အခန်း (၂၅၈၁-၂၅၈၂)

အခန်း (၂၅၈၁) - အခြေခံစွမ်းအား မြင့်တက်လာခြင်း

“ဒါက...”

ဖန့်ချန် က ဒုတိယမြောက် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကို ရရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်အားလုံးမှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြတော့သည်။

အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့သည် အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မုန့်ထျန်းရှူး ဆီသို့ ပြိုင်တူပင် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

“မုန့်ညီနောင်...”

“ငါ့ကို လာမကြည့်နဲ့၊ ကြည့်ရတာတော့... ဌာနကြီးသုံးခုဘက်က အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်က ဖန့်ချန် ကို သဘောကျသွားပုံရတယ်”

မုန့်ထျန်းရှူး က ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

ဌာနကြီးသုံးခုဘက်က အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ရဲ့ သဘောကျမှုကို ရရှိသွားတာ ဟုတ်လား။

ထိုရှင်းလင်းချက်ကြောင့် ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်ချည်းပင် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ သူတို့၏ မျက်နှာထက်က အမူအရာများမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းသွားခဲ့ရလေပြီ။

ဤကဲ့သို့သော သာဓကမျိုးမှာ အနည်းဆုံးတော့... သူတို့ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည့် သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသေးချေ။

နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များသည်လည်း အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် အားကျမနာလိုမှုရိပ်များ မသိမသာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရပေသည်။

“ဒီကောင်လေးက... ဌာနကြီးသုံးခုဘက်က အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်ရဲ့ သဘောကျမှုကိုတောင် ရရှိခဲ့တာပဲ...”

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် မနာလိုဝန်တိုမှုများ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ မတတ်နိုင်ဘဲ အံကြိတ်ကာ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန့်ချန် သည်လည်း မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲက ပြောင်းလဲမှုများကို တိတ်ဆိတ်စွာ အာရုံခံနေခဲ့ပေသည်။

ဒုတိယမြောက် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်တွင်မူ ပထမဦးဆုံး ဓမ္မသတ်တံဆိပ်နှင့် အတူတကွ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သလို ရှိနေသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ဖန့်ချန် အနေဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ထိုဓမ္မသတ်တံဆိပ် နှစ်ခုကို အချိန်မရွေး ပြန်လည်ခွဲထုတ်နိုင်သည်ဟု ခံစားနေရပေသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က အငွေ့အသက်များမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည်၍ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်ကျိုချုံ က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဆန်းကြယ်လှသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း သဘာဝမကျဘူးလေ၊ သူ့ရဲ့ ရလဒ်အတိုင်းဆိုရင်... ပေါ်လာရမှာက ဒုတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ဖြစ်ရမှာ၊ အခုနက အဲဒီနှစ်ခုက... အားလုံးက ပထမအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်တွေပဲ...”

ကွမ်းကျင့်ရှု ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

“မုန့်ထျန်းရှူး... တစ်နေရာရာမှာ မှားယွင်းသွားတာမျိုးလား။ မင်း ဒီတစ်ကြိမ် စီစဉ်ထားတဲ့ စစ်ဆေးမှုက... ငါ ထင်တာတော့ တစ်ခုခု မမှန်သလိုပဲ။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သက်ရောက်မှု ရှိသွားတာလား။”

“ငါ့ရဲ့ စစ်ဆေးမှုက ဘာကိစ္စ မမှန်ရမှာလဲ။”

မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အစောပိုင်းက အရိုအသေပြုခဲ့သည့် အရပ်မျက်နှာသို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲ လူကြီးမင်းတွေမှာ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ် ရှိကြလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဓမ္မသတ်တံဆိပ် နှစ်ခုကို ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆောင်ကြဉ်းခွင့်ရတာကတင်... ဖန့်ချန် ရဲ့ ရလဒ်က အလွန်တရာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။ သူ နောင်ကျရင် ရာထူးတိုးမယ့် အရှိန်အဟုန်က... ငါတို့ အစောပိုင်းတုန်းကထက် အဝေးကြီးကို ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်။”

ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ ရုတ်တရက်ပင် သူတော်စင်များ ပိုမို၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထပ်မံ၍ လှိုင်းထလာခဲ့ပြန်ပေသည်။

“ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ဟုတ်လား။”

“တတိယမြောက် တစ်ခုလား။”

