အခန်း (၈၅၂-၈၅၃)

အပိုင်း (၈၅၂) အမျိုးသမီးကျောင်းတော် ဝါဒဖြန့် ကြော်ငြာရေး ဗျူဟာ။

ဖန်ကျန်းရီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဒီအချက်အတွက်တော့ ခင်ဗျား စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး ... အရှင်မင်းကြီးက သဘောထားကြီးပြီး သနားကြင်နာတတ်တယ်။ အကျိုးပြုတဲ့သူကို သေချာပေါက် ဆုချီးမြှင့်လိမ့်မယ်။ အခု နန်းတော်ထဲမှာ ဒီကိစ္စကို စဉ်းစား ချင့်ချိန်နေလောက်ပြီလို့ ကျုပ် ထင်တယ်။"

သူက ဆက်ပြော၏။ "ဒါအပြင် လင်လုံက ချန်တိုင်းပြည် နန်းတော်ထဲက အစေခံမလေး တစ်ယောက် ဖြစ်လျက်နဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို ပဓာနမထားဘဲ ကျုပ်တို့ တာ့ကျင်းဆီ လာပြီး သတင်းပို့ပေးနိုင်ခဲ့တာက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဘုန်းကမ္ဘာလွှမ်းမိုးမှုကို ပြသနေတာပဲ။ သူက ဝမ်းသာနေလို့တောင် ဆုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဖန်ကျန်းရီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ "ဒီပုံနှိပ်စာလုံးကို သတင်းစာတိုက်ရဲ့ ပုံနှိပ်တိုက်ဆီ ပို့လိုက်ပါ။ လင်လုံရဲ့ သတင်းမှာ သေချာပေါက် ရုပ်ပုံနဲ့ စာသား အချိုးကျ ပူးတွဲပါဝင်ရမယ်။ ကုန်ကျစရိတ် နည်းနည်း ပိုများသွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူး။"

ရှဲ့ရှန်းသည် ပုံနှိပ်ပြားကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။ "ဒီပုံနှိပ်ပြားပေါ်မှာ ရေးဆွဲထားတဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေက အရမ်း သေးငယ်လွန်းတယ်။ ပုံနှိပ်လိုက်ရင် ဝါးသွားလိမ့်မယ်လို့ စိုးရိမ်မိတယ်။ ပြီးတော့ ရုပ်ပုံနဲ့ စာသား ပူးတွဲ ဖော်ပြတာကို သာမန်ပြည်သူတွေ လက်ခံနိုင်ပါ့မလား။"

ဖန်ကျန်းရီက ပြန်ပြောသည်။ "ပထမဆုံးအကြိမ် ပုံထည့်တာဆိုတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာတွေတော့ ရှိမှာပေါ့။ ပုံနှိပ်တိုက်ထဲမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အလုပ်သမားတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ... သူတို့ကို သွားပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်။ ဆုတော်ငွေ အကြီးအကျယ် ပေးမယ်ဆိုရင် ရဲဝံ့တဲ့လူတွေ ထွက်လာစမြဲပဲ။ "

သူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ကျုပ်တို့ရဲ့ သတင်းစာက သမိုင်းဝင် ဂန္ထဝင်မြောက်စာအုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ရဲရဲကြီး အာမခံရဲတယ်။ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပုံစံမျိုးက သတင်းစာပေါ်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ပေါ်လာတာ ဆိုတော့ ပြည်သူတွေ ကြားမှာ အကြီးအကျယ် ဆွေးနွေး ပြောဆိုကြမှာ သေချာတယ်။"

ဖန်ကျန်းရီက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ပုံကို မြင်ပြီး ရယ်ရင် ရယ်နေကြမှာပေါ့။”

“ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းကျရင် သခင်လေး ဘယ်လို ဆက်လုပ်မလို့လဲ။ "

ရှဲ့ရှန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားသိရသောအခါ ဖန်ကျန်းရီမှာ အတွေးနက်သွားတော့၏။ သူ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သော ကိစ္စမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး စဉ်းစား ချင့်ချိန်မှု အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

အမျိုးသမီးကျောင်းတော်၏ အဓိက ဘာသာရပ် ရွေးချယ်မှုအပိုင်းတွင် ပို၍ တင်းကျပ် သေချာရန် လိုအပ်ဟန် တူ၏။ သို့မဟုတ်ပါက ခြေတစ်လှမ်း မှားယွင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားလှသော လူထုဝေဖန်မှု၏ မလိုမုန်းတီးမှုများကို ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ တချို့သော အယူအဆများမှာ လူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အမြစ်တွယ် ခိုင်မာနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူပင်လျှင် အလွယ်တကူ သွားရောက် မထိတွေ့ရဲချေ... နန်းတော်တွင်းရှိ ဝေဖန် ပြောဆိုမှုများမှာတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

မြို့တော်သည် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်နေရာ အကယ်၍ ကိစ္စရပ်များက အကျည်းတန်စွာ ကြီးထွားလာပါက ရပ်တန့်ခံရနိုင်ခြေ အလွန် များပြားသည်။

ဖန်ကျန်းရီက ပြန်ဖြေ၏။ "နောက်ပိုင်း အစီအစဉ်တွေအတွက်ကတော့ အဓိက ဘာသာရပ်ကို ဆေးပညာအဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ရင် ကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်။ အမျိုးသမီးတွေ ဆေးပညာ သင်ယူပြီး လူ့အသက်ကို ကယ်တင်တာက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အမှားအယွင်း မရှိနိုင်ပါဘူး။ "

