အခန်း ၁၅၆

အပိုင်း(၁၅၆) ကြီးမားသောအကျပ်အတည်း

ဝူကျန့်ရှန်း၏ ဤအသံက လူတိုင်း၏အကြည့်များကို ချန်းရီထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားစေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဘေးနားရှိ ထောင့်တစ်နေရာမှ ခေါင်းဆောင်ချူ၏ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သွားကြ"

အရိပ်အချို့က အမှောင်ထုထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး ချူချယ်၏ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော လမ်းကြမ်းမောင်းကားဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးသွားကြသည်။

ရှုလီနာက ချန်းရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်... ချန်းရီကရော"

"နင်သေရင်တောင် သူက သေမှာမဟုတ်ဘူး... မြန်မြန်သွား"

ဝူကျန့်ရှန်း၏ အမိန့်ကို ကြားပြီးနောက်။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသဖြင့် လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် တင်းတုံဆိုသော အမျိုးသမီးကမူ လှုပ်ရှားမှု အလွန် မြန်ဆန်လှ၏။

ခြေထောက်များကို အားပြုကာ အရိပ်တစ်ခုသဖွယ် ခုန်ထွက်သွားပြီး တစ်ကြိမ်လေးမျှပင် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိပေ။

ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျောင်းပေါက်ဝတွင် ပိတ်ရပ်နေပြီးဖြစ်သည်။ ခြေနှစ်ဖက်ကို ခိုင်မာစွာ ရပ်တန့်ထားကာ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မည်သည့် ဝမ်းနည်း၊ ဝမ်းသာမှုမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဘေးတွင် ဆုပ်ထားပြီး မောင်းနှင်လာသော ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကို တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများကမူ ရူးသွပ်မတတ် မြင့်တက်နေသည်။

ကျောင်းပေါက်ဝကို ထိုအမျိုးသမီးက လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ထို့အပြင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ အသက်မရှိသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု မဟုတ်သဖြင့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကျောင်းပေါက်ဝတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ချန်းရီက နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဆေးလိပ်ကို ခဲထားပြီး ယာဉ်မောင်းခန်းအတွင်း၌ ဆေးလိပ်ငွေ့များ အပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ဒေါသထွက်နေသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိပေ။

တင်းတုံ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် သူ အပြည့်အဝ နားလည်ပေးနိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်မည့် သူ၏ လုပ်ရပ်များကလည်း အလွန် လွန်ကဲနေမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူနှင့် သူမ၏ ပတ်သက်မှုမှာလည်း သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် အနည်းပါးဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခင်က မကောင်းဆိုးဝါး လမ်းစဉ်ကို နှိမ်နင်းရာတွင် ပူးပေါင်းခဲ့ခြင်းမှာလည်း သာမန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်ကလည်း မကြာသေးသဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်နေ့လုံးနေမှ စကားအနည်းငယ်မျှသာ ပြောဖြစ်ကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဝူကျန့်ရှန်းကမူ သူမအတွက် အထူးခြားဆုံးသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ရပ် ရှိနေပုံရသည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်ခြင်းကလည်း ကောင်းပါသည်။ သို့မှသာ ကိုယ်တိုင် လက်လွန်သွားလျှင်တောင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်းရီက လီဗာကို အဆုံးထိ နင်းချလိုက်ရာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကြီးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး တင်းတုံဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ အခြား သာမန်ကားတစ်စီးသာ ဆိုပါက စတင်ထွက်ခွာချိန်တွင် ကား၏အရှိန်မှာ တက်လာဦးမည် မဟုတ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို မည်သို့မျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကမူ လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။

သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတိုင်းသည် လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တိုင်းကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများ ရှိကြစမြဲပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချန်းရီသည် လုံးဝ ညှာတာပေးရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ဤအမျိုးသမီးကို တိုက်သတ်မှသာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ။

ချန်းရီက လုံးဝ သနားညှာတာနေမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်မည့် လမ်းကြောင်းကို မည်သူကမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"အမတင်းတုံ... ချန်းရီက"

စွန်းချန်းချန်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဘာဆက်ပြောရမည်ကို မသိတော့ပေ။

ချူချယ်နှင့် ခွန်ရှီးတို့နှစ်ဦး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။

