အခန်း (၂၅၈၇-၂၅၈၈)

အခန်း (၂၅၈၇) - ဆုံးရှုံးမှု အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းခြင်း

နာလန်ချိုးဟုန် အမှူးပြုသော ကာကွယ်ရေးဆရာများမှာမူ မျက်နှာပျက်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရကြသည်။

သူတို့သည် ရင်ရှီအဆိပ် ဆိုသည့်အရာကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဇောင်ဟွမ်နှင့် ဇောင်ဟွေး မောင်နှမနှစ်ဦးမှာမူ အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်မိကြပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းစွာဖြင့် အလွန်တရာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

“ရင်ရှီအဆိပ် ဟုတ်လား။ ဆွေ့ဟုန်ကျူး... မင်း သေချာလို့လား။”

ဇောင်ဟွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သံမဏိပြားကြီးပမာ မည်းမှောင်နေခဲ့သည်။

နာလန်ချိုးဟုန်တို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း ပိုမို၍ လေးနက်တည်ကြည် ခက်ထန်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ရင်ရှီအဆိပ်က ဘာလဲဆိုတာကို သူတို့ မသိကြသေးသော်လည်း... ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး ဖြစ်သည့် ဇောင်ဟွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော မျက်နှာအမူအရာမျိုး ပြသနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း၊ ထို့ပြင် ဇောင်ဟွမ်က သူတို့ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မပြုရန် တားဆီးခဲ့သည်ကို ပြန်လည်တွေးတောမိခြင်းအားဖြင့်... ဤအဆိပ်က သေချာပေါက် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကြောင်း ရင်ထဲကနေ ခန့်မှန်းတွက်ချက်မိလိုက်ကြပေသည်။

“လုံးဝကြီးတော့ မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုနက ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ မြင်ကွင်းတွေအရ ဆုံးဖြတ်ရမယ်ဆိုရင်တော့... ဒါက မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ရင်ရှီအဆိပ်နဲ့ အလွန်တရာ ဆင်တူနေတယ်။”

ဆွေ့ဟုန်ကျူးက မျက်မှောင်ကြုတ်ထားခဲ့ပြီး -

“ဒါပေမဲ့ ရင်ရှီအဆိပ်က... ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီလေ။ ငါ ကိုယ်တိုင်လည်း... စစ်ဆေးရေးဌာနထဲက ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်တွေကို ဖတ်ရင်းနဲ့မှ မတော်တဆ သိရှိခဲ့ရတာ၊ ဒီအဆိပ်က တစ်ချိန်တုန်းက ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ကြီးမားလှတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးတယ်။ အခု... ဘာဖြစ်လို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာရတာလဲ။”

“ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ... ကြီးမားလှတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးတယ် ဟုတ်လား။”

နာလန်ချိုးဟုန်တို့ အေးစက်လှသော လေထုကို တရှူးရှူး ရှူရှိုက်လိုက်မိကြပြီး... ကျိုကျီတောင်၏ လက်ရှိ ပျက်စီးနေသော အသွင်သဏ္ဌာန်ကိုလည်း မသိစိတ်အရ လှမ်းကြည့်လိုက်မိကြကာ၊ ဆွေ့ဟုန်ကျူး၏ စကားကို အနည်းငယ် ပို၍ ယုံကြည်သွားခဲ့ကြရသည်။

အကယ်၍ ဆွေ့ဟုန်ကျူး ပြောသကဲ့သို့သာ ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းခဲ့လျှင်... လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ထဲမှာ အသံတိတ် ဆိတ်ငြိမ်စွာနဲ့... ဒီလိုမျိုး ကြီးမားလှတဲ့ လှုပ်ရှားမှုကြီးကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးမလား။

“ဒီကိစ္စက တကယ် ပြင်းထန်လွန်းတယ်၊ ငါ ပထမဆုံးအချိန်မှာတင် စစ်ဆေးရေးဌာန အထက်ဆီကို အစီရင်ခံစာ တင်ပြထားပြီးပြီ။”

ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ခေတ္တမျှ ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်ပြီးမှ -