သူက ဆက်ပြောသည်။ "ဒါ့အပြင် သူတို့ကို သုတေသန လုပ်ငန်းအချို့ လုပ်ဆောင်ခိုင်းလို့ ရတယ်။ ခရိုင်ထဲမှာ သုတေသနဌာနတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတာပဲ... အလားအလာရှိတဲ့သူတွေကို ခရိုင်ထဲ ပြန်ပို့ပေးလိုက်ရင်လည်း မဆိုးဘူး။ "

တော်ဝင်သိပ္ပံ အကယ်ဒမီဘက်ကိုတော့ လောလောဆယ် စဉ်းစားနေရန် မလိုတော့ချေ... ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဝင်ခွင့်ရမည် မဟုတ်ချေ။

ဖန်ကျန်းရီက ရှင်းပြ၏။ "ပထမအဆင့် အနေနဲ့ ငွေတစ်သောင်း ထုတ်ပေးပြီး အစအဆုံး ထောက်ပံ့ပေးထားမယ်။ အဲဒီ ကျောင်းသူလေးတွေက ငွေတစ်ပြားမှ ကုန်ကျစရိတ် ထုတ်စရာ မလိုဘူး။ မြို့တော်ရဲ့ အလေ့အထတွေ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အချိန်ကျမှသာ ဆက်ပြောကြတာပေါ့။ "

သူက ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသမီးက ကျောင်းအုပ်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ယူပေးလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သတင်းစာတိုက်နဲ့ ကျင်းယီဝေတပ်ဖွဲ့လည်း ရှိနေသေးတာပဲ။ နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ယူလိုက်ရုံနဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ အတွေးအမြင်တွေ အတော်လေး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် ထင်ပါတယ်။"

ရှဲ့ရှန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်၏။ "အဲဒါက ငွေဘယ်လောက်တောင် များနေမလဲ။ သခင်လေး ... အကယ်၍ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်... သခင်လေး က ပိုက်ဆံတွေကို ရေထဲ ပစ်ချလိုက်သလို ဖြစ်နေမှာပေါ့။ ပိုက်ဆံရှိနေရင်လည်း ဒီလိုကြီး ဖြုန်းတီးပစ်လို့ မရဘူးလေ။ "

ဖန်ကျန်းရီသည် လက်ကို ခါပြကာ ရယ်မော ပြောလိုက်သည်။ "ဟေး ... အမြော်အမြင် သေးငယ်လိုက်တာ။ ဒီကိစ္စသာ အောင်မြင်သွားရင်... နောင်ကျရင် ကျုပ်တို့ ပိုက်ဆံရှာဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်။ "

သူက ရှင်းပြ၏။ "အမျိုးသမီးတွေရဲ့ သုံးစွဲနိုင်စွမ်းကို ခင်ဗျား လုံးဝ နားမလည်သေးဘူး။ ကျုပ်တို့ ခရိုင်ထဲက ကုန်ပစ္စည်း အတော်များများကို အဲဒီအချိန်ကျရင် အပြင်ဘက်ဆီ ဆက်လက် တင်ပို့ရောင်းချလို့ ရပြီ။ ကျုပ်တို့ ခရိုင်ထဲက ဈေးကြီးတဲ့ လက်ဝတ်ရတနာတွေကို မပြောနဲ့အုံး ... အမျိုးသမီးသုံး လစဉ်သုံး ဂွမ်းထုပ်လေး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အမြတ်အကြီးအကျယ် ရနေပြီ။ "

အမျိုးသမီးသုံး လစဉ်သုံး ဂွမ်းထုပ်များမှာ အစောပိုင်း ကတည်းက ရှိနှင့်နေပြီး ဖြစ်သော်လည်း... ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ခရိုင်အတွင်း၌သာ ရောင်းချနိုင်ပြီး... ပြင်ပလောကသို့ ဖြန့်ချိရာတွင် လုံးဝ အဆင်မပြေခဲ့ချေ။ သူက ဤမျှအထိ အင်တိုက်အားတိုက် ကြိုးစားနေရမှတော့ အရင်းအနှီးလေး တစ်ခုမျှ ပြန်မယူဘဲ နေပါမည်လား။ ဖန်ကျန်းရီသည် စိတ်ကျေနပ် ကြည်နူးစွာဖြင့် တွေးတောနေမိသည်။

ရှေးယခင်က အရင်းရှင်ကြီး ဆိုင်းရပ်စ် ဖီးလ်ဒ် (Cyrus Field) သည် ကြေးနန်းလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ရန်အတွက် အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ ရေအောက် ကြေးနန်းကြိုးများကို သွယ်တန်းခဲ့၏။ ယခုအခါ ဒေသတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်သော အမတ်မင်း ဖန်ကျန်းရီသည် အမျိုးသမီးသုံး လစဉ်သုံး ဂွမ်းထုပ်များကို ရောင်းချရန်နှင့် အမျိုးသမီးများ၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးရန် ကြိုးပမ်းနေချေပြီ။ ဂုဏ်သိက္ခာရော ငွေကြေးပါ အပြည့်အဝ ရရှိမည့် ချီးကျူး ဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာဦးမည်ဖြစ်ရာ... သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် သူ့အတွက် သီးသန့် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖွင့်လှစ်ပေးရပေလိမ့်မည်။

