အခန်း ၃၂၆

အပိုင်း(၃၂၆) ကြောင်နှင့်ကြွက်၊ ကစားပွဲစတင်ပြီ

တောင်များနှင့်မြစ်များ ပျက်စီးသွားပြီး လေပြင်းက လွင့်မျောနေသောမိုးမခပန်းများကို သယ်ဆောင်၍ သွားလေသည်။

ပြန့်ကျဲနေသော မီးခဲများသည် စစ်ပွဲ၏မီးခိုးငွေ့များထဲသို့ လွင့်တက်သွားလေသည်။

ချူရှီရန်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျနေကာ သူ၏အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားလေသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ သူ့တွင် မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှမရှိဘဲ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ အားကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပမှုပျောက်ဆုံးသွားပုံရပြီး မြေကြီးကို ဗလာကျင်းစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဘိုးဘေးတုန်းမင် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ကာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ပေ။

ချူမိသားစု ကျဆင်းသွားပြီး အချိန်မြစ်ရှည်ကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ မှားယွင်းသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းက အခြားတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားပြီး တစ်ချိန်က တိုးတက်စည်ပင်ခဲ့သော မိသားစုသည် သူ၏လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ချူရှီရန်က အသက်ရှင်နေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင် တစ်လောင်းနှင့် ဘာမှမကွာခြားပေ။

သို့သော် ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါတွင် ချူရှီရန်၏ ဗလာကျင်းပြီး အသက်ကင်းမဲ့နေသော မျက်လုံးများ ရွေ့လျားသွားပြီး ရှင်းလင်းမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြန်လည်ရရှိလာလေသည်။

အဲဒီအသံက ရင်းနှီးနေတယ်။ ငါ အဲဒါကို တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလား။

ဧကန္တ...

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်၊ တောရိုင်းနယ်မြေကို ပေါင်းစည်းခဲ့တဲ့ မဟာကျင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ စစ်နတ်ဘုရား။

ချူရှီရန် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်လေးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပစ္စုပ္ပန် သို့မဟုတ် အနာဂတ်နှင့် မသက်ဆိုင်ပုံရပြီး ရှေးဟောင်း သမိုင်းဝင်ပုံရိပ်များထဲမှ ခွာထုတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ကျိမိသားစုအပါအဝင် မိသားစု(၄)ခုလုံးသည် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။ မရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူအချို့က အသစ်ရောက်လာသူ၏ခွန်အားကို စုံစမ်းရန် သတ္တိကိုပင် မွေးထုတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံများသည် အနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ၊ ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ရွှံ့နွားများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချက်ချင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရလေသည်။

"ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး။" လီရှစ်က ထိုအထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ မိသားစုခေါင်းဆောင်၏အမူအရာမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လီတိုင်ယွမ်သည် အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်၏ နောက်ဆုတ်သွားသော ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခြင်း၊ အံ့အားသင့်ခြင်း၊ လွမ်းဆွတ်ခြင်း စသည့် ခံစားချက်များ ရှိနေ၏...

အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို များစွာ ကျော်လွန်သွားပုံ ရလေသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ အကူအညီပေးမယ့်သူက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင် များလား။" လီရှစ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လီတိုင်ယွမ်၏မျက်လုံးများသည် စိတ်ခံစားချက်အားလုံးကို ချက်ချင်းဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး၊ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။"

"ပြီးတော့ ကျွန်မ အရင်ကလည်း ပြောပြီးပြီ။ တစ်နေ့လုံး ရှင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။"

လီရှစ် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး၊ ထိုလူကို မျက်လုံးထောင့်မှ သံသယဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

...

လုံမိသားစုသည်လည်း အလားတူပင် ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြပြီး အထူးသဖြင့် ညီအစ်မနှစ်ဦးသည် အချိန်-နေရာလွတ်ဓားသူတော်စင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး နဝမမြောက် နန်းဆောင်သခင်ကို အတုအယောင်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ကာ ပြိုင်ဖက်ကင်းသောစွမ်းအားကို ပြသခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

"ကိုယ်ပွားက ကောင်းကင်ထောက်တိုင်စွမ်းအားကို ငှားယူနိုင်တယ်ဆိုရင် အစစ်အမှန် န္ဓာကိုယ် ရောက်လာတဲ့အခါ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲ။"

"ကျိဝူရွှမ်ကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ ထိန်းထားနိုင်လောက်တယ်။"

