အခန်း ၃၀၉

အခန်း (၃၀၉)

နောက်ဆုံးဆုလာဘ်၊ ပန်ကုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲခြားဖန်တီးခြင်း

မရေမတွက်နိုင်သော ချစ်ခင်မှုများနှင့် ယုံကြည်မှုများမှ ဖြစ်တည်လာသည့် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှု လှိုင်းလုံး ကြီးသည် ဖန်းဟန်၏ ဝိညာဉ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အချိန်တွင်ပင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ စနစ်ပြကွက်မှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့လေ၏။

ရွှေရောင်စာလုံးများမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်လုံးများပင် ပြာသွား လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။

[သတိပေးချက်... သတိပေးချက်... ကြီးမားပြင်းထန်ပြီး သန့်စင်သော စိတ်ခံစားမှုစွမ်းအင်များ ဝင်ရောက်လာ မှုကို တွေ့ရှိရပါသည်...]

[စိတ်ခံစားမှုအရင်းအမြစ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေပါသည်... ပစ်မှတ်ကို လော့ခ်ချလိုက်ပါပြီ...]

[ပစ်မှတ်ကို လော့ခ်ချလိုက်ပါပြီ... ပိုင်ကျီရို... ချစ်ခင်မှုအဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို အတူတကွမျှဝေခံစားမည့် ဆက်သွယ်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ...]

[ပစ်မှတ်ကို လော့ခ်ချလိုက်ပါပြီ... နန်ကုန်းယွင်ရှု... ချစ်ခင်မှုအဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဘုရင်၏ အကြံပေးအရာရှိချုပ် ဆက်သွယ်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ...]

[ပစ်မှတ်ကို လော့ခ်ချလိုက်ပါပြီ... စုမေနျန်... ချစ်ခင်မှုအဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ထပ်တူကျမှု ဆက်သွယ်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ...]

[...]

[ချိတ်ဆက်ထားသော အဓိကဇာတ်ကောင် အမျိုးသမီးများအားလုံး၏ ချစ်ခင်မှုအဆင့်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပါပြီ... အဆုံးစွန်သော စိတ်ခံစားမှု ထပ်တူကျခြင်းဖြစ်သည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာပေါင်းစုံ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ...]

[စနစ်၏ စွမ်းအင်ပြကွက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြည့်ဝသွားခဲ့ပါပြီ... လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်ကို ဖွင့်လှစ်နေပါသည်... ဖွင့် လှစ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်...]

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ ဦးနှောက်ကို ညင်သာသော လျှပ်စီးတစ်ချက် ပစ်ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နောက် မရေမတွက်နိုင်သော သတင်းအချက်အလက်များ အလုံးအရင်းဖြင့် ဝင်ရောက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဧရာမ ခေါင်းစဉ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။

[ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... အဆုံးစွန်သော စိတ်ခံစားမှုအထောက်အပံ့ကို ရရှိခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်ဖြစ်သည့် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ပုံကြမ်းဖြစ်သော ပန်ကု စူပါတူးဖော်ရေးယာဉ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက် ပါပြီ...]

“ပန်ကု...”

“ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ခွဲခြားဖန်တီးခဲ့သည့် ပန်ကု ဟုတ်လား...”

ဖန်းဟန်၏ စိတ်အစဉ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများပင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ ရလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ အလွန်ပင် တိကျသေချာပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော သုံးဖက်မြင် ဖွဲ့စည်းပုံပုံကြမ်းကြီးတစ်ခုက သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက်ပွင့်ဟလာခဲ့လေ၏။ ၎င်းမှာ သာမန်ပုံကြမ်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး အကြီးအသေးချဲ့နိုင်ကာ အစိတ်အပိုင်းများကိုပါ ဖြုတ်တပ်ကြည့်ရှုနိုင်သည့် သုံးဖက် မြင် ရွေ့လျားပုံစံတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော စက်မှုလုပ်ငန်း အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ တော့သည်။

၎င်း၏ အဓိကကိုယ်ထည်မှာ ခိုင်ခံ့မှုအလွန်မြင့်မားသော သတ္တုစပ်ဓားသွားများကို အလွှာပေါင်းများစွာဖြင့် ခရုပတ်ပုံစံ တွဲဆက်ထားသည့် ဧရာမ စူပါတူးဖော်ရေးစက်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။ တူးဖော်ရေးစက်၏ မျက်နှာပြင် တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်ပုံစံများ ထွင်းထုထားပြီး ရုပ်ဝတ္ထုဖွဲ့စည်းပုံများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော စွမ်းအား တစ်ခု ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေကာ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ရင်တုန်သွားစေနိုင်လေသည်။