ခွန်ရှီးသည် ဝူကျန့်ရှန်းအား တိုက်ခိုက်ရန် ချန်းရီကို မကူညီလိုသကဲ့သို့ ချန်းရီအား တိုက်ခိုက်ရန်လည်း ဝူကျန့်ရှန်းကို မကူညီလိုပေ။

ခေါင်းနှစ်လုံး ရှိနေသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး၏ ခံစားချက်များက ဆက်စပ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝူကျန့်ရှန်းသည် ချန်းရီအား တားဆီးရန် ခွန်ရှီးကို မခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွန်ရှီးသည် ထယ်ရှီးထက် အနည်းငယ် ပို၍ ဉာဏ်ကောင်းပုံရသော်လည်း မည်သို့ လုပ်ရမည်ကို မသိဖြစ်နေသည်။

တင်းတုံ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လေးကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ တင်းမာသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသော ကားရှေ့ခံတန်းကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကာ သူမ၏ ခေါင်းပေါ်မှ အဖြူရောင် အငွေ့တန်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ယား"

လေကို မှုတ်ထုတ်ကာ အသံပြုလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားသည်။ ညာဘက်လက်သီးမှ အဖြူရောင် အငွေ့လုံးကြီးများနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

ဤလက်သီးချက်က အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။

ချန်းရီသည် လီဗာကို အဆုံးထိ နင်းထားပြီး ကားကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာ အနည်းငယ် နီရဲလာသည်။ ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကြီးသည် ဝိညာဉ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဒုန်း"

တင်းတုံ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကျောင်းပေါက်ဝရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် အရာများ ကြားထဲသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ထူးဆန်းသည့် အရာများကလည်း ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စမျိုး ကြုံလာရမည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြသဖြင့် အူယားဖားယား အော်ဟစ်ကာ ပြေးဝင်သွားကြပြီး တင်းတုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင်ပို့လေးတစ်ခုအလား အုံခဲသွားကြသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကြီးမှာမူ တင်းတုံ၏ ဤလက်သီးချက်ကြောင့် စက်ရပ်သွားပြီး မူလနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

အင်ဂျင်ခန်းထဲမှ အမည်းရောင် မီးခိုးများ တလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချန်းရီ"

စွန်းချန်းချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တင်းတုံ ကျရောက်သွားသည့် နေရာသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။

သို့သော် ချန်းရီ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားချိန်တွင် သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများထဲ၌ အဆုံးမရှိသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယာဉ်တန်းထဲရှိ ကောင်မလေး နှစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးသည် ချန်းရီနှင့် ပတ်သက်မှုထက် အများကြီး ပိုမို ကောင်းမွန်နေသည်မှာ သဘာဝပင်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေစဉ်ပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် စာသင်ခန်း တစ်ခန်းတည်းတွင် အတူအိပ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်းရီနှင့် စွန်းချန်းချန်းတို့၏ ပတ်သက်မှုကမူ... ပို၍ ရိုးရှင်းလှသည်။

သိသူတိုင်းကတော့ နားလည်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် စွန်းချန်းချန်းသည် မည်သို့ လုပ်ရမည်ကို လုံးဝ မသိတော့ပေ။

သူမ အသက် (၁၈) နှစ်သာ ရှိသေးသည်။

လူအများစု၏ အသက် (၁၈) နှစ်အရွယ်သည် မိဘများ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အလိုလိုက်ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

မနေ့က ချန်းရီနှင့် ချူချယ်တို့ အဖမ်းခံရချိန်တွင် ဝူကျန့်ရှန်းက စွန်းချန်းချန်းအား ချန်းရီကို သတ်ရန် ခိုင်းစေခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်က စွန်းချန်းချန်းသည် လက်မရဲခဲ့ပေ။

ယခုလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် လက်မရဲနိုင်သေးပေ။

"သေချင်နေတာလား"

တင်းတုံ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာဖြင့် လူအုပ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခြင်း အားလုံးကို ဝူကျန့်ရှန်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်းရီက ကားကို စက်နှိုး၍ ထပ်မံ ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်။

ဝူကျန့်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး ပါးစပ်မှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မရဏနတ်သမီး ဆင်းသက်ခြင်း"

