အခန်း ၄၄၃

အခန်း။ ၄၄၃

မိစ္ဆာအင်အားစုကစစ်မြေပြင်။

လက်ရှိ စစ်မြေပြင်၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။

လူသားတို့၏ ကာကွယ်ရေးမှာ ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ်အတွင်းသို့ နောက်တစ်ဖန် ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကာအကွယ်ကို စောင့်ရှောက်နေသော ကမ္ဘာ့မြေသွေးကြောပန်းမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်။

အကာအကွယ် အပြင်ဘက်တွင် သေခြင်းတရားဆိုင်ရာ အရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်နေပြီး မိစ္ဆာအင်အားစုကစစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်မှ အကြီးအကဲ ငါးဦးသည် အကာအကွယ် အစွန်းတွင် ရပ်ကာ ရှေ့မှ သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါ တပ်မတော်ကြီးကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

ရေထိန်းချုပ်သူက "ဒီတစ်ခါ လူသား ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကျော်လောက်က အသက်ပေးလိုက်ရပြီ။ ယွဲ့နယ်မြေ နတ်ဘုရားသတ် အဖွဲ့လည်း သုံးပုံတစ်ပုံလောက် လျော့နည်းသွားတယ်။ လျှပ်စီးနဲ့ မှော်မှန်အဖွဲ့တွေလည်း အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရထားတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် မိစ္ဆာအင်အားစုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမှုမှာ ဟွာရှအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလက်မှုပညာရှင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် "အပြင်က မိစ္ဆာတွေက ဘာတွေလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး။ သေပြီးရင် ပြန်ရှင်နိုင်တယ်။ ဒီဂုဏ်သတ္တိကို အစက မသိခဲ့လို့သာ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး အသက်ပေးလိုက်ရတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါ တပ်မတော်ကို ရင်ဆိုင်နေရမှန်း မသိခဲ့ဘဲ သာမန် မိစ္ဆာအင်အားစုကမိစ္ဆာများဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများက သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးချိန်တွင် အလောင်းများကို ကာကွယ်ရန် သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။

လျှပ်စီးနှင့် မှော်မှန်အဖွဲ့များမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်းပင်။

ရုတ်တရက် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် သူတို့ရှေ့ရှိ သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါ တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်နေရာရာသို့ အမြန်ဆုံး ပြေးသွားကြသည်။

မကြာမီပင် စစ်မြေပြင်တွင် နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာ သုံးကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အားလုံးမှာ အံ့ဩသွားကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"မိစ္ဆာအင်အားစုကမိစ္ဆာတွေ သူ့အလိုလို ပြန်ဆုတ်သွားတာလား"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး သူတို့မှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ကြံစည်မှု ရှိနေမှာပဲ"

"ကြံစည်မှု ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အကာအကွယ်ထဲမှာပဲ နေပြီး ရွှီရန် ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရမယ်"

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်မြေပြင်၏ နောက်ဘက်၌ မသေမျိုး ဘိုးဘေးသည် တိုက်ကွက် တစ်ခု၏ အလယ်တွင် မှောက်လျက် အိပ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံမှ သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများမှာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် စီးဝင်နေသည်။

ဤသည်မှာ သူ အရင်က ဖြန့်ကျက်ထားသော အရှိန်အဝါအားလုံးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းခြင်းပင်။

အရင်က သေခြင်းတရား တပ်မတော်ကို ခေါ်ထုတ်ခဲ့ခြင်းမှာ လူသား ကျင့်ကြံသူများကို ပိုမိုသတ်ဖြတ်ပြီး သေခြင်းတရား စွမ်းအင်များကို အဆုံးမဲ့ ရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လူသားများအားလုံး အကာအကွယ်ထဲသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်ရာ မည်သူမျှ မဝင်ရောက်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် ကွင်းဆင်းရတော့မည်ပင်။

သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများအားလုံး ပြန်လည် စီးဝင်လာပြီးနောက် မသေမျိုး ဘိုးဘေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဟားဟား ငါ ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်။ သွေးမြစ်အစစ်အမှန်က ရွှီရန်ရဲ့ နောက်ဆုံးလက်နက်ကို သုံးလိုက်ရတာမို့ အဲဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကပ်ဘေးအလင်းကို ထပ်မသုံးနိုင်တော့ဘူး။ အခုတော့ အပြာရောင်ကြယ်ကို ငါ သိမ်းပိုက်ရမယ့် အလှည့်ပဲ။ ဂြိုဟ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ဝါးမြိုလိုက်တာနဲ့ ငါက တာအိုသခင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ ဟားဟား"

