အခန်း ၉၁

အပိုင်း (၉၁)

ချူဟွားသည် ယခင်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များနှင့်အတူ ဝင်စားလာသူဖြစ်ရာ ဘာသင်သင် မြန်ဆန်လေသည်။ ပျင်းရိသည့်အခါ ဝတ္ထုဖတ်လေ့ရှိသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဈေးကွက်ထဲမှ ဝတ္ထုများမှာ သူဌေးသမီးနှင့် ဆင်းရဲသားပညာသင် ဇာတ်လမ်းများသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ အလွန်ပျင်းစရာကောင်းသဖြင့် ကိုယ်တိုင် ရေးသားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အချိန်မရွေး ပေါ်ပေါက်လာမည့် စိတ်ကူးများကို မှတ်တမ်းတင်ရန် စာအုပ်အသေးလေးနှင့် မီးသွေးတောင့်ကို အမြဲ ဆောင်ထားတတ်လာသည်။

စာအုပ်အသေးလေးနှင့် မီးသွေးတောင့် ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင် ချူဟွားနှင့် system အချိန်မီ ဆက်သွယ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို လူအများ ကြားနေရသည်ကို တွေ့ရှိကာ သီးသန့်စကားပြောခြင်းနှင့် အုပ်စုလိုက်စကားပြောခြင်း ပုံစံများကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သင်ယူစရာများ များပြားလာသဖြင့် အားလပ်ချိန် မရှိတော့ရာ ချူဟွားသည် ဝတ္ထုမဖတ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ရေးသားရန်စိတ်ကူးပင် အနားမကပ်နိုင်ချေ။

"မယ်မယ်က ဘယ်လို ဝတ္ထုမျိုး ရေးချင်တာလဲ"

မိဖုရားခေါင်က "ဖော်ရွေသော" အပြုံးဖြင့် စကားလုံးများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

"အမျိုးအစား မကန့်သတ်ဘူး၊ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းရင် ပြီးရော"

ချူဟွား: "..."

System: [......]

ဝတ္ထုထဲမှာ အရှင်မင်းကြီးကို နှိပ်စက်ပြီး ဒေါသဖြေချင်တဲ့ စိတ်ကူးကို နည်းနည်းလေးမှ မဖုံးကွယ်ထားပါလား။

ဒါပေမဲ့ ဖောက်ပြန်တဲ့ ယောက်ျားက ဒီလောက်တော့ ခံထိုက်ပါတယ်လေ။

ချူဟွား: "မယ်မယ်၊ ဝတ္ထုရေးတာက ကိုယ် အကျွမ်းကျင်ဆုံးနဲ့ စိတ်အဝင်စားဆုံး အမျိုးအစားကနေ စတင်သင့်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ရေးရတာ အဆင်မပြေဘဲ လမ်းခုလတ်မှာ ရပ်တန့်သွားတတ်ပါတယ်"

"ဥပမာ ပြောရရင် မယ်မယ်က နောက်ဆောင်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့တော့ ညီအစ်မတွေကြား အကောက်ကြံတာ၊ နန်းတွင်းရေး၊ ညီအစ်မတွေ အချင်းချင်း ကူညီပြီး အခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်တာမျိုးတွေကို ရေးသားရတာ ပိုကျွမ်းကျင်နိုင်ပါတယ်၊ ညီလာခံအရေး၊ စီးပွားရေး စစ်ပွဲလိုမျိုးတွေကို ရေးသားရတာ သိပ်မကျွမ်းကျင်နိုင်ပါဘူး"

"မယ်မယ်က အားသာချက်ကို ယူပြီး အားနည်းချက်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ပါတယ်၊ ကိုယ်ကျွမ်းကျင်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို အဓိကထား ရေးသားနိုင်ပါတယ်၊ တကယ်လို့ တချို့ အခန်းကဏ္ဍတွေကို မဖြစ်မနေ ရေးသားရမယ် ဆိုရင်လည်း တခြားသူတွေရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံနိုင်ပါတယ်၊ ဒါမှ ဝတ္ထုရဲ့ ဇာတ်ကောင်စရိုက်နဲ့ ဇာတ်လမ်းက ပိုပြီး ပြည့်စုံလာမှာပါ"

မိဖုရားခေါင်က ခေါင်းတစ်ငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် နားထောင်နေသည်။ အဓိပ္ပာယ် ရှိတာပဲ။

စီးပွားရေး လုပ်သလိုပဲ။ လူသစ်က ကိုယ် အကျွမ်းကျင်ဆုံး နယ်ပယ်ကနေ စတင်မှ အရှုံးမပေါ်နိုင်တာ။

"ဒါဆို ငါ အခုပဲ စရေးလိုက်ရမလား" မိဖုရားခေါင်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရည်ညွှန်းသော နာမ်စားက "ပန်ကုန်း" မှ "ငါ" သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မြင့်မြတ်သော တိုင်းပြည်မိခင်ကြီး ဘဝမှ နှိမ့်ချစွာ ပညာသင်ယူသော စာရေးဆရာသစ် တစ်ဦး ဖြစ်သွားလေသည်။

ချူဟွားလည်း မပေါ့ဆရဲပေ။ သူဌေးက ရင်းနှီးဖော်ရွေနိုင်သော်လည်း လက်အောက်ငယ်သားက သူဌေး၏ ကောင်းမွန်သော သဘောထားကို အတည်ယူ၍ မရပေ။

