အခန်း ၃၂၃

အခန်း (၃၂၃) နဂါးကျားအပေါ် လွှမ်းမိုးသည့် ဖိအား... ချီမိသားစု၏ သမက်ကောင်း

နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း။

ဆွေးနွေးပွဲ ခန်းမဆောင် အတွင်း၌။

ယန်ဖျင် နှင့် တန်မြန် ဟူသော မဟာသိုင်းသခင် နှစ်ပါးမှာ ဘယ်နှင့်ညာ ထိပ်ဆုံးနေရာများတွင် ထိုင်နေကြလေသည်။ ထိုနှစ်ယောက်၏ အနောက်တွင်တော့ လူဆယ်ယောက်ကျော် ခန့် တန်းစီ ထိုင်နေကြပြီး အားလုံးမှာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း၏ ရွှမ်တန်အဆင့် အကြီးအကဲများ ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤအင်အားစုမှာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏ အင်အားအကြီးဆုံး အင်အားစု ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ယခင်က ကျန်းချဲ့နှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော လဲ့ထင် ပင် ပါဝင်လေသည်။

သို့သော် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်သော သူများ စုဝေးနေသော်လည်း မည်သည့် ဖိအား ကြီးကြီးမားမား မှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း မရှိချေ။

လူတိုင်းက အလွန် တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး မျက်မြင်မရသော ဖိအားကြီး တစ်ခုက သူတို့ အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် လွှမ်းခြုံ နေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ လွှမ်းမိုးထားပြီး လေထုမှာ အလွန် လေးလံ ဖိစီး နေလေသည်။

"အကြီးအကဲချုပ် ဆီက... ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးဘူးလား..."

တတိယအကြီးအကဲ အနေဖြင့် ယန်ဖျင် သည် ယခုအခါ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အသံမှာ အလွန် အက်ရှ နေပြီး မျက်လုံးများ တွင်လည်း သွေးကြောများ နီရဲ နေလေသည်။ ဖိအား အလွန်အမင်း ခံစားထားရကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။ တကယ်တမ်းတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းနန်မြို့ မှ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်ရွှီ သေဆုံးသွားပြီ ဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ် သွားခဲ့ရလေသည်။ ထိုအချိန်က သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ လုံးဝ မယုံကြည်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

'ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဂိုဏ်းချုပ် က ဘယ်သူလဲ... အဲ့ဒါက ရှန်ရှန်းနှောင်းပိုင်းအဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်နေတဲ့ မဟာသိုင်းသခင်... သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာတောင် နာမည်ကြီးတဲ့ သိုင်းသူတော်စင်ကြီး တစ်ပါးလေ... သူ့လက်ထဲမှာ ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အထွတ်အမြတ်လက်နက် လည်း ရှိသေးတယ်... ဒီလောက် စွမ်းအားမျိုးနဲ့ ဆိုရင် ရှန်ရှန်းအဆင့် တွေထဲမှာတောင် ပြိုင်ဘက်ကင်း လောက်ပြီ... ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် တစ်ပါးကို ချုံခို တိုက်ခိုက်ရုံလေးနဲ့ သေသွားတယ် ဟုတ်လား...'

သို့သော် သူ ကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းချုပ် ၏ ဝိညာဉ်ဆီမီးခွက် ငြိမ်းသေသွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် လေးပါ ပျက်စီး သွားခဲ့ရလေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် တကယ်ပဲ သေသွားပြီ... ကျန်းချဲ့ ၏ လက်ထဲတွင် သေသွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စ အားလုံး၏ အစမှာ သူ၏ အပြစ် ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခင်က ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကိစ္စ သာ မရှိခဲ့လျှင်... အကယ်၍ နောက်ပိုင်း လဲ့ထင် က စိန်ခေါ် တိုက်ခိုက်ခြင်း သာ မရှိခဲ့လျှင်... အကယ်၍ ထို ကျိန်စာတိုက်မှု ကြီး သာ မရှိခဲ့လျှင်... နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ ကြားတွင် ယခုလို တစ်ယောက်သေ တစ်ယောက်ရှင် အခြေအနေ မျိုး လုံးဝ ရောက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယခင်က သူတို့ လုံးဝ အလေးမထားခဲ့သော သိုင်းသခင်လေး တစ်ပါး သည် ယခုအခါ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူကြီး ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ သူ ခန့်မှန်းထားသည့် အတိုင်းပင် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က ပြန်လည် တုံ့ပြန် လာခဲ့လေပြီ။ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှု ကပင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်မိန့် များ ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည် နေသော နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း မှ တပည့်များ အားလုံး အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက် ခံခဲ့ရလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ က မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ထံသို့ ချက်ချင်း လူလွှတ်ကာ ရှင်းပြရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ရန်ငြိုးများ ကို ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းချင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ လက်ရှိ အင်အား ဖြင့် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ကို လုံးဝ မယှဉ်ပြိုင် နိုင်တော့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

'ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားပြီ... ဘိုးဘေး သိုင်းသူတော်စင်ကြီး လည်း ထာဝရအိပ်စက် သွားပြီ... အကြီးအကဲချုပ် ကလည်း အသက်ရှင်သလား သေနေသလား မသိရဘူး... နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး တွင် အားကိုးစရာ ဆို၍ ငါ အပါအဝင် ရှန်ရှန်းအလယ်အလတ်အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး... ရှန်ရှန်းအစောပိုင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး နဲ့ ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် ဆယ်ယောက်ကျော် သာ ကျန်ရှိ တော့တယ်... ဒီလောက် အင်အားလေးနဲ့ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ကို ဘယ်လိုလုပ် ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ...'

သို့သော် နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ၏ တုံ့ပြန်မှု နောက်ကျ သွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က လုံးဝ ရှင်းပြခွင့် မပေးဘဲ လျော်ကြေး ပေးမည်ကိုပင် လက်မခံခဲ့ချေ။ တမန်တော် ကို ချက်ချင်း မောင်းထုတ် လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် သတင်း ဖြန့်လိုက်လေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်ရွှီ က စည်းကမ်း ဖောက်ပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ချုံခို တိုက်ခိုက် ခဲ့သဖြင့် ဒီရန်ငြိုး ကို တစ်ယောက်သေ တစ်ယောက်ရှင် သာ ဖြေရှင်း ရမည်ဖြစ်ကြောင်း နှင့် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ကို စစ်ပွဲ အတွက် ပြင်ဆင်ထားရန် သတိပေး လိုက်လေသည်။

ဤ အခြေအနေ ကို သိရှိပြီးနောက် သူ သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု နှစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။ ပထမ တစ်ခုမှာ ဂိုဏ်း အတွင်းမှ လက်ရွေးစင် တပည့် အချို့ကို အဖွဲ့ခွဲ ကာ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေး စေခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း သာ ဘေးကင်း လုံခြုံခဲ့မည် ဆိုပါက နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည် ခေါ်ယူမည် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဂိုဏ်း ဖျက်ဆီး ခံရပါက အခြား နေရာတွင် ဂိုဏ်း အသစ် တည်ထောင် ကာ မျိုးဆက် ဆက်လက် ရှင်သန် နိုင်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ တစ်ခုမှာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် ရင်းနှီးသော မဟာမိတ် အင်အားစု များကို ဆက်သွယ်ကာ အကူအညီ တောင်းခံခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဥပမာ လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု... ထျန်းနန် ကောင်းမိသားစု နှင့် ယွင်ပြည်နယ် က လင်းမိသားစု ကဲ့သို့သော ယွဲ့ပြည်နယ် နှင့် ယွင်ပြည်နယ် အတွင်းရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစု များကို အကူအညီ တောင်းခံခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကြီးမားသော ဆုလာဘ် များကိုပါ ကမ်းလှမ်း ခဲ့လေသည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များ ကတော့ သူ့ကို အလွန် ထိတ်လန့် သွားစေခဲ့လေသည်။

