အခန်း (၂၅၈၃-၂၅၈၄)
Vol. 259 Ch. 2583-2584
အခန်း (၂၅၈၃) - မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအား
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ဟုတ်လား။
ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ သူတော်စင်များအားလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုရိပ်များ ရုတ်ချည်းပင် ထင်ဟပ်လာခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။
အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့မှာလည်း အသက်ရှူသံများပင် ပြတ်တောင်းသွားခဲ့ရပြီး -
“မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ဟုတ်လား။”
“မုန့်ထျန်းရှူး... မင်း မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရထားတာတောင် ဘာဖြစ်လို့ အများသိအောင် အသိမပေးခဲ့ရတာလဲဟ။”
ထိုအချိန်မှာပင် နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များသည်လည်း မုန့်ထျန်းရှူး ကို အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိကြတော့သည်။
ဖန့်ချန် ကလည်း စကားလုံးအချို့ကို ဖမ်းဆွဲမိသွားခဲ့သည်။ မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲက တစ်ခုပေါ့ ဟုတ်လား။
အောက်ကျိုချုံ ၏ မကျေမနပ် မေးခွန်းထုတ်မှုအပေါ် မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါ ဘာဖြစ်လို့ အများသိအောင် အသိပေးရမှာလဲ။ ဒီအတွင်းကမ္ဘာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းသက်သက်နဲ့ပဲလေ။ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ အင်အားကို အမှီပြုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ လျှို့ဝှက်ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေကိုတောင် အသုံးမပြုခဲ့ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းတွေကိုပဲ သုံးခဲ့တာ။”
“ပြောရမယ်ဆိုရင်... ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေကနေ သဲလွန်စအချို့ မရခဲ့ဘူးဆိုရင်...”
“ဒီ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက ငါ့လက်ထဲကို ရောက်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။”
“တကယ်ပဲလား။”
“မင်း တကယ်ပဲ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ အင်အားကို အသုံးမပြုဘဲနဲ့... ဒီ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရခဲ့တာလား။”
“ဒီလိုသာ မဟုတ်ခဲ့ရင်... ဌာနကြီးသုံးခုက အကြီးအကဲတွေ ငါ့ကို လာရှာတာ ကြာလှပြီကွာ၊ မင်းတို့ ဒီလို ထွက်ပြီး မေးခွန်းထုတ်နေစရာ မလိုပါဘူး။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ပြီး -
“အခုတော့ ငါ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ဖန့်ချန် ဆီ အပ်ပေးလိုက်ပြီပဲ။”
“ဘယ်လိုပဲ စီမံခန့်ခွဲမလဲဆိုတာက ဖန့်ချန် ရဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။”
ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရပြီး၊ လေထုမှာ အနည်းငယ် ဆန်းကြယ်နောက်ကျိနေခဲ့ပေသည်။
အောက်ကျိုချုံ က ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန် ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး... လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ အရိုအသေပြုရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ... မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကူညီပြီး လမ်းညွှန်ပေးလို့ ရမလား။”
“အောက်ကျိုချုံ ကိုပဲ ပြောခိုင်းလိုက်ပါဦး။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။
အောက်ကျိုချုံ က သူ့ကို အေးစက်စက်တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... ထို့နောက်မှ ဖန့်ချန် ကို လှမ်းကြည့်သည့်အခါတွင်မူ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
“မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားဆိုတာ... နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမျိုးအစားတစ်ခုတည်းကို ပြောတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက ငါတို့ မျက်လုံး နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုးမျိုးကို စုပေါင်းပြီး ခေါ်ဆိုကြတဲ့ အသုံးအနှုန်းပဲ။”
“ချင်းမင်မှာ... မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက ရှားပါးတယ်ဆိုပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ကိုးမျိုးထက် အများကြီး ပိုများပါတယ်ကွာ။”
“ငါ သိထားတာနဲ့ မြင်ဖူးထားတဲ့ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေဆိုရင်... အမျိုးပေါင်း ရာကျော်မက ရှိတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းကျမ်းဂန်တွေရဲ့ မှတ်တမ်းတင်ချက်တွေအရ၊ နေရာအသီးသီးက သက်သေပြချက်တွေအရ... ချင်းမင်ကနေ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုးမျိုးကို ရွေးချယ်ပြီး မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားအဖြစ် အထွတ်အထိပ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြတာ။”
“ဒီ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုးမျိုးရဲ့ စွမ်းပကားက... အခြားသော မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေထက် အဆမတန် ကျော်လွန်နေပြီး၊ အကုန်လုံးက အထူးအဆန်း အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ အမျိုးအစားတွေချည်းပဲ။”
“လက်ရှိ စစ်ဆေးရေးဌာနကလည်း မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအား ဆယ်ဂဏန်းလောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့... မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရတာကတော့ တစ်မျိုးတည်းပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒါက နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး လို့ ခေါ်တယ်။”
