အခန်း ၃၂၅

အပိုင်း(၃၂၅) မဏ္ဍိုင်သေဆုံးခြင်း၊ ဧကရာဇ် ဒုက္ခရောက်ပြီ

ချူရှီရန်က နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သူ၏ဘိုးဘေးကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပူးကပ်စေကာ ကျိဝူရွှမ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ရာ ကျိဝူရွှမ်မှာ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးခဲ့ရလေသည်။ ချူမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများအားလုံးက လက်မောင်းများ မြှောက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"သိပ်ကောင်းတယ်။"

သို့သော်လည်း သူတို့က ယာယီအသာစီးရရုံသာဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘိုးဘေး၏စွမ်းအားသည် အကြာကြီး မခံနိုင်ကြောင်းကို လူတိုင်းက သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် သိနေကြသည်။

ကျိဝူရွှမ်သည် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူကာ လေးနက်စွာ မီးညှိလိုက်ပြီးနောက် ကျိမိသားစု ဘိုးဘွားပိုင်ဇာတိမြေရှိရာသို့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးတွေကိုဖယ်ရှားဖို့ မကောင်းမှုကိုအပြစ်ပေးဖို့နဲ့ တိုင်းပြည်ကိုကာကွယ်ဖို့အတွက် ကျိမိသားစုရဲ့ ခွန်အားတွေကို စုစည်းကြမယ်။"

ဤစကားများသည် တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသူများကို တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"မကောင်းမှုကိုအပြစ်ပေးပြီး တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်မယ်။ မင်းကများ ဒီလို စကားမျိုး ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့။"

အမွှေးတိုင်မှအခိုးအငွေ့များက ကောင်းကင်သို့ လှည့်ပတ်တက်သွားပြီး အဝေးသို့ လွင့်မျောသွားသည်ကို လူအုပ်ကြီးက စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ကျိမိသားစု ဘိုးဘွားပိုင်ခန်းမဆောင်။

တံခါးရှေ့တွင် တွဲလွဲခိုနေသော ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းများသည် မှိုင်းညို့နေပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အခိုးအငွေ့များနှင့် အမွှေးနံ့သာများကို စုပ်ယူပြီး ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ပြန့်ထွက်သွားလေသည်။

ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းအတွင်းရှိ စစ်မင်နတ်ဘုရားမြို့တော်၌။

သဲဝါများအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ရှေးဟောင်းမြားတစ်စင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထိပ်ဖျားက ခြောက်သွေ့နေသော မြစိမ်းရောင်အရည်များဖြင့်စွန်းထင်းနေပြီး ကြေးညိုရောင် သံချေးများနှင့် ခွဲခြား၍မရနိုင်ပေ။ ဤမြား ပေါ်ထွက်လာမှုက စစ်မင်နတ်ဘုရားမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေပြီး သဲဝါများနောက်ဆုတ်သွားကာ ၎င်းအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော နတ်ဘုရားမြို့တော် တစ်ခုလုံးကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော နန်းတော်များက ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်နေလေသည်။ အလယ်ဗဟိုရင်ပြင်တွင် ခေါင်းမပါသောရုပ်တုတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လှပပြီး ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံစံပင်။

စစ်မင်နတ်ဘုရားမြို့တော် တုန်ခါသွားပြီး တိုးညင်းသော်လည်း စူးရှသောအော်ဟစ်သံများ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

[အနှစ်တစ်ထောင်ကြာတည်ရှိနေမယ့်အချစ်...]

[ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ တောင်တန်းတွေထဲကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ အကောင်းဆုံးတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တယ်... ပြီးတော့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ရှင့်ကို ကူညီခဲ့တယ်... လူမျိုးစုအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်နိုင်တဲ့ရှင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်... ကရုဏာကင်းမဲ့ပြီး ကျေးဇူးကန်းနိုင်ရတာလဲ...]

