အခန်း ၃၀၇

အခန်း (၃၀၇)

ဗိမ္မာန်တော်အား ဗုံးကြဲခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေသော လိပ်ခွံကြီး။

သဲကန္တာရဗိမ္မာန်...။

ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာ ရှိခဲ့ဖူးသော ဤစစ်မက်သားရဲကြီးသည် သဲကြိုးများမှ အမှန်တကယ် ရုန်းထွက်လာပြီး နောက် ပြောင်းပြန်လှန်ထားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးအလား လေထဲတွင် မျောပါလာသောအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

၎င်းသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှပြီး ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို ဖုံးကွယ်သွားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှကာ မြေပြင်ပေါ်နှင့် နဂါးအစွယ်တပ်မတော်မှ စစ်သည်တိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျယ်ပြန့်ပြီး အေးစက်သော အရိပ် ကြီးတစ်ခုကို ကျရောက်စေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဖန်းဟန်၏ အဘိဓာန်တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဆိုသော စကားလုံးမှာ မည်သည့်အခါကမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ ဖန်တီးမှုတစ်ခုကဲ့သို့သော ထိုလေထဲမှ ခံတပ်ကြီးက ၎င်း ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သောအခါ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းသွား သည်မှာ ယခင်က မကြုံဖူးသော ပြင်းထန်လှသည့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ လိုလား တောင့်တနေသော ပြိုင်ဘက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကျက်သရေတုံးပဲ... ဒီအရာက တကယ်ကို ရင်ခုန်စရာကောင်းတာပဲ..."

ဖန်းဟန်သည် အနည်းငယ် ကွဲအက်နေသော သူ၏နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရောင်အဝါတစ်ခု တောက်ပလာခဲ့လေ၏။

သူသည် ရေဒီယိုအသံလွှင့်စက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီးနောက် လေလှိုင်းမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားသော သူ၏ အသံမှာ ရာ နှင့်ချီသော အမြောက်တပ်စခန်းများထံသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကာ ငြင်းဆန်၍မရသော ရူးသွပ်မှုများ ပါဝင်နေပြီး အေးစက်ပြတ်သားလျက် ရှိနေလေသည်။

"အမြောက်တပ်ဖွဲ့တွေအားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ..."

"ပစ်မှတ်က ကောင်းကင်ပေါ်က ထိုသံတုံးကြီးပဲ... ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျသွားအောင် ဗုံးကြဲပစ်လိုက် ကြ..."

"ပစ်..."

အမိန့်တစ်ချက်ပေးလိုက်သည်နှင့် ကြိုတင်အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သော ရာနှင့်ချီသည့် မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ အမျက်ဒေါသ အမြောက်ဆို့ရှင်ပါ ရိုင်ဖယ်အမြောက်ကြီးများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နားကွဲမတတ် ဟိန်း ဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”

မြေကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး လေထုမှာလည်း ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်မြည်ဟည်းသွားခဲ့လေသည်။

မီးခိုးမဲ့ယမ်းများနှင့် လူသားတို့၏ ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲ တတ်သည့် ကျည်ဆန်များသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် အူသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော သံမဏိဥက္ကာပျံမိုးရွာကျသည့်အလား သေမင်း၏ လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးကာ ထို အနက်ရောင် လေထဲမှ ပိရမစ်ကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ဤသည်မှာ ဖန်းဟန်၏ စက်မှုလုပ်ငန်းစနစ်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်မြို့ခံတပ်ကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ် နိုင်စွမ်းရှိသော နဂါးအစွယ်တပ်မတော်၏ မြို့သိမ်းလက်နက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အမြောက်ကင်းထောက်တစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ထိသွားပြီ... အားလုံး တည့်တည့်ထိသွားပြီ..."

သို့သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ မြင်ကွင်းက အားလုံး၏ အောင်ပွဲခံသံများကို ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားစေ ခဲ့ပြီး သူတို့၏ သွေးများမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားတော့မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။

ကျည်ဆန်များသည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသော ဗိမ္မာန်တော်၏ အပြင်ဘက်အခွံကို တိကျစွာ ထိမှန် သွားခဲ့ပေသည်။

မျှော်လင့်ထားသော မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် ပေါက်ကွဲမှုကြီးမှာ ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

ထိုအစား တူကြီးများဖြင့် သံမဏိတုံးများကို ထုနှက်နေသည့်အလား ကြီးမားလှသော ဆောင့်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်ပင် တုံးတိတိနိုင်လှသဖြင့် လူတို့၏ နှလုံးသားများကို မသက်မသာ ဖြစ်စွာဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားစေခဲ့ပေသည်။

