းစာအုပ်ကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်သောစွမ်းရည်တစ်ခု တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သဖြင့် ပိုမိုပြည့်စုံကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အဖွဲ့ဝင်အသီးသီးမှာမူ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပြိုင်ဘက်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေရဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်အာရုံလွင့်မျောခြင်း အခြေအနေအတွင်း၌သာ ရှိနေကြသေးသည်။

လင်းဖန်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ အချိန်ဖြုန်းကာ စောင့်ဆိုင်းမနေလိုသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေလိုက်သည်။

ဤပြဿာဒ်အတွင်းရှိ သိပ်သည်းဆများပြားလှသော ချီစွမ်းအင်များကို အလဟဿ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။

သွေးအန်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လိုင်ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးလုံးမှာ ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထွက်လာကြချေသည်။

လင်းဖန်သည် မျက်လုံးများကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှဝေခွဲမရဖြစ်သွားသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ အလျင်စလိုမလုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ စိတ်အာရုံလွင့်မျောခြင်း အခြေအနေအတွင်း၌ ထာဝရပိတ်မိသွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် ဘေးနားရှိ ဟိုမင်ထံသို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ဟိုမင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး မျက်ခုံးနှစ်ဖက်မှာလည်း စုကြုံ့နေသည်။

လင်းဖန်သည် မတတ်နိုင်စွာဖြင့် ဟိုမင်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကိုသာ ယုံကြည်ပြီး စောင့်ကြည့်နေလိုက်ရတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နောက်တစ်ခဏ၌ ဟိုမင်၏မျက်လုံးများ ပွင့်လာလေသည်။

သူသည် လင်းဖန်ကို ခေါင်းတစ်ချက်ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ သောက်သုံးလိုက်သည်။

ဟိုမင်ဘေးကင်းသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် လင်းဖန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းဆီသို့ အာရုံပြန်လည်ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းချင်းပင် ကျန်ရှိနေသော အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးမှာလည်း ၎င်းတို့၏ပြိုင်ဘက်များကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ကြပြီး စိတ်အာရုံလွင့်မျောခြင်းမှ နိုးထလာကြချေသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ရှန်းရွေ့သည် မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ ရရှိမထားခြင်းပင်။

လင်းဖန်သည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

‘အရင်အထပ်မှာ ပိုပြီးအစွမ်းထက်တဲ့အရာကိုရွေးချယ်ခဲ့ရင် စိန်ခေါ်မှုက ပိုခက်ခဲသွားတာဖြစ်ရမယ်...’

ရှန်းရွေ့သည် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိသောအရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏စွမ်းရည်မှာ မြင့်မားလှသဖြင့် ဒဏ်ရာအနာတရ ကင်းဝေးနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျောက်ကျားရွေ့နှင့် ဟူထော်တို့သည်လည်း ဒဏ်ရာကင်းကင်းဖြင့် နိုးထလာကြသည်။

လိုင်ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသာလျှင် အခြေအနေသိပ်မကောင်းလှပေ။

၎င်းတို့သည် နောက်တစ်ထပ်သို့ မတက်လှမ်းမီ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်ဆုံး ပြန်လည်ကုသလိုက်ကြရသည်။

လင်းဖန်သည် ဤအထပ်အား ဆုလာဘ်များရရှိမည့်အထပ်အဖြစ် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်အထိ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အထပ်များမှာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုနှင့် ဆုလာဘ်တစ်ခု တစ်လှည့်စီ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာလည်း လုံးဝမှန်ကန်သွားချေသည်။

နောက်တစ်ထပ်မှာ စာကြည့်တိုက်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး စာအုပ်စင်များပေါ်တွင် ကျမ်းစာအုပ်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

အဘိုးအို၏အသံကြီးမှာ သူတို့၏စိတ်အာရုံထဲ၌ တစ်ဖန်ပြန်လည် ဟိန်းထွက်လာပြန်သည်။

“တစ်ခုကိုရွေးချယ်ပြီး နောက်ဆုံးအထပ်ကို ဆက်တက်ကြ...”