"မယ်မယ် အချိန်ရရင်ပေါ့"

ချူဟွားက မူလက အကြံဉာဏ် အချို့ ပေးပြီး မိဖုရားခေါင်ကို ဈေးကွက် လေ့လာခိုင်းကာ ပြည်သူများ ဖတ်ချင်သည့် အကြောင်းအရာကို ကြည့်ခိုင်းပြီးမှ စာရေးရန် အကြံပေးမည်ဟု စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

မိဖုရားခေါင် စာရေးရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဝတ္ထုထဲမှာ အရှင်မင်းကြီးကို နှိပ်စက်ဖို့၊ ဘယ်လောက် သနားစရာ ကောင်းမလဲ ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် ပျော်ရွှင်ဖို့၊ ငွေရှာဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ရေးလာတဲ့ ဝတ္ထုက ဈေးကွက် ရှိမရှိ၊ လူကြိုက်များမများ ဆိုတာ အရေးမကြီးတော့ဘူး။

မိဖုရားခေါင် အချိန်ရလား။ ဒါပေါ့။

အရှင်မင်းကြီး ကတိ ဖောက်ဖျက်တာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။ အရှင်မင်းကြီး တခြား မိဖုရားတွေကို ချစ်မြတ်နိုးတာကို ဝမ်းမနည်းတော့ဘူး။ ယောက်ျားတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေ၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေ၊ သူမမှာ လွတ်လပ်တဲ့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိတာပေါ့။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ ပြန်ရောက်ရင် ရေးလိုက်မယ်"

စကားပြောတာ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။

ချူဟွားမှာ မင်းဆရာကြီး ထားခဲ့သော အိမ်စာများ လုပ်စရာ ရှိသေးသည်။ ညဘက်လည်း စာသင်ရဦးမည်။ သို့သော် မိဖုရားခေါင်ကို ပြန်ခိုင်းဖို့ မလွယ်ကူသဖြင့် လုံခြုံသော ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ရှာလိုက်သည်။

"မယ်မယ်၊ ဒီ နို့လက်ဖက်ရည်ကို သဘောကျရဲ့လား"

မိဖုရားခေါင်က သူမဘေးတွင် အမြဲရှိနေသော ကိုယ်ရံတော် အစေခံမလေးကို ကြည့်လိုက်၏။ "ပိယွီ"

ပိယွီက ရွှေကြိုး သစ်သားသေတ္တာ တစ်ခုကို ဆက်သလာကာ အထဲတွင် ပန်းရောင် ကျောက်မျက်ရတနာ ခေါင်းဆောင်း တစ်စုံ ပါရှိသည်။

မိဖုရားခေါင်: "ဒီအရောင်က မင်း အသက်အရွယ် မိန်းကလေးတွေနဲ့ လိုက်ဖက်တယ်၊ လက်ခံလိုက်ပါ၊ ငါ့ဘက်က ကျေးဇူးတင်တဲ့ အနေနဲ့ ပေးတာပါ"

ချူဟွားက အလျင်အမြန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "မယ်မယ်၊ ဝတ္ထုရေးတဲ့ အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် မျှဝေတာလေးက ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ လက်ဆောင်နဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး"

မိဖုရားခေါင် တကယ် ကျေးဇူးတင်ချင်သည်မှာ ချူဟွားက သူမကို ယောက်ျားသည် ဘဝရဲ့ အရာအားလုံး မဟုတ်ကြောင်း နားလည်စေခဲ့လို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစကားများသည် ချူဟွားနှင့် system တို့၏ စကားဝိုင်းမှ လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပြော၍ မရပေ။

မလာခင်ကတည်းက မိဖုရားခေါင်သည် သင့်တော်သော အကြောင်းပြချက် ရှာထားပြီးဖြစ်သည်။ ရောက်လာပြီးနောက် ပိုကောင်းသော အကြောင်းပြချက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ငါ မင်းရဲ့ နို့လက်ဖက်ရည်ကို ကြိုက်တယ်၊ ဒီခေါင်းဆောင်း တစ်စုံနဲ့ နို့လက်ဖက်ရည် နည်းလမ်းကို လဲလှယ်ကြမယ်၊ ကိုယ်တိုင် သောက်ဖို့ပဲ၊ စီးပွားရေး မလုပ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ အတွေ့အကြုံ မျှဝေပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်တဲ့ အနေနဲ့ရောပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ"

ဒီအဆင့်ထိ ပြောလာမှတော့ မိဖုရားခေါင်က မဖြစ်မနေ ပေးချင်နေတာ ထင်ရှားသည်။ ချူဟွား ထပ်ခါတလဲလဲ ငြင်းဆန်ဖို့ မကောင်းတော့သဖြင့် ချင်းကျူကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ရတော့သည်။

နို့လက်ဖက်ရည် ထုတ်ယူကတည်းက သူမသည် ကူးရေးထားသော နည်းလမ်းပေါင်းများစွာကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဒုတိယမင်းသား ကြင်ရာတော်အစရှိသူများ လိုချင်လျှင် ပေးဖို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခုမှ ပထမဆုံး တစ်ရွက်ကို ပေးဖြစ်ခြင်းပင်။