ရှဲ့ရှန်းက ပြန်ပြော၏။ "အင်း ... သခင်လေး စဉ်းစားထားတာက ပြည့်စုံလုံလောက်ပါတယ်။ သတင်းစာတိုက် ဘက်က အတိအကျ ဘယ်လို ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ပေးရမလဲ။ "

ဖန်ကျန်းရီက ရှင်းပြသည်။ "ဒီကနေ့ ခင်ဗျားဆီ လာခဲ့တာက နောက်ပိုင်း လုပ်ဆောင်ရမဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို အကြမ်းဖျင်း သတ်မှတ်ပြီး... အဲဒီနောက် ကျုပ်တို့ အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သွားကြဖို့ပဲ။ အစောပိုင်း ဝါဒဖြန့် ကြော်ငြာရေး အပိုင်းကိုတော့ မုန်ဝေ့မင်နဲ့ အရှေ့ဆင်ခြေဖုံး တက္ကသိုလ် ကျောင်းသား ခေါ်ယူတုန်းက စံနှုန်းတွေအတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်လိုက်ပါ။"

ရှဲ့ရှန်းက မေးလိုက်၏။ "ဒီနည်းလမ်းကြီးက သုံးပြီးသွားပြီလေ... အရမ်း ဟောင်းနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ "

ဖန်ကျန်းရီက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "နည်းလမ်း ဆိုတာက အသစ်ဖြစ်နေဖို့ မလိုဘူး... အသုံးကျရင် ပြီးတာပဲ။ အောင်မြင်ကြောင်း သက်သေပြပြီးသား ပုံစံမျိုးကို ထပ်ခါထပ်ခါ အသုံးပြုသွားမှသာ ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုဆီ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။ ကျုပ်ရဲ့ ဒီနည်းလမ်းကို တခြားသူတွေက မကြာခင်မှာပဲ လိုက်လံ အတုယူသွားကြလိမ့်မယ်။ တန်ဖိုး ရှိနေသေးတဲ့ အချိန်လေးမှာ အမြန် အသုံးပြုလိုက်ပါ။"

ရှဲ့ရှန်းသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စုတ်တံကို ကိုင်ကာ စတင် မှတ်တမ်းတင်တော့၏။

ဖန်ကျန်းရီက ဆက်ပြောသည်။ "ကျောင်းသား ခေါ်ယူပြီးနောက်... ပထမဆုံးအသုတ် ကျောင်းသားတွေကို ကျုပ် အဓိကထားပြီး လေ့ကျင့်ပေးမယ်။ အကောင်းဆုံးတွေထဲက အကောင်းဆုံးတွေကို ရွေးချယ်ပြီး ဆေးခန်းတွေဆီ ပို့ပေးမယ်။ ပြီးရင် ခင်ဗျားတို့က ဆက်လက် ဝါဒဖြန့်ပေးပါ။ အမျိုးသမီး လူနာတွေက လုံလောက်အောင် များပြားတော့ နာမည်က အလျင်အမြန်ပဲ ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်။ "

သူက အကြံပြု၏။ "သတင်းစာတိုက်ဘက်ကလည်း အမျိုးသမီး အချို့ကို သီးသန့် ခေါ်ယူထားလို့ ရတယ်။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ အမျိုးသမီးတွေကို အင်တာဗျူး လုပ်တဲ့အခါ ယောကျာ်းလေးတွေက သိပ်မလွယ်ကူဘူးလေ။ ဒီဈေးကွက် နေရာလေးက လွတ်နေသေးတယ်။ ဒီပထမဆုံးအသုတ် ကျောင်းသားတွေ ဆင်းလာပြီ ဆိုတာနဲ့ နာမည်ကောင်းတွေလည်း အများကြီး ရရှိနေလောက်ပြီ။ "

ရှဲ့ရှန်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မှတ်တမ်းတင်နေရင်း ပြန်ပြော၏။ "အကယ်၍ အမျိုးသမီးတွေကို သတင်းစာတိုက်ထဲ တကယ် ခေါ်ယူရမယ်ဆိုရင်... နောက်ထပ် အဆောက်အအုံ တစ်ခုလောက် ထပ်ဝယ်ရလိမ့်မယ် ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့တွေက အစေခံ ကောင်မလေးတွေနဲ့ အဘွားအိုတွေမှ မဟုတ်တာ။ "

ဖန်ကျန်းရီက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း ဝယ်လိုက်ပေါ့... ဒီနေရာနဲ့ သီးခြား ခွဲထုတ်ထားလိုက်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ "

သူက ဆက်ပြော၏။ "ပထမအဆင့်မှာ နာမည်ကောင်းတွေ ရလာပြီ ဆိုရင်... ဒုတိယအဆင့်ကို ကူးပြောင်းရတာ အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။ လှပပြီး ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေး တစ်သုတ်ကို သီးသန့် ခေါ်ယူပြီး... သူတို့ကို ကောလိပ်အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် တက်ခွင့်ပြုမလို့ ပြင်ဆင်ထားတယ်။

အခု အရှေ့ဆင်ခြေဖုံး တက္ကသိုလ်ရဲ့ ကောလိပ်ဆိုတဲ့ နာမည်က အပြင်ဘက်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပေမဲ့ အမျိုးသမီး ကောလိပ်ကျောင်းသူ ဆိုတာ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူးလေ။ သေချာပေါက် လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်။ "