“မုန့်ထျန်းရှူး မင်းကို ပေးလိုက်တဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးသာ အစစ်အမှန်ဆိုရင်... အဲဒါကလည်း မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲက တစ်ခုပဲ၊ စွမ်းအားက တကယ့်ကို မသေးလှဘူး။”
ဤနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ အောက်ကျိုချုံ က မုန့်ထျန်းရှူး ကို တစ်ဖန် ထပ်မံကြည့်လိုက်မိပြန်ရာ... မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မုန့်ထျန်းရှူး က သူ ဘာတွေးနေသည်ကို သိရှိပုံရသဖြင့် ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါ ပေးတဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက သဘာဝအတိုင်း အစစ်အမှန်ပေါ့ဗျာ၊ ဒါက သံသယဝင်နေစရာ မလိုပါဘူး။”
အောက်ကျိုချုံ က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီးမှ ဖန့်ချန် ကို ဆက်လက်၍ ရှင်းလင်းပြောကြားပေးလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ မုန့်ထျန်းရှူး က မင်းကို ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ပေးခဲ့ပြီဆိုတော့... ငါလည်း မင်းကို မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေအကြောင်း အကုန် ပြောပြလိုက်တော့မယ်။”
ဖန့်ချန် က ချက်ချင်းပင် နားကို စွင့်ထားလိုက်တော့သည်။
“နောက်ပိုင်းပြောမယ့် မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက... အနိမ့်အမြင့် အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု မရှိဘူး၊ မင်း သေသေချာချာ နားထောင်ထားပါ။”
“အဲဒါတွေကတော့
တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး
ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး
ဘေးရန်နှိမ်နင်းခြင်း နတ်ဆိုးမျက်လုံး
နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး
ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး
ဟင်းလင်းပြင်ခွဲခြင်း စစ်နတ်ဘုရားမျက်လုံး
လှည့်စားပြောင်းလဲခြင်း အတုအယောင်မျက်လုံး
လမင်းအလင်းရောင် ဝိညာဉ်မျက်လုံး
တောက်ပထွန်းလင်းသော ဧကရာဇ်မျက်လုံး တို့ပဲ ဖြစ်တယ်။”
“……”
ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ အောက်ကျိုချုံ က မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားများ၏ အမည်နာမများကို ရွတ်ဆိုပြနေသည်ကို နားထောင်ရင်း... နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်တောင့်တရိပ်များ မသိစိတ်အရ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။
ဖန့်ချန် မှာလည်း ယခုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရပြီး... ဤ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအားကြီး ကိုးမျိုးကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပုံ ပေါ်ပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုမျိုးကမူ... အောက်ကျိုချုံ တို့၏ အမြင်တွင် အလွန်တရာ သဘာဝကျလှပေသည်။
သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဤ မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားများအကြောင်းကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် သိရှိခဲ့ရစဉ်က အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့ဖူးကြသည် မဟုတ်ပါလား။
“ကျန်တဲ့ ကောင်းကင်လေးပါးကလည်း... ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ရင် ငါတို့နဲ့ သဘောထားချင်း ထပ်တူကျကြတယ်။”
“အားလုံးက ဒီ မျက်လုံးနတ်ဘုရားစွမ်းအား ကိုးမျိုးကို အကောင်းဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး၊ မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားလို့ ခေါ်ကြတာ။”
“ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနက လက်ရှိမှာ နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး တစ်မျိုးတည်းကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ၊ အဲဒါကလည်း သာမန်ဌာနအရှင်သူတော်စင်တွေ ဆင်ခြင်တွေးတော နှလုံးသွင်းလို့ရမယ့် အရာ မဟုတ်ဘူး။”
“ငါတို့လို စစ်ဆေးရေးမှူးတွေပဲ... အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို သွားပြီး တစ်ကြိမ် ဆင်ခြင်တွေးတော ခံယူခွင့် အခွင့်အရေး ရှိတာ။”
“ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့လူတွေထဲမှာ... မုန့်ထျန်းရှူး ကလွဲရင် ငါနဲ့ ကွမ်းကျင့်ရှု ကတော့ အောင်မြင်အောင် ဆင်ခြင်တွေးတောနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြဘူး။”
အောက်ကျိုချုံ က မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်မိသည်။
“ဘယ်သူ သိမှာလဲကွာ... ဒီကောင်က နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံးအပြင်၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မယ်လို့။ မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲက နှစ်မျိုးတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတာလေ။ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်ပြီး၊ ဒီလောက်အထိ ပါရမီပါပြီး၊ ဒီလောက်အထိ ကံကောင်းထောက်မမှု ရှိပါရက်နဲ့... ဘာဖြစ်လို့ ထွက်ပြီး မျိုးဆက်သစ်လေးတစ်ယောက်ကို ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရတာလဲ။”
စကားဆုံးခါနီးတွင်မူ... သူ၏ လေသံမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့ရပြီး၊ မထိန်းချုပ်နိုင်သော ဒေါသလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။
ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်များအားလုံးမှာ မသိစိတ်အရ သဘောပေါက်သွားကြသည်မှာ... ဖန့်ချန် ဖိနှိပ်ခံရခြင်းအပေါ် ဒေါသထွက်နေသည်ထက်စာလျှင်၊ အောက်ကျိုချုံ တကယ်တမ်း ဒေါသထွက်နေသည့် အချက်မှာ မုန့်ထျန်းရှူး က ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပုံရပေသည်။
“ကျိုချုံအစ်ကို... ငါ မင်းကို စိတ်ပျက်စေခဲ့မိပြီ။”
မုန့်ထျန်းရှူး က သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွလေး တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။
“ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနကို ရောက်ရင်... ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနက အကြီးအကဲတွေက ငါ့ကို သဘာဝအတိုင်း အပြစ်ပေးကြပါလိမ့်မယ်။”
“မင်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့... ဒီအပြစ်ပေးမှုက အနည်းငယ်တော့ လျော့ပါးသွားနိုင်ပါတယ်။”
ကွမ်းကျင့်ရှု က တွေးတောကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“သံသရာထဲကို ပြန်လွှတ်တဲ့အထိတော့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်း စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ဆက်ပြီး ရာထူးထမ်းဆောင်ခွင့် ရှိဦးမလားဆိုတာတော့ မသိဘူး။”
“စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ဆက်ပြီး နေဖို့ဆိုတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးကွာ၊ ငါ့အမြင်တော့... ဟင်းလင်းပြင်တံခါးဝကို သွားပြီး စောင့်ကြပ်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေကို သွားပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရင်း အပြစ်ပေးဆပ်ရမလားပဲ။”
အောက်ကျိုချုံ က လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မုန့်ထျန်းရှူး က ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားပြီး အလွန်အမင်းလည်း နားလည်ထားတာပဲလေ၊ ဒီနှစ်တွေမှာ စဉ်ဆက်မပြတ် ရှာဖွေစုံစမ်းခဲ့တာ... ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေ တော်တော်များများဆီကို ရောက်ဖူးခဲ့တာပဲ။ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေကို သွားပြီး တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အပို့ခံရတာက... သူ့ရဲ့ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်သွားတာပေါ့။”
ကွမ်းကျင့်ရှု က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။
နျဲ့ချင့် တို့မှာလည်း ပို၍ပင် စကားမဟရဲကြတော့ချေ၊ ဤကဲ့သို့သော အထက်လူကြီးများအကြားက ကိစ္စရပ်များကို... သူတို့ကဲ့သို့သော သာမန်ဌာနအရှင်သူတော်စင်များအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေစရာ မလိုအပ်ပါချေ။
သူတို့ ပိုမို၍ စိတ်ဝင်စားနေကြသည်မှာ... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ဖြစ်ပေသည်။
ဒါက မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲက တစ်ခုလေ။
ချင်းမင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးက ဤမျှလောက်အထိ အင်အားတောင့်တင်းပါရက်နဲ့... ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး တစ်မျိုးတည်းကိုပဲ ရရှိထားခဲ့တာ ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအချိန်တွင်မူ... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက လောကအလယ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအား နောက်ထပ်တစ်မျိုး တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါက တကယ့် ကိစ္စကြီးပဲ မဟုတ်လား။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန် မှာလည်း အတွေးများထဲမှ ပြန်လည်၍ နိုးထလာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိသည်မှာ... မိမိ ပိုင်ဆိုင်ထားသော တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး၊ ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး၊ ဘေးရန်နှိမ်နင်းခြင်း နတ်ဆိုးမျက်လုံး တို့မှာ... ချင်းမင်ကမ္ဘာ နှင့် ကောင်းကင်ငါးပါးတို့က တပြိုင်နက်တည်း မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသော အရာများ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။
“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကိုပါ ထည့်တွက်မယ်၊ ပြီးတော့ ငါ ဆင်ခြင်တွေးတောခွင့် ရနိုင်မယ့် နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံးကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင်... အဲဒီ မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲက... ငါက ငါးမျိုးတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားရမှာလားဟ။”
ဤနေရာသို့ တွေးမိသည့်အခါတွင်မူ... ဖန့်ချန် သည် နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ၏ ပူပြင်းတောက်လောင်နေသော မျက်ဝန်းများကို အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ... မုန့်ထျန်းရှူး ရှိရာသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
“မုန့်စီနီယာ... ကျွန်််တော်ကို ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ပေးသနားခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ဗျာ။”
“ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပါဘူးကွာ၊ ဒါက မင်းအပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ လျော်ကြေးပေးမှုပဲ၊ မင်း ရထိုက်တဲ့ အရာပါ။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။
ဖန့်ချန် က တစ်ခုခုကို ဆင်ခြင်တွေးတောနေသကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မုန့်စီနီယာ... ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးကော နေကောင်းကျန်းမာရဲ့လား။”
“သူကတော့ အဆင်ပြေပါသေးတယ်...”