ချင်းကျူက အခန်းထဲဝင်ပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော နည်းလမ်းကို ယူလာကာ ပိယွီကို ပေးလိုက်လေသည်။ မိဖုရားခေါင်လည်း နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်သွားလေတော့၏။

ချူဟွားက မိဖုရားခေါင်ကို တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေးပြီး ဝမ်သခင်မနှင့် အလုပ်ဆင်းလာသော ချူဖျင်တို့လည်း ရောက်လာကြသည်။ ချူရှူးကလည်း သခင်မကြီးကို တွဲကူပြီး ရောက်လာကာ ဘေးတွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေကြသည်။

စုန့်ရှန်းကျောင်းတော်သို့ ပြန်သွားသော ချူချီမှလွဲလျှင် ကျန် ချူမိသားစုဝင် အားလုံး စုံညီစွာ မိဖုရားခေါင်ကို နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

မိဖုရားခေါင်၏ မြင်းလှည်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် မိသားစုဝင်များက အိမ်ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် သခင်မကြီးက မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်တော့သည်။ "မိဖုရားခေါင်က အိမ်ကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ချူရှူး စကားမပြောဘဲ စူးစမ်းချင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သူမသည် အခုတော့ ချူဟွားကို မပြစ်မှားရဲတော့ပေ။ သို့သော် သခင်မကြီး မေးမြန်းသည်ကို ဘေးမှ ခိုးနားထောင်ရုံလောက်တော့ ရသေးသည်။

ချူဟွားက သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ချူဖျင်နှင့် ဝမ်သခင်မကိုသာ ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ၊ အမေ၊ အချိန် မစောတော့ဘူး၊ သမီး ခဏနေ စာသင်စရာ ရှိသေးတယ်၊ အရင် ပြန်စားနှင့်တော့မယ်"

မနက်၊ နေ့လယ်၊ ညနေ သင်ခန်းစာများက အနည်းငယ် ကျပ်တည်းနေသဖြင့် ချူဟွားသည် ချန်ဟွားကျွီတွင်သာ တစ်ယောက်တည်း စားလေ့ရှိပြီး မိသားစုနှင့် အတူ မစားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ချူဖျင်: "သွားပါ"

ဝမ်သခင်မက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "အမေ ရှင်းလိုက်မယ်၊ စိတ်ချလက်ချ သွားပါ" ဟူသော အကြည့်ဖြင့် သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချူဟွားလည်း စိတ်ချလက်ချ ပြန်သွားလိုက်တော့သည်။

သခင်မကြီး၏ မျက်နှာ မကောင်းတော့ဘဲ တုတ်ကောက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ဆောင့်ကာ ရွဲ့ပြောတော့သည်။ "ဘာလဲ၊ ငါက သူ့ကို ခိုင်းလို့ မရတော့ဘူးလား"

ချူဖျင်: "..."

ဝမ်သခင်မ: "..."

ရှေ့မှာရှိတုန်းက မဆူရဲဘဲ ကျောခိုင်းသွားမှ ဆူနေတော့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။

ဝမ်သခင်မက သခင်မကြီး ဒေါသဖြေချင်လို့ ပြောမှန်း၊ သူမကို ရည်ရွယ်ပြောမှန်း၊ ချူဟွားဆီ ပြန်ပြောပြစေချင်မှန်း သိသော်လည်း သူမက ထိုသို့သော အမေမျိုး မဟုတ်ပေ။

သမီးက အလုပ်များနေပြီ။ သူမက သမီးကို စိတ်ညစ်စရာ ထပ်မပေးချင်တော့ပေ။ "အမေ ဘာခိုင်းစရာ ရှိလဲ၊ ချွေးမ သွားလုပ်ပေးပါ့မယ်"

နာမည်တပ် မပြောမှတော့ သူမ ဝင်ခံလိုက်လည်း ပြဿနာ မရှိပါဘူး။

သခင်မကြီးမှာ ဆွံ့အသွားသည်။ သူမ ခိုင်းချင်တာက ချူဟွား ဖြစ်ကြောင်း ပြောချင်သော်လည်း မိဖုရားခေါင်က ဒီနေ့ ချူဟွားကို မည်သည့်အကြောင်းကိစ္စနှင့် လာရှာမှန်း မသိသဖြင့် စကားကို သိပ်လွန်အောင် မပြောရဲပေ။

အဲဒီကောင်မလေးက အခု အရည်အချင်း ရှိနေပြီ။ ကျောထောက်နောက်ခံတွေ များနေပြီ။ သူမက အဘွား အနေနဲ့ နည်းနည်းပါးပါး ပြောဆိုလို့ ရပေမဲ့ အရမ်း လွန်လာရင်တော့ အဲဒီကောင်မလေး ဘေးမှာ အမြဲ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ နန်းစောင့်တပ်သား နှစ်ယောက်က လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။

"မိဖုရားခေါင် ဒီနေ့ ဘာလာလုပ်တာလဲ" သခင်မကြီးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီကောင်မလေးက မိဖုရားခေါင်နဲ့ ဘယ်တုန်းက ပတ်သက်သွားတာလဲ"