“ဒီအတောအတွင်းမှာ... လူသားမျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်တွေအနေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို လုံးဝ မသွားကြပါနဲ့ဦး၊ အခြားသော နယ်မြေတွေရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တွေထဲမှာလည်း... ဒီအဆိပ်ကို ချထားခဲ့မှာကို ငါ စိုးရိမ်နေမိတယ်။ အကယ်၍ မတော်တဆ ထိမိသွားခဲ့ရင်... လုံးဝ ရှင်သန်နိုင်မယ့် လမ်းစ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဇောင်ဟွမ်က မျက်နှာကို မည်းမှောင်ထားခဲ့ပြီး ဇောင်ဟွေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဇောင်ဟွေးက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အဲဒီဆရာတွေကို အကုန်လုံး အတိအလင်း မှာကြားထားပြီးပါပြီ၊ သူတို့အားလုံးက ကိုယ့်ရဲ့ တောင်အသီးသီးမှာပဲ နေထိုင်ကြပြီး... လက်အောက်က တပည့်တွေကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်ထားကြပါလိမ့်မယ်၊ လျှောက်ပြီး ပရမ်းပတာ သွားလာခွင့် ပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ... စစ်ဆေးရေးဌာနအနေနဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီးတော့၊ ဒီကိစ္စက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု တပည့်တွေနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိ၊ မရှိဆိုတာကိုပါ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးစေချင်ပါတယ်။ အတွင်းလူ သစ္စာဖောက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာလား ဆိုတာကိုပေါ့။”

နာလန်ချိုးဟုန် အမှူးပြုသော ကာကွယ်ရေးဆရာများ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပိုမို၍ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရသည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ဆိုလိုက်သည်။

“ငါ့မှာလည်း ဒီရည်ရွယ်ချက် ရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ငါ့လက်အောက်မှာ လူအင်အား မလုံလောက်သေးဘူး၊ ကျောင်းတော်အုပ်််််််် ချုပ်သူဘက်ကလည်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာဆိုတော့... ခဏလောက် စောင့်ပြီးမှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့။”

စကားဆုံးသည်နှင့်... ဟေးဆန်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်မှာ... အကြီးအကဲ အချို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထို့ပြင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်နှင့် ကပ်လျက် တည်ရှိနေသော အခြားသော ကျောင်းဆောင်အချို့၏ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများနှင့် ကာကွယ်ရေးဆရာများလည်း ပါဝင်ပေသည်။

“ဆွေ့ဟုန်ကျူး... တကယ်ပဲ ရင်ရှီအဆိပ် ဟုတ်လား။”

ဟေးဆန်းသည် ကွင်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်က အကြီးအကဲ အများအပြားမှာလည်း အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်မိကြပြီး... အားလုံးက တစ်ဖက်လူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုရိပ်တစ်ခုကို အတိုင်းသား မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော ကျောင်းတော်အုပ်ကြီး အချို့မှာလည်း ရင်ရှီအဆိပ်အကြောင်းကို သိရှိထားကြပုံရသဖြင့်... မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော ကာကွယ်ရေးဆရာ အချို့မှာမူ... ဤအဆိပ်အပေါ် အလွန်အမင်း နားလည်သဘောပေါက်ထားခြင်း မရှိကြသဖြင့်၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထက်တွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေခြင်းက ပို၍ များပေသည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူးက ချက်ချင်းပင် အခုနက ဇောင်ဟွမ်ကို ပြောခဲ့သော စကားများကို ထပ်မံ၍ လိုတိုရှင်း ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

ဟေးဆန်းက ဗလာကျင်းနေခဲ့ပြီး ယခင်က ကျိုကျီတောင် တည်ရှိခဲ့သော နေရာဟောင်းကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ... မျက်နှာအမူအရာမှာ ရေထွက်လာတော့မတတ် မည်းမှောင်ဆိုးဝါးသွားခဲ့ရသည်။

“ရင်ရှီအဆိပ်... ဒါက လောကကြီးထဲမှာ အဆိုးယုတ်ဆုံး၊ အကောက်ကျစ်ဆုံး အရာပဲ။ အနည်းငယ်လောက် ထိမိရုံရုံနဲ့တင်... အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို အစအနမကျန် ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။ အသက်စွမ်းအင်အဆင့်အရ အသက်အစားထိုးပြီး သေခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရင်တောင်မှ... အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုတော့ ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အသက်ရှင်လာခဲ့ရင်တောင်မှ အသုံးမကျတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားရမှာပဲ။”

သူက ခေတ္တမျှ နားလိုက်ပြီးနောက် ဇောင်ဟွမ်ကို လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဇောင်ဟွမ်... ကျိုကျီတောင်မှာ တပည့် ဘယ်လောက် ရှိလဲ။”

ဇောင်ဟွမ် ပါးစပ်ဟရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... ဇောင်ဟွေးက ဦးအောင် စကားဖြတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကို တင်ပြပါတယ်၊ ကျိုကျီတောင်မှာ လက်ရှိအချိန်မှာ ဆရာ တစ်ဦးနဲ့ တပည့် ပေါင်း တစ်သောင်းသုံးထောင်ခုနစ်ရာ့ငါးဆယ့်နှစ်ဦး ရှိပါတယ်။ ဆရာကတော့ ဝေကွမ်ရှောင် ဖြစ်ပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး ပထမအဆင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့် တစ်ဆယ့်သုံးဦး ရှိပါတယ်။ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် တပည့် ခုနစ်ရာ့ကိုးဆယ့်နှစ်ဦး ရှိပါတယ်။ ကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ကိုးရာ့လေးဆယ့်ခုနစ်ဦးသော တပည့်တွေကတော့... အကုန်လုံး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်တွေချည်းပဲ ဖြစ်ပြီး၊ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် မရှိကြပါဘူး။”

