အခန်း ၃၀၁

အခန်း (၃၀၁)

အမျိုးသမီးသူရဲကောင်း၏ ဉာဏ်ပညာ၊ အသံနှင့် အဆိပ်တို့၏ ပေါင်းစပ်မှု

ကွပ်ကဲရေးယာဉ်အတွင်း၌ စစ်သူကြီးအားလုံးသည် ဒရုန်းများမှ ပေးပို့လာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် မြင် ကွင်းများကို ကြည့်ရှုနေကြရင်း ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီရဲနေကြသော်လည်း အဘယ်သို့ ပြုလုပ်ရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေကြလေ၏။

“အရှင်... ကျွန်တော့်ကို တင့်ကားတပ်ရင်းအား ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ခွင့် ပြုတော်မူပါ... သူတို့ကို ဝင်တိုက် ရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီကောင်တွေကို ချေမှုန်းပစ်ပါမယ်...”

နျူအာက ကြိမ်းဝါးလိုက်လေသည်။

“မရဘူး...”

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လိုက်လေ၏။

“သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုတွေ အရမ်းကိုများသွားပါလိမ့်မယ်...”

ဤအရေးကြီးသော အချိန်လေးတွင်ပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အသံတစ်ခု ရုတ် တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

“အရှင်... ကွပ်ကဲမှုအာဏာကို ကျွန်မဆီ ယာယီလွှဲပြောင်းပေးပါ...”

အားလုံးက အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ရှုပ်ထွေးသော ဝါယာကြိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် စက် ပစ္စည်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသော စုမေနျန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် စစ်ဗျူဟာမှူးတစ်ဦး၏ ဉာဏ်ပညာများ တောက်ပနေပြီး သူမ၏ လေသံမှာလည်း ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိအောင် ပြတ်သားနေခဲ့လေ၏။

သူမ၏ဘေးတွင်မူ လျူရူမေက အသစ်ရေးသားထားသော ဆေးရည်ဖော်မြူလာတစ်ခုအား ဆက်သွယ်ရေး စစ်သည်၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ အလျင်စလိုဖြစ်ကာ ရှင်းလင်းနေလျက်ရှိလေသည်။

“အမြောက်တပ်စခန်းတွေကို အမိန့်ပေးလိုက်ပါ... အထူးမီးခိုးဗုံး 'ဒင် အမှတ် ၃' ကို ချက်ချင်းပြောင်းသုံးဖို့ အမိန့် ပေးလိုက်... ဖော်မြူလာက ဒီနေရာမှာရှိတယ်... သူတို့ကို ဆေးရည်ဖော်စပ်ပြီး ကျည်ဆန်တွေကို အမြန်ဆုံး ဖြည့် ခိုင်းလိုက်... မြန်မြန်လုပ်ပါ...”

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ ချစ်ဇနီးနှစ်ဦးအား ကြည့်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက် လေ တော့သည်။

“သူတို့ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြ... အာဏာအပြည့်အဝပေးလိုက်တယ်...”

အခွင့်အာဏာ ရရှိပြီးနောက် စုမေနျန်သည် ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။

“တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး အာရုံစိုက်ကြ... တပ်ဖွဲ့အားလုံး ယာဉ်ပေါ်ပါ အသံချဲ့စက်တွေကို ချက်ချင်းဖွင့်ပြီး လျှို့ဝှက် လိုင်း ဗာမီလီယံငှက် ကို ပြောင်းလိုက်ကြ... အသံကို အကျယ်ဆုံး တင်ထားကြ... ထပ်ပြောမယ်... အသံကို အကျယ်ဆုံး တင်ထားကြ...”

အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့တန်းရှိ တင့်ကားများနှင့် ကုန်တင်ကားများအားလုံးပေါ်မှ စွမ်းအားမြင့် အသံချဲ့စက်များက နားကွဲမတတ် စူးရှသောအသံကြီးများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်လေတော့၏။

၎င်းမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် မိစ္ဆာဆန်လှသည့် အသံကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် ဆူညံသံနှင့် မတူသလို အခြား မည်သည့်အသံနှင့်မျှလည်း မတူညီပေ၊ ၎င်းသည် လူတို့၏ ဦးနှောက် များအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ အာရုံကြောများကို တစ်ခုချင်းစီ လိမ်ချိုးနေသည့်အလား မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စူးရှသည့် စွမ်းအားတစ်ခုပင် ဖြစ်နေချေသည်။

“ဝီ...”

အသံလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စစ်မြေပြင်ရှိ ရူးသွပ်နေသော သဲကင်းမြီးကောက်မိစ္ဆာများ သည် ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းများကို မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဧရာမလက်ကြီးတစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင် ထားသည့်အလား ဖြစ်သွားကာ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ပစ်လိုက်ကြလေ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်းတို့မှာ ရူးသွပ်သွားကြလေတော့သည်။

သဲကင်းမြီးကောက်များသည် ၎င်းတို့၏ ဧရာမညှပ်ကြီးများဖြင့် မိမိတို့၏ ဦးခေါင်းများကို နာကျင်စွာ ထိုရိုက်နေ ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ သဲပြင်ပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်မရအောင် လူးလှိမ့်ကာ တုန်ယင်နေကြလျက် သက် ရှိသတ္တဝါများနှင့် မတူညီသော သနားစဖွယ် အော်ဟစ်သံကြီးများကို ထုတ်လွှတ်နေကြလေသည်။ ပို၍ နီးကပ်စွာ ရှိနေသော အချို့သော သဲကင်းမြီးကောက်များဆိုလျှင် ၎င်းတို့၏ နားပေါက်များမှနေ၍ အစိမ်းရင့်ရောင် အရည် များပင် တိုက်ရိုက် ပန်းထွက်လာကြလေတော့၏။

၎င်းတို့၏ အကြားအာရုံအင်္ဂါများမှာ အထူးဖန်တီးထားသော ဤကြိမ်နှုန်းမြင့် အသံလှိုင်း၏ ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှု ကြောင့် အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ခုလုံးသော စစ်မြေပြင်ကြီးမှာ အသားကြိတ်စက်တစ်ခုအဖြစ်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းလှသော မိစ္ဆာက ခုန်ပွဲတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေတော့၏။

စစ်သည်များမှာ ဤအံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းမှ သတိမဝင်လာနိုင်ကြမီမှာပင် အနောက်ဘက်ရှိ မိုးကြိုးနတ် ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသ အမြောက်တပ်စခန်းများက ကလဲ့စားချေသည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ် လိုက်ကြလေသည်။

“ရွှီ... ရွှီ... ရွှီ...”

အမြောက်ကျည်ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ပေါက်ကွဲသွားမည့်အစား သဲကင်းမြီးကောက်အုပ်စု၏ အထက်တွင် ပေါက်ကွဲပွင့်ထွက်သွားကာ ကျယ်ပြန့်လှသော ကြောက်မက်ဖွယ် အဝါဖျော့ရောင် မီးခိုးငွေ့များကို ဖြန့်ကြဲပစ်လိုက်လေ၏။

မီးခိုးငွေ့များမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးအား လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားလေ တော့သည်။

အသံလှိုင်းများကြောင့် နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေရပြီဖြစ်သော သဲကင်းမြီးကောက်များမှာ ထိုမီးခိုးငွေ့များကို ရှူရှိုက်မိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်မှုက ဆယ်ဆခန့် ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ လေတော့၏။

၎င်းတို့၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ခြေ၌ ပုန်းကွယ်နေသော အသက်ရှူပေါက်များမှာ ပြင်းအားမြင့် ဆာလဖျူရစ်အက် ဆစ်များ ပက်ဖျန်းခံလိုက်ရသည့်အလား အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပျက်စီးနေသော အတွင်း ကလီစာများနှင့် ရောနှောနေသည့် အစိမ်းရင့်ရောင် ခန္ဓာကိုယ်အရည်များက အရူးအမူး ပန်းထွက်လာခဲ့လေ တော့သည်။

ဧရာမ သဲကင်းမြီးကောက်ကြီးများမှာ အသံနှင့် အဆိပ်တို့၏ အစွမ်းနှစ်ရပ် ပေါင်းစပ်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့၏ အသက်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ခမ်းခြောက်သွားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံး၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် တောင့်တင်းသွားကာ အရုပ်ဆိုးပြီး အနံ့ဆိုးထွက်နေသော ရုပ်တုကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလေတော့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နဂါးအစွယ်တပ်မတော်၏ ရှေ့တန်းတပ်များကို အကူအညီမဲ့ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ သွားစေခဲ့သော ရာပေါင်းများစွာသော သဲကင်းမြီးကောက်မိစ္ဆာကြီးများမှာ ဤသို့ နူးညံ့ပုံရသော နည်းလမ်းလေး ဖြင့် လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရလေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ရေဒီယိုလှိုင်းပေါ်တွင်မူ ယခင်က ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သေမင်း တမန်ကဲ့သို့သော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့လေ၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် အကြာတွင်မူ ဘေးဒုက္ခမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ပြင်းပြသော အားပေးအော်ဟစ် သံကြီးများက မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

“ငါတို့ နိုင်ပြီ... ငါတို့ နိုင်ပြီ...”

“သခင်မစုက အစွမ်းထက်တယ်... သခင်မလျူက အစွမ်းထက်တယ်...”

ကွပ်ကဲရေးယာဉ်အတွင်း၌ ဖန်းဟန်သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသော စစ်ပွဲအခြေအနေကို ကြည့်ရှုရင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်မိလေ၏။ သူသည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ မိမိ၏ဘေးရှိ အလှအပ နှင့် ဉာဏ်ပညာ နှစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပိုင်ရှင်နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အတိုင်းမသိသော ဂုဏ်ယူမှုနှင့် အချစ်များ ပြည့်နှက်နေလျက်ရှိနေလေတော့သည်။

သူ၏ မိန်းမလှများ၊ သူ၏ ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့သည် မိမိ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခိုလှုံရာဖြစ်ရုံသာမက လောကကြီး ကို အောင်နိုင်ရန်နှင့် သက်ရှိအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော လျှို့ဝှက် ဖဲချပ်ကြီးလည်း ဖြစ်ပေတော့သည်။