[ကျွန်မ ရှင့်ကို မုန်းတယ်]

[ကျွန်မ ရှင့်ကို ကျိန်ဆဲတယ်။ ရှင့်ရဲ့ထီးနန်း ပြိုကွဲပါစေ။ လောကကြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်ပါစေ။ လူသားမျိုးနွယ် ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းပါစေ။ ပြီးတော့ နတ်ဘုရားတွေ အာဏာကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ပါစေ]

ပြိုင်ဖက်ကင်းသော ထက်မြက်မှုများ ပါဝင်ပြီး သွေးများစွန်းထင်းနေသော ကြေးညိုရောင်မြားသည် အနည်းငယ်ပြန့်ထွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပိုင်းဖြတ်ကာ စစ်မင်နတ်ဘုရားမြို့တော်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း ပဲ့တင်သံများကို ငြိမ်းသတ်လိုက်လေသည်။

မြားသည် ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

...

...

တုန်းမင်ထျန်းနယ်မြေ။

ညာလက်ကိုနောက်ပစ်ကာ ဘယ်လက်တွင် အမွှေးတိုင်ကိုင်ထားသော ကျိဝူရွှမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ချူရှီရန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဉာဏ်အလင်းစစ်နတ်ဘုရားက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ နယ်ပယ်ရဲ့ကွာဟချက် ကြီးမားလွန်းနေတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ကောင်းကင်နယ်ပယ်ပဲလေ။ အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုက မင်းရဲ့နယ်ပယ်ကို ကောင်းကင်ထောက်တိုင် နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်တယ်။ မင်းရဲ့ အတိတ်က တိုက်ခိုက်ရေးအရှိန်အဟုန်ကို အားကိုးပြီးတော့ ငါ့ကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မင်းလို အတိတ်ကကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုဟာ အချိန်မြစ်ထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားသင့်ပြီးတော့ လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ အခေါင်းတလားထဲကနေ ခုန်ထွက်လာဖို့ မသင့်တော်ဘူး။"

"ပြန်သွားလိုက်တော့။"

သူ စကားပြောနေစဉ်။

ကျိဝူရွှမ်က လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ညွှန်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ကျက်သရေရှိကာ အလျင်စလိုမရှိဘဲ ထူးခြားနေလေသည်။

ကောင်းကင်ပြည်နယ်တိုက်ပွဲက လူသားဧကရာဇ်ဖြစ်လာရန် ကျိဝူရွှမ်၏ လမ်းကြောင်း၌ အရေးကြီးသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏အာဏာကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ယခင် ထွက်ပြေးခဲ့ရစဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရှက်ရဖွယ်ရှုံးနိမ့်မှုမှ သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ရန် လိုအပ်လေသည်။

ထို့နောက်တွင် နောက်ဆုံးစကားလုံးနဲ့အတူ...

မြေကြီးက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နေမင်းက မှေးမှိန်ကာ မှုန်မှိုင်းသွားပြီး ကျိမိသားစု ဘိုးဘွားပိုင် ခန်းမဆောင်မှ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် တားဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးထွက်လာကာ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက် နှစ်ဖက်စလုံးရှိ တောင်များက ညီညာသွားပြီး အောက်ခြေမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ ကြေးညိုရောင် မြားတစ်စင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပြီး ၎င်း၏ မြားထိပ်ဖျားမှာ တောက်ပသော မြစိမ်းရောင်သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေကာ ပြင်းထန်သောနာကြည်းမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

မုတ်ဆိတ်ကိုပွတ်သပ်နေသော အလွန်လေးစားခံရသည့် ပညာရှင် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး မယုံနိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ သူက မြားကို တုန်ရီစွာ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး အသံများ တုန်ရီလျက် ပြောလိုက်သည်။

"လော့ရှန်းမြား။"

"အတိတ်တုန်းက ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ်နဲ့ ဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ မဏ္ဍိုင်လေးခုတို့ဟာ [စစ်မင်]ကို ဝိုင်းရံပြီး (၇)ရက်နဲ့ (၇)ညတိတိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က [စစ်မင်]ကို စစ်မင်နတ်ဘုရားမြို့တော်မှာ ပိတ်လှောင်ထားပြီး သူတို့ရဲ့ လေးနဲ့မြားတွေကို ဆွဲပြီးတော့ [စစ်မင်]ရဲ့ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းပြီး သူ့ကို လုံးဝ ချုပ်နှောင်ဖို့ လော့ရှန်းမြားကို အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်။"

