အခန်း ၁၅၉

အပိုင်း(၁၅၉) သုံးရက်တစ်ကိုယ်ခွဲ - မီးခိုးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

"ဟေ့လူ... ထစမ်း... ထမင်းသွားချက်စမ်း"

ချန်းရီက ဆေးလိပ်ကို ကိုက်ထားရင်း ကားနောက်ခန်းထဲတွင် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေသော လူကို ခြေထောက်ဖြင့် လှမ်းကန်လိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားကို ကြည့်ရသည်မှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် အရိပ်အယောင်မရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း မရဏနတ် ဂိုဏ်း၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ခြုံလွှမ်းထားသည်။

မရဏနတ် ဂိုဏ်းမှ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှ၏။

ခုနက ကားနောက်ခန်းထဲတွင် လူခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ခန့် ရှိနေခဲ့သော်လည်း အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ဤတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအမျိုးသား၏ ကံကြမ္မာသည် တကယ်ကို ကောင်းမွန်လွန်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ထိုအမျိုးသားက မျက်လုံးများကို ပင့်မကြည့်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးနေသော မီးခိုးငွေ့များကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ နားထဲတွင်လည်း ထိုစကားတစ်ခွန်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အသံကိုမျှ မကြားရသလို နှာခေါင်းမှလည်း မည်သည့် အနံ့အသက်ကိုမျှ မရနိုင်တော့ပေ။

ခြေဖဝါးအောက်မှ ခံစားရသော မြေပြင်၏ ခိုင်မာမှုသာ မရှိပါက သူသည် အခြားသော လေဟာနယ်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားမိပေလိမ့်မည်။

အကြွင်းမဲ့ အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစွမ်းသည် အမြင်အာရုံ၊ အကြားအာရုံ၊ အနံ့အာရုံ၊ အရသာအာရုံနှင့် ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းတို့ကိုပါ ပိတ်ဆို့ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ချန်းရီမှလွဲ၍ ဤမီးခိုးငွေ့ မြူတိမ်တိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူ မည်သူမဆို မျက်မမြင်၊ နားမကြားသူ တစ်ယောက်ပမာ ဖြစ်သွားရစမြဲပင်။

ထူးဆန်းသည့် အရာများပင်လျှင် ဤအခြေအနေကို မလွန်ဆန်နိုင်ကြပေ။

အစွမ်းပိုင်ရှင်များပင် ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ရှိနေပါက ပြင်းထန်သော မသက်မသာ ခံစားမှုမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်ရာ သာမန်လူတွေအတွက်ဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လုံးဝ အကြွင်းမဲ့ အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစွမ်းသည် လူသားများ ရှင်သန်နေထိုင်ရန်အတွက် သင့်တော်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည်ပင်လျှင် မီးခိုးငွေ့ မြူတိမ်တိုက်က ချူချယ်၏ လျှို့ဝှက်အကာအကွယ်ကို အစားမထိုးနိုင်သည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ဤအစွမ်း၏ လက်တွေ့အသုံးဝင်မှုမှာ အလွန် အားကောင်းလှသည်။ ထူးဆန်းသည့် အရာများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ရုံသာမက အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်ပါ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

ထိုအမျိုးသား ထိတ်လန့်သွားချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ မီးခိုးငွေ့များက လူစုကွဲသွားကာ ချန်းရီက သူ၏ မျက်မှောက်တွင် ကိုယ်ထင်ပြလာ၏။

ထိုအမျိုးသားသည် ချန်းရီကို ကောင်းကောင်း သိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။ ယခင် ဒုတိယ မူလတန်းကျောင်းတွင် ရှိနေစဉ်က လမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် အနည်းငယ်သည် လူအုပ်ကြီးကြားတွင် အာရုံစိုက်ခံရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ခဲ့ရာ သူတို့ကို မသိသူဟူ၍ မရှိပေ။

"အသက်ရှင်ချင်ရင် မင်းရဲ့ တန်ဖိုးကို သက်သေပြ... မင်း အောက်ပစ်ချခံမလား... ဒါမှမဟုတ် ဟင်းသွားချက်မလား"

"ကျွန်တော့်ကို မပစ်ချပါနဲ့... မပစ်ချပါနဲ့... ကျွန်တော် ဟင်းသွားချက်ပါ့မယ်"