ချီမိသားစု က တကယ် တိုက်ခိုက် လာခဲ့လေပြီ။ နဂါးကျား တောင် တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဝိုင်းရံ ပိတ်ဆို့ လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော တပည့်များ အားလုံးကို အပြတ် သတ်ဖြတ် ကာ ခေါင်းများကို အနီးအနားရှိ မြို့ရိုးများ ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲ ထားခဲ့လေသည်။ ယခင်က ရင်းနှီး ခဲ့သော မဟာမိတ် အင်အားစု များကလည်း အားလုံး တိတ်ဆိတ် နေကြလေသည်။ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ၏ ဤတစ်ကြိမ် ပြတ်သားမှုကို သူတို့ နားလည် သွားကြသကဲ့သို့ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု တို့ နှစ်ဖက် အထိနာ သွားသည်ကို သာ စောင့်ကြည့်ပြီး အခွင့်ကောင်း ယူချင် နေကြပုံ ရလေသည်။ အချုပ်အားဖြင့် ပြောရလျှင် မည်သည့် အင်အားစု ကမျှ အကူအညီ ပေးရန် လက်မခံ ခဲ့ကြချေ။ ယခုအခါ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း သည် ပျက်သုဉ်းတော့မည့် အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိ နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

အလွန် လေးလံ ဖိစီးသော လေထု က လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လွှမ်းမိုး နေလေသည်။ ဂိုဏ်း နှင့် အတူ သေရဲသော သူများ ရှိသကဲ့သို့... ဂိုဏ်း ၏ အားနည်းချက် ကို သိရှိ သွားသဖြင့် မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ထံသို့ လျှို့ဝှက်စွာ သတင်းပေး ကာ သစ္စာဖောက် ရန် ကြိုးစား နေသူများလည်း ရှိလာလေသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဖိအားများ အောက်တွင် သူ လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ချေ။ နဂါးကျား တောင် ၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကြီး ကို ဖွင့်လှစ် ကာ အပြင်ဘက် နှင့် အတွင်းဘက် ကို ယာယီ ပိတ်ဆို့ ထားလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့လေသည်။ ထို့နောက် ဂိုဏ်း အပေါ် အမှန်တကယ် သစ္စာရှိသော သိုင်းပညာရှင် များ အားလုံးကို စုရုံးကာ ဤ ဆွေးနွေးပွဲ ကို ကျင်းပ ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"တတိယအကြီးအကဲ ကို တင်ပြပါတယ်... အကြီးအကဲချုပ် ဘက်မှာတော့ မှော်အစီအရင် တွေနဲ့ ပိတ်ဆို့ ထားလို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ က ဆယ့်နှစ်နာရီ တစ်ကြိမ် ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက် နည်းလမ်း နဲ့ပဲ သတင်း ပို့နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ထိ ရက်တော်တော်ကြာ သွားတာတောင်... အတွင်းထဲကနေ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိသေးပါဘူး..."

ရွှမ်တန်အဆင့် အကြီးအကဲ တစ်ယောက် က မတ်တပ်ရပ် ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထား ဖြင့် အစီရင်ခံ လိုက်လေသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ လေထုမှာ ပိုမို လေးလံ သွားလေတော့သည်။

အကြီးအကဲချုပ် သည် ယခုအခါ သူတို့၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အကြီးအကဲချုပ် သည် ရှန်ရှန်းနှောင်းပိုင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား အလွန် ကြီးမားလှရာ ချီမိသားစု ကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ အကြီးအကဲချုပ် သာ ထာဝရအိပ်စက် သွားပြီ ဆိုပါက... သူတို့ အားလုံး အတွက် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသည်မှာ သေမင်း ကို စောင့်ဆိုင်း ရန်သာ ရှိတော့လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချီမိသားစု တွင် အပြင်ပန်း အင်အား အရ ပင်လျှင် ချီကျန်းနန် နှင့် ချီထျန်းကျုံး ဟူသော ရှန်ရှန်းနှောင်းပိုင်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် နှစ်ပါး ရှိနေလေသည်။ ထို အင်အား က ယခုလက်ရှိ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ် နိုင်စွမ်း ရှိပြီး သူတို့ တွင် တိုက်ခိုက်ရန် အရည်အချင်း ပင် မရှိတော့ချေ။

"ကျုပ် သိပါပြီ..."