မုန့်ထျန်းရှူး က ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။
ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ လေထုမှာ... ရုတ်ချည်းပင် ရေခဲမှတ်အောက်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် မုန့်ထျန်းရှူး ကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိကြတော့သည်။
နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များသည်လည်း ထိုခဏချင်းမှာပင် အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားကြသဖြင့်... စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
“မင်း ဒီကောင်လေး... ဌာနအရှင်သူတော်စင် ဖြစ်လာတာ မကြာသေးဘူး၊ မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ငါ့အပေါ်မှာ သုံးလိုက်တာပေါ့ ဟုတ်လား။”
မုန့်ထျန်းရှူး က မနာလိုသလိုဖြင့် ရယ်မောကာ ဆဲဆိုလိုက်မိသည်။
ဖန့်ချန် စကားမဟရသေးခင်မှာပင် အောက်ကျိုချုံ က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“မင်း က ထိုက်ဟောင်ရှန်း အတွက် ထွက်ပြီး ကူညီပေးချင်လို့ ဖန့်ချန် ကို ဖိနှိပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ မင်းက...”
“ဒီကိစ္စကို ဒီတင်ပဲ ရပ်လိုက်ကြရအောင်ဗျာ၊ ငါ သူများရဲ့ အကြွေးအမြောက်အမြားကို တင်နေခဲ့တာ၊ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ ပြန်ဆပ်လိုက်ရတာလည်း... အလွန်ကောင်းပါတယ်ကွာ။”
မုန့်ထျန်းရှူး က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စက ကောင်းကင်အရှင်သခင်နဲ့ ပတ်သက်နေတာပဲ၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင်က ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေထဲကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာဆိုရင်... သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရလိမ့်မယ်...”
ကွမ်းကျင့်ရှု က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
အောက်ကျိုချုံ ကလည်း မုန့်ထျန်းရှူး ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
မုန့်ထျန်းရှူး က ရယ်မောလိုက်ပြီး -
“မင်းတို့ဆီမှာ ဘာသက်သေမှ မရှိဘူးလေကွာ၊ ငါ အလုပ်လုပ်ရင်... လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြစရာ အမှားမျိုး ချန်ထားခဲ့ပါ့မလား။”
“……”
ကွမ်းကျင့်ရှု မှာ တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်။
အောက်ကျိုချုံ မှာလည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆင်ခြင်တွေးတောနေခဲ့ပြီးနောက်... ထို့နောက်မှ ရုတ်တရက် အသံလွှင့်ကာ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
“ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်... မင်း က ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ဖန့်ချန် ဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ မဟုတ်လား။”
“မင်း က တမင်သက်သက်ကို ဒီကိစ္စကို အမှားအယွင်းတွေ အများကြီး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ မဟုတ်လား။”
အခန်း (၂၅၈၄) - ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေကို စစ်ဆေးခြင်း
အောက်ကျိုချုံ၏ ဆက်တိုက်ဆိုသလို မေးခွန်းထုတ်မှုများအောက်တွင် မုန့်ထျန်းရှူးကမူ အလွန်တရာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ရင်ဆိုင်နေခဲ့ပေသည်။
သူက အောက်ကျိုချုံကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးမှုပြီးသွားရင် ငါ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနကို သွားပြီး အပြစ်ပေးတာ ခံယူပါ့မယ်၊ မိတ်ဆွေတို့လည်း ဒီကိစ္စအပေါ်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဆက်မဖြစ်နေကြပါနဲ့တော့။”
“မင်း ဝေခွဲမရဘဲ မိုက်မဲလိုက်တာ၊ မင်း တကယ်ပဲ မိုက်မဲတာပဲကွာ၊ မင်းလို ကောင်စုတ်လေး...”