တူးဖော်ရေးစက်၏ အနောက်ဘက်တွင် အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသော ဂြိုဟ်သွားပုံစံ ဂီယာမောင်းနှင်မှုစနစ်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို မောင်းနှင်နေသည်မှာ ဖန်းဟန် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော အပြာရောင်အလင်း တန်းများ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသည့် အသေးစား ဓာတ်ပေါင်းဖို စွမ်းအင်ဗဟိုချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

တူးဖော်ရေးယာဉ်တစ်စီးလုံးကို လေးလံသော သံချပ်ကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ယာဉ်၏ အောက်ခြေမှာမူ ကျယ်ပြန့်ပြီး တည်ငြိမ်သော သံမဏိခြေနင်းကြိုး ဖွဲ့စည်းပုံဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်း၏ ဒီဇိုင်းအယူအဆမှာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အဆုံးစွန်သော ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်လေ၏။

ပုံကြမ်း၏ အောက်ဘက်တွင် ရွှေရောင်ရှင်းလင်းချက် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့ လေသည်။

[ပန်ကု စူပါတူးဖော်ရေးယာဉ်... ယခင်ယဉ်ကျေးမှုခေတ်က မြေပြင်အနေအထား လေ့လာစူးစမ်းခြင်းနှင့် ခိုင်ခံ့မှု အလွန်မြင့်မားသော ဂြိုဟ်များ၏ အလယ်ဗဟိုကို အောင်နိုင်ရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည့် အဆုံးစွန်သော စက်မှု ယာဉ် ဖြစ်သည်... ၎င်း၏ ရှေ့ပိုင်းရှိ ဖန်ဆင်းရှင်တူးဖော်ရေးစက်သည် အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားဖြင့် လည်ပတ်သည့် အခါ သီအိုရီအရ စကြဝဠာအတွင်း သိရှိထားသမျှသော ရုပ်ဝတ္ထုအားလုံးကို တူးဖော်ဖောက်ထွင်းနိုင်စွမ်း ရှိ သည်...]

“ရုပ်ဝတ္ထုအားလုံးကို တူးဖော်ဖောက်ထွင်းနိုင်တယ် ဟုတ်လား...”

ဖန်းဟန်၏ အသက်ရှူသံများ ချက်ချင်းပင် မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး သူ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ထိန်းချုပ်မရအောင် ခုန် ပေါက်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် ကြမ်းတမ်းလှသော အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် သူ၏ အသိစိတ်ထဲမှ စူပါစက်ကိရိယာကြီး ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေခဲ့လေ၏။

*ဘယ်လောက်ပဲ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက် သတ္တုစပ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဖြစ်နေပါစေ ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ … ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ခွဲခြားနိုင်တဲ့ ပန်ကု ယာဉ်ကြီးရဲ့ ရှေ့မှာ မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိအောင် ထူထဲလှတဲ့ လိပ်ခွံကြီးက ခံနိုင်ရည်ရှိပါဦးမလား…*

“ဟားဟား... ဟားဟားဟားဟား...”

အချိန်ကြာမြင့်စွာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော ဖန်းဟန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်ရယ် မောလိုက်မိလေရာ သူ၏ ရယ်မောသံထဲတွင် ဝမ်းသာကြည်နူးမှုများနှင့် ဘဝသစ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေ၏။ တဲအပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များမှာလည်း မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို နားမလည် နိုင်ဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေခဲ့ကြလေသည်။

အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် သော့ချက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ စားပွဲပေါ်ရှိ စကားပြောစက်ကို ကောက်ယူလိုက်ကာ ထျန်ကုန်း အလုပ်ရုံ၏ သီးသန့်လိုင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းလိုက်ပြီး မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက် လေသည်။

“စုမေနျန်... အခုလုပ်နေတဲ့ သုတေသနတွေအားလုံးကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်... အင်ဂျင်နီယာတွေနဲ့ နည်းပညာရှင် တွေအားလုံး အဓိကစက်ရုံကို ချက်ချင်း လာစုကြ... အခုချက်ချင်း...”