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လွန်ကဲစွာ တည်ကြည်ခက်ထန်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချက်က သက်သေပြနေသည်မှာ... စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် တပည့်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်မှာ၊ ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

အသက်စွမ်းအင်အဆင့် တပည့်များနှင့် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်များမှာမူ... အသက်စွမ်းအင်ကို သုံးပြီး အသက်အစားထိုးကာ သေခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြန်လည်၍ အသက်ရှင်လာခဲ့လျှင်ပင် အတွင်းကမ္ဘာကို နောက်တစ်ကြိမ် အစကနေ ပြန်လည်စုစည်းတည်ဆောက်ရပေလိမ့်မည်။

အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့သလောက်ပင် ရှိပြီး... အများဆုံး ရှိလှမှ အဆင့်တူ သာမန်သူများထက် အနည်းငယ် ပို၍ သန်မာရုံမျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျောင်းတော်တပည့်များ၏ စံနှုန်းအရည်အသွေးအထိ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်တရာ ဝေးကွာလှပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်သည် ထိုတစ်ကြိမ်တွင်... ဆုံးရှုံးမှု အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

အစတုန်းက ကျိုကျီတောင်သည် ချင်ဂွေ့၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်... အသစ်ဝင်လာသော တပည့်အသစ်များ အစီရင်ခံကြသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင်၊ အများစုသော တပည့်အသစ်များမှာ ကျိုကျီတောင်၏ တံခါးဝအောက်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိုကျီတောင်ကြီးမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ တပည့်များလည်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏ အတိုင်းအတာအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း... ကြီးမားလှသော ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရပြီး၊ ပြန်လည်ကုစားနိုင်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း မည်မျှ ကြာမြင့်ဦးမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါချေ။

“ဆုံးရှုံးမှုက... အလွန်အမင်း ကြီးမားလွန်းတယ်။”

ဟေးဆန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေခဲ့သည်။

“ငါ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ရာထူးနေရာကို တက်လှမ်းခါစပဲ ရှိသေးတယ်၊ ငါ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ဒီလိုမျိုး ကိစ္စကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရတယ်ဆိုတော့... ဒါက ဘယ်ကလာတဲ့ ခွေးကောင်က ငါ့ကို လာပြီး ဒုက္ခပေးချင်နေတာလဲ။”

ဇောင်ဟွမ်က ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ အလျင်အမြန်ပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ .. ဒီကိစ္စက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့၊ လူကြီးမင်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... ဆက်စပ်မှု သိပ်မရှိပါဘူး။”

“ဘာဖြစ်လဲ။ မင်း ဇောင်ဟွမ်က ကောင်းကင်နိမိတ် သာမန်တတိယအဆင့်လေး၊ အထွတ်အထိပ်ထိပ်တာအိုအဆင့်တောင် မဟုတ်သေးဘဲနဲ့... ဒီတာဝန်ကြီးကို မင်း တစ်ယောက်တည်း ပခုံးထမ်းချင်လို့လား။ မင်း ခံနိုင်ရည် ရှိလို့လား။”

ဟေးဆန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး၊ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။ သေသေချာချာကို အမြစ်ပြတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရမယ်။ ငါ သေချာပေါက် သိအောင် လုပ်ရမယ်၊ ဘယ်ကလာတဲ့ ခွေးကောင်က ငါ့ကို လာပြီး ကစားချင်နေတာလဲဆိုတာကို။”

ဇောင်ဟွမ်နှင့် ဇောင်ဟွေးတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်မိကြပြီး... မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မံ၍ မပြောတော့ဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

ကွင်းထဲတွင် ရှိနေကြသော အကြီးအကဲ အချို့မှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်မှောင်များ အသာအယာ ကြုတ်သွားခဲ့ကြပြီး၊ အလားတူပင် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြတော့သည်။

“ကျောင်းတော်အုပ်််််််ချုပ်သူ... လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ဘက်ကိုတော့ အရင်ဦးဆုံး သေသေချာချာ အမြစ်ပြတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်ပါတယ်၊ အတွင်းလူ သစ္စာဖောက် ရှိ၊ မရှိဆိုတာကိုပေါ့။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ဒီရင်ရှီအဆိပ်ကို အတွင်းလူ သစ္စာဖောက်ကပဲ လာပြီး ချသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”