အောက်ကျိုချုံက ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။
“မင်းတို့ ဝိညာဉ်တောင်ပံမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ အထွတ်အထိပ်ထိပ်တာအိုအဆင့် ရှိတာလေ။ ပြီးတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ကောင်းကင်အရှင်သခင် သူတော်စင်ရာထူးနေရာကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် အရှိဆုံးပဲ။ မင်း စစ်ဆေးရေးဌာနထဲမှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အလုပ်မလုပ်ဘဲနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ တစ်ခြားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေထဲကို သွားပြီး ဝင်ရှုပ်ရတာလဲ။”
အောက်ကျိုချုံ တစ်ကိုယ်လုံး ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကွမ်းကျင့်ရှုက မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ လက်အင်္ကျီစကို အသာအယာ ဆွဲလိုက်သည်။
“မျိုးဆက်သစ်တွေလည်း ရှိနေကြတာပဲ၊ မင်း အနည်းငယ် စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါဦး။”
အောက်ကျိုချုံက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် မုန့်ထျန်းရှူး၏ နှာခေါင်းထိပ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ဆိုလိုက်တော့သည်။
“မင်း သေတာရှင်တာ ငါ ဘာမှ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ နောင်ကျရင် မင်းတို့ ဝိညာဉ်တောင်ပံမျိုးနွယ်စုက ကျွန်စစ်သည်အဆင့်အထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ရင်တောင် ဘယ်သူကမှ ဝင်ပြီး ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။”
မုန့်ထျန်းရှူးက နှာခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်လိုက်ပြီး -
“ဝိညာဉ်တောင်ပံမျိုးနွယ်စုကို ဒီလောက်အထိတော့ ကျိန်ဆဲနေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ လက်ရှိ ဝိညာဉ်တောင်ပံမျိုးနွယ်စုထဲမှာ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ်အဆင့်တွေ၊ ကမ္ဘာကြီးအဆင့်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတာပဲ၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်တွေကိုတော့ ထည့်ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ ကျွန်စစ်သည်အဆင့်အထိတော့ ဖြစ်မသွားနိုင်ပါဘူး။”
“ကောင်းကင်အရှင်သခင် မရှိဘဲနဲ့ ဘယ်မျိုးနွယ်စုကများ... မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျွန်စစ်သည်အဆင့်အထိ ကျဆင်းမသွားဘူးလို့ ရဲရဲကြီး ပြောရဲမှာလဲ။”
အောက်ကျိုချုံက လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်ကမူ တစ်ခုခုကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေမိပေသည်။ ဤ မုန့်ထျန်းရှူးက ကောင်းကင်အရှင်သခင် မရှိသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခုဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်တောင်ပံမျိုးနွယ်စုက လာတာပေါ့ ဟုတ်လား။ သူက ဝိညာဉ်တောင်ပံမျိုးနွယ်စုထဲမှာ အင်အားအကောင်းဆုံး တည်ရှိမှု ဖြစ်နေတာလား။
“ဒီလို အဆင့်အတန်း အခြေအနေမျိုးက... ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီး ကောင်းကင်အရှင်သခင် သူတော်စင်ရာထူးနေရာကို မတက်လှမ်းနိုင်ခင်တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ ရှိခဲ့တဲ့ အခြေအနေနဲ့ အနည်းငယ် တူနေတာပဲ...”
“ကြည့်ရတာ သူတို့နှစ်ယောက်က စောစောပိုင်းနှစ်တွေကတည်းက ကိုယ်ပိုင်ရင်းနှီးမှု ရှိခဲ့ကြတာပဲ၊ ပြီးတော့ ကျိုချုံစီနီယာရဲ့ စကားအရဆိုရင် မုန့်ထျန်းရှူးက ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေအကြောင်းကို အလွန်အမင်း နားလည်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။”
“သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြောခဲ့သေးတယ်၊ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးရဲ့ သဲလွန်စအချို့က ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေကနေ ရခဲ့တာလို့...”