"အဲဒီလို မျှော်လင့်ရတာပဲ။ ကျိဝူရွှမ်က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဖက်ကင်းတဲ့အရှိန်အဝါကို တည်ဆောက်ပြီးပြီ။ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ။ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားနေပါစေ သူက တောရိုင်းနယ်မြေရဲ့ ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ထောင့်တစ်နေရာကလာခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် သက်သက်လေ။ ပြီးတော့ သူ နဝမမြောက်နန်းဆောင်သခင်ကို သတ်တုန်းကလည်း သူက အဆုံးသတ်ပေးရုံသက်သက်ပဲ။"

"အစ်မ။ ငါ ကြောက်တယ်။ ကျိဝူရွှမ် ကောင်းကင်ပြည်နယ်ကို ကြီးစိုးသွားမှာကို မလိုချင်ဘူး။ သူက ငါတို့ရဲ့ အမြွှာတာအိုနိယာမကို တပ်မက်နေတာ ကြာပြီ။ အဲဒီလို ဖြစ်လာရင် ငါတို့ သေချာပေါက် သူ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ တာအိုနိယာမတွေ ရုပ်သိမ်းခံရပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရောင်းစားဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရနိုင်တယ်။"

ညီအစ်မနှစ်ဦး အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီး ဆွေးနွေးမှုမှာ အတော်လေး ပြင်းထန်လာသည်။

အဓိပ္ပာယ်မရှိသော နောက်ပြောင်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အခြားသူများနှင့် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တူညီသောအမြင်များကို မျှဝေကြလေသည်။

အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်သည် ကျိဝူရွှမ်၏ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းက ယုံကြည်ကြသော်လည်း သူ့ကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းထားနိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အဆုံးတွင်မူ အချိန်-နေရာလွတ်တာအိုသည် ရိုးရှင်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။ လူအများစုက ၎င်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မမြင်ဖူးကြသလို ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ အယူအဆလည်း မရှိကြသောကြောင့် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ရှေးရိုးစွဲဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိဝူရွှမ်ကတော့ မတူပေ။

စတင်ပေါ်ထွက်လာကတည်းက ရှုံးနိမ့်ဖူးခြင်းမရှိဘဲ ပြိုင်ဖက်ကင်းသူဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူ၏အဓိပ္ပာယ်တူ စကားလုံးပင် ဖြစ်သည်။ ဤပုံသေသတ်မှတ်ချက်သည် ကောင်းကင်ပြည်နယ်ရှိ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေပြီး ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

...

...

ကျိဝူရွှမ်၏အမူအရာသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လေးနက်နေပြီး ဓားကိုလွယ်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ် လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ယခင်က သူ၏ထက်မြက်မှုကို ပြသခဲ့ပုံနှင့် နှီုင်းယှဉ်လျှင် ထုရိုက်ပြီး ပွတ်တိုက်ထားသော အသစ်ဖန်တီးထားသည့် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်လိုပင်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရိုးရှင်းကာ ကျက်သရေရှိသော ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ဝင်သွားသော ဓားတစ်လက်လို ဖြစ်နေ၏။

သူ့အပေါ်တွင်။

ဆံပင်တစ်မျှင်ချင်းစီတိုင်းက အချိန်၏အပြောင်းအလဲများကို သယ်ဆောင်ထားသလိုပင် သက်ဝင်၍ လှုပ်ရှားနေသော အသက်အသစ်၏ ခွန်အားများကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော အနှစ်သာရနှစ်ခုသည် ဆံပင်မျှင်သုံးထောင်တွင်သာ စီးဆင်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အရေပြား၊ လက်၊ ခြေထောက်၊ ထို့ပြင် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင်ပါ ပေါ်လွင်နေ၏။

တခြားသူများ သတိထားမိချင်မှ ထားမိလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျိဝူရွှမ်က ဤပြိုင်ဘက်ဟောင်းအကြောင်းကို အမြဲပင် တွေးနေခဲ့ပြီး သူတို့၏ အရင်တွေ့ဆုံမှု နှစ်ကြိမ်အကြောင်းကို အိပ်မက်ပင် မက်ခဲ့သေးသည်။ သူတို့ ပြန်တွေ့သည့်အခါ သူ ဘယ်လိုလုပ် သတိမထားမိဘဲ နေမည်နည်း။

"ကွေ့ကောက်နေတဲ့လမ်းက သီးသန့်နေရာတစ်ခုဆီ ဦးတည်သွားပြီးတော့ မဟာတာအိုက ရိုးရှင်တယ်။ မင်းက ရိုးရှင်းမှုနဲ့စစ်မှန်မှုဆီကို ပြန်သွားတဲ့ နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားပြီပဲ။"