ဆွေ့ဟုန်ကျူးက လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလက်အောက်မှာ လက်ရှိ လူအင်အား မလုံလောက်သေးတာမို့လို့... ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ အနေနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ အချို့ကို လွှဲပြောင်းပေးစေချင်ပါတယ်။”

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင်... ဆွေ့ဟုန်ကျူးသည် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲကနေ ခံစားသိရှိသွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။

“စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ဌာနအရှင်သူတော်စင်တွေက... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် မြန်မြန် ရောက်လာကြတာလဲ။”

“ဟမ်... စစ်ဆေးရေးဌာနက သူတော်စင်တွေကို လွှတ်လိုက်ပြီ ဟုတ်လား။”

ဘေးဆန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဝင်လာခဲ့သည်။

သူက ချက်ချင်းပင် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ... အမြင်အာရုံတွင် မမြင်တွေ့နိုင်သော ဆန်းကြယ်လှသည့် အင်အားစုတစ်ခုက ဝုန်းခနဲ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤအင်အားစုက ပိတ်ဆို့လိုက်သည်မှာ ကျိုကျီတောင် နယ်မြေတစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါချေ။

ကျိုကျီတောင် နယ်မြေနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကိုပါ တပါတည်း ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိအကျပင် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ တစ်ဟုန်းဟုန်း တစ်မောင်းမောင်းနှင့် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အတွင်းကမ္ဘာများက လှိုင်းတံပိုးများပမာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့၏ အသံများက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ခြေလှမ်း ရပ်လိုက်ကြ။”

ရာနှင့်ချီသော အတွင်းကမ္ဘာများမှာ ထိုအတိုင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ မတ်တတ်ရပ် တည်ရှိနေခဲ့ကြပြီး... မြူမှုန်တစ်ရွေးမျှပင် ထပ်မံ၍ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိကြတော့ချေ။

ထိုအတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝကြီးများပေါ်တွင်မူ ကျောင်းတော်၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများ ရှိနေကြရုံတင်မကသေးဘဲ... စစ်ဆေးရေးဌာန၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများလည်း ရှိနေကြပေသည်။

ထိုအထဲတွင်... အချို့သော အတွင်းကမ္ဘာများပေါ်၌ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး တံဆိပ်များပင်လျှင် ရှိနေခဲ့ကြသေးသည်။

အကယ်၍ သာမန်သူတော်စင်တစ်ယောက်ယောက်သာ ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားလာရင်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင်... သေချာပေါက်ပင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လွန်းသဖြင့် ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားရပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် အောက်ကျိုချုံ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

အောက်ကျိုချုံ မြင်တွေ့နေရသည့် မြင်ကွင်းများကို... သူလည်း အတူတူပင် မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲ၌... ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှပြီး၊ အသက်မဲ့ကာ ခြောက်သွေ့ပျက်စီးနေကြပြီဖြစ်သော အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးဝကြီးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်မျောနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြီးမားလှသော အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အမှန်တကယ်တော့ ယခုအချိန်တွင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်စိရှေ့မှောက်က ထိုဟင်းလင်းပြင် နေရာကား... လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင် နယ်မြေနှင့် ဆက်စပ်နေသော နေရာ ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီလူတွေက... အကုန်လုံး လူသားမျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်တွေချည်းပဲလား။ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြရတာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာက ဒီလောက်အထိ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို ထွက်ပြီး ဖြေရှင်းပေးမယ့် သူတော်စင်တစ်ယောက်မှလည်း မရှိကြပါလား။”

မေးခွန်းပေါင်းများစွာက ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် တရစပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရတော့သည်။

နျဲ့ချင့်တို့သည်လည်း ရှေ့မှောက်က မြင်ကွင်းကို သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရသဖြင့်... ရင်ထဲကနေ အေးစက်လှသော လေထုကို တရှူးရှူး ရှူရှိုက်လိုက်မိကြတော့သည်။

“ဒီနေရာက ရွှေဟွေးကျောင်းတော် ဟုတ်ရဲ့လား။”

“ငါတို့ လမ်းမှားသွားတာများလား၊ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်ဆီကို ရောက်သွားတာလား။”

“ရှေ့တန်းစစ်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားခဲ့တာ ကြာလှပြီလေ၊ ဒီလောက်အထိ များပြားလှတဲ့ သူတော်စင်တွေ သေဆုံးသွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို လာပြီး သိမ်းဆည်းပေးမယ့် သူတော်စင်တစ်ယောက်မှတောင် မရှိဘူး။”

တီးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်သံများက တရစပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟေးဆန်းသည် ဇောင်ဟွမ် အမှူးပြုသော သူတော်စင်များကို ဦးဆောင်၍ မလှမ်းမကမ်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆွေ့ဟုန်ကျူးသည် ရာနှင့်ချီသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ... ရင်ထဲကနေ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်နိုင်တော့သည်။