"အဲဒီမြားပေါ်ကသွေးက (စစ်မင်)ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားရဲ့သွေးပဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

လော့ရှန်းမြား၏ ဂုဏ်သတင်းကို လူတိုင်း သိကြသည်။ ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ်သည် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲပြီး လေးတစ်လက်ကို သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဓားကို "ကောင်းကင်ကိုသုတ်သင်ခြင်း"ဟု ခေါ်ပြီး လေးကို "နတ်ဘုရားကိုပစ်ချခြင်း"ဟု ခေါ်သည်။ ဤလက်နက်နှစ်ခုဖြင့် သူက မျိုးနွယ်စုအားလုံးကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရာခေတ်ကို အဆုံးသတ်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် မျှော်လင့်မထားဘဲ လော့ရှန်းမြားက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား၏သွေးများနှင့် စွန်းထင်းနေခဲ့သည်။

မသေဆုံးခင် အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အဆုံးမရှိသော နာကြည်းမှုသည် [စစ်မင်]၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားရာ ကြီးမားလှသောစွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်သည့် မြားတစ်စင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကိုပင် ကျော်လွန်နေလေသည်။ အဝေးမှနေ၍ တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများကို စူးရှနာကျင်စေပြီး သွေးမျက်ရည်နှစ်ကြောင်း ကျဆင်းလာစေမည် ဖြစ်သည်။

"ကျိမိသားစုက ဧကရီကျိရှီးယွဲ့ရဲ့ နာမည်ကို လွဲမှားပြီး အသုံးချခဲ့ပြီးတော့ ကျိမိသားစုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလော့ရှန်းမြားက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။ အထူးသဖြင့် ဧကရီကို သတ်ဖို့သုံးခဲ့တဲ့မြားက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။" လီရှစ်က ဗလာကျင်းနေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လီတိုင်ယွမ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့လုပ်ရပ်ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။ ဒီလိုမျိုး တားမြစ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အင်အားနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ဘယ်လောက် ကြီးမားသလဲဆိုတာ စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး။"

"အပေါ်ယံမှာ သိထားတဲ့အရာတွေလောက်နဲ့တင် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းတွေရယ်၊ ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ် သုံးခဲ့ဖူးတဲ့ လက်နက်တွေရယ် ရှိနေတယ်။ ဒီလို စဉ်းစားကြည့်ရင် အညံ့ခံလိုက်တာက မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။"

လီတိုင်ယွမ်က အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားလေသည်။

ထိုမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမအဖွဲ့အစည်းကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထင်ရှားသော မိသားစု(၄)ခုသည် ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်၏အမြင်တွင် လူရွှင်တော်များကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းနေမည်မှာ သေချာလေသည်။

ချူရှီရန်က ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး ကြေးညိုရောင်မြားပေါ်တွင် အကြည့်များကို စူးစိုက်ထားလိုက်သည်။ တစ်ခဏမျှ သူ၏မျက်လုံးများ တွေဝေသွားပုံရပြီး သူ၏အမူအရာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာကာ ရှေးခေတ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ အတိတ်က စစ်နတ်ဘုရား ပြန်ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

သူ၏ပါးစပ် အနည်းငယ် ဟသွားပြီးနောက် သူ၏လည်ချောင်းမှ ဂလုဂလုမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ သူ၏မျက်နှာ တွန့်လိမ်နေပြီး လက်ဖဝါးကို အခက်အခဲဖြင့် ဆန့်ထုတ်ကာ အက်ကွဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ အားလုံး သေကုန်ပြီ..."

"ချင်းလွမ်၊ ရှစ်ဟိုင်၊ စန်းလန်..."

"ငါ... ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး..."