ယန်ဖျင် က ကိုယ်ထဲမှ နောက်ဆုံး အားအင်များ ပင် စုပ်ယူ ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သက်ပြင်း တစ်ချက် ရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ဘေးတွင်ရှိသော အခြား မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး ဖြစ်သည့် တန်မြန် နှင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြတ်သားသော အမူအရာများ ကို အသီးသီး မြင်တွေ့ လိုက်ကြလေသည်။

"အားလုံးပဲ... အခြေအနေ က ဒီအထိ ရောက်လာမှတော့ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က ဒီတစ်ခါ လုံးဝ နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး... ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက နောက်ဆုံး သွေးတစ်စက် ကျန်တဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ပြီး ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ..."

တန်မြန် က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ ယန်ဖျင် လည်း မတ်တပ်ရပ် လိုက်ပြီး ခန်းမတွင်းရှိ လူများကို ဝေ့ကြည့် လိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့ ကို ချုံခို တိုက်ခိုက် ခဲ့တဲ့ ကိစ္စ အတွက် အမှားအမှန် ကို ထပ်ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး... အခု မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ရဲ့ သဘောထား က အရမ်း ရှင်းလင်း နေပြီ... ငါတို့ အတွက် ရွေးချယ်စရာ လည်း သိပ်မရှိတော့ဘူး..."

"ဒီစစ်ပွဲ မှာ အသက်ရှင်နိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက် က အရမ်း နည်းလွန်းတယ်... မင်းတို့ အားလုံးက ဂိုဏ်း အပေါ် သစ္စာရှိတဲ့ သူတွေမို့ လို့ ငါ က မင်းတို့ကို ဒီနေရာမှာ စုရုံး ခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ ငါ မင်းတို့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်..."

"တကယ်လို့ အသက်ရှင်ချင်တဲ့ သူ ရှိတယ် ဆိုရင် အခု ချက်ချင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပါ... အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားတာကို ငါ အပြစ်မတင်ပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ လေထု အနည်းငယ် ပြောင်းလဲ သွားလေသည်။ သို့သော် ထို ပြောင်းလဲမှု က ရန်သူကို အတူတူ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ်များ ပိုမို ပြင်းထန် လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက် မျှ နောက်ဆုတ် သွားခြင်း မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က ထိုသို့သော သဘောထား ပြသ ခဲ့သူများ ကို ဤနေရာ သို့ ဖိတ်ခေါ် ခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ သို့ ရောက်လာသူများ က သူတို့၏ သဘောထား ကို ပြသပြီး ဖြစ်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းတို့ကို လူရွေး မမှားခဲ့ပါဘူး... ဂိုဏ်းကလည်း မင်းတို့ကို မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ... ဒါဆိုရင်လည်း နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲ အတွက် ငါတို့ ဆွေးနွေး ကြတာပေါ့... အင်အားချင်း ကွာဟ နေတယ် ဆိုပေမဲ့..."

"ဂိုဏ်း ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကြီး ကို အားကိုးပြီး ငါတို့ ပြန်တိုက် နိုင်စွမ်း ရှိသေးတယ်... မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က အကျိုးအမြတ် မပါဘဲ ဘာမှ မလုပ်ဘူး မဟုတ်လား... ကောင်းပြီလေ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း လည်း စည်းလုံး ညီညွတ်မှု ကို ပြသ ရမှာပေါ့... ဂိုဏ်း ပျက်စီး သွားရင်တောင်..."

"မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က ကောင်လေး တွေကို များများ သတ်သွားနိုင်အောင် ကြိုးစား ရမယ်..."

ယန်ဖျင် က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်း အတွက် အသက်ပေး ဖို့ တပည့် လုံးဝ ဝန်မလေးပါဘူး..."

လဲ့ထင် က ပထမဆုံး မတ်တပ်ရပ် လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ မတ်မတ် ရပ်နေကာ မျက်လုံးများ ထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်း များ လက်နေလေသည်။ ကျန်းချဲ့ နှင့် တိုက်ခိုက် ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းအား များ ပိုမို တိုးတက် လာခဲ့ကြောင်း သိသာ ထင်ရှား လှပေသည်။

"ဟုတ်တယ်... မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က ဘာကောင်တွေမို့လို့လဲ... ငါတို့ ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီး မယ်လို့ ပြောရဲရတာလဲ... ငါ သေရင်တောင် တစ်ယောက်လောက်ကိုတော့ အဖော်ခေါ် သွားဦးမယ်... ချီမိသားစု က လူတွေ ဘယ်နှယောက်များ အသက်ရှင် နိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ကလည်း မတ်တပ်ရပ် လာလေသည်။

"တပည့် ဂိုဏ်း အတွက် အသက်ပေး ဖို့ အသင့်ပါ..."