တကယ်တမ်းတွင် ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် မိစ္ဆာတပ်ကို အသုံးပြု၍ လူသားများကို သတ်ဖြတ်စေခြင်းမှာ နောက်ထပ် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ရှိသည်။

ရွှီရန် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်မံ လုပ်ဆောင်နိုင်သေးသလား ဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ခြင်းပင်။ မိစ္ဆာအင်အားစုကမိစ္ဆာများ တိုက်ခိုက်ပြီး ကာကွယ်ရေးမှာ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရချိန်တွင်ပင် ရွှီရန် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်က ရွှီရန် မရှိခြင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက် ရှိသည်။

ရွှီရန်သည် အနားယူနေပြီး ထိုမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်မံ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ခြင်းပင်။

ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက သေခြင်းတရား တပ်မတော်မှာ ရွှီရန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ကြာမြင့်စွာကပင် ပျက်စီးသွားခဲ့မည်ပင်။

အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးမှသာ မသေမျိုး ဘိုးဘေးသည် သူ၏ အစစ်အမှန် ပုံစံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာရန် ရဲဝံ့သွားခြင်းပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အကာအကွယ် အပြင်ဘက် မိစ္ဆာအင်အားစုကစစ်မြေပြင်တွင် ရုတ်တရက် ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးမှာ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ်အတွင်းတွင် အလင်းရောင် ရှိနေသော်လည်း လူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ တိုးပွားလာသည်။

အရင်တုန်းက အခြေအနေအတိုင်းပင် နှစ်လကျော်အကြာတွင် ဘိုးဘေး ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်မှ အကြီးအကဲများမှာလည်း သူတို့၏ ရှေ့မှ အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုကို ကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ရွှီရန် မရှိသောအခါ လူသားတို့မှာ အမှောင်ထုက ဝါးမြိုခံရတော့မည့် ပိုးစုန်းကြူးများကဲ့သို့ အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြသည်။

ရေဒီယိုပညာရှင်က တုန်ရီစွာဖြင့် "ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ ဘိုးဘေး ပေါ်လာပြီ ငါတို့ မခုခံနိုင်တော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဗေဒင်ဆရာကလည်း "ဒီအမှောင်ထုရဲ့ အရှိန်အဝါက ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် စိတ်တွေ နစ်မြုပ်သွားသလိုပဲ" ဟု ပြောသည်။

ရေထိန်းချုပ်သူက "ငါ့ရဲ့ နှလုံးသား၊ ငါ့ရဲ့ ဦးနှောက်အားလုံး အမှောင်ထုထဲ နစ်မြုပ်တော့မယ်။ မကြည့်ရဲတော့ဘူး" ဟု ပြောကာ သေမင်းကို စောင့်မျှော်နေသကဲ့သို့ မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံလက်မှုပညာရှင်မှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ များသောအားဖြင့် တည်ငြိမ်တတ်သော ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်မှာလည်း ချွေးအေးများ ပျံ့သန်းလျက် တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်နေကြသည်။

ယခင်တစ်ခေါက် သွေးမြစ်အစစ်အမှန်၏ ဖိနှိပ်မှုသည် သူတို့ကို အသက်ရှုကြပ်စေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အဆုံးမရှိ ကြီးထွားလာနေသော ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့်အတူ သေခြင်းတရားကို အလွယ်တကူ လက်ခံလိုသည့် တိုက်တွန်းချက်များ ပါဝင်လာသည်။

လူတိုင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုများ တိုးပွားနေစဉ် အမှောင်ထုထဲမှ သွေးနီရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုမျက်လုံးများသည် သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများကို အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်နေသည်။ သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများသည် ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ကူးစက်သွားသည်။

တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုသည့် စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ မသေမျိုး ဘိုးဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းတရား ကူးစက်ခြင်း စွမ်းရည်ပင်။

သူသည် သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများကို ကြာရှည်စွာ စုပ်ယူထားပြီး သေခြင်းတရားကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ သေခြင်း၏ အရသာကို ကောင်းစွာ နားလည်သည်။

သူဖြန့်ကျက်လိုက်သော အရှိန်အဝါကြောင့် လူတို့သည် သူတို့အတွင်း၌ပင် သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့လာပြီး သေခြင်းကို လက်ခံကာ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေသွားကြသည်။