ချူရှူးကလည်း အသက်အောင့် နားထောင်နေသည်။ အသေးစိတ် အချက်အလက် တစ်ခုလေးကိုပင် လွတ်သွားမှာ စိုးရိမ်နေသယောင်။

တကယ်လို့ ချူဟွားနဲ့ မိဖုရားခေါင် ဆက်ဆံရေး ကောင်းတယ်ဆိုရင် သူမက ချူဟွားရဲ့ အစ်မ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ မိဖုရားခေါင်နဲ့ ဆက်သွယ်လို့ ရနိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် သူမရဲ့ မင်္ဂလာရေးက လုံးဝ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။

ချူဖျင်ကတော့ နောက်ကျမှ ပြန်ရောက်သဖြင့် မသိသလို ဝင်လည်း မပါပေ။

ဝမ်သခင်မက အိမ်မှာ အမြဲ ရှိနေသော်လည်း မသိပေ။ "မိဖုရားခေါင် ရောက်တာနဲ့ ချန်ဟွားကျွီကို တန်းသွားပြီး ဟွားအာကို ရှာတာပဲ၊ အသေးစိတ် အခြေအနေကို ချွေးမလည်း မသိဘူး"

သခင်မကြီး မျက်ခုံး ပင့်လိုက်သည်။ "နင့်ကို ဘာလုပ်ဖို့ ထားတာလဲ"

နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမသည် ဒီချွေးမအပေါ် အာဏာပြလေ့ရှိသည်။ စိတ်မတိုင်းကျသည်နှင့် စကားဖြင့် ဖိနှိပ်လေ့ရှိသည်။ ယခင်ကတော့ ချူဖျင်ရှေ့တွင် ဟန်ဆောင်ကောင်း ဟန်ဆောင်လိမ့်မည်။ ယခုတော့ အားလုံးကလဲ သိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် စိတ်ရှုပ်ခံပြီး ဟန်ဆောင်မနေတော့ချေ။

ချူဖျင် မျက်ခွံ လှုပ်သွားပြီး ချူဟွား ထွက်သွားသော ဘက်ကို အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ စိတ်ထဲတွင် ပြောလိုက်မိတော့သည်။ ဟွားအာ မရှိလို့သာ။ မဟုတ်ရင် အမေက "အိပ်မက် မက်နေလိုက်" ဆိုတဲ့ စကားကို ချက်ချင်း ကြားရပြီး သတိလစ်သွားနိုင်တယ်။

ဝမ်သခင်မက သခင်မကြီး၏ စရိုက်ကို ကောင်းကောင်း သိထားပြီးဖြစ်၍ ဒီယောက္ခမ အပေါ် ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မထားတော့ပေ။ အဆူခံရလည်း ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး။ ဆူချင် ဆူပါစေ၊ အသားတစ်စမှ ပဲ့သွားတာ မဟုတ်ဘူး။

"အမေ မယုံရင် ချန်ဟွားကျွီကို သွားပြီး ဟွားအာကို ကိုယ်တိုင် မေးကြည့်လိုက်ပါလား"

သွားရဲလား။ မေးကြည့်လိုက်တာ။

သခင်မကြီး: "..."

မပြောနဲ့။ သူမ တကယ် မသွားရဲပါဘူး။

ချူဟွား ဆိုတဲ့ မြေးမလေးက တခြား မြေးတွေနဲ့ မတူဘူး။ ချူအိမ်တော် အပြင်ဘက်မှာပဲ သူမကို မျက်နှာသာ ပေးတာ၊ တခြား အချိန်တွေမှာ သူမကို စိတ်မချမ်းသာအောင် လုပ်ရင် ချက်ချင်း ပြန်ပြောတတ်တာ။

"အိပ်မက် မက်နေလိုက်" ဆိုတဲ့ စကားက သခင်မကြီးကို စိတ်အစွဲအလမ်း ဖြစ်နေစေတော့သည်။ သူမက အသက်ကြီးလို့ မြေကြီး ခါးရောက်နေပြီပဲ။ စိတ်ဒဏ်ရာ ထပ်မရချင်တော့ဘူး။ စဉ်းစားမိတိုင်း ခေါင်းကိုက်တယ်။

သခင်မကြီးက ဒီလိုပဲ အလျှော့ပေးလိုက်တော့မလို ဖြစ်နေချိန်တွင် ချူရှူးက ဆက်ပြီး တိတ်ဆိတ် မနေနိုင်တော့ပေ။ "အဘွား၊ ညီမလေးက အခုတလော အပြင်သိပ်မထွက်ဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် မိဖုရားခေါင်နဲ့ သိကျွမ်းသွားတာလဲ"

သခင်မကြီးက ယောက္ခမ ဖြစ်ပြီး သားသမီးဝတ္တရားနဲ့ ဖိနှိပ်ထားလို့ ရပေမဲ့ ဝမ်သခင်မက မျက်နှာသာ ပေးနေရတာ။ ချူရှူးလို အပြင်မှာ ယောက်ျား လိုက်ရှာပြီး အလိမ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်သမီးကိုတော့ ဟက်ဟက်။

"ဘယ်သူ သိမှာလဲ၊ မင်း ကျင်ရွှိုက်နဲ့ ဘယ်လို သိကျွမ်းခဲ့လဲ၊ သူလည်း မိဖုရားခေါင်နဲ့ အဲဒီလိုပဲ သိကျွမ်းခဲ့တာ နေမှာပေါ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဝမ်သခင်မက ချူရှူး၏ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသော မျက်နှာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှည့်ထွက်ပြီး ကိုယ့်ခြံဝင်းထဲ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