"ဒီအဘိုးကြီး လည်း ဂိုဏ်း အတွက် အသက်ပေး ဖို့ အသင့်ပါပဲ..."

"ဒီတာအိုဆရာ လည်း ဒီလိုပါပဲ..."

သေရဲသော အသံများ က အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ် လာပြီး မကြာမီ မှာပင် ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ တိုက်ခိုက် လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ စုစည်း သွားလေတော့သည်။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ကောင်းတယ်ကွာ..."

ယန်ဖျင် ၏ မျက်လုံးများ တွင် မျက်ရည်များ ဝဲတက် လာပြီး ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အလွန် ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်မိလေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ်... မင်းတို့ အားလုံးက နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ တကယ့် လူတွေပဲ... ငါလည်း အရမ်းကို ဝမ်းသာ မိပါတယ်..."

ရုတ်တရက် အားအင် ပြည့်ဝ သော အသံကြီး တစ်ခု က ထွက်ပေါ် လာလေသည်။ ထို့နောက် လူတိုင်း၏ အကြည့် အောက်တွင် ဖြူဖွေးသော တာအိုဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင် ထားပြီး ဆံပင် နှုတ်ခမ်းမွေး အားလုံး ဖြူဖွေး နေကာ မျက်နှာ ပေါ်တွင် အရေပြားများ တွန့်လိမ် နေသော အဘိုးအို တစ်ဦး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

စူးရှသော မျက်လုံး များဖြင့် လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့် လိုက်ရာ ခန်းမ အတွင်းရှိ လူတိုင်း ၏ ရင်ထဲတွင် ဖိအားကြီး တစ်ခု ကို ခံစား လိုက်ရလေသည်။ ထို အဘိုးအို ထွက်ပေါ် လာခြင်း က လူတိုင်း ကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့် သွားစေခဲ့လေသည်။

"အ... အကြီးအကဲချုပ်..."

"အကြီးအကဲ... အကြီးအကဲ ရှိနေသေးတာပဲ..."

"တပည့်... တပည့် အကြီးအကဲချုပ် ကို ဂါရဝပြု ပါတယ်..."

တပည့်များ အားလုံး အလျင်စလို အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

ယန်ဖျင် လည်း အလွန် ဝမ်းသာ သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ကို ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အကြီးအကဲချုပ် ၏ လက်ရှိ အခြေအနေ ကို သတိထား မိသွားသဖြင့် မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ယွင်း သွားလေသည်။

"အ... အကြီးအကဲချုပ်... ဒါ... ဒါက..."

အကြီးအကဲချုပ် ကျောက်လင်ခုန်း က ယန်ဖျင် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ အဆင့်တက် ဖို့ ကြိုးစားတာ မအောင်မြင် ခဲ့ဘူး... သက်တမ်း လည်း ကုန်တော့မယ်... မင်းတို့ကို မသိစေချင် လို့ နောက်ဘက် တောင်ပေါ်မှာ တိတ်တဆိတ် သွားပြီး ထာဝရအိပ်စက် ဖို့ စဉ်းစား ခဲ့တာ... ဘယ်သူမှ မသိအောင်လို့ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါ မျက်လုံး မမှိတ်ရ သေးခင်မှာပဲ..."

"ဂိုဏ်းမှာ ဒီလို အန္တရာယ် ကြီး ရောက်လာလိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားဘူး... ဒါကြောင့် ငါက ဂိုဏ်းရဲ့ သဘာဝ ရတနာ တွေကို အတင်း စုပ်ယူပြီး စွမ်းအား တွေကို ပြန်ဖြည့် လိုက်ရတယ်... နောက်ထပ် ဆယ်ရက် လဝက် လောက်တော့ တောင့်ခံ နိုင်ဦးမယ် ထင်တယ်..."