စကားပြောနေစဉ် ချူရှီရန်၏ မျက်လုံးထောင့်များမှ ပူနွေးသော မျက်ရည်နှစ်ကြောင်း စီးကျလာပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ၊ စည်းကမ်းမဲ့၊ သွေးဆာသော တုန်းမင်စစ်နတ်ဘုရားနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် ဒီပုံရိပ်က ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သို့သော် မကြာခင်မှာပင် ဤနိုးထလာသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က ဒီရေကဲ့သို့ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ချူရှီရန်သည် ဂရုမစိုက်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သို့သော်လည်း။

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ကျိဝူရွှမ်ပင်လျှင် မျက်နှာ အနည်းငယ်ဖြူရော်သွား၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်စွာဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်ဒ "အဲဒါ ဘိုးဘေးတုန်းမင် ရှင်သန်ထမြောက်လာတာလား။"

"အဲဒီစကားတွေက သူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူတို့အားလုံး သေကုန်ပြီလား။ ဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ မဏ္ဍိုင်လေးခုစလုံး သေကုန်ပြီလား။။"

"ပြီးတော့ လူသားဧကရာဇ်ကကော..."

သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ်နှင့် ဧကရာဇ်နန်းတော်၏ မဏ္ဍိုင်လေးခုတို့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ သူတို့က မျှော်လင့်မထားသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုခုကြောင့် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု အမြဲတမ်းပင် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ အချို့လူများက သူတို့သည် ပျက်သုဉ်းခြင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းကြလျှင်ပင် ဤအရာကို လူအများက လက်မခံကြပေ။

မျိုးနွယ်စုအားလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားများကို နှင်ထုတ်နိုင်သော လူသားဧကရာဇ်နှင့် မဏ္ဍိုင်လေးခုကို မည်သူက သတ်နိုင်မည်နည်း။ ဆက်ပြီး အသက်မရှင်ဘူး ဆိုလျှင်ပေါ့။

မိသားစု(၄)ခုသည် သူတို့၏ဝိညာဉ်များ စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး တွေဝေကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေကြပြီး အချို့မှာ ငိုကြွေးခြင်းပင် ပြုလုပ်လာကြသည်။

ပို၍ဆိုးရွားသည်မှာ အချို့က အလွန်ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် ခြေထောက်များတုန်ရီလာပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကြသည်။

"ဘဝတစ်သက်တာလုံး မရှုံးနိမ့်ဖူးတဲ့ ဉာဏ်အလင်းစစ်နတ်ဘုရားကိုတောင်မှ သူသေပြီးတဲ့နောက် နှစ်တစ်သောင်း ကြာတာတောင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့တယ်လို့ ခံစားရစေတဲ့ ဘယ်လိုအရာမျိုးကများ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။"

"လျို့ဝှက်အကြံအစည်တစ်ခုပဲ။ အားလုံးက လျို့ဝှက်အကြံအစည်တစ်ခုပဲ။"

ကျိဝူရွှမ်က လျင်မြန်စွာ သတိပြန်လည်လာပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူတို့သေသွားတာ ပိုကောင်းတယ်။ အဲဒါမှ ဒီအဘိုးကြီးတွေ ပြန်လာပြီးတော့ ငါနဲ့ စာရင်းရှင်းတာကို သက်သာသွားစေမှာပေါ့။ အဲဒီလိုဖြစ်နေတော့ ချူမိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်သင့်တယ်။"

ထိုမျှပင်။

ကျိဝူရွှမ်သည် လောင်ကျွမ်းသွားသော အမွှေးတိုင်မှပြာများကို စုတ်တံတစ်ချောင်းအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ချူရှီရန်ဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို ရေးလိုက်သည်။

မင်ရည်များ ခြောက်သွေ့သွားပြီး လော့ရှန်းမြား တုန်ခါသွားလေသည်။

မှုန်ဝါးဝါး မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင် မှုန်ဝါးနေသော အသွင်အပြင်များရှိသည့် မြင့်မားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကြေးညိုရောင်မြားတစ်စင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လေးကိုဆွဲကာ ချူရှီရန်ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး လေးကြိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲလိုက်ရာ အဆုံးမရှိသောစွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်လေသည်။

အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ရှင်းလင်းပြီး တောက်ပနေကာ ဒေသရှစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။

ဤမြားက နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုပင်။

ထို့အပြင် မြားထိပ်တွင် တွယ်ကပ်နေသော ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား၏ နာကြည်းမှုနှင့် သွေးထဲတွင် ပါဝင်သော [ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားစွမ်းအား]တို့အားလုံးသည် ဤမြားထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

ဘုန်း။

ကြိုးပြတ်သွားပြီး မြားက ပျံသန်းသွားလေသည်။

ချူရှီရန်သည် သူ၏လှံကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အစွမ်းဆုံးအကွက်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏အမြင်အာရုံ မှုန်ဝါးသွားလေသည်။

သူ့ရှေ့မှဧရိယာက ဗလာကျင်းနေပြီး လေပြေကလန်းဆန်းစေကာ ကြေးညိုရောင်မြားက အစအနပင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

မြေကြီးကိုပိုင်းထားသည့် မြားအရာများသာ မရှိပါက ယခင်က အရာအားလုံးသည် ထင်ယောင်ထင်မှား တစ်ခုဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်လေသည်။

ချူရှီရန် - …

ကျိဝူရွှမ် - ..

စောင့်ကြည့်နေသူများ- ….

လော့ရှန်းမြားက ဘယ်မှာလဲ။

ကျိဝူရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ခါသွားလေသည်။ လော့ရှန်းမြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် သူနှင့် မဆိုင်တော့ပေ။ ၎င်းကို အသုံးပြုခွင့်မှာ တစ်ကြိမ်သာ အကျုံးဝင်လေသည်။ သူ လုံးဝကို မသိခဲ့ပေ…

လော့ရှန်းမြား ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

"သခင်လေး... နာမည်ကို စာလုံးပေါင်း မှားရေးလိုက်တာများလား။ လော့ရှန်းမြားက တခြားလူ တစ်ယောက်ကို လိုက်ရှာနေတာလား။" ကျိမိသားစု၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ကျိဝူရွှမ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းသွားလေသည်။

နာမည်ကို စာလုံးပေါင်း မှားရေးလိုက်တာလား။

ဒဏ္ဍာရီလာ လော့ရှန်းမြားက လူနဲ့စက်ကြားခံစနစ်များလား။

ဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့ နည်းလမ်းလေးတောင် မှားနိုင်သေးတယ်ပေါ့။

တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်။

မုန့်ချင်ကျိုးသည် သမိုင်းဝင်ပတ်ဝန်းကျင် အသေးစားလေး တစ်ခုအတွင်း ပုန်းနေပြီး လော့ရှန်းမြားကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုနိယာမများကို အသုံးပြုနေလေသည်။ သိချင်စိတ်ဖြင့် သူက ၎င်းကို ထိတွေ့ရန် လက်ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားရဲ့သွေးတွေနဲ့ စွန်းထင်းနေရင်တောင်မှ အဲဒါကို စုပ်ယူလို့ မရဘူးလား။ နှမြောစရာပဲ။ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရား အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ။ တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့စွမ်းအားကို ရနိုင်ရင် တိုးတက်မှုနှုန်းကို ၄၀၀%အထိ တိုက်ရိုက်တွန်းတင်နိုင်မှာ သေချာတယ်။"

မုန့်ချင်ကျိုး၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် အားနည်းနေသော လော့ရှန်းမြားကို ခိုးယူခြင်းသည် အလွန် လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤလော့ရှန်းမြား ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားက ကောင်းကင်ထောက်တိုင် နှောင်းပိုင်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား၏သွေး တွယ်ကပ်နေ၍ ကောင်းကင်ထောက်တိုင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုနိယာမများက အလွန်ပင် အသုံးဝင်သောကြောင့် မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ချုပ်နှောင်ထားရန်က ခက်ခဲသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

"ပျင်းစရာကြီး။ ပြန်သွားတော့။"