စစ်ဆေးရေးမှူးများ ဖြစ်စေ၊ ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ ဖြစ်စေ... ယခုအချိန်တွင်မူ အားလုံး၏ မျက်နှာထက်၌ မှင်တက်အံ့ဩမှုများ ထင်ဟပ်လာခဲ့ကြရပေသည်။

ထိုမျှမက... ထုံစုန်းချင်း အပါအဝင် အကျဉ်းသားသူတော်စင် ငါးဦးပင်လျှင် မျက်နှာထက်၌ သံသယနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှာ ယင်ကျင်း ရှိရာသို့ တိုးတိုးလေး ကပ်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ကံဆိုးတာ မဆန်းပါဘူးကွာ... ဒီကောင်လေးရဲ့ နောက်ခံက မသေးလှဘူး။”

ယင်ကျင်း ၏ မျက်နှာမှာ သံမဏိကဲ့သို့ စိမ်းပုပ်သွားခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲ၌ မည်မျှပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့... ယခုအချိန်တွင်မူ ဤအမုန်းတရားကို မြိုသိပ်ထားလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိချေ။ သူ၏ အသက်မှာ... တကယ်ပဲ အနုကြမ်းစီးကာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ့၌ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသော အသက်သာ ကျန်ရှိတော့ရာ... အကယ်၍ စစ်ဆေးရေးဌာနဘက်ကသာ ထပ်မံ၍ စုံစမ်းသိရှိသွားခဲ့မည်ဆိုပါက... အကျိုးဆက်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် မရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့်ပင် အစောပိုင်းကတည်းက သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေခဲ့ပြီး... မိမိကိုယ်ကိုယ် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည့်အထဲသို့ ဆွဲမသွင်းမိစေရန်အတွက်... မည်သည့် လှောင်ပြောင် သရော်မှု၊ ရန်စမှုမျိုးကိုမျှ ထပ်မံ၍ မပြုလုပ်ရဲတော့ချေ။

ထို့နောက်တွင်မူ... အားလုံး၏ စိုက်ကြည့်နေကြသည့် မျက်ဝန်းများအောက်၌... တတိယမြောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတံဆိပ်မှာ ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြန်လေပြီ။ ၎င်းမှာ အစောပိုင်းက နှစ်ခုကဲ့သို့ပင် ပထမအဆင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတံဆိပ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

“ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲတွေဘက်က... ဖန့်ချန် ကို တကယ့်ကိုပဲ လေးလေးနက်နက် တန်ဖိုးထားပုံရတယ်။”

မုန့်ထျန်းရှူး က လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်ပေသည်။

အောက်ကျိုချုံ တို့သည်လည်း ဤပြောစကားကို အလွန်တရာ သဘောတူညီကြပေသည်။ အကယ်၍ လေးလေးနက်နက် တန်ဖိုးမထားခဲ့ပါက... အကြီးအကဲ သုံးဦးက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဓမ္မသတ်တံဆိပ်များကို အပ်နှင်းပေးပါမည်နည်း။ ဤအရာက ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ သူတို့၏ အမှတ်အသားများကို ခတ်နှိပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ နောင်ကျရင် ရာထူးတိုးမြှင့်သည့်အခါ သူသည် သူတို့၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း... အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

“ဒီကောင်လေးက တစ်ယောက်တည်း ရှိတာကို... အကြီးအကဲ သုံးယောက်က ဘယ်လို ခွဲဝေကြမှာလဲ။”

အောက်ကျိုချုံ က ဆန်းကြယ်လှသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် တွေးတောလိုက်မိသည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အငွေ့အသက်ကြီးမှာ ထပ်မံ၍ လှိမ့်ဝင်လာခဲ့ပြန်ပေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ... အစောပိုင်းက အငွေ့အသက်များနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေခဲ့ပြီး... ပိုမို၍ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လှကာ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေ တတ်ပေသည်။

သူတော်စင်အားလုံး၏ ဆွံ့အမှင်တက်နေကြသည့် မျက်ဝန်းများအောက်၌... ဓမ္မသတ်တံဆိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုမှာ မုန်တိုင်းဆင်သကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်းမှ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြပြီး ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ တရစပ် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုအငွေ့အသက်၏ ဖိအားကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး... မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ဆုတ်ခွာလိုက်ရရှာပေသည်။