“စီနီယာတို့... ကျွန်တော့်ကို ခေတ္တလောက် စောင့်ပေးကြပါဦး။”
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ကာ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။
အောက်ကျိုချုံက မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး ကွမ်းကျင့်ရှုနှင့် အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်မိကြပြီး ဖန့်ချန်တစ်ယောက် အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ဘာသွားလုပ်သည်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြတော့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဒေါသထွက်နေရမည့် ကိစ္စကိုပင် မေ့လျော့သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
အတွင်းကမ္ဘာ။
ဖန့်ချန်က ကံကြမ္မာ ပိတ်ကာကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားစေလိုက်သည်။
ချီရွှမ်ဂိုဏ်း၊ မုန့်ထျန်းရှူး။
မသေမျိုးလောကငယ်၊ မုန့်မိသားစုရဲ့ အဆင့်ရှစ်စစ်မှန်သောမသေမျိုး မုန့်ထျန်းရှူး။
ကံကြမ္မာ ပိတ်ကာကြီးထက်၌မူ ဗလာကျင်းနေခဲ့ပြီး မည်သည့်အရာမျှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
“သူတို့တွေ သံသရာထဲကို ဝင်ပြီး လူပြန်မဖြစ်ခဲ့ကြဘူးပဲ။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်တည်ကြည်မှုရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ၍ ဆိုလိုက်သည်။
ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်၊ ဆူကျို။
ကံကြမ္မာ ပိတ်ကာကြီးထက်၌မူ ဘာတစ်ခုမျှ ထပ်မံ၍ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိခဲ့ပြန်ချေ။
ဖန့်ချန်က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လှည့်ထွက်ကာ အတွင်းကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည်၍ လှမ်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။
အတွင်းကမ္ဘာထဲရှိ ချီယန်သူတော်စင်က ဝေခွဲမရသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဖန့်ငရဲမင်းကတော့... လာတာလည်း အလျင်စလို၊ သွားတာလည်း အလျင်စလိုပဲ၊ ဘာတွေ သွားလုပ်နေတာပါလိမ့်။”
လီဝူက သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စကားတစ်လုံးမျှ ဟမနေတော့ချေ။
……
……
ဖန့်ချန် အတွင်းကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အောက်ကျိုချုံက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်... မင်း အခုနက အတွင်းကမ္ဘာထဲကို ဘာသွားလုပ်တာလဲ။”
ကွမ်းကျင့်ရှု နှင့် မုန့်ထျန်းရှူး တို့ကလည်း ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။
နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ စုစုစည်းစည်းဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ရိပ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ တစ်ခေါက် သွားမည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ...ဓမ္မတံဆိပ်ကို သွားပြီး အလှကြည့်နေတာတော့ မဟုတ်နိုင်ပါချေ။
“ကျွန်တော် အခုနက အတွင်းကမ္ဘာထဲကို သွားပြီး သေသေချာချာ တွေးတောကြည့်ခဲ့ပါတယ်၊ မုန့်စီနီယာက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ အကြွေးကို ပြန်ဆပ်ဖို့အတွက်ပဲ... ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖိနှိပ်မှုမျိုးအောက်မှာတောင် စာမေးပွဲစစ်ဆေးမှု လမ်းကြောင်းကို ချန်ထားပေးခဲ့ပြီး... စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ဌာနအရှင်သူတော်စင် ဖြစ်လာမယ့် လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး။”
“ဒါတင်မကသေးဘဲ... မုန့်စီနီယာက မျက်လုံးကိုးပါးနတ်ဘုရားစွမ်းအားထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကိုပါ ပေးသနားခဲ့သေးတာကြောင့်... ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ရန်ငြိုးရန်စတွေ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို အများသိအောင် အသိပေးပြီး... ချင်းမင်တစ်ခုလုံး ပိုင်ဆိုင်စေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။”
“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက မုန့်စီနီယာဆီက လာတာ ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်တော့်လက်ထဲကနေ အများသိအောင် အသိပေးလိုက်တာ ဖြစ်ပေမဲ့... အဲဒီ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကိုတော့ ကျွန်တော် အများကြီး မယူဝံ့ပါဘူး။ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနဘက်က အကြီးအကဲ လူကြီးမင်းများအနေနဲ့လည်း ဒီအချက်ကို ထည့်သွင်းတွက်ချက်ပြီး... ပြစ်ဒဏ်ကို အလွန်အမင်း ပြင်းထန်အောင် မစီရင်ပါနဲ့ဦးလို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး၊ မုန့်ထျန်းရှူး ပေးထားခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြားကိုလည်း မိမိ၏ ရှေ့မှောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လွင့်မျောစေလိုက်တော့သည်။
ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် ပြန်လည်၍ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ထုံစုန်းချင်း အပါအဝင် အကျဉ်းသားသူတော်စင် ငါးဦးပင်လျှင် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်... ဆန်းကြယ်လှသော ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုရိပ်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့ကြရသည်။