မုန့်ချင်ကျိုးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အချိန်-နေရာလွတ်ပိတ်ဆို့မှုကို ချိုးဖျက်ကာ လော့ရှန်းမြားကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း မြားသည် သူ့ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်ပျံသန်းနေပြီး မီးတောက်တစ်မျှင် ထုတ်လွှတ်ကာ မုန့်ချင်ကျိုး၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ရုတ်တရက်။

မုန့်ချင်ကျိုး၏ အသိစိတ်သည် ပင်လယ်အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာရှေ့ရှိ လက်ကိုပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုကြီးက ဝန်းရံထားလေသည်။ သို့သော် သူက မထိတ်လန့်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ဓားအသိပိုင်နက်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

ဖျတ်၊ ဖျတ်၊ ဖျတ်...

ခြေသံ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

အသိဉာဏ်ပင်လယ်ထဲတွင် မုန့်ချင်ကျိုးသည် အမှောင်ထုနက်နက်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကိုလေ့လာကြည့်ရာ ခမ်းနားပြီးလွှမ်းမိုးနိုင်သောဟူသည့် စကားလုံးများက စိတ်ထဲတွင် သဘာဝကျကျ ပေါ်လာလေသည်။

ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများနှင့် ကျဉ်းမြောင်းသော ခါးတို့နှင့်အတူ သူ၏ အနက်ရောင်ဆံပင်များသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ဖြာကျနေပြီး မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်းကာ သူ၏မျက်နှာသည် ဓားဖြင့် ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး ပြတ်သားလေသည်။ သူက နဂါးတစ်ကောင်၏ ခြေလှမ်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာပြီး နဂါးဧကရာဇ် ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားကာ ကောင်းကင်ဘုံနဂါးချီများက လက်မောင်းများနှင့် ပခုံးများကို ရစ်ပတ်နေလေသည်။

ထိုအမျိုးသားက အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ရပ်နေပြီး မုန့်ချင်ကျိုးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာ အချင်းချင်း စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

မုန့်ချင်ကျိုးက မေးလိုက်သည်။ "ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ်လား။"

ထိုအမျိုးသားက ပါးစပ်ကိုဟလိုက်ပြီး စကားပြောချင်သော်လည်း မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုက တားဆီးထားလေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ ဟနေသောပါးစပ်မှ အမည်းရောင်သွေးများ စီးကျလာပြီး ထိုမျှမက သူ၏မျက်လုံးပေါက်များ၊ နားများနှင့် နှာခေါင်းပေါက်များမှလည်း အမည်းရောင်သွေးများ ယိုစိမ့်လာလေသည်။

နဂါးဧကရာဇ်ချီသည် ဆိုးရွားပြီး လုံးဝမှောင်မိုက်နေသော အမှောင်ထုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စစ်မှန်သောနဂါးသည် ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာလေသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ခမ်းနားပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိမနေတော့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ကပ်ဘေးနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ သူ၏မျက်လုံးဖြူများနှင့် မျက်ဆံများသည် အမည်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နက်ရှိုင်းသောအကြည့်များက မုန့်ချင်ကျိုးအပေါ် စူးစိုက်ထားကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများတွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက လက်ခလယ် ထောင်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက နေမကောင်းဘူးပဲ။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေပြီးတော့ မင်းရဲ့အဖေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။"

အမျိုးသား၏မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားလေသည်။ မုန့်ချင်ကျိုးက ဤမျှလောက် အရှက်မရှိဘဲ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စကားပြောပြီး ဆဲဆိုလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

"ပြောစရာရှိတာပြော။ ဒါမှမဟုတ် ပါးစပ်ပိတ်နေ။ ဒီလိုမျိုး လှည့်ကွက်တွေ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ငါက မင်းနဲ့ ဆက်ကစားနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

မုန့်ချင်ကျိုး စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထင်ယောင်ထင်မှား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏အသိစိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ မျက်မမြင်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