ဖန်ကျန်းရီက ပြုံးကာ ဆက်ပြောသည်။ "ဒီမိန်းကလေးတွေ ကျောင်းပြီးသွားတဲ့ အချိန်ကျရင်... မြို့တော်ထဲမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်တွေနဲ့ အရာရှိကြီးတွေကို ရှာပြီး ... သူတို့ကို ဈေးကောင်းကောင်းနဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်မယ်။ "

ရှဲ့ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။ "ကျုပ်တို့ လူပွဲစား လုပ်မလို့လား။ "

ဖန်ကျန်းရီသည် ပြုံးကာ ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "ပွဲစားခယူမှာမှ မဟုတ်တာ... သူတို့ကို ဈေးကောင်းကောင်းနဲ့ လက်ထပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးရုံ သတ်သတ်ပဲ။ ပြီးတော့ သတင်းစာတိုက်ကနေ ဝါဒဖြန့်ပေးလိုက်မယ်... တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူလေးကို ငွေကြေး အမြောက်အမြားပေးပြီး သိမ်းပိုက်လိုက်တယ် ဆိုတဲ့ သတင်းမျိုး ထုတ်ပြန်လိုက်ရင်... တန်ဖိုးက ဆယ်လီ တက်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ "

သူက စိတ်ကူးပုံဖော်ပြ၏။ "ခင်ဗျား စဉ်းစားကြည့်ကြည့်လေ ... တောသူ ကောင်မလေး တစ်ယောက်က ကောလိပ် စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပြီးတာနဲ့... ချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်ကြီးဆီမှာ ဇနီးအဖြစ်ဖြစ်စေ... မယားငယ် အဖြစ်ဖြစ်စေ လက်ထပ်ခွင့်ရပြီး... တင်တောင်းငွေ ငွေတစ်ထောင့်ရှစ်ရာ့ရှစ်ဆယ့်ရှစ်ကျပ်ကို တိုက်ရိုက် ရရှိမယ် ဆိုရင်... ဘယ်လို မိသားစုမျိုးကများ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ "

ဖန်ကျန်းရီက လေးနက်စွာ ရှင်းပြသည်။ "ပထမအဆင့်က အသစ်အဆန်း ကိစ္စတွေအပေါ် ပြည်သူတွေရဲ့ သံသယတွေကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ဖို့ဖြစ်ပြီး... ဒီအဆင့်ကမှ တကယ့်ကို အပြင်းအထန် ထိုးနှက်ချက်ပဲ။ ဒီသာမန်ပြည်သူတွေ ဆိုတာကလေ ... လောဘ ဆိုတဲ့ စာလုံး တစ်လုံးကို လွန်ဆန်နိုင်ကြတာ မဟုတ်ဘူး။ "

ရှဲ့ရှန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဒါက အရှေ့ဆင်ခြေဖုံး တက္ကသိုလ်ရဲ့ ကျောင်းတော် တည်ထောင်ခြင်း ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သိပ်မကိုက်ညီလှဘူး ထင်တယ် ... ဒါ့အပြင် ကောလိပ်တက်ခွင့် ရတဲ့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ အခြေခံ ဗဟုသုတက မလုံလောက်ဘူး ဆိုရင် လူအများကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ခံ ယုံကြည်စေနိုင်မှာလဲ။ "

ဖန်ကျန်းရီက ပြန်ပြော၏။ "မှန်ကန်တဲ့နေရာမှာ သုံးရင် မှန်ကန်သွားတာပါပဲ။ ရေတိုမှာ ကျောင်းတော်ရဲ့ အယူအဆတွေနဲ့ ပွတ်တိုက်မှုတွေ ရှိနေတယ် ဆိုပေမဲ့.. ရေရှည် ရည်မှန်းချက်တွေအတွက် သင့်တော်သလို အလျှော့ပေး လိုက်လျောလို့ ရပါတယ်။"

သူက တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။ "လူအများ လက်ခံ ယုံကြည်လာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကတော့ ... သူတို့အတွက် သီးသန့် အတန်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်ပေါ့... ဘယ်သူမှ မသိရင် ပြီးတာပဲလေ။ "

အကယ်၍ ပြည်သူများက ရိပ်မိသွားခဲ့မည် ဆိုပါက ဗဟုသုတများကို လိင်ဆက်ဆံခြင်း မှတစ်ဆင့် ကူးစက် ပြန့်ပွားစေနိုင်ကြောင်း ပြောလိုက်ရုံပင်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခင်ဘဝက ပါမောက္ခများနှင့် အတူအိပ်ခဲ့သော ကျောင်းသူအားလုံး ဘွဲ့လွန် တက်ခွင့်ရခဲ့ကြသည်ကို မြင်ဖူးခဲ့ရာ... ဤအရာတွင် သိပ္ပံနည်းကျ အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေကြောင်း ပေါ်လွင်နေ၏။

ရှဲ့ရှန်းသည် ဆက်လက် မှတ်တမ်းတင်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် အဲဒီနောက်ပိုင်းကျရင်ရော။ "