အရေပြားအောက်တွင်မူ... ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသော ဓမ္မသတ်တံဆိပ်များမှာ စီးဆင်းနေခဲ့ကြပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု မျက်ခုံးအလယ်ဗဟိုဆီသို့ စုစည်းသွားခဲ့ကြကာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ကြရပေသည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့ ကွယ်ပျောက်သွားသည့် အချိန်မှာ... ဓမ္မသတ်တံဆိပ်နှင့် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့် အချိန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေမှာ အနည်းငယ် မူမမှန်ဖြစ်နေသဖြင့်... ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အလွန်တရာ အံ့ဩမှင်တက်နေမိတော့သည်။

တိုတောင်းလှသော အချိန်လေးအတွင်းမှာတင်... အနည်းဆုံး ဓမ္မသတ်တံဆိပ် တစ်ရာခန့်မှာ အတူတကွ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ မူလက ဓမ္မသတ်တံဆိပ်၏ အငွေ့အသက်မှာ အလွန်ပင် သာမန်ကျလှသော်လည်း... ယခုအခါတွင်မူ ၎င်း၏ ရှေ့မှောက်၌ နေမင်းခုနစ်ပါးတံဆိပ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် မှေးမှိန်အားနည်းသွားခဲ့ရပြီး အရောင်အဝါအချို့ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။”

ချီယန့်သူတော်စင်က လီဝူ ကို ကြည့်ကာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

“ဒါက စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင်တွေမှာပဲ ရှိတတ်တဲ့ ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ပဲ... ဒါပေမဲ့... စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာနဲ့ တပြိုင်နက်တည်း ဒီလောက်အထိ များပြားလှတဲ့ ဓမ္မသတ်တံဆိပ်တွေကို လက်ခံရရှိတာမျိုး ရှိလို့လား။”

လီဝူ က ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် အထွတ်ထိပ်ထိပ်တာအို အဆင့်အထိ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း စစ်ဆေးရေးဌာနနှင့် ပတ်သက်၍မူ အလွန်အမင်း နားလည်ထားခြင်း မရှိချေ။ သူသည် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်အကြောင်းကို သိရှိသော်လည်း... ၎င်း၏ နောက်ကွယ်က အသေးစိတ် ဆက်နွှယ်မှုများကိုမူ မသိရှိချေ။

ထိုက်ဟောင်ရှန်း သည် မသိစိတ်အရ မျက်လုံးကို တစ်ချက် ပွတ်သပ်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ထန်လာသကဲ့သို့ အတွေးစများမှာ အပြင်းအထန် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရပေသည်။

“အားလုံးပဲ... ငါ အခုနက ကြည့်လိုက်တာ မမှားဘူးမလား။”

ကွမ်းကျင့်ရှု က မသိစိတ်အရ ဆိုလိုက်မိသည်။

အောက်ကျိုချုံ က လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

“မင်း ကြည့်တာ မမှားပါဘူး... ငါလည်း မြင်လိုက်ရတယ်။”

မုန့်ထျန်းရှူး ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့သည်။

“ရှေ့နောက် အားလုံးပေါင်း... တံဆိပ်တစ်ရာ ရှိတယ်ဟ။”

“အားလုံးက ပထမအဆင့်တွေချည်းပဲ။”

အောက်ကျိုချုံ က တွေးတောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ဌာနကြီးသုံးခုထဲမှာ... ပထမအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကို အပ်နှင်းနိုင်တဲ့ အကြီးအကဲဆိုလို့ စုစုပေါင်း တွက်ချက်ကြည့်ရင်တောင် တစ်ရာကျော်လောက်ပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“နီးပါးလောက်ပဲ...”

မုန့်ထျန်းရှူး ၏ မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရပြီး အစောပိုင်းက အရိုအသေပြုခဲ့သည့် အရပ်မျက်နှာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ အဲဒီ အကြီးအကဲတွေ... ရူးသွားကြတာလား။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ် အငွေ့အသက်တစ်ခု ထပ်မံ၍ လှိမ့်ဝင်လာခဲ့ပြန်ပေသည်။

သူတော်စင်အားလုံးမှာ အစောပိုင်းက တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုများအတွင်း၌ နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ဤအငွေ့အသက် ရောက်ရှိလာခြင်းအပေါ်တွင်မူ အထူးအဆန်း မဖြစ်တော့ဘဲ ခုခံစွမ်းအား ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ... အမည်းရောင်ရှိသော ဓမ္မသတ်တံဆိပ်တစ်ခုမှာ ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ကျရောက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

“ဒုတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ပါလား။”