ဤနည်းလမ်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မမြင်နိုင်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မသေမျိုး ဘိုးဘေးသည် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆကာ "သေကြ သေကြ သေခြင်းတရားဆိုတာ အကောင်းဆုံး ခရီးဆုံးပဲ" ဟု တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ကို ကယ်တင်ပေးမယ့် ရွှီရန်ဆိုတဲ့ ကောင်က ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီ။ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ကို ကယ်ဖို့ ဘာလို့ မပေါ်လာတာလဲ။ မင်းတို့ အားကိုးနေတဲ့ ရွှီရန်က သေသွားပြီ။ ဒီလောကမှာ မင်းတို့ ဆက်နေဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိသေးလဲ"

ထိုအသံမှာ လူတို့၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ရွှီရန် သေဆုံးသွားပြီဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သေလိုသည့် ဆန္ဒများ အလွန်ပြင်းထန်လာသည်။

ဤအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး မသေမျိုး ဘိုးဘေးမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူ့ရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူများသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားပါက သူသည် သေခြင်းတရား စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ရရှိပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို အဆမတန် မြှင့်တင်နိုင်မည်ပင်။ မည်သည့် ပါရမီရှင် ဖြစ်ပါစေ၊ မည်သည့် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းကို သုံးပါစေ သူ့၏ မသေမျိုး နတ်ဘုရား နည်းစနစ်များဖြင့် ရွှီရန်ကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်နိုင်မည်ဟု သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားသည်။

"ရွှီရန် မင်း ငါ့ရဲ့ အစေခံအဖြစ် အလိုလို ဖြစ်လာသင့်တာ"

မသေမျိုး ဘိုးဘေး ပြုံးနေစဉ်မှာပင် လူသားများကြားထဲမှ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရွှီရန်က အခု အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေတာပါ။ သူ သေစရာ အကြောင်း မရှိဘူး။ မိစ္ဆာအင်အားစုရဲ့ အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာက ငါတို့ကို လိမ်ညာနေတာ"

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ် အတွင်းရှိ လူသားများအားလုံး ထိုအသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုသူမှာ စိမ်းပြာရောင် ပုလွေသံယဲ့ဖျင် ဖြစ်သည်။ ယဲ့ဖျင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်မှ အကြီးအကဲ ငါးဦးမှာ ကြောက်ရွံ့မှုမှ ရုန်းထွက်လာနိုင်သည်။

"မှန်တယ် ရွှီရန် သေစရာ အကြောင်း မရှိဘူး"

ငါးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

ရွှီရန် ဘာလုပ်နေသည်ကို သူတို့မှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ဘိုးဘေး ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးပါစေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ပြီး ရွှီရန်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယဲ့ဖျင်အတွက် ရွှီရန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။

ယခင်က သွေးမြစ်အစစ်အမှန်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မြင်ကွင်းမှာလည်း မျက်စိထဲတွင် ရှိနေသေးရာ ရွှီရန် သေပြီဟု ပြောခြင်းမှာ အမိုက်ဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ငါးဦး၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြန်လည် ကြည်လင်လာကြသည်။

"အကြီးအကဲတွေ ပြောတာဆိုတော့ ခေါင်းဆောင် ရွှီရန် သေမှာ မဟုတ်ဘူး" "ခေါင်းဆောင် ရွှီရန် ရှိနေသရွေ့ ငါတို့ မသေဘူး"

"အကာအကွယ်ထဲမှာပဲ နေပြီး ခေါင်းဆောင် ပြန်ထွက်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရမယ်"

လူသားတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းကြောင့် မသေမျိုး ဘိုးဘေးမှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်မှ အမှောင်ထုများ ပြန့်ကျဲသွားပြီး တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အရိုးစု မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

"ရွှီရန် ကံကောင်းတဲ့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လောက်ပဲ။ ငါက ဘိုးဘေးတစ်ယောက်၊ မင်းကို ငရဲစခန်းဆီ ပို့ပေးနိုင်တယ် ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား နည်းစနစ်တွေက သာမန် မဟုတ်ဘူး"

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် မသေမျိုး ဘိုးဘေးသည် ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ်မှာ လိမ်ကောက်သွားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း အဆိပ်သင့်သွားတော့သည်။

လူသားတို့မှာ အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ဒါက အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာရဲ့ အဆိပ်သင့်စေတဲ့ စွမ်းအားလား။ ငါတို့ တိုက်ကွက်အတွက် ဒီလောက် ကြိုးစားထားတာကို..."