ဖန်ကျန်းရီသည် သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "အင်း ... အကယ်၍ အကုန်လုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားမယ် ဆိုရင်... အဲဒီနောက်ပိုင်း ပုံမှန် လမ်းကြောင်းပေါ်ဆီ ကူးပြောင်းသွားကြတာပေါ့။ "

သူက ညွှန်ကြားသည်။ "အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ အကျိုးပြုမှု သတင်းတွေကို ပုံမှန် ထုတ်ပြန်ပေးပါ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ပြီး လူတွေ စိတ်ပျက်မုန်းတီးလောက်တဲ့ ယောကျာ်းပစ် သတင်းတွေကို ယှဉ်တွဲ ဖော်ပြပေးရမယ်... ကွာခြားချက်ကို သေချာပေါက် မြင်သာစေရမယ်။ "

ဖန်ကျန်းရီက အကျဉ်းချုပ် ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လူတွေကို ခံစားချက် တစ်ခုတော့ ပေးစွမ်းရလိမ့်မယ်... အမျိုးသမီးတွေက အမျိုးသားတွေထက် မညံ့ဘူး ဆိုတာနဲ့... ကျုပ်တို့ တာ့ကျင်းအတွက်လည်း အမျိုးသမီးတွေက အရေးကြီးတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ ရှိနေတယ် ဆိုတာကိုပဲ။ အကြမ်းဖျင်း ကတော့ ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ခင်ဗျား ဒီကနေ့ အစောပိုင်း ပြင်ဆင်မှု လုပ်ငန်းတွေကို အရင် သွားလုပ်လိုက်ပါ။ အောက်က စာမူကြမ်းတွေကိုတော့ သေသေချာချာ စဉ်းစား ချင့်ချိန်ပြီးမှ ရေးသားရမယ်။ "

ရှဲ့ရှန်းက မေးလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် သခင်လေး က ဘယ်အချိန်လောက်မှာ စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလဲ။ "

ဖန်ကျန်းရီက ချင့်ချိန် စဉ်းစားရင်း ဖြေလိုက်သည်။ "ပုံနှိပ်ပြား ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း စမယ်။ အဲဒီမတိုင်ခင် အချိန်လေးအတွင်းမှာ... ခင်ဗျားတို့က ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ သတင်းအချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး အရင် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါ။

ပြီးတော့ တာ့ကျင်းရဲ့ စွန့်ပစ်ခံ ကလေးငယ်တွေရဲ့ ပြဿနာ ... အဲဒီအပိုင်းကို သေချာပေါက် အဓိကထားပြီး ရေးဖွဲ့ပေးရမယ်။ ဘယ်လောက် ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းနိုင်မလဲ၊ အဲဒီလောက်အထိ ရေးဖွဲ့ပြပါ။ ကြည့်ရှုဖို့တောင် ဝန်လေးသွားလောက်တဲ့အထိ... နတ်ဒေဝါတွေရော လူတွေပါ ဒေါသထွက်လောက်တဲ့အထိ ရေးဖွဲ့ပစ်လိုက်။ "

အပိုင်း (၈၅၃) အမျိုးသမီးကျောင်းတော် စီမံကိန်းနှင့် မြို့တော်ကို ကိုင်လှုပ်လိုက်သော သတင်းစာ။

ပန်းရှန်းသတင်းစာတိုက်မှ စွန့်ပစ်ခံ မိန်းကလေးငယ်များ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဖြစ်အပျက်များကို သုံးရက်တိုင်တိုင် အကျယ်တဝင့် ရေးသားဖော်ပြလိုက်သောအခါ မြို့တော်တစ်ခွင်၌ ဂယက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သာမန် သတင်းဖော်ပြမှုသတ်သတ်မဟုတ်ဘဲ ဖန်ကျန်းရီ၏ ကြီးမားလှသော အကြံအစည်တစ်ခု၏ ပထမခြေလှမ်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ အရှေ့ဆင်ခြေဖုံး တက္ကသိုလ်တွင် အမျိုးသမီးကျောင်းတော် တစ်ခု ဖွင့်လှစ်နိုင်ရေးအတွက် ပြည်သူများ၏ သနားကြင်နာစိတ်ကို ဆွဲဆောင်ရန် ဖြစ်၏။

ဖန်ကျန်းရီသည် အရှေ့နန်းဆောင်သို့သွားရောက်ကာ အိမ်ရှေ့စံ လီယွမ်ကျောက်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး ၎င်း၏ ဗျူဟာသုံးရပ်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

ပထမအဆင့်အနေဖြင့် စွန့်ပစ်ခံကလေးငယ်များ ပြဿနာဖြင့် လူထုကို ဆွဲဆောင်မည်။ ဒုတိယအဆင့်တွင် အမျိုးသမီးများကို ပညာသင်ကြားပေးပြီး သူတို့၏တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပေးမည်။ တတိယအဆင့်တွင် ထိုအမျိုးသမီးများကပင် ကလေးစွန့်ပစ်မှု ပြဿနာကို ပြန်လည်ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည်ဟု သူက ယုံကြည်ထား၏။