သူတော်စင်အားလုံး၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထုံထိုင်းအေးစက်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်... အမည်းရောင်ရှိသော ဒုတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ရှစ်ခုမှာ ထပ်မံ၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကျရောက်သွားခဲ့ကြပြန်ပေသည်။

ရှေ့နောက် အားလုံးပေါင်း... ဒုတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ကိုးခု တိတိ ဖြစ်ပေသည်။

အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင်မူ... ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအမည်းရောင်ရှိသော ဒုတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ကိုးခုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ... ဓမ္မသတ်တံဆိပ်မှာ မူလက ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ သန့်စင်စိစစ်လှသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး... တကယ့်ကိုပဲ မျက်လုံးအိမ်ကြီးတစ်လုံး ကဲ့သို့ပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ မတ်တတ်ရပ်လျက် တည်ရှိနေခဲ့တော့သည်။

အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံစွမ်းအားများမှာ... မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့ရပေသည်။

မူလက အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံစွမ်းအားကို ထပ်မံ၍ မြှင့်တင်လိုပါက... သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ စင်ကြယ်သော ‌ဗောဓိသီး ကဲ့သို့သော ကမ္ဘာ့ရတနာမျိုးပင်လျှင် အခြေခံစွမ်းအားကို စိုးစဉ်းမျှ ပိုမို၍ တိုးပွားအောင် မပြုလုပ်ပေးနိုင်ချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ... အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံစွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်အချို့အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို... အတွင်းကမ္ဘာ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ဖန့်ချန် အနေဖြင့် အသိသာဆုံး ခံစားမိလိုက်ရပေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရမှုအချို့ ရှိနေခဲ့သော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လေးနက်တည်ကြည်မှုအချို့လည်း ရှိနေခဲ့ပေသည်။ ဝမ်းသာစရာမှာ... သူသည် အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် နယ်ပယ်မှာတင်... နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်ခုကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်မှာ... ဤဓမ္မသတ်တံဆိပ်မှာ သိသိသာသာပင် ပြင်ပအရာဝတ္ထု ဖြစ်ပြီး... သူ ကိုယ်တိုင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် ပုံစံချင်း မတူညီချေ။ အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့တွင် ဤဓမ္မသတ်တံဆိပ်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခြင်း ခံရမည်ဆိုပါက... သူ မြင့်တက်လာခဲ့သော အခြေခံစွမ်းအားများမှာလည်း ထို့ကြောင့်ပင် ပြန်လည်၍ လျော့နည်းသွားမည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသို့ဆိုလျှင်... အတွင်းကမ္ဘာအပေါ်၌ သက်ရောက်မှု ရှိသွားနိုင်မလား။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ဖန့်ချန် သည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အငွေ့အသက်အချို့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို တိုးဝင်လာပြန်သည်ကို ခံစားမိလိုက်ရပြန်ပေသည်။

ခရမ်းရောင်ရှိသော ဓမ္မသတ်တံဆိပ် သုံးခုမှာ... တစ်ချိန်တည်း နီးပါးအတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြပေသည်။

၎င်းတို့ ပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်တွင်မူ... မုန့်ထျန်းရှူး အပါအဝင် အခြားသော သူတော်စင်များမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ အပြင်းအထန် ပြန်လာခဲ့ကြရပြီး ချက်ချင်းပင် ခါးကို ညွှတ်ကာ ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေပြုလိုက်ကြရတော့သည်။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများမှာမူ... အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၂၅၈၂) - ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး

ဒါက တတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ပဲ။

ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များနှင့် စစ်ဆေးရေးမှူးများ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့လျှင် မထိတ်လန့်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

စွမ်းအားကြီးလှသော စစ်ဆေးရေးဌာနကြီးတစ်ခုလုံးတွင်ပင်... ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲ သုံးဦးသာလျှင် တတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကို အပ်နှင်းပိုင်ခွင့် အာဏာ ရှိကြတာ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဌာနလျှင်... တစ်ယောက်စီသာ ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ... သူတို့သည် တတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် သုံးခု တပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။

ဤအရာက ဘာကို ဖော်ညွှန်းနေတာလဲ။

အကယ်၍ အစောပိုင်းက ဒုတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် ကိုးခုနှင့် ပထမအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် တစ်ရာခန့်ကိုပါ ထည့်သွင်းတွက်ချက်မည်ဆိုပါက...