"ဒါ... အကြီးအကဲ က... လျှို့ဝှက် နည်းလမ်း ကို သုံးလိုက်တာပဲ... အ... အဲ့ဒီလို လုပ်လိုက်ရင် နောင်တစ်ချိန် အကြီးအကဲ ပြန်လည် ဝင်စား တဲ့ အခါကျရင်... ဝိညာဉ် စွမ်းအား တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံး သွားမှာပေါ့... လူပြန်ဖြစ်လာရင်တောင် မှတ်ဉာဏ် ချို့တဲ့ တဲ့ သူပဲ ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့..."

ယန်ဖျင် ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် နာကျင် သွားပြီး ဤ လုပ်ရပ် ၏ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုး ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

"ဒီလိုမှ မလုပ်ရင် ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား တွေကို ပြန်ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ထားလိုက်ပါတော့... ဒီကိစ္စ ကို ထပ်မပြောနဲ့တော့... မသေခင်မှာ ဂိုဏ်း အတွက် နောက်ဆုံး တစ်ကြိမ် အလုပ် အကျွေး ပြုနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုရင်ပဲ... နောင်ဘဝ မှာ မှတ်ဉာဏ် ချို့တဲ့ တဲ့ သူ ဖြစ်သွားရင်တောင်..."

"ငါ နောင်တ မရပါဘူး..."

ကျောက်လင်ခုန်း က လက်ယမ်း လိုက်ပြီး လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲချုပ်..."

"အကြီးအကဲချုပ်..."

ခန်းမ အတွင်းရှိ လူတိုင်း ၏ မျက်နှာ ပေါ်တွင် အလွန် ဝမ်းနည်း ပူဆွေး သော အမူအရာများ ပေါ်လွင် နေကြလေသည်။

"သေရေး ရှင်ရေး အခြေအနေ ကို ရောက်နေပြီပဲ... မင်းတို့ အားလုံး က ဘာလို့ ဒီလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ... ငါက ဂိုဏ်း အတွက် အသက်ပေး ဖို့ ဝန်မလေးဘူး... မင်းတို့ အားလုံး လည်း အတူတူပဲ မဟုတ်လား..."

"ဟူး..."

ယန်ဖျင် က သက်ပြင်း တစ်ချက် ရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။

"ခုနက မင်းတို့ ပြောနေကြတာ ကြားလိုက်တယ်... တခြား အင်အားစု တွေက ကူညီ ဖို့ ငြင်းဆန် ကြတယ် ဆို..."

ကျောက်လင်ခုန်း က ယန်ဖျင် ကို စူးစိုက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု က ဒီတစ်ခါ တကယ် အလုပ် လုပ်နေတာ... တခြား အင်အားစု တွေကလည်း ချီမိသားစု နဲ့ သွားပြီး ထိပ်တိုက် မတွေ့ချင် ကြဘူးလေ..."

ယန်ဖျင် က ခေါင်းညိတ် လိုက်ပြီး အခြား အင်အားစု များ၏ တုံ့ပြန်မှု များကို ပြောပြ လိုက်လေသည်။

ကျောက်လင်ခုန်း က မျက်မှောင်ကျုံ့ ကာ ပတ်ဝန်းကျင် ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့် လိုက်ပြီး အချိန် အတော်ကြာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေလေသည်။

"ဂိုဏ်း က အင်အား နည်းသွား နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လုံးဝ ပျက်စီး သွားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး... တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန် ကျရင် ငါတို့ ပြန်လည် ထကြွ လာနိုင်မယ့် အချိန် ရောက်လာမှာပါ..."

"ဒါ... အရမ်း ခက်ခဲ လွန်းတယ်..."

"တစ်ခါတစ်ရံ ကျရင် တချို့ အရာတွေကို စွန့်လွှတ် ရတတ်တယ်..."

ကျောက်လင်ခုန်း က ယန်ဖျင် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်း ရဲ့ မိုင်တစ်ထောင် အသံလွှင့်အဆောင် ကို ယူခဲ့... တခြား အင်အားစု တွေ နဲ့ ငါ ကိုယ်တိုင် ဆွေးနွေး မယ်..."

"အကြီးအကဲချုပ်... သူတို့ အားလုံး က... ငြင်းဆန် ထားကြပြီးသားပါ..."