အခန်း (၂၅၈၈) - သူလား

ထိုအချိန်တွင် ဟေးဆန်းသည် သူတော်စင်များအားလုံးကို အထူးဂရုပြုကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရင်း အောက်ကျိုချုံ၊ ကွမ်းကျင့်ရှု တို့နှင့် သွားရောက်၍ ပူးပေါင်းလိုက်တော့သည်။

“မင်းတို့အားလုံး ဘာဖြစ်လို့ ဒီကို ရောက်လာကြတာလဲ။ ဒီနေရာမှာ ရင်ရှီအဆိပ် ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိလို့လား။”

“ဖန့်ချန်ကော... သူ အရည်အချင်းစစ်ပွဲ အောင်မြင်ခဲ့ရဲ့လား။”

ဟေးဆန်းက ချက်ချင်းပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အောက်ကျိုချုံ၏ နောက်ကွယ်မှ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ -

“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ... ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေပါတယ်ဗျာ။”

ဟေးဆန်း၏ မျက်ဝန်းများ ဝုန်းခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး -

“အရည်အချင်းစစ်ပွဲ အောင်မြင်ခဲ့ပြီလား။”

“အောင်မြင်ခဲ့ပါပြီ။”

ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်... ဟေးဆန်း၏ နောက်ကွယ်က အကြီးအကဲများ၊ လူမျိုးစုအသီးသီးမှ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများ၊ ကျောင်းအုပ်များနှင့် ကာကွယ်ရေးဆရာများအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြရသည်။

ဇောင်ဟွမ်နှင့် ဇောင်ဟွေး မောင်နှမနှစ်ဦးမှာမူ ပြုံးစိစိဖြင့် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ကြပေသည်။

နာလန်ချိုးဟုန် အမှူးပြုသော ကာကွယ်ရေးဆရာများမှာလည်း ဝမ်းမြောက်မိကြသော်လည်း... ဟော်ဆွေ့အနွယ်စု၏ ဤကိစ္စအပေါ် ထားရှိမည့် သဘောထားကို ပြန်လည်တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ၊ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှုရိပ်တစ်ခု ပို၍ တိုးပွားသွားခဲ့ရတော့သည်။

“အောင်မြင်တာ ကောင်းတယ်၊ အောင်မြင်တာ တကယ်ကောင်းတယ်။”

ဟေးဆန်းက ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှုတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ... ချက်ချင်းပင် ဟေးဆန်း ရှိရာဘက်သို့ အနည်းငယ် တိုးကပ်သွားခဲ့ကြပြီး -

“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကြီး... လူကြီးမင်း အခုနက ရင်ရှီအဆိပ်အကြောင်း ပြောလိုက်တာလားခင်ဗျာ။”

အောက်ကျိုချုံ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ယခင်က ဘယ်တုန်းကမှ မရှိဖူးလောက်အောင် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့သည်။

ကွင်းထဲတွင် ရှိနေကြသော စစ်ဆေးရေးဌာန၏ ဌာနအရှင်သူတော်စင်များထဲတွင်လည်း... အချို့သော သူများမှာ ရင်ရှီအဆိပ် တည်ရှိမှုကို သိရှိထားကြပုံရပေသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခြောက်ခြားမှုရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ကြကာ၊ ပထမဆုံးအချိန်မှာတင် ထိုသတင်းအချက်အလက်ကို ဘေးကလူများထံ မျှဝေလိုက်ကြတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များမှာလည်း အေးစက်လှသော လေထုကို ရှူရှိုက်လိုက်မိကြပြီး... ကမ္ပည်းကျောက်စာတိုင်များပမာ ဖြစ်တည်နေသည့် ထိုအတွင်းကမ္ဘာများ၏ အလောင်းကောင်ကြီးများကို၊ မျက်နှာပျက်ကာ လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။

“မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ဒီဘက်က အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်တော့။”

ဟေးဆန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုနယ်မြေဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ -

“ဒါက ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်တွေထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ရင်ရှီအဆိပ်နဲ့ ဆင်တူမနေဘူးလား။”

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှုတို့သည် ထိုနေရာကို နောက်တစ်ကြိမ် သေသေချာချာ စူးစမ်းစစ်ဆေးလိုက်ကြပြန်သည်။

အချိန်အတော်ကြာမှ... အောက်ကျိုချုံက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်တွေထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ရင်ရှီအဆိပ်နဲ့ တကယ်ဆင်တူနေတာတော့ အမှန်ပါပဲ။”

“ဒါပေမဲ့လည်း... ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရဆိုရင်တော့၊ ရင်ရှီအဆိပ်ကို ထုတ်ယူရယူဖို့က အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းလှပါတယ်၊ ကောင်းကင်အရှင်အဆင့်တွေတောင်မှ...”