၎င်းမှာ ဌာနကြီးသုံးခု၏ အကြီးအကဲ အားလုံးက... တပြိုင်နက်တည်း လက်နက်ထုတ်လိုက်ကြခြင်းနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုဓမ္မသတ်တံဆိပ် သုံးခုမှာ ဖန့်ချန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီးနောက်တွင်မူ... ဖန့်ချန် ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ဝဲကရက်ကြီးတစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

မရေမရာသော အခြေအနေအတွင်း၌... ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အတွင်းကမ္ဘာ၏ တံခါးဝကြီးတစ်ခုကို အာရုံခံကြည့်၍ ရနိုင်ပေသည်။

၎င်း၏အထက်တွင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော် ၏ ကမ္ပည်းတံဆိပ် ရှိနေသကဲ့သို့၊ နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်လည်း ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ထို့အပြင်... ယခုအချိန်တွင် ပေါင်းစပ်နေဆဲ ဖြစ်သော ဓမ္မသတ်တံဆိပ်လည်း ရှိနေသေးသည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင်... လူရိပ်အချို့မှာ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် လှမ်းဝင်လာခဲ့ကြပေသည်။

မုန့်ထျန်းရှူး အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ကြတော့သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။”

ဦးဆောင်လာသူမှာ... အဖွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဆံပင်များမှာ ဖွေးဖွေးလှုပ်အောင် ဖြူဆွတ်နေခဲ့ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်မူ ဖာထေးထားသော ဝတ်ရုံရှည်ကြီးတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပေသည်။

မုန့်ထျန်းရှူး က အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသော အခြေအနေ အလုံးစုံကို အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်၍ ရှင်းလင်းပြောကြားလိုက်တော့သည်။

အဖွားအိုနှင့် အခြားသော သူများသည် အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်... ဖန့်ချန် ကို ကြည့်လိုက်သည့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်တရာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ အဖွားအိုက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

“ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲတွေမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက် ရှိကြလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့အနေနဲ့လည်း မလိုအပ်ဘဲ လျှောက်ပြီး ရမ်းမမှန်းဆနေနဲ့၊ အမိန့်ကိုပဲ နာခံလိုက်နာရင် ရပြီ။”

“ဒါဆို... ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းပဲ သွားရမလား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို ကျန့်နန်အလုပ်ဌာနမှာ ရာထူးတစ်ခုခု စီစဉ်ပေးလိုက်ရမလား။”

မုန့်ထျန်းရှူး က ခေတ္တမျှ တွေးတောကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“အရင်ဆုံး ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းပဲ သွားလိုက်၊ နောက်မှ... အထက်က သဘောထားကို ကြည့်ရတာပေါ့။”

အဖွားအိုက စကားဆုံးသည်နှင့် ကျောခိုင်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။ အခြားသော လူအချို့ကလည်း သူမ၏ နောက်ကနေ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြတော့သည်။

သူတော်စင်အားလုံးမှာ မသိစိတ်အရပင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အတူတကွ ချလိုက်မိကြပေသည်။

ထုံစုန်းချင်း အပါအဝင် အကျဉ်းသားသူတော်စင် ငါးဦးပင်လျှင်... ထိုအဖွားအိုနှင့် အခြားသူများ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အချိန်တွင်မူ ရိုင်းစိုင်းရော်ရဲသော အမူအရာမျိုးကို မပြရဲတော့ချေ။

စစ်ဆေးရေးဌာန၏ ဌာနကြီးသုံးခုနှင့် အလုပ်ဌာန ကိုးခုမှာ... ကျယ်ပြောလှသော ချင်းမင်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုနက အဖွားအိုမှာ... ကျန့်နန်အလုပ်ဌာနအတွင်း၌ အာဏာအရှိဆုံးသော အထက်အရာရှိကြီး ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ဆေးရေးမှူးများပင်လျှင် သူမ၏ အမိန့်ကို နာခံကြရပေသည်။

ထုံစုန်းချင်း တို့သည် မုန့်ထျန်းရှူး ကဲ့သို့သော စစ်ဆေးရေးမှူးများကို ရဲရဲတင်းတင်း ဆဲဆိုရဲကြသော်လည်း... ဤကဲ့သို့သော အထက်အရာရှိကြီးကိုမူ ရိုင်းစိုင်းစွာ မပြောဆိုရဲကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ သိထားကြသည်မှာ... အကယ်၍ သူမကို မကျေမနပ် ဖြစ်အောင် လုပ်မိပါက... ကျန့်နန်အလုပ်ဌာနဘက်က သူတို့၏ အသက်ကို အစွမ်းကုန် စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်းကိုပင်။

အသက်ကို စုံစမ်းသိရှိသွားခြင်း ခံရမည်ဆိုပါက... ကမ္ဘာပျက်မည့်ကိစ္စမှာ နှေးခြင်းနှင့် မြန်ခြင်း ကွာခြားချက်သာ ရှိတော့သည်။

“ဒါနဲ့...”