နာမည်ပျက်နေတဲ့ ယိညန် မွေးထားတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်သမီးက တရားဝင်သမီးနဲ့ မိဖုရားခေါင် ကိစ္စကို တစ်ချိန်လုံး လာစုံစမ်းနေတယ်။ ဘယ်သူက သမီးကို မျက်နှာ လာပေးနေလို့လဲ။

အခန်းထဲ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဝမ်သခင်မက ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ထားလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူးဟု တွေးမိပြီး မျက်နှာထား တင်းတင်းဖြင့် ချူဖျင်ကို ပြောလေတော့၏။ "အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ ပြောခဲ့တယ်၊ သူတို့ အိမ်ထောင်စု ကိစ္စကို ဝင်မပါဘူးလို့၊ ချူရှူးက ကျွန်မလို မိခင်ကို စိတ်မချလို့ အပြင်မှာ ကိုယ့်ဘာသာ ရှာချင်ရင် ရှာပါစေ၊ ကျွန်မ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး"

ဝမ်သခင်မက အမြဲတမ်း နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လူကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် သိပ်မပြောတတ်ပေ။ တစ်ကြိမ်တည်းသော အကြိမ်ကတော့ ချူဟွားကို ချူရှူးက ရေကန်ထဲ တွန်းချပြီး သတိလစ်နေစဉ်ကသာ ရှိခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က ဝမ်သခင်မ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲကာ အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရထားသည့် သားပေါက်လေးကို ကာကွယ်နေသော ရူးသွပ်နေသည့် ခြင်္သေ့မကြီးကဲ့သို့ပင်။ သူမ၏ သားပေါက်လေးကို မည်သူ့ကိုမျှ ထပ်မံ ထိခိုက်စေ၍ မဖြစ်ပေ။ ချူဖျင်ကတော့ ယခုထက်ထိ မမေ့သေးချေ။

ချူဖျင်သည် အသံမထွက်ဝံ့ပေ။ အသံတစ်ချက် ထွက်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်သခင်မ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံရမည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

အသက်ရှင်လိုစိတ်က အလွန် ပြင်းထန်လှ၏။

ဝမ်သခင်မသည် ယခင်က အတွေးများကို စိတ်ထဲ၌သာ သိမ်းဆည်းထားပြီး ခင်ပွန်းသည်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူမလည်း ဖွင့်ဟပြောဆိုလာတော့သည်။

"အရင်တုန်းက ကျွန်မ တွေးခဲ့တာက ချူမိသားစုရဲ့ သမီးပျိုတွေက 'တစ်ယောက် ဂုဏ်တက်ရင် အကုန် ဂုဏ်တက်၊ တစ်ယောက် ထိခိုက်ရင် အကုန် ထိခိုက်'ဆိုတော့ ချူရှူး နာမည်ပျက်ရင် ဟွားအာကိုပါ ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်လို့ သင့်တော်တဲ့ အိမ်ထောင်ဖက် ရှာပေးပြီး မိသားစု ဘဏ္ဍာထဲကနေ မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ ထုတ်ပေးမယ်၊ ဒါက ကျွန်မ အနေနဲ့ အိမ်ရှင်မ တစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့ နောက်ဆုံး အရာပဲလို့ တွေးခဲ့တာ"

လျိုယွဲ့၊ ချူချီနှင့် ချူရှူးတို့ သားအမိ၏ စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်လျှင် ဝမ်သခင်မအနေဖြင့် ဤအဆင့်ထိ လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းမှာ လွန်စွာ သည်းခံခဲ့ပြီဟု ယူဆရသည်။

"ဒါပေမဲ့ ရှင် ဒီနေ့ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ချူရှူးက မိဖုရားခေါင်ကို စိုက်ကြည့်နေတာက ဟွားအာကို အသုံးချပြီး အမြင့်ကို တက်ချင်နေတာ ထင်ရှားတယ်၊ သူ အမြင့်ကို တက်ချင်ရင် သူ့ အရည်အချင်းနဲ့ သူ တက်လေ၊ ကျွန်မ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ ကျွန်မရဲ့ ဟွားအာကို နင်းပြီး တက်လို့ မရဘူး"

ဝမ်သခင်မ၏ မျက်နှာထားက ပိုမို တင်းမာလာသည်။ "ဟွားအာ ဒီအဆင့် ရောက်ဖို့ မလွယ်ကူခဲ့ဘူး၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဖျက်ဆီးခွင့် မပေးနိုင်ဘူး"

"ငါလည်း ခွင့်မပြုဘူး"

ချူဟွားသည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အလားအလာ ရှိနေကာ ချူမိသားစု သုံးယောက် တစ်ပြိုင်နက် အရာရှိ ဖြစ်လာမည့် သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက်ကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ချူချင်းထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မား၍ ပိုဝေးကွာသော နေရာကို ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ချူဖျင်သည် မည်သူ့ထက်မဆို ချူဟွား၏ အနာဂတ်အတွက် ပူပန်မိလေသည်။