မြားက ချူရှီရန်ဆီသို့ မပျံသန်းခင် စက်ဝိုင်းပုံစံ တစ်ပတ် ပျံသန်းသွားလေသည်။

ဤအရာအားလုံးကို အာရုံခံမိသောအခါ မုန့်ချင်ကျိုးသည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အမူအရာ လေးနက်လာကာ သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်ခုခု မှားနေတယ်။

အဲဒီလူက ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ် ဖြစ်ဖို့များတယ်။ သူ ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ကို ဘာသတင်းစကား ပေးချင်တာလဲဆိုတာတွေ အားလုံးက ပဟေဠိတွေချည်းပဲ။"

ဒါပေမဲ့ သူက စကားမပြောနိုင်ဘူး။ ဆိုလိုတာက တစ်ယောက်ယောက် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်နေတာပဲ။ ငါက သူ့ကို တမင်ရန်စလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ပထမဆုံးလူသားဧကရာဇ်က အမူအရာတစ်ခုနဲ့ တကယ် တုံ့ပြန်ခဲ့တယ်။ ဒါက သူ့ဆီမှာ အသိစိတ်နည်းနည်း ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာပဲ။ ဒါဆို...

ဧကရာဇ်က မသေသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပိတ်မိနေတယ်။

ထူးဆန်းတယ်...

...

...

စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာလေသည်။

လော့ရှန်းမြားသည် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး ချူရှီရန်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

လူတိုင်း နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် သူတို့၏ခေါင်းများကို ကုတ်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြကာ သူတို့၏နဖူးများတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတ သုံးခု ပေါ်လာလေသည်။

ဘယ်လို သဘာဝလွန်အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်သွားတာလဲ။

ကျိဝူရွှမ်၏နှုတ်ခမ်းများ မထိန်းနိုင်အောင် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ မြင့်မားသောရည်မှန်းချက်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် အလွန်ထူးဆန်းပြီး မျှော်လင့်မထားသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လော့ရှန်းမြား ပျောက်ကွယ်သွားပြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်လေးအတွင်းမှာပဲ ရင်းနှီးတဲ့လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ရှိနေတဲ့ပုံပဲ။

အင်း...

အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုနိယာမတွေ။

ကျိဝူရွှမ်၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချီးပဲ၊ အဲဒါ မင်းလား။

ဒါဆို မင်းက တကယ်ကို ပြဿနာရှာဖို့ ဒီကိုရောက်နေတာပဲ။

သူ ထပ်မတွေးနိုင်ခင်မှာပင် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက သူ၏အတွေးများကို အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်သည်။ အသံလာရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ချူရှီရန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးနှင့်ချီများကို ပေါင်းစပ်ပြီး နှလုံးကိုဆုပ်ကိုင်ကာ [သေစေနိုင်သောအားနည်းချက်]ကိုအသက်သွင်းနေကြောင်း မြင်လိုက်သည်။

ပြန်သက်သာလာရန် အချိန်ယူရမည့် [သေစေနိုင်သောအားနည်းချက်]ကို အချိန်မတိုင်ခင် အသက်သွင်း လိုက်လေသည်။

ပစ်ခတ်ချက်တစ်ခုက လေထုကို ဖြတ်တောက်သွား၏။

လောကကြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပါစေ။

လှံထိပ်ဖျားသည် မြားထိပ်ဖျားနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး ဂျုံပင်အဖျားနှင့် အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။ ၎င်းတို့ တိုက်မိသည့်အခိုက်အတန့်တွင် လူများ မျှော်လင့်ထားနိုင်သည့် ကျယ်လောင်သော အသံမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်မျှသာ ရှိလေသည်။

အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေသူများသည် ထူးကဲသောအမြင်အာရုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သိမ်မွေ့သော ကွဲပြားချက်များကို သိမြင်နိုင်လေသည်။

ချူရှီရန်နှင့် လော့ရှန်းမြားတို့ထံမှ ပြန့်ထွက်လာသော လှိုင်းဂယက်များက တကယ်တမ်း အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နေကြောင်းကို မြင်ရန် မခက်ခဲပေ။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ တောင်များ၊ မြစ်များ၊ တွင်းထွက် သတ္တုကြောများ၊ ထာဝရရွှေနှင့် သက်ရှိသတ္တဝါများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားကြသည်။