ထိုအမျိုးသားက ပြာပြာသလဲနှင့် ထိတ်လန့်တကြား ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ကားပေါ်မှ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းကာ အလုပ်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ယခုအချိန်အထိ ချန်းရီသည် ထမင်းတစ်စေ့မျှပင် မစားရသေးရာ ဗိုက်ထဲမှ ဂွီဂွီမြည်အောင် ဆာလောင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ချန်းရီက စည်သွတ်ဘူးများ သို့မဟုတ် အခြားသော အစားအစာများဖြင့် အစားထိုး စားသောက်၍ ရနိုင်ပါသည်။

သို့သော် ခိုင်းစားစရာ လူရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ကိုယ်သူ အဘယ်ကြောင့် အဆာခံနေမည်နည်း။

လမ်းစဉ် အဆင့် (၂) သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီးနောက် အလွန်အမင်း အေးခဲသော ရာသီဥတုအပေါ် ခံနိုင်ရည်မှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထယ်ရှီး၏ လုံးဝ အေးခဲမှုကို မခံစားရသော ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေဆဲပင်။

ဤကဲ့သို့သော ရာသီဥတုတွင် ပူပူနွေးနွေး အစားအစာ တစ်လုပ်လောက် စားလိုက်ရပါက တကယ်ကို ဇိမ်ကျလှပေမည်။

သူက ဤအမျိုးသားကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြခိုင်းခြင်းသည် မည်သို့မျှ မသင့်တော်ဟု ချန်းရီ မထင်မှတ်ထားပေ။

ခုနက ကားပေါ်သို့ တက်လာစဉ်က ကားမောင်းခန်း၏ နောက်ခန်းတွင် ရိက္ခာပစ္စည်းများ ရှိနေသည်ကို ချန်းရီက မျက်လုံးထောင့်မှ မြင်လိုက်ရသည်။

ယခင်က ဓာတ်ဆီသွားရှာစဉ် ဓာတ်ဆီပို၍ တင်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ကားပေါ်ရှိ ရိက္ခာပစ္စည်းများ အားလုံးကို အောက်သို့ ချထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယမန်နေ့ညက ဝူကျန့်ရှန်း၏ ရုံးခန်းမှ ပြန်လာချိန်တွင် ကားပေါ်၌ ရိက္ခာများ ရှိနေကြောင်း ချူချယ်က ချန်းရီအား တစ်ချက် နှုတ်ဟ ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်က ချန်းရီ၏ ခေါင်းထဲတွင် မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် အန္တရာယ်များကိုသာ တွေးတောနေခဲ့သဖြင့် ထိုကိစ္စကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်မိခဲ့ပေ။

ဤမျှလောက် များပြားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ထိုရက်ပိုင်း ညဘက်များတွင် ချူချယ်က လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အပြင်ထွက်သွားလေ့ရှိသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်တော့ပေ။

ခေါင်းဆောင်ချူချယ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤရိက္ခာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်းရီသည် ချူချယ်အား မလေးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အရာအားလုံးကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်က လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အပြင်ထွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ချူချယ်ကို အပြင်ထွက်၍ ဘာလုပ်သနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ထိုကောင်က ဘာမှ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

အခြားကားများပေါ်တွင်လည်း ချူချယ် တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်ထားသော ရိက္ခာများ ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

ဤခေါင်းဆောင်က... တကယ်ကို အားကိုးလောက်ပါပေသည်။

နောင်တွင် "မင်းက ဘယ်နေရာအသုံးဝင်လဲ" ဟူသော စကားမျိုးကို သူ ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြောတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအမျိုးသားက ကားပေါ်မှ အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။

မီးခိုးငွေ့များက ကားနှင့် ချန်းရီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထပ်မံ၍ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

လမ်းပြသူလမ်းစဉ် အစွမ်းပိုင်ရှင် မရှိသည့် အခြေအနေမျိုး၌ သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်ကို စိမ်းသက်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းက အလွန် အန္တရာယ်များသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအမျိုးသားက ကားပေါ်မှ လူးလှိမ့်ကာ ဆင်းလာပြီးနောက် ဟင်းချက်ရန် မီးမွှေးနိုင်မည့် သစ်ကိုင်းခြောက်များ သို့မဟုတ် အခြားပစ္စည်းများကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ကျရောက်ခဲ့သည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ ကမ္ဘာမပျက်မီက မိမိ၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို အားကိုးပြီး ထင်တိုင်းကျဲတတ်သူများ မရှိတော့ပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ပြီး လူမှုရေး စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ယခင်က ယဉ်ကျေးသော ကမ္ဘာကြီးဆီသို့ ပြန်သွားရန် အလွန်ခက်ခဲကြောင်းကို လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