တန်မြန် က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြော လိုက်လေသည်။

"ငြင်းဆန် တယ် ဆိုတာက ငါတို့ ပေးတဲ့ တန်ဖိုး က မလောက်သေးလို့ပဲ... လုံလောက်တဲ့ တန်ဖိုး ကိုသာ ပေးနိုင်မယ် ဆိုရင် ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

ကျောက်လင်ခုန်း က လက်နောက်ပစ် ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲ..."

"ယွင်ပြည်နယ် က လင်းမိသားစု က အမြဲတမ်း ယွဲ့ပြည်နယ် ကို လက်လှမ်း ချင်နေတာ မဟုတ်လား... ကောင်းပြီလေ... ဒီအချက် ကို ငါ လက်ခံတယ်... ယွင်ပြည်နယ် က လင်းမိသားစု သာ ဝင်ကူညီ မယ် ဆိုရင် ငါတို့ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း က နောင်တစ်ချိန် သူတို့ ရဲ့ လက်အောက် ကို ဝင်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ..."

"တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန် ကျရင် ငါတို့ ပြန်ပြီး အုပ်ချုပ် နိုင်မှာပါ..."

ကျောက်လင်ခုန်း သည် အဆုံးအဖြတ် တစ်ခု ကို ချမှတ် လိုက်ပုံ ရလေသည်။ သူ၏ ဤ စကား ကို ကြားလိုက်ရသော အခါ လူတိုင်း ၏ ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ် သွားကြလေသည်။ ထို့နောက် အားလုံး က ဝိုင်းဝန်း တားဆီး ကြလေတော့သည်။

"အကြီးအကဲချုပ် မဖြစ်ဘူးလေ... ငါတို့ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း က ဘယ်လိုလုပ် လင်းမိသားစု ရဲ့ လက်အောက် ကို ဝင်လို့ ဖြစ်မှာလဲ... နောင်တစ်ချိန် ကျရင် သူတို့ ခိုင်းသမျှ လုပ်နေရတော့မှာပေါ့... ဂိုဏ်း က စုဆောင်း ထားတဲ့ ရတနာ တွေကို သူတို့ လက်ထဲ အလကား ထည့်ပေး လိုက်ရမှာလား..."

"ဟုတ်တယ်... အကြီးအကဲချုပ် သေချာ စဉ်းစားပါဦး... တပည့် က သေရမှာ ကို မကြောက်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ လင်းမိသားစု ရဲ့ ခွေးတော့ အဖြစ်မခံ နိုင်ဘူး..."

"အကြီးအကဲချုပ်..."

"တော်ကြတော့... ဒီနည်းလမ်း ကလွဲပြီး တခြား အင်အားစု တွေ ဝင်ပါလာအောင် ဘယ်လို အခွင့်အရေး မျိုး ပေးနိုင်သေးလို့လဲ... ငါတို့ ဆီမှာ ရှိတဲ့ အင်အား လေးနဲ့ မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ ဘာအရည်အချင်း များ ရှိသေးလို့လဲ..."

"မင်းတို့ မေ့မနေကြနဲ့ဦး... မြောက်ပိုင်း ချီမိသားစု ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး က သက်တမ်း ကုန်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်... သူက ဘာမှ ဝင်မပါသေးပေမဲ့ အခု ချီမိသားစု ရဲ့ လုပ်ရပ် တွေကို ကြည့်ရင်..."

"အဲ့ဒီ သိုင်းသူတော်စင်ကြီး က အသက်ရှင် နေသေးတယ် ဆိုတာ သေချာတယ်... သူသာ ဝင်ပါလာရင် ဘယ်သူက တားနိုင်မှာလဲ..."

"တခြား အင်အားစု ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားတာက မျိုးဖြုတ် ခံရတာထက်တော့ ကောင်းပါသေးတယ်... ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ကများ အခု အခြေအနေ ထက် ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ကို ပြောပြ နိုင်လို့လား... ဟင်..."

ကျောက်လင်ခုန်း က လူတိုင်းကို ဒေါသတကြီး စူးစိုက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါ..."

"ကျွန်တော်..."