"မင်း ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား။" ကျိဝူရွှမ်က မေးလိုက်သည်။

မုန့်ချင်ကျိုး ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက ကံကောင်းလို့ ရောက်နိုင်ခဲ့တာ။ ဘာမှ ကြွားစရာမရှိပါဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

ကျိဝူရွှမ်၏ရင်ဘတ်သည် မြင့်တက်လာပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ကာ ၎င်းကို သူ၏ဗိုက်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ အောင့်ထားပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်လေသည်။ မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခုသည် သူ၏ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ဘိုးဘေးတုန်းမင်၏ ထာဝရဝိညာဉ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကထက် သူ့ကို ပို၍လေးနက်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိစေလေသည်။

"အချိန်-နေရာလွတ်ဓားသူတော်စင်"ဟူသော ဘွဲ့နာမည်၏ စစ်မှန်သောတန်ဖိုးကို သူ့ထက် ပိုနားလည်သူ လောကတွင် မရှိပေ။

တစ်ချိန်က သူ သူ့ကိုယ်သူ သံသယဝင်ခဲ့ပြီး "ကောင်းကင်က ကျိုးယွီနဲ့ ကျူးကဲလျန် နှစ်ယောက်လုံးကို ဘာလို့ ဖန်တီးခဲ့တာလဲ" ဟူသော ထင်ယောင်ထင်မှားမျိုးပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ မသန့်ရှင်းကြောင်း သူ သံသယရှိခဲ့သည်။ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို ရှေ့ပြေးပုံစံ တစ်ခုအဖြစ် ထားရှိပါလျက် ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်က သူ့ကို ဒုတိယလူသားဧကရာဇ်အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သနည်း။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ယုတ္တိမတန်ပေ။

တောရိုင်းနယ်မြေပေါင်းစည်းသွားပြီး ကောင်းကင်ပြည်နယ်လည်း ပေါင်းစည်းတော့မည့် အချိန်မှသာ သူ သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရေးကြီးသော အချိန်အခါတွင် အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်က နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်လေပြီ။

ထို့ပြင် ၎င်းက သူတို့၏ တတိယအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းပင်။

တာအိုနိယာမများတွင် [ကန့်သတ်ဂဏန်း] နှစ်ခု ရှိသည်။ သုံးနှင့်ကိုး ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့က အလွန်အကဲဆတ်သော ဂဏန်းများပင်။

"ကံကြမ္မာတိုက်ပွဲတစ်ခုပေါ့လေ။" ကျိဝူရွှမ်က ခေါင်းငုံ့ကာရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ရယ်မောသံတွင် လှောင်ပြောင်မှု သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းမှု မပါဝင်ဘဲ တည်ငြိမ်မှုနှင့် သက်သောင့်သက်သာရှိမှုသာ ပါဝင်လေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့တည်ရှိမှုက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်လို့ မင်းက ကံကြမ္မာကို မယုံဘူး။"

"ငါ မင်းကို လာရှာတာက မင်းကို လမ်းလွှဲပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီလို့ ခံစားရရုံပါ။ ဒါပါပဲ။"

"မင်းက ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ တံတားဦးပဲ။ မင်း အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်ရဲ့ စမ်းသပ်တံမှင်တွေက လောကကြီးကို အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်။ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ဒီကြွက်တွေကို သတ်ချင်ရင် မင်း အရင်ဆုံး သေရမယ်။"

ကျိဝူရွှမ်က သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆေးလုံးသည် အဖြူရောင်နှင့်ကျောက်စိမ်းရောင်ရှိပြီး အခဲမဟုတ်ဘဲ မြူခိုးများနှင့်တူသော စက်လုံးပုံ ဆေးလုံး ဖြစ်ကာ အလယ်တွင်အခေါင်းပေါက် ဖြစ်ပြီး ပြာများထဲမှရုန်းထွက်လာသော ဇာမဏီငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းနေလေသည်။

ဧကရာဇ်အဆင့် ပြန်လည်နာလန်ထူဆေးလုံး။

"နောက်ဆုတ်လိုက်။ ဒီဆေးလုံးကို သောက်ပြီးတာနဲ့၊ ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေကို ချက်ချင်း ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ ကျိမိသားစုရဲ့ကုန်ခမ်းသွားတဲ့အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ငါ့ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို အခွင့်ကောင်း ယူပြီးတော့ အောင်ပွဲရဲ့ အသီးအပွင့်တွေကို သိမ်းပိုက်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ မင်းက အိပ်မက်မက်နေတာပဲလို့ ငါ ပြောရမယ်။"