အဖွားအို၏ အသံမှာ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပြန်သည်။

“မုန့်ထျန်းရှူး... မင်း ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုကို မင်းသဘောနဲ့မင်း ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်၊ ဖန့်ချန် အတွက် စီစဉ်ပေးတဲ့ အကျဉ်းသားသူတော်စင် ယင်ကျင်း ရဲ့ အသက်က လင်ယောင်ထဲမှာ ရှိနေတာ။ ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းဆိုရင် ဖန့်ချန် အနေနဲ့ စာမေးပွဲကိုပဲ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတာ၊ လက်တွေ့တိုက်ပွဲစစ်ဆေးမှုကိုတော့ အောင်မြင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ မင်း စီစဉ်တာက သင့်တော်မှု မရှိဘူး၊ တရားမျှတမှု ကင်းမဲ့တယ်၊ ဒီကိစ္စ ပြီးသွားရင် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနကို သွားပြီး အပြစ်ပေးတာကို ခံယူလိုက်တော့။”

ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုရိပ်များ ရုတ်ချည်းပင် ထင်ဟပ်လာခဲ့ကြရပြီး အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အမူအရာဖြင့် မုန့်ထျန်းရှူး ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိကြတော့သည်။

အဖွားအို၏ စကားနှင့် ပတ်သက်၍မူ... သူတို့သည် မည်သည့် သံသယမျှမရှိဘဲ ယုံကြည်ကြပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်မှာ... မုန့်ထျန်းရှူး သည် ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုအတွင်း၌ တစ်ခုခု လက်ဝါးကြီးအုပ် ခြယ်လှယ်ထားခဲ့ကြောင်းကိုပင်။

ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ဖြူဆုတ်သွားခဲ့ရပြီး လက်ချောင်းများမှာလည်း မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ယင်နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသော မဟာပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးမှူး သုံးဦးမှာလည်း မျက်နှာထက်၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြပြီး... ဖန့်ချန် သည် တကယ်ပဲ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရကြောင်းကို လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင်ပင်...

သူသည် ဤမျှလောက်အထိ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသော ရလဒ်ကို ရရှိခဲ့သေးတယ် ဟုတ်လား။

အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ကြည့်ရဆိုးသွားခဲ့ရပေသည်။

အစောပိုင်းလူက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

“မုန့်ထျန်းရှူး... မင်း အစောတုန်းက တရားမျှတမှု ရှိစေရမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဖန့်ချန် ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရတာလဲ။”

ကွမ်းကျင့်ရှု က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

“မင်း ဒီလောက်နှစ်တွေအထိ စုဆောင်းလာခဲ့တဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွေကတော့... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတင် အကုန်လုံး ပြန်ပေးလိုက်ရပြီပဲ။ မင်း စစ်ဆေးရေးဌာနထဲမှာ ဆက်ပြီး နေနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနဘက်က မင်း ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေကို ထောက်ထားပြီး... သံသရာထဲကို ပြန်မလွှတ်တဲ့ ရလဒ်မျိုး ပေးမလားတော့ မသိဘူး။”

မုန့်ထျန်းရှူး က သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွလေး တစ်ချက် ချလိုက်မိပြီး ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ... ထို့နောက်မှ ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းပြလိုက်ပေသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ တကယ်ပဲ ဝေခွဲမရဘဲ မိုက်မဲသွားခဲ့မိပါတယ်၊ ဖန့်ချန် ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို အနည်းငယ် နှိမ်ထားချင်ရုံသက်သက်နဲ့... စစ်ဆေးမှုအပေါ်မှာ တစ်ခုခု ခြယ်လှယ်မိသွားခဲ့တယ်။ ဖန့်ချန် အနေနဲ့ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်နိုင်ပေမဲ့... ဒီလောက်အထိ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ ရလဒ်မျိုးတော့ မရနိုင်စေဖို့ပေါ့။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဖန့်ချန် ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို တကယ်ပဲ ကျော်လွန်သွားခဲ့တယ်။ ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲတွေကလည်း သူ့ကို ဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။”

