အခန်း ၃၃၇

အပိုင်း(၃၃၇)

"အနောက်အရပ်သို့ ခရီးသွား မှတ်တမ်း" လောကကြီးထဲတွင် တကယ်တော့ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကြား၌ အလွန်အမင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားသော နယ်နိမိတ် စည်းခြားချက်မျိုး ရှိမနေချေ။ မည်သို့ပင် ဆိုစေ... ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်မင်းအများစုမှာလည်း မူလက မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရမည်ဆိုပါက သာမန်မိစ္ဆာများသည် မိစ္ဆာသက်သက်သာ ဖြစ်ကြသော်လည်း အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါး၏ အမိန့်ရရှိကာ တပည့် သို့မဟုတ် စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ခံရသူများကိုမူ နတ်ဘုရားဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

သို့ဆိုလျှင် အနှစ်သာရက အဘယ်နည်း။ လူတစ်ယောက်က မိစ္ဆာဖြစ်မလား နတ်ဘုရားဖြစ်မလား ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရားစာရင်း တွင် အမည်စာရင်း သတ်မှတ်မှတ်တမ်းတင်ခြင်း ခံရဖူးသလား ဆိုသည့်အချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ၏ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်မှာ အထက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ နက္ခတ်နှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးထဲမှ ကြယ်ဘုရင် ခွေမုဝံပုလွေ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။ လက်ရှိတွင် ဝမ်ဇီတောင်၌ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပုန်းအောင်းကာ သူ့ကိုယ်သူ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဟု ကြေညာထားခြင်းမှာ အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မခံရစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း လောကကို ကြေညာလိုက်မည်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေနိုင်ပါဦးမည်လော။

ဒီလို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ နေ့ရက်တွေကို ဖြတ်သန်းနေချင်ပါဦးမလား။

"ဟုတ်ပါတယ် ရှင်မ… ကိုယ်က မူလက ကောင်းကင်ဘုံက ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါပဲ..."

ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီးနောက် ယနေ့တွင် ကျန်းလျိုက သူ၏ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို အလင်းထဲသို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာအနေဖြင့် ထပ်မံ၍ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ သူက လက်ကို လှမ်းဆန့်လိုက်ပြီး ပိုင်ဟွာရှို့၏ နူးညံ့သော လက်ကလေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ခေါင်းညိတ်လျက် ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။

"ရှင်က နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့... ဘာလို့ ဒါကို ကျွန်မအပေါ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရတာလဲ..."

ပိုင်ဟွာရှို့သည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာအား မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခြင်းက ဖုံးကွယ်ထားစရာ ဘာအကြောင်း ရှိလို့လဲ။ သူက အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူ့ကိုယ်သူ မိစ္ဆာတစ်ကောင်လို့တောင် ကြေညာထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ပိုင်ဟွာရှို့၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့သွားခဲ့ပြီး အမှန်အတိုင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုရမည်လား ဆိုသည်ကို တွေဝေနေခဲ့သည်။

"ကျွန်မတို့ လင်မယားအဖြစ် ပေါင်းသင်းလာတာ ဆယ်နှစ်ကျော်တောင် ရှိနေပြီ… အခု ရှင့်ရဲ့ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကလည်း ပေါ်ထွက်သွားပြီဆိုမှတော့... ကျွန်မအပေါ် ထပ်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားရမယ့် အရာတွေ ရှိနေသေးလို့လား..."

ပိုင်ဟွာရှို့က ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှင်မ... မင်း အထင်လွဲနေပါပြီ..."

ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာသည် အထက်ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လင့်ကစား ပိုင်ဟွာရှို့၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသော ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ဥပဒေတွေက အရမ်းကို တင်းကြပ်လွန်းလို့ပါ… နတ်ဘုရားတွေကို လူသားတွေရဲ့ သံယောဇဉ် အချစ်အမုန်းတွေ မမွေးမြူဖို့ တားမြစ်ထားတယ်လေ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကိုယ်က အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး မင်းနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ရတာပါ… တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ကိုယ့်ရဲ့ နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းကို သိသွားမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ပြဿနာအကြီးအကျယ် တက်လာနိုင်လို့ပါ..."

"နတ်ဘုရားတွေက လူသားတွေရဲ့ သံယောဇဉ်တွေကို မမွေးမြူရဘူးဆိုရင်… ရှင်က ဘာလို့ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လူ့လောကကို ဆင်းလာပြီး ကျွန်မကို ဇနီးအဖြစ် အဓမ္မ ဖမ်းခေါ်လာခဲ့ရတာလဲ..."

ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ပိုင်ဟွာရှို့မှာ ပို၍ပင် အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် သူ့ကို အစောပိုင်းကတည်းက သိကျွမ်းခဲ့ပြီး နှစ်ဦးသား ချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြ၍ သူက သူမအတွက်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ လျှို့ဝှက်ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းမျိုးဆိုလျှင် ပိုင်ဟွာရှို့ အနေဖြင့် လက်ခံနိုင်ပါသေးသည်။

သို့သော် သူက အရင်ဆုံး ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဟု ကြေညာကာ သူမကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူ၌ ရှင်းလင်းသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုအရာက သူမဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ ရှင်မရယ်... မင်းနဲ့ကိုယ်နဲ့က ဒီဘဝမှတင် လင်မယားဖြစ်ဖို့ ရေစက်ပါလာတာ မဟုတ်ပါဘူး… ငါတို့ရဲ့ အရင်ဘဝကတည်းက အိမ်ထောင်ရေး ကတိစာချုပ် ရှိခဲ့ဖူးတာပါ..."

စကားဝိုင်းက ဤအခြေအနေ အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာအနေဖြင့် အမှန်တရားကို ထပ်မံဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ပိုင်ဟွာရှို့အား ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ဖွင့်ချပြလိုက်လေတော့သည်။

"ကိုယ်က အထက်ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နက္ခတ်နှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးထဲက ကြယ်နတ်မင်း ခွေမုဝံပုလွေပါ… မင်းကတော့ အရင်ဘဝတုန်းက နံ့သာနန်းဆောင် က နတ်သမီးလေး တစ်ပါးပေါ့... ငါတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြပေမဲ့ ကောင်းကင်ဥပဒေတွေက ငါတို့ကို ခွင့်မပြုခဲ့ကြဘူး...”

"ဒါကြောင့်မို့လို့ မင်းက လူ့လောကမှာ ပြန်လည်ဝင်စားပြီး ရတနာဆင် တိုင်းပြည်ရဲ့ မင်းသမီး ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့… ကိုယ်ကတော့ အာရုံစိုက်မခံရအောင် အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး လူ့လောကကို ဆင်းသက်လာခဲ့တာပါ… ဒါမှ ငါတို့ရဲ့ အတိတ်က သံယောဇဉ်ဟောင်းကို ဆက်ပြီး ဆောက်တည်နိုင်မှာမို့လို့ပါ..."

"ဒါက တကယ်ပဲလား... အမှန်တရားက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး..."

ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပိုင်ဟွာရှို့သည် ရုတ်တရက် အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်းသိမြင် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် အမျိုးအစားစုံလင်လှသော စိတ်ခံစားမှုပေါင်းစုံက သူမ၏ ရင်ထဲ၌ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ လှိုင်းထန်လာကာ မျက်ဝန်းများထဲမှ မျက်ရည်စက်များက တားဆီးမရဘဲ ပါးပြင်ပေါ်သို့ တလိမ့်လိမ့် စီးကျလာခဲ့ပြန်သည်။

ပိုင်ဟွာရှို့အတွက်မူ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလွန်းသည့် ရထားကြီးကို စီးနင်းနေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကို မိစ္ဆာဆိုးတစ်ကောင်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် သနားစရာ ကညာပျိုလေးတစ်ဦးဟု အမြဲတွေးထင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ရိုးရှင်းသော ဥပမာတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်...

ပိုင်ဟွာရှို့သည် မိမိကိုယ်ကို ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်ပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာသို့ အတင်းအဓမ္မ ပြန်ပေးဆွဲရောင်းစားခံလိုက်ရပြီး ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့ရသော မိမိ၏ ခင်ပွန်းသည်မှာ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှမရှိသော ဆင်းရဲသား ရွာသားတစ်ဦးဟုသာ အမြဲထင်မှတ်ထားခဲ့မိသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် တကယ်တော့ အိမ်မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာခဲ့သော သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း သိရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝလှသော ခင်ပွန်းသည်က ဘာအတွက်ကြောင့် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ကာ ဤတောင်ပေါ်ရွာလေးတွင် သူမနှင့်အတူ လင်မယားအဖြစ် လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်နေခဲ့ရသနည်း။