နီရဲနေသော သံပူတုံးပေါ်သို့ ရေအေးတစ်ဇလုံ ပက်လိုက်သကဲ့သို့ ဗိမ္မာန်တော်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လိမ္မော် ရောင်မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လှိုင်းဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း ထို့နောက်တွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းမရှိတော့ပေ။

အမှောင်ရောင် သတ္တုအရောင်အဝါဖြင့် တောက်ပနေသော မီတာပေါင်းများစွာ ထူထဲသည့် ထိုအစွမ်းထက် သတ္တုစပ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ အပေါက်အပြဲမဖြစ်သွားသည့်အပြင် ကောင်းကျိုးတစ်ခုမျှပင် ပွန်းပဲ့ရာ မထင် ခဲ့ချေ။

"ဒီကျက်သရေတုံးက ဘာကြီးလဲ..."

အမြောက်ကင်းထောက်က သူ၏ မှန်ပြောင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျစေလျက် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက် လေ၏။

"တို့ရဲ့ ကျည်ဆန်တွေက... ကလိထိုးနေသလိုပဲ..."

ကွပ်ကဲရေးစခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ဒရုန်းများမှ ပေးပို့လာသော ရုပ်သံများကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး လေးလံ သော အသက်ရှူသံများမှလွဲ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကြီးက လွှမ်းမိုးလျက် ရှိနေလေ သည်။

ဖန်းဟန်၏ မျက်တောင်များမှာ ရုတ်တရက် အပ်ပေါက်အရွယ်အစားခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့လေ၏။

ဤအရာက ခိုင်ခံ့မှန်း သူ သိထားသော်လည်း ဤမျှ ယုံကြည်နိုင်လောက်စရာမရှိအောင် ခိုင်ခံ့နေလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ပစ္စည်းသိပ္ပံနှင့်ပတ်သက်သော သူ၏ နားလည်မှုကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာက တူညီသော အတိုင်းအတာတစ်ခုတွင်ပင် မရှိတော့ချေ။

နဂါးအစွယ်တပ်မတော်၏ အမြောက်များ ပစ်ခတ်မှု ရပ်စဲသွားချိန်တွင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော ထိုသဲကန္တာရဗိမ္မာန်သည် ကျည်ဆန်များ၏ အနှောင့်အယှက်ပေးမှုကြောင့် လုံးဝ ဒေါသ ထွက်သွားသည့်အလား ၎င်း၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။

“ဝီ... ဝီ...”

တိုးညင်းသော စွမ်းအင်မြည်ဟည်းသံတစ်ခုက ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပြီး ဗိမ္မာန်တော်၏ အနက် ရောင် အပြင်ဘက်အခွံပေါ်တွင် ယခင်က ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အဖုံး ပြားများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်ဟသွားခဲ့ကာ ၎င်းတို့အောက်ရှိ ထူထပ်ပြီး ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော သေနတ်ပြောင်းဝများကို ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်လေသည်။

ထိုသေနတ်ပြောင်းဝများမှာ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး လူသားတို့၏ ဖန်တီးမှုမဟုတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဂျီသြမေတြီအလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ၎င်းတို့၏ ပြောင်းဝများသည် မိုးကြိုးနတ်ဘုရား၏ အမျက် ဒေါသ ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြီးမားထူထဲနေလေသည်။

သေမင်း၏ ကြိုတင်နိမိတ်တစ်ခုက ဖန်းဟန်၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်းပင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေ၏။

"ရှောင်ကြ... တပ်ဖွဲ့တွေအားလုံး ချက်ချင်းရှောင်ကြ... မြန်မြန်..."

ကွပ်ကဲရေးချန်နယ်မှတစ်ဆင့် ဖန်းဟန်၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”

မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေမည့် ဟိန်းဟောက်သံများ မရှိတော့ဘဲ လေထုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည့် စူးရှသော လေချွန် သံများသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နီရဲသည့် အလင်းတန်းများ သို့မဟုတ် သာမန်မျက်စိဖြင့် ဖမ်းယူ၍မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းစွာ ပျံသန်းနေသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သံချပ်ကာဖောက်ကျည်ဆန်များသည် ထိုသေနတ်ပြောင်းဝ များမှနေ၍ ပစ်ခတ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်များမှာ ဖန်းဟန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် တစ်ချိန်က ကုန်းတွင်းစစ်ပွဲ၏ ဘုရင်များ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော မြေပြင်ပေါ်ရှိ လိပ်နက်အမှတ် (၁) တင့်ကားများပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ဒိုင်း... ဝုန်း...”