"တောရိုင်းနယ်မြေကို ပြန်သွားဖို့ မင်းကို ငါ အချိန်တစ်မိနစ် အချိန်ပေးမယ်။ ကောင်းကင်ပြည်နယ်ကို ငါ ပေါင်းစည်းပြီးတာနဲ့ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ အချိန်အများကြီး ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီဆေးလုံးကို ငါ သောက်လိုက်တာနဲ့ မင်း ထွက်သွားချင်ရင်တောင် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ကျိဝူရွှမ်က ဆေးလုံးကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားလျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဟား..."

"ဟားဟားဟား..."

မုန့်ချင်ကျိုးက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ဟာသကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"အိုး။ ဟုတ်လား။"

"ကျိဝူရွှမ်... ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်လေးလောက်နဲ့ လောကကြီးကို မင်း မှောက်လှန်ပစ်နိုင်မှာလို့ ထင်နေတာလား။"

"မင်းထက် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့လူတွေ အမြဲတမ်း ရှိနေပြီးတော့ အောင်နိုင်ဖို့ ပိုမြင့်မားတဲ့ နယ်ပယ်တွေ အမြဲတမ်း ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သိထားလိုက်။ မင်းရဲ့အရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့သူက အရင်က အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင် မဟုတ်တော့ဘူး။"

စကားလုံးများ သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်။

ဓားကိုကိုင်ဆောင်ထားသော အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်က သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ပြိုင်ဖက်ကင်းသော ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူက ဒေသရှစ်ခုနှင့် အစွန်းလေးဖက်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားလေသည်။

အချိန်များ နောက်ပြန်စီးဆင်းနေပြီး အနာဂတ်၊ အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ဆိုသည့် လမ်းကြောင်းသုံးခုက အမှတ်တစ်ခုတည်းတွင် ပေါင်းဆုံသွားလေသည်။

သူက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။ အချိန်၏ သရဖူမဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးလိုပင်။

နေရာလွတ်သည် မှန်တစ်ချပ်လို ဖြစ်နေပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှိနေသော လူတိုင်း၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းများကို ထင်ဟပ်ပြနေ၏။ ထိုများ၏ ဘဝမြင်ကွင်းများ နောက်ကွယ်တွင် အရိပ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ မုန့်ချင်ကျိုး၏ ပုံရိပ်ပင်။

ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဖိအားက ကျိဝူရွှမ်၏ကျောပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

"ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ..."

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။။"

ကျိဝူရွှမ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ပုံရိပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဆံများက အပ်ပေါက်အရွယ်ခန့်ကျုံ့သွားပြီး လက်များနှင့် ခြေထောက်များ တုန်ရီနေလေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြာကျနေသော အနက်ရောင် ဆံပင်များသည် ရူးသွပ်စွာကခုန်နေကာ သူ့အပြုံးက ထိန်းချုပ်မရဘဲ မောက်မာနေပြီး အဝေးမှနေ၍ အောက်သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်လေသည်။

ဝုန်း။

ကျိဝူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ဘုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားလေသည်။

"ဒီနေ့ မင်းက ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ မင်းကို ငါ့ရဲ့ လက်ချောင်းလေးတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံနဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လို့ရတယ်။"

"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ အခု ဒီကြောင်နဲ့ကြွက်ကစားပွဲကို စလိုက်တောပါ့။ ငါ့ကို အနိုင်ယူဖို့ မင်း လုပ်နိုင်သမျှအရာအားလုံးကိုလုပ်။"

"တကယ်လို့ ငါ့ကို သွေးတစ်စက်လောက်ထွက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးမယ်။" မုန့်ချင်ကျိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက်...

မုန့်ချင်ကျိုး၏နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးလေးတစ်ခု တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

"ကောင်းကင်ကြည့်ဆောင်။ မင်းတို့ နောက်ဆုတ်ဦးမလား ကြည့်ကြတာပေါ့။ မင်းတို့ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ဒုတိယဧကရာဇ်က ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေတော့မယ်။ နှစ်တစ်သောင်းကြာ အစီအစဉ်ကြီးက မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာ ပျက်စီးသွားတော့မှာနော်။ ကစားပွဲထဲကို မြန်မြန်ဝင်လာတော့။”

...