လူတိုင်း ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားကြလေသည်။

"ငါ ဆုံးဖြတ် ပြီးပြီ... ဘယ်သူက နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ကို ကာကွယ် ပေးနိုင်မလဲ ဆိုတာ အရင် ကြည့်ရအောင်..."

ကျောက်လင်ခုန်း က သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ဆွေးနွေးပွဲ ခန်းမဆောင် အတွင်းမှ လှည့်ထွက် သွားလေရာ လူတိုင်း အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်ကျန်ရစ် ခဲ့လေတော့သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်... ပေလင်ဒေသ... တောင်တန်း တစ်ခု အတွင်း၌။

တစ်ရက်လုံး ခရီး နှင်လာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ သည် ချီထျန်းဟယ် ပြောပြသော နေရာ သို့ နောက်ဆုံးတွင် အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိ လာခဲ့လေသည်။ ဤနေရာ မှာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ တောင်တံခါး နှင့် မိုင်တစ်ရာ ခန့်သာ ကွာဝေး လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ရောက်လာပြီးနောက် ချီမိသားစု မှ မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး က လာရောက် ကြိုဆို လေသည်။ ဤနေရာတွင် ကျန်းချဲ့ သည် ချီမိသားစု ၏ အစစ်အမှန် အင်အား ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ လိုက်ရလေသည်။

ထျန်းနန်မြို့ ကို စောင့်ကြပ် နေသော ဒုတိယအကြီးအကဲ ချီထျန်းဟယ် ကို ထည့်မတွက်လျှင် ပင်... မိသားစုခေါင်းဆောင် ချီကျန်းနန် ကိုလည်း မရေတွက်လျှင် ပင်... ဤနေရာ တစ်ခုတည်း တွင် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် သုံးပါး အထိ ရှိနေလေသည်။

ခေါင်းဆောင် မှာ ချီမိသားစု ၏ အကြီးအကဲချုပ် ချီထျန်းကျုံး ပင်ဖြစ်သည်။ ကြိုဆိုသူ ၏ အပြောအရ နောက်ထပ် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး မှာ နဂါးကျား တောင် အနီးတွင် ပုန်းကွယ် ကာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ၏ လှုပ်ရှားမှု များကို စောင့်ကြည့် နေကြောင်း သိရလေသည်။

ခြောက်ပါး... အပြင်ပန်း အင်အား အရ ပင်လျှင် ချီမိသားစု တွင် မဟာသိုင်းသခင် ခြောက်ပါး အထိ ရှိနေလေသည်။ ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့ သည် ရွှမ်တန်အဆင့် အရှိန်အဝါ နှစ်ဆယ် နီးပါး ကိုလည်း အာရုံခံ မိလိုက်သေးလေသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံး မှာ တောင်တန်း အတွင်း၌ အသီးသီး ကျင့်ကြံ နေကြပြီး အမျိုးမျိုးသော ပြင်ဆင်မှု များ ပြုလုပ် နေကြလေသည်။

အဝေးမှနေ၍ ကျန်းချဲ့ သည် ချီထျန်းကျုံး ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ ယခင် ကအတိုင်းပင် နဂါးခေါင်း တောင်ဝှေး ကို ကိုင်ဆောင် ထားပြီး ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံရှည် ကို ဝတ်ဆင် ထားကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တွင် ဒေါသ မပါဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု လွှမ်းခြုံ နေလေသည်။

"အကြီးအကဲချုပ် ကို ဂါရဝပြု ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့ က လက်ယှက် ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါတို့ ချီမိသားစု ရဲ့ သမက်ကောင်းလေး ရောက်လာပြီပဲ... ကျန်းချဲ့ ရေ... လပိုင်းလေး အတွင်း မင်းက ဒီအဘိုးကြီး ကို တကယ် အံ့အားသင့် စေခဲ့တာပဲကွာ... အခုဆိုရင် အပြင်မှာ အားလုံးက ငါတို့ ချီမိသားစု မျက်လုံး ရှင်တယ်... သမက်ကောင်း တစ်ယောက် ရထားတယ် လို့ ပြောနေကြပြီကွ... ဟားဟားဟား..."

ချီထျန်းကျုံး ၏ အလွန် ရွှင်လန်းသော ရယ်မောသံ ကြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ် လာလေတော့သည်။