အခန်း ၃၀၆

အခန်း (၃၀၆)

သွေးထွက်သံယိုမရှိသော အာဏာသိမ်းမှုနှင့် သဲကန္တာရဗိမ္မာန် ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ရွှေမြို့တော်၏ ညချမ်းအချိန်ကာလမှာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ဤကြီးပွားတိုးတက်မှု၏ အောက်ခြေတွင်မူ လှိုင်းထန်နေသော တိတ်ဆိတ်သည့် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် စုပုံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန် မြို့စားကြီး၏ စံအိမ်တော်အတွင်း၌ ဖြစ်လေသည်။

ဝဖြိုးနေသော မြို့စားကြီးသည် သူ၏ အချစ်ရဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်အပေါ်တွင် ချွေးသံတရွှဲရွှဲဖြင့် ရှိနေခဲ့ပြီး သူ၏ အိပ်ခန်းကို ဖုံးလွှမ်းနေပြီဖြစ်သော သေမင်း၏အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

"ဖတ်..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်အချို့သည် ခေါင်မိုးတန်းများပေါ်မှ တစ္ဆေများကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ ကြပြီး သူတို့၏ အေးစက်နေသော ဓားသွားများက အစောင့်များ၏ လည်ပင်းများကို ချက်ချင်းပင် လှီးဖြတ်လိုက် ကြလေတော့သည်။

မြို့စားကြီးမှာ လန့်နိုးသွားခဲ့ပြီး အော်ဟစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အေးစက်နေသော ဓားမြှောင်တစ်လက်က သူ၏ လည်ပင်းတွင် ဖိကပ်ထားလျက် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သားဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကိုသာ မြင်တွေ့ လိုက်ရလေ၏။ ထိုမျက်နှာထက်တွင် ကာလကြာရှည်စွာ ဖိနှိပ်ခံထားရသော နာကြည်းချက်များနှင့် ဖုံးကွယ် မထားနိုင်သော လောဘများ ပြည့်နှက်နေခဲ့လျက်ရှိလေသည်။

"အဖေ...၊ ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့တော့..."

မြို့စားကြီး၏ သားအကြီးဆုံးက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး၊

"တစ်ယောက်ယောက်ကို အပြစ်တင်ရမယ်ဆိုရင် အဖေ အရမ်းအိုမင်းပြီး အရမ်းမိုက်မဲသွားတာကိုပဲ အပြစ်တင် လိုက်ပါ...၊ ကျွန်တော့်လမ်းကို ပိတ်ရပ်နေခဲ့တာကိုး..."

ထိုအချိန်မှာပင် မြို့စားကြီး၏ စံအိမ်တော်တစ်ခွင်၌ ကာလကြာရှည်စွာ စီစဉ်ထားခဲ့သော အာဏာသိမ်းမှုတစ်ခုက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ မြို့စားကြီးအပေါ် သစ္စာရှိသော အစောင့်များအား လုံး လက်နက်ဖြုတ်သိမ်းခံခဲ့ရပြီး စံအိမ်တော်အတွင်း တပ်စွဲထားသော အော်ရိုဘိုရော့စ် ခေါင်းဆောင်အနည်း ငယ်မှာလည်း သူတို့ အိပ်ပျော်နေစဉ်မှာပင် ခုတ်ထစ်ခံလိုက်ရကာ ဘာဖြစ်နေသည်ကိုပင် နားမလည်လိုက်ခင် ဖမ်းဆီးထောင်ချခံလိုက်ရလေ၏။

ရွှေမြို့တော်၏ တံခါးကြီးများမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော ညချမ်းအချိန်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်ဟလာခဲ့လေသည်။

မြို့ပြင်တွင်မူ ဇိမ်ခံဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော နန်ကုန်းယွင်ရှုသည် သေသပ်လှပစွာ အလှဆင်ထားသော ရထားလုံးတစ်စီးဘေးတွင် ရပ်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လေ၏။

မကြာမီမှာပင် သွေးနံ့များ ရနံ့ထွက်နေသော မြို့စားကြီး၏ သားအကြီးဆုံးမှာ သူမထံသို့ ကမန်းကတန်း ရောက်ရှိ လာပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ဒူးထောက်လိုက်လေသည်။

"သတင်းပို့ပါတယ် သခင်မ... မြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးပါပြီ... ပုန်ကန်တဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ သစ္စာဖောက်တွေ အားလုံးကို ကွပ်မျက်ပြီးပါပြီ... တော်ဝင်တပ်မတော်ကို မြို့ထဲဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်..."