အကြောင်းရင်းမှာ ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နတ်ဘုရားမိသားစုကြီးက ဤအချစ်ဇာတ်လမ်းကို ခွင့်မပြုခဲ့ကြသောကြောင့် သူ၏ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို မည်သူမျှ မသိရှိစေရန် ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်စွာ လာရောက်ပုန်းအောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူမကို ဖမ်းခေါ်လာခဲ့ပြီး နှစ်ဦးသား ဤတောင်ပေါ်ရွာလေးတွင် အတူတကွ ပေါင်းသင်းနေထိုင်နိုင်ရန် စီမံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဤတောင်ပေါ်ရွာလေးသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် ပိုင်ဟွာရှို့သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း နစ်နာဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး မိမိ၏ ဘဝမှာ အလွန်တရာ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျလှသည်ဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ... သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်က သူမနှင့်အတူ ပေါင်းသင်းနေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် သူမထက်ပင် ပိုမိုများပြားလှသော အရာများကို စွန့်လွှတ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။

သူ့တွင် စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်လည်း ရှိသည်၊ အဆင့်အတန်းလည်း ရှိသည်၊ ထို့ပြင် သူမအပေါ် ထားရှိသော စစ်မှန်သော အချစ် စွမ်းအင်များလည်း ရှိနေပေသည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိအပေါ် ဤမျှအထိ သစ္စာရှိပြီး အစွဲအလမ်းကြီးလှသော ခင်ပွန်းတစ်ဦးကို ရရှိထားမှတော့ ထပ်ပြီး ဘာကို တောင်းဆိုနေစရာ လိုပါဦးမည်နည်း။

ကျန်းလျိုတို့ တစ်သိုက် ဝမ်ဇီတောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ၏ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် လင်မယားနှစ်ဦး အပြန်အလှန် ရင်ဖွင့်ကာ အမှန်အတိုင်း စကားပြောဆိုနိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ပိုင်ဟွာရှို့သည် ငရဲဘုံမှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ မျက်ရည်များကို မည်သို့ပင် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားပါသော်လည်း ဆက်လက်၍ ထိန်းမထားနိုင်တော့ချေ။

'ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ မှောင်မိုက်တဲ့ ဘဝကြီးက တကယ့်အမှန်တရားလို့ ငါ ထင်မှတ်ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး' ဟူသော အတွေးမျိုး ဖြစ်သည်။ လောကကြီး၏ အလှည့်အပြောင်းဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကြီးမားလှသော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများနှင့် အတိုင်းအဆမရှိသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့က ရောယှက်နေတတ်ပေသည်။

"ရှင်မ... မင်း... မင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ… မင်းငိုနေတယ်..."

ပိုင်ဟွာရှို့၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ မျက်ရည်စက်များ တလိမ့်လိမ့် စီးကျလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာမှာ လန့်ဖြန့်သွားခဲ့ရပြီး သူမအား ချော့မြှော့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိသဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ရှင်... ရှင်က ကျွန်မအပေါ် တကယ်ကို စစ်မှန်တဲ့ စေတနာတွေ ထားခဲ့တာပဲ… ကျွန်မ... ကျွန်မ သိပ်ကို ဝမ်းသာလွန်းလို့ပါ..."

အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်နေသော မျက်ရည်များအကြားမှ ပိုင်ဟွာရှို့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ၏ ခါးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်တွယ်လိုက်ကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို သူ၏ ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးထဲ၌ နစ်မြုပ် သွားခဲ့တော့သည်။

"ရှင်မ..."

ပိုင်ဟွာရှို့က မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ခိုလှုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာ၏ ရင်ထဲတွင် နူးညံ့မှုတို့ ပြည့်လျှံသွားခဲ့ရပြီး သူမအား သူ၏ လက်မောင်းများထဲတွင် ညင်သာစွာဖြင့် ထွေးပိုက်လိုက်လေသည်။

သူတို့သည် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် လင်မယားအဖြစ် ပေါင်းသင်းလာခဲ့ကြပြီး ကလေးပင် ရရှိထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အမှန်တရားမှာ သူသည် ပိုင်ဟွာရှို့ကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချက်က သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် အမြဲတမ်း ဆူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့ပြီး ရိုရိုသေသေ ရှိကြသော်လည်း အနည်းငယ် ကင်းကွာနေသော ဆက်ဆံရေးမျိုးကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာသည်လည်း ပိုင်ဟွာရှို့၏ အနည်းငယ် စိမ်းကားနေတတ်သော အမူအရာကို အမြဲတမ်း သတိပြုမိနေခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ အမှန်တရားတစ်ခုလုံး ပေါ်ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝတ်ရုံဝါ မိစ္ဆာသည် သူမ၏ စိမ်းကားမှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

'ဒီလိုမှန်းသိရင် ငါမင်းကို အမှန်တရားကို စောစောကတည်းက ပြောပြခဲ့သင့်တာပါ' ဟူ၍ သူ စိတ်ထဲမှ တွေးမိလေတော့သည်။

***