အခန်း ၃၄၃

အပိုင်း(၃၄၃)

ကျန်းလျို စိတ်ထဲမှ ရယ်မောနေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ အံ့အားသင့်နေမိသည်။ နဂါးနှင့် ဖီးနစ် ယင်ယန်အိုး ၏ အထူးစွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ထိုက်ကျိ ယင်ယန်အိုး နှင့် နဂါးနှင့် ဖီးနစ် ယင်ယန်အိုး နှစ်ခုစလုံးကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် သူအသစ်ရရှိထားသော မီးဖိုချောင်သုံး ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ယေဘုယျ နားလည်မှုတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုပါက ထိုက်ကျိ ယင်ယန်အိုး ကို အသုံးပြု၍ အစားအသောက် ဧည့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ 'စေတနာ' အထူးစွမ်းရည်မှာ နောက်ပြောင်စရာ ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ချင်ပါက နဂါးနှင့် ဖီးနစ် ယင်ယန်အိုး ကို အသုံးပြုရမည် ဖြစ်ပြီး မူးယစ်ပြီးနောက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ပြောဆိုခြင်း အထူးစွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ဆန်ဝိုင်တစ်ခွက်လေးက လူတစ်ယောက်ကို အငြင်းသန်သော ဝေဖန်သူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်ပြီး သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့သည်အထိ ပေါက်ကွဲပြောဆိုစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းလျို ဘာတွေတွေးနေသည်ဖြစ်စေ ကွမ်ယင်ဗောဓိသတ်၏ မျက်နှာထားကတော့ ကြည့်ကောင်းမနေခဲ့ပေ။

ရှားဝူကျင်း၏ စကားများက သူမအတွက် မသာယာသော အတိတ်အမှတ်တရများကို ပြန်လည်အသက်ဝင်လာစေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ဒေါသထွက်နေသည့်တိုင် ကွမ်ယင်ဗောဓိသတ်၏ ရင်ထဲ၌ သံသယအချို့လည်း ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ရှားဝူကျင်း၏ ယနေ့ပြောဆိုသော စကားများမှာ အမှန်တကယ်ပင် မလျော်ကန်လှပေ။ ဤနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးဆန်းနေသလော။

ဤသံသယများနှင့်အတူ ကွမ်ယင်ဗောဓိသတ်သည် အာရုံစူးစိုက်ကာ ရှားဝူကျင်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းပြီ ဆန်ဝိုင်တစ်ခွက်တည်းသာ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် မူးနေခြင်းမရှိသလို မူးယစ်ဆေး သို့မဟုတ် အဆိပ်သင့်နေသည့် လက္ခဏာများလည်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ သဘာဝစရိုက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်သည့် နည်းလမ်းများကဲ့သို့သော လွှမ်းမိုးခြယ်လှယ်ခံထားရသည့် လက္ခဏာများလည်း မရှိပေ။

"ဒါဆို ဒီစကားတွေက တခြားသူကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ့ရင်ထဲကနေ အစစ်အမှန် ထွက်လာတာပေါ့..."

ဉာဏ်ပညာမျက်စိဖြင့် ရှားဝူကျင်း၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မည်သည့်သံသယဖြစ်ဖွယ်ရာမျှ မတွေ့ရသောအခါ ကွမ်ယင်ဗောဓိသတ်၏ နှလုံးသားမှာ ပို၍ အေးစက်သွားလေသည်။

သို့သော် ရှားဝူကျင်းသည် ကွမ်ယင်ဗောဓိသတ်၏ မျက်နှာထားကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယ အစ်ကိုကြီးက ဗောဓိသတ်ကို တစ်ခါ နမ်းဖူးတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်... ကျွန်တော် မေးရဲပါတယ် ဗောဓိသတ်... ဝက်တစ်ကောင်ရဲ့ အနမ်းခံရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲဟင်..."

“...”

အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း အေးခဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေများပင် အစိုင်အခဲဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။

အရိုးစိမ့်အောင် အေးစက်လှသော အငွေ့အသက်များသည် ဗောဓိသတ်ထံမှ လွင့်ပျံလာပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"အဆင့်ရှစ်ဆယ့်ခြောက်နဲ့ အပြာရောင် အရည်အသွေး ရှိတဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဗောဓိသတ်က အမှန်တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိတာပဲ..."

မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဘဲ စိတ်အခြေအနေ အပြောင်းအလဲတစ်ခုတည်းကပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဆုံးလအလယ်သို့ တွန်းပို့လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခြင်းက ကျန်းလျိုကို တိတ်တခိုး အံ့ဩသွားစေသည်။

စွန်းဝူခုန်းနှင့် နဂါးမြင်းဖြူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်အံ့ဩသွားကြပြီး ရှားဝူကျင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ မည်သည့် ရန်စမှုမျှ မရှိဘဲ ယနေ့ ရှားဝူကျင်း ဘာတွေဖြစ်နေသနည်း။

ဤစကားများသည် သူ မှားယွင်းစွာ ပြောဆိုမိမည့် စကားမျိုးနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။

ဖြစ်နိုင်တာက... ဗောဓိသတ်ကြောင့် သူ ခြယ်လှယ်ခံလိုက်ရတာများလား…

သို့သော် သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် စွန်းဝူခုန်းသည် တိတ်တခိုး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

‘မဖြစ်နိုင်ပါဘူး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဗောဓိသတ်က သူ့ကို ဘာလို့ အကွက်ဆင်ရမှာလဲ...’

ထို့အပြင် ရှားဝူကျင်းကို အကွက်ဆင်ခြင်းဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်လည်း နစ်နာနေမည် မဟုတ်ပါလော။ သူမနှင့် ပါကျဲတို့ကြားမှ ကိစ္စရပ်များသည် တားမြစ်ချက်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သာမန်အားဖြင့် မည်သူကမျှ အစမဖော်ရဲကြပေ။ ယနေ့ ရှားဝူကျင်း၏ စကားများက ဗောဓိသတ်၏ သေချာစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော ဒဏ်ရာများကို ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ ထို့အပြင် တမင်သက်သက် ဆားပက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ ကျန်းလျိုမှာလည်း ပါကျဲနှင့် ဗောဓိသတ်ကြားမှ ကိစ္စကို ရှားဝူကျင်းက ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလိုက်သဖြင့် လန့်ဖြန့်သွားခဲ့လေသည်။

‘ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ... နဂါးနှင့် ဖီးနစ် ယင်ယန်အိုး ရဲ့ အာနိသင်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်... ဒီအိုးကို သုံးနေချိန်မှာ နောက်ဘယ်တော့မှ ဘယ်သူ့ကိုမှ အရက်မသောက်ခိုင်းတော့ဘူး...’

ဒဏ္ဍာရီလာ အရည်အသွေး သည် မီးဖိုချောင်သုံး ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေစေကာမူ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဗောဓိသတ်သည် သူမ၏ ပုံမှန် အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းနှင့် တည်ငြိမ်မှုများ လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ရွှမ်ကျန်းနှင့် အခြားသူများရှေ့တွင် ရှားဝူကျင်းက မည်သည့် ချုပ်တည်းမှုမျှမရှိဘဲ ပြောဆိုခဲ့ပြီး သူမကို ဘယ်လို ခံစားရသလဲဟုပင် မေးမြန်းနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်..."

သူမ၏ ပုံမှန်ဟန်ပန်များ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူမက လက်ကိုမြှောက်ကာ ရှားဝူကျင်းကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဗောဓိသတ်၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများသည် ဖြူဖွေးပြီး လှပနေသော်လည်း သူမ၏ ရိုက်ချက်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှပြီး တောင်ကြီးများကိုပင် ရိုက်ချိုးနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

"အား...”

သေဆုံးရတော့မည့် အန္တရာယ်ကြောင့် ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး ထိုရိုက်ချက်မှ သေမင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဗောဓိသတ်၏ လုပ်ရပ်အပေါ် ရှားဝူကျင်းသည် အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

တာလော့ရွှေနတ်မင်း နှင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း တို့ကြားတွင် ကြီးမားသော အဆင့်ကွာဟချက် နှစ်ခု ရှိနေ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စွမ်းအားကွာဟမှုသည် မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပေသည်။

ဒေါသတကြီး ရိုက်ချလိုက်သော ဤရိုက်ချက်သည် ရှားဝူကျင်းအတွက် သေချာပေါက် သေစေနိုင်လောက်ပေသည်။

အကယ်၍ ဗောဓိသတ်သည် ရှားဝူကျင်းကို တကယ်သတ်ပစ်ခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်များက ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ အနောက်အရပ်သို့ ကျမ်းစာပင့်ဆောင်သည့် ခရီးစဉ်၏ တာဝန်ခံတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် သေချာပေါက် အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလားတူပင် အကယ်၍ ရှားဝူကျင်း သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူ၏ တာဝန်ကို မည်သို့ ပြီးမြောက်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် တိကျန်း ဗောဓိသတ်သည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ဘက်လိုက်မှုကင်းစွာ စီမံခန့်ခွဲတတ်သည်။ အနောက်အရပ်သို့ ကျမ်းစာပင့်ဆောင်သည့် ခရီးစဉ်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များသည် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ အတက်အကျနှင့် သက်ဆိုင်နေသော်လည်း ရှားဝူကျင်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်မည်ဟု မည်သူက သေချာပေါက် ပြောနိုင်မည်နည်း။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဗောဓိသတ် ဒေါသတကြီး ရိုက်ချလိုက်ချိန်တွင် ကျန်းလျို၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးများ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွား၏။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှားဝူကျင်းကို သေစေရန် မဟုတ်ကြောင်း ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ထားလေသည်။

ထို့ကြောင့် အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ ကျန်းလျိုသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ဝစီပိတ်ခြင်းတရား..."