ဤစကားလုံး လေးလုံးကို ရေရွတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

ခုနလေးတင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေသော မရဏနတ်သမီး၏ အရှိန်အဝါက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးမှ အနီရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမြူခိုးများက အဆက်မပြတ် လှိမ့်တက်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ပို၍ မြင့်မြတ်ကာ ချိုးဖောက်၍မရနိုင်သော အနီရဲရဲ ညနေခင်းဝတ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ရှည်လျားသော အနီရောင် စကတ်အနားစများက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တွဲကျနေပြီး အနီရောင် မီးတောက်များအလား ဖြစ်နေသည်။

လက်ထဲရှိ သွေးရောင် တံစဉ်ကြီးတွင်လည်း ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာပြီး တံစဉ်ကြီး၏ ပတ်လည်တွင် ဝိညာဉ်များက ငိုကြွေးအော်ဟစ်နေသည်ကိုပင် ကြားနိုင်နေသေးသည်။

သေစမ်း... ဒီမြင်ကွင်းက...

ဤမြင်ကွင်းသည် အန်နီမေးရှင်း ဂိမ်းများထဲမှ မြင်ကွင်းများနှင့် အလွန် တူညီနေသည်။

သို့သော် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရသည်က ယခင်က ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် မြင်ခဲ့ရသည်ထက် သိသိသာသာ ပို၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။

ယခင်က အနည်းငယ် အခြေအနေဆိုးနေသော မရဏနတ်သမီးက လက်ထဲရှိ သွေးရောင် တံစဉ်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရိပ်ယောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြက်ဥတစ်လုံးအလား ခုတ်ထစ်ခံထားရသော်လည်း အသက်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူကာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် ကြိုးစားနေသော ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာမိစ္ဆာအား အပိုင်းပိုင်း အတစ်တစ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ခြေလက်ရှစ်ဖက် လူမျက်နှာမိစ္ဆာမှာ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်သကဲ့သို့ လေထဲတွင် ကြောင်တောင်တောင်လေး လွင့်မျောနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

မူလနေရာတွင် ပြွန်လက်တံ တစ်ပိုင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျကာ ရူးသွပ်မတတ် တွန့်လိမ်နေသည်။

ဒါက... သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ကုန်ကြမ်းပဲ။

အရည်အသွေးက သေချာပေါက် မနိမ့်ကျပေ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် မည်သူကမျှ သွားမယူရဲကြပေ။

နှင်းကောင်မလေးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘာမှထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ နောက်လှည့်၍ ထွက်ပြေးတော့သည်။

သို့သော် သုံးပေတောင် မပြေးရသေးခင်မှာပင် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲသို့ လွင့်မျောသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအေးစက်စက် ဦးခေါင်းသည် အဖြူရောင် ဆံပင်ရှည်များနှင့်အတူ တစ်ချက်တည်း ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရပြီး ဦးခေါင်းမှာ လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားကာ မျဉ်းကွေးတစ်ခုအလား ပုံဖော်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာအဖြစ် စတင်ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တောက်ပနေသော စိန်ပွင့်တစ်ပွင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာသည်။

နောက်ထပ် သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ကုန်ကြမ်း တစ်ခုပင်။

ဝံပုလွေခေါင်း ရှိသော ထူးဆန်းသည့် အရာမှာလည်း အသက်လုကာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အရိပ်တစ်ခုအလား ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ဦးခေါင်းမှာလည်း အဝေးသို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ဝံပုလွေသွား တစ်ချောင်းက အနီရောင် တောက်ပနေသည်။

အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားသော သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ကုန်ကြမ်း တစ်ခုပါဖြစ်သည်။

အခြားသော ထူးဆန်းသည့် အရာများကလည်း မရဏနတ်သမီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ဖိအားကြီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ကြရသည်။

ဤသည်မှာ အထက်တန်းစား သားရဲတစ်ကောင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။

အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိ တွားသွားကောင်များ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အမည်မသိနိုင်သော အရိပ်များပင် ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် ကြွက်များက ၎င်းတို့၏ သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ရူးသွပ်မတတ် ထွက်ပြေးကုန်ကြသည်။

ချန်းရီသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ယခုအချိန်တွင် ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်တိုင်းက အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ရူးသွပ်မတတ် သတိပေးနေကြသည်။