နျဲ့ချင့် အပါအဝင် အခြားသော ဌာနအရှင်သူတော်စင်များသည်လည်း အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ကြည့်လိုက်မိကြပြီး... စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ကြရသော်လည်း၊ ရင်ဘတ်ထဲက နှလုံးသားကမူ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဘဲ တဒိန်းဒိန်း ခုန်ယင်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
အောက်ကျိုချုံ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွားခဲ့ရပြီး
“ဖန့်ချန်... မင်း ဒီ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးက ဘာကို ကိုယ်စားပြုလဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ အကယ်၍ မင်းသာ အများသိအောင် အသိမပေးခဲ့ဘူးဆိုရင်... မင်း ဒီအတွင်းကမ္ဘာကို အမှီပြုပြီး အရင်းအမြစ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရနိုင်မလဲဆိုတာ သိလား။”
“မင်း ကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက် ဆင်ခြင်တွေးတော နှလုံးသွင်းလို့ ရနိုင်ရုံတင်မကဘူး... အခြားသော သူတော်စင်တွေ ဆင်ခြင်တွေးတောခွင့် ရမလား၊ မရဘူးလားဆိုတာကိုပါ မင်း ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရှိတာလေ။”
“ဒါပေမဲ့ မင်းသာ အများသိအောင် အသိပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့... အခြားသော သူတော်စင်တွေအားလုံးမှာလည်း ဒီ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို သွားရောက် ဆင်ခြင်တွေးတောခွင့် ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိသွားမှာ။”
ကွမ်းကျင့်ရှုကလည်း လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ဤကိစ္စကို စတင်ခဲ့သူဖြစ်သည့် မုန့်ထျန်းရှူး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ဆန်းကြယ်လှသော ထိတ်လန့်အံ့ဩမှုရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး... ထို့နောက်မှ ပြန်လည်၍ တည်ငြိမ်အေးဆေးသွားခဲ့တော့သည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင်... ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဝဲကရက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
လက်တစ်ဖက်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး၏ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။
တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် စကားတစ်ခွန်းကိုလည်း ချန်ထားခဲ့ပေသည်။
“ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနကနေ အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်တယ်၊ မုန့်ထျန်းရှူးအနေနဲ့ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနကို လာပြီး အစစ်ဆေးခံနေဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး၊ ကျန့်နန်အလုပ်ဌာနမှာပဲ နေပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ဆင်ခြင်နေလိုက်တော့။ ဌာနအရှင်သူတော်စင်အသစ် ဖန့်ချန်အနေနဲ့လည်း... မိမိ စိတ်အလိုရှိတဲ့အချိန်တိုင်း လူခေါ်သွားပြီး ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ဆင်ခြင်တွေးတော ခံယူနိုင်တယ်၊ အကြိမ်အရေအတွက် ကန့်သတ်ချက် မရှိစေရဘူး။”
ဝဲကရက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီးနောက်မှသာ အောက်ကျိုချုံ တို့သည် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ကြပြီး၊ အလျင်အမြန်ပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ကြတော့သည်။
“အရာရှိကြီးကို ပြန်လည်ပို့ဆောင်အပ်ပါတယ်ဗျာ။”
သူတို့သည် ရောက်ရှိလာသူမှာ မည်သည့်အရာရှိကြီးဖြစ်ကြောင်း မသိကြသော်လည်း... သေချာပေါက်ပင် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးဌာနက အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ အတူတကွ အတည်ပြုနိုင်ကြပေသည်။
ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ကွမ်းကျင့်ရှုက ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်မတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် သက်ပြင်းချကာ ဆိုလိုက်မိသည်။
“မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီကိစ္စက ဒီလိုပုံစံနဲ့ ပြေလည်သွားခဲ့တာပဲ၊ မုန့်ထျန်းရှူး... မင်းရဲ့ ကံတရားက တကယ့်ကို မဆိုးဘူးလို့ ပြောရမယ်။”
“အကယ်၍ ဖန့်ချန်က မင်းရဲ့ အခက်အခဲကို နားမလည်ပေးခဲ့ဘူးဆိုရင်... မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့ကွာ။”
အောက်ကျိုချုံကမူ မုန့်ထျန်းရှူးကို အေးစက်စက်တစ်ချက် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း... အသံနေအသံထားမှာ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်မူ သူက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံးကို ချင်းမင်ကမ္ဘာမှာ အများသိအောင် အသိပေးလိုက်ပြီဆိုတော့... ဒီသတင်းသာ အပြင်ကို ပြန့်နှံ့သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်... နောင်ကျရင် ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ဆင်ခြင်တွေးတောခွင့် ရကြတဲ့ သူတော်စင်တွေအားလုံးက မင်းကို မြင်တာနဲ့ အရိုအသေပြုကြရလိမ့်မယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး... စစ်ဆေးရေးဌာနဘက်ကလည်း မင်းကို ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ ထပ်ပြီး တွက်ချက်ပေးဦးမလားတော့ မသိဘူး။