နန်ကုန်းယွင်ရှုသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူမသည် သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ တိတ် ဆိတ်နေသော အမှောင်ထုဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ဖန်းဟန်၏ နဂါးအစွယ်တပ်မတော်မှာ နေရာယူ ထားပြီး အသင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အရေးအကြီးဆုံးသော ဤကုန်သွယ်ရေးဗဟိုချက်ကို အနည်းဆုံးသော ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် သွေးထွက်သံယိုမှုမရှိဘဲ ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းကာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ အမြောက်များနှင့် သံမဏိများ တိုက်ခိုက်ခြင်းသာမကဘဲ နှလုံးသားများနှင့် အကျိုးစီးပွားများ၏ ကစားပွဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူမက ဖန်းဟန်နှင့် လူတိုင်းအား သက်သေပြနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ ထွားကြိုင်းလှသော စစ်မြင်းကို စီးကာ တပ်ဖွဲ့အတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာခဲ့ပြီး နန်ကုန်းယွင်ရှု၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။ သူသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မဟာဗျူဟာ ချမှတ်မှုတွင် ထက်မြက်လှသော လှပသည့် အမျိုးသမီးကို သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော လေးစားမှု၊ တန်ဖိုးထားမှုများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ယွင်ရှု... မင်း အရမ်းကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်... ငါ စိတ်ကူးထားတာထက်တောင် ပိုကောင်းသေး တယ်..."

ရိုးရှင်းသော ချီးကျူးစကားတစ်ခွန်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက နန်ကုန်းယွင်ရှု၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကြုံစဖူးသော ချိုမြိန်မှုနှင့် ကျေနပ်အားရမှုတို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့လေသည်။ သူမ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ တန်ဖိုးရှိ သည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရပေ၏။ သူမသည် ဖန်းဟန်၏ အတွင်းဆောင်တွင် ခိုလှုံနေသော နုနယ်သည့် အမျိုး သမီးတစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ သူနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ သူ၏ နယ်မြေကို တိုးချဲ့ပေးနိုင်မည့် ရဲဘော်ရဲဘက် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ဤအသိအမှတ်ပြုခံရမှု ခံစားချက်က ဖန်းဟန်အပေါ် ထားရှိသော သူမ၏ ခံစားချက်များကို ကနဦး ကျေးဇူးတင် မှုနှင့် မှီခိုမှုတို့မှ စစ်မှန်သော ကြည်ညိုလေးစားမှုနှင့် အချစ်အဖြစ်သို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်လေသည်။

"ခင်ပွန်းသည်ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို မျှဝေခံစားခွင့်ရတာက ယွင်ရှုရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါ..."

သူမသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရှက်သွေးဖြာမှုတစ်ခုက သူမ၏ ပါးပြင်ထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

တပ်မတော်သည် မြို့တွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး မြို့စားကြီး၏ စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ အချက်ပြ မျှော်စင်ကို အလျင်အမြန်ပင် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြလေသည်။

အင်ဂျင်နီယာများက ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများကို နေရာချထားပြီး ၎င်းကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ဖန်းဟန်၏ ယာယီကွပ်ကဲရေးစခန်းအတွင်း၌ အရေးပေါ် သတင်းပို့သံ သုံးခုက တစ်ပြိုင် နက်တည်းနီးပါး ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"သတင်းပို့ပါတယ် အရှင်… ပထမ အချက်ပြမျှော်စင်ကို ဖျက်ဆီးပြီးပါပြီ..."

"သတင်းပို့ပါတယ် သခင်ကြီး... ဒုတိယ အချက်ပြမျှော်စင်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ဖြတ်တောက်ပြီးပါပြီ..."

"သတင်းပို့ပါတယ် အရှင်... တတိယ အချက်ပြမျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး အချိန်မရွေး ဖောက်ခွဲနိုင်ပါပြီ..."

ဖန်းဟန်၏ တိကျသော အစီအစဉ်ဆွဲမှုနှင့် အဖွဲ့၏ ပြီးပြည့်စုံသော အကောင်အထည်ဖော်မှုအောက်တွင် သံမှို သုံးချောင်းစလုံးမှာ နေ့တစ်နေ့တည်း၌ပင် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဖောက်ခွဲလိုက်..."