ထို့အပြင် ကျောင်းတော်အတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး လိုအပ်နေသဖြင့် ရွှေတိုင်းပြည်မှ အကူအညီပေးခဲ့သော အမျိုးသမီးသူရဲကောင်း ကျောက်လင်လုံအား နန်းတော်မှ ထိုက်တန်သော ဆုလာဘ်များချီးမြှင့်ရန်လည်း အကြံပြုခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နန်းတော်မှ ကျောက်လင်လုံအား ပန်းရှန်းရပ်ကွက်ရှိ ဆောက်အအုံငယ်တစ်ခုနှင့် ရတနာများ ဆုချီးမြှင့်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်ကျန်းရီ၏ ပုံနှိပ်တိုက်မှလည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပထမဆုံးသော ရုပ်ပုံပါ သတင်းစာ ကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

သတင်းစာပေါ်ရှိ မြင်းစီးနေသော ကျောက်လင်လုံ၏ ပုံမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးအလား အလွန်အသက်ဝင်လှပလွန်းသဖြင့် ဖန်ကျန်းရီက ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆပိုမို ပုံနှိပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏လက်ထောက် ရှဲ့ရှန်းကလည်း အလှမယ်ရုပ်ပုံများကို ဖဲထုပ်နှင့် ပြက္ခဒိန်များပေါ်တွင် ပုံနှိပ်ကာ စီးပွားရှာရန် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်ထုတ်ခဲ့ရာ ဖန်ကျန်းရီတစ်ယောက် အလွန်သ ဘောကျသွားခဲ့၏။

သတင်းစာ စတင်ရောင်းချသောနေ့တွင် ပြည်သူများမှာ နေ့စဉ်ဖတ်နေရသော စွန့်ပစ်ခံကလေးများ သတင်းကြောင့် အစပိုင်းတွင် ညည်းညူနေခဲ့ကြသည်။

သို့ပေမည့် ကျောက်လင်လုံ၏ ပန်းချီကားချပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ ယောက်ျားသားများအားလုံး အလုအယက် ငွေပေးဝယ်ယူကာ အိမ်၌ သိမ်းဆည်းရန် ယူဆောင်သွားကြသည်။ သတင်းစာ၏ ဝါဒဖြန့်မှုကြောင့် ကျောက်လင်လုံမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို မြတ်နိုးသော သူရဲကောင်းအဖြစ် နာမည်ကြီးလာပြီး၊ အမျိုးသမီးကျောင်းတော် ဖွင့်လှစ်မည့် ကြော်ငြာများကလည်း ပြည်သူများကြားတွင် ရေပန်းစားလာခဲ့၏။

အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းနှင့် ထောက်ပံ့ကြေးများကြောင့် လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှု လှိုင်းတံပိုးကြီးမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့ပေမည့် နန်းတော်တွင်းရှိ အစည်းအဝေးခန်းမ၌မူ အခြေအနေများမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အမတ်ကြီး ယန်ရင်းချိုက်နှင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ရှီဝမ်ရှူတို့က ဖန်ကျန်းရီ၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ကြ၏။

ဖန်ကျန်းရီသည် ဖြေရှင်း၍မရနိုင်သော ကလေးစွန့်ပစ်မှု ပြဿနာဟောင်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ပြည်သူများကို အုံကြွအောင် လှုံ့ဆော်နေကြောင်းနှင့် အမျိုးသမီးကျောင်းတော် တည်ထောင်ခြင်းသည် ရှေးရိုးရာ ကိုယ်ကျင့်တရား စည်းမျဉ်းများကို အကြီးအကျယ် ဖျက်ဆီးနေကြောင်း အရှင်မင်းကြီးထံ လျှောက်တင်ခဲ့ ကြသည်။

ကျင်းအရှင်မင်းကြီးက ကလေးစွန့်ပစ်မှု ပြဿနာအတွက် ဒေသအသီးသီးသို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း ဖန်ကျန်းရီကိုမူ တိုက်ရိုက် အပြစ်ပေးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

အမျိုးသမီးကျောင်းတော် ကိစ္စမှာ ဥပဒေချိုးဖောက်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် နောက်တစ်နေ့ နန်းတွင်းအစည်းအဝေးတွင် အမတ်ကြီးယန်နှင့် ဖန်ကျန်းရီတို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ခေါ်ယူဖြေရှင်းစေရန်သာ အရှင်မင်းကြီးက ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သို့နှင့် အရှက်မရှိ ပြဿနာရှာတတ်သော ဖန်ကျန်းရီနှင့် ရှေးရိုးစွဲ အမတ်ကြီးတို့၏ အားပြိုင်ပွဲကြီး တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

………

သတင်းစာတိုက်အတွင်း၌ ဖန်ကျန်းရီသည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း၊ မုန့်စားရင်းဖြင့် ပြည်သူလူထုထံမှ လာသောသတင်းများကို ဖတ်ရှုနေ၏။ အခြေအနေအရ ကျောင်းသားလက်ခံခြင်းကို ပြည်သူများက သိပ်မကန့်ကွက်သော်လည်း၊ ပညာတတ်များစွာကမူ ကွယ်ရာတွင် အမျိုးမျိုး ဝေဖန်ရှုတ်ချနေကြဆဲဖြစ်သည်။

"ဖန်ကြီး ... ခင်ဗျားတော့ ပြဿနာတက်ပြီ။ အထက်က လူတွေအကုန်လုံး ခင်ဗျားကို အမြင်မကြည်ဖြစ်နေကြတယ်။"

လီယွမ်ကျောက်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ မုန့်များကိုစားရင်း ပလုတ်ပလောင်းဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ခမည်းတော်ကတော့ ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ ဘေးကနေ ပွဲကြည့်နေမယ့်ပုံပဲ။ ခင်ဗျား ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ထားလဲ။"