မင်းသာ ကံကောင်းမယ်ဆိုရင်... နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင် နီရဲသောကျောက်ကပ်ဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကိုပါ ဆင်ခြင်တွေးတောခွင့် ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်ကွ။”
“ကျွန်တော် ဒီလောက်အထိ အများကြီး မတွေးမိခဲ့ပါဘူးဗျာ။”
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မုန့်ထျန်းရှူး ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
“မုန့်စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ တစ်နေရာရာကို သွားပြီး သီးသန့် စကားပြောကြရအောင်လား။”
“အင်း... ဒါဆိုရင် သူတို့ကို ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်ခိုင်းထားခဲ့ပြီး... ငါတို့ တံခါးအပြင်ဘက်ကို သွားကြတာပေါ့။”
မုန့်ထျန်းရှူးက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ကာ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
ဖန့်ချန်ကလည်း သူ၏ နောက်ကနေ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားခဲ့ရာ... အောက်ကျိုချုံ နှင့် ကွမ်းကျင့်ရှု တို့က ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာထက်၌ သံသယဝင်နေသော အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြရပေသည်။
အကွာအဝေး မိုင်အနည်းငယ်ခန့်အထိ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီးနောက်မှသာ မုန့်ထျန်းရှူးက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီနေရာမှာ စကားပြောရင် ရပြီ သူတို့တွေ မကြားနိုင်တော့ဘူး။”
“တကယ်တော့ ကြားသွားရင်လည်း... ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး။”
ဖန့်ချန်က တွေးတောကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
မုန့်ထျန်းရှူးက ဆန်းကြယ်လှသော အမူအရာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး -
“တကယ်ပဲ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး ဟုတ်လား။ မင်း ရဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမှတ်သညာ အခြေအနေတွေ ပေါက်ကြားသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။”
“အစတုန်းကတော့ ကြောက်ခဲ့တာပေါ့၊ အခုတော့ မကြောက်တော့ပါဘူး။”
ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ ဆိုလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်း အခြေအနေနဲ့ဆိုရင်... ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတင် ကျွန်တော်က ရှန်းဟုန်ရဲ့ အရှင်သခင်ပါလို့ ထုတ်ပြောလိုက်ရင်တောင်...”
“သူကကော... ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာလဲဟ။”
မုန့်ထျန်းရှူး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သက်ပြင်းချရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး... ဖန့်ချန်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေမိကာ ထို့နောက်မှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိတော့သည်။
“ဖန့်အစ်ကို... ငါ တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့မိဘူး၊ မင်း ဒီလောက်အထိ တိုတောင်းလှတဲ့ အချိန်အပိုင်းအခြားလေးအတွင်းမှာတင်... လက်ရှိ အခြေအနေမျိုးအထိ လှမ်းတက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့။ ပြောရမယ်ဆိုရင်... မင်း ရဲ့ လက်ရှိ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှိန်အဝါက ငါ အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တောင်ပံမျိုးနွယ်စုထက်စာရင် အဆမတန်ကို ပိုပြီး လေးနက်တည်ကြည်နေပါပြီဗျာ။ အခြားသော အကြောင်းရင်းကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး... မင်း တစ်ယောက်တည်း ရှိနေရုံနဲ့တင် လုံလောက်နေလို့ပဲ။”
သူက ခေတ္တမျှ နားလိုက်ပြီးနောက် -
“မင်း ဘယ်အချိန်တုန်းက ရိပ်မိသွားတာလဲ။”
“မကြာသေးခင်ကတင်ပါပဲ၊ တကယ်တော့ မင်းရဲ့ နာမည်ကို ငါက အမြဲတမ်း ရင်းနှီးနေခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ အဲဒီဘက်ကိုပဲ လှည့်ပြီး မတွေးမိခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အချိန်ကာလ အပိုင်းအခြားတွေကလည်း ကိုက်ညီမှု မရှိဘူးလေ။ နောက်ပိုင်းမှ... ချီရွှမ်ဂိုဏ်းက မုန့်ထျန်းရှူးကော၊ မသေမျိုးလောကငယ်က မုန့်ထျန်းရှူးပါ သံသရာထဲကို ဝင်ပြီး လူပြန်မဖြစ်ခဲ့ကြကြောင်းကို သိလိုက်ရတော့မှပဲ... ရိပ်မိသွားတော့တာ။”
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မုန့်စီနီယာ... ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးလို့ ရမလား၊ မင်း သုံးလိုက်တာက... ဘယ်လို နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးလဲဟ။”
“အရိုးစုအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားငယ်ပါ၊ သာမန် လှည့်ကွက်လေးတစ်ခုသက်သက်ပါပဲ၊ ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး။ ဒီ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကျိုးကျေးဇူးကတော့... ငါ့ရဲ့ စိတ်အင်အားတွေကို အလွန်အမင်း မကုန်ခမ်းစေဘဲနဲ့...”
“ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်အမြုံနယ်မြေကို သွားပြီး စစ်ဆေးနိုင်တာပဲ ဖြစ်တယ်။”
မုန့်ထျန်းရှူးက ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးကာ ဆိုလိုက်တော့သည်။