အခန်း ၄၄၄

အခန်း။ ၄၄၄

မသေမျိုး ဘိုးဘေး၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းနှင့်အတူ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့လွင့်လာပြီး မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မကြာမီပင် အမှောင်ထုက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကောင်းကင်တွင် အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များ လည်ပတ်နေပြီး ဦးခေါင်းခွံ သောင်းပေါင်းများစွာမှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းလျက် အကာအကွယ် ပျက်စီးတော့မည့် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် အောင်ပွဲခံနေကြသည်။

အကာအကွယ် အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ယခင်က ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဘေးကင်းရာ ဇုန် ကိုးခုမှ ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရပြီး သူတို့၏ ဦးခေါင်းခွံများ ကျိန်းစပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီဘိုးဘေးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"

"တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းမှာ ဦးခေါင်းခွံတွေ အများကြီး ပါလာတာပဲ။ ဘယ်လောက်တောင် လူတွေ သေဆုံးသွားပြီလဲ မသိနိုင်တော့ဘူး"

"ဘိုးဘေးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ကောင်းကင်ဘေးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"

...

မကြာမီပင် ဘေးကင်းရာ ဇုန် ခေါင်းဆောင်တို့၏ စကားများမှာ လူအများကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယခင်တစ်ခေါက် သွေးမြစ်အစစ်အမှန်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကျင့်ကြံသူများက ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ဘိုးဘေးက အရင်က သွေးမြစ်အစစ်အမှန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသန်မာတယ်"

"စွမ်းအားကလည်း ကြီးမားရုံတင်မကဘဲ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကလည်း ခုခံဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"မှန်တယ် စိမ်းပြာရောင် ပုလွေသံသာ မရှိရင် ငါတို့ အဲဒီအသံရဲ့ ကျွန် ဖြစ်သွားလောက်ပြီ"

...

ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်မှ အကြီးအကဲ ငါးဦးသည် မသေမျိုး ဘိုးဘေး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကာအကွယ်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများမှာ ပိုမို များပြားလာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံလက်မှုပညာရှင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဒီ မသေမျိုး ဘိုးဘေးက အရင်က သွေးမြစ်အစစ်အမှန်ထက် ပိုသန်မာတယ်။ အကာအကွယ်က ခံနိုင်ပါ့မလား" ဟု မေးသည်။

ရေဒီယိုပညာရှင်က "မခံနိုင်ရင်တောင် ခံနိုင်အောင် လုပ်ရမယ်။ အကာအကွယ် ပျက်သွားရင် ငါတို့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ မရှိတော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရေထိန်းချုပ်သူက "ဟုတ်တယ် အကာအကွယ်က ရွှီရန် ပြန်ရောက်လာတဲ့အထိ ခံနိုင်ရည် ရှိရမယ်" ဟု ထောက်ခံသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရွှီရန်မှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။

ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်က "ကျွန်တော် ရွှီရန်တို့ဆီကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ အကြောင်းကြားစာ ပို့လိုက်ပြီ။ သတင်း ရတာနဲ့ သူတို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ဤအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်နေသော မသေမျိုး ဘိုးဘေးက ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် ရွှီရန် ဝင်သွားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား။ အဲဒါက မင်းတို့ လူသားတွေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်လား ဒါမှမဟုတ် ရှေးခေတ်က ပညာရှင်တွေ ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရာလား"

မသေမျိုး ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ စစ်မြေပြင်တွင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ရဲ့ လိပ်ခွံကို ဖျက်ဆီးပြီး အပြာရောင်ကြယ်ထဲ ဝင်သွားရင် အကုန် သိရမှာပေါ့"

ယခုအခါ အကာအကွယ်မှာ မိုးခေါင်ရေရှားသော မြေပြင်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ပြင်ဆင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

မသေမျိုး ဘိုးဘေးသည် ထိုအက်ကြောင်းများကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ရဲ့ အကာအကွယ်က ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကိုတောင် မခံနိုင်တော့ဘူး" ဟု ရယ်မောသည်။