ဆုတ်ခွာနေသော လိပ်နက်အမှတ် (၁) တစ်စီးမှာ နီရဲနေသော အလင်းတန်းတစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ချက်ချင်းပင် ခံလိုက်ရလေသည်။

အထူးသံမဏိဖြင့် သွန်းလုပ်ထားပြီး သိရှိထားသမျှသော မည်သည့်အမြောက်များ၏ တိုက်ရိုက်ထိမှန်မှုကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ၎င်း၏ အရှေ့ဘက် သံချပ်ကာမှာ ယခုအခါတွင် စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ပျော့ဖတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ သည်။

သံချပ်ကာဖောက်ကျည်ဆန်သည် အရှေ့ဘက်မှနေ၍ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော အရွေ့ စွမ်းအင်က တန်ပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော တင့်ကားကြီးတစ်စီးလုံးကို ထက်ပိုင်းဆုတ်ဖြဲသွားခဲ့ကာ နောက် ဆုံးတွင် ယာဉ်၏ အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်သွားပြီး မြေကြီးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ထွန်ကြောင်းကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် အချိန်ဆိုင်းပေါက်ကွဲတတ်သော ထိပ်ဖူးက ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရာ တင့်ကား၏ အပျက်အစီးများကို ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသော ဧရာမ မီးလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့လေသည်။ ယာဉ် အမှုထမ်းများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းခြင်းမခံရမီ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်ပင်မရလိုက်ချေ။

ဤသည်မှာ အစမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

သေမင်း၏ တံစဉ်းကို လွှဲယမ်းလိုက်သကဲ့သို့ နီရဲသော အလင်းတန်းများသည် နဂါးအစွယ်တပ်မတော်၏ တင့်ကားစခန်းများကို ထင်သလို ခုတ်ပိုင်းဖြတ်တောက်သွားခဲ့ကြလေသည်။

လိပ်နက်အမှတ် (၁) တစ်စီးပြီးတစ်စီး တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး ဖောက်ခွဲခံရကာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ကြ လေ သည်။ တစ်ချိန်က ရန်သူများ၏ နှလုံးသားထဲသို့ အကြောက်တရားများ ရိုက်သွင်းပေးခဲ့သော သံမဏိရေစီး ကြောင်းကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ မလှုပ်မယှက်နိုင်သော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခိုင်ခံ့သော သံချပ်ကာများမှာ ဗိမ္မာန်တော်၏ ပစ်ခတ်မှုစွမ်းအားရှေ့တွင် အဓိပ္ပါယ်မဲ့သွားခဲ့လေပြီဖြစ်ပေ၏။

"ဆုတ်ခွာကြ... တပ်ဖွဲ့တွေအားလုံး အပြည့်အဝ ဆုတ်ခွာကြ... မြန်မြန်... မြန်မြန်ဆုတ်ခွာကြ..."

ဖန်းဟန်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးများပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ သွားများကို ကြိတ်ကာ လက်နက်စကိုင်ကတည်းက သူ၏ အနာကျင်ရဆုံးနှင့် အလိုမရှိဆုံးသော အမိန့်ကို ညှစ်ထုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

တင့်ကား (၃၇) စီး ဆုံးရှုံးရသည်အထိ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီးနောက် နဂါးအစွယ်တပ်မတော် သည် စစ်မြေပြင်မှနေ၍ ဖရိုဖရဲဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရလေတော့သည်။

ဖန်းဟန်သည် ကွပ်ကဲရေးယာဉ်ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အေးစက်သော ညလေညင်းကို သူ၏ ပူလောင်နေ သော ပါးပြင်များပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်ခွင့် ပေးထားလိုက်လေသည်။ သူသည် အဝေးမှနေ၍ ပျက်စီးမှုမရှိ ဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော လေထဲမှ ဗိမ္မာန်တော်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိရာ အားကုန်ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်သီးဆစ်များမှာ ဖြူလျက်ရှိနေပြီး သူ၏ လက်သည်းများမှာလည်း လက်ဖဝါးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက် ဝင်နေခဲ့လေသည်။

ဤစစ်ပွဲသည် မင်းဆက်များ၏ အာဏာလုပွဲအတွက် ရိုးရှင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်တော့ကြောင်းကို ပထမ ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ စက်မှုယဉ်ကျေးမှုနှင့် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းပညာ များ ရောနှောနေသည့် အော်ရိုဘိုရော့စ်က ကိုယ်စားပြုသော ကြောက်မက်ဖွယ် ယဉ်ကျေးမှု တို့အကြားမှ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အားပြိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ အသက်ရှင်သန်မှုအတွက် အားပြိုင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေ တော့သည်။

"ကျက်သရေတုံးပဲ..."

ဖန်းဟန်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး ကွပ်ကဲရေးယာဉ်၏ သံချပ်ကာကို သူ၏ လက်သီးဖြင့် အားကုန်ထိုးချ လိုက်ရာ တုံးတိတိအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"သာမန် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မှုက ဒီလိပ်ခွံကြီးကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူးပဲ..."