ကျန်းလျိုသည် ဗောဓိသတ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝစီပိတ်တရား စွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခုက ဗောဓိသတ်ကို ရစ်ပတ်သွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ စွမ်းအားများမှာ ရေအိုင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားကာ လှုပ်ရှား၍မရတော့ပေ။

ထို့နောက် သိုးအသွင်ပြောင်း နည်းစနစ် ဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုက သူမထံသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ထူးဆန်းသော အလင်းရောင် တစ်ချက်လက်သွားပြီးနောက် ဗောဓိသတ်သည် အန္တရာယ်မရှိသော သိုးပေါက်လေး တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“ပဲ... ဟက်... ဟက်...”

သိုးအသွင်ပြောင်း နည်းစနစ် သည် သာမန်အားဖြင့် စွန်းဝူခုန်း၊ ပါကျဲ နှင့် သူမကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့သော အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ပညာ ရှိသူများအပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်ကို နှုတ်ပိတ်ရန် ဝစီပိတ်တရား ကို ကြိုတင်အသုံးပြုထားပါက သူတို့၏ မည်သည့် မှော်ဝင်နတ်စွမ်းအင်များကိုမျှ အသုံးပြု၍မရနိုင်တော့ဘဲ သိုးအသွင်ပြောင်း နည်းစနစ် အလုပ်လုပ်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားလေသည်။

"ဝူကျင်း... သွားတော့... ဒီကနေ့ကစပြီး မင်းလိုတပည့်မျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူးလို့ပဲ ငါသတ်မှတ်လိုက်တော့မယ်..."

ကျန်းလျိုသည် ရှားဝူကျင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သွားရမယ်..."

ဤအသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း အခိုက်အတန့်တွင် စိတ်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရှားဝူကျင်းမှာ သတိပြန်ဝင်လာကာ လုံးဝ ဆွံ့အမှင်သက်သွားလေသည်။

ခုနလေးတင် သူဘာတွေ ပြောခဲ့မိသနည်း… နဂါးမြင်းဖြူ မှလွဲ၍ ကျန်တဲ့လူအားလုံးကို သူ ဆဲရေးတိုင်းထွာခဲ့မိသည်လား...

"မြန်မြန် ထွက်သွားတော့... အခုပဲ မင်းကို ဂိုဏ်းကနေ ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီ... သွားတော့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ချိန်က ငါတို့ ဆရာတပည့် သံယောဇဉ် ရှိခဲ့ကြတာပဲ... ဒါက မင်းကို ငါပေးနိုင်တဲ့ အကူအညီအကုန်ပဲ..."

ရှားဝူကျင်း၏ နားမလည်နိုင်ဖြစ်ကာ မှင်သက်နေပြီး ရပ်နေဆဲဖြစ်သော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ကျန်းလျိုက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလျို၏ အမြင်တွင်တော့ အဖြစ်အပျက်များသည် သူ မူလက စီစဉ်ထားခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမိုချောမွေ့နေခဲ့သည်။

ရှားဝူကျင်းက ဤကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာလိမ့်မည်ဟု ကျန်းလျို မျှော်လင့်မထားခဲ့သလို ဗောဓိသတ်က ဤမျှအထိ ဒေါသထွက်ကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော် အခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်လာမှတော့ ၎င်းသည် အနှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ကြိမ်သာ ကြုံရခဲသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် မည်သည့်ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်ကို လူတိုင်း သိကြသည်။ အကယ်၍ ရှားဝူကျင်းသာ မသေချင်ဘူးဆိုလျှင် ထွက်ပြေးခြင်းကသာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ့ကို ဂိုဏ်းမှ ထုတ်ပယ်ကြောင်း ကျန်းလျိုက ဖော်ပြပြီးဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ လှည့်ထွက်ပြီး အသက်လု ထွက်ပြေးသွားခဲ့လျှင် သူ၏ တာဝန် ပြီးမြောက်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

‘အတွေ့အကြုံမှတ် သန်းရှစ်ဆယ်တဲ့... ဒါက ငါ့အတွက် အဆင့်ဘယ်လောက်တောင် တက်ဖို့ လုံလောက်နေမလဲ... အဆင့် ၁၀ လား...ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၂၀ လား...’

ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံမှတ် မှာ တစ်သန်းကျော်သာရှိသည်။ ထို့အပြင် ဤတာဝန် ပြီးမြောက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာသေတ္တာ တစ်ခုပါ ရရှိဦးမည် မဟုတ်ပါလော။

***