"အကာအကွယ် ပျက်သွားရင် မင်းတို့အားလုံး ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် အစာဖြစ်လာတော့မယ်။ တကယ်တော့ ငါ ရွှီရန်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ သူသာ မရှိရင် မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်လေလေ၊ သွေးစွမ်းအင် ပိုထွက်လေလေပဲ"

ထိုစကားကို ဆိုပြီးနောက် မသေမျိုး ဘိုးဘေးမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ရင်ဘတ်တွင် သွေးနီရောင် အလင်းများ ပေါ်လာကာ သေခြင်းတရား စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။

တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ဖိနှိပ်လာသည်။

ဤသည်မှာ အကာအကွယ်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖျက်ဆီးရန် ပြင်ဆင်ခြင်းပင်။

"ငါ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ အစာ ဖြစ်ပေးရတာ မင်းတို့ လူသားတွေအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ"

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် ရင်ဘတ်မှ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာအင်အားစုကစစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ သွေးနီရောင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လူသားအားလုံးသည် သေမင်းကို စောင့်မျှော်ရင်း မျက်လုံးများ မှိတ်ထားလိုက်ကြသည်။

မကြာမီပင် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဟင်"

သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မသေမျိုး ဘိုးဘေးမှာ အလွန် အံ့ဩသွားသည်။ အကာအကွယ်မှာ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"

မသေမျိုး ဘိုးဘေးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မသေမျိုး ဘိုးဘေး၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အကာအကွယ် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသူကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရွှီရန်"

"ခေါင်းဆောင် ရွှီရန်"

"ခေါင်းဆောင် ရွှီရန်ပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်မှ အကြီးအကဲ ငါးဦးနှင့် ယဲ့ဖျင်တို့သည် အကာအကွယ် အရှေ့တွင် ရပ်နေသော ရွှီရန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ရွှီရန် မင်း ပြန်ရောက်လာပြီ"

"တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"

နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှီရန်မှာ ဘေးကင်းရာ ဇုန်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ကျွန်တော် နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ်"

ရွှီရန်က ပြောသည်။

"မနောက်ကျပါဘူး အချိန်ကိုက်ပဲ"

လူအများက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် မသေမျိုး ဘိုးဘေး၏ ရင်ဘတ်တွင် သေခြင်းတရား စွမ်းအင်များ စုစည်းနေချိန်က သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ အေးစက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က လူတိုင်းမှာ သေခြင်းတရားကို လက်ခံထားပြီး ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး စက္ကန့်ပိုင်းတွင် ရွှီရန် ပေါ်လာပြီး ဘိုးဘေး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ပျော်ရွှင်နေစဉ်မှာပင် အံ့ဖွယ်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းမူကြိုကျောင်းအုပ်ကြီးလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဘယ်လိုလဲ နောက်မကျဘူး မဟုတ်လား"

ကျောင်းအုပ်ကြီးက မေးသည်။

ယဲ့ဖျင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "မနောက်ကျပါဘူး အချိန်ကိုက်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ သက်ပြင်းချကာ "ကောင်းတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။

ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်ထံမှ သတင်း ရသည့်အချိန်က အလွန် အရေးတကြီး ဖြစ်နေသဖြင့် အချိန်မမီမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှီရန်မှာ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ရောက်ရှိလာသည်။ အဖြေကောင်းရသည်မှာ အရေးကြီးဆုံးပင်။

"အခု အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

ရွှီရန်က မေးသည်။

ထို့နောက် ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အံ့ဖွယ်အဖွဲ့ထံ ရှင်းပြလိုက်သည်။ နားလည်သွားပြီးနောက် ရွှီရန်သည် အပြင်ဘက်ရှိ မသေမျိုး ဘိုးဘေးကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ ဘိုးဘေး တစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ခိုးစားချင်နေတာပဲ"

ရွှီရန်က နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးခြင်းကပ်ဘေးကြောင့် မိစ္ဆာအင်အားစုမှ ဘိုးဘေးများကို ကြောက်ရွံ့သွားစေမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အခွင့်ကောင်းကို ယူချင်သူများ ရှိနေဆဲပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့တွင် ထိုသို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။