“မတတ်နိုင်လောက်ဘူး။”

“အစတုန်းက သူတော်စင်တစ်စုဟာ ရင်ရှီအဆိပ်ကို ထုတ်ယူနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ကြပြီး... ဒီအဆိပ်ကို သုံးပြီးတော့ ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ကြကာ၊ ကြီးမားလှတဲ့ လှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ခုကို မွှေနှောက်ခဲ့ကြတယ်။”

“အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ အဲဒီသူတော်စင်အစုအဖွဲ့ဟာ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံရတဲ့သူက ခံရ၊ နှိမ်နင်းခြင်း ခံရတဲ့သူက ခံရနဲ့... ရင်ရှီအဆိပ်ကို ထုတ်ယူတဲ့ နည်းလမ်းဟာလည်း လုံးဝ ကွယ်ပျောက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ဖြစ်နိုင်တာကတော့... မျက်စိရှေ့မှောက်က အခြေအနေက ရင်ရှီအဆိပ်နဲ့ ဆင်တူနေရုံသက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ်တမ်းကျတော့ အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”

“တစ်ဖက်လူက ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်တာက... ကြည့်ရတာ စိန်ခေါ်လှောင်ပြောင်တာမျိုးနဲ့ ပိုပြီး တူမနေဘူးလား။”

ကွမ်းကျင့်ရှုက မသိစိတ်အရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ရင်ရှီအဆိပ် ဟုတ်လား။”

ဖန့်ချန် စဉ်းစားတွေးတောမိသွားခဲ့သည်။

ဟေးဆန်းက လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ပြောတာလည်း ဟုတ်တုတ်တုတ်ပဲ၊ ဒါက စိန်ခေါ်လှောင်ပြောင်တာမျိုးနဲ့ ပိုပြီး ဆင်တူနေတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက ရင်ရှီအဆိပ် ဟုတ်၊ မဟုတ်ဆိုတာကိုတော့... လက်ရှိမှာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ၊ လောလောဆယ်တော့ ရင်ရှီအဆိပ် လောကကြီးထဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီလို့ပဲ သတ်မှတ်ထားရမယ်။”

သူက ခေတ္တမျှ နားလိုက်ပြီးနောက် -

“အကယ်၍ ဒါက တကယ်ပဲ ရင်ရှီအဆိပ်ဆိုရင်တော့... သေချာပေါက် အဆိပ်ချတဲ့သူ ရှိနေရမယ်။ ဒီကိစ္စကိုတော့ မင်းတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနဘက်ကပဲ ထွက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရမှာ ဖြစ်တယ်။ မင်းတို့ ဒီကို ရောက်လာကြတာကလည်း... ဒီကိစ္စအတွက်ကြောင့်မလား။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက တကယ့်ကို မြန်ဆန်လှပါတယ်။”

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှုတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားခဲ့ကြရသည်။

သူတို့ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ဤကိစ္စအတွက်ကြောင့် ဘယ်မှာ ဟုတ်ပါအံ့နည်း၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာစမှာတင် ဤကိစ္စနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

“တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ကြီးလား။ တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။”

အောက်ကျိုချုံ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လှပ်ခနဲ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဟေးဆန်းက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ငါ ရာထူးတက်ခါစပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒီလိုမျိုး ကိစ္စကြီးနဲ့ ကြုံတွေ့လိုက်ရတယ်ဆိုတော့... မင်းတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနအနေနဲ့ သေချာပေါက် ရလဒ်တစ်ခု ထွက်လာတဲ့အထိ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးရမယ်။”

“မဟုတ်ရင်တော့ ဒီကိစ္စက... ငါ့ရဲ့ ရာထူးသက်တမ်း သမိုင်းကြောင်းပေါ်မှာ သိသိသာသာကြီး အမည်းစက် ထင်ကျန်သွားစေလိမ့်မယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ငါ့ကို ရာထူးကနေ ဆင်းခိုင်းချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင်... ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အလင်းရောင်များ လျှပ်ခနဲ လင်းလက်သွားခဲ့ပြန်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာများစွာက တရစပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ဟေးဆန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအတွင်းကမ္ဘာများ၏ အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားထုထည်ပြင်းလှပြီး... အထွတ်အထိပ်ထိပ်တာအိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၏ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ထိုအကြီးအကဲများ အစုအဖွဲ့သည် ဤကိစ္စကို အခုမှပဲ သိရှိသွားခဲ့ကြပုံရပြီး... ရှေ့နောက်အကြောင်းအရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသွားခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်မူ၊ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဒေါသတကြီးဖြင့် မာန်မဲလိုက်တော့သည်။