"မင်း ဂရုမစိုက်ချင်ရင် မစိုက်နဲ့၊ ငါ အမေ ဒါမှမဟုတ် ဆွေမျိုးတွေဘက်က လူကြီးတွေကို ဝင်ပါခိုင်းလိုက်မယ်"

သူက ဤသို့ ပြောလိုက်ရာ ယခင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုနေသော ဝမ်သခင်မမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားတော့သည်။ "ဖြစ်ပါ့မလား"

အဘွား သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးများက သမီးပျို၏ မင်္ဂလာကိစ္စကို ဦးဆောင်ပေးခြင်းမျိုး ရှိတတ်ကြသည်။ များသောအားဖြင့် မိဘများ ဆုံးပါးသွားပြီး ဦးလေး၊ ဒေါ်လေး စသည့် လူကြီးမိဘများ မရှိမှသာ ပြုလုပ်လေ့ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်သခင်မမှာ စိတ်နာပြီး ချူရှူးအတွက် မင်္ဂလာကိစ္စ ဆွေးနွေးပေးရလျှင် ဝမ်သခင်မ ကိုယ်တိုင်လည်း ပျော်ရွှင်ရမည် မဟုတ်ပေ။ ချူရှူးကလည်း ဝမ်သခင်မ ကြားထဲမှ ကောက်ကျစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေမည်ဖြစ်ကာ အကယ်၍ လက်ထပ်ပြီးမှ ပြဿနာ ဖြစ်လာပါက နှစ်ဖက် မိသားစုလုံး စိတ်မချမ်းမြေ့ ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။

ချူဖျင် ထပ်ခါတလဲလဲ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ့အကြံက ပိုကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ သဘောထား မတိုက်ဆိုင်သည်ကို လူများ သိသွားလျှင်လည်း ဘာဖြစ်မည်နည်း။ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် မှူးမတ်များထဲတွင် မည်သူက ချူဟွားနှင့် ချူရှူး မတည့်သည်ကို မသိဘဲ ရှိပါ့မလား။

"ငါ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်"

ချူဖျင်က တာဝန်ယူသည်ကို တွေ့ရခဲသဖြင့် ဝမ်သခင်မ သိပ်မနေတတ်သော်လည်း ဤကိစ္စတွင် ချူဖျင် ဝင်ရောက်ပါဝင်သည်က ပိုကောင်းသောကြောင့် သူမလည်း လက်လွှတ်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

Systemက ချူဟွား ညစာစားနေချိန်တွင် မေးလိုက်သည်။ [မမကြီးဟွား၊ နန်ကုန်းလင် နင့်ကို ထားခဲ့တဲ့ စာရွက်လေးကို ဘယ်လို လုပ်မလဲ]

ချူဟွားသည် မိဖုရားခေါင် လာရောက်လည်ပတ်ကြောင်း သိရသဖြင့် ချန်ဟွားကျွီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ကာ စာအုပ်များကို မင်းသား ၅ ၏ ခြံဝင်းရှိ စာကြည့်ခန်းတွင် ထားခဲ့ပြီး မိဖုရားခေါင်ကို ပြန်ပို့ပြီး စာအုပ်များ သွားသိမ်းချိန်တွင် အထဲ၌ စာရွက်လေး တစ်ရွက် ညှပ်ပါလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မင်းသား ၅ နှင့် မင်းဆရာအိုကြီး တို့၏ လက်ရေးကို သူမ သိသည်။ မသိသော လက်ရေးသည် သဘာဝကျကျပင် နန်ကုန်းလင်၏ လက်ရေး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အပေါ်တွင် နာမည် တစ်ခုချင်းစီ ရေးသားထားသည်။ သူမ ကြားဖူးသော နာမည်များ ပါသလို စိမ်းနေသော နာမည်များလည်း ပါဝင်နေသည်။

ချူဟွား: [နင် ငါ့ကို ကြည့်ပေးပါဦး]

Systemက ချူဟွား၏ ရွေးချယ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ပျော်ရွှင်လွန်း၍ အသံထဲတွင် ပန်းပွင့်လေးများ ပါနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လို့နေသည်။ [ငါ ကြည့်ပြီးပြီ]

[ပထမ တစ်ယောက်က ဟူချောင်ယွင်၊ အဲဒါ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနက "မိန်းမဆိုတာ အိမ်မှာ ယောက်ျားနဲ့ ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သင့်တယ်" လို့ အော်နေတဲ့ လူကြီးမင်းဟူရဲ့ သမီးလေ၊ နင် မှတ်မိလား။ သားသုံးယောက်လုံးက သမီးတစ်ယောက်လောက် မတော်တဲ့ လူကြီးမင်းဟူ လေ]

ချူဟွား: [မှတ်မိတယ်၊ လူကြီးမင်းဟူက နောက်ပိုင်း သူ့ကို ပျိုးထောင်ပေးလား]

System: [ဒီလူက နည်းနည်း ခေါင်းမာတယ်၊ အမျိုးသမီးက အမျိုးသားထက် တော်တာကို ဝန်မခံချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သားသုံးယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုက သမီးတစ်ယောက်လောက် မရှိတာကိုလည်း မကျေနပ်ပြန်ဘူး၊ အဲဒါနဲ့ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထက်မြက်တယ်လို့ ထင်ရတဲ့ အကြံဉာဏ် တစ်ခု ရလာတယ်]