အန္တရာယ်ရှိတယ်။

မြန်မြန်ပြေး။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကြီးကလည်း ချန်းရီ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားလိုက်ရပုံပေါ်ကာ ကားကိုယ်ထည်မှာလည်း ရူးသွပ်မတတ် တုန်ခါနေပြီး ယခုအချိန်တွင် အင်ဂျင်မှာ ဝန်ပိနေပြီ ဖြစ်သည်ကိုပင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ပြေးရမယ်... သေချာပေါက် အဝေးကြီး ရောက်အောင် ပြေးရမယ်။

တာယာများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပွတ်တိုက်သွားသဖြင့် အဖြူရောင် မီးခိုးများနှင့် တူးခြစ်ခြစ် အနံ့များ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်းရီက နောက်ကြည့်မှန်ထဲမှနေ၍ အလွန်တရာ လှပလွန်းသော ထိုအရိပ်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာပြီး လက်ထဲရှိ တံစဉ်ကြီးကို မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အရမ်းမြန်တာပဲ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ခုတ်ပိုင်းခံရမည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဦးခေါင်းပင် ဖြစ်တော့မည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုအပ်ဆုံးမှာ အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်စက္ကန့်လေးမျှ ပိုရလျှင်တောင် ကောင်းသည်။

သို့သော် မရဏနတ်သမီး၏ လှုပ်ရှားမှုများက မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် တစ်စက္ကန့်ဆိုသော အချိန်မှာ ချန်းရီ၏ ခေါင်းပေါင်းများစွာကို ခုတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တာယာနှင့် မြေပြင် ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြူရောင် မီးခိုးများက အဆက်မပြတ် လှိမ့်တက်နေပြီး ထိုနည်းတူစွာပင် လှပကျော့ရှင်းသော်လည်း အနည်းငယ် မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေသော အရိပ်တစ်ခုက ရုန်းထွက်လာသည်။

ဒါက... မရဏနတ်သမီး အတုအယောင် ပင်တည်း။

ယခင်က ချန်းရီသည် အစောပိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သော ထိုဗီဒီယိုဖိုင်များကို နေ့ရောညပါ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

မရဏနတ်သမီး အတုအယောင်ကို ပုံဖော်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ အနည်းငယ် နားလည်သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မရဏနတ်သမီးက တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားသကဲ့သို့ လက်ထဲရှိ သွေးရောင် တံစဉ်ကြီးကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မရဏနတ်သမီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မရဏနတ်သမီးကလည်း ထိုနည်းတူ လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ထန်"

သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများအကြားတွင် မီးခိုးငွေ့ဖြင့် ဖန်တီးထားသော အတုအယောင် မရဏနတ်သမီးသည် အစစ်အမှန် မရဏနတ်သမီး၏ ဓားချက်ကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။

မီးခိုးငွေ့ မရဏနတ်သမီးသည် နှစ်ချက်ခန့် ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက် အဆုံးတွင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲနေသော မရဏနတ်သမီးနှင့် တစ်ကွက်မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်းကပင် ချန်းရီ၏ အတုအယောင် မရဏနတ်သမီး ပုံဖော်ခြင်း အခြေခံ တတ်မြောက်သွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ချန်းရီက လုံးဝ ဝမ်းသာမနေနိုင်ပေ။

ကားစတင် ရွေ့လျားတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကားခေါင်မိုးက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော ဓားသွားထိပ်တစ်ခုက ကားခေါင်မိုးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ချန်းရီ တုံ့ပြန်ချိန်ပင် မရလိုက်ခင်မှာပင် ထိုဓားသွားက ချန်းရီအား ကားထိုင်ခုံပေါ်တွင် သံမှိုရိုက်သကဲ့သို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

ချန်းရီသည် ဤသွေးရဲရဲ ဓားသွားကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိပြီး တစ်ခဏတာမျှ ယုံကြည်ရန် ခဲယဉ်းနေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကြီးမှာ ရူးသွပ်မတတ် တုန်ခါနေပြီး ကားကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံး ယိမ်းယိုင်လာကာ ဒေါသထွက်နေသော နွားသိုးကြီးတစ်ကောင်အလား သံကြိုးတစ်ချောင်းက ကားခေါင်မိုးပေါ်ရှိ အရိပ်ဆီသို့ ရူးသွပ်မတတ် ရစ်ပတ်သွားသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ သွယ်လျသော လက်လေးများဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဖွဖွလေး ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် သံကြိုးမှာ ပြတ်တောက်သွားလေတော့သည်။

ဆက်ရန်...