“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ... ဒီကိစ္စက လူကြီးမင်းနဲ့ လုံးဝ ဆက်စပ်မှု မရှိပါဘူး၊ ဒါက သိသိသာသာကြီး လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးနဲ့ ကျောင်းအုပ်တို့ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုပဲ ဖြစ်တယ်၊ တစ်ဖက်လူက ကျောင်းဆောင်ထဲအထိ ခိုးဝင်လာတာတောင်မှ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိကြဘူး။ ပြီးတော့ လူသားမျိုးနွယ်စုက ဒီကာကွယ်ရေးဆရာတွေ အစုအဖွဲ့ကလည်း... တစ်ယောက်ချင်းစီက မိမိတို့ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို လျစ်လျူရှုထားကြတာပဲ။ ရာထူးကနေ လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်သင့်တယ်။”

ထိုအကြီးအကဲ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့်... ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ် အကြီးအကဲ အချို့ကလည်း ဝိုင်းဝန်းထောက်ခံလိုက်ကြတော့သည်။

အကြီးအကဲများ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းမှာ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကို မမီကြသော်လည်း... အကြီးအကဲများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကိုယ်စားပြုထားကြသော အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများမှာမူ... အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

အကယ်၍ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဆိုလျှင်ပင်... သူတို့ကို အနည်းငယ် ခန့်ညားရိုသေပေးရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် လူမျိုးစုအသီးသီးမှ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများ၊ ကျောင်းအုပ်တို့နှင့် ကာကွယ်ရေးဆရာများသည် ၎င်းတို့၏ ထိုကဲ့သို့သော သဘောထားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ... တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ဇောင်ဟွမ်နှင့် ဇောင်ဟွေး မောင်နှမနှစ်ဦးမှာမူ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်မိကြသော်လည်း... မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြသဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြပြီး၊ ထွက်ပြီး ချေပပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ကြချေ။

နာလန်ချိုးဟုန် အမှူးပြုသော ကာကွယ်ရေးဆရာများမှာမူ မရေမရာဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်မှာ... ကျိုကျီတောင်၏ ကိစ္စက၊ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့ကို ဦးတည်ပြီး လာရောက်တာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ ဟု ဖြစ်ပေသည်။

ဒါက အတွင်းပိုင်း အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား မရှိလျှင်... ကွင်းထဲတွင် ရှိနေကြသော သူတော်စင်များထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ၊ မိမိတို့၏ ရင်ထဲက ခန့်မှန်းချက်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရဲကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြီးမားလှသော သက်ရောက်မှုများ ရှိနေသည်မလား။

ဟေးဆန်းက မျက်ဝန်းများကို အသာအယာ မှေးစိုက်လိုက်ပြီး... ထိုအချင်းချင်း လက်ဝါးချင်းရိုက်နေကြသော အကြီးအကဲ အချို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စက လက်ရှိမှာ ဆုံးဖြတ်ချက် လုံးဝ မထွက်သေးဘူးလေ၊ မင်းတို့တွေက ဘာဖြစ်လို့ တာဝန်ခံမယ့်သူကို ရှာဖို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ဖြစ်နေကြတာလဲ။”

ဦးဆောင်လာသော အကြီးအကဲမှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်စိမ်းကားလှသည်။

“ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကြီး... ဒီကိစ္စက ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးပဲ ထွက်လာထွက်လာ၊ ဇောင်ဟွမ်နဲ့ ဇောင်ဟွေးတို့ ရာထူးသက်တမ်းအတွင်းမှာ... လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ထဲမှာ ဒီလိုမျိုး ကိစ္စကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရတာ ဖြစ်ပြီး၊ တောင်တစ်လုံးကြီးက ဒီအတိုင်းပဲ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ တာဝန်ကနေ လွှတ်ငြိမ်းဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။”

နောက်ထပ် အကြီးအကဲတစ်ဦးကလည်း ဘေးမှနေ၍ ကူညီပြောဆိုပေးလိုက်ပြန်သည်။

“ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့တွေ အထက်ကို တင်ပြထားပြီးပါပြီ၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်က ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချမှတ်မလဲဆိုတာကိုပဲ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။”

အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှုတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို စူးစူးရှရှဖြင့် ခံစားမိသွားခဲ့ကြရသဖြင့်... မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ်မျှ အေးစက်ခက်ထန်သွားခဲ့ရသည်။

ဟေးဆန်းက ဆင်ခြင်တွေးတောမိသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်... အောက်ကျိုချုံနှင့် ကွမ်းကျင့်ရှုတို့ကို လှမ်းကြည့်ကာ -