[သူက သားသုံးယောက်အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ဆရာတွေ ရှာပေးတယ်၊ သားတွေရဲ့ ဆရာကိုလည်း သမီးနဲ့ လဲမပေးဘူး၊ အဲဒီအစား သာမန် အဆင့်ရှိတဲ့ ဆရာ တစ်ယောက် ရှာပေးလိုက်တယ်]

ချူဟွားသည် ဤသို့သော ထူးဆန်းသည့် လုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့သြသွားရသည်။ [သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို "ထက်မြက်တဲ့" အကြံဉာဏ်မျိုး ရလာတာလဲ]

Systemလည်း စဉ်းစား၍ မရချေ။ [ဖရဲသီးစားတဲ့ system က သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကို မသိနိုင်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရင် တကယ်ပဲ အရမ်း ခေါင်းမာတာပဲ]

[အမျိုးသမီးတွေ တော်တာကို သေသည်အထိ ဝန်မခံချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်အမှားကို ဝန်ခံပြီး သမီးကို ကောင်းကောင်း ပျိုးထောင်ပေးချင်တာလား၊ ဒီလို ကြားချပြီး သားကို မြှောက်တင် သမီးကို ဖိနှိပ်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ သူ ဘာကို သက်သေပြချင်တာလဲ]

[သားသုံးယောက်က ရှို့ချိုင်၊ ကျွီရန်လောက် ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို သက်သေပြချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သမီးက မွေးရာပါ ဉာဏ်ကောင်းလို့ ဆရာကောင်း မရှိလည်း ကျင့်ရှီ စာမေးပွဲ အောင်နိုင်တယ် ဆိုတာကို သက်သေပြချင်တာလား]

ချူဟွား ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ [သားတွေဘက်က နင် သုံးသပ်တာ မမှားဘူး၊ သမီးဘက်ကတော့ ဖိနှိပ်တဲ့ သဘော ပိုများမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်]

[လူကြီးမင်းဟူက အရင်တုန်းက "အမျိုးသမီးတွေ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနကို လာတာ ကြက်မက မနက်ခင်းကို ဦးဆောင်သလိုပဲ (နေရာမမှန်တာ၊ မလုပ်သင့်တာ လုပ်တာ)" ဆိုတဲ့ စကားကို ပြောဖူးတယ်၊ ဒါကို ကြည့်ရင် သူ ကိုယ်တိုင်က အမျိုးသမီးတွေကို ဘယ်လောက် အထင်သေးလဲ၊ အမျိုးသမီးတွေ နန်းတွင်း ဝင်တာကို မလိုလားဘူး ဆိုတာ သိသာတယ်၊ ဒီလူက ကွယ်ရာမှာ ဘုရင်မကို ဆန့်ကျင်တဲ့ စကားတွေတောင် ပြောလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်]

[ခဏလေး] Systemက ရှာဖွေလိုက်သည်။ [ဟော၊ တကယ်ပါလား]

[သူက သမိုင်းမှာ ပထမဆုံး ဘုရင်မကို ကြက်မက မနက်ခင်းကို ဦးဆောင်တာလို့ ပြောတယ်၊ ဘုရင်မရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုတွေကို လုံးဝ အသိအမှတ် မပြုဘဲ အပြစ်တွေကိုပဲ လိုက်ရှာပြီး ပြောတယ်၊ သူက အောင်မြင်မှုကို လိုလားလွန်းတယ်၊ လူ့ကျင့်ဝတ်ကို ဖောက်ဖျက်တယ်... ဟက်၊ ဘုရင်မ နတ်ရွာစံတာ ကြာပြီမို့ သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တာကို အခွင့်ကောင်း ယူနေတာပဲ]

ချူဟွား ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်၍ အနည်းငယ်မျှ မအံ့သြပေ။ [သူ ဒီအသက်အရွယ် ရောက်နေပြီ၊ စွဲမြဲနေတဲ့ အစွဲတွေကို ပြောင်းလဲဖို့ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်]

[ခေတ်သစ်မှာ ဗဟုသုတ အများကြီးကို အွန်လိုင်းမှာ ရှာဖွေနိုင်တယ်၊ ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဗဟုသုတတွေဆိုရင် ငွေပေးပြီး ဖတ်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် စာအုပ် ဝယ်ဖတ်တာတွေ လုပ်လို့ ရတယ်၊ ရှေးခေတ်မှာက ပညာရေး အရင်းအမြစ် ရှားပါးတယ်၊ မိဘတွေ အများစုက သားသမီးတွေအတွက် ဆရာကောင်း ရှာပေးဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ကြိုးစားကြတယ်]

[ခေတ်သစ်က အထက်တန်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲနဲ့ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို အစားထိုး စဉ်းစားကြည့်ရင် နားလည်လွယ်တယ် မဟုတ်လား။ မိဘ အများစုက အိမ်ရောင်း၊ ချေးငွေယူပြီး ဟောင်းနွမ်း ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ကျောင်းနားက အိမ်တွေကို ဝယ်ကြတာ ကလေးတွေကို ပိုကောင်းတဲ့ ပညာရေး အရင်းအမြစ် ပေးချင်လို့ပဲ မဟုတ်လား]