သူက ခေတ္တမျှ နားလိုက်ပြီးနောက် -

“ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနက ငါ့ကို ဘယ်လိုပဲ အပြစ်ပေးပါစေဦးတော့... ငါ အကုန်လုံး ခံယူပါ့မယ်၊ မိတ်ဆွေနှစ်ယောက်ကိုလည်း ရယ်စရာ ဖြစ်စေခဲ့မိပြီ။”

အောက်ကျိုချုံ က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ကွမ်းကျင့်ရှု ကမူ ဆက်တိုက်ဆိုသလို သက်ပြင်းအချို့ကို ချလိုက်မိပြီး... ဘာမှ ထပ်မံ၍ မပြောတော့ချေ။

ဌာနအရှင်သူတော်စင် တော်တော်များများမှာ မသိစိတ်အရ ထိုက်ဟောင်ရှန်း ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိကြပြီး... စိတ်ထဲတွင် မုန့်ထျန်းရှူး က ဖန့်ချန် ကို ဖိနှိပ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ... ထိုက်ဟောင်ရှန်း ၏ ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု တိတ်တဆိတ် သံသယဝင်နေကြတော့သည်။

“ငါ့ရဲ့ ကိစ္စက မင်းတို့ နောက်လာမယ့် စစ်ဆေးမှုတွေအပေါ်မှာ သက်ရောက်မှု ရှိစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“မင်းတို့ စစ်ဆေးမှုကို ဆက်လုပ်ကြပါ။”

မုန့်ထျန်းရှူး က ထိုက်ဟောင်ရှန်း တို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

ဤ မဟာပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးမှူး လေးဦးမှာ... ယခုအချိန်တွင်မူ စိတ်ခံစားချက်များမှာ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဟောင်ရှန်း အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် ဆက်၍ မနေလိုတော့သဖြင့်... လက်တွေ့တိုက်ပွဲစစ်ဆေးမှုကို သွားရောက် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်မည်ဟု ချက်ချင်းပင် သဘောထားထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး... မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို မောင်းနှင်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော သုံးဦးမှာမူ စိတ်ထဲက ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိနေသည့် အတွေးစများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ကြပြီး... ရလဒ်ကို အတင်းအကျပ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်... ဖန့်ချန် ၏ အတွင်းကမ္ဘာသည်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည်၍ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထို တတိယအဆင့် ဓမ္မသတ်တံဆိပ် သုံးခုမှာ အစောပိုင်းက ဓမ္မသတ်တံဆိပ်များနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာ၏ အခြေခံစွမ်းအားများမှာလည်း... ထပ်မံ၍ မြင့်တက်လာခဲ့ပြန်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော မြင့်တက်လာမှုမျိုးမှာ အလွန်တရာ ထင်ရှားလှသဖြင့်... အောက်ကျိုချုံ တို့ပင်လျှင် ရိပ်မိကြည့်ရှုနိုင်ကြပေသည်။

“ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲတွေက... ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တူညီတဲ့ ဌာနအရှင်သူတော်စင်တစ်ယောက်အပေါ်မှာ ဓမ္မသတ်တံဆိပ် အပ်နှင်းခဲ့ကြတာပဲ။ ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ တံဆိပ်တွေ ပေါင်းစပ်သွားတာက... သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံစွမ်းအားကိုတောင် အများကြီး မြင့်တက်စေခဲ့တယ်။ ဒါက သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို တစ်ကြိမ် ချိုးဖျက်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား။”

ကွမ်းကျင့်ရှု က မျက်နှာထက်၌ အံ့ဩချီးကျူးမှုများဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

အောက်ကျိုချုံ က အလျင်အမြန်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဖန့်ချန်... မင်း ဘယ်လို ခံစားရလဲ။”

ဖန့်ချန် ၏ နောက်ကျောဘက်က ဝဲကရက်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီးနောက်... ထို့နောက်တွင်မူ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“လူကြီးမင်း... ကျွန်််တော်ာရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံစွမ်းအားက... ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကြောင့် အဆင့်အချို့အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့ပါတယ်၊ ခံစားရတာ မဆိုးပါဘူး။”

“တကယ်ပဲ မြင့်တက်သွားတာပဲ...”

နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များသည် မနာလိုလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပင် နီရဲလာခဲ့ကြရပေသည်။

ဒါက သူတော်စင်အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို တစ်ကြိမ် ချိုးဖျက်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလေ။

ထို့အပြင်... မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ အလကားရလိုက်သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် အားကျမနာလို ဖြစ်ရုံမှတစ်ပါး... မနာလိုဝန်တိုမှုပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲများ ပူးပေါင်းကာ ဓမ္မသတ်တံဆိပ်ကို အပ်နှင်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ရာ... ဤကိစ္စသာ အပြင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့မည်ဆိုပါက...

မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးတစ်ခုလုံးပင်လျှင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရလိမ့်မည်ဟု ထင်ရပေသည်။

“မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။”

အောက်ကျိုချုံ က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မင်း ရဲ့ ဒီအကြိမ်အနည်းငယ် စစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေက အလွန်တရာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လွန်းတယ်၊ ခန့်မှန်းရတာတော့... ဌာနကြီးသုံးခုဘက်က အကြီးအကဲတွေကလည်း မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်လို့ရမယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လို့ ထင်မြင်ကြလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ တစ်ယောက်စီက မင်းအပေါ်မှာ ဓမ္မသတ်တံဆိပ် အပ်နှင်းပေးခဲ့ကြတာပေါ့။ နောင်ကျရင် မင်း ကောင်းကောင်း ကြိုးစားပါဦး၊ အကြီးအကဲ လူကြီးမင်းတွေရဲ့ မင်းအပေါ်မှာ ထားရှိတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အချည်းနှီး မဖြစ်စေနဲ့။”

“နောင်တော်တွေအနေနဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားပါ့မယ်၊ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ဌာနအရှင်သူတော်စင်ကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်သွားပါ့မယ်။”

ဖန့်ချန် က လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

“စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ဌာနအရှင်သူတော်စင် ဖြစ်ရတာ မလွယ်ကူပါဘူး၊ အချို့ကိစ္စတွေကို လုပ်လို့ရပေမဲ့... အချို့ကိစ္စတွေကိုတော့ လုပ်လို့မရဘူး။ မုန့်ထျန်းရှူး ဆိုတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးက... သူကိုယ်တိုင် စံနမူနာပြပြီး မင်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးသွားခဲ့ပြီပဲ။ မင်း အဲဒါကို သတိပြုဆင်ခြင်ရမယ်။”

အောက်ကျိုချုံ က မုန့်ထျန်းရှူး ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ပြီး -

“ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနက ငါ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ခေါ်နေပြီဥစ္စာ၊ မင်းရဲ့ ဒေါသက မပြေသေးဘူးလားဟ။ ဒီကိစ္စမှာ ငါ တကယ်ပဲ အမှားလုပ်ခဲ့မိပါတယ်၊ ငါ ဒီကောင်လေးကို အနည်းငယ် လျော်ကြေးပေးရင် မရဘူးလား။”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူက ဖန့်ချန် ရှိရာသို့ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“ငါ ဒီတစ်ကြိမ် မင်းအပေါ်မှာ ဖိနှိပ်ဖို့ လက်စွမ်းပြခဲ့မိလို့... စိတ်ထဲမှာ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရတယ်။ ငါ မင်းကို အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုရဲ့ တည်နေရာကို ပေးမယ်၊ အဲဒီဘက်မှာ... မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခုကို ဆင်ခြင်တွေးတော နှလုံးသွင်းလို့ ရတယ်။ မင်းသာ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်... တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်လိုက်ပေါ့။”

ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဖန့်ချန် ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒီ မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို... ငါ တစ်ခါမှအခြား သူတော်စင်တွေကို မသင်ကြားပေးဖူးသေးဘူး။ မင်း ကိုယ်တိုင် သွားတာပဲဖြစ်ဖြစ်... အခြားသော သူတော်စင်တွေကို ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ ဘာမှ ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး၊ အဲဒါက မင်း ပိုင်ဆိုင်သွားပြီ။”

သူတော်စင်အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားကြရပေသည်၊ ဤအရာက... အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် ထပ်တူပင် မဟုတ်ပါလား။

အောက်ကျိုချုံ က ဆန်းကြယ်လှသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဘယ်လို မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးလည်း။”

မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးပဲ... ဒါက အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ အမျိုးအစားပဲ။”