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက စစ်ဆေးရေးမှူးတွေပဲလေ၊ ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဘယ်လောက်အထိ အချိန်ယူရဦးမလဲ။”

ကွမ်းကျင့်ရှုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ဆိုလိုက်သည်။

“အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ရင်ရှီအဆိပ်ကို သုံးခဲ့တာဆိုရင်တော့... ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုမျိုး အထူးစွမ်းရည်တွေရဲ့ အကြွင်းအကျန် အစအနကိုမျှ ရှာဖွေနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ စစ်ဆေးရေးဌာန အနေနဲ့လည်း... ဒါကို အခြေခံပြီး ဘယ်သူက အဆိပ်ချခဲ့လဲဆိုတာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက စောစောစီးစီးကတည်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဆိုရင်တော့... ဒါက သေချာပေါက် အစအနရှာမရတဲ့ အမှုမဲ့အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားရုံပဲ ရှိပါတယ်။”

“မင်းတို့ စုံစမ်းတောင် မစစ်ဆေးရသေးဘဲနဲ့... ဒီလိုမျိုး ကောက်ချက်ချလိုက်တာလား။”

ဟေးဆန်းက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။

အောက်ကျိုချုံက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး

“အကယ်၍ ရင်ရှီအဆိပ်ကို တကယ် သုံးခဲ့တာဆိုရင်တော့... အခြေအနေက တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာပါ၊ ယခင်က ရင်ရှီအဆိပ်ဟာ ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ လမ်းသရဲပမာ မွှေနှောက်နိုင်ခဲ့ရလဲဆိုတာက... သူ့ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန် အစအနကို ရှာဖွေဖို့ အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းလို့ ဖြစ်ပါတယ်။”

သူက ခေတ္တမျှ နားလိုက်ပြီးမှ -

“ဒါပေမဲ့လည်း ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကြီး အနေနဲ့ စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးရေးဌာနအနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်သွားမှာ ဖြစ်ပြီး... အစွမ်းကုန် စုံစမ်းစစ်ဆေးပေးသွားပါ့မယ်။”

ဖန့်ချန်သည် ဘေးမှနေ၍ အမြဲတမ်း နားထောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာအထိ ကြားလိုက်ရသည့်အခါ... ရင်ထဲကနေ အနည်းငယ်မျှ ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မိမိ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို သက်သေပြနိုင်ရန်အတွက်မူ... အချို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပေသေးသည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင်... ထိုဆိတ်ငြိမ်ခြောက်ကပ်ပြီး သေဆုံးခြင်းတရားများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် 'ကမ္ပည်းကျောက်စာတိုင်များ စုဝေးရာနေရာ' ထဲမှနေ၍၊ ရုတ်တရက် အေးစက်စက်နှင့် ကောက်ကျစ်ညစ်ညမ်းလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

“လူသားမျိုးနွယ်စု ဖန့်ချန်... ငါ့ရဲ့ တပည့် ကျိလင် က မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့ရတယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့... ငါတို့ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ယင်သူတော်စင် တွေက မင်းကို ပေးလိုက်တဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပဲ။”

“မင်း အကယ်၍ ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့ ယင်သူတော်စင်တွေကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ပြစ်မှားစော်ကားရဲဦးမယ်ဆိုရင်တော့... မင်းတို့ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ကို၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထဲကနေ လုံးဝ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်။”

ထိုကောက်ကျစ်ညစ်ညမ်းလှသော အသံကြီးက တစ်ခုလုံးသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲ၌ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ရသည်။

သူတော်စင်များအားလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြီးမားလှသော အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုရိပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

ယင်သူတော်စင် ဟုတ်လား။

ယင်သူတော်စင်က ကျိုကျီတောင်ကြီးကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလား။

ရည်ရွယ်ချက်က... ဖန့်ချန်ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးချင်လို့လား။ ခြိမ်းခြောက်လိုက်တာလား။

“ရောက်လာပြီပဲ။”

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး... ချက်ချင်းပင် အောက်ကျိုချုံ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲမှ လှမ်းထွက်လိုက်တော့သည်။

လူတိုင်း တုံ့ပြန်မှု မပြုလုပ်နိုင်ကြသေးမီ အချိန်မှာပင်... သူသည် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော အလွှာဆီသို့ ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက ကြိုတင်ကာကွယ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး... မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်ကာ၊ မဟုတ်လျှင်မူ အသက်အစားထိုးနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေရင်တောင်မှ ဆုံးရှုံးမှု အလွန်တရာ ပြင်းထန်သွားနိုင်သည်မလား။

အတွင်းကမ္ဘာထဲ၌...

အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကားချပ်ကြီး ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး... အရှိန်အဝါများ တရိပ်ရိပ် လှိုင်းထန်နေခဲ့ကာ၊ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။

“သူလား”