[ရှေးခေတ်က ပိုပြီး ဒုက္ခများတယ်၊ ညီလာခံရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စုံစမ်းရတယ်၊ စစ်ဆေးသူရဲ့ အစွဲတွေကို ရှောင်ရတယ်၊ စစ်ဆေးသူ သဘောကျမဲ့ လက်ရေးကို သုံးရတယ်၊ စစ်ဆေးသူရဲ့ အကြိုက်ကို ခန့်မှန်းပြီး စာရေးရတယ်၊ တချို့က ငွေနည်းနည်း သုံးရုံနဲ့ စုံစမ်းလို့ ရပေမဲ့ တချို့ကတော့ လူမှုကွန်ရက်ကနေတဆင့် လုပ်ရတာ]

Systemက ချူဟွား၏ အခြေအနေကို အစားထိုး စဉ်းစားကြည့်ကာ ချက်ချင်း နားလည်သွားတော့သည်။

[နင် အခု ဆရာကောင်း နှစ်ယောက် ရှာတွေ့ထားပြီ၊ မင်းဆရာအိုကြီးနဲ့ မင်းဆရာကြီးက နင့်အတွက် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကာကွယ်ပေးနေတယ်၊ ညီလာခံ လှုပ်ရှားမှု၊ စစ်ဆေးသူရဲ့ အစွဲနဲ့ အကြိုက်၊ လူမှုကွန်ရက် အကုန်လုံး ရှိနေပြီ၊ နင် ပညာသင်ယူပြီးရင် အရာရှိ ဖြစ်ဖို့က ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်တော့ဘူး]

ချူဟွား: [ဒီလို ပြောလို့ ရပါတယ်]

[ငါက ထူးခြားတဲ့ ဥပမာ တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်၊ နင် ရှိနေတာကြောင့်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းကြောင့်၊ သာ့ရှန်းအပေါ် အကျိုးပြုမှုတွေကြောင့် အခွင့်အရေး တစ်ခု ရခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကောင်း မသင်ယူရင် ဒီအခွင့်အရေးက အချိန်မရွေး ပြန်ရုပ်သိမ်းခံရနိုင်တယ်]

[နန်ကုန်းလင် လည်း အတူတူပဲ၊ သူမက မင်းသား ၅ ရဲ့ စာဖတ်ဖော် ဖြစ်သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူက သာမန် ယောက်ျားလေး စာဖတ်ဖော်တွေထက် ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ် ပြနိုင်မှ အနာဂတ် ကောင်းမှာ၊ ဒါကြောင့် သူ ငါ့ကို ပေးတဲ့ ဒီစာရွက်လေးက သစ္စာခံလွှာပဲ]

[ငါတို့နှစ်ယောက်က လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေတဲ့သူတွေ ဆိုတာ သူ သိတယ်၊ ငါ ကောင်းမှ သူ ကောင်းမှာ၊ သူ ကောင်းမှ ငါ ပိုကောင်းမှာ၊ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ အသုံးဝင်မယ် ထင်တဲ့ လူတွေကို ငါ့ကို ပေးတာ]

စာရွက်လေးပေါ်ရှိ စာရင်းအားလုံးမှာ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။ နန်ကုန်းလင်က သူမ၏ အကြံအစည်ကို ခန့်မှန်းမိပြီးသားဖြစ်ကြောင်း ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိသာလှသည်။

Systemက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ [ငါကတော့ နင်တို့လို ဥာဏ်များတဲ့ လူတွေနဲ့ တွဲရတာ တကယ် မကြိုက်ဘူး၊ ဦးနှောက် အရမ်း စားတယ်]

ချူဟွားက ရယ်မောလိုက်သည်။ [ရပါပြီ၊ နင့် ဖရဲသီးပဲ နင် စားပါတော့]

Systemသည်လည်း ချက်ချင်း တက်ကြွလာတော့သည်။ [စာရင်းပေါ်က ဒုတိယ တစ်ယောက်က ရှောင်လဲ့ဖုန်း၊ အဲဒါ ဒုတိယမင်းသမီး လေ]

ချူဟွားသည် ဒုတိယမင်းသမီးအကြောင်း သိပ်မသိရှိပေ။ အဓိကအချက်မှာ ဤမင်းသမီးသည် အမြဲတမ်း အိမ်တွင်း၌သာ နေထိုင်ပြီး အပြင်လောကတွင် သူမ၏ ကောလာဟလများ ရှားပါးသောကြောင့်ပင်။

[သူက ဘုရားကျောင်းမှာ အကြာကြီး နေတယ်၊ သက်သတ်လွတ် အမြဲ စားတယ်၊ အသက် ၂၀ ကျော်တာတောင် လက်မထပ်ချင်ဘူး မဟုတ်လား]

စစ်မှန်သော ရှေးခေတ် တစ်ကိုယ်ရေ သူဌေးမလေး ဖြစ်သည်။

Systemက ဖရဲသီးအကြီးစား တစ်လုံး ဖွင့်ချလိုက်သည်။ [ဘုရားကျောင်းမှာ အကြာကြီး နေပြီး သက်သတ်လွတ် အမြဲ စားတာက အစားထိုး တစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းသမီး အစစ်က ထွက်ပြေးသွားတာ ကြာပြီ]

ချူဟွား:???

ချူဟွား: !!!

...