လော့ရှန်းမြား၏ အလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး၊ ထို့နောက် [စစ်မင်သွေး] သည် [အသက်စွမ်းအား]ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ လော့ရှန်းမြားကို အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်၍ ဖြည့်တင်းပေးလိုက်ပြီး ချူရှီရန်ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်လေသည်။

"အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြတော့။"

မိသားစု(၄)ခု၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မျက်နှာများဖြူရော်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြလေသည်။

ကျယ်ပြောလှသောနယ်မြေသည် ဖျက်ဆီးခံနေရပြီး မိုင်သန်းချီကျယ်ပြန့်သော တုန်းမင်ထျန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျနေလေသည်။

ဤမြေကြီး မြေအောက်ထဲ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်းနှင့်။

ပြည်သူများက ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အားလုံး ဒူးထောက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးရန် ဆုတောင်းနေကြသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ပြီးသည့်အချိန်တွင်။

နောက်ဆုံး၌ တိုက်ပွဲငြိမ်သက်သွားပြီး အုပ်စုက ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် သူတို့၏သတ္တိများကို စုစည်းကာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီး၏အလယ်ဗဟို၊ မညီညာသောမြေပြင်တစ်နေရာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ တွင် စိုက်ထားသော ကျိုးပဲ့နေသည့် လှံရိုးတစ်ခုနှင့်အတူ ဒူးထောက်နေလေသည်။

ထိုသူမှာ ချူရှီရန်ပင်။

သူသည် အထိအခိုက် မရှိသော်လည်း ဘိုးဘေးတုန်းမင်၏ ထာဝရနတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လော့ရှန်းမြားက တောက်ပမှု ဆုံးရှုံးကာ မနီးမဝေးတွင် လဲလျောင်းနေလေသည်။

မိသားစု(၄)ခုလုံး သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အခြေအနေက ပြေလည်သွားပြီ။ ချူမိသားစုဟာ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရတော့မယ်။ ပြီးတော့ လောကကြီး ပြောင်းလဲသွားတော့မယ်။"

"ဒီနေ့ကစပြီး ကောင်းကင်ပြည်နယ်က လူတွေရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကျိဖြစ်လာတော့မယ်။"

သို့သော် အကဲခတ်တတ်သောလူများက ကျိဝူရွှမ်သည် မျှော်လင့်ထားသလောက် မပျော်ရွှင်ကြောင်း သတိထားမိကြသည်။ ထိုအစား သူသည် မှုန်မှိုင်းသောအမူအရာရှိနေပြီး သတိထားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေလေသည်။

ကျိဝူရွှမ်သည် လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ ခွန်အားအကုန်လုံးကို စုစည်းပြီး အမြဲတမ်း သတိထားနေ၏။

"မုန့်ချင်ကျိုး... ထွက်လာခဲ့စမ်း။။"

"ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ မင်းက အနီးအနားမှာ ရှိနေတာပဲ။ လော့ရှန်းမြား ပျောက်သွားတုန်းက အဲဒါကို မင်း ခိုးသွားတာ မဟုတ်လား။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။

လီတိုင်ယွမ်၏မျက်လုံးများ အလိုအလျောက် ပြူးကျယ်သွားပြီး ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျိဝူရွှမ် ကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်စက္ကန့်၊ နှစ်စက္ကန့်...

အသက်(၁၀)ရှိုက်ခန့် ကုန်လွန်သွား၏။

ကျိဝူရွှမ် ဝမ်းသာလွန်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်များ ပြောနေသည်ဟု လူတိုင်းက ထင်နေချိန်မှာပင်။

တိုးညင်းသော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဇာတ်ကွက်တစ်ခု အဆုံးသတ်ပြီးတော့ နောက်တစ်ခု စတင်လာတယ်..."

"ကျိဝူရွှမ်... ငါတို့ကြားကစာရင်းကို လုံးဝရှင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။”

...