ဖန်းဟန်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

ရွှေမြို့တော်အတွင်း၌ လုံးထွေးနေသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ တတိယ အချက်ပြမျှော်စင်မှာ ပြိုကျသွားခဲ့ လေသည်။

၎င်း ပြိုကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်...၊

"ဘီ... ဘီ... ဘီ... အရေးပေါ် စစ်ရေးအခြေအနေ..."

ကွပ်ကဲရေးစခန်းအတွင်း၌ ဗဟိုသဲကန္တာရဒေသကို စောင့်ကြည့်နေသော ရေဒီယိုတစ်ခုမှ နားကွဲမတတ် အချက် ပေးသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

ဆက်သွယ်ရေး တပ်သားတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေကာ အလွန် အမင်း အံ့အားသင့်မှုကြောင့် သူ၏အသံများမှာလည်း တုန်ယင်နေခဲ့လေသည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်... သဲကန္တာရ ဗဟိုချက်မှာရှိတဲ့ ကင်းထောက်တပ်ဖွဲ့က အရေးပေါ် ကြေးနန်း ပေးပို့လာပါ တယ်... ငလျင်... ငလျင်လှုပ်နေတာပါ... မဟုတ်ဘူး... ငလျင်မဟုတ်ဘူး..."

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများမှာ လည်ချောင်းထဲ ရောက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။

ဖန်းဟန်သည် ဖန်သားပြင်ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်ပြီး ဩရှသောအသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"မြင်ကွင်းကို ပြောင်းလိုက်စမ်း..."

ဒရုန်းမှ ပေးပို့လာသော ရုပ်သံမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

ဖန်သားပြင်ထက်တွင် မူလက အဆုံးအစမရှိ ပြန့်ပြူးနေသော သဲပင်လယ်ကြီးမှာ ယခုအခါ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေများကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေခဲ့လေသည်။

ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခု၏ ပုံရိပ်မှာ အဝါရောင် သဲများအောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ... ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက် လာနေခဲ့လေ၏။

ပထမတွင် ၎င်းမှာ တောက်ပနေသော သတ္တုချွန်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ရှုပ်ထွေးသည့် ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရာမ ပြန့်ပြူးချောမွေ့သည့် ကုန်းစောင်း မျက်နှာပြင်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်သည်ထက် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို မှောင်မိုက်သွားစေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဲမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဍာန်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သောအခါ ကွပ်ကဲရေးစခန်း အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ သူတို့ရှေ့မှောက်ရှိ အံ့မခန်းဖွယ်ရာဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်မတတ် မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ စကားပင် မပြောနိုင်ကြတော့ပေ။

*ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ အဆောက်အအုံကြီးလဲ...*

၎င်းသည် ပြောင်းပြန်လှန်ထားသော အနက်ရောင် ပိရမစ်ကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူပြီး အောက်ခြေမှာ ပြန့်ပြူးကာ ထိပ်ချွန်မှာ အောက်သို့ စိုက်ကျနေပြီး မြေပြင်အထက် မီတာပေါင်းများစွာ အမြင့်တွင် တွဲလောင်းကျနေလေ သည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားမှာ အစစ်အမှန် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ၏။ ၎င်းကို အမည်မသိ အနက်ရောင်သတ္တုတစ်မျိုးဖြင့် အပြည့်အဝ ပုံသွင်းထားပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ အေးစက်သော အရောင်အဝါများဖြင့် တောက်ပနေကာ ခေတ်လွန်သိပ္ပံနည်းကျ အလှတရားများနှင့် ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေခဲ့လေသည်။

သဲကန္တာရဗိမ္မာန်...။

ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာ တည်ရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သည့် ဤအဆုံးစွန်သော ရွေ့လျားခံတပ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် အချက်ပြမျှော်စင် သုံးခု၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ လွတ်မြောက်သွား ပြီးနောက် သူ၏ အိပ်မောကျနေမှုမှ နိုးထလာခဲ့ကာ ၎င်း၏ ဧရာမ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ကမ္ဘာလောကသို့ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

ဖန်းဟန်သည် နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးများ၏ ဖန်တီးမှုတစ်ခုနှင့် တူသော လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည့် ခံတပ်ကြီးကို ဖန်သားပြင်ထက်မှ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်သီးများမှာလည်း အလိုအလျောက် တင်းကျပ် စွာ ဆုပ်ကိုင်မိလျက်သား ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အကြောက်တရားဆိုသည်မှာ အလျှင်းမရှိဘဲ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များသာ လောင်ကျွမ်းလျက်ရှိနေခဲ့ပေသည်။

အဆုံးစွန်သော စိန်ခေါ်မှုကြီးက နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။