ဖန်ကျန်းရီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဖြေရှင်းဖို့ သိပ်တော့မခက်ခဲပါဘူး။ ဟိုခေါင်းမာတဲ့ အဘိုးကြီးတွေဆီကနေ အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်မှုတွေ လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျုပ်စောစောကတည်းက မျှော်လင့်ထားပြီးသား။ မင်းသားဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

လီယွမ်ကျောက်က အကျိုးအမြတ်ဖြင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် တရားမျှတမှုဖြင့် အကျိုးအကြောင်းပြ ရှင်းပြခြင်းဟူ၍ နည်းလမ်းနှစ်သွယ်ကို အကြံပြုသည်။

သို့ပေမည့် ဖန်ကျန်းရီက ခေါင်းခါလိုက်၏။ "မင်းသားရဲ့ နည်းလမ်းတွေက လက်တွေ့အသုံးမဝင်ပါဘူး။ မိန်းကလေးကျောင်းဖွင့်တာက အကျိုးအမြတ်မရသလို၊ ဟိုအမတ်အိုကြီးတွေကလည်း တရားမျှတမှုဆိုတာကို သူတို့လိုရာဆွဲပြီး ပြောင်းလဲပစ်ကြလိမ့်မယ်။ ကျုပ်ကတော့ အထဲရောက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံတွေကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ပြီးရင် ... ကျုပ်က စိတ်ခံစားမှုကို အသုံးချပြီး သူတို့ကို သိမ်းသွင်းမယ်။"

"စိတ်ခံစားချက်ကို အသုံးချမယ် ဟုတ်လား" လီယွမ်ကျောက်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွား၏။

"ဟုတ်တယ်။ လူတစ်ယောက်က စိတ်ခံစားချက်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီဆိုရင် ယုတ္တိဗေဒဆိုတာ ရှုံးဖို့များတယ်။ အပြီးသတ်အနေနဲ့ ပြည်သူ့ဆန္ဒကိုပါ ယူပြလိုက်ရင် အရှင်မင်းကြီးကပါ မထောက်ခံဘဲ နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

...

နောက်တစ်နေ့၊ ဝူမင်တံခါးအပြင်ဘက် ......။

အမတ်များသည် စုဝေးနေကြပြီး ဖန်ကျန်းရီ ရောက်လာသည်နှင့် စူးစမ်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်သည်ဟု ယူဆထားသော အမတ်ကြီး ယန်ရင်းချိုက်က မျက်လုံးများ နီရဲလျက် စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အမတ်မင်းယန် ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။" ဖန်ကျန်းရီက ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

ယန်ရင်းချိုက်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြန်ပြောသည်။ "ပညာတတ် တစ်ယောက်ဖြစ်လျက်နဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ကျောင်းတက်ဖို့ အကြီးအကျယ် ကြေညာနေတယ်။ ဒါက မိန်းကလေးတွေ အိမ်မှာနေပြီး လင်ကျွေးမွေး၊ သားသမီးပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ မစဉ်းစားတော့အောင် လုပ်နေတာပဲ။ မင်းလုပ်ရပ်က သင့်တော်ရဲ့လား။"

နန်းဆောင်အတွင်း ဘုရင်မင်းမြတ်ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်သောအခါတွင်လည်း ယန်ရင်းချိုက်၏ ကန့်ကွက်မှုများက ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဖန်ကျန်းရီသည် သတင်းစာတွင် ကလေးစွန့်ပစ်သည့်သတင်းများကို ဆက်တိုက်ဖော်ပြကာ ပြည်သူများကို မှိုင်းတိုက်နေသည်ဟု စွပ်စွဲ၏။

ဖန်ကျန်းရီက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "ချီးတဲ့မှ ... သဘာဝတရားက အရာအားလုံးကို မျက်နှာလိုက်မှုမရှိဘူး။ မိန်းမတွေ လင်ကိုကျွေးမွေးပြုစုတာက သူတို့ရဲ့ မွေးရာပါတာဝန်လို့ ခင်ဗျားက ဘာလို့ထင်နေရတာလဲ။ အမတ်မင်းယန်က မိန်းမတွေ ကိုယ့်နေရာကိုယ်မနေဘူး ထင်ရင် ... ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ရာထူးကထွက်ပြီး အိမ်မှာ ကြမ်းတိုက်၊ ပန်းကန်ဆေး၊ လူကြီးတွေကို ပြုစုလုပ်ကျွေးလိုက်။ ခင်ဗျားကနေစပြီး ဇနီးကောင်း မိခင်ကောင်း လုပ်ပြလိုက်လေ။ ခင်ဗျားက တစ်ဦးတည်းသော အမေပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

"အား..."