ယခု လက်ရှိ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် နေရာတိုင်း၌ အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ခွန်အားကြီးသူကသာ အသာစီးရသော ခေတ်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်းရီ၏ အမိန့်ကို ထိုအမျိုးသားက အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းနေဝံ့ခြင်း မရှိပေ။

မီးခိုးငွေ့ မြူတိမ်တိုက် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အားကျမှု တစ်စွန်းတစ်စ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက် သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာမပျက်မီကဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော သာမန်လူတန်းစားမျိုးက သူ့ကို တစ်ခေါက်မြင်တွေ့ခွင့်ရရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုလူ့ရှေ့တွင် သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းပင် မရှူဝံ့တော့ချေ။

နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ရပ်စဲသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော နှင်းပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရန်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ နှင်းပြင်သည် သဲကန္တာရနှင့် မတူညီခြင်းပင်။

သဲကန္တာရထဲတွင် မီးမွှေးစရာ ပစ္စည်းရှာဖွေရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း နှင်းပြင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ အပင်များ အလွန် ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။ ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေရာတွင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသားသည် မီးမွှေးစရာများကို ရှာဖွေနေစဉ်အတွင်း ထူးဆန်းသည့် အရာများ၏ အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့်အလား ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် အကဲခတ်နေမိသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ တောတောင်များထဲတွင် မည်မျှ အန္တရာယ်များကြောင်းကို သူက အရူးမဟုတ်သဖြင့် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ချန်းရီ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူ လုံးဝ အပြင်ထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်းရီကမူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မည်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမျိုးကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

အကြွင်းမဲ့ အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစွမ်း မြူတိမ်တိုက် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ လုံခြုံရေးအတွက်တော့ အတော်အသင့် အာမခံချက် ရှိနေပေသည်။

ထင်းသွားကောက်နေသော ထိုအမျိုးသားအတွက်သာ အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် လူတစ်ယောက်တည်း၏ သက်ရှိအငွေ့အသက်က ထူးဆန်းသည့် အရာများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မြင်မိသည်။

ထိုအခါမှသာ ချန်းရီက အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ရုံမြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့သည့် ခရီးစဉ်ကို ပြန်လည် တွေးတောကြည့်လိုက်ရာ အထူးသဖြင့် နတ်ကိုးကွယ်ခြင်း လမ်းစဉ်မှ ဝူကျန့်ရှန်းက ချန်းရီအပေါ် အလွန် နက်ရှိုင်းသော အမှတ်ရစရာများကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ဝူကျန့်ရှန်း သေဆုံးသွားပြီးနောက် ချန်းရီ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ သူ့တွင် အမှန်တကယ်ပင် ဆက်ဆံရေး အလွန်ကောင်းမွန်သော ညီအစ်ကို တစ်ယောက် ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုညီအစ်ကိုသည် ဝူကျန့်ရှန်းလောက် အရပ်မရှည်သလို ဝူကျန့်ရှန်းလောက်လည်း မပိန်ချေ။ ဝူကျန့်ရှန်း၏ ရုပ်သွင်မျိုး ပို၍ပင် မဟုတ်သေးပေ။

၎င်းသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် သူ့ကို ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်သော ဝူကျန့်ရှန်း၏ တစ်စုံတစ်ရာသော အစွမ်း ဖြစ်လောက်ပေသည်။

တကယ်တော့ ထိုအဖြစ်အပျက်များအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သဲလွန်စများကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်း မသိရသော စွမ်းအင်တစ်ခု၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အမြဲတမ်း ခံနေခဲ့ရသည်။

စဉ်းစားကြည့်ပါက ၎င်းသည် ဝူကျန့်ရှန်း၏ အစွမ်းပင် ဖြစ်လောက်မည်။

ဤဝူကျန့်ရှန်း၏ အစွမ်းမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။

စွန်းချန်းချန်း၊ တင်းတုံနှင့် ထယ်ရှီးတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် သိနိုင်ပေသည်။

သူစိမ်းတစ်ယောက်က တစ်စုံတစ်ရာသော ထူးခြားသည့် အစွမ်းကြောင့် သင် အယုံကြည်ရဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး သင်က သူ့အပေါ် လုံးဝ ကာကွယ်မှု မလုပ်တော့သည့် အဖြစ်မျိုးပင်။

တွေးကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ဤအစွမ်းက သူ၏ အပေါ်တွင် အခြေခံအားဖြင့် သက်ရောက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုပတ်သတ်မှုကြောင့် ဝူကျန့်ရှန်းထံမှ အကျိုးအမြတ်များစွာကိုပင် သူ အမြတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

ချူချယ်အပေါ်တွင်လည်း သိပ်ပြီး အသုံးဝင်ပုံ မပေါ်ပေ။

ဤကောင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ မျက်ခုံးထူထူ မျက်လုံးပြူးပြူးနှင့် ရိုးသားမည့်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် လုံးဝ မနည်းလှပေ။

သို့သော် နတ်ကိုးကွယ်ခြင်း လမ်းစဉ်ကလည်း အလွန်အမင်း အားကောင်းလွန်းလှသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) သို့ တက်လှမ်းသွားချိန်တွင် ထိုခြေလက်ရှစ်ဖက်နှင့် လူမျက်နှာပါသော သတ္တဝါကြီးကို ရင်ဆိုင်ရပါက ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟုပင် ထင်မိသည်။

သို့သော် နတ်ကိုးကွယ်ခြင်း လမ်းစဉ်ကမူ ယှဉ်နိုင်ရုံသာမက ဖိနှိပ်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းပင် ရှိသေးသည်။

တကယ်တော့ လူအချင်းချင်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက ဒေါသထွက်သေလောက်စရာပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝူကျန့်ရှန်းသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မီးခိုးတမန်တော် လမ်းစဉ် အဆင့် (၁) တွင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့် (၂) သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှသာ စွမ်းအားများ စတင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အဆင့် (၂) ၏ အစွမ်းများကလည်း သူ့ကို စိတ်ပျက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ အဆင့် (၂) သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် ရရှိလာသော မီးခိုးငွေ့ကိုယ်ပွား အစွမ်းသည် အလွန်အမင်း ထူးဆန်းလှသည်၊ မဟုတ်ပါက ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ တစ်ဖွဲ့လုံး သေကြေပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"သုံးရက်တစ်ကိုယ်ခွဲ - မီးခိုးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း" သည် လမ်းစဉ် အဆင့် (၂) မြူခိုးအကာအကွယ် ပညာရှင်၏ သီးသန့် ဒုတိယမြောက် အစွမ်း ဖြစ်သည်။

ဤအစွမ်းသည် အသက်တစ်ချောင်း ပိုရလာရုံမျှမက သာမန်ထက် များစွာ ပိုမို နက်နဲလှသည်။

မရဏနတ်သမီး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသူမှာလည်း ကိုယ်ပွား ကဲ့သို့သော အရာမျိုး မဟုတ်ဘဲ ချန်းရီ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ဤအစွမ်းက နှိုးဆွခံလိုက်ရကာ မိမိကိုယ်ကို မီးခိုးငွေ့များဖြင့် အစားထိုးပြီး မီးခိုးများအဖြစ် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်းရီသည် လွန်ခဲ့သော တစ်မိနစ်ခန့်က နေရာနှင့် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည်ပင်လျှင် ဤအစွမ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး အချက် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်မိနစ်ခန့်က ချန်းရီသည် ထိုအမှောင်ထောင့်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး ဝူကျန့်ရှန်းသည်လည်း ထိုအနီးအနားတွင် အတိအကျ ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ထိုနေရာရှိ မီးခိုးငွေ့ မြူတိမ်တိုက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးဘဲ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်တွင် လုံးဝ အကြွင်းမဲ့ အငွေ့အသက် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစွမ်း၏ အာနိသင်ကိုပါ ရရှိလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မရဏနတ်မင်းကဲ့သို့ အာရုံခံစားမှု ထက်မြက်သူပင်လျှင် ရိပ်မိနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝူကျန့်ရှန်းဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့်သာ ချန်းရီ၏ မျှော်လင့်မထားသော ဓားချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သုံးရက်တစ်ကိုယ်ခွဲ" ဆိုသည်မှာ သုံးရက်လျှင် တစ်ကိုယ်ခွဲသာ စုစည်းနိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"ကိုယ်ခွဲ" ဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပွားကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"မီးခိုးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း" ဆိုသည်မှာ ကိုယ်ပွားသည် မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း" ဟူသော စကားလုံးက အတိတ်က နေရာနှင့် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ချန်းရီက ဤအစွမ်းနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့်သာ ဝူကျန့်ရှန်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆက်ရန်...