စကားပြောစက်၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ စုမေနျန်မှာ သူ၏ ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေ သည်။

“သခင်ကြီး... ဘာဖြစ်လို့လဲ... ကျွန်မ ဒီမှာ အောင်မြင်ခါနီးဖြစ်နေပြီ...”

“အောင်မြင်တာတွေ ဘာတွေ မေ့လိုက်တော့... ကိုယ့်ဆီမှာ အဲ့ဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့အရာ ရှိတယ်...”

ဖန်းဟန်၏ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။

“ကိုယ့်ဆီမှာ ပုံကြမ်းအသစ်တစ်ခု ရှိတယ်... စစ်ပွဲရဲ့ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တဲ့ ပုံကြမ်းတစ်ခုပဲ... မင်း တို့တွေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုချက်ချင်း ဒါကို တည်ဆောက်ပေးရမယ်...”

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အတွေးတစ်ချက် ဝင်လာခဲ့ရာ စနစ်ပြကွက်ပေါ်တွင် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ လေသည်။

[ပုံကြမ်းကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း]

သူသည် လက်ခံမည့်သူအဖြစ် စုမေနျန်ကို ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထျန်ကုန်းအလုပ်ရုံ၏ ရွေ့လျားသုတေသနစခန်းထဲရှိ စုမေနျန်သည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ သူမသည် ခေါင်းကို ကိုင်ထားလိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပါးနပ်လှသည့် ဒီဇိုင်းများ က သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ စကားပြောစက်မှတစ်ဆင့် စုမေနျန်၏ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ် လာခဲ့ပြီး သူမ၏ အသံထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့သြမှုများနှင့် ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှု များ ပြည့်နှက်နေခဲ့လေတော့သည်။

“အို ဘုရားသခင်... ယောကျ်ား... ဒါက... ဒါက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဒီဇိုင်းတစ်ခုပဲ... ဒါက... ဒါက တကယ့်ကို စက်မှု အင်ဂျင်နီယာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုပဲ... ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”

“ဒါကို ဘယ်လိုရလာလဲ ဆိုတာ မမေးနဲ့... ဆောက်လို့ရမလား ဆိုတာပဲ ပြော...”

ဖန်းဟန်က သူမကို လေးနက်သော အသံဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။

“ခက်တယ်... အရမ်းခက်တယ်...”

စုမေနျန်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လေသံမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အကြိုက်ဆုံးအရုပ်ကို ရရှိသွားသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

“ကျွန်မတို့မှာ ပါဝင်တဲ့ပစ္စည်း အများစု မရှိဘူး... ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အသေးစား ဓာတ်ပေါင်းဖို စွမ်းအင်ဗဟိုချက် ဆို တာကလည်း လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းတယ်... ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့မှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး အထူး သံမဏိကို သုံးပြီး တူးဖော်ရေးစက်ရဲ့ ပစ္စည်းအဖြစ် အစားထိုးလို့ ရတယ်... စွမ်းအင်ဗဟိုချက် နေရာမှာလည်း ကျွန်မတို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားရှိတဲ့ အတွင်းပိုင်းလောင်ကျွမ်းအင်ဂျင် အုပ်စုကို သုံးပြီး အတင်းမောင်းနှင်လို့ ရ တယ်... ယာဉ်ရဲ့ အောက်ခြေအတွက်ကတော့... ပျက်စီးသွားတဲ့ တင့်ကားတွေကို ဖြုတ်သုံးလို့ ရတယ်... ကျွန်မ ကို သုံးရက်အချိန်ပေး... မဟုတ်ဘူး... နှစ်ရက်... ယောကျ်ား... ကျွန်မကို နှစ်ရက်သာ အချိန်ပေးပါ... ထမင်း မစား၊ အိပ်ရာမအိပ်ရရင်တောင်မှ ဒီ... ဒီ ဧရာမစက်ကြီးကို ရှင့်အတွက် အသေအချာ တည်ဆောက်ပေးမယ်...”

“ကောင်းပြီ...”

ဖန်းဟန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ လင်းလက်သွားခဲ့လေ၏။

“စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံးကို မင်း စိတ်ကြိုက်သုံးနိုင်တယ်... နောက်နှစ်ရက်နေရင် အဲ့ဒီစက် ကြီး ရွေ့လျားနေတာကို ကိုယ် မြင်ချင်တယ်...”

အချိန်နှင့်အပြိုင် ရူးသွပ်စွာ တည်ဆောက်ရမည့် ပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်သွားခဲ့လေတော့သည်။