ယန်ရင်းချိုက်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်အသွေးစုံလင်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အမတ်ဖန် ... မင်း ကျုပ်ကို စော်ကားရဲတယ်လား။"

အမတ်များအားလုံး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြပြီး ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သတိပေးလိုက်ရသည်။ "ဖန်ကျန်းရီ ... နန်းတော်ထဲမှာ မဆင်မခြင် စကားမပြောနဲ့"

ဖန်ကျန်းရီက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်၏။ "အရှင်မင်းကြီး ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ မိန်းကလေးကျောင်းနဲ့ စွန့်ပစ်ခံရတဲ့ ကလေးတွေက အများကြီး ပတ်သက်နေပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ရှင်းပြဖို့ ကျွန်တော်မျိုး အထူးပစ္စည်းတစ်ခု ယူလာပါတယ်။"

ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ် ခွင့်ပြုလိုက်သည်နှင့် သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးက ကြီးမားပြီး လေးလံသော ပျဉ်ပြားကြီးတစ်ခုကို ထမ်းကာ နန်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်လာကြသည်။

ဖန်ကျန်းရီက အဖြူရောင်အဝတ်ကို ဆွဲဖယ်လိုက်ရာ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက အားလုံး၏ မျက်လုံးထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာ၏။

အရိုးပေါ်အရေတင် ပိန်လှီနေသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အိပ်နေပြီး သူမရှေ့တွင် တောင်းတစ်လုံးနှင့် အနှီးများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ ကြီးမားလှသော ငှက်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ထိုကလေးငယ်ကို အငမ်းမရ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်လာတော့မည့် အရသာရှိသော အစာကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

(ဤပန်းချီကားမှာ ဖန်ကျန်းရီက ဆူဒန်နိုင်ငံမှ ငတ်မွတ်နေသော ကလေးငယ်၏ ကမ္ဘာကျော်ဓာတ်ပုံကို အတုယူရေးဆွဲခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။)

ပန်းချီကား၏ ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုကြောင့် ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် လီယွမ်ကျောက်တို့ နှစ်ဦးစလုံး မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်သွားကာ နေရာမှာပင် ကြက်သေ,သေသွားကြသည်။

မတ်များသည်လည်း လည်ချောင်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာ တစ်ဆို့နေသကဲ့သို့ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကြ၏။

ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်သည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ထရပ်ကာ လှေကားထစ်များမှ တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းလာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီပန်းချီကားထဲက အကြောင်းအရာက အစစ်အမှန်ပဲလား။ ဒီကလေးငယ်လေး အသက်ရှင်သေးရဲ့လား။"

ဖန်ကျန်းရီက ခေါင်းငုံ့၍ လိမ်ညာ လျှောက်တင်လိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုးတို့ သတင်းထောက်တွေ မြို့ပြင်မှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ မြင်ကွင်းပါ။ ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီငှက်ဆိုးကြီးက ကလေးကို အရင်သုတ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါက ကျွန်တော်မျိုး ဘာလို့ ကလေးစွန့်ပစ်တဲ့ သတင်းတွေကို ဆက်တိုက်ဖော်ပြပြီး မိန်းကလေးကျောင်းကို အခိုင်အမာ ဖွင့်ချင်ရတာလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းပါပဲ။"

ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်သည် ပန်းချီကားကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး တံတွေးမြိုချလိုက်၏။ ထို့နောက် အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အားလုံး လာကြ။ ကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးမယ်။ ကျုပ် ... အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ ခြေတော်ရင်းမှာ ဘယ်လို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာ လာကြည့်ကြစမ်း။"

အနောက်တွင် စပ်စုချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော အမတ်များသည် ချက်ချင်းပင် ပန်းချီကားရှေ့သို့ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

ကြေကွဲဖွယ် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး လူတိုင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် သနားကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်သွားကြ၏။

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒါက ဘာငှက်လဲ။"

ဖန်ကျန်းရီသည် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်၏။ တကယ်တော့ လင်းတပင်။

လင်းတဆိုသည်မှာ မြင့်မားသော ဒေသများတွင် နေထိုင်သည့် တိရစ္ဆာန်မျိုးဖြစ်သည်။ မြို့တော်တစ်ဝိုက်တွင် လုံးဝမတွေ့ရပေ။ လူများသောနေရာများတွင်လည်း မနေထိုင်သဖြင့် လူအတော်များများ မမြင်ဖူးကြချေ။

မူလက လင်းတအစား သိမ်းငှက်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း သိမ်းငှက်၏ ပုံစံက ရဲရင့်လွန်းနေသဖြင့် ပန်းချီကား၏ အငွေ့အသက်ကို ထိခိုက်စေမည်စိုးသောကြောင့် မပြောင်းလဲတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် မူလအတိုင်းထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့ပေမည့် တစ်ယောက်ယောက်က မေးလိမ့်မည်ဟု ကြိုတွေးထားပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ဖန်ကျန်းရီသည် အဖြေကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်၏။

"ဒါက ထိပ်ပြောင်သိမ်းငှက်ပါ။"

"သိမ်းငှက်က ... ထိပ်ပြောင်နိုင်လို့လား။" မေးလိုက်သောသူမှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိုသို့ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သဖြင့် ဘေးနားရှိ လူများက ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လာကြ၏။

အားလုံးက ဝမ်းနည်းနေကြတဲ့အချိန်မှာ ငှက် ထိပ်ပြောင်တဲ့အကြောင်းကို ဘာလို့ သွားပြောနေရတာလဲ။ အသုံးမကျတာတွေ ဘာလို့ လျှောက်မေးနေရတာလဲ။ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းလိုက်တာ။

သူ ဘာသာ ပြောင်ချင်ရာ ပြောင်ပါစေပေါ့။ ပန်းချီကားက ဒီလောက်အထိ အသက်ဝင်နေတာ၊ ကိုယ်တိုင်မြင်ရသလိုပဲကို …. ဒါက လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။