လင်းဖန်သည် လှံသိုင်းနှင့်ပတ်သက်သော ကျမ်းစာအုပ်များကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် သိုင်းပညာရပ်မျိုးစုံအတွက် ကျမ်းစာအုပ်များ ရှိနေချေသည်။

လက်သီးသိုင်း၊ ပုဆိန်သိုင်း၊ ကြာပွတ်သိုင်း၊ လှံသိုင်းနှင့် ဓားသိုင်းများအထိ စုံလင်လှပေသည်။

ကျမ်းစာအုပ်များကြားတွင် အတန်ကြာမွှေနှောက်ရှာဖွေပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံး၌ ရှာဖွေနေသောအရာကို တွေ့ရှိသွားလေသည်။

၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဆင့်ရှိသော ကောင်းကင်ကိုးခုနဂါးဟိန်းသံ လှံသိုင်းကျမ်းပင်။

လင်းဖန်သည် ထိုကျမ်းစာအုပ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဟိုမင်... မင်းအတွက် အသုံးဝင်မယ့်အရာတစ်ခုခု တွေ့ပြီလား...”

ဟိုမင်သည် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

သူအသုံးပြုနေသော ချင်ဖုန်းဂိုဏ်း၏ ချင်ဖုန်းဓားသိုင်းမှာ ကောင်းကင်အဆင့်ရှိပြီး မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဓားသိုင်းမှာလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လင်းဖန်နှင့်မတူဘဲ အခြားသူများအတွက်မူ သိုင်းပညာရပ်အသစ်တစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူ လေ့လာကျင့်ကြံရန် မလွယ်ကူလှပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အလျှော့ပေးလိုက်ကြပြီး တန်ဖိုးကြီးပြီး စျေးကောင်းရနိုင်မည့် ကျမ်းစာအုပ်များကိုသာ ရွေးချယ်ယူဆောင်လိုက်ကြတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ငွေကြေးနှင့် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်လှပေသည်။

နောက်တစ်ထပ်မှာ နောက်ဆုံးအထပ်ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် အချိန်ဆိုင်းမနေဘဲ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းသွားကြလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခေါင်းနှစ်လုံးရှိသော ကျားမိစ္ဆာကြီးပေါ်တွင်ထိုင်နေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမျှ ရှိမနေချေ။

အဘိုးအိုသည် သူတို့ ပေါ်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းမှာ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မသိရှိကြသော်လည်း လင်းဖန်ကမူ သံတူတစ်စုံကို ဦးစွာထုတ်ယူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ရင်းနှီးနေသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

[ဒင်]

[ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ဝိညာဉ် ၂ ခု ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် ၈၀၀ ရရှိရန် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူနှင့် ခေါင်းနှစ်လုံးရှိသောကျားမိစ္ဆာကို သုတ်သင်ပါ]

ကျားမိစ္ဆာ၏ခေါင်းတစ်လုံးမှာ လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိအားပြင်းလှသော ရေပန်းတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်စဉ် လင်းဖန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ...”

ထိုပြင်းထန်သောဖိအားကြောင့် ရေတန်းကြီးမှာ ဓားသွားကဲ့သို့ထက်မြက်နေပြီး လင်းဖန်နှင့် အခြားသူများထံသို့ တဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာစဉ် မြေပြင်ပေါ်၌ နက်ရှိုင်းသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့သည် အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

လင်းဖန်သည် အဘိုးအိုထံသို့ ပြေးဝင်သွားရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဟိုမင်... ကျန်တဲ့လူတွေနဲ့အတူ အဲဒီကျားကို တိုက်ခိုက်လိုက်...”

ဝုန်း…

သူသည် ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျားမိစ္ဆာ၏ အခြားခေါင်းတစ်လုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကျောက်တုံးများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုပေါ်လာပြီး သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့သွားချေသည်။

လင်းဖန်သည် လေထုကို မြေပြင်ကဲ့သို့ နင်းခြေကာ ထိုကျောက်တံတိုင်းကြီးကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။

ကျားမိစ္ဆာ၏ အခြားခေါင်းက ရေပန်းတစ်ခုကို ထပ်မံမှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သဖြင့် လင်းဖန်မှာ လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲလိုက်ရပြန်သည်။

ဝုန်း…

ထိုရေပန်းမှာ လင်းဖန်ကို မထိမှန်ခဲ့သော်လည်း ကျောက်တံတိုင်းကြီးကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ကျောက်တုံးအကျိုးအပဲ့များကို ဟိုမင်နှင့် အခြားသူများထံသို့ လွင့်စင်သွားစေလေသည်။

ဟိုမင်သည် သူ၏လိပ်ရုပ်တုငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ တောက်ပသော လိပ်ခွံပုံသဏ္ဌာန် အကာအကွယ်ဒိုင်းကြီးတစ်ခုပေါ်လာပြီး အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ဒုန်း…

ကျောက်တုံးများမှာ ထိုလင်းလက်နေသော လိပ်ခွံဒိုင်းကြီးနှင့်ရိုက်မိကာ လွင့်စင်သွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားချေသည်။

ဒေါင်…

လင်းဖန်သည် သံတူနှစ်လက်ကို အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ရှစ်ကွက်အင်းအသံလှိုင်းမှာ အဘိုးအိုအပေါ် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကျားမိစ္ဆာကြီးမှာမူ နာကျင်မှုကြောင့် ခေါင်းများကိုရမ်းခါသွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် အဘိုးအိုသည် ကျားမိစ္ဆာပေါ်မှဆင်းသက်လာပြီး လင်းဖန်ကို ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ဟိုမင်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ဤအခွင့်အရေးကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ကာ ကျားမိစ္ဆာကြီးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ စွမ်းရည်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးကြသည်။

ဟိုမင်သည် လေပွေဓားသိုင်းတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဟူထော်သည် တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေဝါရောင်အလင်းများတောက်ပလျက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားချေသည်။

လိုင်ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာမူ ကျားမိစ္ဆာကြီး၏ခြေထောက်များကို ပစ်မှတ်ထားကာ တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ရှန်းရွေ့သည် နောက်ကွယ်မှရပ်ကြည့်နေပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် အသင့်ပြင်ထားလေသည်။

အဘိုးအိုသည် သစ်သားတုတ်ကောက်တစ်ခုကိုထုတ်ယူကာ လင်းဖန်ထံသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သစ်သားတုတ်ကောက်ထဲမှ နွယ်ပင်များစွာထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းဖန်၏ လက်ကောက်ဝတ်များကိုရစ်ပတ်ကာ အဘိုးအိုထံသို့ အတင်းအကျပ်ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

လင်းဖန်သည် သူ၏စွမ်းအင်များ တဖြည်းဖြည်းကုန်ခမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နွယ်ပင်များမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာချေသည်။

သူသည် သဏ္ဍာန်မဲ့ခြေလှမ်းစွမ်းရည်ကို အလျင်အမြန်အသုံးပြုကာ ထိုနွယ်ပင်များ၏ရစ်ပတ်မှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် သံတူများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မူလချီလက်သည်းစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နွယ်ပင်များမှာ လင်းဖန်ထံသို့ ထပ်မံဦးတည်လာသောအခါ သူသည် ၎င်းတို့ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ချေသည်။

အဘိုးအိုသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ်အစားထိုးဖို့ ထိုက်တန်တဲ့သူတစ်ယောက် တွေ့ပြီ...”

ထိုအခါမှသာ လင်းဖန်သည် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အဘယ့်ကြောင့် အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုထားသနည်းဟူသော စစ်မှန်သည့်အကြောင်းပြချက်ကို နားလည်သွားတော့သည်။

ဤကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော ဘိုးဘေးကြီးသည် သူ၏ဝိညာဉ် ပူးကပ်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် သင့်တော်သောခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေခြင်းပင်။

လင်းဖန်သည် အဘိုးအိုကိုစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး လှံကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် ထိုလှံကို အလွယ်တကူ ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ လင်းဖန်သည် ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် လေထဲသို့ခုန်တက်ကာ လှံ၏အဆုံးပိုင်းကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်ချလိုက်ချေသည်။

ထိုပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လှံသည် အဘိုးအို၏လက်ထဲမှ လျှောထွက်သွားပြီး ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားလေသည်။

“မင်းက ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိလှတာလဲ...”

အဘိုးအိုသည် ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်ပြီး သစ်သားတုတ်ကောက်ဖြင့် လင်းဖန်ထံသို့ အားပြင်းပြင်း ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။